အခန်း ၆၁၃

အခန်း(၆၁၃)

အဲလ်ရစ်ရဲ့ အပြောအရ မှော်ဆရာတွေဟာ သူတို့ရဲ့ စခန်းကို ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့ပြီး အလံသုံးခုကို လုယူဖို့ အဲဒီဘက်ကို ဦးတည်သွားနေကြပြီ ဖြစ်နိုင်တယ်။

ဒါဟာ သူတို့တွေ ဒီနေရာနဲ့ အနည်းဆုံး ကီလိုမီတာ တော်တော်ဝေးဝေးကို ရောက်နေလောက်ပြီဆိုတဲ့ သဘောပဲ။

ဒါပေမဲ့လည်း ဘာအကြောင်းကြောင့်ရယ်မသိ၊ ရုပ်သေးမှော်ဆရာ သုံးယောက်ဟာ သူတို့ကို စေခိုင်းတဲ့သူ အနားမှာ မရှိဘဲနဲ့ လှုပ်ရှားနိုင်နေပြီး ပြန်လည်ရှင်သန်လာနိုင်ကြတုန်းပဲ ဖြစ်တယ်။

ဒီ မှော်ရုပ်သေးရုပ် အကောင်ပေါင်း ထောင်ချီဟာတောင်မှ သူတို့တွေ ဒီမှော်စက်ဝန်းထဲ ပိတ်မိသွားပြီးတဲ့နောက်မှ ပေါ်ထွက်လာကြတာ။

ဒါကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ဒီထောင်ချောက်ကို အစကတည်းက ဆင်ထားတဲ့ မှော်ဆရာတွေဟာ အဝေးတစ်နေရာကနေ သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် တန်ခိုးစွမ်းရည်တွေနဲ့ စွမ်းအင်ပေးနေတုန်းပဲဆိုတာ သေချာသလောက် ရှိနေတယ်။

သူတို့ဟာ ဒီမှော်အစွမ်းကို ဆက်ပြီး အသက်ဝင်နေစေဖို့ အာရုံစူးစိုက်ပြီး တန်ခိုးစွမ်းရည်တွေကို အဆက်မပြတ် ညှစ်ထုတ်ပေးနေကြတာ။ အဲဒီလို လုပ်နေလို့လည်း ရုပ်သေးမှော်ဆရာ သုံးယောက်ဟာ တိုက်ခိုက်မှုတွေကို ကြံ့ကြံ့ခံနိုင်ပြီး ဘယ်လိုဒဏ်ရာမှ မရနိုင်သလိုမျိုး ဖြစ်နေရတာပါ။

တကယ်တော့ အဲဒီမှော်ဆရာ သုံးယောက်ဟာ အဆက်မပြတ် တန်ခိုးစွမ်းရည်တွေကို တောက်လျှောက် အားဖြည့်ပေးခြင်း ခံနေရတာ ဖြစ်တယ်။ ဒါဟာ ပုံမှန်တန်ခိုးစွမ်းရည်တွေလို အလိုလျောက်အစွမ်းပြတဲ့ ပင်ကိုယ်စွမ်းရည် ဆက်နွှယ်မှုမျိုး မဟုတ်ဘဲ တိုက်ရိုက်ချိတ်ဆက်ထားတဲ့ စွမ်းအင်ကြိုးမျှင်ကြီး ဖြစ်နေတယ်။

လွန်ခဲ့တဲ့အကြိမ်က သူ အပြည့်အဝဖြစ်အောင် မနည်းအချိန်ကိုက် လုပ်ခဲ့ရတဲ့ အခြေအနေမျိုးဟာ အခု တိုက်ပွဲတစ်ခုလုံးစာအထိ ကြာရှည်သွားသလိုမျိုးပဲ။

အပေါ်က မှော်အစီအရင်စက်ဝိုင်းနဲ့ သူ့ရဲ့ ဒရုန်းကိုသာ ချိတ်ဆက်နိုင်ရင် အဲဒီ တန်ခိုးစွမ်းရည်တွေကို တိုက်ရိုက် စုပ်ယူနိုင်လိမ့်မယ်။

သူဟာ အချိန်ဆွဲမနေတော့ဘဲ ဒရုန်းနှစ်စင်းလုံးကို ကောင်းကင်ပေါ်တည့်တည့် ပျံတက်သွားဖို့ ချက်ချင်းပဲ မောင်းနှင်လိုက်တယ်။

ဧရာမ မှော်အစီအရင်စက်ဝိုင်းကြီးဆီ ရောက်သွားတာနဲ့ ဗဟိုချက်မဆီမှာ စွမ်းအင်ကြိုးမျှင်တွေ စုပြုံနေပြီး မှော်ဆရာတွေရဲ့ စခန်းတစ်ခုလုံးဆီ ပြန့်ကားထွက်သွားတာကို သူ မြင်လိုက်ရတယ်။

ငါ့မှာသာ ဒီထက်ကြီးတဲ့ သဟဇာတဘက်ထရီ ရှိခဲ့ရင် သိပ်ကောင်းမှာပဲ။

ဘက်ထရီအကြီးကြီးသာ ရှိခဲ့ရင် ဒီလောက် အရသာရှိလှတဲ့ တန်ခိုးစွမ်းရည်တွေကို သူတစ်ယောက်တည်း အဝသုံး စုပ်ယူနိုင်ခဲ့မှာ။

ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ ခလုတ်နဲ့ နောက်ပြန်ရစ်တဲ့ဂရပ်ဖိုက်တုံး အရွယ်အစားက ကန့်သတ်ချက် ရှိနေတယ်။ အဲဒီနှစ်ခု ပေါင်းလိုက်မှ သူ့လက်ဝါးစောင်းလောက်ပဲ ရှိတာ။

သူဟာ တန်ခိုးစွမ်းရည် ကြိုးမျှင်တွေ အကုန်လုံး စုစည်းနေတဲ့ အပေါ်ဆုံးအထိ ရောက်သွားအောင် ဒရုန်းနှစ်စင်းလုံးကို မောင်းနှင်လိုက်တယ်။

ပြီးတော့ အဲဒီ တန်ခိုးစွမ်းရည် စီးကြောင်းတွေ စုနေတဲ့ အထဲကို သဟဇာတဘက်ထရီ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ရောက်သွားအောင် သူ့ရဲ့ ဒရုန်းကို သတိထားပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်း ရွှေ့လိုက်တယ်။

သဟဇာတဘက်ထရီတစ်ခုလုံးကို အဲဒီ စွမ်းအင်စုကြီးထဲ အပြည့်နှစ်ပစ်လိုက်တဲ့အတွက် စွမ်းအင်ကြိုးမျှင်ပေါင်း ရာနဲ့ချီပြီး တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဖြတ်သန်းစီးဆင်းသွားစေတယ်။

သဟဇာတဘက်ထရီ အားပြည့်လာတဲ့ ဂဏန်းတွေ တစ်ဆင့်ပြီးတစ်ဆင့် တက်လာတာကို မြင်တော့ သူ့မျက်လုံးတွေ ပြူးကျယ်သွားတယ်။

[၅%... ၁၀%... ၁၅%]

သဟဇာတဘက်ထရီ နှစ်လုံးစလုံးမှာ တစ်ခဏအတွင်း ဆယ့်ငါးရာခိုင်နှုန်းအထိ တက်လာပြီ။ ဒါဟာ ကွမ်တမ်ခြေလှမ်းတစ်လှမ်းအတွက် လုံလောက်တဲ့ အားပမာဏပဲ။

ဒါပေမဲ့ သူက ရုပ်သေးမှော်ဆရာ သုံးယောက်နဲ့ မှော်ရုပ်သေးရုပ်တွေဆီက တန်ခိုးစွမ်းရည်တွေကို အမြောက်အမြား စုပ်ယူနေတာကြောင့် အဲဒီအကောင်တွေဟာ မူလကထက် အများကြီး အားနည်းသွားကြတယ်။

မှော်ရုပ်သေးရုပ် အကောင်တစ်ထောင်ဟာ သွေးဆာနေတဲ့ ဖုတ်ကောင်တွေလို ဘော်ဘီ့ဆီကို ပြေးဝင်လာကြတယ်။ အကောင်တိုင်းမှာ မှော်ပညာတွေ ပူးကပ်နေပြီး သူ့ဆီကို အခြေခံမန္တန်တွေနဲ့ ပစ်ခတ်တိုက်ခိုက်ကြတယ်။ ဒါပေမဲ့ အရေအတွက်က အဆမတန် များလွန်းတာကြောင့် သူတို့ရဲ့ စွမ်းအားတွေ ပေါင်းစပ်သွားတဲ့အခါ ကမ္ဘာမြေကြီးတစ်ခုလုံး အက်ကွဲမတတ် ပြင်းထန်လှတယ်။

ဘော်ဘီက သူ့ရဲ့ ဧရာမတူကြီးကို မြှောက်ပြီး ရှေ့တည့်တည့်ဆီ လွှဲယမ်းလိုက်တယ်။ ရှေ့ဆုံးတန်းက မှော်ရုပ်သေးရုပ်တွေဟာ ပြားချပ်သွားအောင် ဖိချေခြင်း ခံလိုက်ရတယ်။

သူတို့ရဲ့ အသားစိုင်ခန္ဓာကိုယ်တွေက မူလအတိုင်း ပြန်လည်ပေါင်းစည်းပြီး မှော်ရုပ်သေးရုပ် အကောင်အဖြစ် ပြန်ပြောင်းဖို့ ကြိုးစားကြပေမဲ့ ဘော်ဘီ့ရဲ့ တန်ခိုးစွမ်းရည်ကနေ ထွက်ပေါ်လာတဲ့ ဖိအားကြီးက သူတို့ကိုယ်သူတို့ ပြန်မတည်ဆောက်နိုင်အောင် ဖိနှိပ်ထားလိုက်တယ်။

ဘော်ဘီ့ရဲ့ အဆင့် ၉ ကျင့်စဉ်စွမ်းအားက ကြီးမားလှတယ်။ တစ်ဖက်က မှော်ဆရာက ခန္ဓာကိုယ်ဖွဲ့စည်းခြင်း အဆင့် ၈ ပဲ ရှိသေးတာကြောင့် မှော်ရုပ်သေးရုပ်တွေထဲက တန်ခိုးစွမ်းရည်တွေကို ကောင်းကောင်း ဖိနှိပ်ထားနိုင်တာပေါ့။ သူဟာ တူတစ်ချက် လွှဲလိုက်တိုင်း အကောင်ပေါင်း ရာနဲ့ချီကို အလွယ်တကူ ခြေမှုန်းပစ်နိုင်ပြီး အရေအတွက်ကို တဖြည်းဖြည်း လျှော့ချပစ်လိုက်တယ်။

ဒီမှာတင် သူ့ရဲ့ တူနဲ့ မရိုက်မိသေးတဲ့ အကောင်တွေပါ အသားစိုင်အနှစ်တွေအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတာကို သူ သတိထားမိလိုက်တယ်။ တကယ်တော့ အဲဒါတွေက မိုက်ကယ်ရဲ့ စုပ်ယူမှုကြောင့် တန်ခိုးစွမ်းရည်တွေ ဆုံးရှုံးသွားရတဲ့ မှော်ရုပ်သေးရုပ်တွေဆိုတာ သူ မသိခဲ့ဘူး။

တစ်ဖက်မှာလည်း အဲရစ်က သူမရဲ့ အပ်ကို သုံးပြီး မှော်ရုပ်သေးရုပ်တွေကို တတ်နိုင်သမျှ အများဆုံး ဖောက်ထွင်းပစ်နေတယ်။

ဘော်ဘီလိုပဲ သူမရဲ့ အဆင့် ၉ တန်ခိုးစွမ်းရည်က မှော်ရုပ်သေးရုပ်တွေကို လွှမ်းမိုးသွားနိုင်ပြီး သူမရဲ့ ကိုယ်ပိုင် ဖားအုပ်ကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်လိုက်တယ်။ အဲဒီ ဖားတွေက တခြား မှော်ရုပ်သေးရုပ်တွေကို ရောဂါပိုးတွေ ကူးစက်စေခဲ့တယ်။

သူတို့တွေ အဲဒီ မှော်ရုပ်သေးရုပ်တွေကို နှိမ်နင်းတာ မြန်လွန်းတယ် လို့ မိုက်ကယ်က စိတ်ပျက်လက်ပျက် ရေရွတ်လိုက်တယ်။

သူက စွမ်းအင်တွေကို စုပ်ယူပေးနေတာကြောင့် လက်ဂါစီ့စ်တွေအတွက် မှော်ရုပ်သေးရုပ်တွေကို အပြတ်ရှင်းပစ်ဖို့ ပိုလွယ်ကူသွားစေတာ။ မှော်ရုပ်သေးရုပ်တွေ နည်းသွားလေ၊ သူက မှော်အစီအရင်စက်ဝိုင်းဆီကနေ စွမ်းအင်တွေကို ပိုမြန်မြန် စုပ်ယူနိုင်လေဖြစ်ပြီး အဲဒီကတစ်ဆင့် မှော်ရုပ်သေးရုပ်တွေ ပိုပြီး ပျက်စီးကုန်တာပေါ့။

[၃၀%... ၃၅%... ၄၀%]

ဒါပေမဲ့ သူ စုပ်ယူနိုင်တဲ့ အားပမာဏ ၄၀ ရာခိုင်နှုန်းအထိ ရောက်သွားတာနဲ့ မြေပြင်ပေါ်က မှော်ရုပ်သေးရုပ်တွေ အကုန်လုံး ချာချာလည်ကုန်ကြတော့တယ်။ သူတို့တွေဟာ တဆတ်ဆတ် တုန်ရီလာပြီး မြေပြင်ပေါ် လဲကျသွားကာ သန့်စင်တဲ့ မှော်စွမ်းအင်တွေအဖြစ် ပျောက်ကွယ်သွားကြတယ်။

ရုပ်သေးမှော်ဆရာ သုံးယောက်တောင်မှ လှုပ်ရှားမှုတွေ လေးလံသွားတယ်။ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ မှော်စွမ်းအင်တွေကို ထိန်းထားနိုင်လောက်တဲ့ တန်ခိုးစွမ်းရည် မရှိတော့သလိုမျိုး သူတို့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်တွေထဲကနေ မှော်စွမ်းအင် အမှုန်အမွှားလေးတွေ လွင့်ပျံအငွေ့ပျံကုန်တယ်။

ကောင်းကင်က ဧရာမ မှော်အစီအရင်စက်ဝိုင်းကြီးဟာလည်း တဖြည်းဖြည်း မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် ဖြစ်လာပြီး နောက်ဆုံးမှာတော့ ဘာမှမကျန်ဘဲ ကွယ်ပျောက်သွားတော့တယ်။

သူတို့ကို ပိတ်လှောင်ထားတဲ့ ဧရာမ ဝန်းရံတံတိုင်းကြီးလည်း မရှိတော့ဘူး။ ဒါဟာ တခြားသူတွေအတွက် အောင်ပွဲခံရမယ့် အချိန်ဖြစ်ပေမဲ့ မိုက်ကယ်အတွက်တော့ စိတ်မကောင်းစရာ အခိုက်အတန့်ပါပဲ။

ဒီထက် ပိုကြာကြာ ခံခဲ့ရင် သိပ်ကောင်းမှာပဲ။

ဒီလောက် တိုတောင်းတဲ့ အချိန်လေးအတွင်းမှာတင် သူ့သဟဇာတဘက်ထရီတွေရဲ့ စုစုပေါင်း အားပမာဏ ၈၀ ရာခိုင်နှုန်းအထိ သူ ရလိုက်တာ။

“ပြီးသွားပြီ” လို့ အဲရစ်က သက်ပြင်းချရင်း ပြောလိုက်တယ်။

“ငါတို့ စခန်းဆီ အခုချက်ချင်း သွားသင့်ပြီ။ ငါတို့ စကားပြောနေတဲ့ အချိန်မှာတင် သူတို့တွေ အဲဒီကို ကျူးကျော်နေလောက်ပြီ” လို့ ဘော်ဘီက အကြံပြုတယ်။

အဲလ်ရစ်က ခေါင်းငြိမ့်ပြီး သဘောတူခါနီးမှာတင်၊ ရုတ်တရက် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်က သံကြိုးကြီး တုန်ခါလာတာကို ခံစားလိုက်ရတယ်။ တစ်ခုခု လာနေပြီ။

ဒီမှာတင် သူတို့ရဲ့ အပေါ်တည့်တည့်မှာ လင်းထိန်နေတဲ့ အလင်းတန်း ခုနစ်ခု ပေါ်လာတယ်။

“ဟီးဟီးဟီးဟီး”

နေမင်းအသေးစားလေးတွေလို ပုံစံရှိတဲ့ အဲဒီ အရာတွေမှာ မျက်လုံးတွေနဲ့ ပါးစပ်ကျယ်ကြီးတွေ ပေါ်လာပြီး အောက်က လူတွေကို ကြည့်ကာ တဟီးဟီး ရယ်မောနေကြတယ်။

အဲလ်ရစ်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး ဒါတွေဟာ သူတို့ကို ဒီမှာ ပိတ်လှောင်ထားခဲ့တဲ့ မှော်ဆရာတွေဆီက လာတာမဟုတ်ဘူးဆိုတာ ရိပ်မိလိုက်တယ်။ ဒါက မတူဘူး။ ပိုပြီး စွမ်းအားကြီးတယ်။

ဒါဟာ ဘရက်စတန်ရဲ့ မန္တန်ကနေ ကျန်ရစ်ခဲ့တဲ့ အစွမ်းပဲ ဖြစ်ရမယ်။

ပြီးတာနဲ့ အဲဒီ အလင်းတန်း ခုနစ်ခုဟာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ဖြတ်ခနဲ ပျောက်ကွယ်သွားတယ်။

“ဝပ်နေကြ” လို့ အဲလ်ရစ်က တခြားသူတွေကို သတိပေးလိုက်ပြီး၊ မျက်စိကျိန်းမတတ် ဖြစ်စေမယ့် တိုက်ခိုက်မှုဒဏ်ကနေ ကာကွယ်ဖို့ သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် သံကြိုးကြီးကို သုံးလိုက်တယ်။

သူတို့ ခုနစ်ယောက်လုံးဆီကို ပြုံးဖြဲဖြဲ အလင်းတုံးတွေက မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း အရှိန်နဲ့ ပြေးဝင်လာကြတာ။

အဲရစ်နဲ့ ဘော်ဘီဟာ သူတို့ရဲ့ လက်နက်တွေကို သုံးပြီး၊ တန်ခိုးစွမ်းရည်တွေကို အကာအကွယ် ယန္တရားအဖြစ် အသုံးပြုလိုက်ကြတယ်။

မိုက်ကယ်ကို ကာကွယ်ပေးထားတဲ့ တခြား အဆင့် ၈ မက်ဂ်နက်တစ် သုံးယောက်ကလည်း အရှိန်အဟုန်ကို လျှော့ချပစ်ဖို့ ကောင်းကင်ပေါ်ဆီ သူတို့ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုတွေကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ကြတယ်။

စက္ကန့်ပိုင်းမျှအကြာမှာပဲ စူးရှတောက်ပတဲ့ အလင်းတန်းကြီးဟာ မှော်ဆရာတွေရဲ့ စခန်းတစ်ခုလုံးဆီ ပြန့်နှံ့သွားပြီး အရာအားလုံးကို ဖြူဖွေးသွားစေတယ်။

စက္ကန့်အနည်းငယ် ကြာပြီးတဲ့နောက် အလင်းတွေ လျော့ပါးသွားခဲ့ပြီ။

အဲလ်ရစ်ကတော့ သူ့ဘေးနားမှာ မြွေတစ်ကောင်လို ပျံဝဲနေတဲ့ သံကြိုးကြီးကြောင့် ဒဏ်ရာအနာတရ မရှိခဲ့ဘူး။ ဒါပေမဲ့ သူ့ပတ်ပတ်လည်က သစ်တောတွေကတော့ ပြာပုံအတိ ဖြစ်သွားပြီး ဗလာကျင်းနေတဲ့ မြေသားတွေပဲ ကျန်ရစ်တော့တယ်။

အဲရစ်နဲ့ ဘော်ဘီတို့လည်း အလားတူ အခြေအနေမျိုးပါပဲ။ သူတို့ ခြေထောက်အောက်က မြက်ခင်းပြင်လေးကလွဲလို့ ပတ်ဝန်းကျင်က အရာအားလုံး ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီ။

မိုက်ကယ်ကို ကာကွယ်ပေးထားတဲ့ သက်တော်စောင့် သုံးယောက်ကတော့ ပိုပြီး ဆိုးဝါးတဲ့ အခြေအနေနဲ့ ရင်ဆိုင်လိုက်ရတယ်။

သူတို့ရဲ့ အဝတ်အစား အများစုဟာ လောင်ကျွမ်းသွားပြီး ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးမှာလည်း မီးလောင်ဒဏ်ရာတွေ ပြည့်နှက်နေခဲ့ပြီ။

လက်ဂါစီ့စ် သုံးယောက်နဲ့မတူတာက၊ သူတို့တွေဟာ အဲဒီ အလင်းတန်းရဲ့ စွမ်းအားကို တောင့်မခံနိုင်ခဲ့ကြဘူး။ ဒါကလည်း ဘရက်စတန်ရဲ့ စွမ်းအားအကြွင်းအကျန်တွေ ဖြစ်ပုံရတာကြောင့် မျှော်လင့်ထားပြီးသား အခြေအနေပါပဲ။

ဒါပေမဲ့ ဒဏ်ရာရသွားတဲ့ မက်ဂ်နက်တစ် သုံးယောက်ကြားထဲမှာတော့ မိုက်ကယ်ဟာ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှာ မီးလောင်ကွက် အနည်းငယ်ပဲ ရှိပြီး မတ်တတ်ရပ်နေတုန်းပဲ။

အံ့ဩစရာ ကောင်းလောက်အောင်ပဲ သူဟာလည်း ဘာဒဏ်ရာမှ မရဘဲ ဘေးကင်းကင်း ရှိနေခဲ့တယ်။

* * * * * * * *

စာစဉ်(၅၂)