အခန်း ၂၀၀

အခန်း ၂၀၀။ အားလုံးကို သတ်ဖြတ်ခြင်း၊ သမိုင်းတစ်လျှောက် ပထမနေရာ

မြင့်မြတ်သောနယ်မြေ အထွတ်အထိပ် ဆိုသည်မှာ အမြင့်ဆုံး နေရာကို ကိုယ်စားပြုလေသည်။

သာမန် မြင့်မြတ်သောနယ်မြေ ဖြစ်ရန် လွယ်ကူသော်လည်း၊ မြင့်မြတ်သောနယ်မြေ အထွတ်အထိပ် ဖြစ်ရန်မှာမူ ကောင်းကင်သို့ တက်ရသကဲ့သို့ ခက်ခဲလှပေသည်။

နဂါးနတ်ဘုရား အင်ပါယာ တစ်ခုလုံးတွင် သာမန် မြင့်မြတ်သောနယ်မြေ များမှာ ထောင်သောင်းချီ ရှိပြီး ရေတွက်၍ပင် မရနိုင်ပေ။

သို့သော် မြင့်မြတ်သောနယ်မြေ အထွတ်အထိပ် များမှာမူ လက်ချိုးရေ၍ ရနိုင်ပြီး၊ တစ်ယောက်ချင်းစီတိုင်းမှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ အချိန်ယူကာ စုဆောင်းထားရခြင်း ဖြစ်လေသည်။

ယခုမူ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ၉ ယောက် သေဆုံးသွားခဲ့လေပြီ။

ဘယ်သူကများ ခံနိုင်ရည် ရှိမည်နည်း။

ဘယ်သူမှ ခံနိုင်ရည် မရှိနိုင်ပေ။

"ဘယ်လိုလုပ် ဒီလို ဖြစ်သွားရတာလဲ"

ဖရက်ဒရစ် သုံးဆယ့်နှစ်ဆက်မြောက် လုံးဝ ရူးသွပ်သွားလေတော့သည်။ အသက် ၁၆ နှစ် အရွယ် မုန်လဲ့ က ဘာကြောင့်များ ဤမျှလောက် အစွမ်းထက်နေရသနည်း ဆိုတာကို သူ လုံးဝ စဉ်းစား၍ မရနိုင်ပေ။

မြင့်မြတ်သောနယ်မြေ အထွတ်အထိပ် များကို ဝက်သတ်သကဲ့သို့ သတ်ဖြတ်နေလေသည်။

သူ ဘယ်လိုများ လုပ်နိုင်ခဲ့တာလဲ။

"အခု မင်း တစ်ယောက်ပဲ ကျန်တော့တယ်"

မုန်လဲ့ က ဖျက်ဆီးခြင်း တူကြီး ကို ပခုံးပေါ် တင်ထားပြီး အရှည်ဆုံး ရွှေနဂါးကြီး ကို ကြည့်ကာ "မင်း ဘယ်လို သေချင်လဲ" ဟု မေးလိုက်လေသည်။

"မင်း... မင်း အကြီးအကဲ ၉ ယောက် ကို တောင် သတ်လိုက်တယ်"

အကြီးအကဲချုပ် ၏ ခန္ဓာကိုယ် က တုန်ရီနေပြီး မျက်လုံးများထဲတွင် ဒေါသများ၊ အမုန်းတရားများနှင့် အကြောက်တရားများ ရောပြွမ်းနေလေသည်။

အကြီးအကဲ ၉ ယောက် က သူလောက် မစွမ်းပေမဲ့လည်း သူတို့က မြင့်မြတ်သောနယ်မြေ အထွတ်အထိပ် တွေလေ... မြင့်မြတ်သောနယ်မြေ အထွတ်အထိပ် ကို ချက်ချင်း သတ်နိုင်တယ် ဟုတ်လား။

ဒါကို သူ လုံးဝ မလုပ်နိုင်ပါဘူး။

ဒါပေမဲ့ မုန်လဲ့ က လုပ်နိုင်ခဲ့လေသည်။

ဆိုလိုတာက ဘာလဲ။

မုန်လဲ့ က သူ့ထက် ပိုအစွမ်းထက်တယ် လို့ ဆိုလိုတာပေါ့။

မြင့်မြတ်သောနယ်မြေ နောက်ဆုံး အဆင့် ထက်တောင် ပိုအစွမ်းထက်သေးတယ် ဆိုတော့...

နတ်ဘုရားတစ်ဝက် လား။

မြင့်မြတ်သောနယ်မြေ နောက်ဆုံး အဆင့် ထက် ပိုအစွမ်းထက်တာ ဆိုလို့ နတ်ဘုရားတစ်ဝက် ပဲ ရှိတာလေ။

ထိုသို့ တွေးမိသောအခါ အကြီးအကဲချုပ် တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ခါသွားပြီး အသံနိမ့်နိမ့်ဖြင့် ဟိန်းဟောက်လိုက်လေသည်။ "မိတ်ဆွေ... ခင်ဗျား ဒီလိုမျိုး ရိုင်းရိုင်းစိုင်းစိုင်း လုပ်နေတာ... နဂါးကျွန်း ပေါ်က နတ်ဘုရားတစ်ဝက် တွေ လာပြီး အပြစ်ပေးမှာကို မကြောက်ဘူးလား"

"အဲဒါ ငါ့ကိစ္စ... မင်း ဝင်စွက်ဖက်စရာ မလိုဘူး"

မုန်လဲ့ က ရုတ်တရက် ရယ်မောလိုက်လေသည်။ "ဒါပေမဲ့... မင်း စိတ်ဝင်စားတယ် ဆိုရင်တော့ ငါ မင်းကို အခွင့်အရေး တစ်ခု ပေးလို့ ရတယ်"

"ဘာလုပ်ချင်တာလဲ"

အကြီးအကဲချုပ် က အသံနိမ့်နိမ့်ဖြင့် ဟိန်းဟောက်လိုက်လေသည်။

"ငါ့မှာ အိပ်မက် တစ်ခု အမြဲတမ်း ရှိခဲ့တယ်... အဲဒါကတော့ နဂါး ကို စီးပြီး ကောင်းကင်ယံမှာ ပျံသန်းချင်တာပဲ... အရင်ကတော့ စွမ်းအား နည်းလို့ တွေးပဲ တွေးရဲတာ... အခုတော့ မတူတော့ဘူး"

မုန်လဲ့ က ဖြည်းညင်းစွာ ရယ်မောလိုက်လေသည်။ "မင်းက သွေးသန့် ရွှေနဂါး မဟုတ်ပေမဲ့လည်း အများကြီး မကွာပါဘူး"

"မင်းသာ ငါနဲ့ သခင်-ကျွန် စာချုပ် ချုပ်ပြီး ငါ့ရဲ့ စီးတော်ယာဉ် လုပ်မယ် ဆိုရင် ငါ မင်းကို အသက်ရှင်ခွင့် ပေးမယ်"

"သခင်-ကျွန် စာချုပ် ချုပ်ရမယ်"

"မင်းရဲ့ စီးတော်ယာဉ် လုပ်ရမယ်"

အကြီးအကဲချုပ် ဒေါသထွက်လွန်း၍ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ခါနေလေသည်။ "မိတ်ဆွေ... ခင်ဗျား က နဂါး တစ်ကောင် ရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာ ကို စော်ကားနေတာပဲ... ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွား တဲ့ နဂါး မျိုးနွယ် က ခင်ဗျား ကို လုံးဝ အလွတ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး"

"သဘောမတူဘူးလား... ဒါဆိုရင်လည်း သေလိုက်တော့"

မုန်လဲ့ က အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး အကြီးအကဲချုပ် အရှေ့သို့ တစ်လှမ်းချင်းစီ ရောက်ရှိသွားကာ ဖျက်ဆီးခြင်း တူကြီး ကို အားကုန် မြှောက်ကိုင်လိုက်လေသည်။

"ဟင့်အင်း"

အကြီးအကဲချုပ် မျက်လုံး ပြူးသွားသော်လည်း အပေါ်မှ ကျဆင်းလာသော ဖျက်ဆီးခြင်း တူကြီး ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို မရှောင်တိမ်းနိုင်ခဲ့ပေ။

"ဂျွတ်..."

တူ တစ်ချက်တည်း နှင့် ဤမြင့်မြတ်သောနယ်မြေ နောက်ဆုံး အဆင့် စွမ်းအားရှင် လည်း ယခင် မြင့်မြတ်သောနယ်မြေ အထွတ်အထိပ် ရွှေနဂါးကြီး ၉ ကောင် နှင့် ဘာမှ မကွာခြားဘဲ ခေါင်း ပေါက်ကွဲ ထွက်သွားလေတော့သည်။

"ဝုန်း..."

ဧရာမ နဂါး ခန္ဓာကိုယ် ကြီး ပြုတ်ကျလာရာ မြေကြီး ပြင်းပြင်းထန်ထန် တုန်ခါသွားပြီးနောက် ပြန်လည်၍ ငြိမ်သက်သွားလေသည်။

သို့သော် လူအားလုံး ၏ စိတ်အခြေအနေ များမှာ မငြိမ်သက်နိုင်တော့ဘဲ... လုံးဝ ရူးသွပ်သွားကြလေပြီ။

"သေသွားပြီလား... ဒီလိုပဲ သေသွားပြီလား"

"မြင့်မြတ်သောနယ်မြေ နောက်ဆုံး အဆင့် ဖြစ်တဲ့ အကြီးအကဲချုပ် တောင် သေသွားပြီလား"

"မြင့်မြတ်သောနယ်မြေ အထွတ်အထိပ် ၉ ယောက်၊ မြင့်မြတ်သောနယ်မြေ နောက်ဆုံး အဆင့် ၁ ယောက်... ဒီလိုပဲ သေသွားကြတာလား"

"မိစ္ဆာ... သူက လုံးဝ မိစ္ဆာ ပဲ"

"ကြီးမြတ်တဲ့ နဂါးနတ်ဘုရား... မင်းရဲ့ ယုံကြည် ကိုးကွယ်သူ တွေကို လာကယ်ပါဦး..."

"အခု... မင်းတို့ပဲ ကျန်တော့တယ်"

မုန်လဲ့ က ဖျက်ဆီးခြင်း တူကြီး ကို ပခုံးပေါ် တင်ထားပြီး ဖရက်ဒရစ် သုံးဆယ့်နှစ်ဆက်မြောက် နှင့် မြင့်မြတ်သောနယ်မြေ စွမ်းအားရှင် များ၊ မှူးမတ်များကို ကြည့်လိုက်လေသည်။

"ကာကွယ်... မြန်မြန် ကာကွယ်ကြ"

ဖရက်ဒရစ် သုံးဆယ့်နှစ်ဆက်မြောက် မျက်နှာ ဖြူရော်သွားပြီး ကြောက်လန့်တကြား အော်ဟစ်နေကာ ဧကရာဇ် တစ်ပါး ၏ ဂုဏ်သိက္ခာ လုံးဝ မရှိတော့ပေ။

"အခု... ဘယ်သူမှ မင်းတို့ကို ကယ်လို့ မရတော့ဘူး"

မုန်လဲ့ က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်လေသည်။ "ငါတို့ နဂါးနတ်ဘုရား အင်ပါယာ ရဲ့ အထက်ပိုင်း အရာရှိ တွေ အားလုံး ဒီမှာ ရှိနေကြတာ မဟုတ်လား"

"မုန်... မုန်လဲ့... မင်း တကယ် ဘာလုပ်ချင်တာလဲ" ဖရက်ဒရစ် သုံးဆယ့်နှစ်ဆက်မြောက် က တုန်ရီစွာ မေးလိုက်လေသည်။

"ရှင်းရှင်းလေးပါပဲ"

မုန်လဲ့ က တည်ငြိမ်စွာ ပြုံးလိုက်လေသည်။ "အားလုံး ကို သတ်ပစ်မှာ"

"အားလုံး ကို သတ်ပစ်မှာ"

လူအားလုံး မျက်နှာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားလေသည်။

"နတ်ဘုရားမှော်ပညာ... အကြွင်းမဲ့ အေးခဲခြင်း"

မုန်လဲ့ က လက်ချောင်းများကို ညင်သာစွာ ခေါက်လိုက်ရာ ရွှေရောင် ရေခဲလှိုင်း တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး အရှေ့သို့ ပြန့်နှံ့သွားလေသည်။

"ထွက်ပြေး"

လူအားလုံး ကြောက်လန့်တကြား ထွက်ပြေးကြသော်လည်း ရွှေရောင် ရေခဲလှိုင်း ၏ အမြန်နှုန်း က ပိုမြန်နေပြီး မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်းမှာပင် ကွင်းပြင် တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားလေသည်။

"ဂျွတ်..."

"ဂျွတ်..."

"ဂျွတ်..."

ရေခဲလှိုင်း ဖြတ်သန်းသွားသော နေရာတိုင်းတွင် အရာအားလုံး အေးခဲသွားလေသည်။

ဖရက်ဒရစ် သုံးဆယ့်နှစ်ဆက်မြောက် မှ စ၍ အမတ်များ အားလုံး နေရာမှာတင် ရပ်တန့်သွားကြလေသည်။

ထို့နောက် ရွှေရောင် ရေခဲရုပ်တု များ အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကြလေသည်။

လူတိုင်း က ထွက်ပြေးနေသည့် ပုံစံ အတိုင်း ရှိနေပြီး မျက်နှာပေါ်တွင်လည်း ကြောက်လန့်နေသည့် အမူအရာ များ ရှိနေကြလေသည်။

အရာအားလုံး ဤအခိုက်အတန့် တွင် ရပ်တန့်သွားလေသည်။

"ထွက်ပြေးမယ်... ရယ်စရာ ကောင်းလိုက်တာ"

မုန်လဲ့ က ရေခဲရုပ်တု များ ကြားတွင် လမ်းလျှောက်သွားပြီး ရေခဲရုပ်တု တစ်ခုကို ညင်သာစွာ ထိလိုက်ရာ ရေခဲရုပ်တု က လဲကျသွားပြီး "ဂျွတ်" ဆိုသည့် အသံနှင့်အတူ အပိုင်းပိုင်း အစအစ ဖြစ်သွားလေသည်။

"မုန်လဲ့... ရပ်လိုက်ပါ... ရပ်လိုက်ပါတော့... သူတို့ အားလုံး က အင်ပါယာ ရဲ့ အထက်ပိုင်း အရာရှိတွေ လေ... မင်း သူတို့ကို အားလုံး သတ်ပစ်လို့ မရဘူး"

ကျောင်းအုပ်ကြီး ဖရက်ဒ် နှင့် စစ်နဂါး ကျောင်းအုပ်ကြီး တို့ ၆ ယောက် ကတော့ အေးခဲမခံရဘဲ မုန်လဲ့ ကို အတင်း စိုက်ကြည့်နေကြလေသည်။

"ကျောင်းအုပ်ကြီး တို့... ကျွန်တော် ဘာလုပ်ရမယ် ဆိုတာ သိပါတယ်"

မုန်လဲ့ က ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ဒုတိယမြောက် ရေခဲရုပ်တု ကို တွန်းလှဲလိုက်လေသည်။ ထို့နောက် တတိယမြောက်၊ စတုတ္ထမြောက်၊ ပဉ္စမမြောက်၊ ဆဋ္ဌမမြောက်...

မုန်လဲ့ က ကွင်းပြင် ၏ တစ်ဖက်မှ အခြား တစ်ဖက်သို့ လျှောက်သွားသောအခါ ၉၉% သော ရေခဲရုပ်တု များ ကွဲအက်သွားပြီး ၁၀ ခု ကျော်မျှသာ မတ်မတ် ရပ်နေလေသည်။

သူတို့ အားလုံး က သွေးသန့် လူသားများ ဖြစ်ကြလေသည်။

မုန်လဲ့ က အကြွင်းမဲ့ အေးခဲခြင်း ကို ဖယ်ရှားလိုက်ရာ ပြန်လည် နွေးထွေးလာသော လူသား ၁၀ ယောက် ကျော် မှာ မုန်လဲ့ ကို ကြောက်လန့်တကြား ကြည့်နေကြပြီး အထူးသဖြင့် မြေကြီးပေါ်တွင် ပြန့်ကျဲနေသော ရေခဲ အပိုင်းအစ များကို မြင်သောအခါ ပို၍ ကြောက်လန့်သွားကြလေသည်။

သေကုန်ပြီလား။

အားလုံး သေကုန်ပြီလား။

ဘုရားရေ။

မုန်လဲ့ က သူတို့ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ကျောင်းအုပ်ကြီး ဖရက်ဒ် တို့ ၆ ယောက် ဆီသို့ လျှောက်သွားလေသည်။

"မုန်လဲ့... မင်း ဘာတွေ လုပ်လိုက်တာလဲ ဆိုတာ ကြည့်ပါဦး... မင်း ပြဿနာကြီး ရှာလိုက်ပြီ... မင်း ကောင်းကင် ကို အပေါက် ဖောက်လိုက်ပြီ"

"အင်ပါယာ က မင်းကို လုံးဝ အလွတ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး၊ နဂါးကျွန်း ကလည်း မင်းကို အလွတ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး... နဂါးနတ်ဘုရား ဆိုရင် ပိုပြီးတော့တောင် အလွတ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး"

ကျောင်းအုပ်ကြီး ဖရက်ဒ် တို့ ၆ ယောက် အလွန် ဝမ်းနည်း နာကျင်နေကြလေသည်။

"လာချင်ရင် လည်း လာကြပါစေပေါ့"

မုန်လဲ့ က လက်ချောင်းများကို ညင်သာစွာ ခေါက်လိုက်လေသည်။ "တစ်ယောက် လာရင် တစ်ယောက် သတ်မယ်... ဆယ်ယောက် လာရင် ဆယ်ယောက် သတ်မယ်... အားလုံး လာရင်လည်း အားလုံး ကို သတ်ပစ်လိုက်ရုံပဲ"

"မုန်လဲ့..."

ဖရက်ဒ် က တိုးတိုးလေး ဟိန်းဟောက်လိုက်လေသည်။ "မင်း ဘယ်လို ဖြစ်ပြီး ဒီလို ပြောင်းလဲသွားရတာလဲ... မင်း ဒီလို လုပ်တာ ကျောင်းအုပ်ကြီး အေမော့စ် ရဲ့ ဝိညာဉ် ကို မျက်နှာပူစရာ မကောင်းဘူးလား"

"မဟုတ်ဘူး... ခင်ဗျား မှားနေပြီ"

မုန်လဲ့ က ကျောင်းအုပ်ကြီး ဖရက်ဒ် ကို စိုက်ကြည့်လိုက်လေသည်။ "ကျောင်းအုပ်ကြီး သာ ကျွန်တော် လုပ်ခဲ့တာတွေ အားလုံး ကို သိမယ် ဆိုရင်... သူက ကျွန်တော့် အတွက် ဝမ်းသာပေးမှာပါ... ခင်ဗျား ထက် ကျွန်တော် က သူ့အကြောင်း ကို ပိုသိတယ်"

"သူက နဂါး မျိုးနွယ် ဝင် မဟုတ်ဘူး"

"ပြီးတော့ ပုပ်ပွနေတဲ့ မှူးမတ်တွေ နဲ့ ရွှေနဂါး ဧကရာဇ် ကို သစ္စာရှိခဲ့တာလည်း မဟုတ်ဘူး"

"ဒါကြောင့်... ဒီကောင်တွေ သေသွားလို့ ကျောင်းအုပ်ကြီး လုံးဝ ဒေါသထွက်မှာ မဟုတ်ဘူး"

"ဆန့်ကျင်ဘက် အနေနဲ့... သူက ကျွန်တော့်ကို ထောက်ခံမှာပါ"

ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် မုန်လဲ့ သက်ပြင်းချလိုက်လေသည်။ "ကျွန်တော် ဘာလိုချင်တယ် ဆိုတာ သူ သိတယ်၊ ကျွန်တော် ဘာလို့ ဒီလို လုပ်ရတယ် ဆိုတဲ့ အကြောင်းပြချက် ကို သူ သိတယ်... ကျွန်တော် ဒီလို သေချာပေါက် လုပ်ရမယ် ဆိုတာကို သူ သိတယ်"

"မုန်လဲ့... မင်း တကယ် ဘာလုပ်ချင်တာလဲ"

ဖရက်ဒ် က အသံတုန်ရီစွာဖြင့် မေးလိုက်လေသည်။ "မင်း ဧကရာဇ် ကို သတ်လိုက်တယ်၊ မှူးမတ်တွေ အားလုံး ကို သတ်လိုက်တယ်၊ တော်ဝင် မိသားစုဝင် တွေ အားလုံး ကို သတ်လိုက်တယ်၊ အင်ပါယာ ရဲ့ မြင့်မြတ်သောနယ်မြေ အများစု ကို သတ်လိုက်တယ်"

"ငါ့ကို ပြောစမ်း... မင်း တကယ် ဘာလုပ်ချင်တာလဲ"

မုန်လဲ့ က အဝေးသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်လေသည်။ "ကျောင်းအုပ်ကြီး... ကျွန်တော် နတ်ဘုရားတစ်ဝက် ဖြစ်သွားပြီ"

စကားဆုံးသည်နှင့် သူ ချက်ချင်း ထွက်သွားလေသည်။

"နတ်ဘုရားတစ်ဝက်"

ဖရက်ဒ် တို့ ၆ ယောက် မိုးကြိုးပစ်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ကြောင်အမ်းသွားကြလေသည်။

မုန်လဲ့ က အရူးအမူး သတ်ဖြတ်နေပြီး မြင့်မြတ်သောနယ်မြေ နောက်ဆုံး အဆင့် ကိုပါ ချက်ချင်း သတ်နိုင်တာကို မြင်တော့ မုန်လဲ့ က အဲဒီ အံ့ဩစရာကောင်းတဲ့ အဆင့် ကို ရောက်သွားပြီ ဆိုတာကို သူတို့ သတိထားမိကြပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ မုန်လဲ့ က ကိုယ်တိုင် ဝန်ခံလိုက်တဲ့ အချိန်မှာတော့ ဖရက်ဒ် တို့ ၆ ယောက် လုံးဝ အံ့အားသင့်သွားကြလေသည်။

"နတ်ဘုရားတစ်ဝက်"

"မုန်လဲ့ က နတ်ဘုရားတစ်ဝက် ဖြစ်သွားပြီလား"

"ဘုရားရေ... သူ နတ်ဘုရားတစ်ဝက် ဖြစ်သွားပြီတဲ့"

"ဒါက..."

အချိန် အတော်ကြာမှသာ သူတို့ ၆ ယောက် အံ့အားသင့်မှုများ မှ သတိပြန်လည်လာကြလေသည်။

ကျောင်းအုပ်ကြီး တစ်ယောက် က တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်လေသည်။ "နတ်ဘုရားတစ်ဝက် ဖြစ်သွားတာ က အံ့ဩစရာ ကောင်းပေမဲ့... နတ်ဘုရားတစ်ဝက် ဖြစ်သွားတိုင်း ဒီလိုမျိုး ရိုင်းရိုင်းစိုင်းစိုင်း လုပ်လို့ ရပြီလား... သူက နဂါးကျွန်း ပေါ်က ဘိုးဘေး တွေကို ဘယ်နေရာမှာ ထားတာလဲ"

"ဟုတ်တယ်... မုန်လဲ့ က သူ နတ်ဘုရားတစ်ဝက် ဖြစ်သွားရင် ဘိုးဘေး တွေကို ကြောက်စရာ မလိုတော့ဘူး လို့ ထင်နေတာလား"

"အရမ်း မောက်မာလွန်းတယ်"

"သူ မောက်မာတာ မမောက်မာတာ ငါ မသိဘူး... ဒါပေမဲ့ မုန်လဲ့ လုပ်တာက သာမန် လူသတ်တာ တော့ မဟုတ်ဘူး"

ဖရက်ဒ် က တုန်ရီစွာ ပြောလိုက်လေသည်။ "သူက ယုံကြည်မှု စွမ်းအင် ကို လုယူနေတာ... သူက ယုံကြည်မှု စွမ်းအင် တွေကို လုယူဖို့ စီစဉ်နေတာ"

"ယုံကြည်မှု စွမ်းအင် လုယူတာ"

လူအားလုံး တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ခါသွားကြလေသည်။

...

ဧကရာဇ် ကို သတ်တယ်။

အင်ပါယာ ရဲ့ အထက်ပိုင်း အရာရှိ တွေကို သတ်တယ်။

ဒါက နဂါး မျိုးနွယ် ကို လုံးဝ ရန်စလိုက်တာပဲ၊ နဂါးကျွန်း က နတ်ဘုရားတစ်ဝက် တွေကို ရန်စလိုက်တာပဲ... နဂါးနတ်ဘုရား ကိုပါ ရန်စလိုက်တာပဲ။

ကြည့်ရတာ ဒါက အရမ်းကို ရမ်းကားပြီး မိုက်မဲတဲ့၊ အသိဉာဏ်ကင်းမဲ့တဲ့ လုပ်ရပ် လို့ ထင်ရပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ တကယ်ရော ဟုတ်ရဲ့လား။

သေချာပေါက် မဟုတ်ပါဘူး။

ဘာလို့လဲဆိုတော့ ခုနက အချိန် ခဏလေး အတွင်းမှာတင် မုန်လဲ့ က အရမ်း များပြားတဲ့ အကျိုးအမြတ် တွေ ရခဲ့လို့ပါပဲ။

ပိုင်ဆိုင်မှု - နိယာမ အရင်းအမြစ် ကျောက်သလင်း ၂၅၈၃ ခု

မြင့်မြတ်သောနယ်မြေ ထောင်ချီ ကို သတ်လိုက်လို့ နိယာမ အရင်းအမြစ် ကျောက်သလင်း ၂၅၈၃ ခု တောင် ရခဲ့တယ်။

ဒီအရောင်းအဝယ် က တန်လား။

အဖြေ ကတော့ သေချာပေါက် တန်တာပေါ့။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒီလောက် များပြားတဲ့ နိယာမ အရင်းအမြစ် ကျောက်သလင်း တွေ က ကိစ္စတွေ အများကြီး လုပ်လို့ ရတယ်လေ။

ဥပမာ... နတ်ဘုရားသတ်ကြွက် သွေးမျိုးဆက် ပေါင်းစပ်မှု ကို ၁၀၀% အထိ မြှင့်တင်လို့ ရတယ်။

ဥပမာ... ရွှေရောင် နတ်ဘုရားသတ် ပုရွက်ဆိတ် သွေးမျိုးဆက် ပေါင်းစပ်မှု ကို ၁၀၀% အထိ မြှင့်တင်လို့ ရတယ်။

ဥပမာ... နတ်ဘုရားစွမ်းအား ၂၅ စက် လဲလို့ ရတယ်။

ဥပမာ... အကန့်အသတ်မဲ့ ကောက်ယူခြင်း ကို အကြိမ် ၂၅၈၃ ကြိမ် သုံးလို့ ရတယ်။

ဒီလောက် များပြားတဲ့ အကျိုးအမြတ် တွေ နဲ့ ယှဉ်လိုက်ရင် နဂါး မျိုးနွယ် ကို ရန်စတာ က ဘာများလဲ။

နဂါးကျွန်း က နတ်ဘုရားတစ်ဝက် တွေကို ရန်စတာ က ဘာများလဲ။

ငါ့ကို လာတိုက်ရဲရင် မင်းတို့ အားလုံးကို သတ်ပြီး နိယာမ အရင်းအမြစ် ကျောက်သလင်း တွေ အဖြစ် ပြောင်းပစ်လိုက်မယ်။

နဂါးနတ်ဘုရား ကို ရန်စတာ ကရော။

ကျောင်းအုပ်ကြီး အေမော့စ် ပြောခဲ့တဲ့ စကား တစ်ခွန်း ကို မုန်လဲ့ မှတ်မိနေပါသေးတယ်။

ကောင်းကင်ယံ တိုက်ကြီး ကနေ ထွက်သွားတဲ့ နတ်ဘုရား တွေက ကောင်းကင်ယံ တိုက်ကြီး ကို ကိုယ်တိုင် ဆင်းလာလို့ မရဘူး တဲ့။

အများဆုံး နတ်ဘုရားစွမ်းအား ကိုယ်ပွား လောက်ပဲ လွှတ်လို့ ရပြီး အဲဒီ ကိုယ်ပွား ကလည်း အများဆုံး နတ်ဘုရားတစ်ဝက် စွမ်းအား လောက်ပဲ ရှိတာ တဲ့။

နတ်ဘုရားတစ်ဝက်။

မုန်လဲ့ ကတော့ မကြောက်ပါဘူး... ၁၀၀% သွေးမျိုးဆက် ပေါင်းစပ်မှု ရှိတဲ့ အရွယ်ရောက်ပြီး နတ်ဘုရားသတ်ကြွက် က... နတ်ဘုရား တွေကိုတောင် စားနိုင်တယ်လေ။

ဒါကြောင့်... ကြည့်ရတာ ရမ်းကားတယ်။

ကြည့်ရတာ မိုက်မဲတယ်။

ကြည့်ရတာ အသိဉာဏ်ကင်းမဲ့တယ်။

ဒါပေမဲ့ တကယ်တမ်း က အဲဒီလို မဟုတ်ပါဘူး။

ဒီလောက် များပြားတဲ့ နိယာမ အရင်းအမြစ် ကျောက်သလင်း တွေ ရှိနေမှတော့ ကောင်းကင်ယံ တိုက်ကြီး တစ်ခုလုံး မှာ မုန်လဲ့ ကြောက်စရာ ဘာမှ မရှိပါဘူး။

ဒီလိုမှတော့ ယုံကြည်မှု စွမ်းအင် တွေကို ဘာလို့ မလုယူရမှာလဲ။

မုန်လဲ့ က ကျောင်းအုပ်ကြီး ဖရက်ဒ် ကို ပြောခဲ့သလိုပဲ... ကျွန်တော် နတ်ဘုရားတစ်ဝက် ဖြစ်သွားပြီ။

ဒီစကား ၄ ခွန်း ရဲ့ အဓိပ္ပာယ် ကတော့... ငါ နတ်ဘုရားတစ်ဝက် ဖြစ်သွားပြီ ဆိုတော့ ငါ့ကို ယုံကြည် ကိုးကွယ်မယ့် သူတွေ လိုတယ် ပေါ့။

ယုံကြည် ကိုးကွယ်မယ့် သူတွေကို ဘယ်က ရမလဲ။

သေချာပေါက် နဂါးနတ်ဘုရား အင်ပါယာ ကနေ ရမှာပေါ့။

နဂါးနတ်ဘုရား အင်ပါယာ ဆိုတဲ့ ကြီးမားတဲ့ ယုံကြည်မှု ကိတ်မုန့် ကြီးကို ရဖို့ အတွက် အရင် ရှိနေတဲ့ ယုံကြည်မှု တွေကို ဖယ်ရှားပစ်ရမယ်လေ။

ဧကရာဇ် နဲ့ အင်ပါယာ ရဲ့ အထက်ပိုင်း အရာရှိ တွေကို ချန်ထားဖို့ လိုသေးလား။

အဖြေ ကတော့ သေချာပေါက် လိုတာပေါ့။

အာ... မဟုတ်ဘူး လုံးဝ မလိုတော့ပါဘူး။

"ဧကရာဇ် တောင် သေသွားပြီ ဆိုတော့ နဂါးကျွန်း က နတ်ဘုရားတစ်ဝက် တွေ ဒေါသထွက်ကြလိမ့်မယ် ထင်တယ်... အားလုံး လာရင် အကောင်းဆုံးပဲ"

"သူတို့ကို သတ်ပြီးရင် အင်ပါယာ ကို စိတ်အေးလက်အေး စီမံခန့်ခွဲလို့ ရပြီ"

မုန်လဲ့ က တွေးရင်းဖြင့် နဂါးနတ်ဘုရား မျှော်စင် ဆီသို့ ရောက်လာလေသည်။ သူ က နဂါးနတ်ဘုရား မျှော်စင် ထဲမှာ ဆက်ပြီး ပိုက်ဆံ ရှာရဦးမယ်လေ။

နဂါးနတ်ဘုရား အကယ်ဒမီ ကတော့ ပုံမှန် အတိုင်း တိတ်ဆိတ် ငြိမ်းချမ်းနေပြီး ကျောင်းသားများ က သူတို့ လုပ်စရာ ရှိတာကို လုပ်နေကြကာ အင်ပါယာ ၏ အထက်ပိုင်း အရာရှိများ အားလုံး သတ်ဖြတ်ခံလိုက်ရသည်ကို လုံးဝ မသိကြသလို၊ အရင်က မရှိခဲ့ဖူးသော မုန်တိုင်းကြီး တစ်ခု အင်ပါယာ တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းမိုးတော့မည်ကိုလည်း လုံးဝ မသိကြပေ။

"နောက်ဆုံး ကျန်နေတဲ့ ငြိမ်းချမ်းမှု လေးကို အေးအေးဆေးဆေး ခံစားလိုက်ကြပါ ကလေးတို့"

နဂါးနတ်ဘုရား မျှော်စင် ရှေ့သို့ ရောက်သောအခါ မုန်လဲ့ က ဝင်သွားလိုက်ပြီး အချိန် ခဏလေး အတွင်းမှာပင် ၄၁ ထပ် သို့ ရောက်ရှိသွားလေသည်။

၄၁ ထပ် ရှိ မြင့်မြတ်သောနယ်မြေ မှော်သားရဲ မှာ ကောင်းကင်ဓား ပိုးကောင် ဖြစ်ပြီး မြင့်မြတ်သောနယ်မြေ အလယ်အလတ် အဆင့် ခန့် ရှိကာ၊ မုန်လဲ့ က အလွယ်တကူ သတ်ဖြတ်လိုက်ပြီး ဆက်တက်သွားလေသည်။

၄၂ ထပ်၊ ၄၃ ထပ်၊ ၄၄ ထပ်...

၅၂ ထပ်၊ ၅၃ ထပ်၊ ၅၄ ထပ်...

၆၂ ထပ်၊ ၆၃ ထပ်၊ ၆၄ ထပ်...

နတ်ဘုရားတစ်ဝက် စွမ်းအားကို တားဆီး၍ မရသဖြင့် မုန်လဲ့ က ဝါးအစည်း ပြေသွားသကဲ့သို့ အဆက်မပြတ် တက်သွားကာ အချိန် ခဏလေး အတွင်းမှာပင် နံပါတ်တစ် နေရာတွင် ရှိသော တိုင်မွန်ဘာတန် ကို ကျော်တက်သွားပြီး ၇၉ ထပ် သို့ ရောက်ရှိသွားလေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် နဂါးနတ်ဘုရား ပါရမီရှင် စာရင်း တွင် သူ၏ အဆင့် ကလည်း ပထမ နေရာ သို့ ရောက်ရှိသွားလေသည်။

ဤသည်က ကြီးမားလှသော လှုပ်ခတ်မှုကြီး တစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်သွားစေလေသည်။