အခန်း (၁၁၈၁-၁၁၈၂)

အခန်း ၁၁၈၁ ကုသိုလ်မှတ် သန်းချီ

ကောင်းကင်ယံထက်တွင် အင်မတန်ကြီးမားသော နတ်သင်္ဘောကြီးတစ်စင်းသည် တရွေ့ရွေ့နှင့် နီးကပ်လာနေပြီး သင်္ဘောကိုယ်ထည်ထက်တွင် ဆန်းကြယ်လှသော နတ်အငွေ့အသက်များက ရစ်ဆိုင်းဝဲပျံနေသည်။ ထိုစဉ် နတ်ဘုရားတစ်ပါးသည် ဟင်းလင်းပြင်အလယ်တွင် မားမားမတ်မတ် ရပ်တန့်လိုက်သည်။

ဖြူဖွေးသော ဝတ်ရုံရှည်ကို ဆင်မြန်းထားပြီး တည်ငြိမ်အေးဆေးလှသော အရှိန်အဝါတို့ ကိန်းဝပ်နေသည့် တုံ့ကျုန်းရန် သည် ရုတ်တရက် ခါးခါးသီးသီး ပြုံးလိုက်သည်။

“ဒီလောကရဲ့ ကိစ္စရပ်တွေဟာ နောက်ဆုံးတော့လည်း လက်သီးအင်အားနဲ့ပဲ စကားပြောကြရတာပဲ။”

သူ့ကိုယ်ပေါ်ရှိ ဝတ်ရုံဖြူသည် လေမတိုက်ဘဲ လှုပ်ရှားလာကာ လျှံပယ်လှသော စွမ်းအင်လှိုင်းများကို အုန်းအုန်းကျွက်ကျွက် ထုတ်လွှတ်လိုက်ရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။ သူသည် နတ်ဘုရားအတတ်များကို အထူးပင် နက်နက်နဲနဲ တတ်မြောက်ထားသူဖြစ်ရာ ဝတ်ရုံလက်စကို ဝှေ့ယမ်းကာ ရှေ့သို့ ပြေးဝင်တိုက်ခိုက်လေတော့သည်။

ဝူရွှမ်းဇီ ကို ဦးထိပ်ထားသည့် ယင်ကျိုး နတ်ဘုရားများသည်လည်း မိမိတို့၏ အဖိုးတန်ရတနာ လက်နက်များနှင့် မန္တန်စွမ်းအားများကို အသီးသီး ထုတ်ဖော်ကာ ဗုံးကျဲသကဲ့သို့ ပြင်းထန်စွာ တုံ့ပြန်တိုက်ခိုက်ကြတော့သည်။

ဒုန်း... ဒုန်း... ဒုန်း...

ကောင်းကင်တစ်ခုလုံး မှောင်အတိကျသွားပြီး ဝါကျင်ကျင် သဲမုန်တိုင်းများက တဝူးဝူးတဝါးဝါး တိုက်ခတ်လာသည်။ သဲကန္တာရထဲတွင် သဲဗဟိုပြုမုန်တိုင်းများ သောင်းကျန်းနေပြီး နေရာတိုင်းတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မန္တန်စွမ်းအားများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားတော့သည်။ အဖျက်စွမ်းအား လှိုင်းလုံးကြီးများသည် ရေလှိုင်းများကဲ့သို့ တရွေ့ရွေ့ ပျံ့နှံ့သွားရာ ကမ္ဘာမြေကြီးပင် တုန်ဟီးသွားရသည်။

သို့သော်လည်း အကယ်၍ ကီလိုမီတာ ရာဂဏန်းအကွာအဝေးမှ ဤနေရာသို့ လှမ်းမြော်ကြည့်ရှုမည်ဆိုပါက ပူပြင်းလှသော နေမင်းကြီးက ကောင်းကင်အလယ်တွင် ထွန်းလင်းနေပြီး သဲမုန်တိုင်းများ တိုက်ခတ်နေသည့် သဲကန္တာရကြီးတစ်ခုအဖြစ်သာ မြင်တွေ့ရမည်ဖြစ်ပြီး ယခုကဲ့သို့ ကမ္ဘာပျက်မတတ် တိုက်ပွဲကြီး ဖြစ်ပွားနေသည်ကိုမူ လုံးဝ မြင်တွေ့ရမည်မဟုတ်ပေ။

ထိုစဉ် ဝတ်ရုံရှည်ကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး အလွန်တရာ အေးဆေးတည်ငြိမ်လှသော သက်ကြီးအဖိုးအိုတစ်ဦး၏ လက်ထဲတွင် ကောင်းကင်ဘုံဦး ရှစ်ကွက်ပုံစံ အိမ်မြှောင် တစ်ခု ရှိနေသည်။ ထိုအိမ်မြှောင်သည် ယခုအချိန်တွင် ဖျတ်ဖျတ်လူး တောက်ပသော အလင်းတန်းများကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။ သူသည် လက်နက်ထုတ်လိုက်သည့် တစ်ခဏချင်းမှာပင် အရိပ်အယောင်မကျန် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

သူနှင့်အတူ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကတော့ ထိုနတ်သင်္ဘောကြီးပင် ဖြစ်သည်။ သူသည် ရှေးဦးစွာ မိမိကိုယ်ကို မရှုံးနိမ့်နိုင်သော နယ်ပယ်တစ်ခုတွင် တည်ရှိစေပြီး အဘိုးအိုနတ်ဘုရားက သူ့ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိကာ သူ၏ မန္တန်တံခါးကို ဖျက်ဆီးသွားမည်ကို ကြိုတင်ကာကွယ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ဒုန်း... ဒုန်း... ဒုန်း...

နှစ်ဖက်စလုံး၏ တိုက်ပွဲသည် အလွန်တရာ ပြင်းထန်လှပြီး ကြီးမားလှသော မှိုပွင့်ပုံသဏ္ဌာန် မီးခိုးလုံးကြီးများသည် ကောင်းကင်ယံထက်သို့ အလိပ်လိပ် တက်လာကြသည်။ အမျိုးစုံလှသော မန္တန်အလင်းတန်းများနှင့် အဖိုးတန်ရတနာ လက်နက်မျိုးစုံတို့သည် တစ်ဖိတ်ဖိတ် တောက်ပနေပြီး သတ်ဖြတ်ခြင်း အငွေ့အသက်များက ထူထပ်လှသည်။ ၎င်းတို့၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ အခြားမဟုတ်၊ ထိုလူငယ်ဘုန်းကြီးနှင့် သူ၏ လက်ထဲတွင်ရှိသော မရေမတွက်နိုင်သည့် အဖိုးတန်ရတနာများကို လုယူရန်အတွက်သာ ဖြစ်သည်။

ပြင်ပတွင် ဖြစ်ပွားနေသော မန္တန်တိုက်ပွဲကြီးမှာ ကမ္ဘာပျက်မတတ် ပြင်းထန်နေသော်လည်း လီယန်ချူ ၏ ပတ်ဝန်းကျင်မှာမူ မှောင်အတိကျနေသည်။ သူသည် ဝတ်ရုံလက်စအတွင်းရှိ သီးခြားကမ္ဘာ ထဲတွင် ပိတ်မိနေခြင်း ဖြစ်သည်။

'ဝမ်စန်းကျိန်စာ' က သူ၏ သက်စောင့်အားကို တိုက်စားဖျက်ဆီးနေသဖြင့် သူ၏ အရှိန်အဝါများသည် ချောက်ကမ်းပါးထဲသို့ လျှောကျသွားသကဲ့သို့ ထိုးဆင်းသွားခဲ့သည်။

ယခုအချိန်တွင် လီယန်ချူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပတ်ပတ်လည်၌ မီးတောက်များစွာ တောက်လောင်နေသည်။ သုံးရောင်ခြယ်မီးတောက် ၊ နေမင်းအစစ်မှန်မီးတောက် ၊ မြေကမ္ဘာမီးတောက် ၊ ချီလင်မီးတောက် ၊ အကုသိုလ်မီးတောက် နှင့် ရွှမ်းကျီကောင်းကင်မီးတောက် တို့ ဖြစ်သည်။ ထိုမီးတောက်များသည် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ဝန်းရံထားပြီး သူ့ကိုယ်တွင်းရှိ ရွှေရောင်နတ်သစ်ပင် ၏ ဆေးစွမ်းများကို အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာ လောင်ကျွမ်းချေဖျက်ပေးနေသည်။

အကယ်၍သာ သူ့ထံတွင် ငါးရောင်ခြယ်ကျောက်တုံး နှင့် ထိုမီးတောက်များ ရှိမနေပါက ထိုအတိတ်ဘဝကျိန်စာသည် သူ့အသက်ကို ယူဆောင်သွားသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။

သို့သော် အမှန်တကယ် ထိရောက်မှုရှိနေသည်မှာ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ငါးရောင်ခြယ်ကျောက်တုံးပင် ဖြစ်သည်။ လီယန်ချူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးသည် အလွန်ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကို ခံစားနေရသည်။ သူသည် အချိန်အတော်ကြာအောင် တောင့်ခံထားသော်လည်း ညှို့ဓာတ်ပြည့်ဝသော မျက်နှာချောချောကြီးမှာ နာကျင်လွန်းသဖြင့် ရှုံ့တွနေပြီး အရေပြားများ ကွဲအက်လိုက်၊ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာလိုက် ဖြစ်နေသည်။ ဝမ်စန်းကျိန်စာက သူ၏ သက်စောင့်အားကို မနားတမ်း ဝါးမြိုနေဆဲပင်။

လီယန်ချူသည် ငါးရောင်ခြယ်ကျောက်တုံးကို ခန္ဓာကိုယ်အပြင်ဘက်သို့ ထုတ်ပစ်လိုက်ရာ ၎င်းက သူ့ဦးခေါင်းထက်တွင် လွင့်မျောသွားသည်။ သိပ်သည်းလှသော သက်စောင့်အဆီအနှစ်များက အလွန်တရာ ထူထပ်လှသည်။

လီယန်ချူသည် သူ့စိတ်အာရုံထဲတွင် ကြားနေရသော မဟာတာအို၏ အသံကို တုပကာ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

“နတ်ဘုရားအမိန့်တော်အရ အဆင့်မြှင့်တင်စမ်း”

ငါးရောင်ခြယ်ကျောက်တုံးသည် ရှားပါးလှသော ရတနာတစ်ပါး ဖြစ်သဖြင့် ၎င်းကို အဆင့်မြှင့်တင်ရန် ကုန်ဆုံးမည့် ကုသိုလ်မှတ် ပမာဏမှာ ထိတ်လန့်စရာကောင်းလောက်အောင် များပြားပေလိမ့်မည်။ သို့သော် လီယန်ချူ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် လက်ရှိ၌ ကုသိုလ်မှတ် ၁၃ သန်းကျော် ရှိနေသဖြင့် သူသည် အလွန်တရာ ကြွယ်ဝချမ်းသာပြီး မာန်ဝင့်နေသည်။

ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်လှသော မဟာတာအို၏ ဒီရေလှိုင်းများ တိုးဝှေ့လာပြီး ငါးရောင်ခြယ်ကျောက်တုံးထံမှ စူးရှတောက်ပသော အလင်းတန်းများ တဖျတ်ဖျတ် တောက်ပလာတော့သည်။ ယခုတစ်ကြိမ် ဒီရေလှိုင်းကြာမြင့်ချိန်မှာ အလွန်ပင် ရှည်လျားလှသည်။ အရာအားလုံး ငြိမ်သက်သွားသည့်အခါ ငါးရောင်ခြယ်ကျောက်တုံးသည် လီယန်ချူ၏ ဦးခေါင်းထက်တွင် လွင့်မျောနေပြီး ယခင်ကထက် ပိုမိုနူးညံ့သိမ်မွေ့သွားသည်။

၎င်းသည် အလွန်တရာ မြင့်မြတ်လှသော စွမ်းအားတစ်ရပ်ဖြစ်ပြီး ထိုအထဲတွင် အလွန်တရာ ကျယ်ပြောလှသော သက်စောင့်အဆီအနှစ်များ ကိန်းအောင်းနေသည်။ လီယန်ချူက အာရုံခံကြည့်လိုက်ရာ သူ့ကိုယ်ပေါ်ရှိ ကုသိုလ်မှတ်မှာ '၁' သာ ကျန်ရှိတော့ကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

“ဒီတစ်ခါ အဆင့်မြှင့်တင်တာ ကုန်သွားတဲ့ကုသိုလ်က အကြွေပါ ကျန်သေးတယ်ဟ။”

လီယန်ချူသည် မျက်ခုံးပင့်လိုက်မိသည်။

ငါးရောင်ခြယ်ကျောက်တုံးထဲတွင် အလွန်ထူးခြားသော သက်စောင့်အဆီအနှစ်များ ရှိနေသဖြင့် ၎င်းကို အဆင့်မြှင့်တင်ခြင်းသည်လည်း အလွန်ထူးခြားလှသည်။ လီယန်ချူသည် ယခုအချိန်တွင် အများကြီးတွေးတောရန် အချိန်မရှိသဖြင့် အသက်ပြင်းပြင်းတစ်ချက်ရှူကာ ငါးရောင်ခြယ်ကျောက်တုံးကို ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ပြန်လည်သိမ်းဆည်းလိုက်ရာ ၎င်းက ဒန်တျန်စွမ်းအင်ပင်လယ် ထဲသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

ကျယ်ပြောလှသော သက်စောင့်အဆီအနှစ်လှိုင်းကြီးသည် တစ်ခဏချင်းမှာပင် ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့သို့ တိုးဝှေ့စီးဆင်းသွားပြီး မြစ်ကြီးတစ်စင်း သောင်းကျန်းသကဲ့သို့ ဟုန်းဟုန်းတောက် စီးဆင်းသွားတော့သည်။

ခဏမျှအတွင်းမှာပင် သူ၏ နာကျင်မှုသည် များစွာလျော့ပါးသွားပြီး အသက်ရှူကြိမ်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် ခန္ဓာကိုယ်တွင်း ဒဏ်ရာများ အားလုံး ပြန်လည်ကောင်းမွန်သွားခဲ့သည်။ ဝမ်စန်းကျိန်စာသည် မပြယ်ပျယ်သေးသော်လည်း ငါးရောင်ခြယ်ကျောက်တုံးထဲတွင် ပါရှိသော သက်စောင့်အဆီအနှစ်များမှာ အလွန်တရာ ကျယ်ပြောလွန်းလှသဖြင့် လီယန်ချူသည် ယခုအခါ ကျိန်စာမိထားသော်လည်း သူ၏ သက်စောင့်အားမှာ ထပ်မံဆုတ်ယုတ်မသွားတော့ဘဲ အမြင့်ဆုံးအခြေအနေသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားသည်။ သူ၏ ယခင်က ကျဆင်းသွားသော ကျင့်စဉ်အဆင့်အတန်းများသည်လည်း ပြန်လည်နိုးထလာတော့သည်။

“ငလူးမသားတွေ... ငါ့ကို ကွယ်ရာကနေ ချောက်တွန်းကြတယ်ပေါ့။”

လီယန်ချူသည် နောက်ဆုံးတွင် ထိုဆိုးရွားလှသော အခြေအနေမှ လွတ်မြောက်လာခဲ့ပြီး သူ၏ မျက်ဝန်းအစုံတွင် ခရမ်းရွှေရောင် အငွေ့အသက်များ ဝေစီလာသည်။

သူသည် ရွှေရောင်နတ်သစ်ပင်ကို အတင်းအဓမ္မ လောင်ကျွမ်းချေဖျက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ယခင်က ထိုအခြေအနေတွင် ကြီးမားလှသော ကုန်ဆုံးမှုများရှိခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ ငါးရောင်ခြယ်ကျောက်တုံးက ဒဏ်ရာအက်ကြောင်းကို ပိတ်ဆို့ပေးလိုက်သဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် တစ်ခဏချင်းမှာပင် အလွန်ကြီးမားသော နတ်စွမ်းအင်လှိုင်းကြီးများ ဟုန်းဟုန်းတောက် စီးဆင်းလာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ဤရွှေရောင်နတ်သစ်ပင်ထဲတွင် ကိန်းအောင်းနေသော စွမ်းအားမှာ အလွန်အံ့ဩစရာကောင်းပြီး ၎င်းသည် အသက်ရှည်စေသော နတ်ဆေးပင်တစ်ပင်လည်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ထိုစဉ် လီယန်ချူသည် သူ့ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ သွေးကြောလိုင်းများ အားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို ရုတ်တရက် သတိပြုမိလိုက်သည်။

“.......”

လီယန်ချူ ဆွံ့အသွားသည်။ သူ၏ ရုပ်ခန္ဓာထဲတွင် အလွန်ပြင်းထန်သော သက်စောင့်စွမ်းအားများ ကိန်းအောင်းနေသော်လည်း သွေးကြောမဲ့အခြေအနေ သို့ ရောက်ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။

သူသည် စွမ်းအင်ကို အနည်းငယ်မျှ လည်ပတ်ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် တစ်ကိုယ်လုံး အလင်းရောင်များ တောက်ပလာပြီး တစ်ခဏချင်းမှာပင် ယခင်ကထက် ပိုမိုပြင်းထန်သော စွမ်းအားများကို ထုတ်ဖော်နိုင်လာသည်။ မူလက ကျင့်စဉ်အဆင့် မည်မျှပင် သန်မာစေကာမူ တစ်ခဏချင်း ထုတ်လွှတ်နိုင်သော စွမ်းအားမှာ အကန့်အသတ်ရှိသည်။ သူသည် မူလက 'သန့်စင်သောယန် နတ်ဘုရားကျမ်းစာ' ကို ကျင့်ကြံထားသဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် အပ်စိုက်မှတ်ကွက်များမဲ့အခြေအနေ သို့ ရောက်ရှိနေပြီးဖြစ်သည်။ ယခုအခါ ကျိန်စာကို ခုခံရင်း နတ်သစ်ပင်ကို အတင်းအဓမ္မ လောင်ကျွမ်းချေဖျက်ပြီးနောက် ခန္ဓာကိုယ်တွင်း၌ သွေးကြောမဲ့အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားခြင်းဖြစ်ရာ လီယန်ချူမှာ အနည်းငယ် အံ့ဩသွားမိသည်။

ဤကဲ့သို့သော ခန္ဓာကိုယ်ဖွဲ့စည်းပုံသည် အလွန်တရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှပြီး နောင်တွင် ကျင့်ကြံခြင်းအရှိန်အဟုန်မှာ များစွာ တိုးတက်လာမည်ဖြစ်သည်။

“အရင်ဆုံး နတ်ဆေးပင်ရဲ့ ဆေးစွမ်းကို ချေဖျက်ရမယ်။”

လီယန်ချူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် သတ်ဖြတ်ခြင်း အရှိန်အဝါများ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ ကောင်းကင်လူသားအိုကြီးသည် ဒုက္ခရောက်နေချိန်တွင် ဓားစာခံလုပ်ပြီး သူ့ကို သတ်ဖြတ်ရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။ ဤရန်ကြွေးကို မလွဲမသွေ ပြန်ဆပ်ရမည်။

လီယန်ချူ၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ မီးတောက်များသည် ကောင်းကင်ယံထက်သို့ ဟုန်းဟုန်းတောက် တက်လာကြသည်။ ထိုမီးတောက်များထဲမှ တစ်မျိုးစီသည် အလွန်တရာ ထူးခြားလှသည်။

ယခုအချိန်တွင် လီယန်ချူသည် ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ဆေးစွမ်းများကို အစွမ်းကုန် လည်ပတ်ချေဖျက်နေပြီး ကျိန်စာကို ခုခံနေရန်မလိုတော့သဖြင့် ထိုသိပ်သည်းလှသော ဆေးစွမ်းများသည် မကြာမီမှာပင် အရည်ပျော်ကာ အကြွင်းမဲ့ ချေဖျက်ပြီးသား ဖြစ်သွားသည်။ လီယန်ချူ၏ မျက်ဝန်းထဲမှ ခရမ်းရွှေရောင် အငွေ့အသက်များသည် ပိုမိုသိပ်သည်းလာသည်။ ၎င်းသည် နတ်သစ်ပင်ထဲတွင် ကိန်းအောင်းနေသော နတ်ဘုရားအဆီအနှစ်များ ဖြစ်သည်။ အဓိက အကျိုးကျေးဇူးမှာ ကျင့်စဉ်သက်တမ်းကို တိုးပွားစေရုံသာမက အသက်ရှည်ခြင်း၊ ဉာဏ်ပညာပွင့်လင်းခြင်းနှင့် သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအခြေခံကို ခိုင်မာစေခြင်းတို့ ဖြစ်သည်။

အခြေခံအုတ်မြစ် ပိုမိုခိုင်မာလေလေ နောင်တစ်ချိန် ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းခရီးမှာ ပိုမိုချောမွေ့လေလေဖြစ်ပြီး အမြင့်ဆုံးအတိုင်းအတာမှာလည်း ပိုမိုမြင့်မားလာမည်ဖြစ်သည်။ သို့မဟုတ်ပါက အချို့သောသူများသည် မိမိတို့၏ တစ်သက်တာလုံးတွင် မြေပြင်နတ်ဘုရား အဆင့်၌သာ ရပ်တန့်နေပြီး နောက်ထပ်တစ်ဆင့် တက်လှမ်းနိုင်ခြင်း မရှိတော့ပေ။

ဤနတ်ဆေးပင်ကို ချေဖျက်ပြီးနောက် လီယန်ချူ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်အတန်းမှာ မနိုးထသေးပေ။ သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် ထူးခြားဆန်းပြားလှသော မီးတောက်များစွာ တောက်လောင်နေသည်။ ထိုအထဲတွင် သုံးရောင်ခြယ်မီးတောက်သည် ဝိညာဉ်၊ စွမ်းအင်နှင့် စိတ်အာရုံ တို့ကို တစ်သားတည်း ပေါင်းစပ်ပြီး သွန်းလုပ်ထားခြင်းဖြစ်ရာ မိစ္ဆာများကို နှိမ်နင်းနိုင်ပြီး ဖန်တီးခြင်းအလှည့်အပြောင်းများစွာလည်း ကိန်းအောင်းနေသည်။

လီယန်ချူသည် မီးတောက်မဟာတရားတော်ကို ကျင့်ကြံကာ သုံးရောင်ခြယ်မီးတောက်ကို အမြင့်ဆုံးအခြေအနေသို့ တွန်းပို့ပြီး ဝိညာဉ်၊ စွမ်းအင်နှင့် စိတ်အာရုံတို့ကို ပြန်လည်သွန်းလုပ်လိုက်သည်။ ထို့တင်မကသေး၊ သူသည် တစ်ခါက ကျန့်ယွန်းတောင် ရှိ ရှေးဟောင်းလူသားဧကရာဇ် ကောင်းကင်သို့ တက်လှမ်းသွားသောနေရာတွင် ချီလင်မီးတောက်၏ မီးမျိုးစေ့ကို ရရှိခဲ့ဖူးသည်။ သူသည် မီးတောက်ကို လည်ပတ်ကာ ၎င်းကို လောင်ကျွမ်းချေဖျက်လိုက်ရာ သူ့ကိုယ်ပေါ်ရှိ သုံးရောင်ခြယ်မီးတောက်သည် ပိုမိုကြီးမားထွားကျိုင်းလာပြီး ဝိညာဉ်၊ စွမ်းအင်နှင့် စိတ်အာရုံတို့ကို ဆက်လက်သွန်းလုပ်ပေးလေသည်။

လီယန်ချူသည် စိတ်ဓာတ်များ တက်ကြွလာသည်ဟု ခံစားလိုက်ရပြီး ကျင့်စဉ်အဆင့်အတန်းမှာလည်း အနည်းငယ် ပြန်လည်နိုးထလာသည်။ သူ့မျက်ဝန်းများ တောက်ပသွားပြီး သူ လျှောက်လှမ်းနေသော လမ်းကြောင်းမှာ မှန်ကန်ကြောင်း တစ်ခဏချင်းမှာပင် သိရှိလိုက်ရသည်။

ထို့နောက် သူသည် သုံးရောင်ခြယ်မီးတောက်ဖြင့် မြေကမ္ဘာမီးတောက်ကို ဆက်လက်လောင်ကျွမ်းချေဖျက်လိုက်သည်။ မြေကမ္ဘာမီးတောက်သည် ကမ္ဘာမြေကြီးက မွေးဖွားပေးသော မီးတောက်ဖြစ်ပြီး သူ့လက်ထဲတွင်ရှိသော ဤမီးပွင့်နှစ်ပွင့်မှာ ပို၍ပင် ထူးခြားလှသည်။ ဆန်းမေမီးတောက်သည် ပိုမိုပြင်းထန်စွာ တောက်လောင်လာပြီး လီယန်ချူသည် သုံးရောင်ခြယ်မီးတောက်ကို တွန်းပို့ကာ တစ်ခုချင်းစီကို လောင်ကျွမ်းချေဖျက်လိုက်ရာ သူ၏ အရှိန်အဝါများသည် တဖြည်းဖြည်းနှင့် ပိုမိုသန်မာလာတော့သည်။

ဝါကျင်ကျင် သဲမုန်တိုင်းများက သောင်းကျန်းနေပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လေပြင်းများက တဝူးဝူး တိုက်ခတ်နေသည်။ သတ်ဖြတ်ခြင်း အငွေ့အသက်များ ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်နေသော ဝမ်ရှို့မီးဖိုကြီး ကို ကောင်းကင်လူသားအိုကြီးက မန္တန်လျှို့ဝှက်ချက်ဖြင့် ထိန်းချုပ်လိုက်သည်။ ဤမန္တန်စွမ်းအားမှာ ကျယ်ပြောလှပြီး အတိုင်းအဆမရှိလှရာ တစ်ခဏချင်းမှာပင် အပေါ်ယံ၌ရှိသော နတ်ဘုရားမန္တန် အစီအရင်စာလုံးများကို တိုက်စားပစ်လိုက်တော့သည်။

ဝမ်ရှို့မီးဖိုကြီးထံမှ အလင်းရောင်များ အကြီးအကျယ် တောက်ပလာပြီး ၎င်းကို သူက လက်ထဲတွင် ဖမ်းကိုင်ကာ အဖိုးတန်လက်နက်တစ်ခုကဲ့သို့ အသုံးပြု၍ လူများကို မနားတမ်း လိုက်လံရိုက်နှက်တော့သည်။ သူ၏ ကျင့်စဉ်သက်တမ်းမှာ အနက်ရှိုင်းဆုံးဖြစ်ရာ ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်ပြီးနောက်တွင် အမှန်တကယ်ပင် ရန်သူ့အဝိုင်းအဝန်းကို ဖောက်ထွက်ကာ သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သည်။ ဤနယ်ပယ်ကို ဖောက်ထွက်ပြီးနောက် အဘိုးအိုနတ်ဘုရားသည် မန္တန်စွမ်းအားကို အသုံးပြုကာ အရိပ်အယောင်မကျန် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

ဝူရွှမ်းဇီသည် လက်ထဲတွင် မိုးမခခက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသည်။ လူအချို့ ရောထွေးတိုက်ခိုက်နေကြစဉ် သူသည် ထိုအဖိုးတန်ရတနာကို ထုတ်ဖော်ကာ အဘိုးအိုနတ်ဘုရား၏ ကျောပြင်ထက်သို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်နှက်လိုက်ရာ အရေပြားများ ကွဲအက်ပြီး အသားများ လန်ထွက်သွားရသည်။

ဒေါင်ကျန့်ရန်သည် ယခုအခါ သွေးလိုင်းများကို လဲလှယ်ကာ ကောင်းကင်လူသား ဖြစ်လာခဲ့သဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်ဖွဲ့စည်းပုံမှာ နှိုင်းယှဉ်ဖွယ်မရှိသော်လည်း 'ယိုယွင်းခြင်း အဆင့်ငါးဆင့်' သို့ ခြေချမိပြီးနောက်တွင် မန္တန်စွမ်းအားများ ဆန်းကြယ်လှသော်လည်း ဤရုပ်ခန္ဓာမှာ နောက်ဆုံးတွင် ဆုတ်ယုတ်ခြင်းလမ်းကြောင်းသို့ လျှောက်လှမ်းနေရပြီဖြစ်သည်။ ယင်ကျိုးနတ်ဘုရားများသည်လည်း မိမိတို့၏ ကိုယ်ပိုင်နည်းလမ်းမျိုးစုံ ရှိကြသဖြင့် အလွန်တရာ သန်မာလှသည်။ ရှုပ်ထွေးလှသော တိုက်ပွဲကြီးအတွင်း ဒေါင်ကျန့်ရန်သည် ဒဏ်ရာရရှိခဲ့သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ဝမ်ရှို့မီးဖိုကြီးကို အတင်းအဓမ္မ ထုတ်ဖော်ကာ ဖောက်ထွက်သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဝူရွှမ်းဇီ၏ မျက်နှာမှာ ပျက်ယွင်းသွားပြီး ဟင်းလင်းပြင်အလယ်သို့ လှည့်၍ မေးမြန်းလိုက်သည်။

“ဘယ်လိုလဲ... သူ့ရဲ့ ခြေရာလက်ရာကို ရှာတွေ့နိုင်လား။”

ထိုစဉ် ဝတ်ရုံရှည်ကို ဝတ်ဆင်ထားသော အဖိုးအိုတစ်ဦးသည် အရိပ်အယောင် ထင်ရှားလာပြီး သူ့လက်ထဲတွင် ဖူရှီး၏ ခြောက်ဆယ့်လေးကွက်ပုံစံ ၊ ကောင်းကင်ဘုံ ကျိုးယီ အိမ်မြှောင် ရှိနေသော်လည်း အပေါ်ယံတွင် အက်ကြောင်းတစ်ခု ပေါ်ပေါက်နေသည်။

“ရှာတုန်းပဲ... ဒီလူ့ကိုယ်ပေါ်မှာ လျှို့ဝှက်ချက် ရှိနေတယ်။ စောစောက ဒီအစီအရင်ကို ဖောက်ထွက်သွားတာဟာ အနက်ရောင်မီးဖိုကြီးရဲ့ စွမ်းအားကို သုံးတာ မဟုတ်ဘူး။”

ဝတ်ရုံရှည်နှင့် အဖိုးအို၏ အမည်မှာ ယန်လျန် ဖြစ်ပြီး ယခုအချိန်တွင် သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အလွန်တရာ တည်ကြည်လေးနက်နေသည်။ စောစောက ဒေါင်ကျန့်ရန် တံခါးကို ဖောက်ထွက်ကာ အစီအရင်ကို ဖျက်ဆီးသွားစဉ်က ထိုအစီအရင်ကို ထိန်းချုပ်ထားသူဖြစ်သည့် သူသည် အပြင်းထန်ဆုံး တန်ပြန်သက်ရောက်မှုကို ခံစားခဲ့ရသည်။

ဝတ်ရုံနက်ကို ဝတ်ဆင်ထားသော ဝူရွှမ်းဇီသည် အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး လှည့်၍ ပြောလိုက်သည်။

“သူ့ရဲ့ ကျင့်စဉ်သက်တမ်းက သိပ်မြင့်ပေမဲ့ မကြာခင် ယိုယွင်းခြင်း အဆင့်ငါးဆင့်ကို ရောက်တော့မှာမို့လို့ သူ့ရဲ့ သက်တမ်းကုန်ခါနီးနေပြီ။ ဒါကြောင့်ပဲ ငါတို့ သူ့ကို ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ သူ့လက်ထဲက ဝှက်ဖဲတွေကိုတော့ သတိထားရမယ်။”

ခါးတွင် ရှည်လျားသော ဓားနှစ်စင်းကို ဆင်မြန်းထားသည့် တာ့ဆန်း မြေပြင်နတ်ဘုရား ဝမ်ယွဲ့ က အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

“အစ်ကိုကြီး ပြောတာ မှန်ပါတယ်။ ရန်ငြိုးဖွဲ့ပြီးပြီဆိုမှတော့ ဒီလူ့ကို ဒီအတိုင်း ထွက်သွားခွင့်ပေးလို့ မရဘူး။ အထူးသဖြင့် အဲဒီတာအိုဆရာလေးက သူ့လက်ထဲမှာ ရှိနေသေးတာပဲ။”

ဝူရွှမ်းဇီသည် ဝမ်ယွဲ့နှင့် သူ့ခါးဘေးရှိ ဓားနှစ်စင်းကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ ဝမ်ယွဲ့သည် ယခင်က ဓားသိုင်းအကြောင်း ပြောဆိုစဉ်က ယဲ့ချိုး ကို မမှီခဲ့သလို၊ မန္တန်အတတ်ရပ်များတွင်လည်း အလွန်အမင်း ထူးခြားခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ သို့သော် ယနေ့တိုက်ပွဲတွင်မူ သူ့ကို အနည်းငယ် မျက်လုံးပွင့်သွားစေခဲ့သည်။ သတ်ဖြတ်ခြင်းစွမ်းအားမှာ ပြင်းထန်လွန်းသဖြင့် လူကို သတိထားမိစေသည်။ ဝူရွှမ်းဇီသည် သူ့ကို ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး လူတိုင်းသည် နတ်သင်္ဘောကို မောင်းနှင်ကာ ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်ကျော်၍ ထွက်ခွာသွားကြတော့သည်။

ကျန့်ယွန်းတောင် ။

ဤနေရာတွင် တိမ်မြူများ ရစ်ဆိုင်းနေပြီး နီကျင်ကျင် ရောင်နီများက ပိုးထည်ကဲ့သို့ လှပနေသည်။ ဝတ်ရုံဖြူကို ဆင်မြန်းထားပြီး တည်ငြိမ်လှသော အဘိုးအိုတစ်ဦးသည် စေတီပုထိုးတစ်ခု၏ ရှေ့တွင် ရပ်တန့်နေသည်။

ထိုနှစ်ပေါင်းထောင်ချီ သက်တမ်းရှိသော ရှေးဟောင်းဘုရားကျောင်း၏ သတ္တမမြောက် အလွှာတွင် တစ်ခါက ရှေးဟောင်းလူသားဧကရာဇ် ချန်ထားရစ်ခဲ့သော လက်နက်နှစ်ပါး ဖြစ်သည့် 'မြားနှင့် လေးတော်' ကို ပူဇော်ထားရှိပြီး လူသားမျိုးနွယ်၏ ကံကြမ္မာအရှိန်အဝါကို ထာဝရ တည်ငြိမ်စေခဲ့သည်။ ယခုအချိန်တွင်မူ အရာအားလုံးသည် လေပြင်းမုန်တိုင်းထဲတွင် လွင့်ပါးသွားခဲ့ပြီ။ ကျန်းချောင်ကျုံး ၊ ချင်းရန်ဇီ နှင့် ကျောက်ခေါင်းတလားပိုင်ရှင်တို့ အားလုံး ပျောက်ကွယ်ကာ ကျဆုံးသွားခဲ့ကြပြီ။ ထိုနေ့က စင်မြင့်မြင့်ထက်သို့ တက်လှမ်းခဲ့သူများထဲတွင် ဒေါင်ကျန့်ရန် တစ်ဦးတည်းသာ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခုအချိန်တွင် သူ့ဘေးနား၌ အနက်ရောင်မီးဖိုကြီးတစ်ခု ရှိနေပြီး မီးဖိုအပေါ်ယံတွင် အက်ကြောင်းများစွာ ထင်ကျန်နေကာ ၎င်းမှာ ထိုဝမ်ရှို့မီးဖိုကြီးပင် ဖြစ်သည်။ ဤအနက်ရောင်မီးဖိုကြီးသည် အလွန်တရာ ထူးခြားလှသော နတ်လက်နက်တစ်ခုဖြစ်ပြီး သတ်ဖြတ်ခြင်း အငွေ့အသက်များ ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်နေကာ အလွန်တရာ အန္တရာယ်များလှသည်။ စောစောက တစ်ခဏချင်းမှာပင် သူက ၎င်းကို အတင်းအဓမ္မ သွန်းလုပ်ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် အစီအရင်ကို ဖောက်ထွက်ကာ သတ်ဖြတ်လာနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူသည် ရွေ့လျားခြင်းမန္တန်ကို အသုံးပြုကာ ကျန့်ယွန်းတောင်ထဲသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး ဤစေတီပုထိုးကို ကြည့်ရင်း သူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် တွေးတောခြင်း အရိပ်အယောင်များ ပေါ်ပေါက်နေသည်။

“မျှော်စင်က နှိမ်နင်းထားတဲ့အရာဟာ ထွက်ပြေးသွားတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် အဲဒီတက်လှမ်းခြင်ရောင်ခြည်အတိုင်း လိုက်ပြီး ကောင်းကင်ပေါ်ကို တက်သွားတာလား။”

ထိုနေ့က ဒေါင်ကျန့်ရန်သည် အစီအစဉ်ထဲတွင် ရှိမနေခဲ့ပေ။ ထိုအရာသည် သူ့ကို ရည်ရွယ်ထားသော အကွက်မဟုတ်သဖြင့် ထွက်ခွာသွားစဉ်က သက်ရောက်မှု မရှိခဲ့ပေ။ သို့သော် သူသည်လည်း ထိုအထဲတွင် မမြင်ရသော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တည်ရှိမှုတစ်ခု ရှိနေသည်ကို ခံစားမိခဲ့သည်။ ထိုတစ်ခဏချင်းမှာပင် သူသည် ရှေးဟောင်းလူသားဧကရာဇ်၏ အဖိုးတန်ရတနာနှစ်ပါး၏ အသုံးဝင်ပုံကို နားလည်သွားခဲ့သည်။ လီယန်ချူ တွေးတောခဲ့သကဲ့သို့ပင်၊ ၎င်းသည် လူသားမျိုးနွယ်၏ ကံကြမ္မာကို တည်ငြိမ်စေရန်အတွက် လုံးဝမဟုတ်ဘဲ၊ မျှော်စင်ထဲတွင်ရှိသော မမြင်ရသော သရဲတစ္ဆေကို နှိမ်နင်းရန်အတွက်သာ ဖြစ်သည်။

“အကယ်၍ ထွက်ခွာသွားပြီဆိုရင်တော့ ဘာပြဿနာမှ မရှိတော့ဘူး။ ဘယ်နေရာကိုပဲ သွားသွားပေါ့။ ဒါပေမဲ့ လူတစ်ယောက်ရဲ့ ကိုယ်ပေါ်မှာ ပူးကပ်သွားမယ်ဆိုရင်တော့ ကမ္ဘာပျက်မယ့် ကပ်ဘေးကြီးပဲ။”

ဒေါင်ကျန့်ရန် စိတ်ထဲတွင် တွေးတောလိုက်သည်။

သူသည် အထက်သို့ တက်လှမ်းရန် စိတ်ကူးမရှိပေ။ ဤရှေးဟောင်းမျှော်စင်ကို သူက အနည်းငယ် ရှိန်နေဆဲပင်။ သူ၏ အကြည့်သည် သူ့ဘေးနားရှိ အနက်ရောင်မီးဖိုကြီးထက်သို့ ကျရောက်သွားသည်။

“အကယ်၍ 'ဝမ်စန်းကျိန်စာ' ရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်ကို နားလည်နိုင်မယ်ဆိုရင် ဒါဟာ အလွန်ကြီးမားတဲ့ အခွင့်အလမ်းကြီးပဲ။”

ယခုအချိန်တွင် အနက်ရောင်မီးဖိုကြီးသည် သူ့လက်ထဲတွင် ထပ်မံ၍ အလင်းရောင်များ တောက်ပလာသည်။ အပေါ်ယံတွင် ဓားခုတ်ရာ၊ လှံထိုးရာ ဒဏ်ရာများ ရှိနေသေးသော်လည်း ၎င်း၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါကိုမူ ဖုံးကွယ်ထားနိုင်ခြင်း မရှိပေ။

“ဒီရတနာကို သေချာသွန်းလုပ်ရမယ်၊ မူလပိုင်ရှင်ကို သွားပြီး မလှုပ်နှိုးမိစေနဲ့။”

အနက်ရောင်မီးဖိုကြီးအပြင်၊ သူ့ခါးဘေးတွင် ကြေးနီရေတကောင်း တစ်ခုကိုလည်း ချိတ်ဆွဲထားသည်။ ၎င်းသည် လေးထောင့်ပုံသဏ္ဌာန်ရှိပြီး ရှေးဟောင်းအငွေ့အသက်များ ရစ်ဆိုင်းနေသည်။ အကယ်၍ လီယန်ချူ မြင်တွေ့မည်ဆိုပါက မလွဲမသွေ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားရလိမ့်မည်။ ဤအရာသည် 'မိစ္ဆာသန့်စင်အိုး' ဖြစ်နေပြီး သူ့လက်ထဲတွင်ရှိသော မိစ္ဆာသန့်စင်အိုးနှင့် တစ်ပုံစံတည်း တူညီနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခင်က ဝတ်ရုံရှည်နှင့် အေးဆေးလှသော အဖိုးအို ယန်လျန် ပြောခဲ့သည့်အတိုင်း၊ သူ နောက်ဆုံး အစီအရင်ကို ဖောက်ထွက်စဉ်က ထုတ်ဖော်ခဲ့သော ဝှက်ဖဲမှာ ဤမိစ္ဆာသန့်စင်အိုးပင် ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူ့လက်ထဲတွင်ရှိသော မိစ္ဆာသန့်စင်အိုးမှာ လီယန်ချူ၏ လက်ထဲတွင်ရှိသော အရာနှင့် အနည်းငယ် ကွဲပြားသည်။ သူ့လက်ထဲက မိစ္ဆာသန့်စင်အိုး၏ အရှိန်အဝါမှာ ပိုမိုရှေးကျပြီး သတ်ဖြတ်ခြင်း အငွေ့အသက်များ အလွန်ထူထပ်လှသည်။ လီယန်ချူ၏ လက်ထဲတွင်ရှိသော မိစ္ဆာသန့်စင်မှာ လက်နက်သွန်းလုပ်ရန်အတွက်သာ အသုံးပြုပြီး 'ကောင်းကင်ဘုံပြုပြင်ခြင်းအတတ်' ကို သိမ်းဆည်းထားခြင်းဖြစ်ကာ ရန်သူကို သတ်ဖြတ်သည့်အရာ မဟုတ်ပေ။

အကယ်၍ ၎င်းတို့ကို တစ်နေရာတည်းတွင် ယှဉ်တွဲကြည့်ရှုမည်ဆိုပါက ဒေါင်ကျန့်ရန်၏ လက်ထဲတွင်ရှိသော မိစ္ဆာသန့်စင်အိုးမှာ သက်တမ်းပိုမိုရင့်ပုံရပြီး အပေါ်ယံရှိ မန္တန်စာလုံးများမှာလည်း ပိုမိုရှင်းလင်းထင်ရှားသည်။ ဤမိစ္ဆာသန့်စင်အိုးထက်မှ အလင်းရောင်များ တစ်ချက် ဖျတ်ခနဲ တောက်ပသွားပြီးနောက် ပြန်လည်ကွယ်ပျောက်သွားသည်။

သူသည် လက်နက်ထုတ်လိုက်သည်နှင့် တပြိုင်နက် ဤဝမ်ရှို့မီးဖိုကြီးကို ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့ပြီး လီယန်ချူ၏ နတ်ဘုရားမန္တန် အစီအရင်စာလုံးများကို တစ်ခဏချင်း တိုက်စားပစ်နိုင်ခဲ့သည်။ သူသည် မိစ္ဆာသန့်စင်အိုး ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသဖြင့် ၎င်းကို သွန်းလုပ်ထိန်းချုပ်ရန်မှာ အလွန်ပင် လွယ်ကူလှသည်။

ယခုအခါ ကန်ယွမ်ကမ္ဘာ ၏ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးသည် အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး ရှေးဟောင်း နာမည်ကြီး တောင်တန်းများနှင့် မြစ်ကြီးများစွာ ပေါ်ပေါက်လာကာ ကောင်းကင်ဘုံ၏ လျှို့ဝှက်ချက်များလည်း ရှုပ်ထွေးဖုံးကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ တောင်နှင့်မြစ် သဘာဝတရားကြားတွင် ပုန်းအောင်းရန် အသင့်တော်ဆုံး အချိန်ဖြစ်ပေသည်။ သူသည် ဤမျှော်စင်ရှေ့တွင် ခေတ္တမျှ ရပ်တန့်နေပြီးနောက် ဘေးနားရှိ ရှေးဟောင်းထင်ရှူးပင်ကြီးတစ်ပင်၏ အောက်သို့ သွားရောက်ကာ တင်ပလ္လင်ခွေ ထိုင်ချလိုက်သည်။ ဝမ်ရှို့မီးဖိုကြီးသည်လည်း သူ့ဘေးနားတွင် တိတ်တဆိတ် တည်ရှိနေသည်။

“အဲဒီတာအိုဆရာလေး သေသွားပြီလား မသိဘူး။”

ဒေါင်ကျန့်ရန်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။

ရုတ်တရက် သူသည် အသားလောင်ကျွမ်းသည့် အနံ့တစ်ခုကို ရရှိလိုက်သဖြင့် အာရုံစိုက်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ ဝတ်ရုံလက်စတွင် အနက်ရောင် အပေါက်ငယ်လေးတစ်ခု လောင်ကျွမ်းနေပြီး မီးခိုးများပင် ထွက်နေသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

“အင် ”

ဒေါင်ကျန့်ရန်မှာ ဆွံ့အသွားရသည်။ စောစောက ယင်ကျိုးနတ်ဘုရားများနှင့် တိုက်ပွဲဖြစ်ပွားစဉ်ကပင် ဝတ်ရုံလက်စ အတွင်းရှိ သီးခြားကမ္ဘာမှာ မည်သို့မျှ သက်ရောက်မှု မရှိခဲ့ပေ။ ယခုအခါ ဘာကြောင့် အပေါက်ငယ်လေးတစ်ခု အလောင်ခံလိုက်ရသနည်း။

သူ ဆွံ့အသွားသည့် တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် မီးလျှံတစ်စသည် ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖောက်ထွက်ကာ သူ့မျက်နှာရှေ့သို့ တိုက်ရိုက် လောင်ကျွမ်းလာတော့သည်။ ဒေါင်ကျန့်ရန်၏ မျက်ဝန်းအစုံတွင် နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများ ဝေစီလာပြီး ဤနတ်ဘုရားအလင်းသည် တစ်ခဏချင်းမှာပင် အောက်သို့ ဖိနှိပ်လိုက်ရာ ဒြပ်ထုတစ်ခုကဲ့သို့ ပြင်းထန်လှသည်။ ဤအရာသည် အလွန်တရာ နက်နဲလှသော မန္တန်စွမ်းအားတစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း ထိုနတ်ဘုရားအလင်းသည် ထိုမီးလျှံငယ်လေးအောက်တွင် တစ်ခဏချင်းမှာပင် ပြာကျပျက်စီးသွားခဲ့ရသည်။

ဒေါင်ကျန့်ရန်၏ စိတ်ထဲတွင် ထိတ်လန့်သွားပြီး ဝမ်ရှို့မီးဖိုကြီးကို ဆွဲကိုင်ကာ အရိပ်အယောင်မကျန် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။ နောက်တစ်ခဏတွင် သူ၏ ပုံရိပ်သည် မျှော်စင်ရှေ့တွင် ပေါ်ပေါက်လာသည်။

စောစောက သူသည် အလွန်မြန်ဆန်စွာ ဆုတ်ခွာခဲ့သော်လည်း သို့တိုင်အောင် ဆံပင်တစ်ထွေမှာ လောင်ကျွမ်းခံလိုက်ရသဖြင့် အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ရာ အလောင်ခံလိုက်ရသော ထိုဆံပင်တစ်စုမှာ တိုက်ရိုက် ပြတ်တောက်သွားတော့သည်။ ထိုမီးလျှံငယ်လေးသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားပြီး လူရိပ်တစ်ခုအဖြစ် ထင်ရှားလာသည်။ သူသည် အစိမ်းရောင် ဝတ်ရုံရှည်ကို ဆတ်ဆတ်မြန်းထားပြီး ခါးတွင် 'ကျန့်ကျောင်းဓား' ကို ချိတ်ဆွဲထားကာ မျက်ဝန်းအစုံတွင် ခရမ်းရွှေရောင် အငွေ့အသက်များ ဝေစီနေပြီး ခန့်ညားထည်ဝါလှသည်။

“မင်း ငါ့ရဲ့ ဝတ်ရုံလက်စအတွင်းက ကမ္ဘာကို ဖောက်ထွက်နိုင်လိမ့်မယ်လို့ ငါ မမျှော်လင့်ထားမိဘူး၊ တကယ်ပဲ ငါ့ကို အံ့ဩစေတယ် ”

ဒေါင်ကျန့်ရန်က အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာ ပြောကြားလိုက်သည်။

ယင်ကျိုးနတ်ဘုရားများ၏ ဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံရစဉ်ကပင် အမျိုးစုံလှသော နတ်ဘုရားမန္တန်များကြား၌ သူသည် အမြဲတစေ တည်ငြိမ်အေးဆေးနေခဲ့သည်။ အကယ်၍ ယိုယွင်းခြင်း အဆင့်ငါးဆင့် ရောက်ရှိတော့မည် မဟုတ်ပါက ဒဏ်ရာပင် ရရှိလိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။ ယခုကဲ့သို့ အခြေအနေတွင်ပင် သူ၏ နှစ်ပေါင်းများစွာ ဖြတ်သန်းလာခဲ့သော တည်ငြိမ်လှသည့် အရှိန်အဝါကို ဖုံးကွယ်ထားနိုင်ခြင်း မရှိဘဲ အလွန်တရာ နက်နဲလှသည်။

သို့သော် နောက်တစ်ခဏချင်းမှာပင် သူသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။ ဤလူငယ်တာအိုဆရာ၏ အရှိန်အဝါသည် အမြင့်ဆုံးအခြေအနေသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိနေသည်ကို သူ သတိပြုမိလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ပင်လယ်ကြီးကဲ့သို့ ကျယ်ပြောလှပြီး အတိုင်းအဆမရှိ နက်နဲလှသည်။

လီယန်ချူ၏ မျက်ဝန်းအစုံသည် ဓားသွားကဲ့သို့ ထက်မြက်လှပြီး တစ်လုံးချင်းစီ ပြောလိုက်သည်။

“မင်းအမေကိုလိုး ”

ထို့နောက် ချက်ချင်းပင် ပါးစပ်ကို ဟကာ မီးတောက်ကို မှုတ်ထုတ်လိုက်ရာ တိုက်ရိုက် လောင်ကျွမ်းသွားတော့သည်။

ဒေါင်ကျန့်ရန် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအနေဖြင့် ယဉ်ကျေးမှုရှိသင့်ပြီး စိတ်ကို ထိန်းသိမ်းနိုင်စွမ်း ရှိသင့်သည်ဟု သူက ယူဆထားသည်။ ဤလူငယ်တာအိုဆရာသည် အရာအားလုံး ကောင်းမွန်လှပြီး ပါရမီနှင့် စိတ်ဓာတ်မှာလည်း ထိပ်တန်းဖြစ်သော်လည်း... နှမြောစရာကောင်းသည်မှာ အလွန်တရာ ရိုင်းစိုင်းလွန်းလှသည်။

ထိုမီးတောက်ကို ဖျက်ဆီးရန်မှာ အလွန်ပင် လွယ်ကူလှသဖြင့် သူသည် စိတ်အာရုံကို လှုပ်ရှားလိုက်ရာ အလွန်တရာ အေးစက်လှသော 'ထိုက်ယင်အအေးဓာတ်' များသည် မုန်တိုင်းတစ်ခုကဲ့သို့ ဟုန်းဟုန်းတောက် ထွက်ပေါ်သွားတော့သည်။ ဤအေးစက်လှသော အရှိန်အဝါကို အသုံးပြု၍ ထိုကျန့်ယွန်းတောင်တစ်ခုလုံးကို ရေခဲပိတ်ဆို့ပစ်ရန်မှာ လုံးဝ ပြဿနာမရှိပေ။

သို့သော် ထိုအေးစက်လှသော မြူလှိုင်းများသည် ထိုမီးတောက်နှင့် ရင်ဆိုင်ရသည့်အခါတွင်မူ တစ်ခဏမျှသာ တောင့်ခံနိုင်ပြီး တစ်ခဏချင်းမှာပင် လောင်ကျွမ်းပြာကျသွားခဲ့ရသည်။ အေးစက်လှသော မြူလှိုင်းများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည့် မုန်တိုင်းကြီးသည် အကြွင်းမဲ့ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီး မီးတောက်က တိုက်ရိုက် လောင်ကျွမ်းလာတော့သည်။

ဒေါင်ကျန့်ရန်သည် မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီး ကျယ်ပြောလှသော မန္တန်စွမ်းအားများကို မြစ်ကြီးတစ်စင်းကဲ့သို့ တိုးဝှေ့ထုတ်လွှတ်လိုက်မှသာ ထိုမီးတောက်ကို ခုခံတားဆီးနိုင်ခဲ့သည်။

“မင်းရဲ့ ဒီသုံးရောင်ခြယ်မီးတောက်က တကယ်ပဲ အားကောင်းလှချည်လား ”

ဒေါင်ကျန့်ရန်က အံ့ဩစွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

လီယန်ချူ၏ မီးတောက်သည် အမျိုးစုံလှသော မီးတောက်များကို လောင်ကျွမ်းချေဖျက်ထားပြီး ဝိညာဉ်၊ စွမ်းအင်နှင့် စိတ်အာရုံတို့ကို သိပ်သည်းစေကာ သူ့ကို ကျင့်စဉ်အဆင့် ပြန်လည်နိုးထစေခဲ့ခြင်းဖြစ်ရာ ယခုအချိန်တွင် ၎င်း၏ စွမ်းအားမှာ အလွန်တရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှပြီး ယခင်ကနှင့် လုံးဝ နှိုင်းယှဉ်၍မရတော့ပေ။

သုံးရောင်ခြယ်မီးတောက်က လောင်ကျွမ်းလာရာ ဒေါင်ကျန့်ရန်၏ မန္တန်စွမ်းအားများသည် တဖြည်းဖြည်းနှင့် ဆုတ်ယုတ်ပြာကျသွားရသည်။

ထိုစဉ် နဂါးဟိန်းသံတစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာပြီး ကန်ေ့ကျောင်းဓား၏ ဓားအိမ်ထဲမှ စူးရှတောက်ပသော အဖြူရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ဝုန်းခနဲ ထွက်ပေါ်လာကာ ဒေါင်ကျန့်ရန်၏ ကျောပြင်ဆီသို့ တိုက်ရိုက် ရောက်ရှိလာတော့သည်။ ဒေါင်ကျန့်ရန်သည် ဤဓား၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပုံကို သိရှိထားသဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်ကို လှုပ်ရှားကာ ဟင်းလင်းပြင်ထက်သို့ ပျံတက်လိုက်ပြီး တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် ဝမ်ရှို့မီးဖိုကြီးကို ထုတ်ဖော်လိုက်ရာ ၎င်းက တောင်တန်းတစ်ခုပမာ ကြီးမားသွားပြီး အောက်သို့ ဖိနှိပ်ချလိုက်တော့သည်။

ဟင်းလင်းပြင်သည် တစ်ခဏချင်းမှာပင် ရှုံ့တွသွားသည်။ သူသည် ဤမီးဖိုကြီးကို ထုတ်ဖော်လိုက်ရာ လျန်ရှစ်မင် နှစ်ပေါင်းများစွာ သွန်းလုပ်ခဲ့သည်ထက်ပင် ပိုမိုပြင်းထန်လှသည်။

လီယန်ချူသည် ယခုအချိန်တွင် ရွှေရောင်နတ်သစ်ပင်ကို လောင်ကျွမ်းချေဖျက်ပြီးစဖြစ်ပြီး သုံးရောင်ခြယ်မီးတောက်က ရွှမ်းကျီကောင်းကင်မီးတောက်၊ နေမင်းအစစ်မှန်မီးတောက်၊ မြေကမ္ဘာမီးတောက် စသည့် မီးတောက်များစွာကို လောင်ကျွမ်းချေဖျက်ထားသဖြင့် သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ အမြင့်ဆုံးသို့ ရောက်ရှိနေသည်။

လီယန်ချူ၏ အရှိန်အဝါမှာ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ခြေတစ်လှမ်းလှမ်းကာ လက်သီးတစ်ချက်ကို ပြင်းထန်စွာ ထိုးနှက်လိုက်တော့သည်။ သူ၏ ကျောပြင်ထက်တွင် တစ်ခဏချင်းမှာပင် မြင့်မားလှသော သိုင်းပညာပုံရိပ် ကြီးတစ်ခု ထင်ရှားလာပြီး ၎င်းသည် ရွှေရောင်ချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ဆင်မြန်းထားကာ မျက်နှာအမူအရာမှာ အလွန်တရာ ခန့်ညားလှသည်။ ၎င်းသည် သူနှင့် တစ်ပုံစံတည်း လှုပ်ရှားကာ လက်သီးတစ်ချက် ထိုးနှက်လိုက်ရာ နေမင်းကြီးတစ်ခု ပင်လယ်ပြင်ထက်မှ ထွက်ပေါ်လာသကဲ့သို့ ပြင်းထန်လှသည်။

ယခင်က သူသည် ဝမ်စန်းကျိန်စာမိထားသဖြင့် သွေးသားအင်အားများ ပျက်စီးနေစဉ် ကောင်းကင်လူသားအိုကြီးက အခွင့်ကောင်းယူ တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။ လီယန်ချူသည် ယခုအခါ အကျဉ်းထောင်မှ ဖောက်ထွက်လာခဲ့ပြီဖြစ်ရာ တိုက်ပွဲဝင်လိုစိတ်မှာ အလွန်ပင် ပြင်းထန်နေသည်။

ဒုန်း...

လက်သီးတစ်ချက် ထိုးနှက်လိုက်ရာ ဝမ်ရှို့မီးဖိုကြီးသည် တုန်ခါသွားပြီး အပေါ်ယံတွင် နက်ရှိုင်းလှသော လက်သီးရာတစ်ခု ထင်ကျန်သွားကာ လွင့်ထွက်သွားတော့သည်။ သို့သော်လည်း အပေါ်ယံတွင် ဒေါင်ကျန့်ရန်က မန္တန်လျှို့ဝှက်ချက်ဖြင့် ထုတ်ဖော်ကာ တောက်လောင်နေသော မန္တန်စာလုံးများမှာ အကြွင်းမဲ့ မှေးမှိန်သွားပြီး ထပ်မံ၍ ငြိမ်သက်သွားခဲ့ရသည်။ ထို့တင်မကသေး၊ ဤလက်သီးစွမ်းအားသည် ဝမ်ရှို့မီးဖိုကြီးကို ဖြတ်ကျော်ကာ သူ၏ ရင်ဘတ်ထက်သို့ တိုက်ရိုက် ကျရောက်သွားတော့သည်။

ခရက်...

ကောင်းကင်လူသားအိုကြီးသည် မိုးကြိုးပစ်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး ရင်ဘတ်မှ နံရိုးများ ကျိုးပျက်ကာ သွေးသားများ ဝေစီသွားရသည်။ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ထိတ်လန့်သွားပြီး လီယန်ချူကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

၎င်းတို့နှစ်ဦးထဲမှ တစ်ဦးမှာ ယခင်က ယင်ကျိုးနတ်ဘုရားများစွာ၏ ဝိုင်းဝန်းသတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံထားရသူဖြစ်ပြီး၊ အခြားတစ်ဦးမှာမူ မီးတောက်များကို အသုံးပြု၍ မန္တန်စွမ်းအား၊ ဝိညာဉ်၊ စွမ်းအင်နှင့် စိတ်အာရုံတို့ကို သိပ်သည်းစေကာ ကျင့်စဉ်အဆင့် ပြန်လည်နိုးထပြီး အကျဉ်းထောင်မှ ဖောက်ထွက်လာသူ ဖြစ်သည်။ နှိုင်းယှဉ်ကြည့်လိုက်ပါက လီယန်ချူသည် ယခုအချိန်တွင် အမြင့်ဆုံးအခြေအနေ၌ ရှိနေပြီး ရန်သူကို အလွယ်တကူ ချေမှုန်းနိုင်သော အင်အားရှိနေသည်။

ဤလက်သီးတစ်ချက်သည် ဒေါင်ကျန့်ရန်၏ လည်ချောင်းကို ချိုမြိန်သွားစေပြီး သွေးများ အန်ထွက်လုနီးပါး ဖြစ်သွားသော်လည်း သူက အတင်းအဓမ္မ ပြန်လည်မြိုချလိုက်သည်။

“ပြင်းထန်တဲ့ လက်သီးသိုင်းပဲ ”

ယခုကဲ့သို့ အခြေအနေတွင်ပင် ဒေါင်ကျန့်ရန်သည် သူ၏ သိက္ခာကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းထားဆဲဖြစ်ကာ ချီးကျူးစကားဆိုလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ ဝတ်ရုံလက်စကို ဝှေ့ယမ်းကာ အောက်သို့ တိုက်ရိုက် ဖိနှိပ်ချလိုက်တော့သည်။ သူသည် အနက်ရှိုင်းဆုံး ကျင့်စဉ်သက်တမ်းဖြင့် လီယန်ချူကို ဖိနှိပ်ချေမှုန်းရန် ကြိုးစားခြင်းဖြစ်ပြီး သူ့ကို မည်သည့် မန္တန်စွမ်းအားမျှ ထုတ်ဖော်ခွင့် မပေးလိုတော့ပေ။

'ဝတ်ရုံလက်စ အတွင်းရှိ သီးခြားကမ္ဘာ'။ ယခင်က သူသည် ဤမန္တန်ကို အသုံးပြု၍ လီယန်ချူ ဓားသန္ဓေသား ကို ထုတ်ဖော်ကာ ထွက်ခွာသွားမည့်အရေးကို တားဆီးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုအရာသည် အလွန်ကြီးမားသော မန္တန်စွမ်းအားတစ်ခုဖြစ်ပြီး စွမ်းအားမှာ အတိုင်းအဆမရှိလှပေ။ သူ၏ ကျင့်စဉ်သက်တမ်းဖြင့် ထုတ်ဖော်လိုက်သည့်အခါတွင်မူ နေနှင့်လကို လက်ထဲတွင် ဆုပ်ကိုင်ထားနိုင်သည့် အရှိန်အဝါမျိုး ရှိနေသည်။ တစ်ခဏချင်းမှာပင် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး မှောင်အတိကျသွားပြီး အလင်းရောင်တစ်စမျှ ရှိမနေတော့ပေ။

လီယန်ချူသည် လက်ကို မြှောက်လိုက်ရာ ကျန့်ကျောင်းဓားသည် သူ့လက်ထဲသို့ ပြန်လည်ပျံသန်းလာပြီး ဓားကို အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာ ခုတ်ပိုင်းလိုက်ရာ လက်ဖဝါးထဲမှ ဓားသွားမှာ လျှပ်စီးကဲ့သို့ မြန်ဆန်လှပြီး ခရမ်းရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်ကျော်သွားတော့သည်။ မျက်စိရှေ့မှ မှောင်မိုက်ခြင်းများသည် အပိုင်းပိုင်းပြတ်တောက်သွားပြီး ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ပြန်လည်လင်းထိန်သွားခဲ့ရသည်။

ဒေါင်ကျနိ့ရန်၏ ညာဘက်ဝတ်ရုံလက်စ အပြတ်ခံလိုက်ရပြီး ခြောက်ကပ်လှသော လက်မောင်းတစ်ဖက် ပေါ်ပေါက်လာသည်။ ထို့တင်မကသေး၊ အပေါ်ယံတွင် သွေးများ တရွှဲရွှဲ စီးကျနေသည်။

ဒေါင်ကျန့်ရန် အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားရသည်။ ဤလူငယ်တာအိုဆရာသည် 'ဝမ်စန်းကျိန်စာ' ကို မည်သို့ ဖျက်ဆီးလိုက်ပြီး အမြင့်ဆုံးအခြေအနေသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားရသနည်း။ ထို့တင်မကသေး၊ ယခုအချိန်တွင် သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ ကောင်းကင်ကိုးထပ်မှ ကျဆင်းလာသော နဂါးငွေမြစ်ကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ပြင်းထန်လှရာ သူ့ကိုပင် ကြောက်စိတ်များ ပေါ်ပေါက်လာစေသည်။

လီယန်ချူသည် လက်ထဲတွင် ကျန့်ကျောင်းဓားကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး မျက်နှာအမူအရာမှာ အလွန်တရာ အေးစက်လှကာ ဓားတစ်ချက်ဖြင့် ဝတ်ရုံလက်စ အတွင်းရှိ ကမ္ဘာကို ဖြတ်တောက်လိုက်ပြီးနောက် အလွန်ပြင်းထန်သော အသံဖြင့် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

“လာစမ်း ”

သူသည် အထက်သို့ ခုန်တက်လိုက်ရာ ကမ္ဘာမြေကြီးထက်မှ ဖြူဖွေးသော သက်တံကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသကဲ့သို့ တိုက်ရိုက် တိုးဝှေ့သတ်ဖြတ်သွားလေတော့သည်။

အခန်း ၁၁၈၂ ညစ်ပတ်ပေရေသော တာအိုဆရာအို

ဒေါင်ကျန့်ရန်သည် လက်ကိုဝှေ့ယမ်းကာ ဖိနှိပ်လိုက်ရာ လျှံပယ်လှသော မန္တန်စွမ်းအားများသည် ကျယ်ပြောလှသည့် ရွှေရောင်ပင်လယ်ပြင်ကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ကောင်းကင်ယံတစ်ခုလုံးကို ရွှေအိုရောင် ဆိုးမြန်းပစ်လိုက်တော့သည်။

လီယန်ချူသည် ဟင်းလင်းပြင်ထက်သို့ ဝုန်းခနဲ ခုန်တက်ကာ ထိုရွှေရောင်ပင်လယ်ကြီးထဲသို့ တိုးဝှေ့သတ်ဖြတ်ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။

ထိုရွှေရောင်ပင်လယ်ပြင်ကြီးထဲတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအင်လှိုင်းတံပိုးကြီးများ အဆက်မပြတ် ထူးခြားစွာ ထိုးတက်လာကြသည်။ ဒေါင်ကျန့်ရန်၏ ကျင့်စဉ်သက်တမ်းမှာ အလွန်တရာ နက်ရှိုင်းလှသဖြင့် ထိုရွှေရောင်ပင်လယ်ကြီးမှာ အတိုင်းအဆမရှိ ကျယ်ပြောလှရာ မည်မျှပင် ဆန်းကြယ်လှသော မန္တန်အတတ်များနှင့် ထူးခြားထက်မြက်သည့် နတ်အငွေ့အသက်များ ရှိပါစေဦးတော့၊ အလွယ်တကူ ရုန်းထွက်နိုင်ခြင်း မရှိပေ။

သို့သော် နောက်တစ်ခဏချင်းမှာပင် ဒေါင်ကျန့်ရန်သည် မီးလျှံတစ်စ ကောင်းကင်ယံထက်သို့ ဟုန်းဟုန်းတောက် ထိုးတက်လာပြီး ကမ္ဘာပျက်မတတ် နတ်မီးတောက်ကြီးတစ်ခုအသွင်ဖြင့် သူ့ထံသို့ ပြင်းထန်စွာ လောင်ကျွမ်းတိုက်ခိုက်လာသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ဒေါင်ကျန့်ရန်သည် လက်ဝါးတစ်ချက်ကို အောက်သို့ ကွဲအက်မတတ် ရိုက်ချလိုက်ရာ ပေရာဂဏန်းခန့် ကြီးမားလှသော ဓားမကြီးတစ်စင်း ဖြတ်ခုတ်လိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။ နတ်ဘုရား၊ အာဏာရှင်၊ သရဲတစ္ဆေနှင့် မိစ္ဆာ ဘယ်အရာမဆို ဤလက်ဝါးတစ်ချက်အောက်တွင် ပျက်စီးပြာကျသွားရမည် ဖြစ်သည်။

ဒုန်း... ဒုန်း... ဒုန်း...

ပြင်းထန်လှသော ပေါက်ကွဲသံကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီး ၎င်းနှင့်အတူ ကြီးမားလှသော ခေါင်းလောင်းကြီးများ တစ်ပြိုင်နက်တည်း တီးခတ်လိုက်သကဲ့သို့ ပဲ့တင်ထပ်သွားတော့သည်။

အစိမ်းရောင် ဝတ်ရုံရှည်ကို ဆင်မြန်းထားသော လူငယ်တာအိုဆရာလေးတစ်ဦးသည် ဟင်းလင်းပြင်အလယ်တွင် မားမားမတ်မတ် ရပ်တန့်နေပြီး ရွှေရောင်ချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ဝတ်ဆင်ထားကာ ခရမ်းရောင်အငွေ့အသက်များက တရွေ့ရွေ့ ရစ်ဆိုင်းနေသည်။

လီယန်ချူသည် ခြေတစ်လှမ်း တိုးလိုက်ပြီး 'ကိုယ်ပွားအတတ်' ကို ထုတ်ဖော်လိုက်ရာ သူ၏ ကိုယ်ပွားတစ်ပါးမှာ နဂါးကိုးကောင်နတ်မီးလျှံအုပ်ဆောင်း ကို ပင့်ချီထားပြီး ရွှေဝါရောင် နတ်မီးတောက်များက တဟုန်းဟုန်း တောက်လောင်နေသည်။

အခြားကိုယ်ပွားတစ်ပါးမှာမူ စိမ်းပြာရောင် အလံတော်ကြီး ကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး အနည်းငယ် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရုံဖြင့် ဖြူဖွေးသော နတ်အလင်းတန်းများမှာ ပေထောင်ချီအထိ ထွန်းလင်းတောက်ပသွားတော့သည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နတ်ဘုရားအတတ်မျိုးစုံကို အဆက်မပြတ် ဗုံးကျဲသကဲ့သို့ တိုက်ခိုက်လိုက်ရာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် အလှည့်အပြောင်း ဆယ်ဂဏန်းမက ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်မိကြတော့သည်။

ဒေါင်ကျန့်ရန်၏ ရင်ဘတ်ထက်တွင် သွေးစများ ထင်ကျန်သွားခဲ့သည်။ သူသည် လီယန်ချူ၏ ထက်မြက်လှသော ဓားသွားဖြင့် အဖြတ်ခံလိုက်ရသဖြင့် တစ်ကိုယ်လုံး လွင့်ထွက်သွားခဲ့ရသည်။ သူသည် ခေါင်းငုံ့ကာ ရင်ဘတ်မှ ဒဏ်ရာကို ကြည့်ပြီးနောက် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။

“တစ်ခါတည်းနဲ့ စွမ်းအားအကုန်ထုတ်ရင် နောက်ပိုင်းမှာ အားအင်ကုန်ခမ်းသွားလိမ့်မယ်။ တာအိုမိတ်ဆွေ... မင်းရဲ့ ဝမ်စန်းကျိန်စာ က မပြယ်သေးဘူးလေ။ အဲဒါကို ဒီလောက်အထိ အင်အားတွေကို မဆင်မခြင် သုံးစွဲနေတာဟာ ကိုယ့်အသက်ကို ကစားစရာလုပ်နေတာနဲ့ တူတူပဲ။”

စောစောက တိုက်ခိုက်စဉ်မှာပင် လီယန်ချူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်၌ ဝမ်စန်းကျိန်စာ၏ အငွေ့အသက်များ ရှိနေသေးသည်ကို သူ အာရုံခံမိခဲ့သည်။ သို့သော် ၎င်းကို ကျယ်ပြောသိပ်သည်းလှသော သက်စောင့်အဆီအနှစ်များဖြင့် အတင်းအဓမ္မ ဖုံးကွယ်ထားခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

လီယန်ချူ၏ မျက်ဝန်းအစုံသည် အေးစက်လှသော လျှပ်စီးကြောင်းကဲ့သို့ ထက်မြက်လှပြီး 'မြေကျုံ့အတတ်' ကို တိုက်ရိုက် ထုတ်ဖော်ကာ သူ၏ ပုံရိပ်သည် သက်တံအလင်းတန်းတစ်ခုအသွင်ဖြင့် ရှေ့သို့ အဟုန်ပြင်းစွာ ပြေးဝင်သွားတော့သည်။ 'ကိုယ်ပွားအတတ်' ကို သုံး၍ ဒေါင်ကျန့်ရန်ကို ဝိုင်းဝန်း ညှပ်ပူးညှပ်ပိတ် သတ်ဖြတ်တော့သည်။

'ဒီကောင်လေးရဲ့ သတ်ဖြတ်ခြင်းအငွေ့အသက်က အရမ်းပြင်းထန်လွန်းတယ်။ နောင်ရေးကို လုံးဝ ထည့်မတွက်တဲ့ ပုံစံပဲ။'

ဒေါင်ကျန့်ရန်က စိတ်ထဲတွင် တွေးလိုက်သည်။

သူ့ကိုယ်ပေါ်ရှိ မန္တန်စွမ်းအား အရှိန်အဝါများမှာ ဟုန်းဟုန်းတောက် ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ကြီးမားထည်ဝါလှသော မူလဝိညာဉ်ကြီးတစ်ခုသည် သူ၏ ကျောပြင်ဘက် ဟင်းလင်းပြင်တွင် ထိုင်ချလိုက်သည်။ လက်နှစ်ဖက်ကို မန္တန်တံဆိပ်များ ပြုလုပ်ထားပြီး မျက်နှာအမူအရာမှာ အလွန်တရာ တည်ကြည်လေးနက်ကာ မူလဝိညာဉ်ထက်တွင် နတ်အလင်းတန်းများ ဝေစီနေသည်။

ဒုန်း... ဒုန်း... ဒုန်း...

နတ်ဘုရားအတတ်မျိုးစုံကို ထိုမူလဝိညာဉ်ကြီးက ထုတ်ဖော်လိုက်ရာ စွမ်းအားများမှာ ဆယ်ဆမက ပြင်းထန်သွားတော့သည်။ သူသည် လက်ဝါးနှစ်ဖက်လုံးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထုတ်လိုက်ရာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ပင့်ချီထားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး နဂါးကိုးကောင်နတ်မီးလျှံအုပ်ဆောင်းကို ရိုက်ထုတ်ပစ်လိုက်သည်။ ၎င်းနောက် လက်သီးတံဆိပ်တစ်ခုကို ချက်ချင်း ပြောင်းလဲကာ စိမ်းပြာရောင်အလံတော်ကြီးကို နောက်သို့ ဆုတ်သွားအောင် ဖိနှိပ်လိုက်တော့သည်။

နတ်လက်နက်နှစ်ပါးစလုံးမှာ အလင်းရောင်များ မှေးမှိန်သွားပြီး စောစောကကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော စွမ်းအားများကို ထုတ်ဖော်နိုင်ခြင်း မရှိတော့ပေ။

လီယန်ချူသည် အလွန်တရာ ပြတ်သားလှသဖြင့် ထိုနတ်လက်နက်နှစ်ပါးကို ချက်ချင်း ပြန်သိမ်းလိုက်ပြီး သူ၏ ကိုယ်ပွားတစ်ပါးမှာ မိုရှဲ့ဓား ကို ကိုင်ဆောင်ကာ အခြားကိုယ်ပွားတစ်ပါးမှာမူ မိုးကြိုးငါးပါးတံဆိပ် ကို ကိုင်ဆွဲ၍ ထပ်မံ၍ အတင်းအဓမ္မ သတ်ဖြတ်လာပြန်သည်။

“............”

ဒေါင်ကျန့်ရန် ခေတ္တမျှ ဆွံ့အသွားရသည်။

ဤလူငယ်တာအိုဆရာလေး၏ လက်ထဲတွင် နတ်လက်နက် ပစ္စည်းပေါင်း ဘယ်နှခုလောက်တောင် ရှိနေသေးသနည်း။

ဒုန်း... ဒုန်း... ဒုန်း...

၎င်းတို့နှစ်ဦးသည် ထပ်မံ၍ အလှည့်အပြောင်း ရာဂဏန်းမက တိုက်ခိုက်ကြပြန်ရာ လီယန်ချူ၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ နတ်မီးတောက်များမှာ များစွာ မှေးမှိန်သွားပြီး 'ကိုယ်ပွားအတတ်' ကိုလည်း ဆက်လက် မထိန်းသိမ်းနိုင်တော့သဖြင့် ပြန်လည် သိမ်းဆည်းလိုက်ရသည်။ စောစောက မန္တန်စွမ်းအား ကုန်ဆုံးမှု ပမာဏမှာ ထိတ်လန့်စရာကောင်းလောက်အောင် များပြားလှပေသည်။

ဒေါင်ကျန့်ရန်သည်လည်း ထို့အတူပင်။ သူ၏ ကျင့်စဉ်သက်တမ်းမှာ အလွန်နက်ရှိုင်းလှသော်လည်း လီယန်ချူ၏ မန္တန်အတတ်များမှာ အလွန်တရာ ဆန်းကြယ်လှပြီး ရုပ်ခန္ဓာမှာလည်း ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းအောင် သန်မာလှသည့်အပြင် နတ်လက်နက်မျိုးစုံကို ပိုင်ဆိုင်ထားသဖြင့် သူ့ကို အမှန်တကယ်ပင် ကုန်းရုန်းတိုက်ခိုက်ရသည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိစေခဲ့သည်။

လီယန်ချူ၏ ရွှေရောင်ချပ်ဝတ်တန်ဆာမှာ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ပြန်လည်ကွယ်ပျောက်သွားပြီး သွေးသားအင်အားများမှာ များစွာ ငြိမ်သက်သွားခဲ့သည်။ ဝမ်စန်းကျိန်စာသည် မပြယ်ပျယ်သေးဘဲ သူ၏ သက်စောင့်အားကို မနားတမ်း တိုက်စားနေဆဲပင်။ စောစောက ကုန်ဆုံးမှုမှာ ပြင်းထန်လွန်းသဖြင့် ယခုအချိန်တွင် ခန္ဓာကိုယ်တွင်း၌ ကြီးမားသော နာကျင်မှုကို ခံစားနေရသည်။ သို့သော် ကံကောင်းသည်မှာ ငါးရောင်ခြယ်ကျောက်တုံးကို အဆင့်မြှင့်တင်ထားပြီးဖြစ်သဖြင့် သက်စောင့်အဆီအနှစ်များမှာ ပိုမိုသိပ်သည်းလာကာ သူ၏ သက်စောင့်အားကို မပြတ်တောက်သွားအောင် ထိန်းချုပ်ပေးထားနိုင်သည်။

ပြင်းထန်လှသော တိုက်ပွဲကြီးအပြီးတွင် ၎င်းတို့နှစ်ဦးသည် အသီးသီး နောက်သို့ ဆုတ်ခွာလိုက်ကြပြီး ဟင်းလင်းပြင်အလယ်တွင် ရင်ဆိုင်ရပ်တန့်လိုက်ကြသည်။

ဒေါင်ကျန့်ရန်၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် ဓားဒဏ်ရာ အနည်းငယ် ရှိနေပြီး သွေးများ တရွှဲရွှဲ စီးကျနေကာ စောစောက တိုက်ပွဲတွင် သူသည် သိသိသာသာ အောက်စီးသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် မန္တန်စွမ်းအားကို လည်ပတ်လိုက်ရာ တစ်ကိုယ်လုံး အလင်းတန်းများ စီးဆင်းသွားပြီး ဒဏ်ရာများ အားလုံး တစ်ခဏချင်းမှာပင် ပြန်လည် ကောင်းမွန်သွားခဲ့သည်။ ထို့တင်မကသေး၊ စုတ်ပြဲသွားသော ဝတ်ရုံဖြူကြီးသည်လည်း မူလအတိုင်း ပြန်လည် ကောင်းမွန်သွားခဲ့ပြီး တစ်ကိုယ်လုံးရှိ အရှိန်အဝါများမှာ ငြိမ်သက်အေးချမ်းသွားကာ လောကီအညစ်အကြေးများနှင့် ကင်းစင်နေသည့် အလား ထင်မှတ်ရသည်။

ထိုစဉ် ဒေါင်ကျန့်ရန်၏ ခါးဘေးတွင် ကြေးနီရေတကောင်းတစ်ခု ထင်ရှားပေါ်ပေါက်လာသည်။ ၎င်းသည် လေးထောင့်ပုံသဏ္ဌာန် ရှိပြီး ရှေးဟောင်းအငွေ့အသက်များ ရစ်ဆိုင်းနေသည်။

လီယန်ချူသည် မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီး ရုတ်တရက် လွှတ်ခနဲ ပြောလိုက်မိသည်။

“မိစ္ဆာသန့်စင်အိုးလား။”

“တာအိုမိတ်ဆွေ... မင်း နည်းနည်း အံ့ဩသွားတယ် ဟုတ်လား။”

ဒေါင်ကျန့်ရန်က အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

“ငါ မင်းရဲ့ မိစ္ဆာသန့်စင်အိုးကို မြင်ဖူးပါတယ်။ အဲဒါက ပျက်စီးသွားပြီးမှ ပြန်လည်ပြုပြင်ထားတာဖြစ်ပြီး အဖိုးတန်ရတနာ လက်နက်တွေကို အရည်ဖျော်ပြီး စွမ်းအားတွေကို လုယူမှသာ မနည်း ပြန်ကောင်းလာတာ မဟုတ်လား။”

ဒေါင်ကျန့်ရန်သည် ယခင်က မန္တန်အတတ်တစ်ခုအတွင်း လီယန်ချူက မိစ္ဆာသန့်စင်အိုးကို အသုံးပြု၍ ဝမ်ရှို့မီးဖိုကြီးကို တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးသည်။ ထိုအချိန်ကတည်းက ၎င်းအတုပြုလုပ်ထားသော မိစ္ဆာသန့်စင်အိုးသည် လီယန်ချူ၏ လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီဖြစ်ကြောင်း သူ သိရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

“မင်းရဲ့ လေသံအရ ဒီရတနာအကြောင်းကို အတော်လေး နားလည်ထားတဲ့ ပုံပဲ။”

လီယန်ချူက ပြောလိုက်သည်။

သူ့ထံတွင်လည်း မိစ္ဆာသန့်စင်အိုး ရှိသော်လည်း ၎င်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ပါက ဒေါင်ကျန့်ရန်၏ အိုးမှာ ပိုမိုရှေးကျပြီး အပေါ်ယံရှိ မန္တန်စာလုံးများမှာလည်း ပိုမိုရှင်းလင်းထင်ရှားလှသည်။

“ငါ တစ်ခါက ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားဂူဗိမာန်တစ်ခုထဲကို ဝင်ရောက်ခဲ့ဖူးတယ်။ မိစ္ဆာသန့်စင်အိုးဆိုတာ ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားတစ်ပါး ချန်ထားရစ်ခဲ့တဲ့ နတ်လက်နက်ရတနာ ဖြစ်ပြီး၊ အဲဒါ ပျောက်ဆုံးသွားပြီးတဲ့နောက် နောက်ထပ်တစ်လုံးကို ထပ်မံ သွန်းလုပ်ခဲ့တာဟာ မင်းရဲ့ လက်ထဲမှာရှိတဲ့ အရာပဲ။”

“နောက်ပိုင်းမှာ သူက မူလပျောက်ဆုံးသွားခဲ့တဲ့ မိစ္ဆာသန့်စင်အိုးကို ပြန်လည် ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ပေမယ့် သူ သေဆုံးသွားတဲ့အခါ ဂူဗိမာန်ထဲမှာ သိမ်းဆည်းထားခဲါတာကနေ ငါ ရရှိခဲ့တာ ဖြစ်တယ်။”

“အကယ်၍ သူ့ရဲ့ အမွေအနှစ်သာ မရှိခဲ့ရင် ငါ့မှာ ဒီနေ့လို ကျင့်စဉ်အဆင့်မျိုး ရှိလာမှာ မဟုတ်ဘူး။ ပြောရမယ်ဆိုရင် ငါ့ကို ဒီရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားရဲ့ တပည့်လို့ ယူဆလို့ရတယ်။”

သူ ဤမျှလောက် မြန်ဆန်စွာ ကျင့်ကြံနိုင်ခြင်း၊ ကျင့်စဉ်သက်တမ်း နက်ရှိုင်းခြင်းနှင့် နည်းလမ်းမျိုးစုံ ဆန်းကြယ်ခြင်းတို့မှာလည်း ထိုနတ်ဘုရားဂူဗိမာန်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ဖူးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူသည် ဤကိစ္စကို အမြဲတစေ အလွန် ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားနေခဲ့သည်။

လီယန်ချူ စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် အံ့ဩသွားမိသည်။

သူ မူလက ရရှိခဲ့စဉ်က ပျက်စီးနေသော မိစ္ဆာသန့်စင်အိုးတစ်လုံးသာ ဖြစ်ပြီး၊ နောက်ပိုင်းတွင် အပိုင်းအစနှစ်ခု ပေါင်းစပ်ကာ မိမိဘာသာ ပြန်လည် ကောင်းမွန်လာခဲ့ပြီး အဖိုးတန်ရတနာ လက်နက်များစွာကို သန့်စင်ပြီးနောက်တွင် အက်ကြောင်းများ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

“မင်းလက်ထဲက ဟာက အတုဖြစ်ပြီး ရန်သူကို သတ်ဖြတ်နိုင်တဲ့ စွမ်းအားမရှိဘူး။ လက်နက်သွန်းလုပ်ဖို့အတွက်ပဲ အသုံးပြုနိုင်တာ။ ဒီနေ့ ငါ မင်းကို စစ်မှန်တဲ့ မိစ္ဆာသန့်စင်အိုးရဲ့ စွမ်းအားကို ပြသရတာပေါ့။”

ဒေါင်ကျန့်ရန်က အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

ယခင်က ယင်ကျိုးနတ်ဘုရားများ၏ ဝိုင်းဝန်းပိတ်ဆို့ခြင်းကို ခံရစဉ်က ဖူရှီး၏ ခြောက်ဆယ့်လေးကွက်ပုံစံ အိမ်မြှောင်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသော အဖိုးအိုက အစီအရင်ကြီးတစ်ခုကို ခင်းကျင်းခဲ့သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် သူသည် ဤမိစ္ဆာသန့်စင်အိုးကို အသုံးပြု၍ ဖောက်ထွက် သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

စကားဆုံးသည်နှင့် သူသည် လက်ထဲမှ မိစ္ဆာသန့်စင်အိုးကို အထက်သို့ မြှောက်တင်လိုက်ရာ ၎င်းက ချက်ချင်းပင် အလင်းရောင်များ အကြီးအကျယ် တောက်ပလာတော့သည်။

မိစ္ဆာသန့်စင်အိုးသည် တောင်တန်းတစ်ခုပမာ ကြီးမားသွားပြီး အပေါ်ယံတွင် တောင်၊ မြစ်၊ ပန်း၊ ငှက်၊ ငါးနှင့် ပိုးမွှားပုံစံများ ထင်ရှားလာကာ လောကဓာတ်တစ်ခုလုံး၏ အရာအားလုံး ကိန်းအောင်းနေသည့် အလား ရှိနေသည်။ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါတစ်ခုသည်လည်း ၎င်းနှင့်အတူ လိပ်ပြာလွင့်မတတ် ကျရောက်လာတော့သည်။

ထိုရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားသည် လက်နက်သွန်းလုပ်ခြင်း လမ်းစဉ်တွင် အလွန်တရာ ထူးချွန်လှသူဖြစ်ရာ မိမိ၏ သက်စောင့်နတ်လက်နက် ပျောက်ဆုံးသွားပြီးနောက် နောက်ထပ်တစ်လုံးကို ထပ်မံ သွန်းလုပ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် နှမြောစရာကောင်းသည်မှာ ၎င်းကို အကြွင်းမဲ့ အဆင့်မမြှင့်တင်ရသေးခင်မှာပင် ရန်သူနှင့် တိုက်ပွဲဖြစ်ပွားခဲ့သဖြင့် ထပ်မံသွန်းလုပ်ထားသော မိစ္ဆာသန့်စင်အိုးမှာ အပိုင်းပိုင်း ပြတ်တောက်ကာ လောကအနှံ့သို့ လွင့်ပါးသွားခဲ့ပြီး သူကိုယ်တိုင်လည်း ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် ရရှိခဲ့သည်။ သူ၏ အသက်ရှင်ရန် နောက်ဆုံးအချိန်တွင်မူ ကံအားလျော်စွာ မူလက ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့သော သက်စောင့်နတ်လက်နက်ကို ပြန်လည် ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သော်လည်း စိတ်ဓာတ်များ ပျက်ပြားနေပြီဖြစ်သဖြင့် ၎င်းကို ဂူဗိမာန်ထဲသို့ ယူဆောင်သွားခဲ့ရာမှ ဒေါင်ကျန့်ရန် ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

မူလက သွန်းလုပ်ထားသော မိစ္ဆာသန့်စင်အိုးတွင် ဆန်းကြယ်လှသော စွမ်းပကား ရှိနေပြီး အလွန်တရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။ ယခုအချိန်တွင် ဤမိစ္ဆာသန့်စင်အိုးထက်မှ ဆန်းကြယ်လှသော စုပ်ယူခြင်းစွမ်းအားတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး လီယန်ချူကို အတွင်းသို့ စုပ်ယူရန် ဝါးမြိုလာတော့သည်။

တစ်ခဏချင်းမှာပင် လီယန်ချူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးမှာ ပိတ်ဆို့ခံလိုက်ရသဖြင့် ရှောင်တိမ်းရန် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်တော့သည့် ခံစားချက်မျိုး ပေါ်ပေါက်လာရသည်။

လီယန်ချူက အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး ဘာအတုလဲ ဟု စိတ်ထဲက ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။ သူသည် မန္တန်စွမ်းအားများကို မိစ္ဆာသန့်စင်အိုးထဲသို့ အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာ သွန်းလောင်းထည့်လိုက်သည်။

ထိုအိုးသည်လည်း ဟင်းလင်းပြင်ထက်သို့ ပျံတက်သွားပြီး တောင်တန်းတစ်ခုပမာ ကြီးမားသွားတော့သည်။ သူ၏ လက်ထဲတွင်ရှိသော မိစ္ဆာသန့်စင်အိုးမှာ အမှန်တကယ်ပင် ပြန်လည်ပြုပြင်ထားခြင်းဖြစ်ပြီး အချို့သော နေရာများတွင် ချို့ယွင်းချက် ရှိနေသော်လည်း သူ၏ မန္တန်စွမ်းအားများ ကူညီပံ့ပိုးမှုအောက်တွင် တစ်ခဏချင်း ပေါက်ကွဲထွက်လာသော စွမ်းအားမှာ အလွန်တရာ ထိတ်လန့်စရာကောင်းလှသည်။

“ငါ့လက်ထဲက အိုးက အဲဒီရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားရဲ့ သက်စောင့်နတ်လက်နက်ဖြစ်ပြီး နှစ်ပေါင်းထောင်ချီ သွန်းလုပ်ထားတဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်အမှတ်အသားတွေ ရှိနေသေးတာ။ မင်းရဲ့ လက်ထဲက အရာက ငါ့ဆရာက နောက်မှ သွန်းလုပ်ထားတဲ့အရာပဲ။ ငါနဲ့ လာပြိုင်တာဟာ ပုရွက်ဆိတ်က ဆင်ကို ဝှေ့သလိုပဲ ဖြစ်မှာပေါ့။”

ဒေါင်ကျန့်ရန် စိတ်ထဲတွင် ဝမ်းသာသွားသည်။

ဤလူငယ်တာအိုဆရာလေးသည် မိစ္ဆာသန့်စင်အိုးကို ထုတ်ဖော်ကာ မိမိနှင့် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်လာလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ မမျှော်လင့်ထားမိပေ။ ယခုကဲ့သို့ အခြေအနေမှာ အလွန်ပင် ကောင်းမွန်လှသဖြင့် ၎င်းကို အသုံးပြု၍ သူ့ကို ဖိနှိပ်ပစ်လိုက်မည်ဆိုပါက ထိုတာအိုဆရာလေးက မိမိအသက်ကို မနားတမ်း ပုံအောပြီး ထပ်ခါတလဲလဲ တိုက်ခိုက်နေမည့်အရေးကို ကြိုတင်ကာကွယ်ပြီးသား ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

နတ်လက်နက်ရတနာနှစ်ပါးစလုံးသည် ဟင်းလင်းပြင်ထက်တွင် အချင်းချင်း ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်မိကြတော့သည်။

ဒုန်း... ဒုန်း... ဒုန်း...

အိုးနှစ်လုံးထက်မှ ထူးခြားလှသော လောကဓာတ်ပုံရိပ်များမှာ အချင်းချင်း ဖိနှိပ်ချေမှုန်းကာ အပိုင်းပိုင်း ပြတ်တောက် ပျက်စီးကုန်ကြသည်။ သို့သော်လည်း ပထမဆုံး သွန်းလုပ်ထားသော အိုးမှာ သက်စောင့်နတ်လက်နက်အဖြစ် ရန်သူကို သတ်ဖြတ်ရန်အတွက်သာ ဖြစ်ပြီး၊ နောက်ထပ်တစ်လုံးမှာမူ လက်နက်သွန်းလုပ်ရန်အတွက်သာ ကူညီပံ့ပိုးပေးသည့်အရာ ဖြစ်သဖြင့်၊ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ရသည့်အခါတွင်မူ အနိမ့်အမြင့်မှာ ချက်ချင်း ကွဲပြားသွားတော့သည်။

လီယန်ချူ၏ လက်ထဲတွင်ရှိသော နတ်လက်နက်ထက်မှ အလင်းရောင်များမှာ များစွာ မှေးမှိန်သွားခဲ့ရသည်။

ဒေါင်ကျန့်ရန်က အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး စိတ်ထဲတွင် တွေးလိုက်သည်။

'ငါက ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ အမွေအနှစ်ကို ဆက်ခံထားသူပဲ။ မူလနတ်လက်နက်ကို ထုတ်ဖော်လိုက်တာကို မင်းက ဘယ်လိုလုပ် နိုင်မှာလဲ။'

သူသည် လီယန်ချူက ငယ်ရွယ်ပြီး မာနကြီးလွန်းသဖြင့် ဤနတ်လက်နက်ချင်း ယှဉ်ပြိုင်ရာတွင် မလွဲမသွေ အနိုင်ယူချင်နေသည်ဟု ထင်မှတ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

အမှန်တကယ်တွင်မူ လီယန်ချူသည် စိတ်ထဲတွင် တွေးတောပြင်ဆင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ထပ်မံ၍ ခေတ္တမျှ ကြာမြင့်သည်အထိ အသာစီးမရရှိပါက မိစ္ဆာသန့်စင်အိုးကို ချက်ချင်းပြန်သိမ်းပြီး ဤလူကို အရင်ဆုံး ဓားဖြင့် ခုတ်သတ်ပစ်မည် ဟု တွေးနေခြင်း ဖြစ်သည်။

နတ်လက်နက်နှစ်ပါးစလုံးမှာ ဟင်းလင်းပြင်ထက်တွင် အချင်းချင်း မနားတမ်း တိုက်ခိုက်နေကြပြီး ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးတွင် ဝါကျင်ကျင် သဲမြူအငွေ့အသက်များ ပြည့်နှက်နေသည်။ ထိုစဉ် လီယန်ချူသည် စိတ်အာရုံကို လှုပ်ရှားကာ 'ကောင်းကင်ဘုံပြုပြင်ခြင်းအတတ်' ကို လည်ပတ်လိုက်သည်။

၎င်းသည် မိစ္ဆာသန့်စင်အိုးထဲတွင် ချိတ်ပိတ်သိမ်းဆည်းထားသော နတ်ဘုရားမန္တန်အတတ် ဖြစ်သည်။

မိစ္ဆာသန့်စင်အိုးထက်မှ အလင်းရောင်များမှာ ချက်ချင်းပင် အကြီးအကျယ် တောက်ပလာပြီး ထိုဝါကျင်ကျင် သဲမြူအငွေ့အသက်များမှာလည်း ပိုမိုသိပ်သည်းလာကာ၊ တစ်ခဏချင်းမှာပင် အခြားနတ်လက်နက်တစ်လုံးကို ပြောင်းပြန် ဖိနှိပ်ပစ်လိုက်တော့သည်။

“အင် ”

ဒေါင်ကျန့်ရန် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။ သူသည် လီယန်ချူက မန္တန်စွမ်းအားများကိုသာ ပိုမိုထည့်သွင်းလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်ဟု ထင်မှတ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင်းရှိ ကျယ်ပြောလှသော မန္တန်စွမ်းအားများကို အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာ သွန်းလောင်းထည့်လိုက်ရာ မိစ္ဆာသန့်စင်အိုးထက်မှ လောကဓာတ်ပုံရိပ်များမှာ ပိုမိုရှင်းလင်းထင်ရှားလာပြီး တောင်၊ မြစ်၊ ပန်း၊ ငှက်၊ ငါးနှင့် ပိုးမွှားများ အားလုံး အသက်ဝင်လာကာ လောကဓာတ်တစ်ခုလုံးကို ငုံ့မိုးထားသည့် ခံစားချက်မျိုး ပေးစွမ်းနေသည်။

အင်အားနှစ်ရပ်မှာ အချင်းချင်း ပြင်းထန်စွာ ဖိနှိပ်နေကြပြီး ဖျက်ဆီးခြင်းစွမ်းအားနှင့် ဖန်တီးခြင်းစွမ်းအားတို့ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

သူ့လက်ထဲတွင်ရှိသော အိုးမှာ အမှန်တကယ်ပင် သတ်ဖြတ်ခြင်း နတ်လက်နက်ဖြစ်သဖြင့် စွမ်းအားမှာ အလွန်တရာ ကြီးမားလှပြီး လျန်ရှစ်မင်က မူလဝိညာဉ်ကို ယဇ်ပူဇော်ပြီးနောက် ထုတ်ဖော်ခဲ့သော ဝမ်ရှို့မီးဖိုကြီးထက်ပင် ပိုမိုပြင်းထန်လှသည်။ ၎င်းကို သွန်းလုပ်ခဲ့သော ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားမှာ တကယ်ပဲ သာမန်မဟုတ်ပေ။

ရုတ်တရက်။

ဟင်းလင်းပြင်အလယ်တွင် လူရိပ်တစ်ခု ရုတ်တရက် ထင်ရှားပေါ်ပေါက်လာသည်။ ၎င်းသည် ကြည့်ရသည်မှာ အနည်းငယ် ညစ်ပတ်ပေရေနေသော တာအိုဆရာအိုကြီးတစ်ဦးဖြစ်ပြီး ဆံပင်နှင့် မုတ်ဆိတ်မွှေးများမှာ ဆီးနှင်းကဲ့သို့ ဖြူဖွေးနေသော်လည်း၊ ဝတ်ဆင်ထားသော တာအိုဝတ်ရုံမှာမူ ဆီကွက်များဖြင့် ပေပွနေပြီး အလွန်တရာ ညစ်ပတ်လှသည်။

၎င်းတို့နှစ်ဦး၏ တိုက်ပွဲမှာ အလွန်တရာ ပြင်းထန်နေချိန်တွင် ဤညစ်ပတ်ပေရေသော တာအိုဆရာအိုကြီး ပေါ်ပေါက်လာသဖြင့် လီယန်ချူနှင့် ဒေါင်ကျန့်ရန် နှစ်ဦးစလုံးမှာ အလွန်တရာ အံ့ဩသွားကြရသည်။ သို့သော်လည်း ဒေါင်ကျန့်ရန်၏ တုံ့ပြန်မှုမှာ ပိုမိုပြင်းထန်လှသည်။ သူသည် ထိုရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားဂူဗိမာန်ထဲတွင် ဤညစ်ပတ်ပေရေသော တာအိုဆရာအိုကြီး၏ ပုံတူပန်းချီကားချပ်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးသဖြင့် အချို့သောအခြေအနေများကို ထိုဂူဗိမာန်ထဲတွင် သိရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤတာအိုဆရာအိုကြီးမှာ ထိုရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားပင် ဖြစ်သည်။

ညစ်ပတ်ပေရေသော တာအိုဆရာအိုကြီးသည် မျက်ဝန်းကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖွင့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်ဝန်းအစုံမှာ အလွန်တရာ ကြည်လင်ပြတ်သားလှသည်။ သူသည် ပျင်းရိစွာဖြင့် အကြောဆန့်လိုက်ရုံမျှဖြင့် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးတစ်ခုလုံးကို တုန်ဟီးသွားစေခဲ့သည်။

“အိမ်မက်ကြီးက နှစ်ပေါင်းသုံးထောင် ကြာမြင့်ခဲ့ပြီး၊ လောကီစည်းစိမ်တွေဟာ နောက်ဆုံးတော့လည်း အချည်းနှီးပါပဲ။”

ညစ်ပတ်ပေရေသော တာအိုဆရာအိုကြီးက တိုးညှင်းစွာ ရွတ်ဆိုလိုက်သည်။

သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ သာမန်လူတစ်ယောက်ကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ပြီး မည်သည့် နက်နဲလှသော ကျင့်စဉ်ကိုမျှ မြင်တွေ့ရခြင်း မရှိသော်လည်း၊ စောစောက အကြောဆန့်လိုက်ရုံဖြင့် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို တုန်ခါသွားစေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

စကားဆုံးသည်နှင့် နတ်လက်နက်နှစ်ပါးစလုံးမှာ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်ကြပြီး အသီးသီး ငြိမ်သက်သွားကြသည်။ ညစ်ပတ်ပေရေသော တာအိုဆရာအိုကြီးသည် ဝဲယာသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး ဝတ်ရုံလက်စကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ မိစ္ဆာသန့်စင်အိုးနှစ်လုံးစလုံးသည် သူ၏ လက်ထဲသို့ ကျရောက်သွားတော့သည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် နတ်လက်နက်နှစ်ပါးစလုံးကို လုယူသွားခြင်းဖြစ်ပြီး အရာအားလုံးမှာ သဘာဝကျလွန်းလှသည်။

လီယန်ချူ : “……………………”

ဒေါင်ကျန့်ရန် : “……………………”

ထိုနေရာတွင် တိုက်ပွဲမှာ အလွန်တရာ ပြင်းထန်နေချိန်တွင် ဤညစ်ပတ်ပေရေသော တာအိုဆရာအိုကြီး ရုတ်တရက် ပေါ်ပေါက်လာပြီး သူတစ်ပါး၏ နတ်လက်နက်ကို ဒီအတိုင်း သိမ်းဆည်းသွားခြင်း ဖြစ်သည်။

ဒေါင်ကျန့်ရန်က အသံကျယ်ကြီးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“ဆရာသခင်... တပည့်က တစ်ခါက ဆရာသခင်ရဲ့ ဂူဗိမာန်ထဲမှာ ပုံတူပန်းချီကားချပ်ကို ဦးချဖူးပြီး၊ ကျင့်စဉ်အတတ်တွေကို သင်ယူပြီး ဒီမိစ္ဆာသန့်စင်အိုးရဲ့ အမွေအနှစ်ကို ရရှိခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်။”

ထိုရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားမှာ သေဆုံးခြင်းမရှိသေးဘဲ ရှိနေသည်ဖြစ်စေ၊ သို့မဟုတ် စိတ်ဝိညာဉ်အမှတ်အသား အကြွင်းအကျန်မျှသာ ဖြစ်စေ၊ ယခုအချိန်တွင် ပြသနေသော တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာ အလွန်တရာ ထိတ်လန့်စရာကောင်းလှသည်။ ဒေါင်ကျန့်ရန်သည် ချက်ချင်းပင် ပတ်သက်မှုတစ်ခုကို ရှာဖွေပြီး ဆက်စပ်လိုက်ခြင်းဖြစ်ရာ ဤသို့ဆိုပါက ထိုတာအိုဆရာလေးကို သတ်ဖြတ်ရန်မှာ ပိုမိုလွယ်ကူသွားမည် မဟုတ်ပါလား။

လီယန်ချူသည် ဝမ်စန်းကျိန်စာမိထားသော်လည်း သေဆုံးခြင်းမရှိဘဲ အရှိန်အဝါများ အမြင့်ဆုံးသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိနေခြင်းမှာ မလွဲမသွေ ငါးရောင်ခြယ်ကျောက်တုံး၏ စွမ်းပကားကြောင့် ဖြစ်ရမည်။ ထို့ပြင် ထိုရွှေရောင်နတ်သစ်ပင်လည်း ရှိသေးသည်။ ဒေါင်ကျန့်ရန်သည် ၎င်းတို့အပေါ် အမြဲတစေ အလွန် မက်မောနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ညစ်ပတ်ပေရေသော တာအိုဆရာအိုကြီးသည် ထိုစကားကို ကြားသောအခါ သူ့ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

“မင်းက ငါ့ရဲ့ ဂူဗိမာန်ထဲကို ရောက်ခဲ့တာလား။”

ဒေါင်ကျန့်ရန်က ရဲရဲဝံဝံပင် ပြောလိုက်သည်။

“မှန်ပါတယ်။”

သူ့လက်ထဲတွင်ရှိသော သတ်ဖြတ်ခြင်းစွမ်းအားရှိသည့် နတ်လက်နက်ကိုလည်း ထိုနေရာမှ ရရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်ရာ၊ ဤရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားနှင့် ရန်ကြွေးရန်ငြိုး အလွန်နက်ရှိုင်းလှပေသည်။

လီယန်ချူသည် မျက်ခုံးပင့်လိုက်မိသည်။ ရုတ်တရက် ဤကဲ့သို့သော ညစ်ပတ်ပေရေသည့် အဘိုးအိုတစ်ဦး ပေါ်ပေါက်လာပြီး လက်တစ်ချက်ဝှေ့ရုံဖြင့် မိစ္ဆာသန့်စင်အိုးကို လုယူသွားခဲ့ရာ ကျင့်စဉ်အဆင့်မှာ ဒေါင်ကျန့်ရန်၏ အထက်တွင် ရှိနေသည်။

'ဒါက လွန်ခဲ့တဲ့နှစ်ပေါင်းများစွာက ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားပဲ။'

လီယန်ချူသည် သူ၏ အရှိန်အဝါကို အမြင့်ဆုံးသို့ မြှင့်တင်လိုက်ပြီး သွေးသားအင်အားများမှာ နေမင်းကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ တစ်ကိုယ်လုံး အလင်းရောင်များ တောက်ပလာသည်။

သို့သော် မည်သူမျှ မမျှော်လင့်ထားဘဲ နောက်တစ်ခဏချင်းမှာပင် ညစ်ပတ်ပေရေသော တာအိုဆရာအိုကြီးသည် ဒေါင်ကျန့်ရန်ထံသို့ တံတွေးဖြင့် ထွေးလိုက်ပြီး ခြေဆောင့်ကာ ဆဲရေးတိုင်းထွာလေတော့သည်။

“ခွေးသူတောင်းစား။ သူခိုးအိုကြီး။ ဒေါင်းဇား”

သူသည် လက်ထဲမှ မိစ္ဆာသန့်စင်အိုးနှစ်လုံးကို အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာဖြင့် တိုက်ရိုက် လွှင့်ပစ်လိုက်သည်။ ဒေါင်ကျန့်ရန်၏ ကျင့်စဉ်သက်တမ်းမှာ မည်မျှပင် နက်ရှိုင်းစေကာမူ၊ လက်ကိုဝှေ့ယမ်းကာ မြစ်ကြီးတစ်စင်းအသွင် ပြောင်းလဲ၍ ခုခံခဲ့သော်လည်း သို့တိုင်အောင် အထုခံလိုက်ရသဖြင့် သွေးများ အန်ကာ နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားရတော့သည်။

သူ၏ မျက်နှာထက်တွင် အလွန်တရာ အံ့ဩတုန်လှုပ်သွားသော အရိပ်အယောင်များ ထင်ရှားလာသည်။

'ဒါ ဘာအခြေအနေလဲ။'

သူသည် ထိုတာအိုဆရာအိုကြီး၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ကိုသာမက၊ ဤညစ်ပတ်ပေရေသော တာအိုဆရာအိုကြီး၏ သဘောထားကိုလည်း အလွန် အံ့ဩသွားရခြင်း ဖြစ်သည်။

“ငါ့ရဲ့ ဂူဗိမာန်ကို တူးပြီး၊ ငါ့ရဲ့ နတ်လက်နက်ကို ခိုးယူထားသေးတယ်။ ပြီးတော့မှ မျက်နှာပြောင်တိုက်ပြီး လာပြီး ဆွေမျိုးစပ်နေသေးတယ်၊ သောက်ရှက်မရှိတာ။”

ညစ်ပတ်ပေရေသော တာအိုဆရာအိုကြီးက ထပ်မံ၍ တံတွေးထွေးလိုက်ပြန်သည်။

ဒေါင်ကျန့်ရန် : “………………”

ဒါက သူ အမြဲတစေ အလွန်ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားနေခဲ့သော ကိစ္စရပ်ဖြစ်သော်လည်း ဤရှေးဟောင်းနတ်ဘုရား၏ တိုက်ရိုက် ဆဲရေးတိုင်းထွာခြင်းကို ခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။

ညစ်ပတ်ပေရေသော တာအိုဆရာအိုကြီးသည် သူ၏ အကြည့်ကို လီယန်ချူထံသို့ လွှဲပြောင်းလိုက်ပြီး အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“ဒီကောင်က ငါ့ဂူဗိမာန်ကို တူးခဲ့တာဆိုတော့၊ မင်းက ကောင်းကင်ဘုံပြုပြင်ခြင်းအတတ်ကို လည်ပတ်လိုက်တဲ့သူပေါ့။”

သူ ဤသို့ ပြောလိုက်သည်နှင့် လီယန်ချူ ချက်ချင်း နားလည်သွားခဲ့သည်။ ဒေါင်ကျန့်ရန်၏ လက်ထဲတွင်ရှိသော မိစ္ဆာသန့်စင်အိုးထဲတွင် ကောင်းကင်ဘုံပြုပြင်ခြင်းအတတ် ရှိမနေခဲ့ပေ။

လီယန်ချူက အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

“မှန်ပါတယ်။”

ဒေါင်ကျန့်ရန်သည် ဤညစ်ပတ်ပေရေသော တာအိုဆရာအိုကြီးက ထပ်မံ၍ တိုက်ခိုက်လိမ့်ဦးမည်ဟု ထင်မှတ်နေခဲ့သော်လည်း၊ မထင်မှတ်ဘဲ တာအိုဆရာအိုကြီးက ပြောလိုက်သည်။

“ကျင့်တာ မဆိုးဘူး။”

သူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ချီးကျူးရိပ်များစွာ ပြည့်နှက်နေသည်။

ဒေါင်ကျန့်ရန် : “………………”

ညစ်ပတ်ပေရေသော တာအိုဆရာအိုကြီးသည် မိမိလက်ထဲရှိ မိစ္ဆာသန့်စင်အိုးနှစ်လုံးကို လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ တစ်လုံးမှာ အသစ်ဖြစ်ပြီး တစ်လုံးမှာ အဟောင်း ဖြစ်နေသည်။ အသစ်ဖြစ်နေသောအိုးမှာ မူလက ပထမဆုံး သွန်းလုပ်ခဲ့သောအရာ ဖြစ်ပုံရသည်။

သူသည် ထိုအိုးနှစ်လုံးပေါ်သို့ ဒေါက်ဒေါက် ဟု အနည်းငယ် ခေါင်းရိုက်လိုက်ရာ မိစ္ဆာသန့်စင်အိုးနှစ်လုံးစလုံးမှာ တစ်သားတည်း ပေါင်းစပ်သွားပြီး လုံးဝ အသစ်စက်စက် ဖြစ်နေသော နတ်လက်နက်ရတနာတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ကာ၊ လီယန်ချူထံသို့ အလွယ်တကူပင် လွှင့်ပစ်ပေးလိုက်တော့သည်။

လီယန်ချူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ တည်ကြည်လေးနက်နေသည်။ စောစောက တစ်ချက်အတွင်းမှာပင် ဒေါင်ကျန့်ရန်မှာ သွေးများအန်ကာ နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ထိုနတ်လက်နက်မှာ သူ၏ လက်ထဲသို့ ကျရောက်လာသည့်အခါတွင်မူ အလွန်တရာ ပေါ့ပါးလှပြီး မည်သည့် အင်အားမျှ ပါရှိမနေပေ။

“ဒီကောင်က လူကောင်းမဟုတ်ဘူး။ သင်္ချိုင်းတူး တရားမဝင်သမားပဲ။ မင်း ကောင်းကင်ဘုံပြုပြင်ခြင်းအတတ်ကို ကျင့်ကြံထားတာဆိုတော့ ငါ့ရဲ့ တပည့်လို့ ယူဆလို့ရတယ်။ ဒီအိုးကို မင်းကို ပေးလိုက်မယ်။”

ညစ်ပတ်ပေရေသော တာအိုဆရာအိုကြီးက ပြောလိုက်သည်။

ဒေါင်ကျန့်ရန် ချက်ချင်း မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

“စီနီယာ... ဘာလို့ ဒီလို စကားမျိုးကို ပြောရတာလဲ။ တပည့်က နတ်ဘုရားဂူဗိမာန်ထဲကို မတော်တဆ ဝင်ရောက်ခဲ့မိပြီး ကံအားလျော်စွာ နတ်အတတ်တွေကို သင်ယူခွင့်ရခဲ့တာ ဖြစ်လို့၊ ပြောရမယ်ဆိုရင် တပည့်ကမှ စီနီယာရဲ့ တပည့်အစစ်အမှန် ဖြစ်သင့်တာပါ။”

ထိုညစ်ပတ်ပေရေသော တာအိုဆရာအိုကြီးက သူ၏ အိုးကို အသုံးပြု၍ သူတစ်ပါးကို ကျေးဇူးဆပ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

ညစ်ပတ်ပေရေသော တာအိုဆရာအိုကြီးသည် သူ့ကို အေးစက်စွာ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ထပ်မံ၍ တံတွေးထွေးလိုက်ပြန်ရာ မည်သည့် ကျင့်စဉ်မြင့်မားသူ၏ အရှိန်အဝါမျိုးမျှ ရှိမနေပေ။

“မင်းလို သင်္ချိုင်းတူးသမားကို ငါက သတိပေးလိုက်မယ်။ မင်း လုပ်ချင်တဲ့ကိစ္စတွေဟာ ဘယ်တော့မှ အောင်မြင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဘယ်ဘက်ညာဘက် ယိမ်းထိုးနေပြီး ဘာရပ်တည်ချက်မှ မရှိတဲ့ကောင်။ ငါအမုန်းဆုံးက မင်းလို လူယုတ်မာမျိုးပဲ။”

သူ၏ စကားလုံးများသည် ဒေါင်ကျန့်ရန်၏ နားထဲသို့ ကျရောက်သွားသည့်အခါ၊ သူ၏ တည်ငြိမ်လှသော စိတ်အခြေအနေမှာ ချက်ချင်းပင် မိုးကြိုးပစ်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။

'ဘယ်ဘက်ညာဘက် ယိမ်းထိုးနေပြီး ဘာရပ်တည်ချက်မှ မရှိဘူး' ဆိုသည့် စကားလုံး ရှစ်လုံးမှာ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် အမြဲတစေ ပုန်းအောင်းနေခဲ့သော လျှို့ဝှက်ချက်ကို တိုက်ရိုက် ထိမှန်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။

“စီနီယာရဲ့ စကားက နည်းနည်း လွန်လွန်းပါတယ်။”

ဒေါင်ကျန့်ရန် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။

ညစ်ပတ်ပေရေသော တာအိုဆရာအိုကြီးက အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး သူ့ကို ထပ်မံ၍ စကားမပြောတော့ပေ။ သူသည် လီယန်ချူထံသို့ လှည့်ကာ နွေးထွေးစွာ ပြောလိုက်သည်။

“လူ့စိတ်ဆိုတာ အလွန်တရာ ဆိုးရွားတယ်။ တာအိုဆရာလေး... မင်း သတိထားပြီး လျှောက်လှမ်းပါဦး။”

စကားဆုံးသည်နှင့် သူ၏ ပုံရိပ်သည် ဝုန်းခနဲ ပျက်စီးသွားပြီး ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကြားတွင် အကြွင်းမဲ့ ကွယ်ပျောက်သွားတော့သည်။ မူလကတည်းက ရှိမနေခဲ့သည့် အလားပင်။

လီယန်ချူသည် ခေါင်းငုံ့ကာ မိမိလက်ထဲရှိ ရောင်စုံအလင်းတန်းများ တဖျတ်ဖျတ် တောက်ပနေသော မိစ္ဆာသန့်စင်အိုးကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ ၎င်းမှာ စောစောက ကြေးနီရောင် မဟုတ်တော့ဘဲ ရွှေရောင်တောက်ပနေသည်။

ဒေါင်ကျန့်ရန်၏ တည်ငြိမ်လှသော စိတ်အခြေအနေမှာပင် ယခုအချိန်တွင် အလွန်တရာ ဒေါသထွက်သွားရသည်။

'ဒါက စိတ်ဝိညာဉ်အမှတ်အသား အကြွင်းအကျန်သာသာပဲ။'

ထိုရှေးဟောင်းနတ်ဘုရား အသက်ပြန်ရှင်လာခြင်း မဟုတ်ဘဲ၊ စိတ်ဝိညာဉ်အမှတ်အသားတစ်ခု ဤအိုးထဲတွင် ကိန်းအောင်းနေခြင်းဖြစ်ပြီး၊ စောစောက ပြင်းထန်လှသော တိုက်ပွဲကြောင့်သာ နိုးထလာခြင်း ဖြစ်သည်။

မိမိက ထိုရှေးဟောင်းနတ်ဘုရား၏ ကျင့်စဉ်အတတ်များကို စနစ်တကျ သင်ယူထားပြီး သက်စောင့်နတ်လက်နက် မိစ္ဆာသန့်စင်အိုးကို ဆက်ခံထားသဖြင့်၊ မိမိကသာ တပည့်အစစ်အမှန်အဖြစ် သတ်မှတ်ခြင်း ခံရသင့်သည်။ ယခုမူ ဤညစ်ပတ်ပေရေသော တာအိုဆရာအိုကြီး ပေါ်ပေါက်လာပြီး ဆဲရေးတိုင်းထွာသည်တင်မကဘဲ အလွန်တရာ ရွံရှာမုန်းတီးဟန် ပြသခဲ့ကာ၊ မိမိလက်ထဲရှိ မိစ္ဆာသန့်စင်အိုးကိုပါ လုယူ၍ ပြန်လည်ပြုပြင်ပြီး ထိုတာအိုဆရာလေးကို ပေးအပ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဒေါင်ကျန့်ရန်သည် ဝတ်ရုံလက်စအတွင်းရှိ လက်နှစ်ဖက်ကို အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာ ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ကိုင်လိုက်မိသည်။

လီယန်ချူသည် သူ့ထံသို့ လက်ထဲမှ ရွှေရောင်တောက်ပနေသော မိစ္ဆာသန့်စင်အိုးကို မြှောက်ပြလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

“စောစောက မင်း ငါ့အိုးကို အတုလို့ ပြောခဲ့တယ် မဟုတ်လား။ အခုရော ဘယ်လိုလဲ။”

သူ့လက်ထဲတွင်ရှိသော မိစ္ဆာသန့်စင်အိုးမှာ ယခုအချိန်တွင် ရွှေရောင်များ တဖျတ်ဖျတ် တောက်ပနေပြီး နတ်အငွေ့အသက်များ ရစ်ဆိုင်းနေသဖြင့် အလွန်တရာ လှပလှသည်။

ဒေါင်ကျန့်ရန်၏ မျက်ဝန်းအစုံမှာ ချက်ချင်းပင် ထက်မြက်သွားခဲ့သည်။ စောစောက သူသည် တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသဖြင့် သွေးများအန်ကာ လွင့်ထွက်သွားခဲ့သော်လည်း၊ ယခုအချိန်တွင် အရှိန်အဝါများမှာ ကျယ်ပြောလှဆဲပင် ဖြစ်သည်။

“ငါ့ကို ပြန်ပေးစမ်း။”

သူက အေးစက်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး လက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ ရှေ့မှ မိစ္ဆာသန့်စင်အိုးကို ဖမ်းဆွဲရန် ကြိုးစားလိုက်ရာ၊ ဟင်းလင်းပြင်အလယ်တွင် ပေရာဂဏန်းခန့် ကြီးမားလှသော သားရေရောင် လက်ချောင်းကြီး ငါးချောင်း ပေါ်ပေါက်လာပြီး ကောင်းကင်ထောက်တိုင်ကြီးများပမာ ကျရောက်လာတော့သည်။

လီယန်ချူသည် မိမိလက်ထဲမှ ရွှေရောင်တောက်ပနေသော မိစ္ဆာသန့်စင်အိုးကို သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။ ယခုအခါ ပြန်လည်ပြုပြင်ထားသဖြင့် စွမ်းပကားမှာ များစွာ တိုးတက်လာခဲ့သော်လည်း၊ ၎င်းအပေါ်ရှိ စိတ်ဝိညာဉ်အမှတ်အသားများ အားလုံး အကြွင်းမဲ့ ဖျက်ဆီးခြင်း ခံလိုက်ရသဖြင့် ဒေါင်ကျန့်ရန်၏ အမှတ်အသားသာမက သူ၏ အမှတ်အသားပါ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ဤနတ်လက်နက်ကို အသစ်တစ်ဖန် ပြန်လည်၍ ကျင့်ကြံရဦးမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ဒေါင်ကျန့်ရန်၏ မျက်နှာပျက်သွားသည်ကို မြင်တွေ့ရသည်မှာ အလွန်တရာ စိတ်ကျေနပ်စရာကောင်းလှပြီး လူကို ပျော်ရွှင်စေသည်။ စောစောကတင် ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားနေခဲ့သော်လည်း၊ ယခုမူ ထိုရှေးဟောင်းနတ်ဘုရား ကိုယ်တိုင် ထွက်ပေါ်လာပြီး မျက်နှာကို ဖြတ်ရိုက်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။

လီယန်ချူ၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ သွေးသားအင်အားများမှာ ပင်လယ်ကြီးကဲ့သို့ ထိုးတက်လာပြီး ခြေတစ်လှမ်း ပြင်းထန်စွာ လှမ်းကာ ထပ်မံ၍ တိုက်ရိုက် သတ်ဖြတ်ဝင်ရောက်သွားခဲ့ပြီး ဓားတစ်ချက်ဖြင့် အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာ ဖြတ်ခုတ်လိုက်ပြန်သည်။

ဒုန်း... ဒုန်း... ဒုန်း...

၎င်းတို့နှစ်ဦးသည် ထပ်မံ၍ ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်မိကြပြန်သည်။

ယခုတစ်ကြိမ်တွင် သတ်ဖြတ်ခြင်းအငွေ့အသက်များမှာ အလွန်တရာ ထူထပ်လှပြီး၊ ဒေါင်ကျန့်ရန်၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ အရှိန်အဝါမှာ ပို၍ပင် ပြင်းထန်လှသည်။ ဟင်းလင်းပြင်များ တုန်ခါသွားပြီး မိုးကြိုးနှင့် မီးလျှံများမှာ ဘေးပတ်ဝန်းကျင်သို့ ပျံ့နှံ့သွားကာ၊ ယခုအချိန်တွင် ၎င်းတို့နှစ်ဦးစလုံးမှာ မီးပင်လယ်ကြီးတစ်ခုထဲတွင် ရှိနေကြပြီး မန္တန်အတတ်မျိုးစုံကို အသုံးပြု၍ အပြန်အလှန် ဗုံးကျဲသကဲ့သို့ တိုက်ခိုက်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

လီယန်ချူ၏ ပြတ်သားလှသောအသံမှာ ဟင်းလင်းပြင်အလယ်တွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့သည်။

“မင်းက ကိုယ့်ကိုယ်ကို ထိုရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားရဲ့ တပည့်အဖြစ် သတ်မှတ်ထားတာ မဟုတ်ဘူးလား။ ဘာလို့ အခုကျတော့ သင်္ချိုင်းတူးတဲ့ အရှက်မရှိတဲ့ လူယုတ်မာအဖြစ် အပြောခံလိုက်ရတာလဲ။”

“တကယ်ပဲ သနားစရာကောင်းလိုက်တာ။ နတ်လက်နက်ကိုတောင် သူတစ်ပါးက သိမ်းဆည်းသွားပြီး မင်းကို အသုံးပြုခွင့် မပေးတော့ဘူး။”

“ငါသာ မင်းနေရာမှာဆိုရင် မြေကြီးထဲကိုပဲ တိုက်ရိုက် တိုးဝင်ပစ်လိုက်မယ်။ မဟုတ်ရင် ဒီမျက်နှာအိုကြီးကို ဘယ်နေရာမှာ သွားထားရမလဲ မသိတော့ဘူး။”

သူ၏ အသံမှာ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကြားတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။

ဒေါင်ကျန့်ရန်သည် တစ်ခဏချင်းမှာပင် သူ့ကို အနိုင်မယူနိုင်သဖြင့် ဒေါသထွက်လွန်း၍ သွားများကို ကြိတ်ကာ တစ်လုံးချင်းစီ ပြောလိုက်သည်။

“မင်း ပါးစပ်ပိတ်ထားစမ်း။”

လီယန်ချူက အံ့ဩစွာ ပြောလိုက်ပြန်သည်။

“မင်း စောစောကတင် ဒီအိုးရဲ့ လာရာအရင်းအမြစ်ကို ငါ့ကို အလွန် ဂုဏ်ယူပြီး ပြောပြနေတာ မဟုတ်ဘူးလား။ ဘာလို့ အခုကျတော့ အဲဒီရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားရဲ့ စက်ဆုပ်ရွံရှာခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး မျက်နှာမပြရဲတော့တာလဲ။”

ဒုန်း...

ဟင်းလင်းပြင်အလယ်တွင် နတ်အလင်းတန်းများ တစ်ခုပြီးတစ်ခု အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ဘေးပတ်ဝန်းကျင်သို့ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။

၎င်းတို့နှစ်ဦးစလုံးမှာ အင်အားချင်း ပြင်းထန်စွာ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မိကြပြီးနောက် အသီးသီး နောက်သို့ ဆုတ်ခွာလိုက်ကြသည်။

ဒေါင်ကျန့်ရန်၏ လက်ဖဝါးထက်တွင် သွေးများ တရွှဲရွှဲ စီးကျနေပြီး စောစောကတင် လီယန်ချူ၏ ဓားတစ်ချက် ဖြတ်ခုတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။ ယခုကဲ့သို့ အခြေအနေတွင် လီယန်ချူ၏ ထပ်မံ၍ ဓားဖြင့် အခုတ်ခံလိုက်ရသဖြင့် လူကို ပိုမို ဒေါသထွက်စေသည်။

လီယန်ချူ ပြောဆိုသမျှ စကားလုံးတိုင်းမှာ အမှန်တရားများသာဖြစ်ပြီး စောစောကတင် မျက်စိရှေ့တွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော ကိစ္စရပ်များ ဖြစ်သဖြင့် ငြင်းပယ်ရန် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။

သူသည် ယိုယွင်းခြင်း အဆင့်ငါးဆင့် သို့ ရောက်ရှိတော့မည်ဖြစ်ရာ သက်တမ်းကုန်ခါနီးနေပြီ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ထပ်မံ၍ လီယန်ချူနှင့် ဤအတိုင်း ဆက်လက်တိုက်ခိုက်နေမည်ဆိုပါက၊ နောက်ဆုံးတွင် ဤလူငယ်တာအိုဆရာလေးမှာ ဝမ်စန်းကျိန်စာကို မခုခံနိုင်ဘဲ သေဆုံးသွားခဲ့လျှင်ပင်၊ မိမိကိုယ်တိုင်လည်း အင်အားကုန်ခမ်းပြီး သေဆုံးသွားနိုင်ပေသည်။

ထို့တင်မကသေး၊ ထိုယင်ကျိုးနတ်ဘုရားများသာ လိုက်လံရှာဖွေတွေ့ရှိသွားခဲ့မည်ဆိုပါက မလွဲမသွေ ရက်ရက်စက်စက် သတ်ဖြတ်ကြလိမ့်မည်ဖြစ်ပြီး ဤအခွင့်အရေးကို လက်လွှတ်ခံကြမည် မဟုတ်ပေ။

ထိုသို့ တွေးတောလိုက်ပြီးနောက် ဒေါင်ကျန့်ရန်သည် လက်ဝါးတစ်ချက်ကို ထပ်မံ၍ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ထုတ်လိုက်ပြီး ဝတ်ရုံလက်စကို ဝှေ့ယမ်းကာ လှည့်၍ ချက်ချင်း ထွက်ပြေးတော့သည်။

သို့သော်လည်း လီယန်ချူ၏ လက်သီးတစ်ချက်မှာမူ သူ၏ ကျောပြင်ထက်သို့ ပြင်းထန်စွာ ကျရောက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သူ၏ လက်သီးစွမ်းအားမှာ အလွန်တရာ ထုထည်ကြီးမားလှသည်။

ဒုန်း...

သွေးသားအင်အားများမှာ ပင်လယ်ကြီးကဲ့သို့ ထိုးတက်လာပြီး ဆန်းကြယ်လှသော ဒေါင်ကျန့်ရန်မှာ ချက်ချင်းပင် သွေးများအန်ကာ၊ နောက်ကျော ကွဲအက်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။ သူ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် ချက်ချင်းပင် ရွှေရောင်လှိုင်းတံပိုးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး အလွန်တရာ တန်ဖိုးကြီးလှသော မူလသက်စောင့်သွေးများကို ကုန်ဆုံးစေခဲ့ရသည်။

တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် သူသည် အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာဖြင့် အကွာအဝေးတစ်ခုသို့ ဆုတ်ခွာလိုက်ပြီး လှည့်၍ လီယန်ချူကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

လီယန်ချူက အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

“မင်းလိုလူမျိုးဟာ အသက်ကို နှမြောပြီး သေမှာကြောက်တဲ့အတွက် မလွဲမသွေ ထွက်ပြေးမှာကို ငါ ကြိုတင်သိထားပြီးသားပဲ။”

ဒေါင်ကျန့်ရန် : “………………”