အခန်း ၂၂၀
Vol. 22 Ch. 220
အခန်း။ ၂၂၀
နောက်တစ်ခဏ၌ပင် ကောင်းကင်မြေပြင်တစ်ခုလုံး တုန်ဟည်းသွားစေသည့် မိုးကြိုးပစ်ချလိုက်သံအလား ပြင်းထန်လှသော အသံကြီးတစ်သံ ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့ရတော့၏။
ဝုန်း...
ဓားချက်၊ ဓားအရှိန်အဝါနှင့် သွေးကြောစွမ်းရည်စွမ်းရည်တို့က လေထုထဲ၌ အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာ ရိုက်ခတ်မိသွားကြသည်။
ထိုလူလေးဦးမှာ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး အပြန်အလှန် လုံးထွေးသတ်ပုတ်နေကြပြန်ပြီး ဘေးပတ်ပတ်လည်သို့ လွင့်စင်ထွက်လာသော လေပြင်းမုန်တိုင်း အပိုင်းအစများမှာ ထက်မြက်လှသော ဓားသွားများအလား အရပ်မျက်နှာအနှံ့သို့ ဝဲပျံထွက်လာခဲ့ကြ၏။
ထိုနက်နဲသောအဆင့်ရှိသော အစွမ်းထက်ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး လေးဦး မတ်တတ်ရပ်နေကြသည့် နေရာ၌မူအနည်းငယ်မျှသော ချီစွမ်းအင်ထိတွေ့မှုကြောင့်ပင် မြေပြင်ကြီးမှာ အလွှာလိုက် အလွှာလိုက် ဓားဖြင့်လှီးဖြတ်ခံလိုက်ရသည့်အလား ပြုန်းတီးကာ ပျက်စီးသွားခဲ့ရတော့သည်။
ထို့တင်မကသေးဘဲအထက်တန်း နက်နဲသောအဆင့် ကျင့်ကြံသူကြီးများထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော လွှမ်းမိုးချုပ်ကိုင်နိုင်စွမ်းရှိသည့် ဖိအားပေးမှုကြီးကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံး၌ အသက်ရှူရပင် ခက်ခဲသည်။
မြက်ခင်းပြင်ကုန်းစောင်းလေးပေါ်တွင် ဝပ်စင်းနေရှာသော ချင်မိုမှာမူ သူ၏ ဦးခေါင်းကိုပင် အထက်သို့ မမြှောက်ရဲရှာပေ။
မီတာသုံးရာခန့် အကွာအဝေးမှနေ၍ ဖြာထွက်လာသော ထိုပြင်းထန်လှသည့် ချီစွမ်းအင်ဖိအားကြီးမှာ ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်းနယ်ပယ်မျှသာရှိသေးသော သူ့အတွက်တော့ အလွန်အမင်းကြီးမားလွန်းလှပြီး တောင့်ခံနိုင်စွမ်းမရှိပေ။
ဇန်ထိုင်ချင်ရွှမ်းသည် ထိုအခြင်းအရာကို ရိပ်မိသွားခဲ့သဖြင့် သူမ၏ လက်တစ်ဖက်ကို ချင်မို၏ ပခုံးပေါ်သို့ အသာအယာ တင်ပေးလိုက်ရာထိုခဏကျမှသာ ချင်မို၏ ဖြူလျော်နေသော မျက်နှာထက်၌ အသက်ရှူချောင်သည့် သွေးရောင် အနည်းငယ် ပြန်လည်လွှမ်းမိုးလာခဲ့တော့သည်။
ဤအချိန်၌တိုက်ပွဲကြီးအတွင်း၌ ပါဝင်ခြင်းမရှိသေးသော ပိုင်ဖုန်းသည် ဝမ်ပင်းတစ်ယောက် သူတို့ရှိရာဆီသို့ အေးအေးလူလူ လျှောက်လှမ်းလာနေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အခါ ၎င်း၏ မျက်နှာထက်၌ အံ့ဩသွားသော အမူအရာတစ်ခု ထင်ဟပ်သွားခဲ့ရတော့၏။
ထင်ရှားစွာပင် သူသည် ဝမ်ပင်းတစ်ယောက် ဤလျှို့ဝှက်နယ်မြေကမ္ဘာငယ်လေးအတွင်းသို့ ရောက်ရှိနေလိမ့်မည်ဟု လုံးဝ ကြိုတင်တွေးတောထားခဲ့မိခြင်း မရှိပေ။
သူ ထင်မှတ်ထားခဲ့မိသည်မှာ ပျံလွှားငါးကျွန်း သို့မဟုတ် ချင်းခုံတောင်က လူများသာ ဤနေရာသို့ ဝင်ရောက်နိုင်လိမ့်မည်ဟူ၍ ဖြစ်ပြီး ဝမ်ပင်းအနေဖြင့်မူ ဝင်ရောက်နိုင်စွမ်း ရှိလိမ့်မည်ဟု သမိုင်းတွင်ပင် ထည့်သွင်းစဉ်းစားဖူးခြင်း မရှိခဲ့ပေ။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုသိုးရေလိပ်စာစောင် အပိုင်းအစတစ်ခုချင်းစီမှာ အလွန်အမင်း ရှားပါးလွန်းလှပြီး ၎င်းတို့ကို ရှာဖွေစုဆောင်းနိုင်ရန်အတွက် သြဇာအာဏာကြီးမားလှသော အင်အားစုကြီးများ၏ နောက်ခံအစွမ်းများ လိုအပ်သောကြောင့်ပင်။
ဝမ်ပင်း ပိုမိုနီးကပ်စွာ လျှောက်လှမ်းလာခဲ့သည့်အခါ ပိုင်ဖုန်းသည် သွေးများတစိမ့်စိမ့်ကျနေသော သူ၏ ဓားမြှောင်တိုလေးကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး ၎င်း၏ မျက်နှာထက်၌ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လှသော အမူအရာတစ်ခုကို ဆင်မြန်းလျက် ပြောလိုက်တော့သည်။
"ဂိုဏ်းချုပ်ဝမ်မင်းက တကယ့်ကို နေရာအနှံ့ လျှောက်သွားရတာကို နှစ်သက်တဲ့သူပဲ။ ငါ မင်းကို တစ်ခုလောက်ပဲ မေးချင်တယ်။ လောကကြီးထဲမှာ မင်း မသွားရဲတဲ့ နေရာကော အမှန်တကယ် ရှိရဲ့လား"
ကြယ်ပွင့်မရှိသော ဂိုဏ်းငယ်လေးတစ်ခု၏ ဂိုဏ်းချုပ်ဖြစ်သော်လည်း ကြယ်နှစ်ပွင့်အဆင့်ရှိသော ဂိုဏ်းကြီးများ၏ ထိပ်သီးနေရာတွင် ရဲရဲဝံ့ဝံ့ လာရောက်ထိုင်ရဲသူ၊ ကြယ်ပွင့်မရှိသော ဂိုဏ်းငယ်လေးတစ်ခု၏ ဂိုဏ်းချုပ်ဖြစ်သော်လည်း သြဇာကြီးမားလှသော အစွန်းရောက်
နယ်ပယ်တောင်ကို ရဲရဲဝံ့ဝံ့ လာရောက်စိန်ခေါ်ရဲပြီး၊ သူတို့နှင့် မီထျန်းဂိုဏ်းတို့၏ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုကြီးကိုပါ အတင်းအဓမ္မ ပျက်စီးသွားစေခဲ့သူပင်။
"ညီအစ်ကိုပိုင် ငါတို့နှစ်ယောက် အတူတူ ပူးပေါင်းပြီးတော့ သူ့ကို တိုက်ခိုက်ကြရအောင်"
ရှန်လုံသည်လည်း သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို နောက်သို့ လှည့်လိုက်ပြီး ပိုင်ဖုန်းနှင့်အတူ ဝမ်ပင်းကို စူးစိုက်ကြည့်ရှုလိုက်ကာ သူ၏ အတွင်းချီစွမ်းအင်ဂိတ်တံခါးကို ထိုခဏ၌ပင် ကျယ်လောင်စွာ ဖွင့်လှစ်လိုက်တော့၏။
သူတို့နှစ်ဦးလုံးမှာ ဝမ်ပင်းသည် ထူးခြားဆန်းပြားလှသော သွေးကြောချီစွမ်းအင်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး ဝေချန်ကျွယ်ကိုပင် သတ်ပစ်နိုင်ခဲ့သူဖြစ်ရာသူတို့ထဲမှ တစ်ဦးတစ်ယောက်ကိုမဆို အချိန်မရွေး အသက်ပျောက်သွားစေနိုင်သောအစွမ်း ရှိကြောင်း ကောင်းစွာ နားလည်သဘောပေါက်ထားကြခြင်းပင်။
"ကောင်းပြီလေ..."
ပိုင်ဖုန်း၏ စကားလုံး ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက်သူသည် သူ၏ သိုလှောင်မှုလက်စွပ်ထဲမှနေ၍ ကျားတစ်ကောင်၏ ခန္ဓာကိုယ်အရွယ်အစားခန့် ကြီးမားထွားကျိုင်းလှသော ဧရာမ သံတူကြီးတစ်ခုကို ချက်ချင်း ထုတ်ယူလိုက်တော့သည်။
သူက ထိုဧရာမ သံတူကြီးကို လေထဲ၌ တစ်ချက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ပြင်းထန်လှသော လေပြင်းမုန်တိုင်းတစ်ခု ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီးသူ၏ အတွင်းချီစွမ်းအင်ဂိတ်တံခါး ပွင့်ဟသွားသည့် အသံကြီးနှင့်အတူ ထိုသံတူကြီးမှာ ပိဿာချိန် တစ်ထောင်ခန့် လေးလံနေသည့်အလား အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။
၎င်းကို မြေပြင်ပေါ်သို့ အသာအယာ ချထားလိုက်ရုံမျှဖြင့်နက်ရှိုင်းလှသော ကျင်းကြီးတစ်ခု ချက်ချင်း ဖြစ်ပေါ်သွားခဲ့ရတော့သည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင်ဝမ် ပင်းသည်လည်း သူ၏ ကိုယ်ပိုင်လက်နက်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။
၎င်းမှာ မည်းနက်နေသော မီးလျှံတုတ်တော်ပင်။
ဝုန်း...
တောက်ပလှသော အနီရောင် သွေးကြောတံခါး ပွင့်ဟသွားခဲ့သည်။
ဝမ်ပင်းက သူ၏လက်ကို အသာအယာ တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်ရုံမျှဖြင့်ပြင်းထန်လှသော မီးတောက်မီးလျှံ ဘောလုံးကြီးတစ်ခု ရုတ်ချည်း ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့ပြီး ၎င်းက အသည်းအသန် ပြေးဝင်တိုက်ခိုက်လာနေသော ပိုင်ဖုန်းဆီသို့ ဦးတည်ကာ အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာ ပျံသန်းသွားခဲ့တော့၏။
ဖူး...
သို့သော်လည်းထိုမီးတောက်မီးလျှံ ဘောလုံးကြီးမှာ ပိုင်ဖုန်း၏ ဧရာမ သံတူကြီး ဝှေ့ယမ်းလိုက်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာရသော ပြင်းထန်လှသည့် လေပြင်းမုန်တိုင်းဒဏ်ကြောင့် လေထုထဲ၌ပင် ချက်ချင်းပင် တစစီ လွင့်စင်ပျက်စီးသွားခဲ့ရတော့သည်။
ပိုင်ဖုန်းသည် ထိုလွင့်စင်သွားသော မီးလျှံများကြားထဲမှနေ၍ ပြန်လည် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး သူ၏ ဧရာမ သံတူကြီးကို မြှောက်ကိုင်လျက် ဝမ်ပင်းကို ဆက်လက်၍ အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်လိုက်၏။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရှန်လုံသည်လည်း ထိုခဏ၌ သူ၏ ကိုယ်ပိုင်သွေးကြောစွမ်းရည်ကို ထုတ်ဖော်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။
သွေးကြောချီစွမ်းအင်များကဧရာမ နဂါးတစ်ကောင်အလား အသွင်ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။
ပြင်းထန်လှသော သံတူချက်တစ်ခုနှင့်အတူသွေးကြောချီစွမ်းအင်များဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ဧရာမ နဂါးကြီးတစ်ကောင်သည် ဝမ်ပင်းရှိရာဆီသို့ ဦးတည်ကာ ရက်စက်ပြင်းထန်စွာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပြေးဝင်တိုက်ခိုက်လိုက်ကြတော့၏။
"ငါ့ရဲ့ သံတူချက်ကို ခံစမ်း..."
ပိုင်ဖုန်းက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်ပြီးသူ၏ ဧရာမ သံတူကြီးမှာ ဝမ်ပင်း၏ မျက်မှောက်တည့်တည့်ဆီသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သော်လည်း ဝမ်ပင်းကမူ သူ၏ လက်ထဲရှိ မီးလျှံတုတ်တော်ကို အသာအယာ မြှောက်ကိုင်လိုက်ပြီးထိုထွားကျိုင်းလှသော သံတူကြီးဆီသို့ ဦးတည်ကာ ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ရိုက်နှက်လိုက်တော့သည်။
သဘာဝကျစွာပင် သူသည် ဤတိုက်ခိုက်မှုကို သူ၏ မီးလျှံစိတ်ဝိဉာဉ်ခန္ဓာကိုယ်က ပေးစွမ်းနိုင်သော မဟာစွမ်းအားများနှင့်အတူ ပေါင်းစပ်ထုတ်ဖော်လိုက်ခြင်းပင်။
ဘုန်း...
ထိုဧရာမ သံတူကြီးမှာဝမ်ပင်း၏ မီးလျှံတုတ်တော်နှင့် ထိတွေ့မိလိုက်သည့် ထိုခဏ၌ပင် ကျယ်လောင်လှသော အသံကြီးနှင့်အတူ လေထုထဲ၌ အစိတ်စိတ်အမြွှာမြွှာ ပေါက်ကွဲပျက်စီးသွားခဲ့ရတော့၏။
နောက်တစ်ခဏ၌မူပိုင်ဖုန်းသည် ပြင်းထန်လှသော တုံ့ပြန်မှုအရှိန်ကြောင့် နောက်သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ်မျှ အားနည်းစွာ ယိုင်ထွက်သွားခဲ့ရရှာပြီး သူ၏ လက်နှစ်ဖက်လုံးမှာလည်း မဟာစွမ်းအားဒဏ်ကြောင့် အလွန်အမင်း ထုံကျင်တုန်ခါနေခဲ့ရသဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်လည်တည်ငြိမ်အောင် အားယူလိုက်သည့် အချိန်အထိပင် သူ၏လက်များမှာ တဆတ်ဆတ် တုန်ခါနေခဲ့ရဆဲပင်။
ဒါတင်မကသေးဘဲ ဝမ်ပင်းက သူ၏လက်ကို နောက်ထပ်တစ်ချက် ထပ်မံ၍ ဝှေ့ယမ်းလိုက်
သည့်အချိန်၌မူ ရှန်လုံ ထုတ်ဖော်လိုက်သော ကိုက်အနည်းငယ်ခန့် ရှည်လျားလှသည့် သွေးကြောချီစွမ်းအင် နဂါးရိုင်းကြီးသည်လည်း လေထုထဲ၌ပင် တစစီ ကြေမွပျက်စီးသွားခဲ့ရပြန်၏။
သူတို့နှစ်ဦးစလုံးမှာဤမယုံနိုင်လောက်စရာ မြင်ကွင်းကြောင့် အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားခဲ့ကြရသည်။
ရှန်လုံသည် ပိုင်ဖုန်း၏ ထူးဆန်းပျက်ယွင်းနေသော အမူအရာကို သတိပြုမိသွားခဲ့သဖြင့် အဝေးတစ်နေရာမှနေ၍ ကျယ်လောင်စွာ လှမ်းမေးလိုက်တော့သည်။
"ညီအစ်ကိုပိုင် အဆင်ပြေရဲ့လားဗျာ..."
"ငါ့ရဲ့ သံတူကြီးကဥက္ကာခဲသတ္တုရိုင်းတွေနဲ့ သေသေချာချာ ထုဆစ်ထားတဲ့အရာ..."
ပိုင်ဖုန်းသည် အဝေးတစ်နေရာတွင် အပိုင်းပိုင်းပြတ်တောက်လျက် ပျက်စီးနေခဲ့ပြီဖြစ်သော သူ၏ ဧရာမ သံတူကြီးကို ကြည့်ရင်း၎င်း၏ မျက်နှာထက်၌ နှမြောတသခြင်းနှင့်အတူ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုများက အတိုင်းအတာမရှိ ရောယှက်လျက် ထွက်ပေါ်နေခဲ့တော့၏။
နှမြောတသရုံတင်မကဘဲ သူ အလွန်အမင်း အံ့ဩတုန်လှုပ်မိသည်မှာ ဝမ်ပင်းသည် လက်ထဲ၌ တုတ်တစ်ချောင်းတည်းကိုသာ ကိုင်ဆောင်ထားပြီး သူ၏ ဧရာမ သံတူကြီးကို တစစီ ချေမှုန်းပစ်နိုင်ခဲ့သည့်အပြင် ရှန်လုံ၏ ပြင်းထန်လှသော သွေးကြောစွမ်းရည်ကိုပါ လွယ်လွယ်ကူကူ ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်ခဲ့ခြင်းကြောင့်ပင်။
သူသည် ဝမ်ပင်းတစ်ယောက် ထူးခြားဆန်းပြားလှသော သွေးကြောချီစွမ်းအင်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူဖြစ်ခြင်းကြောင့် သေချာပေါက် အစွမ်းထက်နေလိမ့်မည်ဟု ကြိုတင်တွေးတောထားခဲ့သော်လည်း ဝမ်ပင်းက ဤမျှလောက်အထိ အနှိုင်းမဲ့ အစွမ်းထက်နေလိမ့်မည်ဟုတော့ ဘယ်လိုနည်းနဲ့မှ ထင်မှတ်မထားခဲ့မိပေ။
ပိုင်ဖုန်းသည် သူ၏ သွေးကြောချီစွမ်းအင်များကို ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့သို့ လျင်မြန်စွာ စီးဆင်းစေလိုက်ပြီး လက်မောင်းထက်ရှိ ထုံကျင်နေမှုများကို တဖြည်းဖြည်းချင်း ဖယ်ရှားပစ်လိုက်ရင်း ချက်ချင်းပင် ပြောလိုက်တော့သည်။
"ငါ့ရဲ့ ဧရာမ သံတူကြီးက ဥက္ကာခဲသတ္တုနဲ့ ထုဆစ်ထားတာဖြစ်တာတောင်သူ့ရဲ့ လက်ထဲက တုတ်တစ်ချက်တည်းနဲ့တင် အစိတ်စိတ်အမြွှာမြွှာ ပျက်စီးသွားခဲ့ရပြီ။ ညီအစ်ကိုရှန် မင်းရဲ့ အစွမ်းကုန် စွမ်းရည်တွေကို ထုတ်ပြီးတော့ပဲ အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်မှဖြစ်မယ်။ သူ့ရဲ့ လက်ထဲက တုတ်မှာထူးဆန်းတဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခုခု သေချာပေါက် ရှိနေလိမ့်မယ်..."
"ကောင်းပြီလေ..."
ရှန်လုံက လေးနက်စွာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။
ဤအချိန်၌အဝေးတစ်နေရာမှနေ၍ တိုက်ပွဲကို စိုးရိမ်တကြီး စောင့်ကြည့်နေရှာသော ချင်မိုသည် တဖြည်းဖြည်းနှင့် သွေးများ ဆက်တိုက်ထွက်ကာ အားနည်းလာသော သူ၏ အဘိုး ချင်းထျန်ကို ကြည့်ရင်း သူ၏ မျက်နှာထက်၌ သောကဗျာပါဒများ ပြည့်နှက်နေခဲ့ရတော့သည်။
ရုတ်တရက်ဆိုသလို ချင်းထျန်သည် သူ၏ လက်ထဲမှနေ၍ လက်စွပ်တစ်ကွင်းကို အပြင်
ဘက်သို့ လှမ်း၍ ပစ်လိုက်ရာ ၎င်းလက်စွပ် ပျံသန်းသွားသော လမ်းကြောင်းမှာ ဟန်ယွန်း မတ်တတ်ရပ်နေသည့် နေရာဆီသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ဦးတည်နေခဲ့သည်။
ထိုသိုလှောင်မှုလက်စွပ်ကို ပစ်မြှောက်ပြီးနောက်ချင်းထျန်သည် နောက်သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ်မျှ ယိုင်တိယိုင်တိုင်ဖြင့် ဆုတ်ခွာသွားခဲ့ရပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြိုလဲမသွားစေရန်အတွက် သူ၏ ဓားရှည်ကြီးကို မြေပြင်ပေါ်၌ ထောက်လျက် အားယူ၍ ရပ်တည်နေရရှာ၏။
"ဒီလက်စွပ်က မင်းတို့အတွက်ပဲ..."
ဟန်ကျန်းသည် ဤအခြင်းအရာကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အခါတွင်မူ ချင်းထျန်ကို ဆက်လက်သတ်ဖြတ်ရန်အတွက်ပင် အာရုံမစိုက်တော့ဘဲ ထိုပျံသန်းနေသော လက်စွပ်ရှိရာဆီသို့ အလျင်အမြန်ပင် လိုက်လံဖမ်းဆီးလိုက်တော့သည်။
သူသည် လေဟာနယ်ထဲသို့ အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာ ခုန်ပျံလိုက်ရင်း ၎င်းကို ဖမ်းဆုပ်ရန် လက်ကို လှမ်းဆန့်လိုက်၏။
သို့သော်လည်းသူ၏ လက်ချောင်းများက ထိုသိုလှောင်မှုလက်စွပ်ကို ထိတွေ့မိတော့မည့် ထိုခဏ၌ပင် ပြင်းထန်လှသော ဓားအရှိန်အဝါတစ်ခုက ထိုလက်စွပ်ရှိရာဆီသို့ လေထုထဲ၌ အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာ ဖြတ်သန်းခုတ်ပိုင်းလိုက်တော့သည်။
ထိုဓားချက်ကြောင့် သိုလှောင်မှုလက်စွပ်မှာ ပျက်စီးသွားခြင်းမရှိသော်လည်းလေထုထဲ၌ အရှိန်ပြင်းစွာ လွင့်ထွက်သွားခဲ့ရပြီး မီတာတစ်ဆယ်ကျော်ခန့် ဝေးကွာသော နေရာတစ်ခုဆီသို့ ဆိုက်ဆိုက်မြိုက်မြိုက် ကျရောက်သွားခဲ့ရတော့၏။
ချက်ချင်းပင် ဟန်ယွန်း၏ တည်ငြိမ်လှသောအသံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့တော့သည်။
"အဲဒီသူခိုးအိုကြီးရဲ့ လှည့်ကွက်တွေကြားထဲကို အလွယ်တကူ ဝင်မသွားပါနဲ့။ ငါတို့တွေ ဒီနှစ်ယောက်လုံးကို အရင်ဆုံး သတ်ပစ်လိုက်နိုင်တာနဲ့ အဲဒီလျှို့ဝှက်ရတနာက သေချာပေါက် ငါတို့ရဲ့ အပိုင်ပဲ ဖြစ်လာမှာပါ..."
"သူခိုးအိုကြီး..."
ဟန်ကျန်းသည် ရုတ်တရက် အသိဝင်လာပြီးနောက် စိတ်ထဲမှနေ၍ ချင်းထျန်ကို ဆဲရေးတိုင်းထွာလိုက်မိ၏။
ထို့နောက် သူသည် သိုလှောင်မှုလက်စွပ်နောက်သို့ လိုက်လံဖမ်းဆီးမည့် ခြေလှမ်းများကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် ချင်းထျန်ရှိရာဆီသို့ ပြန်လှည့်ကာ ထပ်မံတိုက်ခိုက်ရန် ပြင်လိုက်တော့သည်။
"ချင်းထျန်မင်းက မင်းရဲ့ ကလေးကလား လှည့်ကွက်လေးနဲ့ ငါ့ကို လှည့်စားလို့ရမယ်လို့ ထင်နေတာလား..."
ဟန်ကျန်း တစ်ကျော့ပြန် တိုက်ခိုက်လာသည်ကို မြင်တွေ့ရပြီး ချင်းထျန်မှာလည်း တစ်လှမ်းချင်း နောက်ဆုတ်နေရရှာသဖြင့် ချင်မိုသည် ဝမ်ပင်းရှိရာဘက်သို့ အလျင်အမြန်ပင် အော်ဟစ်ကာအကူအညီတောင်းလိုက်တော့သည်။
"ဂိုဏ်းချုပ် ကျွန်တော့်အဘိုးကို ကယ်ပါဦးဗျ..."
ချင်မို၏ ထိုသို့သော ပုံစံကို ကြည့်ပြီး အဘွားအို ဇန်ထိုင်ချင်ရွှမ်းသည် သက်ပြင်းချရင်း မတတ်နိုင်သည့်အလား ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်မိကာ စိတ်ထဲမှလည်း တွေးတောနေမိတော့သည်။
ဒါဟာ ဒီလောကကြီးရဲ့ ရက်စက်မှုပဲ။ အင်အားမရှိဘူးဆိုရင် မင်းရဲ့ ချစ်ရသူတွေ သေဆုံးသွားရတာကို ဒီအတိုင်း မျက်စိမှိတ်ပြီး ကြည့်နေရရုံပဲ ရှိတာပေါ့။
ရိုးရိုးသားသား ပြောရလျှင် သူမအနေဖြင့် ဤဝမ်ပင်းဆိုသော လူငယ်ကို အတန်ငယ် ချီးကျူးမိသည်။
သူ့တွင် လုံလောက်သော အင်အားမရှိမှန်း ထင်ရှားနေသော်လည်း ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ရှေ့သို့ တိုးထွက်ရဲသည်။
သို့သော်လည်း သူသာ ယခုကဲ့သို့ သွားရောက်စွက်ဖက်မည်ဆိုပါက ပြန်လည်အသက်ရှင်ခွင့်ရဖို့ လမ်းစမရှိသလောက်ပင်။
ဝမ်ပင်းကို လူမိုက်တစ်ယောက်ဟု ပြောမည်ဆိုလျှင်လည်း ဟုတ်နေပေလိမ့်မည်။ အကယ်၍သာ သူသည် ယခုကဲ့သို့ စိတ်လိုက်မာန်ပါ မလုပ်ဆောင်ခဲ့ပါကနောင်တစ်ချိန်တွင် သေချာပေါက် အလွန်အမင်း အစွမ်းထက်သော ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတစ်ဦး ဖြစ်လာနိုင်သည်။
သူ ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် ဤထူးခြားဆန်းပြားလှသော မီးလျှံသွေးကြောချီစွမ်းအင်တစ်ခုတည်းနှင့်တင်အရှေ့ဘက်ရေကန်တစ်ခုလုံးတွင် အနှိုင်းမဲ့နေခဲ့ပြီဖြစ်ရာ ၎င်းစွမ်းအားသာ အပြည့်အဝ ကြီးထွားလာမည်ဆိုပါက အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်စရာ ကောင်းလှပေလိမ့်မည်။
အကယ်၍သာ သူသည် နတ်ဘုရားနက်နဲသောအဆင့် ရှိသည့် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတစ်ဦးဦးထံမှ လမ်းညွှန်ပြသမှုများကို ရရှိခဲ့မည်ဆိုပါကသူ၏ နောင်ရေးအနာဂတ်မှာ အတိုင်းအဆမရှိ တောက်ပနေမည်ပင်။
ဤအချိန်၌ချင်မို၏ အော်ဟစ်သံကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ဝမ်ပင်း၏ မျက်နှာထက်တွင် ရှန်လုံအပေါ် စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်သွားသော အမူအရာတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး "ခွေးကောင်းဆိုတာ လမ်းမပိတ်ဘူးကွ..." ဟု ခပ်ပြတ်ပြတ် ပြောလိုက်တော့သည်။
ဝုန်း...
အတွင်းချီစွမ်းအင်ဂိတ်တံခါးမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားခဲ့ရသည်။
ဧရာမ မီးနဂါးကြီးတစ်ကောင်သည် ဝမ်ပင်း၏ ဦးခေါင်းထက်တွင် ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး၎င်း၏ တောက်ပလှသော အနီရောင်မျက်လုံးကြီးများဖြင့် ရှန်လုံနှင့် ပိုင်ဖုန်းတို့ကို စူးစိုက်ကြည့်ရှုလိုက်တော့၏။ ထိုတောက်ပလှသော ကတ္တီပါနီရောင် မီးလျှံများမှာ ဟန်ယွန်းအပါအဝင် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူတိုင်း၏ အာရုံစိုက်မှုကို ချက်ချင်းပင် ဖမ်းစားသွားခဲ့တော့သည်။
"ထူးခြားဆန်းပြားတဲ့ မီးလျှံသွေးကြောချီစွမ်းအင်..."
ဟန်ယွန်းသည် အနည်းငယ်မျှ အံ့ဩသွားခဲ့ရသော်လည်း ၎င်းအံ့ဩမှုကိုမူ ဝမ်လီဟယ်၏ သွေးကြောစွမ်းရည် တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ချက်ချင်းပင် အာရုံလွဲသွားခဲ့ရ၏။
"သေချင်နေတာပဲ..."
ဟန်ယွန်း၏ ဓားချက်မှာ ဝမ်လီဟယ်ဆီသို့ ထပ်မံ၍ ပြင်းထန်စွာ ဖိအားပေး ရိုက်ခတ်သွားခဲ့ပြန်သည်။
မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင်ဝမ်ပင်း၏ ဦးခေါင်းထက်ရှိ ဧရာမ မီးနဂါးကြီးသည် လှုပ်ရှားသွားခဲ့ပြီး သူနှင့် အနီးကပ်ဆုံးနေရာ၌ ရှိနေသော ပိုင်ဖုန်းဆီသို့ ဦးတည်ကာ အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာ ပြေးဝင်သွားခဲ့တော့၏။
ပိုင်ဖုန်းမှာ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားခဲ့ရပြီးမည်သည့်အရာကိုမျှ ချန်လှပ်ထားခြင်းမရှိဘဲ ထိုမီးနဂါးကြီးဆီသို့ ဦးတည်ကာ သူ၏ သွေးကြောစွမ်းရည်ကို အစွမ်းကုန် ထုတ်ဖော်
တိုက်ခိုက်လိုက်တော့သည်။
အဝါရောင်အလယ်အလတ်အဆင့်ရှိသော သွေးကြောစွမ်းရည်ကို အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိအောင် ကျင့်ကြံထားခဲ့သော်လည်း၎င်းစွမ်းရည်မှာ ထိုမီးနဂါးကြီးကို ချေမှုန်းနိုင်ခြင်းမရှိသည့်အပြင် အရှိန်အဟုန်ကိုပင် အနည်းငယ်မျှ တားဆီးနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။
သူ၏ အစွမ်းမှာ ဝေချန်ကျွယ်၏ အရည်အချင်းမျိုးနှင့် အလွန်အမင်း ကွာဝေးလှသဖြင့်သူအနေဖြင့် ဤတိုက်ကွက်ကို ဘယ်လိုနည်းနဲ့မှ ခုခံနိုင်လိမ့်မည်မဟုတ်ကြောင်း ချက်ချင်းပင် နားလည်သဘောပေါက်သွားခဲ့ရ၏။
သူသည် နောက်သို့ အသက်လု၍ အလျင်အမြန် ဆုတ်ခွာလိုက်တော့သည်။
သို့သော်လည်း နောက်တစ်ခဏ၌ဝမ်ပင်းသည် လေထုထဲသို့ ခုန်ပျံတက်လိုက်ပြီ ဖြစ်ကာ သူ၏ အတွင်းချီစွမ်းအင်ဂိတ်တံခါးမှာလည်း ဆက်တိုက်ဆိုသလို ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားခဲ့ရတော့၏။
ဝုန်း...
ဝုန်း...
...
ဧရာမ မီးနဂါးကြီး အများအပြားမှာ လေထုထဲ၌ ထပ်မံ၍ ပေါင်းစပ်ဖွဲ့စည်းသွားခဲ့ကြပြီးထိုလူနှစ်ဦးရှိရာဆီသို့ ပင်လယ်ဒီရေလှိုင်းကြီးတစ်ခုအလား အဟုန်ပြင်းစွာ လှိမ့်ဝင်သွားခဲ့ကြတော့သည်။
ဘုန်း...
ဘုန်း...
...
ထိုဧရာမ မီးနဂါးကြီးများသည် ထိုလူနှစ်ဦးနှင့် အရှိန်ပြင်းစွာ ရိုက်ခတ်မိသွားခဲ့ကြပြီးနောက်သူတို့၏ ခြေဖဝါးအောက်ရှိ မြေပြင်ကြီးကိုပါ ပြင်းထန်စွာ ပေါက်ကွဲပျက်စီးသွားစေခဲ့တော့သည်။ ဆက်တိုက်ဆိုသလို ပေါက်ကွဲမှုကြီး လေးကြိမ် ဖြစ်ပွားပြီးသည့်နောက်တွင်မူမီတာတစ်ရာ ပတ်လည်အတွင်းရှိ နယ်မြေတစ်ခုလုံးမှာ လုံးဝဥဿုံ ပြုန်းတီးပျက်စီးသွားခဲ့ရသည်။
နက်ရှိုင်းလှသော ဧရာမ ကျင်းကြီးလေးခုမှအပထိုနေရာရှိ လူများ၏ သိုလှောင်မှုလက်စွပ်များပင်လျှင် ပြာအဖြစ်သို့ လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရတော့သည်။
"ဒါ….ဒါက..."
အဘွားအို ဇန်ထိုင်ချင်ရွှမ်းသည် ဤမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အခါတွင်မူ သူမ၏ မျက်နှာထက်၌ အတိုင်းအတာမရှိ မှင်တက်သွားသော အမူအရာတစ်ခု ထင်ဟပ်သွားခဲ့ရတော့၏။
သူမအနေဖြင့် အရာရာက ယခုကဲ့သို့သော ရလဒ်မျိုးနှင့် အဆုံးသတ်သွားလိမ့်မည်ဟု လုံးဝ ထင်မှတ်မထားခဲ့မိပေ။
ရှန်လုံနှင့် ပိုင်ဖုန်းတို့သည် ဝမ်ပင်း၏ တိုက်ကွက်တစ်ကွက်ကိုပင် တောင့်ခံနိုင်စွမ်းမရှိဘဲ ပျက်စီးသွားခဲ့ရသည်။
ဒီမီးလျှံတွေက ဘာကြီးလဲ။ အရိုးစုတွေကိုတောင် မြင်တွေ့ခွင့်မရတော့လောက်အောင် ပြာချပစ်နိုင်ခဲ့တာလား။
သူမ၏ စိတ်ထဲ၌ အတွေးပေါင်းစုံဖြင့် ရှုပ်ထွေးနေဆဲ ထိုခဏ၌ပင်ဘေးနားရှိ ယွီမိုက ရုတ်တရက် လှမ်း၍ ပြောလိုက်တော့သည်။
"ကြည့်ရတာ ကျွန်တော့်အနေနဲ့ အထပ်တစ်ထောင် မျှော်စင်နဲ့ အထပ်တစ်ဆယ် မျှော်စင်တွေထဲကို ပိုပြီးတော့ သွားရောက်ကျင့်ကြံအားထုတ်ရမယ် ထင်တယ်ဗျ။ အကယ်၍သာ ကျွန်တော်လည်း ဒီထူးခြားဆန်းပြားတဲ့ သွေးကြောစွမ်းရည်နဲ့ မီးနဂါးအတတ်ပညာကို ကျွမ်းကျင်စွာ တတ်မြောက်သွားခဲ့မယ်ဆိုရင် အထက်တန်းနယ်ပယ်က လူတွေကိုတောင် ဘာမှကြောက်စရာမလိုဘဲ ရင်ဆိုင်နိုင်လိမ့်မယ်"
"ဘာ..."
ဇန်ထိုင်ချင်ရွှမ်းသည် ယွီမို ပြောဆိုလိုက်သော စကား၏ အဓိပ္ပာယ်ကို သေသေချာချာ နားမလည်နိုင်ခဲ့ပေ။
သူမအနေဖြင့် ထပ်မံ၍ မေးမြန်းရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် ချင်မိုက ရုတ်တရက် ကျယ်လောင်စွာ ထပ်မံအော်ဟစ်လိုက်ပြန်သည်။
"ဂိုဏ်းချုပ် ကျွန်တော့်ရဲ့ အဘိုးကို ကယ်တင်ပေးပါဦးဗျာ..."
ဇန်ထိုင်ချင်ရွှမ်းသည် ထိုအော်ဟစ်သံနောက်သို့ လိုက်ပါလျက် လှမ်း၍ ကြည့်ရှုလိုက်ရာ ဝမ်ပင်းသည် လေထဲ၌ လွင့်စင်ကျရောက်နေခဲ့သော ထိုသိုလှောင်မှုလက်စွပ်၏ ရှေ့မှောက်တည့်တည့်တွင် တည်ငြိမ်စွာ မတ်တတ်ရပ်နေသည်ကိုသာ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။