အခန်း ၃၃၅

အခန်း (၃၃၅) လောကတစ်ခွင်မှ သူရဲကောင်းများ... တစ်နေရာတည်း၌ စုဝေးရောက်ရှိလာခြင်း

အရှေ့ပင်လယ်နှင့်ပတ်သက်၍ ကျန်းချဲ့ လုံးဝနားမလည်သည်တော့ မဟုတ်ပေ။

သူ၏ စရိုက်အရ တိကျသော ရည်မှန်းချက်တစ်ခု ရှိလာပြီးနောက် သတင်းအချက်အလက် မျိုးစုံကို အလေးထား စုဆောင်းလေ့ရှိသည်။ ထို့ကြောင့် အရှေ့ပင်လယ်၏ လျှို့ဝှက်ချက် များစွာကိုလည်း သိထားပြီး ဖြစ်လေသည်။

ထိုအထဲတွင် အခြားသူများထံမှ ကြားဖူးသည်များ ပါဝင်သလို ချန်ချင်းဖန် ထံမှ သိရှိထားသည်များလည်း ပါဝင်သည်။

အရှေ့ပင်လယ် သိုင်းပညာပြိုင်ပွဲ ဆိုသည်မှာ လွန်ခဲ့သော နှစ်ရာပေါင်းများစွာက စတင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ အစပိုင်းတွင် အရှေ့ပင်လယ်မှ လူငယ်သိုင်းပညာရှင်များ၏ ပွဲတော်တစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သော်လည်း အချိန်များ ကုန်လွန်လာသည်နှင့်အမျှ ၎င်း၏ လွှမ်းမိုးမှုမှာ ပိုမိုကြီးမားလာခဲ့လေသည်။

အရှေ့ပင်လယ် သိုင်းပညာပြိုင်ပွဲကို ဖြစ်မြောက်စေခဲ့သည်မှာ သိုင်းလောကရှိ ထိပ်တန်း အင်အားစုကြီး တစ်ခုဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့၏ အမည်မှာ ရှန့်ဟိုင်မြို့ ဟု ခေါ်ဆိုလေသည်။

၎င်းမှာ သိုင်းလောကတွင် အလွန် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အင်အားစုတစ်ခု ဖြစ်ပြီး အင်အားအလွန် ကြီးမားကာ သိုင်းသူတော်စင် တစ်ပါးပင် ရှိနေသည်ဟု ကောလာဟလများ ထွက်ပေါ်နေသော်လည်း သိုင်းလောကတွင် သူတို့၏ နာမည် ထွက်ပေါ်လာခြင်းမှာ အလွန် ရှားပါးလှပေသည်။

နာမည်ထွက်ပေါ်ခြင်း ရှားပါးသည် ဆိုသည်မှာ လူသိနည်းသည်ကို ဆိုလိုခြင်း မဟုတ်ပေ။

အမှန်တကယ်တော့ ရှန့်ဟိုင်မြို့ က အရှေ့ပင်လယ် သိုင်းပညာပြိုင်ပွဲကို ကျင်းပပေးသောကြောင့် ရှန့်ဟိုင်မြို့ ဟူသော အမည်မှာ သိုင်းလောကတွင် အလွန် ကျော်ကြားနေဆဲ ပင်ဖြစ်သည်။ သို့သော် သမားရိုးကျ ဂိုဏ်းများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ရှန့်ဟိုင်မြို့မှ သိုင်းပညာရှင်များသည် သိုင်းလောကတွင် လှည့်လည်သွားလာခြင်း အလွန်နည်းပါးပြီး အားလုံးနီးပါးမှာ မြို့ထဲတွင်သာ စောင့်ကြပ်နေထိုင်ကြလေသည်။

သိုင်းပညာပြိုင်ပွဲ ၏ ဂုဏ်သတင်း ပိုမို ကြီးမားလာသည်နှင့်အမျှ ရှန့်ဟိုင်မြို့ သည်လည်း အရှေ့ပင်လယ်၏ နံပါတ်တစ် မြို့တော်ကြီး အဖြစ်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး မရေမတွက်နိုင်သော သိုင်းလောကသားများ ကို ဆွဲဆောင် စုစည်းနိုင်ခဲ့ရာ သိုင်းလောက၏ နံပါတ်တစ် မြို့တော် ဟု ခေါ်ဆိုလျှင်ပင် လုံးဝ မှားယွင်းမည် မဟုတ်ချေ။

လွန်ခဲ့သော နှစ်ရာပေါင်းများစွာ အတွင်း ရှန့်ဟိုင်မြို့ ကို အစားထိုး နေရာယူလိုသော အင်အားစုများ မရှိခဲ့သည်တော့ မဟုတ်ပေ။

သို့သော် မည်သူပင် ဖြစ်စေ ရှန့်ဟိုင်မြို့ ၏ အခြေခံ အုတ်မြစ်ကို လုံးဝ လှုပ်ခတ်နိုင်ခဲ့ခြင်း မရှိခဲ့ရာ ရှန့်ဟိုင်မြို့ ၏ ဩဇာအာဏာ နှင့် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မှု များကို ပိုမို ပေါ်လွင် ထင်ရှား စေခဲ့လေသည်။

သိုင်းပညာပြိုင်ပွဲ ဆိုသည်မှာ ရှန့်ဟိုင်မြို့ အတွင်းရှိ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ တစ်ခုကို ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်လေသည်။

ကောင်းကင်လှေကားထစ် သို့ တက်လှမ်းနိုင်စွမ်း ရှိသော သိုင်းပညာရှင်များ အားလုံးသည် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ကာ ယှဉ်ပြိုင် တိုက်ခိုက်နိုင်ပြီး မိမိတို့၏ ပါရမီနှင့် စွမ်းအားများကို ပြသနိုင်ကြလေသည်။ အနိုင်ရရှိသူ ထိပ်ဆုံး ဆယ်ယောက် မှာ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ အပြင်ဘက်ရှိ တောင်ထွတ် တစ်ခုပေါ်တွင် နာမည် ရေးထိုးခွင့် ရရှိမည် ဖြစ်လေသည်။

ထို့ကြောင့်ပင် မရေမတွက်နိုင်သော လူငယ် သိုင်းပညာရှင်များ အုံနှင့်ကျင်းနှင့် ရောက်ရှိလာကြခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

သူတို့ အလိုရှိသည်မှာ လောကတစ်ခွင်လုံး နာမည်ကျော်ကြားရန် သက်သက်သာ ဖြစ်လေသည်။

လမ်းတစ်လျှောက် စကားစမြည် ပြောဆိုရင်း ကျန်းချဲ့ သည် ချီထျန်းကျုံး ထံမှ သိုင်းလောက၏ လျှို့ဝှက်ချက်များစွာကို မေးမြန်းခဲ့သော်လည်း သူတို့၏ အရှိန်မှာ လုံးဝ လျော့ကျသွားခြင်း မရှိခဲ့ချေ။ တောင်တန်းများကို ဖြတ်ကျော်ကာ မြစ်များကို ဖြတ်သန်းပြီး ယွင်ပြည်နယ်၊ ချင်းပြည်နယ်၊ ချူပြည်နယ် အစရှိသည့် ဒေသများကို ဖြတ်ကျော်ခဲ့ကြလေသည်။

ခုနစ်ရက် ကြာမြင့်ပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် ရှန့်ဟိုင်မြို့ သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့လေသည်။

ကောင်းကင်ယံ လင်းယုန်ကြီး ၏ ကျောပေါ်တွင် မတ်တပ်ရပ်လျက် ကျန်းချဲ့၊ ချီရှောက်ယန်၊ ချီဝမ်ကျင်း သုံးယောက်သား သည် အရှေ့ဘက်ရှိ အလွန် ကြီးမား ခမ်းနားလှသော မြို့တော်ကြီးကို ငုံ့ကြည့်လိုက်ကြရာ သူတို့ အားလုံး၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် အံ့အားသင့် မှင်သက်သွားသော အမူအရာများ ပေါ်လွင်နေလေသည်။

ချီရှောက်ယန် က သက်ပြင်းတစ်ချက်ချကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ရှန့်ဟိုင်မြို့ကို လာတာ ပထမဆုံးအကြိမ် မဟုတ်ပေမဲ့ ဒီမြို့ကို မြင်ရတိုင်း ရင်ထဲမှာ အမြဲတမ်း တုန်လှုပ်သွားရတာပဲကွာ..."

ချီဝမ်ကျင်း လည်း အလွန် ထောက်ခံသော အမူအရာဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး မှတ်ချက်ချလိုက်လေသည်။

"သိုင်းလောကရဲ့ နံပါတ်တစ် မြို့တော်ကြီး ဆိုတဲ့ နာမည်နဲ့ တကယ်ကို လိုက်ဖက်တာပဲ ခမ်းနား ကြီးကျယ်မှု အရဆိုရင် မြောက်ပိုင်းက နယ်စပ်မြို့တွေထက်တောင် မညံ့ဘူး တကယ်လို့ ဒီမြို့ကို မြောက်ပိုင်းမှာသာ တည်ဆောက်ထားမယ်ဆိုရင် မြောက်ပိုင်းက လူရိုင်း မြင်းသည်တော်တွေ တောင်ဘက်ကို ဆင်းလာတာကို သေချာပေါက် တားဆီးနိုင်မှာ အသေအချာပဲ..."

သူမ သည် မြောက်ပိုင်း နယ်စပ် သို့ ရောက်ဖူးပြီး ထိုနေရာရှိ အခြေအနေ များကို ကောင်းစွာ သိရှိထားသဖြင့် ယခုကဲ့သို့ မှတ်ချက်ချ လိုက်ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

"ဒီနေရာက တကယ်ကို မဆိုးဘူးပဲ..."

ကျန်းချဲ့ ပင်လျှင် အသိအမှတ် မပြုဘဲ မနေနိုင်အောင် ဖြစ်သွားခဲ့ရလေသည်။

ဤ ရှန့်ဟိုင်မြို့ သည် သေချာပေါက် သူ မြင်ဖူးသမျှ မြို့တော်များ ထဲတွင် အကြီးကျယ် အခမ်းနားဆုံးသော မြို့တော်ကြီး တစ်ခု ပင်ဖြစ်သည်။ လေးထောင့်စတုရန်း ပုံစံ ရှိပြီး တောင်တန်းကြီးများကို မှီခိုကာ တည်ဆောက် ထားလေသည်။ ကျားတစ်ကောင် ခွေအိပ်နေပြီး နဂါးတစ်ကောင် ရစ်ခွေနေသည့် အလား အလွန် ကြီးမားလှသော အရှိန်အဝါ မျိုး ရှိနေလေရာ တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် လူများကို အလိုအလျောက် ရိုသေ လေးစားသွားစေနိုင်လေသည်။

"နောက်ထပ် သုံးရက်နေရင် သိုင်းပညာပြိုင်ပွဲ စတင်တော့မယ် ငါတို့ အရင်ဆုံး မြို့ထဲ ဝင်ကြတာပေါ့..."

ချီထျန်းကျုံး ၏ အတွေ့အကြုံ ဗဟုသုတ မှာ ကျန်းချဲ့ တို့ထက် အများကြီး သာလွန် ပြီး အရှေ့ပင်လယ် သို့ လာရောက် ခဲ့သည်မှာ လည်း တစ်ကြိမ် နှစ်ကြိမ် မကတော့ချေ။ ထို့ကြောင့် သိပ်ပြီး ကြီးမားသော အံ့အားသင့်မှု မျိုး မရှိခဲ့ချေ။

"အားလုံး အကြီးအကဲချုပ် ရဲ့ အမိန့်အတိုင်းပါပဲ..."

ထို့နောက် သူတို့ အားလုံး ကောင်းကင်ယံ လင်းယုန်ကြီး ပေါ်မှ ဆင်းသက် လာကြရာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ များပြားလှသော သိုင်းပညာရှင် များကို အလွန် အားကျ ငေးမော သွားစေခဲ့လေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူတို့ သည် မည်သူများ ဖြစ်ကြသနည်း... ဤမျှလောက် ကြီးမားသော ဟိတ်ဟန်မျိုး ရှိနေသည်မှာ မည်သူများ ဖြစ်နိုင်မည်နည်း ဟု အချင်းချင်း တီးတိုး ဆွေးနွေး နေကြလေသည်။ သိုင်းပညာရှင် အများအပြား သည် ကောင်းကင်ယံ လင်းယုန်ကြီး အနီးသို့ ရောက်လာချိန် တွင် အလွန် ကြီးမားလှသော ဖိအားကြီး တစ်ခု ကို ခံစား ခဲ့ကြရပြီး အနီးသို့ လုံးဝ မကပ်ရဲကြချေ။

ချီမိသားစု ကဲ့သို့ပင် ထူးဆန်းသော သားရဲ များကို စီးနင်း လာကြသူများ မှာ တစ်ဖွဲ့တည်း မဟုတ်ချေ။ အင်အား မသေးငယ်သော အင်အားစု မှန်သမျှ သည် အတိုင်းအတာ တစ်ခု အထိ ဟိတ်ဟန် ကို ပြသ လိုကြရာ ထူးဆန်းသော သားရဲ မျိုးစုံ ကို မျက်စိနောက်လောက်အောင် မြင်တွေ့ နေရလေသည်။

ရှန့်ဟိုင်မြို့ အတွင်း တွင်တော့ သေချာပေါက် စိတ်ကြိုက် ကောင်းကင်ယံ တွင် ပျံသန်းခွင့် မရှိချေ။

ကောင်းကင် ပိတ်ဆို့ခြင်း အစီအရင် များကို ချမှတ် ထားပြီး ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့် မလုံလောက် ပါက လေထဲတွင် ပျံသန်း ရန်ပင် ခက်ခဲ မည် ဖြစ်ကာ ရှန့်ဟိုင်မြို့ အတွင်းရှိ အစောင့်များ ၏ ပစ်မှတ်ထားခြင်း ကိုလည်း ခံရမည် ဖြစ်လေသည်။

သေချာသည် ကတော့ ချီမိသားစု ၏ နာမည် ဖြင့် ဆိုလျှင် ကြီးမားသော ပြဿနာ တစ်ခု မဟုတ်သော်လည်း မထင်မှတ်ထားသော အခြေအနေမျိုး မှလွဲ၍ သာမန် အားဖြင့် မည်သည့် အင်အားစု ကမျှ အရမ်းကြီး မာနထောင်လွှား ပြမည် မဟုတ်ချေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ တောင်တစ်တောင် ထက် ပိုမြင့်သော တောင်တစ်တောင် ရှိနေတတ်သည် မဟုတ်ပါလား။

ချီမိသားစု သည် တောင်ပိုင်း တွင် ထိပ်တန်း အဆင့် တွင် ရှိသော်လည်း လောက တစ်ခွင်လုံး အတိုင်းအတာ ဖြင့် ကြည့်လျှင် အထွတ်အထိပ် ဟု လုံးဝ မခေါ်ဆို နိုင်ချေ။ သူတို့ ၏ အထက်တွင် နောက်ထပ် မိသားစု ကြီး အချို့ နှင့် နတ်ဘုရားဂိုဏ်းကြီး ငါးဂိုဏ်း ရှိနေသေးလေသည်။

ထို့ကြောင့် ချီထျန်းကျုံး သည် ကောင်းကင်ယံ လင်းယုန်ကြီး ကို ရှန့်ဟိုင်မြို့ အပြင်ဘက် တွင် ယာယီ လှည့်လည် သွားလာ နေရန် အမိန့်ပေး လိုက်ပြီး သူတို့ ကိုယ်တိုင် ကတော့ မြို့ထဲသို့ ဝင်ရောက် ကာ ပြင်ဆင်မှု များ ပြုလုပ် ကြလေသည်။

မြို့ထဲသို့ ဝင်ရောက် ပြီးနောက် ကျန်းချဲ့ ၏ ရင်ထဲတွင် အနည်းငယ် အံ့အားသင့် နေရဆဲ ပင်ဖြစ်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤနေရာ တွင် သူ သည် အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသော အရှိန်အဝါ များကို အများအပြား အာရုံခံ မိနေသောကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။ ထိုအထဲတွင် ရွှမ်တန်အဆင့် သိုင်းသခင် များ အပြင် ရှန်ရှန်းအဆင့် မဟာသိုင်းသခင် ကြီးများ ပင် ပါဝင် နေလေသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လမ်းသွားလမ်းလာ များ ၏ စွမ်းအား မှာလည်း အတော်လေး ကောင်းမွန် ကြလေသည်။ မွေးရာပါအဆင့် သိုင်းပညာရှင် များ၏ ရာခိုင်နှုန်း မှာ အလွန် မြင့်မား ပြီး လူတစ်ရာ တွင် ဆယ်ယောက် ခန့်မှာ မွေးရာပါ သိုင်းပညာရှင် များ ဖြစ်ကြလေသည်။

ကျန်းချဲ့ ၏ ခေါင်းထဲတွင် အတွေးတစ်ခု ပင် ဖြတ်ပြေး သွားခဲ့သေးလေသည်။

အကယ်၍ ရှန့်ဟိုင်မြို့ အတွင်းရှိ သိုင်းပညာရှင် များကို စုစည်း ကာ တပ်မတော် ကြီး တစ်ခု အဖြစ် ဖွဲ့စည်း လိုက်မည် ဆိုပါက ထို စွမ်းအား သည် မည်မျှ အထိ ကြောက်စရာ ကောင်းမည်နည်း။ သို့သော် ဤ အတွေး မျိုးမှာ တွေးကြည့်ရုံ သက်သက်သာ ဖြစ်လေသည်။ ရှန့်ဟိုင်မြို့ အတွင်းရှိ သိုင်းပညာရှင် အများစု မှာ အလယ်ပိုင်းဒေသ အနှံ့အပြား မှ လာရောက် ကြသူများ ဖြစ်ကြောင်း သူ ကောင်းစွာ သိရှိ ထားလေသည်။

အလယ်ပိုင်းဒေသ ၏ အထူးချွန်ဆုံး သိုင်းပညာရှင် များကို စုစည်း ထားခြင်း ဖြစ်၍ သာ ယခုကဲ့သို့သော မြင်ကွင်း မျိုး ကို တွေ့မြင် နေရခြင်း ဖြစ်ပြီး စစ်တပ် အဖြစ် ဖွဲ့စည်း ရန် ဆိုသည်မှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ချေ။

ရှန့်ဟိုင်မြို့ သို့ ပထမဆုံး အကြိမ် လာရောက် ဖူးခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ကျန်းချဲ့ သည် ဗဟုသုတ ရှိသူ တစ်ယောက် ဖြစ်ရာ ဟိုကြည့်ဒီကြည့် ဖြင့် တောသား မြို့တက် သကဲ့သို့ အမူအရာ မျိုး တော့ မပြသ ခဲ့ချေ။ သို့သော် လည်း ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မြင်ကွင်း များက သူ့ကို အလွန် စိတ်ဝင်စား စေခဲ့လေသည်။

လမ်းမကြီး တစ်ခု မှာ ဆယ့်ခြောက်ကျန်း ခန့် ကျယ်ဝန်း ပြီး မီတာ ငါးဆယ် ခန့် ရှိလေသည်။ အကယ်၍ အပေါ်စီး မှ ငုံ့ကြည့် လိုက်မည် ဆိုပါက ဤ လမ်းမကြီး မှာ ရှန့်ဟိုင်မြို့ အတွင်းရှိ အလွန် သာမန် သေးငယ်သော လမ်းမလေး တစ်ခု သာ ဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရှိ ရမည် ဖြစ်လေသည်။

ပတ်ဝန်းကျင် တွင် ထူးဆန်းသော ရတနာ မျိုးစုံ ကို မျက်စိ နောက်လောက် အောင် ခင်းကျင်း ပြသ ထားပြီး လမ်းဘေး တစ်ဖက်တစ်ချက် တွင်လည်း ဆိုင်ခန်း များကို ဖွင့်လှစ် ထားလေသည်။ ကျန်းချဲ့ တစ်ချက် ကြည့်လိုက် ရာ ထို ဆိုင်ခန်း များ အတွင်း တွင် ရောင်းချ နေသည်များ မှာ မှော်ဆေးလုံး များ... နတ်လက်နက် များ... သံချပ်ကာ များ နှင့် အစီအရင် ပြား များ စသည်တို့ သာ ဖြစ်ကြောင်း တွေ့လိုက် ရလေသည်။

ချီမိသားစု သည် အင်အားကြီး မိသားစု ခြောက်ခု ထဲမှ တစ်ခု အဖြစ် ရှန့်ဟိုင်မြို့ အတွင်း တွင် သေချာပေါက် ဌာနချုပ် တစ်ခု ရှိလေသည်။

ရှန့်ဟိုင်မြို့ ၏ ဗဟိုချက် တွင် တည်ရှိပြီး ကိုးထပ် အမြင့် ရှိသော နန်းတော် တစ်ခု ဖြစ်ကာ အတွင်း တွင်လည်း စီးပွားရေး လုပ်ငန်း မျိုးစုံ ကို လုပ်ကိုင် နေလေသည်။ ထိုကဲ့သို့သော နန်းတော် အဆောက်အအုံ မျိုး မှာ ရှန့်ဟိုင်မြို့ တစ်ခုလုံး တွင် စုစုပေါင်း ငါးခု ရှိပြီး အရှေ့၊ အနောက်၊ တောင်၊ မြောက် နှင့် အလယ် ဗဟို နေရာ များတွင် ကြက်ခြေခတ် ပုံစံ တည်ရှိ နေလေသည်။

ကျန်းချဲ့ အနည်းငယ် အံ့အားသင့် နေသည် ကို မြင်သောအခါ ချီထျန်းကျုံး က ညင်သာစွာ ပြုံး၍ ပြောလိုက်လေသည်။

"ရှန့်ဟိုင်မြို့က နှစ်ရာပေါင်းများစွာ ကြာအောင် စီမံခန့်ခွဲ လာပြီးတဲ့နောက် သိုင်းလောကရဲ့ နံပါတ်တစ် မြို့တော်ကြီး ဖြစ်လာခဲ့ပြီလေ ဒီနေရာမှာ အရပ်လေးမျက်နှာက သိုင်းလောကသား တွေ အကုန်လုံး စုဝေးနေကြတာ ဆိုတော့ ငါတို့ ချီမိသားစု ကလည်း သေချာပေါက် ဒီမှာ စီးပွားရေး လာလုပ်ရမှာပေါ့..."

"ရရှိတဲ့ အကျိုးအမြတ်က မနည်းလောက်ဘူး ထင်တယ်..."

ကျန်းချဲ့ က ပြုံး၍ ပြောလိုက်လေသည်။

"တစ်နှစ်ကို ယွမ်ကျောက်တုံး တစ်သိန်းကျော် လောက်တော့ ရပါတယ်..."

ချီထျန်းကျုံး က ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ပြောလိုက်သော်လည်း သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဂုဏ်ယူ ဝင့်ကြွားသော အမူအရာ တစ်ခု ဖြတ်ပြေး သွားလေသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ ရှန့်ဟိုင်မြို့ အတွင်း တွင် ဤမျှလောက် ကြီးမားသော စီးပွားရေး လုပ်ငန်း များကို ဖွင့်လှစ် လုပ်ကိုင် နိုင်ရန် ဆိုသည်မှာ သာမန် အင်အားစု များ လုပ်ဆောင် နိုင်သော ကိစ္စ မဟုတ်ချေ။ သာမန် အင်အားစု များ သည် အလွန်ဆုံး ဆိုင်ခန်း ငယ်လေး တစ်ခု ကို ဝယ်ယူ ခြင်း သို့မဟုတ် ငှားရမ်း ခြင်း မျှသာ တတ်နိုင် ကြလေသည်။

ဤစကား ကို ကြားသောအခါ ကျန်းချဲ့ လည်း ရင်ထဲမှ လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲ အံ့ဩ ချီးကျူး မိလေသည်။

အင်အားကြီး မိသားစု ခြောက်ခု ထဲမှ တစ်ခု ဆိုသည့် နာမည် နှင့် တကယ်ကို လိုက်ဖက် လှပေသည်။ နောက်ဆုံး တွင်တော့ သူ သည် မြောက်ပိုင်း ချီမိသားစု ကို အထင်သေး မိခဲ့ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

ပါးစပ်ဟ လိုက်သည် နှင့် ယွမ်ကျောက်တုံး တစ်သိန်း ကျော် ဟု ပြောဆို နိုင်ခြင်း က သူတို့ ၏ အခြေခံ အုတ်မြစ် မည်မျှ ခိုင်မာ ကြောင်း ကို အပြည့်အဝ သက်သေပြ နေလေသည်။ ချီမိသားစု ၏ အင်အား မှာ အပြင်ပန်း တွင် မြင်တွေ့ နေရသလောက် ရိုးရှင်းမည် မဟုတ်ကြောင်း ကိုပင် ကျန်းချဲ့ သံသယ ဝင်လာမိလေသည်။

လောက သို့ ထုတ်ဖော် ပြသခြင်း မရှိသော နောက်ဘက် တောင်တန်း ရှိ လျှို့ဝှက် နယ်မြေ ကို တွေးမိသော အခါ တွင်တော့ ကျန်းချဲ့ သဘောပေါက် သွားခဲ့လေသည်။

ဤသည် ကမှ အစစ်အမှန် နှစ်ထောင်ချီ မိသားစု ကြီး တစ်ခု ပင်ဖြစ်သည်။

မြောက်ပိုင်း ချီမိသားစု သည် နဂါးကျား တာအိုဂိုဏ်း အတွင်းရှိ သာမန် ပိုင်ဆိုင်မှု များကို သိပ်ပြီး အလေးမထား ခဲ့သည်မှာ မဆန်းလှပေ။ ထိုအရာ များမှာ အရောင်းအဝယ် တစ်ခု သက်သက် သာ ဖြစ်ပြီး အမှန်တကယ် ကြီးမားသော အကျိုးအမြတ် မှာ နဂါးကျား တာအိုဂိုဏ်း ၏ ကြီးမားလှသော အင်အားစု ကို လွှဲပြောင်း ရယူ လိုက်ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

"မင်းတို့ ထျန်းချီ နန်းတော် မှာ ရက်အနည်းငယ် လောက် အရင် ဝင်နေပြီး သိုင်းပညာပြိုင်ပွဲ စမယ့် အချိန်ကို စောင့်နေကြပါ ရှန့်ဟိုင်မြို့ ထဲမှာလည်း လျှောက်လည် လို့ ရပါတယ် အခုဆိုရင် ဒီနေရာမှာ မျိုးဆက်သစ် ပါရမီရှင် တွေ အများကြီး စုဝေး နေလောက်ပြီ ဒီလို ပွဲတော်ကြီး မျိုးက အနှစ်နှစ်ဆယ် နေမှ တစ်ခါပဲ ရှိတာ..."

ချီထျန်းကျုံး က ပြုံးရွှင်စွာ ဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။

ကျန်းချဲ့ တို့ ထျန်းချီ နန်းတော် တွင် တည်းခို နေထိုင် မည် ဆိုသော သတင်း က ရှန့်ဟိုင်မြို့ အတွင်း ချက်ချင်းပင် မသေးငယ်သော လှိုင်းဂယက် တစ်ခု ကို ရိုက်ခတ် သွားစေခဲ့လေသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ ကျန်းချဲ့ ကို ဖယ်ထား လျှင်ပင် ချီမိသားစု ၏ သခင်လေး အဖြစ် ချီရှောက်ယန် ၏ နာမည် မှာလည်း အလွန် ကြီးမား လေသည်။ လောက တစ်ခွင်လုံး တွင် မိတ်ဆွေ များ ရှိပြီး သိုင်းပညာ ပြိုင်ပွဲ တွင် ပါဝင် ယှဉ်ပြိုင် ရန် ရေပန်းအစားဆုံး သူများ ထဲမှ တစ်ယောက် ပင်ဖြစ်သည်။ ထူးဆန်းသော သတ္တဝါ တစ်ကောင် ဖြစ်သည့် ကျန်းချဲ့ ပါလာသည် ကိုတော့ ပြောနေစရာ ပင် မလိုတော့ချေ။

လောက ၏ နံပါတ်တစ်... ရွှမ်တန်အဆင့် တွင် ပြိုင်ဘက်ကင်း ဟူသော အခေါ်အဝေါ် များမှာ သိုင်းလောက မှ အလကား နေရင်း ပြဿနာ ရှာလိုသူ များက ဖန်တီး ပြောဆို ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ဤကဲ့သို့ ကျော်ကြား လာခြင်း ကပင် ကျန်းချဲ့ ၏ မရိုးရှင်းမှု ကို သက်သေပြ နေလေသည်။

အမှန်တကယ် တွင် ယခု လက်ရှိ ကျန်းချဲ့ က သေချာ မသိသေး သော်လည်း သိုင်းပညာ ပြိုင်ပွဲ သို့ ဝင်ရောက် ယှဉ်ပြိုင် မည့် ပါရမီရှင် အများအပြား သည် ကျန်းချဲ့ ကို အကြီးမားဆုံးသော ရန်သူ တစ်ယောက် အဖြစ် သတ်မှတ် နေကြလေပြီ။

သူ နှင့် ပတ်သက်သော သတင်း အချက်အလက် များမှာ ပို၍ပင် လှိုင်းဂယက် များကို ရိုက်ခတ် စေနိုင်လေသည်။

အမှန်တကယ် လည်း ထိုအတိုင်း ပင်ဖြစ်သည်။

ကျန်းချဲ့ နှင့် ချီရှောက်ယန် တို့ ထျန်းချီ နန်းတော် သို့ ရောက်ရှိပြီး နာရီဝက် မျှသာ ကြာသေး သော်လည်း ဖိတ်စာ များ က ဆီးနှင်း များ အလား ထျန်းချီ နန်းတော် အတွင်းသို့ အဆက်မပြတ် ဝင်ရောက် လာလေသည်။ မိသားစု ကြီးများ မှ မျိုးဆက်များ... ဂိုဏ်းကြီး များ မှ အတွင်းတပည့် များ အားလုံး က ကျန်းချဲ့ နှင့် ချီရှောက်ယန် တို့ကို ဖိတ်ကြား ခဲ့ကြလေသည်။

သူတို့ အနေဖြင့် မျက်နှာ အနည်းငယ် ပေးကာ သိုင်းပညာ ဖလှယ် ရန် အတွက် လာရောက် စုဝေး ကြရန် ဖိတ်ခေါ် ကြခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

"ဒါက ဟွမ်ဖူ မိသားစု ရဲ့ သခင်လေး ဟွမ်ဖူပုလင်း ရဲ့ ဖိတ်စာပဲ ဒါက ယွမ်မိသားစု နဂါးနှစ်ကောင် ထဲက တစ်ကောင် ဖြစ်တဲ့ ယွမ်ချူ ရဲ့ ဖိတ်စာ ဒါကတော့ အရှေ့ပင်လယ် က ဂိုဏ်းကြီး တစ်ဂိုဏ်းက..."

ချီရှောက်ယန် က ပြုံးရွှင်စွာ ဖြင့် ဖိတ်စာ များကို တစ်စောင်ချင်း စီ ယူလာ ကာ ကျန်းချဲ့ ၏ အရှေ့တွင် မိတ်ဆက် ရှင်းပြ နေလေသည်။

"အခု မင်းရဲ့ မျက်နှာ က ငါ့ထက်တောင် ပိုကြီးနေပြီပဲ..."

"အစ်ကိုကြီး က မြှောက်ပြောလွန်း နေပါပြီ အရင်က တစ်ခါမှ မဆက်ဆံ ဖူးလို့သာ ဒီလောက် အာရုံစိုက် ခံနေရတာ နေမှာပါ..."

ဤ ဖိတ်ကြားမှု များနှင့် ပတ်သက်၍ ကျန်းချဲ့ က သိပ်ပြီး ဂရုမစိုက် လှချေ။

သူ သည် နောက်ခံ အင်အား မရှိသူ တစ်ယောက် မှ မဟုတ်ဘဲ အခြားသူများ နှင့် ရင်းနှီးအောင် တမင်သက်သက် လုပ်ဆောင် နေရန် လုံးဝ မလိုအပ်ချေ။ အကယ်၍ မိတ်ဆွေ ဖွဲ့မည် ဆိုလျှင်တောင် အခြားသူများ ကသာ လာရောက် မိတ်ဆွေ ဖွဲ့ရမည် ဖြစ်လေသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူ သည် ယွဲ့ပြည်နယ် ကဲ့သို့သော ခေါင်ဖျား သည့် နေရာ တွင် အမြဲတမ်း နေထိုင် ခဲ့သော်လည်း သူ၏ ဂုဏ်သတင်း မှာ အမှန်တကယ် ပင် ကြောက်စရာ ကောင်းလှပေသည်။ တိုက်ပွဲ ရလဒ် များ မှာလည်း လောက တစ်ခွင်လုံး ကျော်ကြား နေပြီ ဖြစ်ရာ သူ့ကို မိတ်ဆွေ ဖွဲ့လိုသူ များ အများအပြား ရှိနေလေသည်။

"ဒါဆိုရင် မင်း ဘယ်တစ်ခု ကို သွားဖို့ ပြင်ထားလဲ..."

ကျန်းချဲ့ ၏ အမူအရာ ကို ကြည့်ရင်း ချီရှောက်ယန် က စပ်စုချင်စိတ် ဖြင့် မေးလိုက်လေသည်။

ကျန်းချဲ့ က အနက်ရောင် ဖိတ်စာ တစ်စောင် ကို လှမ်းယူ လိုက်လေသည်။

"ဘယ်တစ်ခု ကိုမှ မသွားဘူး ဒါက ချန်ချင်းဖန် လူလွှတ်ပြီး ပေးခိုင်း လိုက်တဲ့ စာပဲ စဉ်းစားကြည့်ရင် ဒီတစ်ကြိမ် ငါ က တော်ဝင်နန်းတော် ကိုယ်စား ဝင်ပြိုင်ရမှာ ဆိုတော့ ချန်ချင်းဖန် ကို အရင် သွားတွေ့မှ ရမယ်..."

အနက်ရောင် ဖိတ်စာ ကို အချိန်အနည်းငယ် မျှ စူးစိုက် ကြည့်ပြီးနောက် ချီရှောက်ယန် လည်း အတင်းအကျပ် မတိုက်တွန်း တော့ချေ။

"ဒီလိုဆိုမှတော့ ဒီ ဖိတ်စာ တွေကို အစ်ကိုကြီး က သင့်တော်သလို ငြင်းလိုက်ပါ့မယ် မင်း အားတဲ့ အချိန်ကျမှပဲ ဒီလူတွေ နဲ့ ပြန်ဆုံဖို့ အခွင့်အရေး တစ်ခု ရှာကြည့်တာပေါ့ နောက်ပိုင်း လောကမှာ လှည့်လည် သွားလာတဲ့ အခါ ဒီလူတွေ က အများကြီး အသုံးဝင် လာနိုင်တယ်..."

ကျန်းချဲ့ က အချိန်ခဏမျှ တိတ်ဆိတ် သွားပြီးနောက် ခေါင်းညိတ် လိုက်လေသည်။

သူ သည် အခြားသူများ နှင့် တမင်သက်သက် ရင်းနှီးအောင် မလုပ်လို သော်လည်း အသေးအဖွဲ ကိစ္စလေး များ ကြောင့် ရန်ငြိုး ဖွဲ့ရန် လည်း မလိုအပ်ချေ။ သူ သည် လူမှု ဆက်ဆံရေး ကို လုံးဝ နားမလည် သူ တစ်ယောက် မဟုတ်ဘဲ အရေးကြီး သည့် ကိစ္စ နှင့် မကြီး သည့် ကိစ္စ များကို ခွဲခြား တတ်ရုံ သက်သက်သာ ဖြစ်လေသည်။

ထျန်းချီ နန်းတော် မှ ထွက်ခွာ ပြီးနောက် ကျန်းချဲ့ သည် လူအုပ်ကြီး ထဲသို့ ဝင်ရောက် သွားကာ ချန်ချင်းဖန် ၏ စာထဲတွင် ရေးသား ထားသော နန်းတော် တစ်ခု အနီးသို့ ရောက်ရှိ သွားခဲ့လေသည်။ နာမည် ပြောပြ ပြီးနောက် တွင်တော့ အထက်သို့ ဖြည်းညင်းစွာ ခေါ်ဆောင် သွားခြင်း ခံလိုက်ရလေသည်။

ယခုအချိန် တွင် အပေါ်ဆုံး ထပ် ၌ လူရိပ် အချို့ အချင်းချင်း စကားပြောဆို နေကြလေသည်။

ထိုအထဲတွင် လူ လေးယောက် ၏ အသက်အရွယ် မှာ သိပ်မကြီးလှဘဲ လူငယ်များ ဟုပင် ခေါ်ဆို နိုင်လေသည်။ အခြားသော လူအချို့ ကတော့ တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ရုံ ဖြင့် ရာထူး အလွန် မြင့်မား သူများ ဖြစ်ကြောင်း သိရှိ နိုင်လေသည်။

"မင်း ကောင် က ဘယ်လို ကံကောင်း နေမှန်း ကို မသိပါဘူး ဒီလို အချိန်ကျမှ ကျန်းချဲ့ ဆိုတဲ့ ကောင် ကို ရှာတွေ့သွားတယ် ခေါက်ရှန်း (အနောက်ဘက်စောင့်) နတ်မင်းကြီး တောင် ဒီကိစ္စကို သီးသန့် မေးမြန်း ခဲ့သေးတယ် ဆိုတော့ ဒီကောင်လေး အပေါ် အများကြီး မျှော်လင့်ချက် ထားနေတာ သေချာတယ်..."

"ဟုတ်ပါရဲ့ တကယ်ကို ထင်မထားဘူး မင်းက တိတ်တိတ်လေးနဲ့ ဒီလောက် ကောင်းတဲ့ အဆိုပြုစရာ လူ တစ်ယောက် ရနေခဲ့တာပဲ မြောက်ပိုင်း ချီမိသားစု က ဘယ်လိုများ သဘောတူ လိုက်လဲ မသိဘူး..."

အသံ အချို့ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ် လာပြီး ကျန်းချဲ့ ၏ နာမည် ကို ဆွေးနွေး နေကြလေသည်။ စကားသံ များ ထဲတွင် အနည်းငယ် မကျေမနပ် ဖြစ်မှု များ ပါဝင် နေသော်လည်း အားကျမှု များ က ပိုမို များပြား နေလေသည်။

ခေါက်ရှန်း နတ်မင်းကြီး က သူတို့ အားလုံး ကို တော်ဝင်နန်းတော် မှ ပါရမီရှင် များကို ကိုယ်စီ အဆိုပြု ကာ သိုင်းပညာ ပြိုင်ပွဲ တွင် ပါဝင် ယှဉ်ပြိုင် စေရန် အမိန့်ပေး ခဲ့လေသည်။ ဤ အချိန်ကာလ အတွင်း သူတို့ အားလုံး အလွန် အလုပ်ရှုပ် ခဲ့ကြရပြီး လက်အောက်ငယ်သား များ ထဲမှ သင့်တော်သော လူ များကို အစွမ်းကုန် ရှာဖွေ ခဲ့ကြရလေသည်။

သို့သော် ချန်ချင်းဖန် ကတော့ တိတ်တိတ်ဆိတ်ဆိတ် နေခဲ့ပြီး ရုတ်တရက် ကျန်းချဲ့ ၏ နာမည် ကို အဆိုပြု လိုက်လေသည်။

ဤသည် က သူတို့ အားလုံး ကို ဘယ်လိုလုပ် မအားကျ စေဘဲ နေမည်နည်း။

လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက် များ ၏ အားကျမှု များကို ရင်ဆိုင် ရင်း ချန်ချင်းဖန် ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အပြုံးများ ကို လုံးဝ ဖိနှိပ် ထား၍ မရနိုင်တော့ချေ။ လက်ယမ်း ကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ကျန်းချဲ့ ကလည်း နာမည် အခွံ သက်သက်လေး နည်းနည်း ရှိနေရုံပါပဲ တကယ့် စွမ်းအား က ဘယ်လို ရှိမလဲ ဆိုတာ ဘယ်သူမှ မသိပါဘူး ထိပ်ဆုံး ဆယ်ယောက် စာရင်း ထဲတောင် ဝင်နိုင်ပါ့မလား မသိတာ မင်းတို့က ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ဖြစ်နေရတာလဲ..."

နဂါးပြာ တမန်တော် က နှာခေါင်းရှုံ့ ကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ချန်ကြီး မင်း ဒီလို ပြောတာကတော့ အကျိုးအမြတ် ရထားပြီးမှ ဟန်ဆောင် နေတာပဲ ကျန်းချဲ့ ရဲ့ နာမည် နဲ့ စွမ်းရည် အရ ဆိုရင် ထိပ်ဆုံး သုံးယောက် လို့ မပြောရဲ ပေမဲ့ ထိပ်ဆုံး ငါးယောက် ကတော့ သေချာပေါက် မျှော်လင့်ချက် ရှိတယ်လေ နဂါးကျား တာအိုဂိုဏ်း က လဲ့ထင် ကို လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းရုံနဲ့ ဖိနှိပ် ခဲ့တဲ့ အကြောင်း ကို ငါ သိထားတယ်..."

"မှန်တယ် ဒီတစ်ကြိမ် ငါတို့ အဆိုပြု ထားတဲ့ လူငယ် တွေ ထဲမှာ ကျန်းချဲ့ ကို ယှဉ်နိုင်မယ့် သူ တကယ် ကို တစ်ယောက်မှ မရှိဘူး ချန်ကြီး ငါတို့ တိုင်ပင် ကြည့်ရအောင် မင်းက ငါ့ရဲ့ အဲ့ဒီ မီးဖို ကြီး ကို အမြဲတမ်း သဘောကျ နေခဲ့တာ မဟုတ်လား မင်း နဲ့ ငါ နဲ့ အဆိုပြု ထားတဲ့ လူ ကို လဲကြရအောင် အဲ့ဒီ နတ်လက်နက် ကို မင်းဆီ တိုက်ရိုက် ပေးလိုက်မယ် ဘယ်လိုလဲ..."

လိပ်နက် တမန်တော် လည်း ဝင်ရောက် ထောက်ခံ လိုက်လေသည်။

ချန်ချင်းဖန် က အဆက်မပြတ် လက်ယမ်း လိုက်လေသည်။

"ဒီအချိန် ကြီး ရောက်နေမှ ဒါတွေ ပြောနေလို့ ဘာထူးတော့မှာလဲ နတ်မင်းကြီး တောင် ကျန်းချဲ့ က ငါ့လူ ဆိုတာ ကို သိနေပြီ လူလဲ တာက ပြဿနာ မဟုတ်ပေမဲ့ မွေးစား အဖေ ဒေါသထွက် ပြီး ငါတို့ နှစ်ယောက် ကို အပြစ်ပေး မှာ ကို ကြောက်ရတယ်..."

သူတို့ အားလုံး ၏ စကားဝိုင်း မှာ လုံးဝ ဖုံးကွယ် ခြင်း မရှိဘဲ ကျန်းချဲ့ အပေါ် ချီးကျူး စကား များကို အဆက်မပြတ် ပြောဆို နေကြလေသည်။

သို့သော် သူတို့ သုံးယောက် ၏ အောက်ဘက် တွင် ရှိနေသော လူငယ် အချို့ ၏ မျက်နှာထား ကတော့ သိပ်ပြီး မကောင်းလှချေ။

သူတို့ အားလုံး သည် အနက်ရောင် ရုံးတော် ၏ ဌာန အသီးသီး မှ ရွေးချယ် ထားသော သိုင်းပါရမီရှင် များ ဖြစ်ကြပြီး အကြိမ်ကြိမ် ရွေးချယ် စစ်ဆေးမှု များကို ဖြတ်သန်း ပြီးမှ သာ တော်ဝင်နန်းတော် ကိုယ်စားပြု ကာ သိုင်းပညာ ပြိုင်ပွဲ တွင် ပါဝင် ယှဉ်ပြိုင် ရန် အရည်အချင်း ပြည့်မီ ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်လေသည်။

လူတိုင်း တွင် လည်း အလွန် ကြီးမားလှသော မာန များ ကိုယ်စီ ရှိနေကြလေသည်။ သို့သော် တမန်တော် ကြီး များ၏ အမြင် တွင်တော့ သူတို့ အားလုံး ပေါင်းလိုက် လျှင်ပင် ကျန်းချဲ့ တစ်ယောက် ကို မမီ သကဲ့သို့ ဖြစ်နေလေသည်။ ဤသည်ကို သူတို့ ဘယ်လိုလုပ် သည်းခံ နိုင်မည်နည်း။

ကျန်းချဲ့ သည် ဤမျှလောက် ကြီးမားသော ဂုဏ်သတင်း ကို ရရှိ ထားရာ စွမ်းအား သေချာပေါက် အလွန် ကြီးမား မည် ဖြစ်ပြီး ကြောက်စရာ ကောင်းသော ပြိုင်ဘက် တစ်ယောက် ဖြစ်ကြောင်း ကို သူတို့ အားလုံး ကောင်းစွာ သိရှိ ထားကြသော်လည်း သူတို့ လေးယောက် စလုံး ကို တိုက်ရိုက် လျစ်လျူရှု ထားရန် တော့ မသင့်တော်ချေ။

ဤသည်မှာ စော်ကားမှု တစ်ခု ဖြစ်သလို အထင်သေးမှု တစ်ခု လည်း ဖြစ်လေသည်။

ကျန်းချဲ့ သာ အဲ့ဒီလောက် အထိ အစွမ်းထက် နေလျှင် သူတို့ကို ဘာလာလုပ် ခိုင်းသေးသနည်း။

သေချာသည် ကတော့ ထို ပါရမီရှင် များ သည် ဤစကား များကို သေချာပေါက် ဖွင့်ဟ ပြောဆို ရဲမည် မဟုတ်ချေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူတို့ သည် ပါရမီ အနည်းငယ် ကောင်းမွန် ရုံသာ ရှိပြီး ရှန်ရှန်းအဆင့် သို့ တက်လှမ်း နိုင်ရန် မျှော်လင့်ချက် ရှိရုံ သက်သက်သာ ဖြစ်လေသည်။

တမန်တော် ကြီး များ ကတော့ စစ်မှန်သောသခင်အဆင့် သို့ ရောက်ရှိ နေသော အစွမ်းထက် သူများ ပင်ဖြစ်သည်။ ပုံမှန် အားဖြင့် ဆိုလျှင် နယ်မြေ အသီးသီး ကို ကိုယ်စီ အုပ်ချုပ် နေကြပြီး အချင်းချင်း တွေ့ဆုံ ခြင်း ပင် အလွန် ရှားပါး လှပေသည်။

ရာထူး နှင့် စွမ်းအား ကွာဟမှု မှာ ကောင်းကင် နှင့် မြေကြီး အလား ကွာခြား နေသဖြင့် မည်မျှပင် မကျေမနပ် ဖြစ်နေပါစေ လောလောဆယ် တွင်တော့ ရင်ထဲတွင် သာ မြိုသိပ် ထားရုံ သက်သက်သာ တတ်နိုင်ကြလေသည်။ သိုင်းပညာ ပြိုင်ပွဲ စတင် သော အခါ တွင် မှ ကျန်းချဲ့ ကို သွားရောက် စမ်းသပ် ကာ တကယ်ပဲ အဲ့ဒီလောက် အထိ ကြောက်စရာ ကောင်းသလား ဆိုသည် ကို လေ့လာ ရန်သာ တွေးတော နေကြလေတော့သည်။