အခန်း ၁၉၉

အခန်း ၁၉၉။ နဂါးသတ်သူရဲကောင်း၊ တူတစ်ချက်လျှင် တစ်ကောင်

"ရူးနေတာပဲ"

"သူက လုံးဝ အရူးပဲ"

"အရူး မဟုတ်ရင် ဘယ်သူက ဒီလို လုပ်ရဲမှာလဲ"

ကွင်းပြင်ပေါ်ရှိ လူများ အားလုံး မုန်လဲ့၏ ရူးသွပ်သော လုပ်ရပ်ကြောင့် အလွန် အံ့အားသင့်သွားကြလေသည်။

အတိုင်းအတာမဲ့ လေဓား ဆိုသည်မှာ လေဓာတ် တစ်ဦးတည်း တိုက်ခိုက်ရေး တွင် အစွမ်းအထက်ဆုံး တားမြစ် မှော်ပညာ တစ်ခု ဖြစ်ပြီး၊ တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းအား အရ ဆိုလျှင် အခြားသော တစ်ဦးတည်း တိုက်ခိုက်ရေး တားမြစ် မှော်ပညာ များထဲတွင်လည်း ထိပ်ဆုံးတွင် ပါဝင်လေသည်။

အထူးသဖြင့် မြင့်မြတ်သောနယ်မြေ အထွတ်အထိပ် အဆင့် ရှိသော ကျောင်းအုပ်ကြီး လူခ် အသုံးပြုလိုက်သော အခါတွင်တော့ ၎င်း၏ စွမ်းအားက ပြိုင်ဘက်ကင်းလောက်အောင် အစွမ်းထက်လှပေသည်။

ဒါပေမဲ့ မုန်လဲ့ ကတော့... လက်ဗလာ နဲ့ အတင်း ဖမ်းဖို့ လုပ်နေတယ် ဟုတ်လား။

ဒါက အရူး မဟုတ်ရင် ဘာလဲ။

"အရမ်း အထင်သေးလွန်းတယ်"

ကျောင်းအုပ်ကြီး လူခ် က အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သော်လည်း မျက်နှာပေါ်တွင် ဒေါသထွက်သည့် အမူအရာ တစ်ချက် ဖြတ်သန်းသွားလေသည်။

သူက နဂါးနတ်ဘုရား အကယ်ဒမီ ရဲ့ ကျောင်းအုပ်ကြီး လေ၊ အထွတ်အထိပ် လေဓာတ် သူတော်စင် မှော်ဆရာ လေ... အခုတော့ မုန်လဲ့ ဆီကနေ ဒီလောက်တောင် အထင်သေးခံရတယ် ဟုတ်လား။

ဒါက လုံးဝ အရှက်ကွဲတာပဲ။

သို့သော် နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ဖြစ်ပျက်သွားသော မြင်ကွင်းက ကျောင်းအုပ်ကြီး လူခ် ၏ အသိတရား များကို လုံးဝ ပြောင်းပြန် ဖြစ်သွားစေလေသည်။

အတိုင်းအတာမဲ့ လေဓား က မုန်လဲ့ အရှေ့သို့ ရောက်လာသောအခါ မုန်လဲ့ က အသာအယာ ဖမ်းဆုပ်လိုက်ရာ လောကရှိ အရာအားလုံးကို ဖြတ်တောက်နိုင်လောက်အောင် ထက်မြက်ပြီး ခိုင်မာလှသော အတိုင်းအတာမဲ့ လေဓား က မုန်လဲ့ ၏ ဖြူဖွေး နူးညံ့ပြီး ချောမွေ့နေသော လက်ချောင်းလေး များကို ဖြတ်တောက်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

"ကွဲစမ်း"

မုန်လဲ့ က တိုးတိုးလေး အော်ဟစ်လိုက်ပြီး အားကုန် သုံးကာ ဖမ်းဆုပ်လိုက်လေသည်။

"ဂျွတ်..."

ခိုင်မာလှသော အတိုင်းအတာမဲ့ လေဓား မှာ ချက်ချင်း ကွဲအက်သွားပြီး အစိမ်းရောင် လေဓာတ် စွမ်းအင်များ အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ လေထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အစကတည်းက မရှိခဲ့သည့် အတိုင်း ဖြစ်သွားလေသည်။

"ဟင့်အင်း"

"ဒါ မဖြစ်နိုင်ဘူး"

"အို... နဂါးနတ်ဘုရား"

"ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ"

"အတိုင်းအတာမဲ့ လေဓား ကို လက်ဗလာ နဲ့ ဖမ်းဆုပ်ပြီး ဖျက်ဆီးပစ်တာ... ဒါ လူ ဟုတ်သေးရဲ့လား"

ကျောင်းအုပ်ကြီး လူခ် ကြောင်အမ်းသွားလေသည်။

မြင့်မြတ်သောနယ်မြေ ထောင်ချီ ကြောင်အမ်းသွားကြလေသည်။

ဖရက်ဒရစ် သုံးဆယ့်နှစ်ဆက်မြောက် လည်း ကြောင်အမ်းသွားလေသည်။

လူအားလုံး သူတို့၏ မျက်လုံးများကိုပင် မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်သွားကြပြီး မျက်စိရှေ့မှ မြင်ကွင်းကြောင့် အလွန် အံ့အားသင့်သွားကြလေသည်။

"လာတာကို မတုံ့ပြန်ရင် ယဉ်ကျေးမှု မရှိရာ ကျမှာပေါ့... ခင်ဗျား လည်း ကျွန်တော့် ရဲ့ အတိုင်းအတာမဲ့ လေဓား ကို စမ်းကြည့်ဦး"

မုန်လဲ့ က လက်ချောင်းများကို ဓားအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ညင်သာစွာ ခုတ်ချလိုက်လေသည်။

"ရွှစ်..."

လေဟာနယ် က ချက်ချင်း ကွဲအက်သွားပြီး မီတာဝက်ခန့် ရှည်လျားသော အမည်းရောင် အက်ကွဲကြောင်း တစ်ခု တိတ်ဆိတ်စွာ ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် ကျောင်းအုပ်ကြီး လူခ် ဆီသို့ ညင်သာစွာ ပြန့်နှံ့သွားလေသည်။

"လေဟာနယ် ကို... ဆုတ်ဖြဲလိုက်တာ..."

ကျောင်းအုပ်ကြီး လူခ် မှာ သရဲတစ္ဆေ ကို မြင်လိုက်ရသကဲ့သို့ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ခါသွားပြီး အသံများပင် တုန်ရီနေလေသည်။

ထို့နောက် အသံက ချက်ချင်း ရပ်တန့်သွားလေသည်။

အမည်းရောင် အက်ကွဲကြောင်း က တိတ်ဆိတ်စွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ၏ လည်ပင်းကို ညင်သာစွာ ဖြတ်သန်းသွားရာ သွေးကြောင်းလေး တစ်ခု ပေါ်လာပြီး သူ၏ ခေါင်းနှင့် ခန္ဓာကိုယ် ကွဲကွာသွားလေတော့သည်။

"ဝုန်း..."

ကျောင်းအုပ်ကြီး လူခ် ၏ အလောင်းက ကွင်းပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျလာပြီးနောက် မူလ ပုံစံသို့ ပြောင်းလဲသွားရာ အရှည် ၇၀ မီတာခန့် ရှိပြီး တစ်ကိုယ်လုံး အစိမ်းရောင် အကြေးခွံများ ရှိသည့် မုန်တိုင်း နဂါးကြီး တစ်ကောင် ဖြစ်နေလေသည်။

မုန်တိုင်း နဂါးကြီး... နဂါး မျိုးနွယ် ၁၀ မျိုး ထဲမှ လေဓာတ် နဂါး တစ်မျိုး ဖြစ်ပြီး လေဓာတ် နဂါး ဘာသာစကား မှော်ပညာ ကို ကျွမ်းကျင်လေသည်။

မုန်လဲ့ က ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာပြီး မုန်တိုင်း နဂါးကြီး ၏ အလောင်းပေါ်တွင် ရပ်ကာ ကွင်းပြင်ပေါ်ရှိ မြင့်မြတ်သောနယ်မြေ ထောင်ချီ ကို ကြည့်ပြီး နှုတ်ခမ်းကို သပ်လိုက်လေသည်။

မှော်သားရဲ တွေကို သတ်ရင် ရွှေဒင်္ဂါး တွေ ရတယ် မဟုတ်လား။

လူတွေကို သတ်ရင်ရော... ရမလား။

အဖြေကတော့ သေချာပေါက် ရတာပေါ့။

တကယ်တော့ အစကတည်းက လူတွေကို သတ်ရင် ရွှေဒင်္ဂါး တွေ ရနိုင်တယ် ဆိုတာ မုန်လဲ့ သိထားပြီးသားပါ။ ဒါပေမဲ့ သူ မလုပ်ခဲ့ဘူးလေ။

ဘာလို့လဲဆိုတော့... မှော်သားရဲ တွေကို သတ်ရင် ပိုက်ဆံ ရနေတာပဲ... ဘာလို့ လူတွေကို သတ်ရမှာလဲ။ ပိုက်ဆံ ရဖို့ အတွက် မျက်တောင်မခတ်ဘဲ လူသတ်တတ်တဲ့ မိစ္ဆာကြီး တစ်ကောင် တော့ အဖြစ်မခံနိုင်ဘူးလေ။

ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့တော့ မုန်လဲ့ က အကြီးအကျယ် သတ်ဖြတ်ပစ်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီ။

အန်ဂတ်စ် ကို သတ်လိုက်လို့ နိယာမ အရင်းအမြစ် ကျောက်သလင်း ၇.၃ ခု ရတယ်။

ကျောင်းအုပ်ကြီး လူခ် ကို သတ်လိုက်လို့ နိယာမ အရင်းအမြစ် ကျောက်သလင်း ၉.၂ ခု ရတယ်။

ဒီမှာ ရှိနေတဲ့ မြင့်မြတ်သောနယ်မြေ တွေ အားလုံးကို တွက်ကြည့်မယ် ဆိုရင် နိယာမ အရင်းအမြစ် ကျောက်သလင်း ဘယ်လောက်တောင် ရမလဲ။

ပြီးတော့... သူတို့ထဲက အများစု က လူတွေ မဟုတ်ဘူးလေ... သူတို့က... မှော်သားရဲ တွေလေ။

နဂါး က လူ ဟုတ်လို့လား။

သေချာပေါက် မဟုတ်ဘူးပေါ့။

"ဧကရာဇ်မင်းမြတ်... ခင်ဗျား က ကျွန်တော့်ကို သေချာပေါက် အသေဆိုး နဲ့ သေအောင် လုပ်မယ် လို့ ပြောခဲ့တယ် မဟုတ်လား... အခု ဘာလို့ မလုပ်သေးတာလဲ"

မုန်လဲ့ က လက်နှစ်ဖက်ကို အနောက်တွင် ပိုက်ကာ ဥယျာဉ်ထဲတွင် လမ်းလျှောက်နေသကဲ့သို့ ဧကရာဇ် ဆီသို့ တစ်လှမ်းချင်းစီ လျှောက်သွားလေသည်။

"ကာကွယ်... မြန်မြန် ကာကွယ်ကြ"

ဖရက်ဒရစ် သုံးဆယ့်နှစ်ဆက်မြောက် လန့်သွားပြီး တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ခါကာ အသံကုန် အော်ဟစ်နေလေသည်။

"ကာကွယ်ကြ"

"ဧကရာဇ်မင်းမြတ် ကို ကာကွယ်ကြ"

လူအားလုံး က ဧကရာဇ် ၏ အရှေ့တွင် ကာကွယ်ပေးထားပြီး ဧကရာဇ် ကို ကာကွယ်မည့် ပုံစံ ဖမ်းထားကြသော်လည်း သူတို့၏ မျက်နှာများက ဖြူရော်နေပြီး ခြေထောက်များ တုန်ရီနေကာ မျက်လုံးများထဲတွင် အကြောက်တရားများ ပြည့်နှက်နေလေသည်။

သူတို့ အားလုံး မုန်လဲ့ ကို ကြောက်နေကြလေပြီ။

"မုန်လဲ့... ရပ်လိုက်ပါတော့"

ကျောင်းအုပ်ကြီး ဖရက်ဒ် က ထွက်လာလေသည်။ "အခု အချိန်မီ ပြန်လှည့်မယ် ဆိုရင် ရသေးတယ်... ဒီအတိုင်း ဆက်ပြီး အမှား လုပ်နေမယ် ဆိုရင် နဂါးနတ်ဘုရား အင်ပါယာ မှာ မင်းအတွက် နေရာ ရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး"

"ပြန်လှည့်မယ်... ဘယ်လို လုပ် ပြန်လှည့်လို့ ရတော့မှာလဲ"

ကျောင်းအုပ်ကြီး ဖရက်ဒ် ၏ ဝမ်းနည်းနေသော အကြည့်ကို ကြည့်ပြီး မုန်လဲ့ သက်ပြင်းချလိုက်လေသည်။ "ကျောင်းအုပ်ကြီး... ခင်ဗျား သိလား... ကျွန်တော် ခုနကပဲ ကျွန်တော့် အတွက် အရင်းနှီးဆုံး လူတစ်ယောက် ကို ဆုံးရှုံးလိုက်ရတယ်"

ကျောင်းအုပ်ကြီး ဖရက်ဒ် အံ့အားသင့်သွားလေသည်။

"သူက ကျွန်တော့်ကို ကယ်ဖို့ အတွက် အသက်စွမ်းအင် မိခင်သစ်ပင်ကြီး နဲ့ အတူတူ သေသွားတာ... ဒါကြောင့် ဒီအမှိုက် တွေက ပျောက်ဆုံးနေသော တိုက်ကြီး ကနေ အသက်ရှင်လျက် ထွက်လာနိုင်ခဲ့တာပဲ"

မုန်လဲ့ က အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သော ပြိုင်ပွဲဝင် အနည်းငယ် ကို ကြည့်လိုက်ရာ ထိုပြိုင်ပွဲဝင် များမှာ အလွန် ကြောက်လန့်သွားကြလေသည်။

"ရလဒ်ကရော"

"ဒီကျေးဇူးကန်း တဲ့ ကောင်တွေက ကျေးဇူး မတင်တဲ့ အပြင် ကျွန်တော့်ကိုပါ အပြစ် ပုံချနေသေးတယ်"

"သူတို့ သေသင့်တယ် လို့ ခင်ဗျား မထင်ဘူးလား"

"အသက်စွမ်းအင် မိခင်သစ်ပင်ကြီး နဲ့ အတူတူ သေသွားတာ ဟုတ်လား"

ကျောင်းအုပ်ကြီး ဖရက်ဒ် တစ်ခုခု ကို သတိရသွားပြီး အလွန် အံ့အားသင့်စွာဖြင့် မေးလိုက်လေသည်။ "မင်းရဲ့ အနောက်က နဂါးဘုရင်ကြီး... သေသွားပြီလား"

"ဟုတ်တယ်"

မုန်လဲ့ က လေးနက်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး မျက်လုံးများထဲတွင် သတ်ဖြတ်ချင်စိတ်များ ပြည့်နှက်နေလေသည်။ "ဒါကြောင့်... ကျွန်တော့်ကို မတားနဲ့... ခင်ဗျား လည်း တားလို့ ရမှာ မဟုတ်ဘူး... ဒီနေ့ ဒီကျေးဇူးကန်း တဲ့ ကောင်တွေကို သတ်ပြီး ကျောင်းအုပ်ကြီး အတွက် လက်စားချေ ပေးမယ်"

"မုန်လဲ့..."

ကျောင်းအုပ်ကြီး ဖရက်ဒ် က ဆက်ပြောရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း မုန်လဲ့ က နေရာမှာတင် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ဧကရာဇ် နှင့် မြင့်မြတ်သောနယ်မြေ စွမ်းအားရှင် များ အရှေ့သို့ ရောက်ရှိသွားလေပြီ။

"မင်းတို့ လို ကျေးဇူးကန်း တဲ့ ကောင်တွေက လောကကြီး မှာ ဆက်ပြီး အသက်ရှင်နေဖို့ မျက်နှာ မရှိတော့ဘူး... ငရဲပြည် ကို သွားလိုက်ကြတော့"

လက်ချောင်းများကို ညင်သာစွာ ခေါက်လိုက်ရာ ရေခဲဓားများ အမြောက်အမြား ထွက်ပေါ်လာပြီး အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သော ပြိုင်ပွဲဝင် များကို ချက်ချင်း လွှမ်းခြုံသွားလေသည်။

"ရွှစ်..."

"ရွှစ်..."

ရေခဲဓားများ ဖြတ်သန်းသွားပြီးနောက် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သော ပြိုင်ပွဲဝင် အနည်းငယ် လုံးဝ သေဆုံးသွားကြပြီး တောင်းပန်ရန်ပင် အချိန် မရလိုက်ပေ။

ထိုသို့ လုပ်ပြီးနောက် မုန်လဲ့ က အရေးမပါသော ကိစ္စ တစ်ခုကို လုပ်လိုက်သကဲ့သို့ ဖရက်ဒရစ် သုံးဆယ့်နှစ်ဆက်မြောက် ကို ပြုံးပြီး ကြည့်လိုက်လေသည်။

"ဧကရာဇ်မင်းမြတ်... ခင်ဗျား က ကျွန်တော့်ကို ပြိုင်ပွဲဝင် ၁၀၈ ယောက် ကို သေအောင် လုပ်ခဲ့တယ် လို့ ပြောတယ်... ကျွန်တော် ကတော့ တကယ်ကို မတရား ခံရတယ် လို့ ထင်တယ်"

မုန်လဲ့ က တည်ငြိမ်စွာ ပြုံးလိုက်လေသည်။ "ခင်ဗျား က ကျွန်တော့်ကို မတရား စွပ်စွဲတာ မခံရအောင် ကျွန်တော် တစ်ခုခု လုပ်ပြလိုက်မယ်"

"မင်း... မင်း ဘာလုပ်ချင်တာလဲ"

ဖရက်ဒရစ် သုံးဆယ့်နှစ်ဆက်မြောက် အလွန် ကြောက်လန့်သွားပြီး အသံကုန် အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။ "ငါက အင်ပါယာ ရဲ့ ဧကရာဇ် ပဲ... ကြီးမြတ်တဲ့ နဂါး ဧကရာဇ် ပဲ"

"မင်းသာ ငါ့ကို တစ်ခုခု လုပ်ရဲရင်... နဂါးကျွန်း ပေါ်က ဘိုးဘေး တွေက မင်းကို လုံးဝ အလွတ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး"

"ကောင်းကင် နဲ့ မြေကြီး ကြားမှာ မင်းအတွက် နေရာ ရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး"

"ဟုတ်လား... ဒါဆိုရင် ကျွန်တော် တကယ်ကို စမ်းကြည့်ချင်တယ်"

မုန်လဲ့ က လေဟာနယ်ကို လှမ်းဆွဲလိုက်ရာ လက်ထဲတွင် အေးစက်ပြီး ချွန်ထက်သော ရေခဲဓား တစ်လက် ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

"ကာကွယ်... မြန်မြန် ကာကွယ်ကြ"

ဖရက်ဒရစ် သုံးဆယ့်နှစ်ဆက်မြောက် အလွန် ကြောက်လန့်သွားပြီး အနောက်သို့ အဆက်မပြတ် ဆုတ်သွားကာ သူ၏ အရှေ့တွင် ကာကွယ်ပေးထားသော မြင့်မြတ်သောနယ်မြေ စွမ်းအားရှင် များလည်း အနောက်သို့ လိုက်ဆုတ်သွားကြလေသည်။

မုန်လဲ့ တစ်လှမ်း တိုးလာတိုင်း သူတို့က တစ်လှမ်း ဆုတ်သွားကြပြီး၊ နောက်ထပ် တစ်လှမ်း တိုးလာတိုင်း သူတို့က နောက်ထပ် တစ်လှမ်း ဆုတ်သွားကြလေသည်။

တစ်ယောက်တည်း က မြင့်မြတ်သောနယ်မြေ ထောင်ချီ ကို အနောက်သို့ ဆုတ်သွားအောင် လုပ်နိုင်တာ... တကယ်ကို ရယ်စရာ ကောင်းလွန်းလှပေသည်။

"သတ္တိ အရမ်း ကောင်းတာပဲ... ဧကရာဇ်မင်းမြတ် ကိုများ ထိခိုက်အောင် လုပ်ရဲတယ်"

ထိုအချိန်တွင် အဝေးရှိ ကောင်းကင်ယံမှ ကျယ်လောင်သော နဂါး ဟိန်းဟောက်သံ အနည်းငယ် ထွက်ပေါ်လာပြီး လူတိုင်း မော့ကြည့်လိုက်ရာ ဧရာမ နဂါးကြီး အနည်းငယ် ပျံသန်းလာသည်ကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။

ရွှေရောင် အကြေးခွံများ၊ ရွှေရောင် လက်သည်းများ၊ ရွှေရောင် တောင်ပံများ၊ ရွှေရောင် ဦးချိုများ... အဲဒါတွေက ဧရာမ ရွှေနဂါးကြီး တွေပဲ။

ကိုယ်ထည် အရှည် အရ ဆိုလျှင် ဤဧရာမ ရွှေနဂါးကြီး များက ဘာဘာရိုဆာ ၏ မီတာ ၁၀၀ ရှည်လျားသော နဂါး ခန္ဓာကိုယ် ထက် အနည်းငယ် သေးငယ်သော်လည်း သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်နေသော နဂါး အရှိန်အဝါ ကတော့ ဘာဘာရိုဆာ ထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမို ကြီးမားလှပေသည်။

သူတို့ အားလုံးက သွေးမျိုးဆက် အလွန် သန့်စင်သော ရွှေရောင် နဂါးလူသား များ ဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ သိနိုင်လေသည်။ သွေးမျိုးဆက် က ဘာဘာရိုဆာ လောက် မသန့်စင်သော်လည်း စွမ်းအား ကတော့ ဘာဘာရိုဆာ ထက် အများကြီး ပိုအစွမ်းထက်လေသည်။

"အကြီးအကဲ တွေ"

"အကြီးအကဲ ၁၀ ယောက် လာပြီ"

"ဧကရာဇ်မင်းမြတ်... အကြီးအကဲ ၁၀ ယောက် ရောက်လာပါပြီ"

မြင့်မြတ်သောနယ်မြေ စွမ်းအားရှင် များ အားလုံး အလွန် ဝမ်းသာသွားကြလေသည်။

"အရမ်း ကောင်းတယ်... အကြီးအကဲ ၁၀ ယောက် ရောက်လာပြီ ဆိုတော့ ကိုယ်တော် စိတ်အေးရပြီ"

ဖရက်ဒရစ် သုံးဆယ့်နှစ်ဆက်မြောက် အလွန် ဝမ်းသာသွားပြီးနောက် မျက်လုံးများထဲတွင် သတ်ဖြတ်ချင်စိတ်များ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။ "သေနာ ကောင်စုတ်လေး... ဒီနေ့ ကိုယ်တော် မင်းကို သေချာပေါက် အသေဆိုး နဲ့ သေအောင် လုပ်မယ်"

"အထက်လွှတ်တော် အကြီးအကဲ ၁၀ ယောက်"

ဖရက်ဒ် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် ဖျောင်းဖျလိုက်လေသည်။ "မုန်လဲ့... ဆက်ပြီး အမှား မလုပ်ပါနဲ့တော့"

"အထက်လွှတ်တော် အကြီးအကဲ ၁၀ ယောက် လုံး က မြင့်မြတ်သောနယ်မြေ အထွတ်အထိပ် အဆင့် စွမ်းအားရှင် တွေချည်းပဲ... အဲဒီအထဲက အကြီးအကဲချုပ် ဆိုရင် မြင့်မြတ်သောနယ်မြေ နောက်ဆုံး အဆင့် ကိုတောင် ရောက်နေပြီး နတ်ဘုရားတစ်ဝက် ဖြစ်ဖို့ တစ်လှမ်းပဲ လိုတော့တာ"

"မင်း သူတို့ကို ဘယ်လိုမှ ယှဉ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး... ငါ့စကားကို နားထောင်ပြီး အခုပဲ လက်လျှော့လိုက်ပါတော့"

"မြင့်မြတ်သောနယ်မြေ နောက်ဆုံး အဆင့်"

မုန်လဲ့ နှုတ်ခမ်းကို သပ်လိုက်လေသည်။ "နိယာမ တစ်ခု ကို ၉၉.၉၉၉% နားလည်ထားပြီး ၁၀၀% နားလည်ဖို့ နည်းနည်းလေးပဲ လိုတော့တဲ့ အထွတ်အထိပ် စွမ်းအားရှင် တွေလား"

"ဟုတ်တယ်"

ဖရက်ဒ် က တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်လေသည်။ "မြင့်မြတ်သောနယ်မြေ နောက်ဆုံး အဆင့် ဆိုတာ အရမ်းကို ဂုဏ်သိက္ခာ ကြီးမားတယ်... နတ်ဘုရားတစ်ဝက် ဘိုးဘေး တွေတောင် သူတို့ကို မျက်နှာသာ ပေးရတယ်... မင်း..."

"အရမ်း ကောင်းတယ်... ပိုအစွမ်းထက်လေ ပိုကောင်းလေပဲ"

မုန်လဲ့ နှုတ်ခမ်းကို သပ်လိုက်လေသည်။ ပိုအစွမ်းထက်လေ ပိုပြီး တန်ဖိုးကြီးလေပဲ... သတ်ရတာ ပိုပြီး အရသာ ရှိတာပေါ့။

"ဝှူး..."

"ဝှူး..."

ဧရာမ ရွှေနဂါးကြီး ၁၀ ကောင် က မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်းမှာပင် ခေါင်းပေါ်သို့ ရောက်လာလေသည်။ အကြီးဆုံး က မီတာ ၁၀၀ နီးပါး ရှိပြီး အငယ်ဆုံး ကတောင် မီတာ ၉၀ ရှိလေသည်။

တစ်ကောင်ချင်းစီတိုင်း က ကြောက်စရာကောင်းသော နဂါး အရှိန်အဝါ များကို ထုတ်လွှတ်နေပြီး ကွင်းပြင်ပေါ်ရှိ လူများကို ကြီးမားလှသော ဖိအားများ ပေးနေလေသည်။

"ဧကရာဇ်မင်းမြတ်... သူပုန် က ဘယ်မှာလဲ"

အရှည်ဆုံး ဧရာမ ရွှေနဂါးကြီး က မိုးခြိမ်းသံ အလား ကျယ်လောင်သော အသံဖြင့် ဒေါသတကြီး မေးလိုက်လေသည်။

"အကြီးအကဲ တွေ ရောက်လာတာ အရမ်း အချိန်ကိုက်ပဲ"

ဖရက်ဒရစ် သုံးဆယ့်နှစ်ဆက်မြောက် က မုန်လဲ့ ကို လက်ညှိုးထိုးကာ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။ "သူ့ကို ချက်ချင်း သတ်လိုက်"

"ဧကရာဇ်မင်းမြတ်... စိတ်မပူပါနဲ့... ကျွန်တော်တို့ သူ့ကို ဖမ်းပြီး ဧကရာဇ်မင်းမြတ် ဆီ အပ်ပါ့မယ်"

အရှည်ဆုံး ဧရာမ ရွှေနဂါးကြီး က ဟိန်းဟောက်လိုက်လေသည်။ "ရိုင်းစိုင်းတဲ့ သူပုန်... အင်ပါယာ နန်းတော် ထဲထိ လာပြီး ရိုင်းစိုင်းရဲတယ် လား... မင်းက လုံးဝ သေသင့်တယ်"

"ဟားဟား... သေသင့်တယ် ဟုတ်လား"

မုန်လဲ့ က ကောင်းကင်ကို မော့ကာ ဟားဟား ရယ်မောလိုက်ပြီး ဖျက်ဆီးခြင်း တူကြီး ကို လက်ထဲတွင် ကိုင်ကာ ဧရာမ ရွှေနဂါးကြီး တစ်ကောင် အရှေ့သို့ ရုတ်တရက် ရောက်ရှိသွားပြီး ဖျက်ဆီးခြင်း တူကြီး ဖြင့် ထုချလိုက်လေသည်။

"သတ္တိ အရမ်း ကောင်းတာပဲ"

ဧရာမ ရွှေနဂါးကြီး ၏ မျက်လုံးများ ပြူးသွားပြီး ချွန်ထက်သော နဂါး လက်သည်း ကြီးဖြင့် ရိုက်ချလိုက်လေသည်။

"ဝုန်း..."

ဖျက်ဆီးခြင်း တူကြီး နှင့် ရွှေရောင် နဂါး လက်သည်း ကြီး တို့ တိုက်မိသွားရာ ကျယ်လောင်သော အသံကြီး တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ရွှေရောင် နဂါး လက်သည်း ကြီး ချက်ချင်း ကွဲအက်သွားကာ၊ အသားတွေ ကြေမွသွားပြီး အပေါက်ကြီး တစ်ပေါက် ဖြစ်သွားလေသည်။

"အား..."

နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံကြီး တစ်ခုနှင့် အတူ ကြီးမားလှသော နဂါး သွေးများ လေထဲတွင် လွင့်စင်သွားပြီး မြေကြီး ပေါ်သို့ ကျဆင်းလာလေသည်။

"ငါ့ရဲ့ တူ တစ်ချက် ကို ထပ်ခံစမ်း"

မုန်လဲ့ က အနည်းငယ် လှုပ်ရှားလိုက်ရုံဖြင့် ဧရာမ ရွှေနဂါးကြီး ၏ ခေါင်းပေါ်သို့ ချက်ချင်း ရောက်ရှိသွားပြီး နောက်ထပ် တူ တစ်ချက် ထုချလိုက်ပြန်လေသည်။

"ဂျွတ်..."

သံတူကြီး နှင့် ဖရဲသီး ကို ထုလိုက်သလိုပဲ။

သံချောင်း နဲ့ ကြက်ဥ ကို ရိုက်လိုက်သလိုပဲ။

ကြည်နူးဖွယ်ကောင်းသော အသံလေး တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ဤဧရာမ ရွှေနဂါးကြီး ၏ ခေါင်း က ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲထွက်သွားလေသည်။

"အား..."

နာကျင် ဝမ်းနည်းဖွယ်ကောင်းသော နဂါး ဟိန်းဟောက်သံကြီး တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး မီတာ ၁၀၀ နီးပါး ရှည်လျားသော နဂါး ခန္ဓာကိုယ် ကြီး က ကောင်းကင်မှ ကျဆင်းလာကာ ကွင်းပြင် ပေါ်တွင် နဂါး ပုံစံ ကျင်းကြီး တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားလေသည်။

မြင့်မြတ်သောနယ်မြေ အထွတ်အထိပ် အဆင့် စွမ်းအားရှင် တစ်ယောက် ဒီလိုပဲ သေသွားခဲ့လေပြီ။

"ကိုးပါးမြောက် အကြီးအကဲ"

"အကြီးအကဲ ကိုး"

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ ကျန်ရှိနေသေးသော ဧရာမ ရွှေနဂါးကြီး ၉ ကောင် ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်ကြရာ သူတို့၏ အသံများက မိုးခြိမ်းသံ အလား ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ဒေါသ မီးတောက်များ က လေပြင်းများ အလား၊ သတ်ဖြတ်ချင်စိတ် များ က တောင်ပြို ရေလျှံ သကဲ့သို့ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

"ခွေးကောင်"

"သေနာကောင်"

"လူယုတ်မာ"

"အကြီးအကဲ ကိုး ရဲ့ အသက် ကို ပြန်ပေးစမ်း"

"မလောပါနဲ့... လူတိုင်း အတွက် ပါပါတယ်"

မုန်လဲ့ က ဟားဟား ရယ်မောလိုက်ပြီး သရဲတစ္ဆေ တစ်ကောင် အလား ဒုတိယမြောက် ဧရာမ ရွှေနဂါးကြီး အရှေ့သို့ ရောက်ရှိသွားကာ နောက်ထပ် တူ တစ်ချက် ထုချလိုက်ပြန်လေသည်။

"အား..."

ထို့နောက် တတိယမြောက်၊ စတုတ္ထမြောက်၊ ပဉ္စမမြောက်၊ ဆဋ္ဌမမြောက်၊ သတ္တမမြောက်၊ အဋ္ဌမမြောက်...

တူ တစ်ချက် ကို တစ်ကောင်၊ တရားမျှတပါတယ်။

လူတိုင်း အတွက် ပါတယ်။ ဘက်မလိုက်ပါဘူး။

"ဝုန်း..."

"ဝုန်း..."

"ဝုန်း..."

အချိန် ခဏလေး အတွင်းမှာပင် ကောင်းကင်မှ ဝက်သား ဖက်ထုပ် တွေ... အာ... မဟုတ်ဘူး... နဂါးသား ဖက်ထုပ် တွေ ကျလာလေသည်။

ယခုလေးတင် မြင့်မား ခန့်ညားပြီး ကောင်းကင်ကို မော့ကာ ဟိန်းဟောက်နေသော ဧရာမ ရွှေနဂါးကြီး ၁၀ ကောင် ထဲမှ ၉ ကောင် က မြေကြီးပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားလေပြီ။

ထို့နောက် လုံးဝ မလှုပ်ရှားတော့ဘဲ သေဆုံးသွားသော နဂါးများ ဖြစ်သွားကြလေသည်။

"ဘယ်လိုလုပ် ဒီလို ဖြစ်သွားရတာလဲ"

ဖရက်ဒရစ် သုံးဆယ့်နှစ်ဆက်မြောက် လုံးဝ ရူးသွပ်သွားလေတော့သည်။