အခန်း ၃၂၇

အခန်း (၃၂၇) အခမဲ့လုပ်သား၊ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်လီ သူက မင်းမိသားစုရဲ့ အလုပ်သမားအသစ်လား

အာလူးစိုက်ပျိုးခြင်းမှာ နှိုင်းယှဉ်ကြည့်လျှင် ရိုးရှင်းပြီး ထိုမျှလောက် ရှုပ်ထွေးမှု မရှိပေ။

တွင်းတူးတတ်ရန်သာ လိုအပ်လေသည်။

အာလူးမစိုက်ပျိုးမီ မြေပြင်ကို ပြင်ဆင်ရမည်ဖြစ်ပြီး မြေကြီးများ ကျစ်လစ်မသွားစေရန်နှင့် ရေစုပ်ယူမှု ကောင်းမွန်စေရန်အတွက် မြေဆွပေးရမည် ဖြစ်၏။

ကျန်သည့်အရာများမှာ ရိုးရှင်းလှသည်၊ မြေကြီးပေါ်တွင် တွင်းအနည်းငယ် တူးရုံသာ ဖြစ်သည်။ တွင်းများမှာ အလွန်ကြီးရန် မလိုအပ်ဘဲ ပန်းသီးတစ်လုံးစာ အရွယ်အစားခန့်ဆိုလျှင် ရပြီဖြစ်သည်။

သပ်သပ်ရပ်ရပ်ရှိစေရန်နှင့် အာလူးများ ကြီးထွားရန် နေရာအလုံအလောက်ရစေရန်အတွက် တစ်တန်းလျှင် တွင်းသုံးလေးတွင်းခန့် အကွာအဝေးခြား၍ တူးထားခြင်းက အကောင်းဆုံး ဖြစ်လေသည်။

တွင်းများ တူးပြီးသည်နှင့် အညှောက်ပေါက်နေသော အာလူးအတုံးများကို ထည့်ကာ မြေကြီးဖြင့် ဖုံးအုပ်ပြီးနောက် ရေလောင်းပေးရမည် ဖြစ်၏။

ဤအညှောက်ပေါက်နေသော အာလူးအတုံးများကို အာလူးဟောင်းများမှ လှီးဖြတ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

အာလူးဟောင်းများကို ပြီးခဲ့သည့်နှစ်က ရိတ်သိမ်းခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး အချိန်ကြာမြင့်စွာ သိုလှောင်ထားပြီးနောက် စိုစွတ်လာကာ ရာသီဥတုပူနွေးလာချိန်တွင် အလွယ်တကူ အညှောက်ထွက်လာတတ်လေသည်။

အညှောက်ပေါက်နေသော အာလူးများကို အညှောက်များအလိုက် အတုံးငယ်များအဖြစ် လှီးဖြတ်ရမည် ဖြစ်၏။

အညှောက်ပေါက်နေသော အာလူးအတုံးများကို မြေကြီးထဲတွင် စိုက်ပျိုးကာ ပုံမှန်ရေလောင်းပေးပါက နွေရာသီရောက်ချိန်တွင် စားသုံးရန် အာလူးလတ်လတ်ဆတ်ဆတ်များကို ရရှိမည်ဖြစ်သည်။

အာလူးများမှာ ဈေးပေါပြီး ကြီးထွားမှုစက်ဝန်း မြန်ဆန်သော အကြမ်းစားကောက်နှံတစ်မျိုး ဖြစ်လေသည်။ ၎င်းတို့မှာ ရွှမ်းရွှေရွာရှိ ပြည်သူများသာမက ပိုင်ရှန်းမြို့နယ် တစ်ခုလုံးနှင့် အရှေ့ပိုင်းပြည်နယ်သုံးခုလုံးအတွက်ပါ အဓိက အစားအစာတစ်ခု ဖြစ်သည်။

ပမာဏများများရရှိပြီး အလွန်ဗိုက်ပြည့်စေလေသည်။

ယခုအချိန်တွင် လီလန်နှင့် သူ၏ဖခင်ဖြစ်သူ လီတာ့ဟိုင်တို့သည် လယ်ကန်သင်းရိုးပေါ်တွင် ထိုင်ကာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် မျက်လုံးပြူး၍ အံ့သြတကြီး ကြည့်နေကြသည်။

လီတာ့ဟိုင်သည် ကျောက်ဘိုင်တောင်တန်း ဆေးလိပ်တစ်လိပ်ကို ဖွာရှိုက်ကာ မီးခိုးများ မှုတ်ထုတ်ရင်း လယ်ကွင်းထဲတွင် တက်ကြွစွာ မြေတူးနေသော ပညာတတ်လူငယ်ရဲဘော်ကို မျက်စိမှေးကြည့်ကာ စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"သား... ပညာတတ်လူငယ်ကျန်းကို ဘာဆေးတွေများ ခတ်လိုက်တာလဲ... ဘာလို့ ငါတို့မိသားစုအတွက် အာလူးစိုက်ပေးဖို့ကို ဒီလောက်တောင် စိတ်အားထက်သန်နေရတာလဲ..."

ကျန်းချောင်ရင်သည် စက်ရုပ်တစ်ရုပ်ပမာ ပေါက်တူးကို လွှဲယမ်းကာ မရပ်မနား တူးဆွနေပြီး ချွေးများ ရွှဲနစ်နေကာ သူ၏အသက်အန္တရာယ် ကျရောက်နေသည့်အလား အားကြိုးမာန်တက် တူးနေလေသည်။ သူသည် အမှန်တကယ်ပင် စိတ်အားထက်သန်နေခြင်း ဖြစ်၏။

မြို့မှလာသော ပညာတတ်လူငယ်တစ်ဦးက သူ၏မိသားစုအတွက် အာလူးစိုက်ရန် မြေတူးပေးနေသည်ကို လီတာ့ဟိုင် မြင်တွေ့ရခြင်းမှာ ပထမဆုံးအကြိမ်ပင် ဖြစ်သည်။

သူသည် စာဖတ်၊ စာရေးတတ်သော ယဉ်ကျေးသည့် ပညာတတ်တစ်ဦး ဖြစ်သည်၊ မည်သို့လုပ်၍ သူတို့မိသားစုအတွက် အချိန်ပြည့်အလုပ်သမားတစ်ယောက် ဖြစ်လာရသည်ကို စဉ်းစားမရဖြစ်နေလေသည်။

လီတာ့ဟိုင် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး သူ၏ သိချင်စိတ်များ အလွန်ပြင်းပြလာကာ သားဖြစ်သူ လီလန်ကို အလျင်စလို မေးလိုက်လေသည်။

လီလန်သည် မြက်ပင်တစ်ပင်ကို ဝါးရင်း ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်က ဘယ်လိုလုပ် သိမှာလဲ... ရဲဘော်ကျန်းက စာဖတ်ရတာ ပင်ပန်းလို့ ခါးနာလာတော့ အကြောအခြင်လေး ဘာလေး လျှော့ချင်လို့ နေမှာပေါ့..."

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ လီတာ့ဟိုင်သည် မျက်လုံးလှန်ကြည့်လိုက်သည်။

ခါးနာနေချိန်တွင် မြေတူးပြီး အာလူးစိုက်ရန် လယ်ကွင်းထဲသို့ ဘယ်လူကောင်းကများ သွားမည်မဟုတ်ပေ။

သားဖြစ်သူမှာ လိမ်လျှင်ပင် သေချာမလိမ်တတ်ပေ။

သေချာပေါက် သားအဖနှစ်ယောက်မှာ စိတ်သဘောထား တူညီကြလေသည်။ လီတာ့ဟိုင်သည် အမြဲတမ်း သူ၏သားဘက်မှ ရပ်တည်လေ့ရှိပြီး သားဖြစ်သူ ဘာလုပ်ချင်သည်ဖြစ်စေ သူက ခွင့်ပြုမည်သာ ဖြစ်၏။

သားဖြစ်သူက မြို့မှလာသော ပညာတတ်လူငယ်ကို မတားဆီးသည့်အတွက် လီတာ့ဟိုင်တွင်လည်း ကန့်ကွက်စရာ အကြောင်းမရှိပေ။

သူ၏ လယ်ကွင်းထဲတွင် အခမဲ့လုပ်သား လုပ်ကိုင်ပေးနေသည်ကို သူက သဘာဝကျကျပင် ဝမ်းသာနေမိသောကြောင့် လယ်ကန်သင်းရိုးပေါ်တွင် ထိုင်ကာ ဆေးလိပ်သောက်ရင်း ခြေထောက်များကို အနားပေးထားလိုက်သည်။

အလုပ်များနေသော ကျန်းချောင်ရင်ကို ကြည့်ရင်း လီလန်သည် အတော်လေး လက်မြှောက်အရှုံးပေးချင်စိတ် ပေါက်လာသည်။

သူက ကူညီပေးချင်သော်လည်း ကျန်းချောင်ရင်သည် သူ၏ရင်ဘတ်ကို ပုတ်ကာ ကြေညာလိုက်သည်။

"အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်လီ... စိတ်မပူပါနဲ့... ဒီလယ်ကွင်းထဲက အာလူးတွေအားလုံးကို ခင်ဗျားအတွက် ကျွန်တော် စိုက်ပေးပါ့မယ်... ခင်ဗျားသာ အနားယူနေပါ..."

ရဲဘော်ကျန်းက ထိုသို့ပြောလာမှတော့ သူက ဘာမျှမပြောနိုင်တော့ပေ။

ပေါက်တူးကလည်း တစ်လက်သာရှိပြီး မြေတူးရမည့်အလုပ်ကိုလည်း တစ်ယောက်တည်းကသာ လုပ်ရမည် ဖြစ်သည်။

ရဲဘော်ကျန်းသည် စိတ်အားထက်သန်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး သူတို့အနေဖြင့်လည်း သူ့ကို ငြင်းဆန်၍မရနိုင်ပေ၊ သို့မဟုတ်ပါက သူ၏ခံစားချက်များကို ထိခိုက်စေလိမ့်မည်ဖြစ်၏။

ထို့ကြောင့် လီလန်နှင့် သူ၏ဖခင်ဖြစ်သူ လီတာ့ဟိုင်တို့သည် လယ်ကန်သင်းရိုးပေါ်တွင် ထိုင်ကာ ကျန်းချောင်ရင် တစ်ယောက် တက်တက်ကြွကြွ မြေတူးပြီး အာလူးစိုက်နေသည်ကို ကြည့်နေလိုက်ကြတော့သည်။

"ဟေး... အဲဒါ လီလန်နဲ့ လီတာ့ဟိုင်တို့ မဟုတ်ဘူးလား..."

"အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်လီပဲ..."

လီလန်သည် ယခုအခါ ရွှမ်းရွှေရွာတွင် နာမည်ကြီးသူတစ်ဦး ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။ သူ ပေါ်လာတိုင်း ရွာသားများက သူ့ကို တက်ကြွစွာ နှုတ်ဆက်လေ့ရှိကြ၏။

"အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်လီ... အာလူးစိုက်နေတာလား..."

ရွာသားတစ်ဦးက တက်ကြွစွာ လှမ်းအော်လိုက်သည်။

စိုက်ခင်းများမှာ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ကပ်လျက်တည်ရှိနေကြသည်။ ဤမိသားစုမှာ ကျန်းမျိုးရိုးဖြစ်ပြီး ဟိုတစ်စုမှာ ရှမျိုးရိုးဖြစ်ကာ အများစုမှာ ရွှမ်းရွှေရွာမှ အိမ်နီးချင်းများဖြစ်ပြီး အားလုံးက ရင်းနှီးနေကြသူများ ဖြစ်သည်။

အိမ်နီးချင်းများ၏ နှုတ်ဆက်စကားများကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ လီလန်နှင့် လီတာ့ဟိုင်တို့မှာ အချင်းချင်း အကြည့်ချင်းဖလှယ်လိုက်ကြပြီး နှစ်ယောက်စလုံး အနည်းငယ် အနေရခက်သွားကြလေသည်။

သူတို့သည် အာလူးစိုက်နေကြသည်မှာ မှန်သော်လည်း သူတို့ကိုယ်တိုင် စိုက်ပျိုးနေခြင်း မဟုတ်ပေ။ သူတို့အနေဖြင့် မည်သို့ ပြန်လည်ဖြေကြားရမည်ကို မသိတော့ပေ။

ပြန်လည်ဖြေကြားရန် နည်းလမ်းပင် မရှိတော့ပေ။

ထိုစဉ် အသက်အရွယ်ကြီးရင့်သော အမျိုးသမီးကြီးတစ်ဦးသည် လီလန်၏ လယ်ကွင်းထဲတွင် တစ်စုံတစ်ယောက် အလုပ်လုပ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

"အို... အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်လီ... မင်းတို့မိသားစုက အာလူးစိုက်ဖို့ လူငှားထားတာလား..."

အဘွားအိုက အော်ပြောလိုက်သည်။

သို့သော် အဘွားအိုသည် ထိုသူ၏မျက်နှာကို သေချာစွာ မြင်လိုက်ရသောအခါ စူးစူးဝါးဝါး အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။

"အိုးဘုရားရေ... အဲဒါ ပညာတတ်လူငယ်ရုံးက ရဲဘော်ကျန်း မဟုတ်ဘူးလား... ဘာဖြစ်လို့ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်လီရဲ့ မိသားစုအတွက် အလုပ်လုပ်ပေးနေရတာလဲ..."

အဘွားအို၏ အသံမှာ ကျယ်လောင်လှပြီး သူမ၏ အော်ဟစ်သံက စိုက်ပျိုးရေးလုပ်နေကြသော အသက်ကြီးပိုင်း အမျိုးသား၊ အမျိုးသမီး လေးငါးဦးခန့်၏ အာရုံကို ချက်ချင်းပင် ဆွဲဆောင်သွားတော့သည်။

"အိုး. တကယ်ပဲ ပညာတတ်လူငယ်ကျန်း ဖြစ်နေတာပဲ..."

"ကျန်းချောင်ရင်လား... မြို့ကလာတဲ့ ပညာတတ်လူငယ်ရဲဘော် မဟုတ်လား... ဘာဖြစ်လို့ သူက အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်လီရဲ့ မိသားစုအတွက် အလုပ်လုပ်ပေးနေရတာလဲ..."

"ဒီကိစ္စက တကယ့်ကို ထူးဆန်းတာပဲ... မြို့ကြီးကလာတဲ့ ပညာတတ်လူငယ်တစ်ယောက်က အလုပ်မှတ်တွေရဖို့အတွက် ကွန်မြူနစ်အဖွဲ့မှာ အလုပ်မလုပ်ဘဲ လီလန်ရဲ့ လယ်ကွင်းထဲမှာ အာလူးလာစိုက်ပေးနေတယ်..."

"..."

ရွာသားအများအပြားသည် လယ်ကွင်းထဲတွင် မြေတူးနေသော ကျန်းချောင်ရင်ကို စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် ကြည့်ရှုနေကြပြီး အားလုံးက အလွန်အံ့အားသင့်နေကြလေသည်။

ယေဘုယျအားဖြင့်ဆိုရလျှင် ကျေးလက်ဒေသသို့ လာရောက်ကြသော မြို့မှ ပညာတတ်လူငယ်များမှာ ကွန်မြူနစ်အဖွဲ့၏ ဝန်ထမ်းများဖြစ်ကြပြီး သူတို့ အလုပ်လုပ်လျှင်တောင်မှ ကွန်မြူနစ်အဖွဲ့အတွက်သာ လုပ်ကိုင်ပေးကြခြင်း ဖြစ်သည်။

သာမန်ပြည်သူများအတွက် အလုပ်လုပ်ပေးသော ပညာတတ်လူငယ်များမရှိဟု မဆိုသာသော်လည်း ဆက်ဆံရေး အလွန်ကောင်းမွန်ပြီး ရင်းနှီးမှုမရှိပါက အလွန်ရှားပါးလှလေသည်။

အသက်ကြီးပိုင်း အမျိုးသားများနှင့် အမျိုးသမီးများမှာ အတွေ့အကြုံရှိသူများ ဖြစ်ကြသည်။ ဤကျန်းချောင်ရင် အမည်ရှိသော ပညာတတ်လူငယ်ရဲဘော်သည် လယ်ကွင်းထဲဆင်းကာ အလုပ်ကူလုပ်ပေးရသည်အထိ လီလန်နှင့် အလွန်ရင်းနှီးသော ဆက်ဆံရေးရှိရမည်ဟု သူတို့က သိရှိထားကြ၏။

"ပြောမနေပါနဲ့တော့... ဒီပညာတတ်လူငယ်ရဲဘော်က မြေတူးတာ တော်တော်လေး ကျွမ်းကျင်တယ်... အရမ်းကို စနစ်ကျပြီး တိကျတယ်..."

"ပညာတတ်လူငယ်ရဲဘော်ကျန်းရဲ့ ပိန်ပိန်ပါးပါးနဲ့ နုနယ်တဲ့ အသွင်အပြင်ကို ကြည့်ပြီး မလှည့်စားခံလိုက်နဲ့... သူက တကယ်တော့ တော်တော်လေး သန်မာတာပဲ..."

"ရဲဘော်ကျန်းက လယ်ယာလုပ်ငန်းမှာလည်း တော်တော်လေး တော်တာပဲ..."

"..."

မြေတူးနေသော ကျန်းချောင်ရင်သည် သူ၏ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ရွာသားများ၏ ဆွေးနွေးသံများကို ကြားလိုက်ရသည်။ လူတိုင်း၏ စောင့်ကြည့်ခြင်းကို ခံနေရသဖြင့် မူလကပင် အရှက်အကြောက်ကြီးတတ်သော သူ၏မျက်နှာမှာ ယခုအခါ ပူထူလာပြီး အလွန်ရှက်ရွံ့နေမိတော့သည်။

သူသည် ခေါင်းကိုငုံ့ထားကာ စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောဘဲ မြေကြီးကို တစ်ချက်ပြီးတစ်ချက် ဆက်တိုက် တူးဆွနေလိုက်လေသည်။

ဆရာလီက သူ့ကို ဝတ္ထုရေးနည်း သင်ပေးမည့်အရာနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် လူတွေ၏ စောင့်ကြည့်ခံရခြင်းက ဘာမျှမဟုတ်ဘဲ အသေးအဖွဲကိစ္စသာ ဖြစ်လေသည်။

ဝတ္ထုရေးခြင်းဆိုသည်မှာ သူ၏ တစ်သက်တာ အိပ်မက်ပင် ဖြစ်သည်။

သူ၏ အိပ်မက်ကို အကောင်အထည်ဖော်ရန်ကသာ အရေးအကြီးဆုံးဖြစ်ပြီး ကျန်သည့်အရာများအားလုံးမှာ အသေးအဖွဲသာ ဖြစ်သည်။

ထိုသို့တွေးလိုက်မိသည်နှင့် ကျန်းချောင်ရင်သည် ပို၍ ခွန်အားများ ပြည့်ဝလာသလို ခံစားလိုက်ရပြီး သူ၏လက်ထဲရှိ ပေါက်တူးမှာလည်း ပို၍မြန်ဆန်စွာ လွှဲယမ်းလာတော့သည်။

"ရဲဘော်ကျန်းချောင်ရင်... မင်းက ပေါက်တူးကို တော်တော်လေး အားပါးတရ လွှဲနေပါလား..."

အဘွားအိုတစ်ဦးက ရယ်မောလျက် ပြောလိုက်သည်။

ဤနောက်ပြောင်မှုကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ အခြားသော အသက်ကြီးပိုင်း အမျိုးသားများနှင့် အမျိုးသမီးများကလည်း အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်ကြလေသည်။ စာအုပ်ပိုးကောင်လေး ကျန်းချောင်ရင်မှာ ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ပို၍ပင် ရှက်သွားပြီး ခေါင်းကို ပို၍ ငုံ့ထားလိုက်တော့သည်။

ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း လီလန်တစ်ယောက် ရယ်ချင်စိတ်ကို မထိန်းနိုင်တော့ပေ။

"ကံကောင်းလို့ ရဲဘော်ကျန်းက အရှက်မရှိလို့... မဟုတ်ရင် ငါသာဆို ဟိုအဘွားကြီးတွေ နောက်ပြောင်တာကို ကြားရုံနဲ့ ထွက်ပြေးမိလောက်ပြီ..."

ဝတ္ထုရေးနည်းကို သင်ယူလိုသော ကျန်းချောင်ရင်၏ စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားမှုအကြောင်းကို လီလန်တစ်ယောက် လုံးဝ သိရှိမထားပေ။

ကျန်းချောင်ရင်တွင် စနစ်မှ လက်ဆောင်ပေးထားသော အဆင့်မြင့်စာပေဆရာသခင်ကြီး၏ စာရေးသားမှုပါရမီ မရှိပေ။ ဝတ္ထုရေးနည်းကို သင်ယူရန်အတွက် သူသည် သူ၏ဆရာ့နောက်သို့ တစ်ဆင့်ချင်းစီ လိုက်နာရမည်သာ ဖြစ်သည်။

လီလန်တစ်ယောက် အတွေးလွန်နေစဉ် သူ၏စိတ်ထဲမှ ရင်းနှီးနေသော အီလက်ထရောနစ် အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

[ဒင်... ယနေ့အတွက် လျှို့ဝှက်သေတ္တာ ပြန်လည်လန်းဆန်းသွားပါပြီ…]

လီလန်သည် သူ၏လက်ပတ်နာရီကို ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ အချိန်မှာ မွန်းတည့် ၁၂ နာရီတိတိဖြစ်နေပြီး လျှို့ဝှက်သေတ္တာ ပြန်လည်လန်းဆန်းသည့် အချိန်နှင့် ကွက်တိပင် ဖြစ်သည်။

လီလန်သည် ထိုကိစ္စကို သိပ်ဂရုမစိုက်ဘဲ ဤလျှို့ဝှက်သေတ္တာ ပြန်လည်လန်းဆန်းမှုကို လျစ်လျူရှုရန် ပြင်ဆင်လိုက်၏။

သို့သော် သူသည် စောစောက မိုးပျံနဂါး၏ ခပ်တန်းတန်းနေတတ်သော အမူအရာကို သတိရသွားပြီး စာချုပ်ကတ် တစ်ကတ်ကို ရယူချင်စိတ် ပေါ်လာသည်။

လျှို့ဝှက်သေတ္တာထဲမှ စာချုပ်ကတ် တစ်ကတ် ပွင့်လာသရွေ့ သူသည် မိုးပျံနဂါးကို ယဉ်ပါးအောင် ယဉ်ကျေးစေနိုင်ပြီး သူ၏အတွက် အမဲလိုက်ခိုင်းနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ထိုသို့မဟုတ်ပါက မိုးပျံနဂါးတစ်ကောင်ကို ကိုယ်တိုင်ယဉ်ပါးအောင် ပြုလုပ်ခြင်းမှာ အားထုတ်မှုနှင့် အချိန်များစွာ ယူရမည် ဖြစ်၏။

ထိုသို့တွေးမိပြီးနောက် လီလန်သည် အဆင့် ၄ လျှို့ဝှက်သေတ္တာတစ်လုံးကို လဲလှယ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်လေသည်။

အဆင့် ၃ နှင့် အဆင့် ၄ လျှို့ဝှက်သေတ္တာများသာလျှင် သားရဲအိမ်မွေးတိရစ္ဆာန် စာချုပ်ကတ် ပွင့်လာနိုင်သည့် အခွင့်အရေးအချို့ ရှိလေသည်။

"အဆင့် ၄ လျှို့ဝှက်သေတ္တာတစ်ခုနဲ့ လဲလှယ်မယ်..."

[အဆင့် ၄ လျှို့ဝှက်သေတ္တာ လဲလှယ်မှု အောင်မြင်ပါသည်၊ အမှတ် ၄၀၀၀ နှုတ်ယူပြီးပါပြီ..]

[လျှို့ဝှက်သေတ္တာ ဖွင့်နေပါသည်…]