အခန်း (၂၅၉၉-၂၆၀၀)

အခန်း (၂၅၉၉) - ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း အဆုံးစီရင်ရာမြေ

အောက်ကျိုချုံနှင့် ကွမ်းကျင့်ရှို့တို့သည် ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ၊ ချက်ချင်းပင် လောလောလောလောဖြင့် အတွင်းကမ္ဘာမြေကို မောင်းနှင်ကာ ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း တားမြစ်နယ်မြေဆီသို့ ပျံသန်းသွားခဲ့ကြတော့သည်။

လမ်းတစ်လျှောက်တွင် စစ်ဆေးရေးဌာန၏ သူတော်စင်များ ဤနေရာ၌ တင်းကျပ်စွာ စောင့်ကြပ်ကြည့်ရှုနေကြသည်ကို နေရာအနှံ့ မြင်တွေ့ရပေသည်။

“အောက်လူကြီးမင်း... ကျွန်တော်တို့ စစ်ဆေးရေးဌာနရဲ့ တားမြစ်နယ်မြေတွေက အမြဲတမ်း ယခုလိုမျိုး အတိုင်းအတာအထိ စောင့်ကြပ်တာမျိုး ရှိတတ်သလားဟင်၊ ထောင်မှူးအရာရှိကြီးကိုယ်တိုင်တောင် ရောက်နေတာဆိုတော့...”

ဖန့်ချန်က စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် မေးမြန်းလိုက်သည်။

အောက်ကျိုချုံက ပြုံး၍ ဆိုလိုက်သည်

“အဲလိုမျိုးတော့ ဘယ်ဟုတ်ပါ့မလဲ၊ ဒါပေမဲ့လည်း... ဘယ်လိုအဆင့်ရှိတဲ့ အတွင်းကမ္ဘာတားမြစ်နယ်မြေလဲ ဆိုတဲ့အပေါ်မှာ မူတည်တာပေါ့။ ဥပမာအားဖြင့်... ဒီခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း တားမြစ်နယ်မြေက မျက်လုံးကိုးပါး ကျင့်စဉ်တွေထဲက တစ်ခုဖြစ်တဲ့ ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း သူတော်စင်မျက်လုံးအတတ်ကို လေ့လာဆန်းစစ်နိုင်တဲ့ နေရာတစ်ခုပဲလေ။ ဒါကြောင့် သဘာဝအတိုင်း အသေအချာ စောင့်ကြပ်ကြည့်ရှုရမှာပေါ့။

အခုတော့ ဒီထောင်မှူးအရာရှိကြီးက ဒီနေရာမှာ ယာယီပဲ စောင့်ကြပ်နေတာပါ။ ကျုပ်တို့တွေ ဒီတစ်ကြိမ် လေ့လာဆန်းစစ်လို့ ပြီးဆုံးသွားတာနဲ့... ဒီတားမြစ်နယ်မြေကို ပိုပြီးတော့ လျှို့ဝှက်တဲ့ နေရာတစ်ခုဆီကို ရွှေ့ပြောင်းသွားလိမ့်မယ်။”

လူအုပ်ကြီးသည် စိတ်ထဲတွင် တိတ်တဆိတ် အေးစိမ့်သွားခဲ့ရပြီး၊ စစ်ဆေးရေးဌာန၏ စွမ်းအားက တကယ့်ကို ကောင်းကင်အထိ တိုင်အောင် မြင့်မားလွန်းလှသည်ဟုသာ ခံစားလိုက်ရတော့သည်။ အတွင်းကမ္ဘာတားမြစ်နယ်မြေကိုတောင်မှ... ရွှေ့ပြောင်းလို့ ရနိုင်တာလား။

ဒါဆိုရင်... သူတို့တွေ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်တွေတုန်းက ပထမဟင်းလင်းပြင်အလွှာထဲမှာ အလိုအလျောက် ပေါ်ထွက်လာတဲ့ အတွင်းကမ္ဘာတားမြစ်နယ်မြေတွေကို တွေ့ရခဲတာက... ဒီအကြောင်းရင်းကြောင့်များလား။

“ငါတို့တွေ ကျင့်စဉ်ကို ကောင်းကောင်း ကြိုးစားအားထုတ်ရဦးမယ်၊ မဟုတ်ရင်တော့... ဒီလိုမျိုး အားကောင်းတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတွေရဲ့ စွမ်းအားတွေရဲ့ ရှေ့မှောက်မှာ၊ ငါတို့တွေက ကလေးသူငယ်လေးတွေလိုပဲ ဖြစ်နေလိမ့်မယ်။”

ချန်ဖေးဖေးက ကရုဏာတောင်မှ လူအုပ်ကြီးထံသို့ တိတ်တဆိတ် အသံလွှင့်၍ ဆိုလိုက်သည်။ လူအုပ်ကြီးကလည်း ထိုအချက်ကို အလွန် သဘောတူညီကြပေသည်။ အတွင်းကမ္ဘာတားမြစ်နယ်မြေကို ရွှေ့ပြောင်းနိုင်တဲ့ ဒီစွမ်းအားတစ်ခုတည်းတင်... လုံလောက်အောင် တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားစရာ ကောင်းလှပေသည်။

“ဒီလိုကိုး”

ဖန့်ချန်က တစ်စုံတစ်ခုကို တွေးတောနေဟန်ဖြင့် ခေါင်းကို အသာအယာ ညိတ်လိုက်ပြီးနောက်၊ စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် ဆက်လက်မေးမြန်းလိုက်သည်။

“ခုနက ထောင်မှူးအရာရှိကြီး ပြောသွားတဲ့ သျှီးလုံကောင်းကင်အရှင်သခင်ကြီးကလည်း... ကျုပ်တို့ စစ်ဆေးရေးဌာနရဲ့ ချုပ်နှောင်ရေးဌာနက ထောင်မှူးအရာရှိကြီးပဲလား။”

အောက်ကျိုချုံက ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး -

“မှန်တာပေါ့... သျှီးလုံ ကောင်းကင်အရှင်သခင်ကြီးက ချုပ်နှောင်ရေးဌာနရဲ့ ထောင်မှူးအရာရှိတွေရဲ့ အကြီးအကဲ၊ အကြီးဆုံးပုဂ္ဂိုလ်ကြီးပဲ၊ မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှာ ရှိနေတဲ့ သမာဓိ တံဆိပ်တွေထဲက တစ်ခုကလည်း... သူပေးအပ်ထားတာပဲလေ။”

နျဲ့ချင့် အစရှိသော ဌာနသူတော်စင်များသည် စိတ်ထဲတွင် အလွန်တရာ အားကျမနာလို ဖြစ်သွားခဲ့ကြရသည်။ ထိုတတိယအဆင့် တံဆိပ် သုံးခုထဲက တစ်ခုသည်... သျှီးလုံ ကောင်းကင်အရှင်သခင်ကြီး၏ တံဆိပ် ဖြစ်ပေသည်။ ကျန်ရှိသော တံဆိပ်နှစ်ခုကတော့ သဘာဝအတိုင်းပင် ပြစ်ဒဏ်ပေးရေးဌာနနှင့် ဗဟိုဌာနတို့၏ အကြီးအကဲ ထောင်မှူးအရာရှိကြီးများ၏ တံဆိပ်များ ဖြစ်ကြပေသည်။ သူတို့၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်အတန်းနှင့် အဆင့်အတန်းသည်လည်း... သျှီးလုံ ကောင်းကင်အရှင်သခင်ကြီးထက် လျော့နည်းလိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။

“ဟုတ်ကဲ့... လက်အောက်ငယ်သား နားလည်ပါပြီ။”

ရုတ်တရက် အောက်ကျိုချုံက တစ်စုံတစ်ခုသော အရပ်မျက်နှာဆီသို့ လက်အုပ်ချီ၍ အလေးပြုလိုက်ပြီးနောက်၊ ဖန့်ချန်ကို လှည့်၍ ကြည့်လိုက်ကာ -

“ခုနက ချုပ်နှောင်ရေးဌာနရဲ့ ထောင်မှူးအရာရှိကြီးက... သူဒီနေရာကို တစ်ခေါက် လှည့်လည်ကြည့်ရှုပြီးပြီလို့ ပြောတယ်၊ ဒီခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း တားမြစ်နယ်မြေထဲမှာ နေရာတစ်ခု ရှိတယ်၊ အဲဒီနေရာက ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း သူတော်စင်မျက်လုံးကို သီးသန့် လေ့လာဆန်းစစ်တဲ့ နေရာပဲ။ ဒီနေရာထဲမှာ... သတ်ဖြတ်ခြင်း အငွေ့အသက်တွေက အလွှာလွှာ ပြည့်နှက်နေတာမို့၊ မင်းတို့တွေ သတိထားကြရမယ်။

တကယ်လို့ တောင့်မခံနိုင်တော့ဘူးလို့ ခံစားရရင်... ချက်ချင်း ပြန်ထွက်လာခဲ့ကြ၊ အတင်းအကျပ် အောင့်အည်းမခံသရွေ့တော့... အသက်အန္တရာယ် မရှိနိုင်ပါဘူး။ ဒါ့အပြင် ကျန်တဲ့နေရာတွေကတော့ သိပ်ပြီး အန္တရာယ်မရှိလှပေမဲ့... ဖုံးကွယ်နေတဲ့ ဘေးအန္တရာယ်အချို့ ရှိနေနိုင်တာကိုတော့ ဖယ်ထုတ်လို့ မရဘူး။ မင်းတို့တွေ လျှောက်မသွားကြဖို့ အသေအချာ မှတ်သားထားပါ၊ ငါ့အထင်တော့ ဒီနေရာက ဘေးအန္တရာယ်အများစုကို... မုန့်ထျန်းရှုက ကြိုတင်ပြီး ရှင်းလင်းထားခဲ့ပုံရတယ်။”

စကားပြောဆိုနေစဉ်အတွင်းမှာတင်၊ အတွင်းကမ္ဘာမြေက တိတ်တဆိတ်ပင် မြေပြင်ပေါ်သို့ သက်ဆင်းသွားခဲ့ရသည်။

အောက်ကျိုချုံက ပြုံး၍ ဆိုလိုက်သည်

“သွားကြစို့... ငါ့နောက်ကနေ လိုက်ခဲ့ကြ၊ အထဲက အသေးစိတ် အချက်အလက်တွေကို မင်းတို့အားလုံးကို ထပ်ပြီးတော့ သေချာ ရှင်းပြမယ်။”

လူအုပ်ကြီးက ထိုအခြေအနေကို မြင်သည့်အခါ၊ ချက်ချင်းပင် အောက်ကျိုချုံ၏ နောက်ကွယ်မှ လိုက်ပါကာ အတွင်းကမ္ဘာမြေ၏ တံခါးဝကနေ ထွက်ခွာခဲ့ကြတော့သည်။

သူတို့၏ မျက်စိရှေ့မှောက်တွင်... အရိပ်မည်းကြီးတစ်ခုဖြင့် လွှမ်းမိုးခြင်းခံထားရပုံရသော နေရာတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ဤနေရာက အခြားသော နေရာများနှင့် မတူဘဲ၊ စူးရှထက်မြက်လှသော သတ်ဖြတ်ခြင်း အငွေ့အသက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့ပေသည်။

ထိုသတ်ဖြတ်ခြင်း အငွေ့အသက်များသည် အစတုန်းက မသိစိတ်အလျောက် တည်ရှိနေခြင်း ဖြစ်ပြီး၊ မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်ကိုမျှ ဦးတည်နေခြင်းမျိုး မဟုတ်ချေ။ သို့သော်လည်း ဖန့်ချန်တို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီးနောက်တွင်မူ... ထိုသတ်ဖြတ်ခြင်း အငွေ့အသက်များသည် သူတို့အား ပစ်မှတ်အဖြစ် စတင် သတ်မှတ်လာသကဲ့သို့ မရေမရာ ခံစားလိုက်ရတော့သည်။ သူတို့သာ ထိုနေရာထဲသို့ ခြေလှမ်းတစ်လှမ်း လှမ်းဝင်ဝံ့ပါက... သတ်ဖြတ်ခြင်း စွမ်းအားများ ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲထွက်လာတော့မည့် အလားပင် ဖြစ်နေခဲ့ရသည်။

အောက်ကျိုချုံနှင့် ကွမ်းကျင့်ရှို့တို့သည် အချင်းချင်း တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ကြပြီး၊ အထွတ်အထိပ်တာအိုအဆင့် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးနှစ်ဦး ဖြစ်ကြသော်လည်း... ဤနေရာမှ သတ်ဖြတ်ခြင်း အငွေ့အသက်က အနည်းငယ် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသည်ဟု ခံစားလိုက်ရပေသည်။

“ခုနက ထောင်မှူးအရာရှိကြီး ပြောပြချက်အရတော့... ဒီနေရာနဲ့ ပတ်သက်ပြီး မုန့်ထျန်းရှုရဲ့ မူရင်းစကားအတိုင်း ပြောရရင် 'ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း အဆုံးစီရင်ရာမြေ' လို့ ခေါ်ဆိုနိုင်တယ်။”

“မုန့်ထျန်းရှုက ဒီနေရာရဲ့ အခြေအနေအားလုံးကို... စစ်ဆေးရေးဌာနထံကို အသေသေချာချာ တင်ပြခဲ့ပြီးပြီ။”

“ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း အဆုံးစီရင်ရာမြေ ဆိုတာက... စုစုပေါင်း မြေပြင်အလွှာ ခုနစ်လွှာ ရှိတယ်။”

“တကယ်လို့ အလွှာတစ်ခုပြီးတစ်ခု ဖြတ်ကျော်သွားနိုင်ပြီး၊ သတ္တမမြောက် အလွှာအထိ ရောက်ရှိသွားတဲ့အခါ... ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း သူတော်စင်မျက်လုံးကို နားလည်သဘောပေါက်နိုင်မယ့် အခွင့်အရေးတစ်ခု ရှိလိမ့်မယ်။”

“ဒါပေမဲ့လည်း...”

“ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း သူတော်စင်မျက်လုံးကို နားလည်သဘောပေါက်ခြင်း မပြုခင်မှာ... တကယ်လို့ ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း တားမြစ်နယ်မြေထဲမှာ ပေါက်ရောက်တဲ့ ကမ္ဘာမြေရတနာ တစ်မျိုးကို စားသုံးနိုင်ခဲ့ရင်... နားလည်သဘောပေါက်နိုင်မယ့် အခွင့်အရေးက ပိုပြီးတော့ ကြီးမားလာလိမ့်မယ်။”

အောက်ကျိုချုံက ဆိုလိုက်သည်။

ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း တားမြစ်နယ်မြေထဲမှာ ပေါက်ရောက်တဲ့ ကမ္ဘာမြေရတနာ တစ်မျိုး ဟုတ်လား။

သူတော်စင်အားလုံး၏ အမူအရာက အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားခဲ့ရသည်။

“အောက်ကျိုချုံ... မင်းနားကြားလွဲနေပြီ၊ ဒီရတနာကို စားသုံးပြီးရင်... ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း သူတော်စင်မျက်လုံးကို နားလည်သဘောပေါက်နိုင်မယ့် အခွင့်အရေး တိုးတက်လာမှာကတော့ မှန်ပါတယ်။”

“ဒါပေမဲ့ ဒီကမ္ဘာမြေရတနာကို မစားသုံးရသေးဘူး ဆိုရင်တော့... အထဲကို ဝင်ရောက်နိုင်မယ့် အခွင့်အရေးတောင် ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး။”

“ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း အဆုံးစီရင်ရာမြေရဲ့ သတ်ဖြတ်ခြင်း စွမ်းအားက... မင်းနဲ့ ကွမ်းကျင့်ရှို့ ဆိုတဲ့ အထွတ်အထိပ်တာအိုအဆင့် နှစ်ယောက်စလုံးကိုတောင်မှ အပိုင်းပိုင်း ဖြတ်တောက် ပစ်နိုင်တာ၊ ဒီမျိုးဆက်သစ် လူငယ်လေးတွေကိုတော့ ပြောနေစရာ လိုဦးမလား။”

ထိုချုပ်နှောင်ရေးဌာန၏ ထောင်မှူးအရာရှိကြီး၏ အသံက... သူတော်စင်အားလုံး၏ ဦးခေါင်းထက်တွင် ရုတ်တရက် ဟိန်းထွက်လာခဲ့တော့သည်။

သူတော်စင်အားလုံးက မသိစိတ်အလျောက် ခေါင်းမော့၍ ကြည့်လိုက်ကြသော်လည်း၊ မည်သည့်လူရိပ်ကိုမျှ မမြင်တွေ့ရဘဲ... ကောင်းကင်ထက်ကနေ အသီးအနှံလေးတွေ တစ်လုံးပြီးတစ်လုံး ကြွေကျလာသည်ကိုသာ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ အတိအကျပင် တစ်ယောက်လျှင် တစ်လုံးစီ ဖြစ်ပေသည်။

ဖန့်ချန်က လက်လှမ်း၍ ဖမ်းယူလိုက်ရာ၊ လက်ထဲမှ အသီးငယ်လေးထဲတွင်လည်း... သတ်ဖြတ်ခြင်း အငွေ့အသက်တစ်ခု ကိန်းအောင်းနေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရတော့သည်။

“မုန့်ထျန်းရှု ပြောတာကတော့... ဒါကို 'ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်းအသီး' လို့ ခေါ်တယ်၊ ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း တားမြစ်နယ်မြေထဲမှာပဲ ပေါက်ရောက်တာဖြစ်ပြီး၊ တစ်နှစ်မှ တစ်လုံးပဲ သီးတာ။”

“ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်းအသီးကို စားသုံးပြီးသွားရင်တော့... ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း အဆုံးစီရင်ရာမြေထဲကို ဝင်ရောက်တဲ့အခါ အလွယ်တကူ အသက်မဆုံးရှုံးနိုင်တော့ဘူး။”

“ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း အဆုံးစီရင်ရာမြေက... မင်းတို့ရဲ့ ကျင့်စဉ်အဆင့်အတန်းနဲ့ အနီးစပ်ဆုံး တူညီတဲ့ သတ်ဖြတ်ခြင်း စွမ်းအားတွေကိုသာ ထုတ်ဖော်ပြသလာလိမ့်မယ်။”

“မုန့်ထျန်းရှုက ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း သူတော်စင်မျက်လုံးကို နားလည်သဘောပေါက်ပြီးကတည်းက... နှစ်တိုင်း ဒီနေရာကို တစ်ခေါက် လာရောက်ပြီး ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်းအသီးကို လာယူလေ့ရှိတယ်၊ မင်းတို့လက်ထဲက ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်းအသီးတွေကလည်း... သူကိုယ်တိုင် ဆွတ်ခူးထားခဲ့တာ။”

“ဒါကို စားသုံးလိုက်ကြ၊ ပြီးရင် ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း အဆုံးစီရင်ရာမြေထဲကို သွားရောက် စမ်းသပ်ကြချေ၊ မင်းတို့လို လူငယ်လေးတွေထဲက... ဘယ်သူက မုန့်ထျန်းရှုလိုမျိုးပဲ ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း သူတော်စင်မျက်လုံးကို နားလည်သဘောပေါက်နိုင်မလဲ ဆိုတာကို ကြည့်ရသေးတာပေါ့။”

အသံက ထိုနေရာတွင်ပင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရတော့သည်။

အောက်ကျိုချုံက နေရခက်စွာဖြင့် ပြုံးလိုက်ပြီး၊ လူအုပ်ကြီးကို လှည့်၍ ဆိုလိုက်သည်။

“ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်းအသီးကို စားသုံးလိုက်ကြ၊ငါတို့တွေ အတူတူ ဒီခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း အဆုံးစီရင်ရာမြေထဲကို သွားပြီးတော့ စွန့်စားကြည့်ကြတာပေါ့။”

ဖန့်ချန်သည် မှန်လေး ဘက်ကနေ မည်သည့်တားမြစ်သံမျှ ထွက်မလာသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အတွက်... ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်းအသီးကို စားသုံးလိုက်တော့သည်။

အသီးက ဝမ်းဗိုက်ထဲသို့ ရောက်ရှိသွားသည့်အခါ၊ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာတင်... သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲ၌ အားနည်းသော သတ်ဖြတ်ခြင်း အငွေ့အသက်တစ်ခု ဖြစ်တည်လာခဲ့ရသည်။ ဤသတ်ဖြတ်ခြင်း အငွေ့အသက်သည် သူ၏ ကိုယ်ပိုင်စွမ်းအားကနေ ဆင်းသက်လာခြင်း မဟုတ်ဘဲ၊ ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်းအသီးဆီကနေ ပေါ်ထွက်လာခြင်း ဖြစ်ပြီး... ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း အဆုံးစီရင်ရာမြေထဲက သတ်ဖြတ်ခြင်း စွမ်းအားများနှင့် အနည်းငယ် တူညီလှပေသည်။

ကျန်ရှိသော သူတော်စင်များကလည်း ထိုအသီးကို တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် စားသုံးလိုက်ကြပြီး၊ ၎င်းထဲမှ သတ်ဖြတ်ခြင်း အငွေ့အသက်ကို တိတ်ဆိတ်စွာပင် အာရုံခံစားလိုက်ကြတော့သည်။

“အောက်ကျိုချုံ... ကျုပ်တို့က လူကြီးမိဘတွေပဲ၊ အထဲကို အရင်ဆုံး ဝင်ရောက်ပြီး မျိုးဆက်သစ် လူငယ်တွေအတွက် လမ်းစ သွားပြီးတော့ ရှာဖွေပေးကြတာပေါ့။”

ကွမ်းကျင့်ရှို့က ပြုံး၍ ဆိုလိုက်သည်။

အောက်ကျိုချုံကလည်း ခေါင်းကို အသာအယာ ညိတ်ပြလိုက်ပေသည်။

မကြာမီအချိန်အတွင်းမှာတင်... ထိုပုဂ္ဂိုလ်ကြီးနှစ်ဦးသည် သူတော်စင်အားလုံး၏ မျက်စိရှေ့မှောက်၌ အတူတကွ ပူးတွဲကာ ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း အဆုံးစီရင်ရာမြေထဲသို့ တိုးဝင်သွားခဲ့ကြတော့သည်။ သူတို့၏ ပုံရိပ်များသည် ထိုအရိပ်မည်းကြီး၏ လွှမ်းမိုးခြင်းကို ခံလိုက်ရသည့်အခါ... သူတော်စင်အားလုံး၏ မျက်စိရှေ့မှောက်ကနေ ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရသည်။

နောက်ထပ် စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်းမှာတင်... သူတို့သည် ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း အဆုံးစီရင်ရာမြေထဲကနေ ယိမ်းထိုးလျက် ပြန်လည်ထွက်ပေါ်လာခဲ့ကြပြီး၊ ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့အပြားတွင် ဒဏ်ရာဒဏ်ချက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့ကာ... အလွန်တရာ အခြေအနေ ဆိုးဝါးနေခဲ့ကြရသည်။

“ဒါက...”

သူတော်စင်အားလုံးသည် အချင်းချင်း မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ကြည့်လိုက်ကြပြီး... ဘာဖြစ်လို့ ဒီလောက်တောင် မြန်ဆန်နေရတာလဲ။ အသက်ရှူတစ်ချက်စာ အချိန်လောက်တောင်မှ တောင့်မခံနိုင်ခဲ့တာလား။

အောက်ကျိုချုံက ကွမ်းကျင့်ရှို့၏ ပုံစံကို ကြည့်ရင်းဖြင့်၊ မနေနိုင်ဘဲ ပြုံး၍ မေးမြန်းလိုက်သည်။

“အဖိုးကြီးကွမ်း... မင်းလည်း ငါ့လိုပဲ သုံးနှစ်ပဲ တောင့်ခံနိုင်ခဲ့တာလား။”

“ဘာသုံးနှစ်လဲ... ငါက ဆယ်နှစ်တိတိ တောင့်ခံခဲ့တာဟေ့။”

ကွမ်းကျင့်ရှို့က အံ့ဩမှင်တက်စွာဖြင့် ပြန်လည်ပြောဆိုလိုက်သည်။

“ဆယ်နှစ်လား...”

အောက်ကျိုချုံက ခေတ္တမျှ မှင်တက်သွားခဲ့ရသည်။

ဖန့်ချန်က ထိုအခြေအနေကို မြင်သည့်အခါ ဝင်ရောက်၍ သတိပေးလိုက်သည်။

“အကြီးကဲနှစ်ဦး အထဲကို ဝင်သွားတာ... မျက်စိတစ်မှိတ်စာ အချိန်လောက်ပဲ ရှိပါသေးတယ်။”

“မျက်စိတစ်မှိတ်စာ ဟုတ်လား...”

အောက်ကျိုချုံနှင့် ကွမ်းကျင့်ရှို့တို့သည် အချင်းချင်း တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ကြပြီး၊ နောက်ဆုံးတွင် ဆွေ့ဟုန်ကျူး၊ နျဲ့ချင့် အစရှိသော ဌာနသူတော်စင်များကို လှမ်း၍ ကြည့်ရှုလိုက်ကြရာ... သူတို့ကလည်း ခေါင်းကို အသာအယာ ညိတ်ပြကြသည်ကို မြင်မှသာ... အမှန်တရားကို ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားခဲ့ကြတော့သည်။

“ဒီလိုကိုး... ဒီခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း အဆုံးစီရင်ရာမြေက အပြင်ကမ္ဘာနဲ့ တစ်နေရာတည်း မဟုတ်ဘူးပဲ၊ တကယ့်ကို ထူးဆန်းအံ့ဩဖို့ ကောင်းတယ်၊ အထဲက အချိန်စီးဆင်းမှုက ပရမ်းပတာ ဖြစ်နေတာပဲ။”

အောက်ကျိုချုံက သက်ပြင်းချကာ ရေရွတ်လိုက်သည်။

“ဒီလိုမျိုး အတွင်းကမ္ဘာတားမြစ်နယ်မြေမျိုးက... ကောင်းကင်ငါးပါး ထဲမှာတောင်မှ အနည်းငယ်ပဲ ရှိတာမျိုးပါ။”

“ဒါဆိုရင်တော့... ငါအထဲမှာ ဆယ်နှစ်လောက် နေခဲ့ရင်တောင်မှ၊ အပြင်ကို ပြန်ထွက်လာတဲ့အခါ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းပဲ ရှိဦးမှာပေါ့...”

ကွမ်းကျင့်ရှို့က တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

ဖန့်ချန်က ထိုအခြေအနေကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အခါ... စိတ်ထဲတွင် သံသရာမသေမျိုးဂိုဏ်းကို မသိစိတ်အလျောက် တွေးတောတမ်းတမိသွားခဲ့ရတော့သည်။

အခန်း (၂၆၀၀) - လောင်းကြေး နိုင်သွားပြီ

‘ငါ အစတုန်းက သမိုင်းမသေမျိုးကျမ်းစာအုပ် ထဲကို ဝင်သွားပြီး ပြန်ထွက်လာတဲ့အချိန်တုန်းကလည်း... အပြင်က အချိန်စီးဆင်းမှုက ထူးထူးခြားခြား ပြောင်းလဲသွားတာမျိုး မရှိခဲ့ဘူး။’

‘အခု အောက်ကျိုချုံနဲ့ ကွမ်းကျင့်ရှို့ဆိုတဲ့ အကြီးအကဲနှစ်ဦးကလည်း... ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း အဆုံးစီရင်ရာမြေထဲကို ဝင်သွားပြီး ပြန်ထွက်လာကြတာ၊ အပြင်က အချိန်က ဘာမှမပြောင်းလဲဘူး။’

‘ဒါပေမဲ့ တစ်ယောက်က အထဲမှာ သုံးနှစ်ကြာအောင် နေခဲ့ရတယ်လို့ ပြောပြီး၊ နောက်တစ်ယောက်ကတော့ အထဲမှာ ဆယ်နှစ်ကြာအောင် နေခဲ့ရတယ်လို့ ပြောကြတယ်၊ ဒါကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့်... သူတို့ အထဲကို ဝင်သွားပြီးတဲ့နောက် တူညီတဲ့ နေရာတစ်ခုဆီကို ရောက်သွားကြတာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ ထင်ရှားနေတာပဲ။’

‘ဒီအခြေအနေက အကန့်အသတ်ချိုးဖျက်ခြင်းတောင်တန်း နဲ့ အနည်းငယ် ဆင်တူနေသလိုပဲ၊ ဒါမှမဟုတ်ရင်လည်း... အထဲမှာ ရှိတဲ့ စွမ်းအားတစ်မျိုးမျိုးက အချိန်စီးဆင်းမှုနှုန်းကို သက်ရောက်မှု ပေးနိုင်တာမျိုး ဖြစ်မလား။ အစတုန်းက တာအိုသုံးထောင်ဂိုဏ်း ရဲ့ ကျောက်စိမ်းတုံးလိုမျိုးပေါ့...’

ဖန့်ချန်၏ မျက်ဝန်းအစုံထဲတွင် တွေးတောမြော်မြင်နေသည့် အရိပ်အယောင်များ ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့ရသည်။

ထိုအချိန်တွင် အောက်ကျိုချုံနှင့် ကျန်ရှိသူများသည် အထဲမှ ဖြတ်သန်းခဲ့ရသည့် အတွေ့အကြုံများကို အချင်းချင်း မျှဝေနေကြပြီ ဖြစ်သည်။

“ငါက အထွတ်အထိပ်တာအို ပထမအဆင့် ပဲလေ၊ ဒီခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း အဆုံးစီရင်ရာမြေထဲကို ဝင်လိုက်တာနဲ့... အထွတ်အထိပ်တာအိုအဆင့်နဲ့ အလားသဏ္ဌာန်တူတဲ့ သတ်ဖြတ်ခြင်း စွမ်းအားတစ်ရပ်က တဟုန်ထိုး တိုးဝင်လာခဲ့တာ။”

“အဲဒီစွမ်းအားက မင်းရဲ့ တိုက်ခိုက်လိုစိတ်နဲ့ အသက်စွမ်းအားတွေကို... အဆက်မပြတ် ဖျက်ဆီးပစ်လိမ့်မယ်။”

“ငါက ဒီသတ်ဖြတ်ခြင်း အငွေ့အသက်ကို ကြံ့ကြံ့ခံပြီးတော့... ဆက်ပြီးတော့ အတွင်းပိုင်းဆီကို လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့တယ်။”

“အဲဒီနောက်မှာတော့ ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း အဆုံးစီရင်ရာမြေရဲ့ ဒုတိယမြောက် အလွှာဆီကို ရောက်ရှိသွားခဲ့တယ်၊ ဒီနေရာရဲ့ သတ်ဖြတ်ခြင်း အငွေ့အသက်က အရင်အလွှာထက်ကို... ပိုပြီးတော့ ပြင်းထန်တယ်။”

“ငါက ဒုတိယမြောက် အလွှာမှာ သုံးနှစ်နီးပါးလောက် တောင့်ခံပြီးမှ... တတိယမြောက် အလွှာဆီကို မနည်း တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့တာ၊ အဲဒီနောက်မှာတော့ လုံးဝ တောင့်မခံနိုင်တော့တဲ့အတွက် နောက်ကို ခြေလှမ်းတစ်လှမ်း ဆုတ်လိုက်မိတာ... အကျိုးဆက်အနေနဲ့ ဒီနေရာကို ပြန်ရောက်လာခဲ့တာပဲ။”

အောက်ကျိုချုံက လေးနက်တည်ကြည်သော လေသံဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။

ဆွေ့ဟုန်ကျူးနှင့် ကျန်ရှိသူများ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် အံ့ဩတုန်လှုပ်ခြင်း အရိပ်အယောင်များ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ရသည်။

အောက်ကျိုချုံကဲ့သို့သော စစ်ဆေးရေးမှူးတစ်ဦးတောင်မှ... တတိယမြောက် အလွှာအထိပဲ လျှောက်လှမ်းနိုင်ခဲ့တာလား။

သို့သော်လည်း အံ့ဩတုန်လှုပ်မိသည်က အံ့ဩတုန်လှုပ်မိသည်ဖြစ်စေ၊ သူတို့အားလုံးက အချက်တစ်ချက်ကိုတော့ စိတ်ထဲတွင် အသေအချာ မှတ်သားလိုက်ကြပေသည်။

နောက်ကို ဆုတ်လိုက်ရုံရုံဖြင့်... ပြန်ထွက်လာနိုင်တယ်ဆိုတဲ့ အချက်ကိုပင်။

အနည်းဆုံးတော့ ဤခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း အဆုံးစီရင်ရာမြေသည်... ပြန်ဆုတ်နိုင်မည့် လမ်းစတစ်ခုကို ချန်လှပ်ပေးထားခဲ့ပြီး၊ ရှင်သန်နိုင်မည့် အခွင့်အရေးလေးတစ်ခုကိုမျှ မပေးဘဲ အစွန်းရောက်အောင် ရက်စက်ထားခြင်းမျိုး မဟုတ်ချေ။

“ငါကတော့ စတုတ္ထမြောက် အလွှာအထိ ရောက်ခဲ့ပုံရတယ်၊ ဒါကြောင့်မို့ မင်းထက် အချိန်ပိုပြီးတော့ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့တာပေါ့၊ မင်းနဲ့ တူတူပါပဲ... စတုတ္ထမြောက် အလွှာကို ရောက်တဲ့အခါ ငါလည်း တောင့်မခံနိုင်တော့တာနဲ့ နောက်ကို ခြေလှမ်းတစ်လှမ်း ဆုတ်လိုက်တာ၊ အဲဒါနဲ့ပဲ ထွက်လာခဲ့တာပဲ။”

ကွမ်းကျင့်ရှို့က သက်ပြင်းချကာ ဆိုလိုက်သည်။

အောက်ကျိုချုံသည် သူတော်စင်အားလုံး၏ အမူအရာများ လေးနက်တွေးတောနေကြသည်ကို မြင်သည့်အခါ၊ မနေနိုင်ဘဲ ရယ်မော၍ ဆိုလိုက်သည်။

“မင်းတို့တွေလည်း စိတ်ထဲကနေ တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားမနေကြပါနဲ့၊ အထဲကို ဝင်သွားပြီးတာနဲ့ တစ်ဟုန်ထိုးသာ ဇွဲနပဲနဲ့ တိုးဝင်သွားကြ၊ ငါနဲ့ အဖိုးကြီးကွမ်းရဲ့ ပါရမီက... မူလကတည်းက မြင့်မားတာ မဟုတ်ဘူး။”

“ငယ်ငယ်တုန်းက အဖိုးကြီးကွမ်းက ကံကောင်းလို့... နေမင်းခုနစ်ပါးခန်းမ ထဲမှာ အချိန်တစ်ခုအထိ နေခွင့်ရခဲ့ပြီးမှ ပြုတ်သွားခဲ့တာ။”

“ငါ အောက်ကျိုချုံဆိုရင်တော့ အဓိကတပည့် ဘဝကနေ ဆင်းသက်လာခဲ့တာပဲ၊ နေမင်းခုနစ်််ပါးခန်းမထဲကိုတောင် ဝင်ခွင့်မရခဲ့ဖူးဘူး၊ ငါနဲ့ တစ်သုတ်တည်း တက်လာခဲ့တဲ့ မိတ်ဆွေဟောင်းတွေထဲမှာ... ဘယ်သူ့ရဲ့ ပါရမီက ငါ့ထက် မသာလွန်ဘဲ နေပါ့မလဲ။”

“ဒီခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း အဆုံးစီရင်ရာမြေဆိုတာက... ပါရမီကို စမ်းသပ်တဲ့ နေရာတစ်ခု ဖြစ်လိမ့်မယ်လို့ ငါထင်တယ်၊ လုံလောက်တဲ့ ပါရမီသာ မရှိဘူးဆိုရင်... ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း သူတော်စင်မျက်လုံးကို နားလည်သဘောပေါက်ဖို့ ခဲယဉ်းလိမ့်မယ်။”

“မင်းတို့ရဲ့ ပါရမီတွေက မဆိုးပါဘူး၊ အညံ့ဆုံးဆိုရင်တောင် အဓိကတပည့်တွေ ဖြစ်ကြတာပဲ၊ အားလုံးမှာ ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း သူတော်စင်မျက်လုံးကို နားလည်သဘောပေါက်နိုင်မယ့် အခွင့်အရေး ရှိကြပါတယ်။”

သူက ယခုကဲ့သို့ နှစ်သိမ့်စကား ဆိုလိုက်သော်လည်း၊ ဟိုင်ရှင်းရှင်း မောင်နှမသုံးယောက်၏ စိတ်အခြေအနေက ပို၍ပင် တုန်လှုပ်ချောက်ချားသွားခဲ့ရသည်။

သူတို့က အဓိကတပည့်တွေတောင် မဟုတ်ကြချေ။

သို့သော်လည်း ယခုကဲ့သို့သော အခွင့်အရေးမျိုးက မျက်စိရှေ့မှောက်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ၊ နားလည်သဘောပေါက်နိုင်မည့် အခွင့်အရေး မရှိဘူးဆိုလျှင်တောင်မှ... သူတို့တွေ လက်လွှတ်ခံကြမည် မဟုတ်ပေ။

ကျေနပ်အားရသွားစေရန်အတွက်... အထဲကို တစ်ခေါက်တော့ သွားရောက် ဖြတ်သန်းကြည့်ရမည်သာ ဖြစ်သည်။

“ဒီလိုဆိုရင်လည်း... အချိန်ဖြုန်းမနေကြနဲ့တော့၊ ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်းအသီးရဲ့ အာနိသင်က... ဘယ်လောက်အထိ ကြာရှည်ခံမလဲဆိုတာ မသိရဘူး၊ အားလုံးပဲ အထဲကို ဝင်ကြစို့။”

ကွမ်းကျင့်ရှို့က လေးနက်စွာ ဆိုလိုက်သည်။

နျဲ့ချင့် အစရှိသော ဌာနသူတော်စင်များသည် အချင်းချင်း တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ကြပြီးနောက်၊ ဦးဆောင်၍ ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း အဆုံးစီရင်ရာမြေဆီသို့ ဦးတည်ကာ လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့ကြတော့သည်။

ဖန့်ချန်က ထိုအခြေအနေကို မြင်သည့်အခါ၊ ဝမ်အိုကြီးတို့ လူစုကို လှည့်၍ ဆိုလိုက်သည်။

“ငါတို့တွေ ခဏလောက် စောင့်ဆိုင်းကြည့်ကြဦးစို့၊ အတွေ့အကြုံတွေ ပိုပြီးတော့ စုဆောင်းရအောင်။”

ဝမ်ချုံစန်းတို့ လူစုကလည်း ထိုအချက်ကို အလွန်တရာ သဘောတူညီကြသည့်အတွက်၊ ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း အဆုံးစီရင်ရာမြေထဲသို့ ချက်ချင်း လိုက်မဝင်ကြသေးချေ။

နောက်ထပ် စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်းမှာတင်... ဌာနသူတော်စင် ရာဂဏန်းခန့်သည် တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မြေပြင်ပေါ်သို့ ဖရိုဖရဲ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့ကြသည်။

အောက်ကျိုချုံနှင့် ကွမ်းကျင့်ရှို့တို့သည် ချက်ချင်းပင် လူဦးရေကို အသေအချာ စစ်ဆေးရေတွက်လိုက်ကြရာ၊ လူအားလုံး စုံလင်နေပြီး အထဲ၌ အသက်ဆုံးရှုံးသွားသူ မရှိသည်ကို မြင်မှသာ... စိတ်ထဲကနေ သက်ပြင်းချကာ စိတ်အေးသွားခဲ့ကြရတော့သည်။

ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း သူတော်စင်မျက်လုံးကို နားလည်သဘောပေါက်နိုင်ခြင်း ရှိ၊ မရှိ ဆိုသည်က အရေးမကြီးလှချေ၊ ဤဌာနသူတော်စင်များ၏ အသက်အန္တရာယ်ကသာ... အရေးအကြီးဆုံး ဖြစ်ပေသည်။

“ဟူး... ငါကတော့ အထဲမှာ နှစ်ပေါင်း ၂၀ တောင် နေခဲ့ရတာဟေ့၊ ပဉ္စမမြောက် အလွှာအထိ ရောက်တော့မှ တောင့်မခံနိုင်တော့တာ။”

“မင်းက နှစ်ပေါင်း ၂၀ ပဲ ရှိသေးတာလား... ငါဆိုရင် အထဲမှာ အနှစ် ၅၀ တောင် နေခဲ့ရတာ၊ ဆဋ္ဌမမြောက် အလွှာရဲ့ အနားသတ်ကိုတောင် အသာလေး ထိတွေ့နိုင်ခဲ့ပြီ ”

“မိတ်ဆွေတို့အားလုံးက တကယ့် ပါရမီရှင်ကြီးတွေပဲ၊ ငါကတော့ အထဲမှာ တစ်နာရီ လောက်ပဲ နေခဲ့ရတာ။”

“...”

နျဲ့ချင့်နှင့် ကျန်ရှိသူများသည် ချက်ချင်းပင် ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း အဆုံးစီရင်ရာမြေထဲမှ သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင်အတွေ့အကြုံများကို အသီးသီး စတင်မျှဝေလိုက်ကြတော့သည်။

အထဲတွင် တစ်နာရီခန့်သာ ကြာမြင့်ခဲ့ပြီး အရှက်ရစရာ ကောင်းလှသည့်တိုင်အောင်... မိမိ၏ ခံစားချက်နှင့် သိရှိခဲ့ရသည်များကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပင် အကြံပြု မျှဝေခဲ့ကြပေသည်။

ဝမ်အိုကြီးတို့ လူစုကလည်း တွေးတောမြော်မြင်သော အမူအရာဖြင့် နားထောင်နေခဲ့ကြသည်။

သို့သော်လည်း ဤအတွေ့အကြုံအများစုကတော့... သိပ်ပြီး အသုံးမဝင်လှချေ။

အသုံးအဝင်ဆုံးအချက်ကတော့... ပြန်ထွက်လာမည့် နည်းလမ်းဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းကတော့ အမှန်တကယ်ပင် နောက်သို့ ခြေလှမ်းတစ်လှမ်း ဆုတ်လိုက်ရန်သာ ဖြစ်ပေသည်။

ထိုအချက်အလက်က အလွန်တရာ အရေးကြီးလှပြီး၊ နျဲ့ချင့်တို့ လူစု၏ ကိုယ်တိုင်စမ်းသပ်မှုအပြီးတွင်... နောက်သို့ ခြေလှမ်းတစ်လှမ်း ဆုတ်လိုက်ခြင်းသည်သာ ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း အဆုံးစီရင်ရာမြေကနေ ထွက်ခွာနိုင်မည့် တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းဖြစ်ကြောင်း အသေအချာ အတည်ပြုနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

“တကယ်လို့ သေရမယ်လို့ ခံစားနေရတဲ့အချိန်မှာမှ... နောက်ကို မဆုတ်ဘဲ ရှေ့ကို နောက်ထပ် ခြေလှမ်းတစ်လှမ်း ထပ်ပြီးတော့ တိုးဝင်လိုက်ရင်ကော ဘာဖြစ်မလဲ။”

ဝမ်ချုံစန်းက ရုတ်တရက် မေးမြန်းလိုက်သည်။

ရွှတ်... ရွှတ်... ရွှတ်...

မရေမတွက်နိုင်သော မျက်ဝန်းအစုံတို့သည် တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် ဝမ်ချုံစန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ စုပြုံကျရောက်လာခဲ့ကြတော့သည်။

သူက အနည်းငယ် ရှက်ပြုံး ပြုံးလိုက်ရင်း -

“ကျွန်တော်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပဲ ပြောကြည့်တာပါ။”

အောက်ကျိုချုံက လေးနက်တည်ကြည်သော အမူအရာဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။

“ဘယ်သူတော်စင်ကမှ... ဒီလိုမျိုး စမ်းသပ်မှုမျိုးကို လုပ်လိမ့်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ငါ့အကြံပြုချက်ကတော့... စိတ်ချရပြီး တည်ငြိမ်တဲ့ လမ်းစဉ်ကိုပဲ ရွေးချယ်တာ အကောင်းဆုံးပဲ။ စွမ်းထက်လှတဲ့ ကျင့်စဉ်အတတ် တစ်ခုကို နားလည်သဘောပေါက်ဖို့အတွက်နဲ့... ကိုယ့်ရဲ့ အသက်ကို စွန့်လွှတ်လိုက်ရမယ်ဆိုရင်၊ အဲဒါက လုံးဝ မထိုက်တန်ပါဘူး။

အစားထိုးအသက် ဆိုတာက အလွန်တန်ဖိုးရှိတာမို့၊ အလဟဿ မဖြုန်းတီးသင့်ဘူး။ ဒါ့အပြင် မင်းတို့အများစုက... စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း သူတော်စင်အဆင့် တွေပဲ ရှိသေးတာမို့၊ အစားထိုးအသက်တောင်မှ မရှိကြသေးဘူးလေ။”

ကွမ်းကျင့်ရှို့ကလည်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး -

“အသက်ကို ဖက်နဲ့ထုတ်ထားတဲ့ လူမိုက်တွေကလွဲရင်... အခြားသူတွေကတော့ ဒီလိုမျိုး အတွေးမျိုးကို စိတ်ထဲတောင် မထည့်ကြနဲ့၊ တောင်စိမ်းကြီးသာ ကျန်ရှိနေသေးရင်... ထင်းအတွက် ပူစရာမလိုပါဘူး (အသက်ရှင်နေသရွေ့ အခွင့်အရေး ရှိပါသေးတယ်)။”

သူတော်စင်အားလုံးက တိတ်ဆိတ်စွာပင် ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။

ဝမ်ချုံစန်း၏ ထိုမေးခွန်းကို... အမှန်တကယ်တော့ သူတို့လည်း စဉ်းစားမိကြပေသည်။

တောင့်မခံနိုင်တော့သည့် အချိန်တွင်... နောက်မဆုတ်ဘဲ ရှေ့သို့ တိုးဝင်ခြင်း။

၎င်း၏ အကျိုးရလဒ်ကတော့ သုံးမျိုးထက် မပိုနိုင်ချေ၊ ပထမတစ်မျိုးကတော့... ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း သူတော်စင်မျက်လုံးကို နားလည်သဘောပေါက်သွားခြင်း။

ဒုတိယတစ်မျိုးကတော့... အသက်ဆုံးရှုံးခြင်း။

တတိယတစ်မျိုးကတော့... အသက်ရှင်သော်လည်း ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း သူတော်စင်မျက်လုံးကိုတော့... နားလည်သဘောပေါက်နိုင်ခြင်း မရှိတာမျိုးပဲ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

မိမိကိုယ်စား သေပေးမည့် လုံလောက်သော အစားထိုးအသက် မရှိသည့် အခြေအနေမျိုးတွင်မူ... ထိုကဲ့သို့သော အန္တရာယ်များလှသည့် ကစားကွက်မျိုးကို မစဉ်းစားမိကြခြင်းကသာ အကောင်းဆုံး ဖြစ်ပေသည်။

“အကြီးကဲနှစ်ဦး... စီနီယာမုန့်ဘက်ကနေကော ဒီခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း အဆုံးစီရင်ရာမြေနဲ့ ပတ်သက်ပြီး... တခြား ဘယ်လိုမျိုး အမြင်တွေ ဒါမှမဟုတ် သတိပေးချက်တွေ ချန်ထားခဲ့တာမျိုး ရှိသေးလဲ။”

ဖန့်ချန်က ရုတ်တရက် မေးမြန်းလိုက်သည်။

“မုန့်ထျန်းရှုဘက်ကလည်း ဒီခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း အဆုံးစီရင်ရာမြေနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ အချက်အလက်တွေကို... အမှန်တကယ်တော့ အများကြီး မသိပါဘူး။”

အောက်ကျိုချုံက ဆန်းကြယ်သော အမူအရာဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။

“ထောင်မှူးအရာရှိကြီးဆီကရတဲ့ သတင်းအရဆိုရင်တော့... မုန့်ထျန်းရှုက တစ်ဟုန်ထိုးတည်းနဲ့တင် ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း သူတော်စင်မျက်လုံးကို တိုက်ရိုက် နားလည်သဘောပေါက်သွားခဲ့တာ ဖြစ်ပြီး၊ အဲဒီအချိန်ကစလို့... သူလည်း ဒီခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း အဆုံးစီရင်ရာမြေထဲကို ထပ်ပြီးတော့ မဝင်ဖူးတော့ဘူးလို့ သိရတယ်။”

ဒီလိုကိုး...

ဒါဆိုရင်တော့ မုန့်ထျန်းရှုဆီကနေတစ်ဆင့်... ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း အဆုံးစီရင်ရာမြေရဲ့ အဓိက သော့ချက်အချက်အလက်တွေကို ရယူဖို့ မဖြစ်နိုင်တော့ဘဲ၊ ဖြတ်လမ်းနည်း သုံးလို့ရတော့မည် မဟုတ်ချေ။

“စာအုပ်ထဲက အသိဉာဏ်ကတော့ အမြဲတမ်း တိမ်ငေါ့နေဦးမှာပဲ (ကိုယ်တိုင် ကြုံတွေ့ရမှသာ အမှန်တရားကို သိနိုင်မယ်)။”

ဖန့်ချန်က ကျန်း‌တောက်ယွဲ့တို့ လူစုကို လှည့်၍ ဆိုလိုက်သည်။

“စီနီယာအစ်ကိုကြီး... အားလုံးပဲ အထဲကို အရင်ဝင်ကြပါဦး၊ ကျွန်တော်ကတော့ နောက်ဆုံးမှ ဝင်ပါ့မယ်။”

ကျန်းတောက်ယွဲ့တို့ လူစုက ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြပြီးနောက်၊ ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း အဆုံးစီရင်ရာမြေထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့ကြတော့သည်။

ပထမတစ်သုတ်တွင်... သွားရောက်ခဲ့သူများမှာ အောက်ကျိုချုံနှင့် ကွမ်းကျင့်ရှို့တို့ ဖြစ်သည်။

ဒုတိယတစ်သုတ်တွင်... သွားရောက်ခဲ့သူများမှာ နျဲ့ချင့် အစရှိသော ဌာနသူတော်စင်များ ဖြစ်သည်။

တတိယတစ်သုတ်တွင်... သွားရောက်ကြသူများကတော့ ဖန့်ချန်က အမည်ညွှန်းဆိုလိုက်သော ထိုသူတော်စင်များပင် ဖြစ်ကြပေသည်။

၎င်းတို့ထဲတွင် လူသားမျိုးနွယ် သူတော်စင်များ ပါဝင်သကဲ့သို့၊ မီးပိုးမျိုးနွယ် သူတော်စင်များ၊ ဟုန်ဟိုင်မျိုးနွယ် သူတော်စင်များနှင့် ဂျူလင်မျိုးနွယ်သူတော်စင်များလည်း ပါဝင်ကြပေသည်။

ထို့အပြင် ဆွေ့ဟုန်ကျူးဟူသော ယန်တန်းမျိုးနွယ် သူတော်စင်လည်း ပါဝင်နေသေးသည်။

တကယ်လို့သာ လွမ်းချူးထျန်းသာ ရွှေဟွေးကျောင်းတော် မှာ ရှိနေခဲ့မယ်ဆိုရင်... ယနေ့တွင် သူလည်း သေချာပေါက် ဤနေရာ၌ ရှိနေပေလိမ့်မည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်စာ အချိန်လေးအတွင်းမှာတင်...

ကျန်းတောက်ယွဲ့ ၊ ဆွေ့ဟုန်ကျူးနှင့် ဝမ်ချုံစန်းတို့ လူစုသည် တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြန်လည်ပေါ်ထွက်လာခဲ့ကြသည်။

ဖန့်ချန် အာရုံအစိုက်ဆုံးအရာကတော့... ဖန့်ကျစ်ရွှယ်တို့ လူစုပင် ဖြစ်ပေသည်။

ဖန့်ကျစါရွှယ်၏ အမူအရာက အနည်းငယ် ဖြူလျော်နေခဲ့ပြီး၊ ဖန့်ချန်က မိမိကို လှမ်း၍ ကြည့်နေသည်ကို မြင်သည့်အခါ... ခါးသက်စွာ ပြုံးရင်း ခေါင်းကို အသာအယာ ခါယမ်းပြလိုက်ပေသည်။

‘ညီမလေးလည်း နားလည်သဘောပေါက်ခြင်း မအောင်မြင်ခဲ့ဘူးပဲ၊ သူရဲ့ ပါရမီက... မနည်းလှတော့တာကိုတောင်မှ...’ ဖန့်ချန်က စိတ်ထဲကနေ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။

ဤတစ်သုတ်တွင်... ဆွေ့ဟုန်ကျူး အပါအဝင် မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ နားလည်သဘောပေါက်ခြင်း မအောင်မြင်ခဲ့ကြချေ။

“နေပါဦး... သူတော်စင်အချို့ ပျောက်ဆုံးနေပါလား။”

ဟိုင်ရှင်းရှင်းက မျက်နှာတစ်ခုလုံး အံ့ဩမှင်တက်သွားသည့် အမူအရာဖြင့်... ပတ်ပတ်လည်ကို အလန့်တကြား လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုလိုက်သည်။

အောက်ကျိုချုံတို့ လူစုကလည်း သတိပြုမိသွားကြပြီး၊ အမှန်တကယ်ပင် သူတော်စင်အချို့ လျော့နည်းနေခဲ့ပေသည်။

ထိုသူတော်စင်များက ပြန်မထွက်လာကြသေးဘူးဆိုတော့... အထဲမှာ အသက်ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ကြတာများလား။

ဖန့်ချန်တို့ လူစုက အသေအချာ စစ်ဆေးရေတွက်ကြည့်လိုက်ကြရာ၊ မကြာမီအချိန်အတွင်းမှာတင် ပျောက်ဆုံးနေသော သူတော်စင်များက မည်သူမဆိုသည်ကို... ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားခဲ့ကြတော့သည်။

၎င်းတို့ကတော့... မီးပိုးမျိုးနွယ်မှ ချုံဝူကျီးတို့ လူစုပင် ဖြစ်ကြပေသည်။

ဖန့်ချန်၏ မျက်နှာအမူအရာက အနည်းငယ် ထူးဆန်းသွားခဲ့ရသည်။

“ငါ ပြောသားပဲ... ချုံဝူကျီးတို့လူစုကို မလာခိုင်းသင့်ဘူးလို့၊ ဒီကောင်တွေက လောင်းကစားဆန်ဆန် စွန့်စားရတာကို အရမ်းဝါသနာပါကြတာ၊ ဘယ်နေရာကိုပဲသွားသွား... အလွန်အမင်း အန္တရာယ်များတာပဲ...”

ဟိုင်တာရှင်းက သက်ပြင်းချကာ ဆိုလိုက်သည်။

ချုံဝူကျီးတို့က စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း သူတော်စင်အဆင့်မျှသာ ရှိကြသေးရာ... သေဆုံးသွားခဲ့လျှင် အမှန်တကယ်ပင် အသက်ပျောက်သွားခြင်း ဖြစ်ပြီး၊ ယင်လောက ဆီသို့သာ သံသရာလည်ရန် သွားကြရတော့မည် ဖြစ်သည်။

“ကိစ္စမရှိပါဘူး...နတ်ဘုရားစွမ်းအင်ကျင့်စဉ်ကို နားလည်သဘောပေါက်ဖို့ ကြိုးစားတာပဲ၊ အနည်းငယ် သေကြေပျက်စီးတာမျိုး ရှိတာကတော့... သဘာဝကျပါတယ်ဟ။”

အောက်ကျိုချုံက လေးနက်စွာ ဆိုလိုက်သည်။

သူ၏ စကားသံ ဆုံးခါနီးအချိန်မှာတင်... ပုံရိပ်တစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ချုံဝူကျီး၏ မျက်ဝန်းအစုံက အရောင်တောက်နေခဲ့ပြီး၊ ခန္ဓာကိုယ်ထက်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော သတ်ဖြတ်ခြင်း အငွေ့အသက်များ ရစ်ပတ်နှောင်ဖွဲ့နေခဲ့ကာ... အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်တော့သည်။

“ငါ့ရဲ့ လောင်းကြေး... နိုင်သွားပြီကွ ”