အခန်း (၁၁၈၇-၁၁၈၈)

အခန်း ၁၁၈၇ - ကံကြမ္မာ၏ အကျိုးပေး

ယန့်ရှန်းတောင်။

တောင်ထဲတွင် ဝိညာဉ်ဓာတ်များ ပြည့်နှက်နေပြီး ၎င်းမှာ အလွန်ကောင်းမွန်သော ကျင့်ကြံရာကျင့်ကြံသူတို့၏ ကောင်းကင်ဘုံ ဖြစ်ပေသည်။

လီယန်ချူသည် ယန့်ရှန်းတောင်၌ ယင်ကျိုးမှ နတ်ဘုရားများကို သတ်ဖြတ်ပြီးနောက်ပိုင်း နှစ်ရက်ကြာမြင့်သွားပြီ ဖြစ်သည်။ ဤနှစ်ရက်အတွင်း လီယန်ချူသည် တောင်ထဲတွင်သာ တိတ်တဆိတ် ကျင့်ကြံနေခဲ့ပြီး သူ၏ ရုပ်ခန္ဓာမှာ ပိုမို၍ စူးရှစွာ သွေးသားပြင်ဆင်ခြင်းကို ခံယူပြီးနောက် အလွန်မြင့်မားသော အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားကာ 'စိန်ကဲ့သို့ မပျက်စီးနိုင်သော ရွှေကိုယ်ထည်' ဖြစ်လာခဲ့သည်။

လီယန်ချူတွင် ဖုန်းလိုင်နတ်ဘုရားနယ်မြေမှ ထောက်ပံ့ပေးသော နတ်ဘုရားအငွေ့အသက်များ ရှိနေသဖြင့် ၎င်းတို့ကိုသာ အားကိုး၍ သန့်စင်လိုက်ရုံဖြင့် သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်မှာ တစ်နေ့ထက်တစ်နေ့ မြင့်မားလာခဲ့သည်။ ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ရရှိလိုက်သော အကြီးမားဆုံးသော အကျိုးကျေးဇူးမှာ 'ရွှမ်ဟွမ် နတ်ဘုရားအငွေ့အသက်' ကို ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုနတ်ဘုရားအငွေ့အသက်မှာ မိစ္ဆာသန့်စင်အိုးထဲတွင် လျှို့ဝှက်စွာ ရှိနေခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ အကယ်၍သာ ၎င်းကို အပြည့်အဝ ထိန်းချုပ်နိုင်မည်ဆိုပါက မည်မျှ ထူးခြားလှမည်ကို ပြောစရာပင် မလိုတော့ပေ။

ထို့အပြင် ယခုတစ်ကြိမ် ရရှိလိုက်သော နတ်ဘုရားလက်နက်အချို့မှာလည်း အလွန်တရာ ပြင်းထန်လှပေသည်။ သို့သော် လီယန်ချူမှာ အချိန်မရသေး၍ မသန့်စင် ရသေးပေ။ ဤရက်အနည်းငယ်အတွင်း သူသည် ဖူရှီး၏ ခြောက်ဆယ့်လေးကွက်ပါသော ရာသီခွင်အိမ်မြှောင်ကိုသာ အဓိက သန့်စင်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤရာသီခွင်အိမ်မြှောင်မှာ အလွန်တရာ ဆန်းကြယ်လှပြီး နတ်ဘုရားဗေဒင်ဟောခြင်းဆိုင်ရာ နည်းလမ်းများ ပါဝင်နေကာ၊ မွေးရာပါ ကျမ်းစာများနှင့်လည်း ဆက်စပ်နေပေသည်။ လီယန်ချူသည် 'ရွှေရောင် နတ်ဘုရားအပင်' ကို သုံးစွဲပြီးနောက် ပညာဉာဏ်တိုးပွားကာ သက်တမ်းပါ တိုးမြင့်လာခဲ့သဖြင့် ၎င်း၏ လျှို့ဝှက်ချက်များကို အမြန်ပင် နားလည်သဘောပေါက်လာခဲ့သည်။ အိမ်မြှောင်ပေါ်တွင် နက်ရှိုင်းသော အက်ကြောင်းတစ်ခု ရှိနေခဲ့ပြီး ၎င်းမှာ ယခင်က သူ အနှစ်ရှန့်၏ တရားစခန်းကို ဖျက်ဆီးစဉ်က ဓားဖြင့် ခုတ်ပိုင်းလိုက်သော အမှတ်အသား ဖြစ်သည်။ ဟုတ်ပေသည်၊ ယခု လီယန်ချူအတွက်မူ ၎င်းမှာ သိပ်ပြီး အကျိုးသက်ရောက်မှု မရှိတော့သလို ၎င်း၏ လျှို့ဝှက်ချက်များကို သူ အပြည့်အဝ နားလည်ထားပြီး ဖြစ်သည်။

ဤနတ်ဘုရားလက်နက်မှာ ကသောင်းကနားဖြစ်ခြင်း ဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားသော်လည်း လီယန်ချူ၏ လက်ထဲတွင် ပေတုကျမ်း ရှိနေသဖြင့် ဤအိမ်မြှောင်မှာ သူ၏ တန်ခိုးကို ပိုမို အားကောင်းစေသည့်အပြင်၊ ၎င်းကို အသုံးပြု၍ လက်ချောင်းဖြင့် တွက်ချက်လိုက်သောအခါ ကောင်းကင်လူသား ၏ တည်နေရာကို အမြန်ပင် ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားခဲ့တော့သည်။

ထို့နောက် သူသည် ခုန်ပျံလိုက်ပြီး ယန့်ရှန်းတောင်၌ ဆက်လက် မကျင့်ကြံတော့ဘဲ ဓားအလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ တိမ်တိုက်များကို ဖြတ်သန်း၍ ထွက်ခွာသွားခဲ့တော့သည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် ဝမ်စန်းကျိန်စာ ကြောင့် အန္တရာယ်ကြီးမားလှသော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိခဲ့စဉ်က၊ ထို ကောင်းကင်လူသားသည် အခွင့်ကောင်းယူ၍ သတ်ဖြတ်ရန် ကြံစည်ခဲ့သည့်အပြင် သူ၏ ပစ္စည်းများကိုပါ လုယူရန် ကြိုးစားခဲ့သည့် ထိုယုတ်မာသော မျက်နှာကို လီယန်ချူ တစ်စက္ကန့်မျှပင် မမေ့နိုင်ခဲ့ပေ။ သူ ရရှိထားသော နတ်ဘုရားလက်နက်များကို မသန့်စင်ရသေးမီ ဤအိမ်မြှောင်ကို အရေးတကြီး တွက်ချက်နေခြင်းမှာလည်း ထိုအကြောင်းရင်းကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

……………………

လောကကြီးတွင် ရှေးဟောင်း နာမည်ကြီး တောင်တန်းကြီးများစွာ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖုံးကွယ်ရန်မှာ အမှန်တကယ်ပင် လွယ်ကူလှပေသည်။ လီယန်ချူက တွက်ချက်ခြင်း နည်းလမ်းများကို ကျွမ်းကျင်ထားသော်လည်း အိမ်မြှောင်မှာမူ မည်သည့် အသုံးဝင်မှုမျှ မရှိတော့ချေ။ သို့သော်လည်း ဒေါင်ကျန့်ရန် ၏ အငွေ့အသက်မှာမူ ပေါက်ကြားသွားခဲ့သည်။

သူသည် ရှေးဟောင်းလူသားဧကရာဇ်တို့ ကောင်းကင်သို့ တက်လှမ်းရာနေရာဟု ဆိုကြသော ကျင်းယွင်တောင် ထဲတွင် ရှိနေခဲ့သည်။ ဤနှစ်ရက်အတွင်း သူသည် ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖုံးကွယ်၍ နာမည်ကြီး တောင်တန်းများကို လှည့်လည် ရှာဖွေခဲ့သော်လည်း ယင်ကျိုးမှ နတ်ဘုရားတစ်ပါး၏ အရိပ်အယောင်မျှပင် ရှာမတွေ့ခဲ့ပေ။ ကျင်းယွင်တောင်နှင့် ပတ်သက်သော ကိစ္စရပ်များကို စိတ်ပူပန်နေမိသဖြင့် သူသည် ထိုနေရာသို့သာ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ခုနစ်ထပ် မျှော်စင်ကြီး၏ ရှေ့သို့ ရောက်လာသောအခါ အနည်းငယ် ရပ်တန့်လိုက်ပြီးမှ အပေါ်သို့ တက်သွားခဲ့ပြီး တောင်ထိပ်သို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။ အကြောင်းမှာ နောက်ဆုံးအကြိမ် ဒီနေရာတွင် တိုက်ခိုက်ခဲ့စဉ်က ဖြစ်ပေါ်လာသော နောက်ဆက်တွဲ အကျိုးသက်ရောက်မှုများကြောင့် မျှော်စင်၏ ခုနစ်ထပ်မြောက်မှာ ဝုန်းခနဲ ပျက်စီးသွားခဲ့ရသည်။ သူသည် ကျန်းချောင်ကျုံးတို့ အဖွဲ့သည် နောက်ဆုံးတွင် မည်သည့်နေရာသို့ တက်လှမ်းသွားခဲ့သနည်းဟူသော အကြောင်းကို စိတ်ထဲ၌ စွဲလမ်းနေခဲ့သဖြင့် ဤနေရာသို့ ပြန်လည် ရှာဖွေခြင်း ဖြစ်သော်လည်း မည်သည့် အရိပ်အယောင်မျှ မတွေ့ရှိခဲ့ရပေ။

သူသည် ခုနစ်ထပ် မျှော်စင်မှ ထွက်ခွာလာပြီးနောက် လေတိုက်မိုးရွာဒဏ်ကို ခံစားခဲ့ရသော နှစ်ထောင်ချီ သက်တမ်းရှိသည့် ရှေးဟောင်းဘုရားကျောင်းကို စိုက်ကြည့်ရင်း အနည်းငယ် တွေးတောလိုက်ပြီးနောက် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

အလွန်ပြင်းထန်လှသော စွမ်းအား များမှာ တိုက်ရိုက် ရိုက်ခတ်သွားခဲ့ရာ ဤနှစ်ထောင်ချီ ရှေးဟောင်းဘုရားကျောင်းမှာ ဦးစွာ အက်ကွဲသွားခဲ့ပြီးနောက် ဝုန်းခနဲ ပေါက်ကွဲပျက်စီးသွားကာ ပြာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

၎င်းမှာ သူ၏ လက်ချက်ဖြင့် လုံးဝ ပျက်စီးသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဒီနေရာရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်က အရမ်းနက်နဲလွန်းတယ်။ ငါတောင် မမြင်နိုင်ဘူးဆိုမှတော့ ဘယ်သူမှလည်း ဆက်မကြည့်ကြနဲ့တော့"

ဒေါင်ကျန့်ရန်က တိုးညှင်းစွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

၎င်းတင်မကသေးဘဲ သူသည် ဤကျင်းယွင်တောင်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး စိတ်ထဲတွင်လည်း ထိုသို့သော အတွေးမျိုး ရှိနေခဲ့သည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် ကျင့်ကြံသူများသည် နတ်ဘုရားတို့၏ ကျင့်ကြံရာ ကံကောင်းသောနေရာ သို့မဟုတ် ရှေးဟောင်း အမွေအနှစ်များကို ရှာဖွေရာတွင် ဤကဲ့သို့ ပြုလုပ်လေ့ မရှိကြပေ။ တစ်ဦးစီတိုင်းတွင် ကိုယ်ပိုင် အခွင့်အရေးများ ရှိကြသည်ဖြစ်ရာ မင်း မမြင်နိုင်သော်လည်း သူတစ်ပါးက မြင်နိုင်ကောင်း မြင်နိုင်ပေသည်။

အကယ်၍သာ ဒေါင်ကျန့်ရန်သာ ပိုမို ငယ်ရွယ်ပြီး သက်တမ်း တစ်ရာနှစ်ရာလောက်သာ ကျန်ရှိနေသေးပါက သူသည် ဤတောင်ကြီးထဲတွင် စေ့စပ်သေချာစွာ ရှာဖွေနေဦးမည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခုမူ မတူညီတော့ချေ။ 'ကောင်းကင်လူသားတို့၏ ဆုတ်ယုတ်ခြင်း ငါးပါး' မှာ ပြန်လှည့်၍ မရသော လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ တစ်ခါတည်း သေဆုံးသွားပါက အရာအားလုံးမှာ ပြီးဆုံးသွားပြီ ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် အလုပ်ကိစ္စများကို ပို၍ ပြတ်သားစွာ လုပ်ဆောင်လာခဲ့သည်။

ဤအချိန်တွင် အဖြူရောင် ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော သက်ကြီးရွယ်အိုမှာ တောင်ထဲတွင် ရပ်နေပြီး အမူအရာမှာ တည်ငြိမ်နေသည်။

ကျင်းယွင်တောင် တစ်ခုလုံးမှာ ရုတ်တရက် စတင်၍ တုန်ခါလာသည်။ တောင် ကိုးလုံးထဲတွင် တစ်လုံးစီ၌ အခွင့်အရေးများ ဝပ်ကွယ်နေခဲ့သည်။ ဥပမာ - လီယန်ချူ သွားရောက်ခဲ့ဖူးသော 'ကျင်းယွင်တောင်၏ ရှုခင်းသာ' ဟု ရေးသားထားသည့် တံခါးဝ နေရာတွင် ထိပ်တန်း အမွေအနှစ် အမျိုးအစား သုံးမျိုး ကျန်ရှိနေခဲ့သည်။

ကောင်းကင်လူသားမှာ ယခုအချိန်တွင် အသက်ကန့်သတ်ချက်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ သင်ယူရန် အချိန်မရှိတော့သဖြင့် ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ခြင်းက ပို၍ ရှင်းလင်းမြန်ဆန်ပေသည်။ တောင်ထိပ်တစ်ခုပြီးတစ်ခုမှာ အက်ကွဲသွားပြီး ပြုတ်ကျ ပျက်စီးကာ ကမ္ဘာမြေကြီးမှာ တုန်ခါနေသည်။

ဤနေရာတွင် အလွန်ပြင်းထန်လှသော နဂါးသွေးကြော တစ်ခု ရှိနေခဲ့ပြီး ဝိညာဉ်ဓာတ်များ ပြည့်နှက်နေသဖြင့် ၎င်းကို ကျင့်ကြံသူတို့၏ နယ်မြေ အဖြစ် အသုံးပြုနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခုအချိန်တွင်မူ ဒေါင်ကျန့်ရန်သည် ကြီးမားလှသော စွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ ဤနဂါးသွေးကြောကို အတင်းအကျပ် ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။

အစိမ်းရောင်နှင့် ရွှေရောင် နှစ်ရောင် ရောယှက်နေသော နဂါးငယ်လေးတစ်ကောင်မှာ သူ၏ လက်ဝါးထဲတွင် ရှိနေပြီး အလွန်တရာ ဆန်းကြယ်လှပုံ ပေါ်သည်။

"နဂါးသွေးကြောက ဝိညာဉ်အဖြစ် ပြောင်းသွားတာပဲ ဒီကျင်းယွင်တောင်က တကယ်ကို သာမန်မဟုတ်ပါလား "

ဒေါင်ကျန့်ရန်က ပြုံးလျက် ပြောသည်။

ကျင့်ကြံသူများသည် အခွင့်အရေးကို အလေးထားသလို ကံကြမ္မာကိုလည်း အလေးထားကြသည်။ ဤကဲ့သို့ ပြုလုပ်ခြင်းမှာ လျှို့ဝှက်စွာဖြင့် အခြားသော အကြောင်းရင်း များကို ကူးစက်စေပြီး ဖြစ်သည်။ အထူးသဖြင့် ရှေးဟောင်းလူသားဧကရာဇ်တို့ ကောင်းကင်သို့ တက်လှမ်းရာနေရာကို ဖျက်ဆီးပစ်ခြင်း ဖြစ်သည်။ မျိုးစေ့ကို စိုက်ပျိုးပါက အသီးကို ခံစားရမည် ဖြစ်ပြီး ထိုမျှကြီးမားသော အကြောင်းရင်းကိုမူ နတ်ဘုရားများပင်လျှင် တာဝန်ယူလိုကြမည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ဒေါင်ကျွန်းရန်မှာ အသက်ကန့်သတ်ချက်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ရာ အခြားသော အရာများကို ဂရုစိုက်နိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

သူသည် ဤရွှေရောင် နဂါးငယ်လေးကို ဝမ်းဗိုက်ထဲသို့ မျိုချလိုက်ပြီး ခရက် ခရက် ဟု အသံမြည်အောင် ဝါးစားလိုက်သည်။ သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ တောက်ပလာတော့သည်။

ဤရှေးဟောင်း နာမည်ကြီး တောင်တန်းကြီးများမှာ တိမ်တိုက်များထဲသို့ မြင့်တက်နေကြပြီး တစ်လုံးစီမှာ လူသားလောက၏ အမြင့်ဆုံး တောင်များထက်ပင် မြင့်မားနေသည်။ ကျင်းယွင်တောင်အကြောင်းကို ပြောစရာပင် မလိုတော့ပေ။ ဤအချိန်တွင် ကျင်းယွင်တောင်၏ တောင်ကိုးလုံးမှာ လုံးဝ ပြိုကွဲပျက်စီးသွားပြီး အပျက်အစီးပုံများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

ရှေးယခင်က ကျင်းယွင်တောင်မှာ အနီရောင် တိမ်တိုက်များမှာ ပင်လယ်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေခဲ့ပြီး မည်သူမျှ မသိကြပေ။ ထိုအချိန်တွင် တစ်တောင်လုံး ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရသဖြင့် ဒေါင်ကျန့်ရန်သာလျှင် ထိုအနီရောင် တိမ်တိုက်၏ လျှို့ဝှက်ချက်ကို သိရှိသွားခဲ့သည်။

အနီရောင် တိမ်တိုက်တစ်ပွင့်မှာ ကောင်းကင်ဘက်သို့ ပျံသန်းသွားခဲ့သော်လည်း အဝေးကြီးသို့ မရောက်လိုက်ပေ။

အဖြူရောင် ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော ထိုအဘိုးအိုသည် တိုက်ရိုက်ပင် နတ်ဘုရားစွမ်းအား ကို ထုတ်ဖော်လိုက်ရာ ကောင်းကင်ထက်၌ ကြီးမားလှသော လက်ဝါးကြီးတစ်ခု ပြုတ်ကျလာခဲ့သည်။

စက္ကန့်အနည်းငယ် အကြာတွင် ထိုအနီရောင် တိမ်တိုက်ကို လက်ထဲတွင် ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။

"တကယ်ကိုပဲ ဒီလိုမျိုး လုပ်ဆောင်တာ ပိုပြီး လန်းဆန်းတာပဲ၊ မဟုတ်ရင် ဒီအနီရောင် တိမ်တိုက်ကို ဘယ်လိုလုပ် ရနိုင်မှာလဲ "

ဒေါင်ကျနိ့ရန်က အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်သည်။

ဤအနီရောင် တိမ်တိုက်မှာ ရှားပါးလှသော ရတနာတစ်ခု ဖြစ်ပြီး ၎င်းကို အနည်းငယ် သန့်စင်လိုက်သည်နှင့် ၎င်း၏ စွမ်းအားမှာ ပိုမို၍ ကြီးမားလာလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်တွင် အသိဉာဏ် မရှိသေးသော်လည်း ကျင်းယွင်တောင်ကို တစ်နှစ်ပတ်လုံး အနီရောင် တိမ်တိုက်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားခဲ့သည်။

ကျင်းယွင်တောင်သည် ရှေးဟောင်းလူသားဧကရာဇ်တို့၏ ကံကြမ္မာကို ကူးစက်စေရုံသာမက မျိုးဆက် အဆက်ဆက်သော ဧကရာဇ်တို့၏ ကံကြမ္မာကိုပါ ကူးစက်စေခဲ့သဖြင့် ထိုအနီရောင် တိမ်တိုက်ကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူသည် အနီရောင် တိမ်တိုက်ကို လက်ထဲတွင် သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး စိတ်ထဲတွင် အလွန် ဝမ်းသာပျော်ရွှင်နေသည်။

"ယင်ကျိုး နတ်ဘုရားရဲ့ အရိပ်အယောင်ကို ရှာမတွေ့ရင်ဘာဖြစ်မှာလဲ၊ သူတို့က တကယ်ပဲ ဒီတောင်နဲ့ ရေပြင်ကြားမှာ အခွင့်အရေးကို ရှာဖွေနေတာပဲ၊ အကယ်၍ ရှာမတွေ့ဘူးဆိုရင် တောင်ကိုပဲ တိုက်ရိုက် ဖျက်ဆီးလိုက်ရုံပဲ"

ဒေါင်ကျန့်ရန်၏ မျက်လုံးထဲတွင် ထူးခြားသော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာခဲ့သည်။

သူ့အတွက် ချန်ထားသော အချိန်မှာ များများစားစား မရှိတော့ပေ။ အကြောင်းရင်းများ ကို အပိုထပ်ဆောင်း၍ ထည့်တွက်နေစရာ မလိုတော့ပေ။

သို့သော် ထိုတစ်ကြိမ်တွင် ကျင်းယွင်တောင်သို့ ပြန်ရောက်လာပြီးနောက် စိတ်အခြေအနေမှာ အနည်းငယ် မပြတ်သားဖြစ်နေခဲ့သည်။ သူရောက်ရှိနေသော အဆင့်တွင် သူ၏ နှလုံးသားမှာ ဖန်သားကဲ့သို့ အေးချမ်းနေရမည် ဖြစ်သည်။

သူသည် ကျင်းယွင်တောင်ကို ဖျက်ဆီးပြီးနောက်တွင် လျှို့ဝှက်စွာဖြင့် အကြောင်းရင်းများ ကူးစက်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ယခင်က မည်သည့် တွန့်ဆုတ်ခြင်းမျှ မရှိခဲ့သော်လည်း လျှို့ဝှက်စွာဖြင့် ဤကဲ့သို့သော ခံစားမှုမျိုး ဖြစ်ပေါ်လာသည်ကို သူသည် အံ့ဩမိသည်။

ယခုလေးတင် နဂါးသွေးကြောကို မျိုချလိုက်ပြီး အနီရောင် တိမ်တိုက်ကို သိမ်းယူလိုက်ခြင်းဖြင့် ရရှိလာသော ပျော်ရွှင်မှုများမှာ ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

"လူသားတို့သည် ကံတရားကို အနိုင်ယူနိုင်သည်" ဟု ဆိုသော စကားပုံရှိသော်လည်း ကျင့်ကြံသူများအတွက်မူ များသောအားဖြင့် ကံတရားကို အနိုင်ယူနိုင်ခြင်း မရှိပေ။ ဤစိတ်ကူးကိုပင် မတွေးဝံ့ပေ။

လျှို့ဝှက်စွာ ပေါ်ပေါက်လာသော အကြောင်းရင်းများ မှာ တစ်ခါတစ်ရံတွင် လူကို တကယ်ပင် ဖိနှိပ် သေဆုံးသွားစေနိုင်သည်။

………………

ကျင်းယွင်တောင်မှ တောင်ဘက်သို့ မိုင်သုံးရာ အကွာတွင်မူ တောင်တံတားရှိသည်။

ဤနေရာမှာ ယခင်က ကျင့်ကြံရာနယ်မြေ ဖြစ်ခဲ့ပြီး ကောင်းကင်လူသားတို့က တစ်ကြိမ်တည်းတွင် ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့ဖူးသည်။ နောက်ပိုင်းတွင် ကမ္ဘာကြီး ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး ပြန်လည် အသက်ဝင်လာခဲ့သည်။

တောင်ထိပ်တွင် အဖြူရောင် ဝတ်ရုံဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်တစ်ဦး ရပ်နေသည်။ သူ၏ ပုံပန်းသဏ္ဌာန်မှာ ထူးခြားလှသည်။

ထိုနေရာတွင် ရပ်နေရုံဖြင့် လူကို အလွန်ထူးခြားသည်ဟု ထင်မြင်စေပြီး နတ်ဘုရားတစ်ပါး ကမ္ဘာမြေသို့ ဆင်းသက်လာသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့မှာ ထိုနန်းတော်ထဲတွင် ပန်းစိုက်သူအတွက် အလုပ်လုပ်ပေးသော လူငယ်များ ဖြစ်သည်။ လျန်ရှီမင် သေဆုံးသွားပြီးနောက် ဥယျာဥ်မှူး ကဲ့သို့ ဝတ်စားဆင်ယင်ထားသည့် အမျိုးသားက ဤလူငယ်ကို ကမ္ဘာမြေသို့ တခေါက် သွားရောက်ရန် ပြောဆိုခဲ့သည်။ ဤအဖြူရောင် ဝတ်ရုံဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်၏ နာမည်မှာ ချူဟယ် ဖြစ်သည်။

သူသည် နန်းတော်ထဲတွင် အစေခံတစ်ယောက်ကဲ့သို့သာ ဖြစ်ပြီး မည်သည့်အရာမျှ မထူးခြားပေ။

ထိုအချိန်တွင် သူ၏ ဘေးနားတွင် မျက်နှာထား တည်တင်းလှသော အမျိုးသားတစ်ဦး ရှိနေပြီး သူ၏ အနက်ရောင် ဆံပင်များမှာ လွင့်နေကာ ကြောက်ရွံ့ဖွယ် ကောင်းလှသည်။ သူသည် အဆုံးမရှိသော နေရာ များထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည့် အနောက်ဘက်မြေပြန့် မှ ဖြစ်သည်။ အနောက်ဘက်မြေပြန့်တွင် တိုင်ရွမ် နတ်ဘုရားဂိုဏ်း၏ အဓိက နယ်မြေ ရှိနေပြီး ဂိုဏ်းနှစ်ဂိုဏ်း (အမှန်တရားဂိုဏ်း နှင့် မိစ္ဆာဂိုဏ်း) ရှိသည်။

ထိုနေရာတွင် ကန်ယွမ်ကမ္ဘာကဲ့သို့ ကမ္ဘာမြေ၏ သံခြေချင်းများ မရှိသလို လမ်းကြောင်းများလည်း မပျက်စီးသေးပေ။ ထို့ကြောင့် အမွေအနှစ် များစွာ ကျန်ရှိနေခဲ့သည်။ မျက်စိရှေ့မှ အမျိုးသားမှာ တိုင်ရွမ် နတ်ဘုရားဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ် ဝမ်တောက်ရန် ဖြစ်သည်။

ဝမ်တောက်ရန်နှင့် နင်ယွင် တို့မှာ အနောက်ဘက်ဒေသ၏ စွမ်းအားအကြီးဆုံး နတ်ဘုရားနှစ်ပါး ဖြစ်သည်။

နင်ယွင် အထွတ်အထိပ်တွင် ရှိနေစဉ်က သူသည် ပုံမှန်အားဖြင့် မည်မျှပင် ရမ်းကားနေစေကာမူ တိုင်ရွမ် နတ်ဘုရားဂိုဏ်းသို့ သွားရန် မဝံ့ရဲပေ။ သူသည် ဝမ်တောက်ရန်နှင့် နှစ်ကြိမ် တိုက်ခိုက်ခဲ့ဖူးပြီး နှစ်ကြိမ်လုံး ရှုံးနိမ့်ကာ ကံကောင်း၍သာ လွတ်မြောက်ခဲ့ရသည်။

သို့သော်လည်း ထိုတိုင်ရွမ် နတ်ဘုရားဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ်မှာ တောင်ထဲတွင်သာ တိတ်တဆိတ် ကျင့်ကြံနေခဲ့ပြီး အလွယ်တကူ တောင်အောက်သို့ ဆင်းလေ့ မရှိပေ။ ဤအကြောင်းကိုလည်း မည်သူမျှ မသိရှိကြပေ။

ထိုအချိန်တွင် ဤအလွန်မြင့်မားသော ကျင့်ကြံမှုရှိသည့် တိုင်ရွမ် နတ်ဘုရားဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ်မှာ ထိုအဖြူရောင် ဝတ်ရုံ ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ် ချူဟယ်ကို အလွန်တရာ ရိုသေလေးစားနေသည်။ အကယ်၍ တိုင်ရွမ် နတ်ဘုရားဂိုဏ်းမှ လူများသာ သူတို့၏ ဂိုဏ်းချုပ် ဤပုံစံမျိုးကို မြင်တွေ့လိုက်ရပါက အလွန်အံ့ဩသွားကြမည်မှာ သေချာသည်။

ဂိုဏ်းချုပ်မှာ တိတ်တဆိတ် ကျင့်ကြံနေသော်လည်း လူတိုင်းနှင့် ပေါင်းသင်းဆက်ဆံရလွယ်သော သူတစ်ယောက် မဟုတ်ပေ။ ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် သူ၏ တည်ငြိမ်မှုမှာ အလွန်ပင် ကြီးမားလှသည်။ အဆုံး၌ သူသည် အနောက်ဘက်မြေပြန့် ကမ္ဘာ၏ အပြင်းထန်ဆုံး နတ်ဘုရား ဖြစ်သည်။

အဖြူရောင် ဝတ်ရုံ ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ် ချူဟယ်၏ မျက်လုံးများမှာ တည်ငြိမ်နေပြီး သူ၏ မျက်လုံးနှစ်လုံးမှာ မိုင်ပေါင်းရာချီ ရှိသော အကွာအဝေးကို မြင်နိုင်ပုံရသည်။ သူ၏ အထောက်အထားမှာ လျန်ရှီမင်ထက်ပင် ပိုမိုမြင့်မားပြီး နန်းတော်ထဲရှိ အတွင်းလူ ဖြစ်သည်။ အဆုံးမရှိသော ကမ္ဘာကြီးထဲတွင် ထားရှိပါက သူသည် အလွန်အစွမ်းထက်လှသော ပါရမီရှင်တစ်ယောက် ဖြစ်သည်။

ချူဟယ်က ရုတ်တရက် မေးခွန်းတစ်ခု မေးလိုက်သည်။

"ဝမ်တောက်ရန်၊ မင်းရဲ့ လက်ရှိ ကျင့်ကြံမှုအရ တောင်တန်းကြီးတစ်ခုကို ဖျက်ဆီးလိုက်ရင် အကျိုးတရား ကူးစက်မှာကို ကြောက်သလား "

ဝမ်တောက်ရန်က ပြုံးလျက် ပြောသည်။

"အဲဒါကတော့ တောင်တန်းက ကြီးမားသလား ဒါမှမဟုတ် သေးငယ်သလားပေါ်မှာ မူတည်ပါတယ်၊ အကြောင်းရင်းတွေကလည်း မတူညီပါဘူး။"

ချူဟယ်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောသည်။

"ရှေးဟောင်းလူသားဧကရာဇ်နဲ့ သက်ဆိုင်တယ်"

ဝမ်တောက်ရန်က ခဏမျှ ကြောင်သွားပြီးနောက် ရယ်မောလိုက်သည်။

"ဒီလိုမျိုး အကြောင်းရင်းတွေကိုတော့ ကျွန်တော် မကူးစက်ချင်ပါဘူး၊ အရမ်းကြီးမားလွန်းတယ်"

ချူဟယ်က ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။

"မှန်တယ်၊ အကယ်၍ တစ်ယောက်ယောက်က ရှေးဟောင်းလူသားဧကရာဇ်တို့ ကောင်းကင်ကို တက်လှမ်းရာနေရာကို ဖျက်ဆီးပြီး လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားအောင် လုပ်လိုက်ရင် မင်း ဘယ်လို ထင်သလဲ"

ဝမ်တောက်ရန်က ပြောသည်။

"ရူးသွပ်သွားတာလား"

ချူဟယ်က အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်၊ ရူးသွပ်သွားတာပဲ။ ဒါပေမဲ့ ပန်းကန်လုံး ကွဲသွားရင်တောင် သုံးလို့ရသေးတယ်၊ နောက်တစ်ခါ ထပ်ခွဲရင်တော့ တကယ်ကို သုံးလို့ မရတော့ဘူး"

ဝမ်တောက်ရန်က သူ၏ ဘေးနားတွင် ရပ်နေပြီး အလွန်တရာ ရိုသေလေးစားစွာ ဆက်ဆံသည်။

"ချူနတ်ဘုရားရဲ့ စကားက တကယ်ကိုပဲ စဉ်းစားစရာ ကောင်းတယ်၊ ကျွန်တော် သေချာပေါက် ဆင်ခြင်ပါ့မယ်"

ချူဟယ်က ဤအနောက်ဘက်ဒေသ၏ နတ်ဘုရားကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်သည်။

"လွန်သွားပြီ"

ဝမ်တောက်ရန်က ရိုးသားစွာ ပြောသည်။

"ကျွန်တော် ပြောတဲ့ စကားတိုင်းက စိတ်ရင်းနဲ့ပါ "

………………

တောင်တန်းများကြားတွင် ဝပ်ကွယ်နေပြီး ရှာဖွေရ ခက်ခဲသော ကောင်းကင်လူသားအိုကြီးမှာ ကျင်းယွင်တောင်ကို ဖျက်ဆီးလိုက်ပြီးနောက်တွင် စိတ်ထဲ၌ ကြိုတင်သတိပေးမှုများ ရှိနေခဲ့သော်လည်း ချက်ချင်းပင် ဖိနှိပ်လိုက်သည်။

"အသက်ကန့်သတ်ချက်ကို ရောက်တော့မှာပဲ၊ ဒီအကြောင်းတွေကို ဂရုစိုက်နေစရာ မလိုတော့ဘူး။ ယင်ကျိုး နတ်ဘုရားတွေ မဟုတ်ရင် လူသားလောကမှာ ကြောက်ရွံ့စရာဆိုတာ အဲဒီ တာအိုဆရာ တစ်ယောက်တည်းပဲ ရှိတယ်။ သူက ဝမ်စန်း ကျိန်စာမိထားတာဆိုတော့ သူ ကိုယ်တိုင်တောင် မကယ်နိုင်ဘူး၊ ကောင်းကင်ကနေ မိုးကြိုးပစ်ချမှာကိုတော့ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး"

ဒေါင်ကျန့်ရန်က တွေးလိုက်မိပြီး စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် ပေါ့ပါးသွားခဲ့သည်။

သူသည် ယခုအချိန်တွင် ခန္ဓာကိုယ်၏ ဒဏ်ရာများကို အပြည့်အဝ သန့်စင်လိုက်ပြီးဖြစ်ရာ ပိုမို၍ စိတ်စွမ်းအားကောင်းလာခဲ့သည်။ သို့သော် မိစ္ဆာသန့်စင်အိုးကို ဆုံးရှုံးလိုက်ရခြင်းမှာ နှမြောစရာကောင်းလှပေသည်။

သို့သော် သူသည် ဤနေရာမှ မထွက်ခွာမီမှာပင် တိမ်တိုက်များ အထက်မှ ဓားအလင်းတန်းတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။

ထိုဓားအလင်းတန်းမှာ အလွန်တရာ တောက်ပလှပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါ လူပုံစံအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

သူသည် အသွင်အပြင် ရုပ်ရည် ပြည့်စုံလှသော လူငယ်တာအိုဆရာ ဖြစ်ပြီး ခါးတွင် ဇီချင်းဓားမြွှာ ကို ချိတ်ဆွဲထားကာ ကောင်းကင်လူသားအိုကြီး၏ ရှေ့ ဆယ်မီတာ အကွာတွင် ရပ်နေခဲ့သည်။

ဒေါင်ကျန့်ရန်က သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး စိတ်ထဲတွင် အံ့ဩသွားခဲ့သည်။

အပြင်ပန်းအရကြည့်လျှင် လီယန်ချူမှာ မည်သည့် အိုမင်းရင့်ရော်မှုမျှ မရှိဘဲ အသက်ရှုနှုန်းမှာ တောင်တန်းကြီးပမာ တည်ငြိမ်နေခဲ့သည်။

ယခင်က လီယန်ချူက သူ့ကို လှောင်ပြောင်ခဲ့သဖြင့် ဒေါင်ကျန့်ရန်မှာ သူ့ကို ပြန်မြင်လိုက်ရသောအခါ စိတ်အခြေအနေမှာ အံ့ဩစရာကောင်းလောက်အောင် ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။

သူသည် စိတ်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း ရှိသော်လည်း ဤလူငယ်တာအိုဆရာကို သတ်ရန် ဆန္ဒရှိနေသော်လည်း မိမိ၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို မပျက်စီးစေလိုပေ။

သို့သော် သူ စကားမပြောရသေးမီမှာပင်...

ရှေ့ရှိ မျက်နှာချိုသော တာအိုဆရာက ပြောလိုက်သည်။

"ခွေးမသားရေ၊ နောက်တစ်ခါ ထပ်တွေ့ပြန်ပြီ။"

ဒေါင်ကျန့်ရန် - "………………"

ဒေါင်ကျန့်ရန်၏ မျက်နှာမှာ မှိုင်းညှိုးသွားခဲ့သည်။

မှန်ပေသည်

ဒီခွေးစိတ်ကပဲ

"မိတ်ဆွေရဲ့ စိတ်နေသဘောထားက တကယ်ကိုပဲ လူနတ်မကြိုက်ဘူး၊ ကံမကောင်းစွာနဲ့ပဲ ဝမ်စန်း ကျိန်စာမိထားတော့ မကြာခင် သေတော့မှာပဲ။ မဟုတ်ရင် နတ်ဘုရားလောကကို တက်လှမ်းနိုင်မယ်ဆိုရင် နည်းနည်းလောက်တော့ တည်ငြိမ်သင့်တာပေါ့"

ဒေါင်ကျန့်ရန်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောသည်။

"မင်းလိုပဲ နတ်ဘုရားလောကမှာ ခွေးလို အလုပ်လုပ်ရမှာလား"

လီယန်ချူက လှောင်ပြောင်သည်။

ဒေါင်ကျန့်ရန် - "……………………"

"အသက်ရှည်ဖို့အတွက် နောင်တ မရပါဘူး၊ မိတ်ဆွေကတော့ ကောင်းကင်လူသား ဖြစ်ဖို့တောင် ကြိုးစားလို့ မရတော့ဘူး။"

ဒေါင်ကျန့်ရန် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ ဤလူငယ်တာအိုဆရာ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် လှောင်ပြောင်သည့် အရိပ်အယောင်များ ပြည့်နှက်နေသည်ကို သူ သတိထားမိသည်။

သူ အလုပ်လုပ်ဖို့ ပြင်နေစဉ် လီယန်ချူမှာ အလွန်တရာ တည်ငြိမ်နေသဖြင့် အနည်းငယ် ကြောက်လန့်သွားခဲ့သည်။

"ဒီလူရဲ့ အငွေ့အသက်ကို ကြည့်ရတာ...ဝမ်စန်း ကျိန်စာကို သူ ဖျက်ဆီးလိုက်ပြီလား ဒါ မဖြစ်နိုင်ဘူး..."

ဒေါင်ကျန့်ရန်၏ မျက်လုံးများမှာ တောက်ပနေသည်။

လီယန်ချူက ဘေးဘီကို ကြည့်လိုက်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ ပြောသည်။

"မင်း ကျင်းယွင်တောင်ကို ဖျက်ဆီးလိုက်တာလား"

ဒေါင်ကျန့်ရန်က ပြောသည်။

"ဒီတောင်ထဲက နဂါးသွေးကြောက အရသာရှိတယ်၊ နောက်လူတွေကို ချန်ထားပေးတာထက်စာရင် ငါပဲ စားသုံးတာက ပိုကောင်းတယ်လေ။"

လီယန်ချူမှာ ယခုအချိန်အထိ ကျင့်ကြံလာခဲ့ရာ ဤအကြောင်းရင်း ကိစ္စရပ်များကို အနည်းငယ် နားလည်လာခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် သူသည် ဒေါင်ကျန့်ရန်ကို ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

"အံ့ဩစရာပဲ၊ အခု ငါ မင်းကို တွက်ချက်နိုင်နေပြီ၊ ဘုရားသခင်က မင်းကို သေစေချင်နေတာပဲ။"

ဒေါင်ကျန့်ရန်မှာ စိတ်ထဲတွင် တုန်လှုပ်သွားခဲ့ပြီး လီယန်ချူ၏ စကားထဲမှ အဓိပ္ပာယ်ကို ချက်ချင်းပင် နားလည်သွားခဲ့သည်။

မိမိကိုယ်တိုင် ရရှိထားသော အကြောင်းရင်းမှာ အရမ်းကြီးမားလွန်းသဖြင့် သူတစ်ပါးက တွက်ချက်နိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူ၏ မျက်နှာမှာ မှိုင်းညှိုးသွားပြီး ဒေါသတကြီးဖြင့် ပြောသည်။

"ရူးသွပ်လိုက်တာ"

သူသည် ထိုလူငယ်တာအိုဆရာကို စမ်းသပ်ကြည့်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

အကယ်၍ သူသည် ဤလူငယ်တာအိုဆရာကို စမ်းသပ်ကြည့်နိုင်ပြီး အလွန်တရာ ငြိမ်သက်နေသည်ကို တွေ့ရှိပါက သူသည် ထိုတာအိုဆရာကို သတ်ပစ်လိမ့်မည်။

နောက်ကျောမှ စွမ်းအားမှာ ကြီးမားသော မြစ်ကြီးပမာ တဟုန်ထိုး တိုက်ခိုက်လာခဲ့သည်။

၎င်းထဲတွင် နတ်ဘုရားစွမ်းအား များစွာ ပါဝင်နေပြီး အပ်၊ အိုး၊မျှော်စင်၊ ဓား၊ လှံ၊ ဓားရှည်များကဲ့သို့သော လက်နက်များ၏ ပုံစံများကို မြင်တွေ့နိုင်ခဲ့သည်။

ထိုအရာများမှာ တကယ့် လက်နက်များ မဟုတ်ဘဲ ၎င်းတို့ထဲမှ အမှတ်အသားများသာ ဖြစ်သည်။

အချို့မှာ စိတ်ဝိညာဉ် ကို ရည်ရွယ်ပြီး အချို့မှာ ရုပ်ခန္ဓာကို ဖျက်ဆီးရန် ဖြစ်သည်။ တစ်ခဏချင်းတွင် တိုက်ခိုက်လာခဲ့ရာ လူပေါင်း ထောင်ပေါင်းများစွာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း တိုက်ခိုက်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ သူ၏ အရင်းအမြစ် ဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်လူသား ဖြစ်လာပြီးနောက် သူသည် ကောင်းကင်ဘုံသို့ မတက်လှမ်းသော်လည်း အဆုံးမရှိသော နေရာများထဲသို့ စစ်ချီခဲ့ဖူးပြီး လူအများအပြားနှင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့ဖူးကာ ထူးချွန်သော ပါရမီဖြင့် အရာတော်တော်များစွာကို နားလည်ထားခဲ့သည်။

လီယန်ချူမှာ အလွန်တရာ ရိုးရှင်းစွာ လက်သီးတစ်ချက် ထိုးနှက်လိုက်ရာ ထိုမြစ်ကြီးမှာ ချက်ချင်းပင် အပိုင်းပိုင်း ပြတ်တောက်သွားပြီး လက်နက်အမှတ်အသားများမှာ ဝုန်းခနဲ ပျက်စီးသွားခဲ့ရသည်။

ဒေါင်ကျန့်ရန်၏ လက်မောင်းမှာ ချက်ချင်းပင် သွေးများ ပန်းထွက်သွားခဲ့ပြီး အသားများ ပေါက်ကွဲသွားကာ မိုးကြိုးပစ်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။

သူသည် လီယန်ချူကို မယုံနိုင်စွာ ကြည့်နေခဲ့သည်။

ယခင်က ထိုလူငယ်တာအိုဆရာနှင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့စဉ်က တိုက်ကွက်ရာပေါင်းများစွာ တိုက်ခိုက်ခဲ့သော်လည်း အနိုင်အရှုံး မပေါ်ခဲ့ပေ၊ ၎င်းမှာ သူ၏ လက်ထဲတွင် နတ်ဘုရားလက်နက် ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ယခုအချိန်တွင်မူ လက်သီးတစ်ချက်တည်းဖြင့် သူ၏ တိုက်ကွက် ကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ပြီး သူ၏ လက်မောင်းကိုလည်း ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။

သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ထိတ်လန့်သွားခဲ့ပြီး လက်နှစ်ဖက်ကို ချက်ချင်းပင် လက်အစီရင်များကို ပြုလုပ်လိုက်သည်။ လက်နှစ်ဖက်စလုံးမှာ မတူညီသော အစီရင်များ ဖြစ်ပြီး နှစ်ခုစလုံးမှာ ထိပ်တန်း အမွေအနှစ်များ ဖြစ်သည်။

လက်ဟန်အစီရင်နှစ်ခုကို စတင်လိုက်သောအခါ လီယန်ချူ၏ ရင်ဘတ်ပေါ်ရှိ အင်္ကျီပေါ်တွင် အစိမ်းရောင် အစီရင်တစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။

တာအိုဂိုဏ်း၏ အစစ်အမှန် ဖြစ်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ နောက်တွင် အနီရောင် အစီရင်တစ်ခု ပေါ်လာပြီး ရွှေရောင်အရောင်များ တောက်ပနေကာ သူ၏ နောက်ကျောကို ရိုက်ခတ်သွားခဲ့သည်။

လက်ဟန်အစီရင်နှစ်ခုစလုံးကို စတင်လိုက်ပြီးနောက် ကမ္ဘာမြေကြီးမှာ တုန်ခါသွားခဲ့ပြီး ဟင်းလင်းပြင်မှာ တုန်ခါသွားခဲ့သည်။

တာအိုဂိုဏ်းနှင့် ဗုဒ္ဓဂိုဏ်း၏ အစီရင်နှစ်ခုမှာ လီယန်ချူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ရိုက်ခတ်သွားခဲ့သော်လည်း သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အနည်းငယ်မျှသာ လှုပ်ရှားသွားခဲ့သည်။

လီယန်ချူက ခြေလှမ်းတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်ပြီး 'ခရစ်ခနဲ' အသံနှင့်အတူ ဒေါင်ကျန့်ရန်၏ လက်မောင်းတစ်ခုကို ဆွဲဖြဲလိုက်ပြီး အတင်းအကျပ် ဆွဲဖြဲလိုက်သည်။

ထိုမြင်ကွင်းမှာ သွေးပျက်ဖွယ် ကောင်းလှပြီး အလွန်တရာ ကြောက်စရာကောင်းလှသည်။

ဒေါင်ကျန့်ရန်က ဟောက်လိုက်ပြီးနောက် နောက်သို့ နောက်ဆုတ်သွားခဲ့သည်။

သူ၏ ကောင်းကင်လူသား ရုပ်ခန္ဓာမှာ အိုမင်းရင့်ရော်မှု မရှိသေးဘဲ အကောင်းဆုံး အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သော်လည်း ဤမျှလွယ်ကူစွာပင် ဆွဲဖြဲခြင်းကို ခံလိုက်ရလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။

သူသည် အင်္ကျီလက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ ထွက်ခွာသွားခဲ့ပြီး သွေးများမှာ လီယန်ချူ၏ အင်္ကျီပေါ်တွင် စွန်းထင်းသွားကာ နတ်ဘုရားအဆောင် များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

ထိုနည်းလမ်းမှာ အလွန်တရာ ဆန်းကြယ်လှပြီး သွေးသားများကို အဆောင် အဖြစ် ပြောင်းလဲခြင်း ဖြစ်သည်။

လီယန်ချူမှာလည်း သူ၏ ဤနည်းလမ်းကို ခံစားမိလိုက်ရာ ဤအဘိုးအိုမှာ အခြားသော နည်းလမ်းများ ကျန်ရှိနေသေးသည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။

ကျိန်စာများ စတင်သွားပြီးနောက် လီယန်ချူ၏ ဝတ်ရုံမှာ ဝုန်းခနဲ ပေါက်ကွဲသွားခဲ့ပြီး ပြာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

ဤသွေးဖြင့် အဆောင် ပြုလုပ်ခြင်းမှာ တစ်ဖက်လူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ သွေးများကို ဆွဲခေါ်ကာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပေါက်ကွဲစေနိုင်သည်။

ကျင့်ကြံမှု အစွမ်းအစ ကြီးမားလှသော နတ်ဆိုးများ သို့မဟုတ် ကိုယ်ခံပညာရှင်များအတွက်မူ ၎င်းမှာ ပို၍ပင် အခက်အခဲ ရှိသည်။

သို့သော် လီယန်ချူ၏ ရုပ်ခန္ဓာမှာ မည်မျှ ခိုင်မာသနည်း၊ 'စိန်ကဲ့သို့ မပျက်စီးနိုင်သော ရွှေကိုယ်ထည်' ဟု ခေါ်ဆိုနိုင်သည်။

ယခုအချိန်တွင် သွေးများ ပွက်ပွက်ဆူနေသော်လည်း ရုပ်ခန္ဓာမှ ထိန်းချုပ်ထားသဖြင့် အကြွင်းအကျန် စွမ်းအားများမှာ သူ၏ အင်္ကျီကိုသာ ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားစေခဲ့သည်။

ဒေါင်ကျန့်ရန်၏ မျက်လုံးများမှာ တောက်ပသွားသည်။

ထိုအချိန်တွင် လီယန်ချူ၏ လက်သီးမှာ နောက်ထပ် တစ်ချက် ထိုးနှက်လာခဲ့သဖြင့် သူသည် သွေးအန်ကာ နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားခဲ့သည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် နံရိုးများ ကျိုးသွားပြီး အသားများ ပေါက်ကွဲသွားခဲ့သည်။

လီယန်ချူ၏ လက်သီးမှာ အလွန်တရာ လေးလံလှပြီး နံရိုးများကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် ကျိုးသွားစေခဲ့သည်။

ဤအချိန်တွင် လီယန်ချူမှာ အင်္ကျီမပါဘဲ ရပ်နေခဲ့ပြီး သူ၏ ကြွက်သားများမှာ ကြောက်စရာကောင်းလောက်အောင် ထွက်ပေါ်မနေဘဲ အလွန်တရာ ညီညာနေသော်လည်း ကြောက်စရာကောင်းသော စွမ်းအားများ ပေါက်ကွဲနေပြီး အစွန်းအထင်းများမှာ ထင်ရှားနေသဖြင့် အင်္ကျီမပါဘဲ ပိုမို၍ ထူးခြားလှပနေသည်။

"ခွေးအိုကြီး မင်းရဲ့ အဆောင် က အဝတ်အစားကိုတော့ ဖျက်ဆီးနိုင်တယ်၊ စွမ်းအားက မဆိုးဘူး။"

လီယန်ချူက လှောင်ပြောင်ပြီးနောက် ထပ်မံ၍ တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

အနည်းငယ် တိုက်ခိုက်လိုက်ရုံဖြင့် ဒေါင်ကျန့်ရန်မှာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သွေးများ ပန်းထွက်လျက် သွေးအိုင်ထဲတွင် လဲကျသွားခဲ့သည်။

သူသည် မယုံနိုင်စွာဖြင့် ရှေ့ရှိ ထိုလူငယ်တာအိုဆရာကို ကြည့်နေခဲ့ပြီး ခါးတွင် ချိတ်ဆွဲထားသော ဓားမှာ မထုတ်ရသေးပေ။

လက်သီးနှစ်ချက်တည်းဖြင့် သူ့ကို ဒဏ်ရာရရှိစေခဲ့သည်။

"မင်းရဲ့ ကံကြမ္မာ ကုန်ဆုံးသွားပြီ၊ မင်းကို သတ်တာက ခွေးကို သတ်သလိုပဲ။"

လီယန်ချူ၏ အသံမှာ အေးစက်နေသည်။

ဒေါင်ကျန့်ရန်မှာ မယုံနိုင်စွာဖြင့် သူ 'ဝမ်စန်းကျိန်စာ' မမိဘူးလား။

သူသည် သွေးသား ယိုယွင်းမှု မရှိဘူးလား၊ ကျင့်ကြံမှုအဆင့် မကျဆင်းဘူးလား။

ထို့အပြင် ယခင်က ဤလူငယ်တာအိုဆရာမှာ အစွမ်းအစ အပြည့်ရှိစဉ်က နတ်ဘုရားလက်နက်ကို အသုံးပြု၍ သူ့ကို အနိုင်မယူနိုင်ခဲ့ပေလား။

သူသည် ယခုအချိန်တွင် အံ့ဩစွာဖြင့် မျက်လုံးများကို ကျယ်ကျယ်ဖွင့်၍ လီယန်ချူကို ကြည့်နေခဲ့သည်။

သူ မသိသည်မှာ လီယန်ချူမှာ နားလည်သဘောပေါက်မှု ရှိလာပြီး ယန့်ရှန်းတောင် တိုက်ပွဲထက်ပင် ပိုမို၍ သန်မာလာခဲ့ပြီး သူ၏ ကိုယ်ခံပညာ စိတ်ဓာတ်မှာလည်း အလွန်တရာ အစွမ်းထက်လှသည်။

ထို့ကြောင့် လက်သီးတစ်ချက်တည်းတွင် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး တုန်လှုပ်သွားလောက်သော စွမ်းအားမျိုး ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ဒေါင်ကျန့်ရန်မှာ မကျေနပ်ပေ၊ သူသည် သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ဖြင့် ထိုလူငယ်တာအိုဆရာကို ရှုံးနိမ့်သွားလိမ့်မည်ဟု လုံးဝ မယုံကြည်ပေ။

သူသည် ရွှေဝါရောင် ကျင့်စဉ် ကို လှုပ်ရှားလိုက်ရာ ဝိညာဉ်ဓာတ်များမှာ သူ့ထံသို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိလာပြီး လေဆင်နှာမောင်းတစ်ခုကဲ့သို့ အသက်ရှုနှုန်းမှာ ပိုမို၍ သန်မာလာခဲ့သည်။

သူတွင် အလွန်တရာ ပြင်းထန်လှသော နတ်ဘုရားစွမ်းအား တစ်ခု ရှိပြီး 'ကိုးကြိမ်မြောက် အသွင်ပြောင်းခြင်း' ဟု ခေါ်သည်။

သူသည် မည်မျှပင် ဝန်မခံချင်သော်လည်း ၎င်းမှာ ထိုတာအိုဆရာအိုကြီး၏ သင်္ချိုင်းထဲတွင် သင်ယူခဲ့ရသော ထိပ်တန်း တိုက်ခိုက်ရေး နတ်ဘုရားစွမ်းအား ဖြစ်သည်။

ကိုးကြိမ်မြောက် အသွင်ပြောင်းခြင်း အောက်တွင် စိတ်ဝိညာဉ် ပါ ပျက်စီးသွားလိမ့်မည် ဖြစ်သော်လည်း သက်တမ်းကို စားသုံးပြီး ရုပ်ခန္ဓာလည်း မခံနိုင်ပေ။

သူ စတင်လိုက်ပြီးနောက် ရုပ်ခန္ဓာမှာ ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီး သွေးများ ပန်းထွက်ကာ အရိုးများ ပေါ်လာခဲ့သည်။

ထို့အပြင် တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် သူ တစ်ကိုယ်လုံး အိုမင်းရင့်ရော်သွားခဲ့သည်။

'ကောင်းပင်လူသားတို့၏ ဆုတ်ယုတ်ခြင်း ငါးပါး' က စတင်၍ ရိုက်ခတ်သွားခဲ့သည်။

လီယန်ချူ၏ လက်ရှိ အဆင့်နှင့်ပင်လျှင် စိတ်ဝိညာဉ် မှာ ကြိုတင် သတိပေးမှုများ စတင်လာခဲ့သည်။

ဤ ကိုးကြိမ်မြောက် အသွင်ပြောင်းခြင်း ၏ တိုက်ခိုက်နည်းမှာ အလွန် ရှေးကျပြီး အသက်ကို စတေး၍ တိုက်ခိုက်ရန် အကောင်းဆုံး ဖြစ်သည်။

ဒေါင်ကျန့်ရန်မှာ ထိုအချိန်တွင် အသက် ဆယ်နှစ်ကျော်အထိ အိုမင်းသွားခဲ့ပြီး ထိုတည်ငြိမ်သော ကောင်းကင်လူသားပုံစံကို ဆက်လက် မထိန်းသိမ်းနိုင်တော့ပေ။

သို့သော် တစ်ခဏချင်းတွင် ဤ ကိုးကြိမ်မြောက် အသွင်ပြောင်းခြင်း မှာ အပြည့်အဝ စတင်သွားပြီး အနက်ရောင်တွင်းကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ လီယန်ချူကို မျိုချလိုက်တော့သည်။

အခန်း ၁၁၈၈ - မိစ္ဆာခေါင်းဆောင်ကို နှိမ်နင်းခြင်း

ဒေါင်ကျန့်ရန်သည် ကျင့်ကြံမှုအဆင့် အလွန်မြင့်မားပြီး ထိပ်တန်း တိုက်ခိုက်ရေး နတ်ဘုရားစွမ်းအား အများအပြားကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူဖြစ်သည်။ သူ၏ စွမ်းအားမှာ ခန့်မှန်း၍မရနိုင်အောင် နက်နဲလှပေသည်။

သူ အသုံးပြုလိုက်သည့် "ကိုးကြိမ်မြောက် အသွင်ပြောင်းခြင်း" ဆိုသည့် ကျင့်စဉ်မှာ အလွန်ပင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လှသည်။ ၎င်းကို စတင်အသက်သွင်းလိုက်သည်နှင့် အသုံးပြုသူကိုယ်တိုင်ပင် အသက်တစ်ဝက်ခန့် ဆုံးရှုံးသွားရလောက်သည့်အထိ အန္တရာယ်ကြီးမားလှသဖြင့် သူသည် ဤကျင့်စဉ်ကို ကျင့်ကြံပြီးသည့်နောက် ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မှ ပထမဦးဆုံးအကြိမ်အဖြစ် အသုံးပြုခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤနတ်ဘုရားစွမ်းအားမှာ ရှောင်လွှဲရန် အလွန်ခက်ခဲလှသည်။ လီယန်ချူသည် အနက်ရောင်တွင်းကြီး၏ မျိုချခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီးနောက် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အလင်းရောင်များမှာ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ သူသည် မည်မျှပင် ထူးချွန်သော တရားကျင့်စဉ်များကို အသုံးပြုပါစေ၊ ရွှံ့နွံထဲသို့ ကျရောက်သွားသကဲ့သို့ မည်သည့်အရာမျှ ထူးခြားမှု မရှိတော့ပေ။

ထိုမျှသာမကဘဲ၊ သူ့ပတ်ဝန်းကျင်မှ ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းသော အငွေ့အသက်များသည် လီယန်ချူ၏ ရုပ်ခန္ဓာနှင့် စိတ်ဝိညာဉ်ကို စတင်၍ သန့်စင်ဖျက်ဆီးတော့သည်။ ဤဖြစ်စဉ်မှာ ဖြည်းဖြည်းချင်းဟု ထင်ရသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင် အလွန်ပင် မြန်ဆန်လွန်းသည်။ တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် သူ၏ အသက်ကို အဆုံးတိုင်အောင် ဖျက်ဆီးနိုင်သည့် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

လီယန်ချူသည် ရှင်းဟွမ်အလံ ကို ချက်ချင်းပင် ထုတ်သုံးလိုက်သည်။ နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများ ကျဆင်းလာပြီး မည်သည့်တိုက်ခိုက်မှုမျိုးကိုမဆို ကာကွယ်ပေးနိုင်သည့် အကာအရံများ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ သို့သော် အနက်ရောင်တွင်းကြီးထဲတွင် ရှိနေချိန်၌ ထိုအလံ၏ တန်ခိုးကို ထိန်းသိမ်းရန် ကုန်ဆုံးလိုက်ရသည့် တရားစွမ်းအားမှာ အလွန်ပင် များပြားလှသည်။ သူ၏ လက်ရှိ အဆင့်ကိုး ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ဖြင့်ပင် တစ်ခဏအတွင်း ထက်ဝက်ကျော် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ရသည်။

ကိုးကြိမ်မြောက် အသွင်ပြောင်းခြင်း၏ နတ်ဘုရားစွမ်းအားမှာ အမှန်တကယ်ပင် အစွမ်းထက်လွန်းသည်။ ထိုစဉ်က တာအိုဆရာလူအိုကြီး ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်မှာလည်း နက်နဲလွန်းလှပြီး သာမန်မြေပြင်နတ်ဘုရား များထက် သာလွန်သည်။ ဤသည်မှာ ကြီးမားသော အမွေအနှစ်၊ ကြီးမားသော နတ်ဘုရားစွမ်းအား ဖြစ်ပေသည်။

ဤသို့ အခြေအနေဆိုးဝါးနေချိန်တွင် လီယန်ချူသည် သူ၏ ဝမ်းဗိုက်အတွင်းမှ 'ရွှမ်ဟွမ် နတ်ဘုရားအငွေ့အသက်' က အနည်းငယ် တုန်ခါသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ တစ်ချက်မျှ တုန်ခါသွားရုံဖြင့် သူသည် ထိုအနက်ရောင်တွင်းကြီးထဲမှ အလွယ်တကူ လွတ်မြောက်သွားခဲ့သည်။ လွတ်မြောက်သွားပြီးနောက်တွင် သူမြင်လိုက်ရသည်မှာ အိုမင်းရင့်ရော်နေပြီဖြစ်သော ဒေါင်ကျန့်ရန်သည် မယုံကြည်နိုင်သည့် အမူအရာဖြင့် ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်နေသည်ကိုပင်။

လီယန်ချူသည် ရွှမ်ဟွမ် နတ်ဘုရားအငွေ့အသက်ကို ထပ်မံ၍ စမ်းသပ်ကြည့်သော်လည်း ၎င်းမှာ ပြန်လည်၍ ငြိမ်သက်သွားကာ ဝမ်းဗိုက်အတွင်း၌ပင် ကိန်းဝပ်သွားခဲ့သည်။

"စိတ်ကူးပေါက်သလို နေတတ်ပေမယ့် တကယ်လည်း အသုံးဝင်သားပဲ"

လီယန်ချူက တွေးလိုက်သည်။

ဒေါင်ကျန့်ရန်သည် သူ၏ သက်တမ်းကို အကုန်ခံပြီး၊ နတ်ဘုရားရုပ်ခန္ဓာကိုပင် ပျက်စီးစေသည်အထိ အသုံးပြုခဲ့ရသော ကိုးကြိမ်မြောက် အသွင်ပြောင်းခြင်းသည် လီယန်ချူကို ခဏတာမျှသာ ဖမ်းဆီးထားနိုင်ခဲ့သည်။ ထို့အပြင် ဤလူငယ်တာအိုဆရာမှာ မည်သည့်ဒဏ်ရာမျှ မရရှိဘဲ တရားစွမ်းအား အနည်းငယ်သာ ဆုံးရှုံးခဲ့သည်။

"ခုနက ငါ သေချာ မစမ်းသပ်ရသေးဘူး၊ နောက်တစ်ခါလောက် ထပ်လုပ်ပေးနိုင်မလား"

လီယန်ချူက မေးလိုက်သည်။

တကယ်တမ်း ပြောရမည်ဆိုလျှင် ဤကိုးကြိမ်မြောက် အသွင်ပြောင်းခြင်းကို နောက်ထပ် အကြိမ်အနည်းငယ်မျှ ခံစားကြည့်နိုင်မည်ဆိုပါက သူသည် ထိုရွှမ်ဟွမ် နတ်ဘုရားအငွေ့အသက်ကို အပြည့်အဝ ထိန်းချုပ်နိုင်တော့မည် ဖြစ်သည်။

ဒေါင်ကျန့်ရန် - "………………"

မင်းပြောတဲ့ စကားတွေက လူစကား ဟုတ်ရဲ့လား

ထိုကိုးကြိမ်မြောက် အသွင်ပြောင်းခြင်းကို တစ်ခါအသုံးပြုတိုင်း သူ၏ သက်တမ်းမှာ များစွာ ဆုံးရှုံးရပြီး ရုပ်ခန္ဓာမှာလည်း ပျက်စီးလုနီးပါး ဖြစ်သွားရသည်။ အကယ်၍ နောက်တစ်ခါ ထပ်သုံးလိုက်ပါက လီယန်ချူ မသေခင် သူက အရင်ဆုံး အသက်ပျောက်သွားလိမ့်မည်။ အသက်စွန့်၍ အသက်ကို ကာကွယ်ရမည့် နတ်ဘုရားစွမ်းအားကို ဤသို့ လာတောင်းဆိုနေသည်ကို ကြည့်ပြီး ဒေါင်ကျန့်ရန်သည် ဒေါသကြောင့် ပါးစပ်များပင် တဆတ်ဆတ် တုန်ရီလာသည်။

လီယန်ချူက မသေချာသည့်ပုံစံဖြင့် ထပ်မံမေးမြန်းပြန်သည်။

"ဘာလဲ၊ မသုံးနိုင်တော့ဘူးလား။ နောက်တစ်ခါလောက် ထပ်လုပ်ပေးပါလား"

ဒေါင်ကျန့်ရန်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ဒေါသအမုန်းများ တောက်လောင်လာသည်။ ဤသူခိုးတာအိုဆရာမှာ လူတွေကို လွန်လွန်ကျူးကျူး စော်ကားလွန်းလှပြီ။ သူသည် စွမ်းအားများကို အမြင့်ဆုံးအထိ တင်လိုက်ပြီးနောက် မည်သို့မျှ မတွန့်ဆုတ်တော့ဘဲ ရုတ်တရက် အလှည့်အပြောင်းလုပ်ကာ... ထွက်ပြေးသွားတော့သည်။

နောက်နေ့များတွင် ပို၍ စောင့်ကြည့်ပြီး သူ၏ ခွေးသေကောင်ကို သေချာပေါက် ကောက်ယူရမည် သို့သော် သူသည် စွမ်းအား အလွန်အမင်း ကုန်ဆုံးသွားပြီး လီယန်ချူ၏ တုံ့ပြန်မှုမှာလည်း အလွန်မြန်ဆန်လှသဖြင့် ဤအကွာအဝေးမှနေ၍ နတ်ဘုရားစွမ်းအားကို သုံးကာ ထွက်ခွာသွားရန်မှာ မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။

လီယန်ချူက လက်ဝါးတစ်ချက် ထိုးနှက်လိုက်ရာ ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် လက်ဝါးကြီးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး အာကာသကို ဖြတ်ကျော်ကာ ရိုက်ချလိုက်သည်။ လက်ဝါးနှစ်ခု လေထဲတွင် ပူးသွားပြီးနောက် ဒေါင်ကျန့်ရန်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်သွားကာ အပိုင်းပိုင်း အစအစ ဖြစ်သွားတော့သည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးမှာ ရုတ်တရက် ထူးဆန်းသွားပြီး နားထဲတွင် ဆူညံနေသည့် မန္တန်ရွတ်သံများ ကြားနေရသဖြင့် ခေါင်းမူးဝေကာ စိတ်ထဲ၌ မိစ္ဆာစိတ်များ ဝင်ရောက်လာသည်။ ကောင်းကင်လူသားတို့မှာ အသက်ရှင်စဉ်က သန့်ရှင်းမြင့်မြတ်ပြီး လောက၏ လှပမှုများကို စုစည်းထားသကဲ့သို့ ရှိသော်လည်း၊ 'ကောင်းကင်လူသားတို့၏ ဆုတ်ယုတ်ခြင်း ငါးပါး' က ဖြစ်ပေါ်လာချိန်တွင်မူ အလွန်ပင် ရုပ်ဆိုးအကျည်းတန်လှသည်။ သေဆုံးပြီးနောက်တွင်လည်း ဤကဲ့သို့သော အညစ်အကြေးများကို ဖြစ်ပေါ်စေတတ်သဖြင့် သူတို့မှာ အလွန်ပင် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သော သတ္တဝါများ ဖြစ်သည်။

လီယန်ချူမှာ ဤကိစ္စအတွက် အတွေ့အကြုံ များပြားလှသည်။ ပါးစပ်ကို ဟ၍ စစ်မှန်သော မီး ကို မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။အဆင့် ကိုး ကောင်းကင်လူသားတို့၏ ရုပ်အလောင်းမှ ထွက်ပေါ်လာသော အညစ်အကြေးများသည် သူ၏ မီးတောက်များရှေ့တွင် တစ်ခဏအတွင်း ပြာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

ဒေါင်ကျန့်ရန်၏ စိတ်ဝိညာဉ်မှာ ထိုအချိန်ကို အခွင့်ကောင်းယူ၍ ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားသည်။ သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်မှာ ယခင်ကအတိုင်းပင် ဖြစ်သော်လည်း အိုမင်းရင့်ရော်မှု မရှိသေးပေ။ သို့သော် လေတိုက်လိုက်ပါက လွင့်ပါသွားတော့မည့်အလား အပြင်ပန်းတွင်သာ သန်မာပြီး အတွင်းတွင် အားနည်းနေသည်။

ယခင်က ကိုးကြိမ်မြောက် အသွင်ပြောင်းခြင်းကို သုံးတုန်းက ဘေးကင်းမည်ဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း အသုံးမဝင်ခဲ့သည့်အပြင် သူ၏ သွေးနှင့် စွမ်းအားများကိုပါ အကုန်ကုန်ဆုံးသွားစေခဲ့သည်။

လီယန်ချူသည် ကြည်လင်သော ဖန်ပုလင်း ကို ထုတ်သုံးလိုက်သည်။ ပုလင်းဝမှ ထွက်ပေါ်လာသော ရောင်ခြည်များကြောင့် ဒေါင်ကျန့်ရန်၏ စိတ်ဝိညာဉ်မှာ လေထဲတွင် တောင့်ခဲသွားပြီး လွတ်မြောက်နိုင်ခြင်း မရှိတော့ပေ။ ရောင်ခြည်တန်းများအတွင်းတွင် ဘယ်ပြန်ညာပြန် ရုန်းကန်နေသော်လည်း ရှေးဟောင်းပညာရှင်တစ်ယောက်၏ အငွေ့အသက်မျိုး လုံးဝ မရှိတော့ပေ။

သူသည် လက်ဟန်အစီအရင်ကို ပြုလုပ်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို တောင့်ခံလိုက်မှသာ ဖန်ပုလင်းမှ ရောင်ခြည်များ၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုမှ လွတ်မြောက်သွားသည်။

"ငါတို့တွေ စကားပြောကြည့်ကြရအောင်၊ အရင်တုန်းက ရန်ငြိုးတွေကို ထားလိုက်ကြရအောင်၊ မင်း ငါ့ရဲ့ ရုပ်ခန္ဓာကို ဖျက်ဆီးလိုက်တာနဲ့ ဒီကိစ္စကို ပြီးဆုံးတယ်လို့ သတ်မှတ်လိုက်ကြရအောင်"

ဒေါင်ကျန့်ရန်၏ အသံမှာ တုန်ရီနေသည်။

သူသည် ပါရမီရှင်တစ်ယောက် ဖြစ်ခဲ့ဖူးသည်။ အကယ်၍သာ ရှေးဟောင်းခေတ်နှောင်းပိုင်းတွင် လောက၏ တရားလမ်းစဉ်များ ပျက်စီးမနေပါက သူသည် ကောင်းကင်ဘုံသို့ ကြာမြင့်စွာကတည်းက တက်လှမ်းပြီး ဖြစ်နေလိမ့်မည်။ ယခုကဲ့သို့ နည်းလမ်းများစွာ သုံးနေစရာ လိုမည်မဟုတ်ပေ။

လီယန်ချူသည်မူ ဂရုမစိုက်ဘဲ နဂါးကိုးကောင်နတ်ဘုရားမီးအုပ်ဆောင်း ကို ထုတ်သုံးလိုက်သည်။ အဖျားဝင်နေသော ပိုးကောင်သည် သေလုမြောပါး ဖြစ်နေသော်လည်း မသေသေးသည့်သဘောဖြစ်သည်။ ဒေါင်ကျန့်ရန်၏ စိတ်ဝိညာဉ်မှာ အလွန်တရာ ကျစ်လျစ်လှသည်။ သူသည် ကျင့်ကြံသူလမ်းစဉ်ကို အရင်လျှောက်လှမ်းခဲ့ပြီး နတ်ဘုရား ဖြစ်လာပြီးနောက် ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာ ထပ်မံ၍ လေ့ကျင့်ထားသူ ဖြစ်သည်။

ဖန်ပုလင်းမှ ရောင်ခြည်များက သူ့ကို ဖမ်းဆီးထားသဖြင့် ဒေါင်ကျန့်ရန်မှာ လွတ်မြောက်နိုင်ခြင်း မရှိဘဲ နတ်ဘုရားမီးအုပ်ဆောင်း အတွင်းသို့ ကျရောက်သွားကာ နတ်ဘုရားမီးတောက်များမှာ ချက်ချင်းပင် ဝါးမြိုသွားတော့သည်။

"အား... အား..."

သူ၏ အော်ဟစ်သံများမှာ နတ်ဘုရားမီးအဖုံးအတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး အလွန်တရာ နာကျင်ကြေကွဲဖွယ် ကောင်းလှသည်။

ချင်... ချင်... ချင်

နတ်ဘုရားမီးအုပ်ဆောင်းမှာ အစပိုင်းတွင် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါနေခဲ့သော်လည်း လီယန်ချူက တရားစွမ်းအားကို ထပ်မံဖြည့်တင်းလိုက်သည့်အခါ တည်ငြိမ်သွားတော့သည်။ အသက်ရှုချိန် အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် ဒေါင်ကျန့်ရန်မှာ ပြန်လည်ခုခံနိုင်ခြင်း မရှိတော့ဘဲ နတ်ဘုရားမီးတောက်များကြားတွင် စိတ်ဝိညာဉ်ကို မပျက်စီးစေရန်သာ အနိုင်နိုင် ထိန်းထားနိုင်တော့သည်။

လီယန်ချူသည် အလောတကြီး မရှိပေ။ ယင်ကျိုး မှ နတ်ဘုရားများအားလုံး သူ့လက်ထဲတွင် သေဆုံးသွားခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး၊ ကောင်းကင်လူသားများမှာလည်း အောက်မြေသို့ မဆင်းသက်သေးပေ။ ဤဒေါင်ကျန့်ရန်မှာ နတ်ဘုရားမီးထဲတွင် ပိတ်မိနေပြီး ထွက်ပြေးနိုင်မည် မဟုတ်သဖြင့် သူ့ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း သန့်စင်၍ သတ်ပစ်မည်ဟု ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ရန်ငြိုးကို ထားခဲ့ပါဆိုသည့် စကားမှာလည်း အဓိပ္ပာယ်မရှိသော စကားများသာ ဖြစ်သည်။ အခွင့်အရေးရှိတုန်းမှာ မင်းကို မသတ်ဘဲ မင်း ပြန်လည် အသက်ဝင်လာတာကို စောင့်နေရမှာလား။

………………

နဂါးကိုးကောင်မီးတောက်များကြားတွင် ဒေါင်ကျန့်ရန်၏ စိတ်ဝိညာဉ်မှာ အလွန်ပင် ရုန်းကန်နေရပြီး နောက်ဆုံးတွင် လူပုံစံကိုပင် မထိန်းထားနိုင်တော့ဘဲ အလင်းရောင်တန်းတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူသည် အောက်သို့ ဆင်းသက်လာစဉ်က မည်မျှပင် ခမ်းနားခဲ့သနည်း။ ကောင်းကင်ဘုံ၏ နယ်စပ်ကို စောင့်ကြပ်နေသည့် ဗိုလ်ချုပ် ကူရှင်း ပင်လျှင် သူ့ကို အလွန်ရိုသေလေးစားခဲ့သည်။ အကြီးအကဲများအတွက် အလုပ်လုပ်ပေးသည့် လျန်ရှီမင်၊ ကမ္ဘာများကို ခရီးသွားနိုင်သည့် နတ်ဘုရား ချန်ထုံယာတို့အားလုံးကို သူက အလွယ်တကူ မှတ်သားကာ နေရာပေါ်စေခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ ကျင်းယွင်တောင်ရှိ ခုနစ်ထပ်မျှော်စင်တွင်လည်း ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့သည့် တစ်ဦးတည်းသော ပုဂ္ဂိုလ် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုမူ လူငယ်တာအိုဆရာ၏ လက်ချက်ဖြင့် ရုပ်ခန္ဓာ ပျက်စီးခဲ့ရပြီး စိတ်ဝိညာဉ်မှာလည်း မီးအဖုံးထဲတွင် လူပုံစံပင် မရှိတော့ပေ။ ယခင်က မည်မျှ ခမ်းနားခဲ့သနည်း၊ ယခုမူ ထိုမျှလောက်ပင် သနားစရာ ကောင်းနေတော့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် ဒေါင်ကျန့်ရန်မှာ လီယန်ချူ၏ အသက်သွင်းလိုက်သော နတ်ဘုရားမီးတောက်များဖြင့် အသက်ပျောက်သွားတော့သည်။ မီးတောက်များသည် သူ၏ ကျင့်ကြံမှုစွမ်းအားများကို လုံးဝ လောင်ကျွမ်းသွားစေပြီးနောက် သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်မှာ ထိုဒဏ်ကို မခံနိုင်တော့ဘဲ ပြာအဖြစ်သို့ လွင့်ပျံသွားတော့သည်။

လီယန်ချူသည် နတ်ဘုရားမီးတောက်ကို သိမ်းဆည်းလိုက်ရာ ထိုအတွင်း၌ အနီရောင် တိမ်တိုက်တစ်ပွင့် ကျန်ရစ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ဤနတ်ဘုရားမီးတောက်ဖြင့် သန့်စင်လိုက်ပြီးနောက်တွင် ထိုတိမ်တိုက်မှာ ပိုမို၍ တောက်ပလာပြီး မီးကဲ့သို့ နီရဲနေသည်။

"ဒါက ဘာလဲ"

လီယန်ချူ ခဏမျှ မှင်သက်သွားသည်။ ဤတိမ်တိုက်မှာ သူ၏ လက်ထဲတွင် အလိုအလျောက် ပြောင်းလဲနေပြီး အရွယ်အစားမှာလည်း စိတ်ကြိုက်အတိုင်း ဖြစ်နေကာ အလွန်တရာ အဖိုးတန်သည့် ရတနာတစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။

ချက်ချင်းပင် လီယန်ချူ သဘောပေါက်သွားသည်။

"ဒါက ကျင်းယွင်တောင်ထဲက အနီရောင် တိမ်တိုက်ပဲ"

သို့သော်လည်း သူ မရှင်းနိုင်သေးပေ။

"အနီရောင် တိမ်တိုက်က ဒီလိုမျိုး သီးသန့် ကျန်နေခဲ့လို့ရလား"

လီယန်ချူသည် စမ်းသပ်ကြည့်လိုက်ရာ တိမ်တိုက်ပေါ်သို့ တက်လိုက်ပြီး ထွက်ခွာသွားသည်။ သူ၏ အမြန်နှုန်းမှာ အလွန်ပင် မြန်ဆန်လှသည်။

"သေချာပေါက် မသန့်စင်ရသေးဘူး၊ အမှတ်အသားပြုပြီး ထိန်းချုပ်လိုက်ရင် ကောင်းမွန်တဲ့ ပျံသန်းခြင်း လက်နက်တစ်ခု ဖြစ်လာမှာပဲ"

ဤမီးတောက်ကဲ့သို့ အနီရောင် တိမ်တိုက်ကို သူ နားမလည်သေးသော်လည်း ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးမှ ဖန်ဆင်းထားသော အလွန်အဖိုးတန်သည့် အရာတစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း သိနေသည်။ အနီရောင် တိမ်တိုက်ပေါ်တွင် ရပ်နေချိန်၌ သူသည် အလွန်ပင် လှပတင့်တယ်နေပြီး ကမ္ဘာပေါ်တွင် အတုမဲ့သူ ဖြစ်နေသည်။

"ဒါက ပုံမှန်တိမ်စီးပြီး ပျံသန်းတဲ့ နည်းလမ်းထက်စာရင် ပိုပြီး လန်းဆန်းတာပဲ"

လီယန်ချူ စိတ်ထဲတွင် ချီးကျူးလိုက်သည်။

ကြီးကျယ်သော ပုဂ္ဂိုလ်အချို့သည် ပျံသန်းရာတွင် အလွန်ပင် ကျွမ်းကျင်ကြသော်လည်း စီးနင်းရမည့် တိရစ္ဆာန်များကို ရှာဖွေလေ့ရှိကြသည်။ အကြောင်းမှာ ပိုပြီး အရှိန်အဝါ ရှိစေရန် ဖြစ်သည်။ ဤအရာမှာ ကားနှင့်လည်း ဆင်တူသည်။ ထိုအနီရောင် တိမ်တိုက်မှာ လက်ရှိအချိန်တွင် အစွမ်းမထက်သေးသော်လည်း သဘာဝက ပေးထားသည့် အဖိုးတန်ပစ္စည်း ဖြစ်သည်။

သူသည် သူ၏ ကိုယ်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ ဒေါင်ကျန့်ရန်၏ ကျိန်စာကြောင့် အဝတ်အစားများ ပေါက်ပြဲနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ လီယန်ချူသည် အဝတ်အစားအသစ်များကို လဲလှယ်ဝတ်ဆင်ပြီးနောက် တိမ်တိုက်ကို စီးကာ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

………………

သူ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် မိုင်ရာနှင့်ချီ ဝေးကွာသော တောင် ပေါ်တွင် ရှိနေသည့် အဖြူရောင် ဝတ်ရုံနှင့် လူငယ် ချူဟယ်က သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"သဘာဝက ဖြစ်လာတဲ့ အနီရောင် တိမ်တိုက်၊ ဒီလို ရတနာမျိုးကိုတောင် သူ ရှာတွေ့နိုင်တာပဲ။"

တိုင်းရွမ် နတ်ဘုရားဂိုဏ်းချုပ်က ပြောသည်။

"အကယ်၍ အရှင် ကြိုက်နှစ်သက်တယ်ဆိုရင် ကျွန်တော် ရှာပေးပါ့မယ်။"

ချူဟယ်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောသည်။

"မလိုပါဘူး၊ ဒီလို နတ်ဘုရားတိမ်တိုက် ဖြစ်လာဖို့ဆိုတာ အလွန်ခက်ခဲလွန်းတယ်၊ လွယ်လွယ်နဲ့ ရှာတွေ့နိုင်တာ မဟုတ်ဘူး။"

ဝမ်တောက်ရန် လည်း ထိုအချက်ကို သိရှိသည်။ ဤကဲ့သို့ နတ်ဘုရားတိမ်တိုက်များသည် ကျင့်ကြံမှုအဆင့် တိုးတက်လာသည်နှင့်အမျှ တိုးတက်လာပြီး ကြာရှည်စွာ အသုံးပြုနိုင်သော ရတနာများ ဖြစ်သည်။

ချူဟယ်က ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။

"ဝမ်တောက်ရန်၊ မင်းနဲ့ အဲဒီ နတ်ဘုရားနဲ့ ဘယ်သူက ပိုသန်မာသလဲ။"

ဝမ်တောက်ရန်က ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ပြောသည်။

"၃/၇ အချိုးပေါ့။ သူက ကျင့်ကြံသူနဲ့ နတ်ဘုရား နှစ်မျိုးလုံးရဲ့ အရည်အချင်းတွေကို ပိုင်ဆိုင်ထားပေမယ့် ကျွန်တော့်ရဲ့ လမ်းစဉ်က ပိုပြီး သန့်စင်တယ်၊ သူ အကောင်းဆုံးအခြေအနေမှာ ရှိနေရင်တောင် ကျွန်တော့်ရဲ့ ပြိုင်ဘက် မဖြစ်နိုင်ဘူး။"

ချူဟယ်က မေးလိုက်သည်။

"မင်းက သူ့ကို ဒီလောက် လွယ်လွယ်နဲ့ သတ်နိုင်သလား။"

ဝမ်တောက်ရန် ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ သူ့ကို အနိုင်ယူဖို့ဆိုရင် အနည်းဆုံး အကွက်တစ်ရာလောက် တိုက်ခိုက်ရမယ်၊ သတ်ဖို့ဆိုရင်တော့ အကွက်သုံးရာလောက် လိုအပ်လိမ့်မယ်။"

အိုမင်းရင့်ရော်နေသော နတ်ဘုရား၏ အငွေ့အသက်မှာ ပင်လယ်ကဲ့သို့ နက်နဲသော်လည်း ဤတိုင်ရွမ်ဂိုဏ်းချုပ်က ပြောလိုက်သည့် စကားမှာ အလွန်ပင် ယုံကြည်ချက် ရှိနေသည်။ ဤသည်မှာ အလွန်ပင် ကြောက်စရာကောင်းလှသည်။ အနောက်ဘက်ဒေသသည် ကန်ယွမ်ကမ္ဘာထက် စွမ်းအားကြီးမားသည်ဟု ဆိုသော်လည်း ဂိုဏ်းချုပ်က ဤမျှအထိ သန်မာလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။

ချူဟယ်က ထိုစကားကို ကြားပြီးနောက် ငြင်းခုံခြင်းမရှိဘဲ ခေါင်းသာ ငြိမ့်လိုက်သည်။ သူသည် ဝမ်တောက်ရန်အကြောင်းကို ကောင်းကောင်းသိသည်။ တိုင်ရွမ်ဂိုဏ်းချုပ်များထဲတွင် သူက တိုက်ခိုက်မှုအစွမ်းအထက်ဆုံး ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သန်မာနေသည်မှာ အနောက်ဘက်မြေပြန့်ဒေသ မဟုတ်ဘဲ ဝမ်တောက်ရန် ကိုယ်တိုင်ပင် ဖြစ်သည်။

ဝမ်တောက်ရန်သည် ချူဟယ်ကို လေးစားရိုသေနေခြင်းမှာ ချူဟယ်၏ နောက်ကွယ်မှ အထူးအရာရှိကြီးကြောင့် ဖြစ်သည်။

"မင်းရဲ့ အဆင့်နဲ့တောင် အဲဒီ ကောင်းကင်လူသားအိုကြီးကို ဒီလောက် လွယ်လွယ်မသတ်နိုင်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ သူက သတ်နိုင်တယ်၊ ဒါဆို သူက နတ်ဘုရားအဆင့်အောက်မှာ အနိုင်မဲ့ ဖြစ်မနေဘူးလား။"

ချူဟယ်က ပြောသည်။

"အမှန်တကယ်တော့ မဟုတ်ပါဘူး၊ တစ်ခါတစ်ရံ တိုက်ပွဲမှာ အကွက်ဆယ်ကွက်လောက် တိုက်တာနဲ့ ရာနဲ့ချီ တိုက်တာနဲ့က ထူးခြားမှု သိပ်မရှိပါဘူး"

ဝမ်တောက်ရန်က ရယ်မောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော့်အမြင်အရဆိုရင် ချူအရှင်ကပဲ သူ့ကို နှိမ်နင်းနိုင်မှာပါ။"

ချူဟယ်က ဝမ်တောက်ရန်ကို မျက်စိတစ်ချက် မှိတ်ပြလိုက်သည်။

ဝမ်တောက်ရန်သည် စိတ်ရင်းအမှန်ဖြင့် ပြုံးလိုက်သည်။

"ဟုတ်တာပေါ့၊ ချူအရှင်က မြင့်မြတ်သူ ဖြစ်တဲ့အတွက် ဒီလိုလူတွေနဲ့ တိုက်စရာ မလိုပါဘူး။"

ချူဟယ်သည် စိတ်သဘောထား ခိုင်မာသူ ဖြစ်သော်လည်း ဤဝမ်တောက်ရန်၏ အပြောအဆိုမှာ အလွန်ပင် သဘောကျစရာ ကောင်းနေသည်။ သူ၏ စကားများမှာ အနည်းငယ် အပိုပြောသလို ရှိသော်လည်း နားထောင်ရသည်မှာ အလွန်ပင် နှစ်သက်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။ ထို့ကြောင့် ဝမ်တောက်ရန်ကို ကြည့်ရသည်မှာ ပို၍ သဘောကျလာသည်။

"လျန်ရှီမင်က ကောင်းကင်လူသားကို အောက်ကို ခေါ်ဆောင်ဖို့ အမိန့်ရထားတယ်၊ ငါက သူနဲ့ မတူဘူး၊ ငါက ငါ့ဘာသာ ဆုံးဖြတ်လို့ရတယ်။ ဒီလူငယ်တာအိုဆရာက အလွန်ရိုင်းစိုင်းတယ်၊ သူ့နဲ့ တိုက်ခိုက်ဖို့ မသင့်တော်ဘူး။ အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စတွေကို ဖြည်းဖြည်းချင်းပဲ လုပ်ဆောင်ရမယ်။ ဒီအောက်လောကမှာ ရတနာတွေ အများကြီး ရှိသေးတာပဲ၊ တစ်ခုချင်းစီ သွားယူရင် မကောင်းဘူးလား။"

ချူဟယ်က စိတ်ထဲတွင် တွေးလိုက်သည်။

သူ၏ ရှေ့တွင် ရပ်နေသည့် ဝမ်တောက်ရန်ကို ကြည့်ပြီး၊ သူ၏ ပါးစပ်မှ ဤကဲ့သို့သော စကားမျိုး ထွက်လာလိမ့်မည်ဟု မယုံနိုင်စရာပင်။

သူသည် ဝမ်တောက်ရန်အား

"သူ့ကို အရင်သွားခိုင်းလိုက်ဦး၊ ကမ္ဘာကြီးမှာ အပြောင်းအလဲတွေ ဖြစ်လာလိမ့်ဦးမယ်၊ စောင့်ကြည့်ကြတာပေါ့"

ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဝမ်တောက်ရန်က လက်ဆုပ်လိုက်သည်။

"ကောင်းပါပြီ။"

သူသည် ထိုလူငယ်တာအိုဆရာက အဘယ်ကြောင့် ဤနေရာသို့ ရောက်လာသည်ကို မသိသော်လည်း ထပ်မံ၍ မမေးမြန်းတော့ပေ။

………………

ဝိညာဉ်ဓာတ်များ ပြည့်နှက်နေသည့် နေရာသို့ အမြူတေဝိညာဉ်တစ်ခု ရောက်ရှိလာသည်။ ၎င်းမှာ ရိုးရှင်း၍ ခန့်ညားလှသော ခရမ်းရောင်ဝတ်ရုံနှင့် တာအိုဆရာဖြစ်သည်။ သူသည် တောင်ထဲတွင် အချိန်ကြာမြင့်စွာ လှည့်လည်သွားလာနေခဲ့ရာ သူ၏ ဝိညာဉ်မှာ ပို၍ ပျော့ပျောင်းလာပြီး ရေကြည်အလား ဖြစ်နေသည်။

ကျန်းချောင်ကျုံး၏ ဝိညာဉ်မှာ လွင့်ပျံနေပြီး အချို့နေရာများသို့ သွားရောက်ရန် စိတ်ကူးနေသော်လည်း၊ ချင်းယန်ဇီ၏ ဝိညာဉ်မှာမူ ရေကြည်အလား ဖြစ်နေပြီး ခွန်လွန် တွင် ပျံ့လွင့်နေသည်။

ကောင်းကင်တက်လှမ်းခြင်း အလင်းတန်း ဘေးတွင် လက်နှစ်ဖက်ကို လက်ထဲတွင် ထည့်ထားသော အဘိုးအိုတစ်ဦး ရှိသည်။ တောင်ထဲတွင် လေပြင်းများ တိုက်ခတ်နေပြီး လေပြင်းမှာ ဓားကဲ့သို့ ထက်မြက်လှသည်။ ထိုအဘိုးအိုမှာ အဝတ်အစား ပေါ့ပါးသော ဝါဂွမ်းဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။

လက်ရှိတွင် ရာသီဥတုမှာ နွေးထွေးလာသော်လည်း ခွန်လွန် တောင်ထိပ်တွင်မူ အလွန်ပင် အေးစက်နေဆဲဖြစ်သည်။ ထိုအဘိုးအိုသည် လက်ကို အိတ်ထဲတွင် ထည့်ထားပြီး ကောင်းကင်တက်လှမ်းခြင်း အလင်းတန်းများကို ဂရုတစိုက် ရေတွက်နေသည်။

ယခင်က ခွန်လွန် တောင်မှာ ယခု အခြားသော တောင်ကြီးများနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သဖြင့် ပို၍ သေးငယ်သွားသကဲ့သို့ ရှိသည်။ ဤမျှကြီးမားသော တောင်ကြီးမှာ ကြည့်ရသည်မှာ လှပလွန်းလှသည်။

ထိုအဘိုးအိုသည် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး တစ်စုံတစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်ရာ လေပြင်းများကြားတွင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ သူသည် ခရမ်းရောင်ဝတ်ရုံနှင့် တာအိုဆရာ၏ ရှေ့တွင် ရောက်လာသည်။ တာအိုဆရာမှာ အလွန်ပင် အားနည်းနေပြီး လေတိုက်လိုက်တိုင်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့မည့်အလား ဖြစ်နေသည်။

"ချင်းယန်ဇီ..." အဘိုးအိုက တိုးညှင်းစွာ ခေါ်လိုက်သည်။

"မင်း ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ဖြစ်သွားရတာလဲ"

ထူးဆန်းသည်မှာ ချင်းယန်ဇီသည် ခွန်လွန်တွင် လွင့်ပျံနေပြီး သတိမေ့လျော့နေသော်လည်း၊ အဘိုးအိုက ခေါ်လိုက်သည့်အခါ သူသည် ချက်ချင်းပင် သတိပြန်လည်လာသည်။ ချင်းယန်ဇီသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး အဘိုးအိုကို မြင်လိုက်ရသည်။

"အကြီးအကဲ။"

ဝါဂွမ်းဝတ်စုံ ဝတ်ထားသည့် အဘိုးအိုက လက်ကို အိတ်ထဲတွင် ထည့်ထားပြီး တိုးညှင်းစွာ ပြောသည်။

"ငါ အပြင်ဘက်ကို ခရီးသွားနေတုန်းမှာ မင်း ဘာလို့ ဒီလိုမျိုး ဖြစ်သွားရတာလဲ "

ချင်းယန်ဇီက သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"ကောင်းကင်ကို ပြုပြင်တဲ့ကိစ္စမှာ ပြဿနာ တက်သွားတယ်။ ငါတို့တွေ အကွက်ကျကျ အဖျက်ဆီးခံလိုက်ရတယ်၊ မမြင်နိုင်တဲ့ ရန်သူနဲ့ တွေ့ပြီးတော့ အပေါက်ကနေ ထွက်ပြေးချိန်မှာပဲ မိုးကြိုးဒဏ်ကို ခံလိုက်ရတယ်။ ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ ဝိညာဉ် လုံးဝ ပျက်စီးသွားပေမယ့် ဘာလို့ ကျန်ရစ်ခဲ့လဲတော့ မသိဘူး။"

ဤဝါဂွမ်းဝတ်စုံနှင့် အဘိုးအိုမှာ လီယန်ချူတို့အား ကျမ်းစာများကို သင်ပေးခဲ့သည့် သင်္ချိုင်းထဲမှ သရဲအိုကြီးပင် ဖြစ်သည်။ ကျန်းချောင်ကျုံးကလည်း ဤသူကို အကြီးအကဲဟု ခေါ်ဆိုခဲ့သည်။

အဘိုးအိုက မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။

"အဖျက်ဆီးခံလိုက်ရတယ် ဘယ်လို ဖြစ်တာလဲ"

ချင်းယန်ဇီက ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့် အရာအားလုံးကို ပြောပြလိုက်သည်။

အဘိုးအိုသည် လက်ကို အိတ်ထဲတွင် ထည့်ထားပြီး နားထောင်နေသည်။ ပြောပြီးသည့်နောက်တွင် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"မိုက်မဲလိုက်တာ မိုက်မဲလိုက်တာ "

ချင်းယန်ဇီက လေးစားစွာဖြင့်

"ကျေးဇူးပြုပြီး လမ်းညွှန်ပေးပါ အကြီးအကဲ။"

အဘိုးအိုက ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပင် ပြောသည်။

"ဒီကမ္ဘာကြီးရဲ့ တရားလမ်းစဉ်က အရင်ကတည်းက ပျက်စီးနေခဲ့တာ၊ မင်းတို့ သုံးယောက်က ဒီကမ္ဘာကို ပြုပြင်ချင်နေတာ၊ ဒါဟာ အိမ်မက်ဆိုးမက်တာနဲ့ အတူတူပဲ"

သူ၏ စကားများမှာ အလွန်ပင် ပြင်းထန်လှသည်။ ချင်းယန်ဇီက ဘေးတွင် ရပ်လျက် နားထောင်နေသည်။

အဘိုးအိုသည် ကောင်းကင်ကို ညွှန်ပြကာ ပြောသည်။

"ကောင်းကင်မူလအစက နယ်ပယ်ကိုးခုထဲက တစ်ခုပဲ၊ သမိုင်းက အလွန်ရှေးကျတယ်။ ဒီထဲက ရေပြင်က အလွန်နက်နဲတယ်။ မင်းတို့ သုံးယောက် အသက်ငယ်ငယ်လေးနဲ့ ဒီကိစ္စကို လုပ်ရဲတာ မင်းတို့ သေကြောင်းကြံတာ မဟုတ်ရင် ဘာလဲ "

ချင်းယန်ဇီသည် အသိပညာ ကြွယ်ဝသော်လည်း အချို့သော ကိစ္စများကို မသိရှိပေ။

"ဒါက နယ်ပယ်ကိုးခုထဲက တစ်ခုလား"

အဘိုးအိုက ဆူပူလိုက်သည်။

"ငါ အစကတည်းက ပြောခဲ့တယ်၊ ဒါကို မလုပ်သင့်ဘူးလို့။ ဘယ်လောက်တောင် လူတွေက ဒီနေရာကို စောင့်ကြည့်နေလဲဆိုတာ မင်းတို့ သိလား၊ မင်းတို့က ပြုပြင်ချင်နေတာ "

ဤနေရာသို့ ရောက်သော် သူက ရပ်တန့်လိုက်သည်။

"ဝိညာဉ် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ကျန်ခဲ့တာလည်း ထူးဆန်းတယ်"

အဘိုးအိုက လက်ကို အိတ်ထဲတွင် ထည့်ထားပြီး ထပ်ပြောသည်။

"အဲဒီ ကမ္ဘာမြေလေး နဲ့ မိုးမြေမြား က မိစ္ဆာတစ်ကောင်ကို နှိမ်နင်းထားတာ၊ အခုတော့ မင်းတို့ကြောင့် လွတ်သွားပြီ "

ချင်းယန်ဇီ၏ မျက်နှာမှာ ပြောင်းလဲသွားသည်။

"ဒီမိစ္ဆာအကြောင်း အကြီးအကဲ ဘာသိထားသလဲ။"

အဘိုးအိုက မျက်နှာကို တည်ထားပြီး ပြောသည်။

"နတ်ဘုရားလောက က နှိမ်နင်းထားတာ၊ မင်းတို့ ဘယ်လို ထင်လဲ "

ချင်းယန်ဇီ၏ မျက်နှာမှာ ပို၍ တည်ငြိမ်လာသည်။

"အရိပ်အယောင် မရှိဘဲ သူ့ကို မမြင်ခဲ့ရဘူး၊ ဒါပေမဲ့ သူက အစွမ်းထက်တယ်ဆိုတာ သိတယ်၊ အခုတော့ ငါတို့ ကံဆိုးသွားပြီ "

အဘိုးအိုက ဒေါသတကြီးဖြင့် ပြောသည်။

"မင်း သိနေတာပဲ အရိပ်အယောင် မရှိတာက သူ တကယ်မလုပ်သေးလို့။ မင်းတို့ အဲဒီ ခုနစ်ထပ်မျှော်စင်ရဲ့ အတွင်းပိုင်းကို ဝင်သွားချိန်မှာပဲ ဒီကိစ္စက ပျက်စီးသွားပြီ။"

"အဲဒါက လူသားဧကရာဇ် ရဲ့ ကောင်းကင်တက်လှမ်းခြင်း အလင်းတန်း မဟုတ်ဘူး၊ သူ့ကို နှိမ်နင်းဖို့အတွက် စီစဉ်ထားတဲ့ အကွက်တစ်ခုပဲ။ အဲဒီနေရာကနေ ထွက်ပြေးရင် မိုးကြိုးဒဏ်ကို ခံရလိမ့်မယ်၊ မင်းတို့ သုံးယောက်က ကံမကောင်းစွာနဲ့ပဲ အဲဒီနေရာကို ရောက်သွားတာပဲ။"

ဝါဂွမ်းဝတ်စုံနှင့် အဘိုးအိုက ပြောပြီးသည့်နောက် ချင်းယန်ဇီ၏ မျက်နှာမှာ သွေးမရှိသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။ ကျန်းချောင်ကျုံး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

သို့သော် အဘိုးအိုက လေတစ်ချက် မှုတ်လိုက်သည့်အခါ ချင်းယန်ဇီ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တုန်ခါခြင်း မရှိတော့ဘဲ တည်ငြိမ်သွားသည်။

"မင်းတို့က အရမ်း ငယ်သေးတယ်၊ အကွက်ကျကျ အဖျက်ဆီးခံလိုက်ရတာကိုတောင် မသိဘူး "

ဝါဂွမ်းဝတ်စုံနှင့် အဘိုးအိုက သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

ချင်းယန်ဇီက "အခု ဘာလုပ်ရမလဲ။"

အဘိုးအိုက ပြောသည်။

"ဘာလုပ်ရမလဲ ဘာမှ လုပ်စရာ မလိုတော့ဘူး။ ငါလည်း သူ့ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ဘူး၊ ပြီးတော့ ဘယ်မှာ သွားရှာရမလဲ။"

ချင်းယန်ဇီက လေးစားစွာဖြင့်

"အကြီးအကဲ လမ်းညွှန်ပေးပါ၊ သူ့ကို သတ်နိုင်မယ့် နည်းလမ်းရှိရင် ငါ ပျက်စီးသွားရရင်တောင် ကိစ္စမရှိဘူး"

အဘိုးအို တစ်ခဏမျှ မှင်သက်သွားသည်။

"မင်း အခု မပျက်စီးသေးဘူးလို့ ဘယ်သူက ပြောတာလဲ"

ချင်းယန်ဇီ - "………………"

အဘိုးအိုက ခဏမျှ စဉ်းစားပြီး ပြောသည်။

"အဲဒီ လေး နဲ့ မြှား ရှိနေမယ်ဆိုရင်တော့ ကိစ္စမရှိလောက်သေးဘူး။"

ချင်းယန်ဇီက ချက်ချင်းပင် ပြောသည်။

"အမြင့်ဆုံးနေရာမှာ ရှိတဲ့ လေးနဲ့မြား၊ ငါတို့ထဲက ဘယ်သူမှ မယူနိုင်ခဲ့ဘူး၊ အခုထိ အဲဒီမှာပဲ ရှိနေဦးမယ် "

အဘိုးအိုက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"မင်းလည်း အချိန်သိပ်မရှိတော့ဘူး၊ ငါနဲ့ လိုက်ခဲ့ပါ။"

ချက်ချင်းပင် သူက ချင်းယန်ဇီ၏ လက်မောင်းကို ဆွဲလိုက်သည်။

နောက်တစ်ခိုက်တွင် ချင်းယန်ဇီ၏ အမြင်မှာ ပြောင်းလဲသွားပြီး ခွန်လွန် မှ ထွက်ခွာသွားသည်။

သို့သော် သူသတိထားမိသည်မှာ ဤနေရာမှာ အပျက်အစီးများ ဖြစ်နေပြီး တစ်ချိန်က တောင်ကိုးလုံး၊ အနီရောင် တိမ်တိုက်များ ရှိနေသည့် ကျင်းယွင်တောင်မှာ ပျက်စီးသွားခဲ့သည်။ မျှော်စင်အထွတ်ရှိ ခုနစ်ထပ်မျှော်စင်မှာလည်း မရှိတော့ပေ။

အဘိုးအို၏ မျက်နှာမှာ မှိုင်းညှိုးသွားပြီး

"အကုန်လုံးကို ယူသွားတဲ့အပြင် အိုးကိုပါ ရိုက်ခွဲသွားတာပဲ၊ ဘယ်ကောင်လဲ "

"အကောင်းရှိနေတဲ့ တောင်ကို အဖျက်ဆီးခံလိုက်ရတယ်၊ မဟုတ်သေးဘူး၊ နဂါးသွေးကြောကိုပါ ဆွဲထုတ်သွားတာပဲ "

"ဘာတွေလဲ "

အဘိုးအိုက စိတ်မရှည်စွာဖြင့် ဆူပူလိုက်သည်။

ဤအချိန်တွင် ဒေါင်ကျန့်ရန်သာ ရှိနေပါက သူသည် ထိုလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သူ၏ အဆူအပူကို ခံရသဖြင့် ဝမ်းနည်းစွာ ငိုကြွေးမိလိမ့်မည်။

အဘိုးအိုသည် ခဏမျှ ဆူပူပြီးနောက် အနီးအနားကို ကြည့်လိုက်သည်။

"လက်နက်တွေ မရှိတော့ဘူး၊ တစ်ယောက်ယောက် ယူသွားပြီ။"

ချင်းယန်ဇီ၏ မျက်နှာမှာ စိတ်ပူပန်နေပြီး ရှေးဟောင်းလူသားဧကရာဇ်တို့၏ လက်ကျန် ရတနာကို ဘယ်မှာ ရှာရမလဲဟု တွေးနေမိသည်။