အခန်း (၂၅၉၅-၂၅၉၆)
Vol. 260 Ch. 2595-2596
အခန်း (၂၅၉၅) - ရှီးမျိုးနွယ်စု၏ ရာဂဏန်း ယင်သူတော်စင် အမှုကြီး
ခန်းမဆောင်ကြီးအတွင်း၌ လုံးဝ သေမင်းတမျှ တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့ရသည်။
ရှင်းရှားတောင်ထွတ်၏ တောင်သခင်သည် အချိန်အတော်ကြာမှ သတိပြန်ဝင်လာခဲ့ပြီး၊ တိုးညှင်းသော အသံဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။
“ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း သူတော်စင်မျက်လုံး ဟုတ်လား... မျက်လုံးကိုးပါးကျင့်စဉ်ထဲက ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း သူတော်စင်မျက်လုံးကို ပြောတာလား။”
“အတိအကျပါပဲ။”
ဖန့်ကျစ်ရွှယ်က အသာအယာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
ဟိုင်ရှင်းရှင်း မောင်နှမသုံးယောက်သည် ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း သူတော်စင်မျက်လုံး ဆိုသည်မှာ ဘာလဲဟူသည်ကို သေချာမသိကြသော်လည်း၊ အလွန်တရာ ထူးခြားဆန်းပြားလှသော နတ်ဘုရားစွမ်းအား ဆိုသည်မှာ မည်သို့သော အရာလဲဆိုသည်ကိုတော့ ကောင်းစွာ သိကြပေသည်။
ထို့ပြင် ယနေ့ ဖန့်ကျစ်ရွှယ် ဤနေရာသို့ လာရောက်ရသည့် အကြောင်းအရင်းကလည်း...ဖန့်ချန်က ၎င်းတို့ကို မျက်လုံးကျင့်စဉ် နတ်ဘုရားစွမ်းအားကို အတူတူ သွားရောက်လေ့လာ နားလည်ရန် ဖိတ်ခေါ်ခြင်း ဖြစ်ပေရာ၊ ထိုအရာက အလွန်တရာ ထူးခြားဆန်းပြားလှသော အရာကြီး မဟုတ်ပါလား။
မောင်နှမသုံးယောက်သည် အချင်းချင်း စိုက်ကြည့်လိုက်ကြပြီး၊ တစ်ဦးစီ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် အလွန်တရာ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်ရိပ်များကို မြင်တွေ့လိုက်ကြရတော့သည်။
ဟုန်ဟိုင်လူမျိုးစု ကျောင်းဆောင်မှ ဆရာအတော်များများက ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း သူတော်စင်မျက်လုံးနှင့် ပတ်သက်၍ သေချာစွာ နားမလည်ကြသေးပုံရသဖြင့် စိတ်မထိန်းနိုင်ဘဲ လှမ်း၍ မေးမြန်းလိုက်ကြသည်။
ရှင်းရှားတောင်ထွတ် ဆရာကမူ တစ်ဦးတည်း ရေရွတ်နေခဲ့သည်။
“မျက်လုံးကိုးပါးကျင့်စဉ် တဲ့လား... အခု ငါသိရသလောက်တော့ချင်းမင် တစ်ခုလုံးမှာ... စစ်ဆေးရေးဌာနတစ်ခုတည်းကပဲ မျက်လုံးကိုးပါးကျင့်စဉ်ထဲက တစ်ခုဖြစ်တဲ့ နီရဲသောကျောက်ကပ်ဝိဇ္ဇာမျက်လုံး ကို ပိုင်ဆိုင်ထားတာ။”
“မထင်မှတ်ဘဲ ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း သူတော်စင်မျက်လုံးကလည်း ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြန်ပြီပေါ့...”
စစ်ဆေးရေးဌာနတစ်ခုတည်းကပဲ မျက်လုံးကိုးပါးကျင့်စဉ်ထဲက တစ်ခုဖြစ်တဲ့ နီရဲသောကျောက်ကပ်ဝိဇ္ဇာမျက်လုံး ကို ပိုင်ဆိုင်ထားတာ ဟုတ်လား။
ထိုဆရာများသည် ရင်ထဲတွင် အသက်ရှူသံများ ပြင်းထန်သွားခဲ့ကြရပြီး၊ မည်မျှပင် အခြေအနေကို နားမလည်ပါစေဦးတော့၊ ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း သူတော်စင်မျက်လုံး၏ အဖိုးတန်လှပုံကိုတော့ ချက်ချင်းပင် ရိပ်မိသွားခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သည်။
“ကျွန်မ မီးပိုးကောင်လူမျိုးစု ကျောင်းဆောင်ဆီကိုလည်း တစ်ခေါက် သွားရဦးမယ်၊ အဲဒီကိုသွားပြီး ချုံဝူကျီးတို့တစ်စုကိုပါ တစ်ခါတည်း သွားခေါ်မယ်၊ ပြီးရင်တော့ ရှီးလူမျိုးစု ကျောင်းဆောင်မှာ အစ်ကိုကြီးဖန့်ချန် ကိစ္စတွေ ပြီးပြတ်တာကို သွားစောင့်ပြီးတာနဲ့... ချက်ချင်းပဲ ထွက်ခွာလို့ ရပါပြီ။”
ဖန့်ကျစ်ရွှယ်က ဟိုင်ရှင်းရှင်း မောင်နှမသုံးယောက်ကို လှမ်းပြောလိုက်သည်။
“ဒါဆိုရင်လည်း သွားကြစို့လေ၊ မြန်မြန်လုပ်ကြရအောင်။”
ဟိုင်တာရှင်းက ကမူးရှူးတိုးဖြင့် အလျင်စလို ဆိုလိုက်တော့သည်။
ဖန့်ကျစ်ရွှယ်က ရှင်းရှားတောင်ထွတ် ဆရာကို ဦးညွှတ်ဂါရဝပြုလိုက်ပြီးနောက်၊ မောင်နှမသုံးယောက်နှင့်အတူ အလျင်အမြန်ပင် ထွက်ခွာသွားခဲ့ကြတော့သည်။
သူတို့ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက်တွင် ခန်းမဆောင်ကြီးအတွင်း၌ ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်ခြင်းများ စိုးမိုးသွားခဲ့ရသည်။
ရှင်းရှားတောင်ထွတ် ဆရာက ရုတ်တရက် ပြုံး၍ ဆိုလိုက်လေသည်။
“အစတုန်းက ဖန့်ချန်က ငါ့ကို ကတိပေးခဲ့တာက... ဟုန်ဟိုင်လူမျိုးစု ကျောင်းသားတွေကို ဝိုင်းဝန်းစောင့်ရှောက်ပေးပါ့မယ် ဆိုတာပဲ၊ ကြည့်ရသလောက် သူစောင့်ရှောက်ပုံကတော့ တကယ်ကို ထူးခြားတာပဲ၊ ကောင်းလိုက်တာ... တကယ်ကို အံ့ဩဖို့ကောင်းတယ်။”
“အဲဒါ... ဒီကိစ္စကို နည်းနည်းလောက် စကားပြောပေးလို့ ရမလား၊ ငါ့လက်အောက်က ကျောင်းသားတွေကိုပါ အတူတူ လိုက်သွားခွင့်ပေးဖို့လေ။”
ဆရာတစ်ဦးက လက်သီးဆုပ်ကာ တောင်းဆိုလိုက်သည်။
သူ့လက်အောက်ရှိ ကျောင်းသားအချို့၏ မျက်လုံးများက ယခုအချိန်တွင် မနာလိုဝန်တိုစိတ်များကြောင့် နီမြန်းနေခဲ့ကြပြီဖြစ်ပြီး၊ အသက်ရှူသံများပင် ပြင်းထန် လေးလံနေခဲ့ကြရသည်။
ကျန်ရှိနေသော ကျောင်းသားများကလည်း မည်သို့လျှင် ထိုသို့မဖြစ်ဘဲ နေပါ့မည်နည်း။
ရှင်းရှားတောင်ထွတ် ဆရာက ခေတ္တမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် -
“မဖြစ်နိုင်လောက်ဘူး ထင်တယ်၊ ပိုင်ရှင်က ဖိတ်ကြားတဲ့အတွက် ငါတို့က ဧည့်သည်အဖြစ် သွားရတာလေ၊ အဲဒါကိုမှ ငါတို့က အခြားဧည့်သည်တွေကို ထပ်ပြီးတော့ ဘယ်လိုလုပ် ခေါ်သွားလို့ ရပါ့မလဲ၊ ငါကတော့ ဒီလိုမျိုး အခြေအနေမသိတဲ့ ကိစ္စရပ်တွေကို မလုပ်နိုင်ဘူး။”
သူက ခေတ္တမျှ ရပ်တန့်လိုက်ပြီးနောက် -
“မင်းတို့အားလုံး ဒီနေ့ ဒီကို လာကြတာ စေတနာ ရှိကြလို့ပါပဲ၊ နောက်ပိုင်းလည်း အခွင့်အရေး ရှိလာနိုင်ပါသေးတယ်၊ အားလုံးပဲ ပြန်ကြပါတော့။”
……
……
လူသားမျိုးနွယ်စု ကျောင်းဆောင်။
ဝမ်ချုံစန်း၊ ချန်ဖေးဖေး၊ ရှဲ့အာမန်၊ ချန်အင်းရွှယ် အစရှိသော ကရုဏာတောင်ဘက်က တပည့်များအားလုံးသည် တောင်ကုန်းအသီးသီးသို့ လှည့်လည်သွားလာနေခဲ့ကြသည်။
ဖန့်ချန် ပေးအပ်ထားသော အမည်စာရင်းအတိုင်း လူလိုက်ရှာနေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
ထိုလှုပ်ရှားမှုကြီးက အလွန်တရာ ကြီးမားလွန်းလှပေရာ၊ တစ်ဝက်မျှသော နေ့ရက် အချိန်အတွင်းမှာတင် တိကျသေချာသော သတင်းများက ပြန့်နှံ့သွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။
မျက်လုံးကိုးပါးကျင့်စဉ် ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း သူတော်စင်မျက်လုံးကို သွားရောက်လေ့လာ နားလည်နိုင်မည့် အခွင့်အရေး တဲ့လား။
ထိုသတင်းက ကြီးမားလှသော ကျောက်တုံးကြီးတစ်တုံးက ရေကန်ထဲသို့ ကျရောက်သွားပြီး လှိုင်းတံပိုးပေါင်း ထောင်သောင်းချီ၍ ထွက်ပေါ်လာစေသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားခဲ့ရတော့သည်။
ဒီဂျွန်းတောင်ထွတ်။
ချိုင်စစ်ရှို၊ လုကျိုဝမ်၊ မိုရှဲ့ အစရှိသော ကျောင်းသားများသည် ချန်ဖေးဖေးကို လိုက်လံပို့ဆောင်ပေးပြီးနောက်တွင်၊ ၎င်းတို့၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် မရေရာသော အရောင်အဝါများ လက်ခံထွက်ပေါ်နေခဲ့ကြသည်။
“တကယ်ကို မထင်မှတ်ထားဘူး၊ ငါတို့တွေ ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း သူတော်စင်မျက်လုံးကို လေ့လာနားလည်နိုင်မယ့် အခွင့်အရေး ရလိမ့်မယ်လို့။”
ချိုင်စစ်ရှို၏ မျက်နှာက အလွန်တရာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။
“ဒီတစ်ကြိမ်မှာ အခွင့်အရေး ရတဲ့သူတွေက မနည်းဘူး၊ ဒါပေမဲ့လည်း... ငါကြားတာတော့ ဟော်ဆွေ့မျိုးနွယ်စုဘက်က လူတွေကတော့... ဒီအခွင့်အရေးကို မရကြဘူး တဲ့။”
လုကျိုဝမ်က မျက်လုံးကို အနည်းငယ် မှေးစိုက်လိုက်သည်။
“ဒါက သတိပေးချက် အရိပ်အယောင်တစ်ခုပဲ။”
“ဒီအရာတွေကို ဂရုစိုက်မနေပါနဲ့၊ ငါတို့ စွမ်းအားရှင်အဖွဲ့က ကျောင်းသား တော်တော်များများ ဒီအခွင့်အရေးကို ရကြတာပဲ။ ဟော်ဆွေ့ဘက်က ကိစ္စအတွက်ကတော့...”
မိုရှဲ့က အသာအယာ ပြုံးလိုက်ကာ -
“သူတို့က ဖန့်ချန်နဲ့ သဟဇာတမဖြစ်ကြဘူးလေ၊ ပြီးတော့ အရင်တုန်းက ကာကွယ်ရေးဆရာ ချင်ဂွေ့ရဲ့ ကိစ္စလည်း ရှိခဲ့သေးတယ်၊ ကျောက်ကျိရဲ့ ကိစ္စကိုလည်း စစ်ဆေးရေးဌာနဘက်က မှတ်တမ်းတင်ထားတာ သေချာတယ်၊ ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း သူတော်စင်မျက်လုံးကို လေ့လာခွင့် မရတာကလည်း စစ်ဆေးရေးဌာနရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်။”
ချိုင်စစ်ရှို့တို့ နှစ်ဦးလုံးက အသာအယာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ကြသည်။
၎င်းတို့ သုံးဦးစလုံးသည် ဤကိစ္စက ကရုဏာတောင်နှင့် ဟော်ဆွေ့မျိုးနွယ်စုကြား လုံးဝ မျက်နှာပျက်ရမည့် အစပျိုးခြင်း ဖြစ်နိုင်ကြောင်း နားလည်ထားကြသော်လည်း။
သို့သော် သူတို့သည် ထိုအကြောင်းကို မသိမသာဖြင့် ထည့်မပြောဘဲ နေလိုက်ကြပြီး၊ ပိုမိုကြီးမားလှသော စစ်ဆေးရေးဌာနကိုသာ အသုံးချ၍ မိမိတို့ကိုယ်ကို နှစ်သိမ့်လိုက်ကြတော့သည်။
စစ်ဆေးရေးဌာနက ဤနေရာတွင် ကြားက ခံပေးထားသရွေ့... ဟော်ဆွေ့မျိုးနွယ်စုဘက်က မည်မျှပင် မကျေမနပ်ဖြစ်ပါစေဦးတော့၊ ၎င်းတို့၏ ခေါင်းပေါ်သို့ ဒေါသလာပုံချရန် အလှည့်ရောက်လိမ့်မည် မဟုတ်ပါချေ။
……
……
ဟော်ဆွေ့မှ လာကြသော သို့မဟုတ် ဟော်ဆွေ့နှင့် အလွန်တရာ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှုရှိသော ကာကွယ်ရေးဆရာ အချို့သည် တစ်နေရာတည်းတွင် စုံစည်းနေခဲ့ကြသည်။
အားလုံးသည် စက္ကန့်အနည်းငယ်မျှ တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့ကြရပြီးနောက်မှ၊ ကာကွယ်ရေးဆရာတစ်ဦးက နှုတ်ခမ်းကို အသာအယာ ဟ၍ စတင် စကားဆိုလိုက်တော့သည်။
“ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း သူတော်စင်မျက်လုံး... မျက်လုံးကိုးပါးကျင့်စဉ်ထဲက တစ်ခုပဲ၊ ငါတို့ ဟော်ဆွေ့ဘက်က တစ်ယောက်မှ အဲဒီကို လေ့လာခွင့်ရမယ့် အခွင့်အရေး မရခဲ့ဘူး။”
“အခုအချိန်မှာ လူသားမျိုးနွယ်စုက သူတော်စင် တော်တော်များများကတော့ ကရုဏာတောင်ရဲ့ ဦးဆောင်မှုအောက်မှာ... ရှီးလူမျိုးစု ကျောင်းဆောင်ဘက်ကို သွားပြီးတော့ ထွက်ခွာဖို့အတွက် စောင့်ဆိုင်းနေကြပြီ။”
“အားလုံးပဲ... မင်းတို့ ဒီကိစ္စကို ဘယ်လိုမျိုး ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းသင့်တယ်လို့ ထင်ပါသလဲ။”
“ဘယ်လို ကိုင်တွယ်ရမှာလဲ၊ တံခါးဝအထိ သွားပြီးတော့ တောင်းပန်တိုးလျှိုးပြီး ဖန့်ချန်ကို ဟော်ဆွေ့ကျောင်းသား အနည်းငယ်လောက် ခေါ်သွားပေးဖို့ ပြောရမှာလား။”
ကာကွယ်ရေးဆရာတစ်ဦးက လှောင်ပြောင်စွာ ဆိုလိုက်သည်။
“ဒါက လုံးဝ မဖြစ်နိုင်တာ သေချာတယ်၊ ငါတို့ ဟော်ဆွေ့နဲ့ ကရုဏာတောင်က နှစ်ပေါင်းများစွာကတည်းက သဟဇာတမဖြစ်ခဲ့ကြတာ။”
“ဖန့်ချန်က အခုအချိန်မှာ လူသားမျိုးနွယ်စုရဲ့ လားရာကြီးကို ဆန့်ကျင်ပြီးတော့ ဟော်ဆွေ့ မမြင်ချင်ဆုံးဖြစ်တဲ့ လမ်းစဉ်ကို လျှောက်လှမ်းနေခဲ့ပြီ၊ ပြီးတော့ စစ်ဆေးရေးဌာနမှာလည်း အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ရာထူးနေရာ ရနေခဲ့ပြီဆိုတော့... ဟော်ဆွေ့ဘက်က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး သူနဲ့ ပြန်လည်သင့်မြတ်နိုင်ပါ့မလဲ။”
“ဒါက မျက်လုံးကျင့်စဉ် နတ်ဘုရားစွမ်းအား တစ်ခုသက်သက်ပဲ၊ မသင်ရလည်း မသင်ရရုံပေါ့၊ ကရုဏာတောင်က ဒီနှစ်တွေမှာလည်း ဟော်ဆွေ့ကို အမြဲတမ်း ဆန့်ကျင်လာခဲ့တာပဲ မဟုတ်ဘူးလား၊ ဖန့်ချန် တစ်ယောက် ပိုလာတာလည်း ဘာမှ ထူးခြားမသွားပါဘူး။”
“နှမြောဖို့ကောင်းတာကတော့... ဒီတစ်ကြိမ် ကျိုကျိတောင်ရဲ့ ကိစ္စမှာ၊ ဇောင်ဟွမ်နဲ့ ဇောင်ဟွေး မောင်နှမနှစ်ယောက်ကို အစားထိုးဖို့ နည်းလမ်းမရှိခဲ့တာပဲ။”
“ဒါပေမဲ့ ဒီနှစ်ယောက်က အရင်တုန်းက ရှူဟောက်ရန်ထက်စာရင်တော့ ကိုင်တွယ်ရတာ ပိုပြီးတော့ လွယ်ကူနိုင်ပါတယ်။”
“ငါ့ရဲ့ အကြံပြုချက်ကတော့... အခုလောလောဆယ် ငြိမ်ငြိမ်လေးပဲ နေကြရအောင်၊ ကျိုကျိတောင်ရဲ့ ကိစ္စကလည်း ဆုံးဖြတ်ချက် မချရသေးဘူး၊ ရှီးလူမျိုးစု ကျောင်းဆောင်ဘက်မှာလည်း အသေသေချာချာ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုတွေ လုပ်ဆောင်နေတုန်းပဲဆိုတော့... ငါတို့တွေ ဒီကိစ္စတွေအတွက် ရှေ့ကနေပြီးတော့ သွားပြီး ပြဿနာမရှာတာ အကောင်းဆုံးပါပဲ။”
“ဒါဆို လက်အောက်က ကျောင်းသားတွေရဲ့ စိတ်ခံစားချက်ကရော...”
“နှစ်သိမ့်သင့်တာ နှစ်သိမ့်၊ ဆူပူကြိမ်းမောင်းသင့်တာ ဆူပူကြိမ်းမောင်းလိုက်ပေါ့၊ ကိုယ့်ပန်းကန်ထဲကဟာကိုပဲ ကောင်းကောင်းစားဖို့ ပြောလိုက်၊ သူများဟာကို လျှောက်ပြီးတော့ မျှော်လင့်မနေစေနဲ့။”
“ကောင်းပြီ။”
……
……
ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း သူတော်စင်မျက်လုံး၏ သတင်းက အလွန်တရာ မြန်ဆန်လှသော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ရွှေဟွေးကျောင်းတော်ကြီးတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းမိုးသွားခဲ့ရတော့သည်။
ကျောင်းအုပ်ကြီးအသီးသီးသည် ဇောင်ဟွမ်၏ ထံသို့အထိ သွားရောက်ကာ အကူအညီတောင်းခံခဲ့ကြသော်လည်း၊ ဇောင်ဟွမ်က ပြတ်သားစွာပင် ငြင်းပယ်လိုက်ပြီး ၎င်းတို့ဘာသာ ဖန့်ချန်၏ထံသို့ သွားရောက်ရှာဖွေရန်သာ ပြောဆိုခဲ့သည်။
သို့သော် ယခုအချိန်က အလွန်တရာ အရေးကြီးလှသော အချိန်ကာလ ဖြစ်ပေရာ၊ ၎င်းတို့သည် ဖန့်ချန်နှင့် လုံးဝ ဆုံတွေ့ခွင့် မရရှိနိုင်ကြပါချေ။
အများဆုံး အနေဖြင့်... ဆွေ့ဟုန်ကျူးနှင့် နျဲ့ချင့်တို့ကိုသာ မြင်တွေ့နိုင်ကြသည်။
စစ်ဆေးရေးဌာန၏ စစ်ဆေးရေးသူတော်စင် နှစ်ဦးစလုံးကလည်း မည်သည့် မျက်နှာနာမှုကိုမျှ ဂရုမစိုက်ဘဲ ပြတ်ပြတ်သားသားပင် ငြင်းပယ်လိုက်ကြသဖြင့်၊ ဤလူမျိုးစု ကျောင်းအုပ်ကြီးများ၏ မျှော်လင့်ချက်များ လုံးဝ ပျက်ပြယ်သွားခဲ့ရတော့သည်။
အချိန်က မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာတင် သုံးနှစ်တာ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။
ထိုသုံးနှစ်တာ အချိန်အတွင်း၌ ရှီးလူမျိုးစု ကျောင်းဆောင်တစ်ခုလုံးကို အစအဆုံး မြေလှန်၍ အသေသေချာချာ စုံစမ်းစစ်ဆေးခြင်း ခံလိုက်ရသည်။
စုစုပေါင်း ယင်သူတော်စင် ရာဂဏန်းကျော်ကို ဆွဲထုတ်နိုင်ခဲ့ပြီး၊ ထိုအထဲတွင် ကာကွယ်ရေးဆရာ တစ်ဦးပင် ပါဝင်နေခဲ့ကာ၊ ဆရာပေါင်း တစ်ဆယ်ကျော်လည်း ပါဝင်နေခဲ့သည်။
ထိုအမှုကြီးသည် ရင်ရှီအဆိပ် ပေါ်ထွက်လာခြင်းမှ စတင်ခဲ့ကာ နောက်ဆုံးရလဒ်အထိ... ချင်းမင်ဒေသကြီး တစ်ခုလုံးကို တုန်လှုပ် ခြောက်ခြားသွားစေခဲ့သည်။
တန်လင်ကျောင်းတော်ဘက်တွင်ပင် စစ်ဆေးရေးဌာန၏ သူတော်စင်များ စတင်ဝင်ရောက်ကာ အသေသေချာချာ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုများ လုပ်ဆောင်နေခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သည်။
ဤအမှုကြီးသည် စစ်ဆေးရေးဌာနဘက်တွင်လည်း သီးသန့် မှတ်တမ်းဖိုင်တစ်ခု ရှိလာခဲ့ပြီး...
"ရှီးလူမျိုးစု၏ ရာဂဏန်း ယင်သူတော်စင် အမှုကြီး" ဟု အမည်တွင်ခဲ့တော့သည်။
ဖက်ပေါင်းစုံမှ သူတော်စင်များအားလုံး လွန်စွာ တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားခဲ့ကြရပြီး၊ ကျောင်းသားများသာမက ထိုဆရာများနှင့် ကာကွယ်ရေးဆရာများပင်လျှင်... ပုံမှန်ရက်များ၌ ယင်သူတော်စင်ဆိုသည်မှာ မိမိတို့နှင့် အလွန်တရာ ဝေးကွာလှသည်ဟု ခံစားခဲ့ကြရသည်။
ရံဖန်ရံခါတွင် တစ်ယောက်စ နှစ်ယောက်စ ပေါ်ထွက်လာတတ်သော်လည်း၊ အများစုမှာ ကောလာဟလအဆင့်မျှသာ ကြားဖူးကြခြင်း ဖြစ်သည်။
ဤမျှ ကြီးမားလှသော ရွှေဟွေးကျောင်းတော်ကြီးအတွင်း၌၊ ရှီးလူမျိုးစု ကျောင်းဆောင်တစ်ခုတည်းတင်... ယခုကဲ့သို့သော ယင်သူတော်စင် အများအပြား ထွက်ပေါ်လာလိမ့်မည်ဟု မည်သူက တွေးထင်မိပါ့မည်နည်း။
ထိုကိစ္စ၏ အခြေခံကျလှသော အကြောင်းအရင်းကို... ဖက်ပေါင်းစုံမှ အသေသေချာချာ စဉ်းစားတွေးတောနေခဲ့ကြသည်။
“မင်း ဘာမှမရှိတော့ဘူး၊ သွားတော့။”
ဖန့်ချန်က လက်ကို ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်သည်။
သူ့ရှေ့တွင် ကြောက်ကြောက်လန့်လန့် ဖြစ်နေသော ရှီးလူမျိုးစု သူတော်စင်သည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်နိုင်ပြီး၊ လှည့်ထွက်သွားခဲ့တော့သည်။
ထွက်ခွာသွားသည့် အချိန်တွင်မူ သူ၏ ကိုယ်ပေါ်၌ ချွေးစေးများ တရစပ် စီးကျနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
“ဒါက နောက်ဆုံးဖြစ်တဲ့ ရှီးလူမျိုးစု သူတော်စင်ပဲ၊ ဒီကိစ္စကလည်း လောလောဆယ်အားဖြင့် ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပြီလို့ ပြောလို့ရတာပေါ့။”
နျဲ့ချင့်က သက်ပြင်းချရင်း ဆိုလိုက်သည်။
စကားပြောနေရင်းဖြင့် သူက မလှမ်းမကမ်းတွင် မျက်နှာအမူအရာ သေဆုံးနေသော ဆုန်ချန်သောက်ကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
ဆက်လက်၍ ဆိုလိုက်သည်
“သုံးနှစ်ပဲ... တိုတောင်းလှတဲ့ သုံးနှစ်တာ အချိန်အတွင်းမှာတင်၊ မင်းက ရှီးလူမျိုးစုရဲ့ ယင်သူတော်စင် ရာဂဏန်းကျော်ကို ဆွဲထုတ်ပြနိုင်ခဲ့တယ်။”
“ဒီလိုမျိုး စွမ်းဆောင်ရည်က စစ်ဆေးရေးဌာနရဲ့ မှတ်တမ်းကိုတောင် ချိုးဖျက်နိုင်လောက်တယ် မဟုတ်လား။”
“ယင်သူတော်စင် တစ်ယောက်ချင်းစီတိုင်းက... သက်သေအထောက်အထား ခိုင်လုံပြီးသား ဖြစ်လို့ ငြင်းကွယ်လို့ မရနိုင်ကြဘူး။”
“ဘယ်သူ့ကိုမှ မတရား စွပ်စွဲခဲ့တာမျိုး မရှိဘူး ဟုတ်လား။”
ပြောပြီးသည်နှင့် သူက ဖန့်ချန်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ကာ မျက်နှာအမူအရာက အလွန်တရာ လေးနက်နေခဲ့သည်။
“ငါ အာမခံရဲတယ်... ဒီကိစ္စ ပြီးဆုံးသွားတာနဲ့၊ မင်းက အဆင့် ၆ စစ်ဆေးရေးသူတော်စင်အဖြစ် ရာထူးတိုးမြှင့်ခြင်း ခံရလိမ့်မယ်။”
“အဆင့် ၆ စစ်ဆေးရေးသူတော်စင် ဟုတ်လား။”
ဖန့်ချန်၏ စိတ်အာရုံ လှုပ်ခတ်သွားခဲ့ရသည်။
“ညီကို... ချုပ်နှောင်ခေါ်ယူခြင်း ကျင့်စဉ်ကို အဆင့်မြှင့်တင်ဖို့ မျှော်လင့်ချက် ရှိလာပြီဟေ့။”
မှန်လေး ၏ အသံက ဖန့်ချန်၏ နားထဲတွင် ကပ်၍ ထွက်ပေါ်လာခဲ့တော့သည်။
အခန်း (၂၅၉၆) - ရာထူးတိုး၍ စည်းစိမ်တိုးလေပြီ
ချုပ်နှောင်ခေါ်ယူခြင်း ကျင့်စဉ်ကို အဆင့်မြှင့်တင်ဖို့ မျှော်လင့်ချက် ရှိလာပြီ ဟုတ်လား။
မူလက နျဲ့ချင့်၏ စကားများကြောင့် ဖန့်ချန်က အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေခဲ့သော်လည်း၊ မှန်လေး ၏ စကားကမူ ဖန့်ချန်ကို ထိုကိစ္စနှစ်ခုအား မသိမသာဖြင့် ဆက်စပ်တွေးတောမိသွားစေခဲ့သည်။
သူသည် မှန်လေးအကြောင်းကို အလွန်တရာ ကောင်းစွာ နားလည်ထားပေရာ၊ ကံကြမ္မာအကျိုးပေး သေးငယ်သည့် အချိန်မျိုးတွင်မှသာ ထိုအရာက အစပြု၍ စကားပြောလေ့ရှိခြင်း ဖြစ်သည်။
“အစတုန်းက မှန်လေးပြောခဲ့တာကတော့... အမိန့်ပြား က အခြား အမိန့်ပြား တွေကို ဝါးမြိုပြီးတော့ အဆင့်မြှင့်တင်တာအပြင်၊ အခြားသော နည်းလမ်းတစ်ခုလည်း ရှိသေးတယ် တဲ့၊ ဒါပေမဲ့ ကံကြမ္မာပတ်သက်မှုက ကြီးမားလွန်းလို့ ငါ့ကို ထုတ်မပြောခဲ့ဘူး။”
ထိုအကြောင်းကို တွေးမိသည်နှင့် ဖန့်ချန်က စိတ်ကူးတစ်ခု ရရှိသွားခဲ့သည်။
“မှန်လေး... မင်းပြောချင်တာက ဒီ အမိန့်ပြားအဆင့်မြှင့်တင်တာက စစ်ဆေးရေးဌာနရဲ့ ရာထူးအဆင့်အတန်းနဲ့ ပတ်သက်နေတယ်လို့ ပြောတာလား။”
“အတိအကျပဲ၊ မင်းဘက်က လုံလောက်တဲ့ စွမ်းဆောင်ရည် အောင်မြင်မှုတွေကို တည်ဆောက်နိုင်ခဲ့လို့၊ စစ်ဆေးရေးဌာနက မင်းရဲ့ ရာထူးအဆင့်အတန်းကို တိုးမြှင့်ပေးမယ် ဆိုရင်တော့... အမိန့်ပြားကလည်း သဘာဝအတိုင်း အဆင့်မြင့်တက်သွားလိမ့်မယ်။”
“ဒါက ဘယ်လိုမျိုး အဓိပ္ပာယ်လဲ။ အသေးစိတ်လောက် ရှင်းပြလို့ ရမလား။”
“ညီကို... မင်း အရစ်ကျ ပေးချေရမယ့် အတွင်းကမ္ဘာ ကျောက်တုံးတွေကိုတောင် အခုထိ ပြန်မဆပ်ရသေးဘူးနော်၊ အဲဒါ...”
“ဒါဆိုရင်လည်း... ငါက အမိန့်ပြားနဲ့ စစ်ဆေးရေးဌာနရဲ့ ရာထူးတိုးမြှင့်မှုက ဆက်စပ်မှုရှိတယ်ဆိုတာ သိထားရင်ပဲ လုံလောက်ပါပြီ။”
ဖန့်ချန်က တစ်စုံတစ်ခုကို စဉ်းစားမိသကဲ့သို့ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး၊ ထို့နောက်တွင် မှန်လေး၏ ဆူညံပူလောင်စွာ ပြောဆိုနေမှုများကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ နျဲ့ချင့်ကို ကြည့်ကာ ပြုံး၍ ဆိုလိုက်သည်။
“စီနီယာနျဲ့... မင်းပြောတဲ့ အဆင့် ၆ စစ်ဆေးရေးသူတော်စင် ဆိုတာကို... ငါအရင်တုန်းက ဘာဖြစ်လို့ မကြားဖူးခဲ့ရတာလဲ။”
ဆွေ့ဟုန်ကျူးက အနည်းငယ် စူးစမ်းလိုသော မျက်ဝန်းများဖြင့် နျဲ့ချင့်ကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
“နင် ဖန့်ချန်ကို သေသေချာချာ ရှင်းမပြရသေးဘူးလား။”
“အဲ...”
နျဲ့ချင့်က မျက်နှာအမူအရာ ထူးဆန်းသွားခဲ့ရသည်။
“တကယ်တော့ ဒီစမ်းသပ်စစ်ဆေးမှုက အခုထိ မပြီးဆုံးသေးဘူးလေ၊ ထိုက်ဟောင်ရှန်း တို့တစ်စုက သိုင်းပညာစမ်းသပ်မှုကို သွားရောက်လုပ်ဆောင်နေကြတုန်းပဲ၊ အချိန်က မပြည့်သေးဘူး။”
“မူလကတော့ စမ်းသပ်စစ်ဆေးမှု ပြီးဆုံးတဲ့အထိ စောင့်ပြီးမှ... သက်ဆိုင်ရာ ကိစ္စအချို့ကို အကျဉ်းချုံးပြီး ပြောပြဖို့ပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ကံကောင်းချင်တော့ ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း သူတော်စင်မျက်လုံးရဲ့ ကိစ္စနဲ့ ကွက်တိ တိုးသွားခဲ့တယ်လေ။”
“ဖန့်ချန်ကလည်း အလျင်စလို ပြန်လာပြီးတော့ လူတွေကို ခေါ်ပြီး လေ့လာဖို့ လုပ်နေရတယ်၊ ငါတို့လည်း... အဲဒီဘက်ကို သွားပြီးတော့ ကြည့်ချင်နေကြတာဆိုတော့ ပြောပြဖို့ အချိန်မရလိုက်တာ။”
ဆွေ့ဟုန်ကျူးက သဘောပေါက်သွားခဲ့ပြီး၊ ထို့နောက်တွင် ဖန့်ချန်ကို လှမ်း၍ ပြုံးကာ ဆိုလိုက်သည်။
“ဒီကိစ္စကို ငါကောင်းကောင်းသိပါတယ်၊ စစ်ဆေးရေးဌာနရဲ့ စစ်ဆေးရေးသူတော်စင် ဆိုတာက... ပုံမှန်အားဖြင့်တော့ ကမ္ဘာကြီး ပထမအဆင့် သူတော်စင်တွေက တာဝန်ယူရတာပဲ၊ ဒါက စစ်ဆေးရေးသူတော်စင် ဖြစ်လာဖို့အတွက် အခြေခံအကျဆုံး သတ်မှတ်ချက်ပဲ၊ ရံဖန်ရံခါမှာတော့ ခြွင်းချက် ရှိတတ်ပေမဲ့... ဒီလိုမျိုး ဥပမာက အလွန်နည်းတယ်၊ မင်းကတော့ အဲဒီထဲက တစ်ယောက်ပေါ့။”
“စစ်ဆေးရေးဌာနကို စတင်ဝင်ရောက်လာစဥ်မှာတော့ အဆင့် ၇ စစ်ဆေးရေးသူတော်စင် အဖြစ် သတ်မှတ်ခံရပြီး၊ ငါတို့ စစ်ဆေးရေးဌာနက နေရာအသီးသီးမှာ မြှုပ်နှံထားတဲ့ စုံစမ်းထောက်လှမ်းရေးသမား အချို့ကို စေခိုင်းပိုင်ခွင့် အာဏာ ရှိလိမ့်မယ်။”
“မင်းသိထားသင့်တာက... ငါတို့ စစ်ဆေးရေးဌာနမှာ တကယ်တော့ သူတော်စင် သန်းသုံးဆယ်ကျော်က ငါတို့အတွက် အမှုထမ်းနေကြတယ် ဆိုတာပဲ မဟုတ်ဘူးလား။”
“အင်း... ဒီကိစ္စကိုတော့ ကျွန်တော်ထားပါတယ်။”
ဖန့်ချန်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
မလှမ်းမကမ်းတွင် ရပ်နေသော ဇောင်ဟွမ်၏ မျက်ဝန်းထဲတွင်မူ အလွန်တရာ အံ့ဩချီးကျူးရိပ်များ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
သူသည်လည်း စစ်ဆေးရေးဌာန၏ အင်အားကြီးမားလှပုံကို သဘာဝအတိုင်း ကောင်းစွာ သိရှိထားပေသည်။
ထိုသူတော်စင် သန်းသုံးဆယ်ကျော် ဆိုသည်မှာ... ချင်းမင်ဒေသကြီး တစ်ခုလုံး၌ ထိပ်တန်းအဆင့်ရှိလှသော ပါရမီရှင်များ ဖြစ်ကြသည်။
ထိုအထဲတွင် ရွှေဟွေးကျောင်းတော်၊ တန်လင်ကျောင်းတော်တို့မှ ကျောင်းဆင်းသွားကြသော ကျောင်းသားအတော်များများ ပါဝင် အမှုထမ်းနေကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
သို့မဟုတ်ပါက စစ်ဆေးရေးဌာန၏ စစ်ဆေးရေးသူတော်စင် ရာထူးနေရာက ဖက်ပေါင်းစုံမှ ဤမျှလောက်အထိ မျက်စိကျခြင်းကို ခံရလိမ့်မည် မဟုတ်ပါချေ။
နှမြောဖို့ကောင်းသည်မှာ စစ်ဆေးရေးသူတော်စင် ဆိုသည်မှာ စုစုပေါင်းမှ ထောင်ဂဏန်းအနည်းငယ်မျှသာ ရှိပေရာ၊ အလွန်တရာ ထူးချွန်ထက်မြက်လှသော ပါရမီရှင် မဟုတ်ပါက... စမ်းသပ်စစ်ဆေးမှုကို အောင်မြင်ပြီး စစ်ဆေးရေးသူတော်စင် ဖြစ်လာရန် လုံးဝ အခွင့်အရေး မရှိခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
“ဖန့်ချန်ရဲ့ နည်းလမ်းတွေကတော့... သာမန် ကောင်းကင်နိမိတ်အဆင့် ၊ မဟုတ်ဘူး... အထွတ်အထိပ်တာအိုအဆင့် တောင်မှ ယှဉ်နိုင်ပါ့မလား မသိဘူး။”
“စစ်ဆေးရေးဌာနထဲမှာ... ဒီလိုမျိုး မိစ္ဆာဆန်တဲ့ ပါရမီရှင်တွေ ဘယ်လောက်တောင် ရှိနေဦးမလဲ။”
ဇောင်ဟွမ်က ဖန့်ချန်ကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး၊ မျက်ဝန်းအိမ် အနက်ရှိုင်းဆုံးတွင် အလွန်တရာ စိုးရိမ်ထိတ်လန့်ရိပ်များ ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့ရသည်။
သူပြောဆိုနေသော နည်းလမ်း ဆိုသည်မှာ... ကျင့်စဉ်အဆင့်အတန်းနှင့် ဘာမှမသက်ဆိုင်တော့ချေ။
“အင်း ”
ဆွေ့ဟုန်ကျူးက ဆက်လက်၍ ဆိုလိုက်သည်
“အဆင့် ၇ စစ်ဆေးရေးသူတော်စင် စေခိုင်းနိုင်တဲ့ စုံစမ်းထောက်လှမ်းရေးသမား အရေအတွက်က အကန့်အသတ် ရှိတယ်၊ ဒါကြောင့် စစ်ဆေးရေးသူတော်စင်တွေ ကြားမှာလည်း... သဘာဝအတိုင်း ရာထူးအဆင့်အတန်း မြင့်မားမှု၊ နိမ့်ကျမှုနဲ့ လုပ်ပိုင်ခွင့်အာဏာ ခွဲခြားမှုတွေ ရှိတာပေါ့။”
“အဆင့် ၇ ရဲ့ အထက်မှာတော့ အဆင့် ၆ စစ်ဆေးရေးသူတော်စင် ရှိတယ်၊ နျဲ့ချင့်ကလည်း ဒီရာထူးနေရာမှာ ရှိနေတာပဲ။”
“ဟုတ်တယ်၊ ငါဒီနေရာကို ရောက်ဖို့အတွက် အချိန်တော်တော်များများ ပေးခဲ့ရတာ။”
နျဲ့ချင့်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး၊ မျက်ဝန်းထဲတွင် သက်ပြင်းချရိပ်များ ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။
“အဆင့် ၆ ကို ရောက်သွားပြီးတဲ့နောက်မှာ... ပိုပြီးတော့ အထက်ကို တက်ချင်တယ် ဆိုရင်တော့၊ အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ စွမ်းဆောင်ရည် အောင်မြင်မှုတွေ ရှိရမယ့်အပြင်၊ မိမိရဲ့ သူတော်စင်အဆင့်အတန်း ကျင့်စဉ်ကိုပါ စမ်းသပ်စစ်ဆေးရတော့မှာ ဖြစ်တယ်။”
“ဥပမာအားဖြင့် ငါက ကောင်းကင်နိမိတ်အဆင့်သူတော်စင်အဆင့် ဖြစ်ပြီးတော့၊ တည်ဆောက်ခဲ့တဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်ကလည်း ရာထူးတိုးမြှင့်ဖို့အတွက် လုံလောက်တဲ့အတွက်ကြောင့်... ငါက အဆင့် ၅ စစ်ဆေးရေးသူတော်စင် ဖြစ်လာတာပေါ့။”
“ပိုပြီးတော့ အထက်ကို တက်မယ်ဆိုရင်တော့ အဆင့် ၄ စစ်ဆေးရေးမှူးချုပ် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်၊ ဒါက အထွတ်အထိပ်တာအိုအဆင့် သူတော်စင်တွေသာ တာဝန်ယူနိုင်ပြီး၊ လုံလောက်တဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်တွေလည်း ရှိဖို့ လိုအပ်တယ်။”
ဆွေ့ဟုန်ကျူးက ပြုံး၍ ဆိုလိုက်သည်။
“ပိုပြီးတော့ အထက်မှာဆိုရင်တော့... ဌာနချုပ် အကြီးအကဲတွေပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်၊ ငါတို့အတွက်တော့ တိုတောင်းတဲ့ အချိန်ကာလအတွင်းမှာ စဉ်းစားနေဖို့ မလိုသေးပါဘူး။”
သူမက ခေတ္တမျှ ရပ်တန့်လိုက်ပြီးနောက် -
“ဒါပေမဲ့လည်း... အချို့သော စစ်ဆေးရေးသူတော်စင်တွေက ကျင့်စဉ်အဆင့် ရောက်ရှိနေပေမဲ့လည်း၊ တည်ဆောက်ခဲ့တဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်က မလုံလောက်တဲ့အတွက်ကြောင့် ရာထူးမတက်နိုင်တာမျိုးလည်း ရှိတတ်တယ်။”
“ဥပမာအားဖြင့် မင်းက အခုအချိန်မှာ အဆင့် ၇ စစ်ဆေးရေးသူတော်စင် ဖြစ်ပေမဲ့လည်း၊ ရှီးလူမျိုးစုရဲ့ ရာဂဏန်း ယင်သူတော်စင် အမှုကြီး ပြီးဆုံးသွားပြီးတဲ့နောက်မှာ မင်းက အဆင့် ၆ ကို တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့မယ် ဆိုရင်တော့...”
“ကမ္ဘာကြီး သူတော်စင်အဆင့် ရှိထားတဲ့ အဆင့် ၇ စစ်ဆေးရေးသူတော်စင်တွေတောင်... အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ မင်းရဲ့ စေခိုင်းမှုကို နာခံရလိမ့်မယ်။”
“တကယ်လို့ တစ်စုံတစ်ယောက်က အကြောင်းမဲ့ ငြင်းပယ်ခဲ့မယ် ဆိုရင်တော့... ပြစ်ဒဏ်ပေးရေးဌာနဘက်က အသေသေချာချာ စုံစမ်းစစ်ဆေးပြီးမှ၊ အမှားအမှန်ကို ဆုံးဖြတ်ပြီး အပြစ်ပေးလိမ့်မယ်။”
ဖန့်ချန်က အံ့အားသင့်စွာဖြင့် ဆိုလိုက်သည်
“တကယ်လို့ ငါက အဆင့် ၅ ဖြစ်နေမယ် ဆိုရင်... ကောင်းကင်နိမိတ် သူတော်စင်အဆင့် ရှိထားပေမဲ့လည်း အဆင့် ၆ စစ်ဆေးရေးသူတော်စင် ဖြစ်နေတဲ့သူက... ငါ့ရဲ့ စေခိုင်းမှုကို နာခံရမှာလား။”
“အတိအကျပါပဲ။”
ဆွေ့ဟုန်ကျူးက ပြုံး၍ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
ဖန့်ချန်က တစ်စုံတစ်ခုကို စဉ်းစားမိသွားခဲ့ပြီး၊ ၎င်း၏ ဆိုလိုရင်းကို အကြမ်းဖျင်းအားဖြင့် နားလည်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ယခုအချိန်တွင် သူ၏ အမိန့်ပြားက အဆင့် ၇ ဖြစ်ပြီး ကမ္ဘာငယ် သူတော်စင်အဆင့် ရှိသူများကို ချုပ်နှောင်ခေါ်ယူနိုင်သည်။
ထိုအထဲတွင် စွမ်းအင်စုစည်းခြင်းအဆင့် ၊ အသက်စွမ်းအင်အဆင့် နှင့် ကမ္ဘာတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် တို့ ပါဝင်နေခဲ့သည်။
တကယ်လို့ သူက အဆင့် ၆ အမိန့်ပြားကို တိုးမြှင့်နိုင်ခဲ့မယ် ဆိုရင်တော့... ကမ္ဘာကြီး သူတော်စင်အဆင့် ရှိသူတွေကိုပါ ချုပ်နှောင်ခေါ်ယူနိုင်တော့မှာ မဟုတ်ပါလား။
ဥပမာအားဖြင့် ချင်ဝူဆန့် ကဲ့သို့သော လူမျိုးများကိုပေါ့...
“အရင်တုန်းက စစ်ဆေးရေးဌာနရဲ့ တားမြစ်နယ်မြေထဲက ကောင်းကင်၊ မြေပြင်၊ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်၊ အမှောင်ထု ဆိုတဲ့ အကျဉ်းထောင်ကြီး လေးခုက... ဘယ်နှစ်ဆင့်လောက် ရောက်မှ ပေါ်ထွက်လာမှာလဲ မသိဘူး။”
“ဒီအတိုင်း ချုပ်နှောင်ခေါ်ယူပြီး အရိုက်အနှက် လုပ်နေတာထက်စာရင်... အကျဉ်းထောင်ကြီး လေးခုထဲမှာ တိုက်ရိုက် ပိတ်လှောင်ပြီး နှိပ်စက်ရတာက ပိုပြီးတော့ အရသာရှိမှာ သေချာတယ်။”
သူက ထိုကဲ့သို့ တွေးတောနေစဉ်အတွင်းမှာပင်၊ ဆွေ့ဟုန်ကျူးက ရုတ်တရက် စူးစမ်းလိုစိတ်များဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။
“ငါမှတ်မိသလောက်တော့... အဲဒီအချိန်တုန်းက ဖမ်းဆီးရေးဌာနရဲ့ အကြီးအကဲ ရောက်လာတဲ့အချိန်မှာ၊ အကြီးအကဲ တော်တော်များများက မင်းကို တံဆိပ်ခတ်နှိပ်ခြင်း တွေ ပေးခဲ့ကြတယ်လို့ ပြောတယ်နော်။”
“တကယ်တော့ စုစုပေါင်း ဘယ်နှစ်ခုလောက် ရှိတာလဲ။”
“ဘယ်နှစ်ခု ဟုတ်လား...”
နျဲ့ချင့်က မျက်နှာအမူအရာ ထူးဆန်းသွားခဲ့ရပြီး -
“ဘယ်နှစ်ခု ဆိုတဲ့ စကားလုံးနဲ့ ဖော်ပြဖို့ကတော့ သိပ်ပြီးတော့ မကိုက်ညီလှဘူး ထင်တယ်။”
ပြောပြီးသည်နှင့် သူက ဇောင်ဟွမ်ကို လှမ်း၍ လက်ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်သည်။
“မင်းလည်း သွားတော့၊ ဒီသုံးနှစ်အတွင်းမှာ ရှီးလူမျိုးစု တစ်ခုလုံး မြေလှန်ပြီး စုံစမ်းစစ်ဆေးခြင်း ခံလိုက်ရတာဆိုတော့... မင်းအရင်သွားပြီးတော့ ပြဿနာမရှိတဲ့ ကျောင်းသားတွေကို သွားပြီးတော့ နှစ်သိမ့်ပေးလိုက်ဦး။”
ဇောင်ဟွမ်ကမူ -
“ငါနည်းနည်းလောက် နောက်ကျမှ သွားလည်း ရပါတယ်။”
“မင်းက ဒီမှာနေပြီးတော့ ဖန့်ချန်ရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို လာပြီးတော့ စုံစမ်းချင်တာလား။ မင်းရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က မရိုးသားဘူးပဲ။”
နျဲ့ချင့်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
“ကျွန်တော် နှုတ်ဆက်ပါတယ်ဗျာ။”
ဇောင်ဟွမ်က ချက်ချင်းပင် လှည့်ထွက်သွားခဲ့ပြီး၊ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာတင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရတော့သည်။
သူ ထွက်ခွာသွားပြီးမှသာ၊ နျဲ့ချင့်က ဆွေ့ဟုန်ကျူးကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး မျက်ဝန်းထဲတွင် သက်ပြင်းချရိပ်များ ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။
“မင်း ခန့်မှန်းကြည့်စမ်း... ဖန့်ချန်မှာ သမာဓိတံဆိပ် ဘယ်နှစ်ခုလောက် ရှိနေမလဲ လို့။”
“ဆယ်ခုလောက်တော့ မဟုတ်နိုင်ပါဘူးနော်။”
ဆွေ့ဟုန်ကျူးက မျက်နှာအမူအရာ ထူးဆန်းသွားခဲ့ရသည်။
နျဲ့ချင့်က ဇောင်ဟွမ်ကို အလျင်စလို နှင်ထုတ်လိုက်ခြင်းကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့်... ဖန့်ချန်၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ သမာဓိ တံဆိပ် အရေအတွက်က အနည်းငယ် များပြားနေနိုင်ပြီး၊ ပြင်ပကမ္ဘာသို့ သတင်းများ မပေါက်ကြားစေချင်ခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
“ဖန့်ချန်... မင်းရဲ့ အတွင်းကမ္ဘာကို ဖွင့်ပြီးတော့ အကြီးအကဲ ဆွေ့ဟုန်ကျူးကို ပြလိုက်ပါဦး။”
နျဲ့ချင့်က ပြုံး၍ ဆိုလိုက်သည်။
“ဖွင့်ပြနေဖို့ မလိုတော့ပါဘူး၊ စုစုပေါင်း သမာဓိတံဆိပ် တစ်ရာ့တစ်ဆယ့်နှစ်ခု ရှိပါတယ်။”
“ပထမအဆင့် တံဆိပ် တစ်ရာ၊ ဒုတိယအဆင့် တံဆိပ် ကိုးခု၊ တတိယအဆင့် တံဆိပ် သုံးခုပါ။”
ဖန့်ချန်က တည်ငြိမ်စွာ ဆိုလိုက်သည်။
ဆွေ့ဟုန်ကျူးက ရင်ထဲတွင် အသက်ရှူသံများ ပြင်းထန်သွားခဲ့ရသည်။
“ဌာနကြီး သုံးခုရဲ့ အကြီးအကဲတွေ အားလုံးနီးပါးက... မင်းကို တံဆိပ်တွေ ပေးခဲ့ကြတာလား။”
နျဲ့ချင့်က ရယ်မောလိုက်ကာ -
“ဟုတ်တယ်လေ၊ အဲဒီအချိန်တုန်းက ငါတို့အားလုံးလည်း အလွန်ထိတ်လန့်သွားခဲ့ရတာ၊ အကြီးအကဲ အောက်ကျိုချုံ တို့တစ်စုလည်း အတူပဲ၊ ဌာနကြီး သုံးခုရဲ့ အကြီးအကဲတွေက ဒီလောက်အထိ ရူးသွပ်ကြလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူက တွေးထင်မိပါ့မလဲ။”
“ဒါက ဘာကို သက်သေပြနေတာလဲ ဆိုတော့...”
“ဒါက ဘာကို သက်သေပြနေတာလဲ ဆိုတော့... ဖန့်ချန်က ငါတို့ စစ်ဆေးရေးဌာနက ရွေးချယ်လိုက်တဲ့ ကောင်းကင်အရှင်သခင် ရာထူးကို ဆက်ခံမယ့်သူ ဖြစ်တယ်ဆိုတာပဲ။”
ဆွေ့ဟုန်ကျူး၏ မျက်နှာအမူအရာက အလွန်တရာ လေးနက်တည်ကြည်သွားခဲ့ရသည်။
“ငါက စစ်ဆေးရေးဌာနရဲ့ ကောင်းကင်အရှင် ရာထူးကို ဆက်ခံမယ့်သူ ဟုတ်လား။”
ဖန့်ချန်က အံ့အားသင့်စွာဖြင့် အသံတစ်ချက် ထွက်ပေါ်သွားခဲ့ရသည်။
နျဲ့ချင့်နှင့် ဆွေ့ဟုန်ကျူးတို့က အသာအယာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ကြသည်။
“ဒီလိုမျိုး ကိစ္စက နည်းပါးတယ် ဆိုပေမဲ့လည်း... မဖြစ်ဖူးတာတော့ မဟုတ်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ အရင်တုန်းကတော့ အများဆုံး သမာဓိ တံဆိပ် အရေအတွက် ဆယ်ဂဏန်းအနည်းငယ်လောက်ပဲ ပေးအပ်တာမျိုး ရှိခဲ့တာ။”
“မင်းလိုမျိုး အခြေအနေကတော့ တကယ်ကို မကြုံစဖူး ပေါ်ထွက်လာတာပဲ ဖြစ်တယ်။”
“ငါတို့ရဲ့ အတွေ့အကြုံအရတော့... မင်းက အခုအချိန်မှာ စစ်ဆေးရေးဌာနရဲ့ ကောင်းကင်အရှင် ရာထူးကို ဆက်ခံမယ့်သူပဲ။”
“အမျိုးမျိုးသော အရင်းအမြစ်တွေ၊ ရတနာတွေကလည်း မင်းကိုပဲ ဦးစားပေးပြီး ပံ့ပိုးပေးလိမ့်မယ်။”
“ဥပမာအားဖြင့် အတွင်းကမ္ဘာ ကျောက်တုံးတွေ၊ ကျင့်စဉ်ရတနာတွေ အစရှိတာပေါ့...”
“တကယ်လို့ မင်းက ဒိန်းရွှမ်အသီး တွေကို လိုချင်တယ် ဆိုရင်တော့... လျှောက်လွှာတစ်ခု တင်လိုက်ရုံနဲ့တင်၊ မကြာခင်မှာ အသီးအပွင့် ပေါင်းထောင်သောင်းချီပြီး ကျလာနိုင်တယ်...”
“ဒါပေမဲ့လည်း... ဒီအရင်းအမြစ်တွေကို မင်းတစ်ယောက်တည်းပဲ အသုံးပြုလို့ရမယ်၊ တကယ်လို့ အခြားလူတွေကို ပေးခဲ့မယ် ဆိုရင်တော့... ဒါက လုံးဝ ခွင့်မပြုနိုင်တဲ့ အရာပဲ။”
ဆွေ့ဟုန်ကျူးက စကားတစ်ခွန်း ထပ်မံဖြည့်စွက်၍ သတိပေးလိုက်သည်၊ သူမသည် ဖန့်ချန်က အရင်တုန်းက နေမင်းခုနစ်ပါးခန်းမက ဆုချီးမြှင့်လိုက်တဲ့ စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီးတွေကို... ကရုဏာတောင်က ညီငယ် ညီမငယ်တွေကို ပေးအပ်ခဲ့ဖူးကြောင်း သိရှိထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
အတိအကျပင် ထိုအချိန်၌၊ ခန်းမဆောင်ကြီးအတွင်း၌ ရုတ်တရက် ဟင်းလင်းပြင် ဝဲကရက်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
ထိုဝဲကရက်၏ အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ... အလွန်တရာ ကြီးကျယ်ခမ်းနားလှသော အတွင်းကမ္ဘာကြီးတစ်ခု တည်ရှိနေခဲ့သည်။
နျဲ့ချင့်နှင့် ဆွေ့ဟုန်ကျူးတို့က တစ်ချက်မျှ ကြည့်လိုက်ရုံတင်၊ ချက်ချင်းပင် ဖန့်ချန်ကို ဆွဲခေါ်ကာ အတူတူ ဦးညွှတ်ဂါရဝပြုလိုက်ကြတော့သည်။
“ဌာနကြီး သုံးခုရဲ့ အကြီးအကဲပဲ။”
ထိုအချိန်၌၊ ထိုကြီးကျယ်ခမ်းနားလှသော အတွင်းကမ္ဘာကြီးထဲမှနေ၍ အနည်းငယ် ပျင်းရိငြီးငွေ့ဖွယ်ကောင်းလှသော အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
“ရှီးလူမျိုးစုရဲ့ ရာဂဏန်း ယင်သူတော်စင် အမှုကြီးက လောလောဆယ်အားဖြင့် ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပြီ၊ အဆင့် ၇ စစ်ဆေးရေးသူတော်စင် ဖန့်ချန်ရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည် အောင်မြင်မှုတွေကို ထောက်ရှုပြီးတော့... ဗဟိုဌာနရဲ့ အကြီးအကဲက ဖန့်ချန်ကို အဆင့် ၆ စစ်ဆေးရေးသူတော်စင်အဖြစ် ရာထူးတိုးမြှင့်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်။”
“ဒါက ရာထူးတိုးမြှင့်ခြင်း စာချွန်လွှာပဲ၊ ကောင်းကောင်းသိမ်းထားလိုက်။”
“ဒါ့အပြင်... မင်းကို အတွင်းကမ္ဘာ ကျောက်တုံး ငါးသောင်း ထပ်မံဆုချီးမြှင့်လိုက်တယ်၊ တစ်ခါတည်း သိမ်းဆည်းလိုက်ပါ။”
ဝဲကရက်ကြီးက ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီး၊ ဖန့်ချန်၏ ရှေ့မှောက်တွင် အရာဝတ္ထု နှစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။
တစ်ခုကတော့ ရွှေရောင်စာချွန်လွှာ ဖြစ်ပြီး၊ အခြားတစ်ခုကတော့ သေသေသပ်သပ် စီထပ်ထားသော အတွင်းကမ္ဘာ ကျောက်တုံးကြီးများ ဖြစ်ပေတော့သည်။
နျဲ့ချင့်က ဘေးမှနေ၍ ချီးကျူးအားကျစွာဖြင့် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
“ရာထူးလည်းတိုး... စည်းစိမ်လည်း တိုးလေပြီပေါ့။”