အခန်း ၆၁၈
Vol. 52 Ch. 618
အခန်း(၆၁၈)
အဆင့် ၉ မက်ဂ်နက်တစ်တစ်ယောက်ဆီကနေ ထွက်လာတဲ့ တန်ခိုးစွမ်းရည်ဆိုတော့လည်း မပြောချေနဲ့တော့။ တိုက်ကွက်တစ်ခုတည်းနဲ့တင် စွမ်းအင်တစ်ဝက်လောက်အထိ ချက်ချင်း ပြည့်သွားခဲ့ပြီ။
ဒီလောက်အထိ အစွမ်းပြနိုင်တာကလည်း ဒီထပ်ဆင့်ရိုက်ခတ်မှု ဖြစ်စဉ်ရဲ့ အဝန်းအဝိုင်းက အတော်လေး ကျယ်ပြန့်လွန်းလှတာကြောင့်လည်း ပါတယ်။ ပြောရရင် မှော်ကမ္ဘာငယ်တစ်ခုလုံးရဲ့ လေးပုံတစ်ပုံလောက်အထိကို ပျံ့နှံ့သွားခဲ့တာ ဖြစ်တယ်။
ဟာဘင်ဂျာ ပြောတာ တကယ် မှန်ပေတာပဲ။ ဘက်ထရီ စွမ်းအင် ၃၀၀ ရာခိုင်နှုန်းအထိ ဖြည့်ဖို့ဆိုတာ သူ ထင်ထားတာထက်ကို အများကြီး ပိုလွယ်ကူလိမ့်မယ်။ အဆင့် ၉ မက်ဂ်နက်တစ်တစ်ယောက်မှာ ရှိတဲ့ တန်ခိုးစွမ်းရည် ပမာဏကတော့ တကယ့်ကို အံ့မခန်းပါပဲ။
'ကဲ... ငါ့ဘက်ထရီတွေကို ပိုပြီး အားဖြည့်ရမယ့် အချိန်ပဲ။'
သူက ဒရုန်းအကြီးကို အဲလ်ရစ်ဆီမှာပဲ အာရုံစိုက်ထားစေပြီး ဒရုန်းအသေးလေးကိုတော့ ပေါ့တ်ဘိုးလ်ရဲ့ နောက်ကွယ်ကနေ ထပ်ချပ်မကွာ လိုက်ပါ စောင့်ကြည့်စေလိုက်တယ်။
ပေါ့တ်ဘိုးလ်က သူ မြုပ်နေတဲ့ မြေတွင်းထဲကနေ ခက်ခက်ခဲခဲ ရုန်းထွက်လာပြီး အဲလ်ရစ်နဲ့ ခပ်လှမ်းလှမ်းဖြစ်အောင် ချက်ချင်းပဲ အကွာအဝေးတစ်ခုကို လှမ်း၍ ဆုတ်ခွာလိုက်တယ်။
သူ့ရဲ့ ပခုံးမှာ ဒဏ်ရာရထားတာမို့ သွေးတွေက သူ့ဝတ်စုံနဲ့ သံချပ်ကာအင်္ကျီပေါ်အထိ စီးကျနေတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူက အရေးစိုက်ပုံမရချေ။ သူ့လို စစ်သည်တော်တစ်ယောက်အတွက်တော့ ဒီလို ဒဏ်ရာမျိုးက စာဖွဲ့လောက်စရာ မရှိဘူးလေ။
ပေါ့တ်ဘိုးလ်က မြေကြီးပေါ် တံတွေးတစ်ချက် ထွေးလိုက်ပြီး စစ်ပုဆိန်ကို မြေပြင်မှာ တရွတ်တိုက် ဆွဲရင်း အဲလ်ရစ်ဆီသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြန်လည် ပြေးဝင်သွားတော့တယ်။
အဲလ်ရစ်က သူ့ရဲ့ သံကြိုးကို အသုံးပြုပြီး ပေါ့တ်ဘိုးလ်ဆီ ပစ်လွှတ်လိုက်ပေမဲ့ ပေါ့တ်ဘိုးလ်က ပုဆိန်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ ဘေးဘက်သို့ လွှဲပစ်လိုက်တယ်။
သို့သော်လည်း အဆင့် ၉ ထပ်ဆင့်ရိုက်ခတ်မှု တန်ခိုးစွမ်းရည်ပြည့်နေတဲ့ သံကြိုးက ကျောက်တုံးတစ်တုံး၊ သစ်ပင်တစ်ပင်တို့ကို ရိုက်ခတ်ပြီးနောက် ၁၈၀ဒီဂရီ အလှည့်အပြောင်းဖြင့် ပေါ့တ်ဘိုးလ်ရဲ့ နောက်ကျောဆီသို့ လျှပ်ခနဲ ဦးတည် ပြေးဝင်လာခဲ့တယ်။
အတိအကျဆိုရရင် ထိုအခိုက်အတန့်မှာ ပေါ့တ်ဘိုးလ်ရဲ့ ရင်ဘတ်ဆီက နတ်ဘုရားပန်းပဲဖို အစိတ်အပိုင်းတွေက ပြင်းထန်လှတဲ့ လိမ္မော်ရောင်အလင်းတန်းတွေ ဖျာထွက်ပြီး လင်းလက်လာတာကို မိုက်ကယ် မြင်လိုက်ရတယ်။
'သူ့ရဲ့ အကာအကွယ်အစွမ်းကို သုံးတော့မယ်။' သူ ချက်ချင်းပဲ သဘောပေါက်လိုက်တယ်။
တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပဲ သူက ဒရုန်းအသေးလေးကို အသုံးပြုပြီး ပေါ့တ်ဘိုးလ်ဆီသို့ အောက်ဘက်ဆီ ထိုးစိုက် ဆင်းစေလိုက်တယ်။
ဒီလှုပ်ရှားမှုမှာ အမှားအယွင်းမရှိစေဖို့ တကယ့်ကို အစွမ်းကုန် အာရုံစူးစိုက်မှုနဲ့ တိကျမှု လိုအပ်လှတယ်။ ပေါ့တ်ဘိုးလ်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ပတ်ပတ်လည်မှာ ရှိနေတဲ့ မမြင်နိုင်တဲ့ အကာအကွယ် အတားအဆီးကိုပဲ မဆိုစလောက်လေး ဝဲပျံကျော်ဖြတ်သွားမိအောင် သူ သတိထားရမှာ ဖြစ်တယ်။ ထိုအချိန်မှာ သူက ဒရုန်းအကြီးကိုတောင် အာရုံမထားတော့ဘဲ ဒရုန်းအသေးလေးဆီကိုပဲ စိတ်ကို လုံးလုံး စုစည်းထားတော့တယ်။
အဆင့် ၉ စွမ်းအားတွေ ကိန်းဝပ်နေတဲ့ သံကြိုးက သူ့ရဲ့ ထက်မြက်လှတဲ့ အစွန်းပိုင်းနဲ့အတူ ပေါ့တ်ဘိုးလ်ရဲ့ နောက်ကျောဆီသို့ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်လာခဲ့ပြီ။
ဒါပေမဲ့ ကွက်တိဆိုသလိုပင် ပေါ့တ်ဘိုးလ်က သူ့ရဲ့ တန်ခိုးစွမ်းရည်ကို အသက်သွင်းလိုက်ပြီး ခဏတာအတွင်း သူ့ကိုယ်သူ ဘယ်လိုနည်းနဲ့မှ ထိခိုက်လို့မရတဲ့ အခြေအနေမျိုး ဖြစ်အောင် လုပ်လိုက်တာကြောင့် သံကြိုးက သူ့ရဲ့ အရေပြားကို ထိမှန်ပြီး ဘာအစွမ်းမှ မပြနိုင်တော့ဘဲ လွင့်စင်သွားရတယ်။
ထို အရေးကြီးလှတဲ့ အခိုက်အတန့်မှာတင် မိုက်ကယ်က ဒရုန်းအသေးလေးကို အောက်သို့ အမြန်နှိမ့်ချလိုက်ပြီး ပေါ့တ်ဘိုးလ်ရဲ့ ဦးခေါင်းအထက်နားကနေ သီသီလေး ဝဲပျံကျော်ဖြတ်သွားစေခဲ့တယ်။
စစ်သည်တော်တွေရဲ့ အာရုံခံနိုင်စွမ်းက ဘယ်လောက်အထိ ထက်မြက်လဲဆိုတာ သိထားတာမို့ သူက စွမ်းအင်ကို စုပ်ယူဖို့အတွက် တစ်စက္ကန့်လေးတောင် အချိန်မဆွဲခဲ့ဘူး။ အပေါ်ဘက်သို့ အမြန်ဆုံး ပြန်လည် မောင်းနှင် မထွက်ခွာမီ စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်းမှာတင် စွမ်းအင်ကို အမြန်စုပ်ယူပြီး ချက်ချင်း ပြန်လည် ဆုတ်ခွာလိုက်တယ်။
ဒရုန်းအသေးစား ဘက်ထရီ - [၄၅ %]
သူ မျှော်လင့်ထားခဲ့တဲ့အတိုင်းပဲ၊ အဲဒီလိုမျိုး သီသီလေး ဝင်ရောက် စုပ်ယူလိုက်ရုံနဲ့တင် သူ့ဘက်ထရီရဲ့ တစ်ဝက်နီးပါးလောက်အထိ အားပြည့်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်တယ်။
ဒါပေမဲ့လည်း သူ လောဘမကြီးခဲ့ဘူး။ အဲလ်ရစ်နဲ့ ပေါ့တ်ဘိုးလ်တို့ရဲ့ တိုက်ပွဲက ဆက်လက် ပြင်းထန်နေဆဲမို့ သူက အချိန်အဆကို သေချာ ဂရုတစိုက် ရွေးချယ်ခဲ့တယ်။ အဲလ်ရစ်နဲ့ ပေါ့တ်ဘိုးလ်တို့ နှစ်ဦးလုံး အချင်းချင်း အပြင်းအထန် လှည့်ပတ် တိုက်ခိုက်နေပြီး သူတို့ရဲ့ အာရုံတွေက တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက်ဆီမှာပဲ လုံးလုံး စုစည်းနေတဲ့ တိုက်ပွဲရဲ့ အရှိန်အဟုန် အပြင်းဆုံး အချိန်မျိုးကျမှသာ သူက ဒရုန်းကို အောက်သို့ ထိုးစိုက်ပြီး စွမ်းအင် သွားရောက် စုပ်ယူလေ့ရှိတယ်။
ဒါကိုလည်း ခဏခဏ မလုပ်ရဲဘူး။ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ သူတို့ရဲ့ တန်ခိုးစွမ်းရည်တွေက ပုံမှန်ထက် ပိုပြီး လျော့နည်း ကုန်ဆုံးနေတာကို သိသွားရင် သူတို့တွေ သံသယဝင်လာနိုင်တယ်ဆိုတာကို သူ သိနေလို့ပဲ ဖြစ်တယ်။
သိပ်မကြာခင်မှာပဲ ဘယ်သူမှ ရိပ်မိခြင်းမရှိဘဲနဲ့ သူ့ရဲ့ ဘက်ထရီနှစ်ခုလုံး ၁၀၀ ရာခိုင်နှုန်းအထိ အားပြည့်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်တယ်။
'ဒါက ငါ ထင်ထားတာထက်တောင် ပိုပြီး လွယ်ကူနေပါလား။'
သူက ဒရုန်းထဲကနေ ဘက်ထရီတွေကို အမြန်ဆုံး ပြန်လည် ထုတ်ယူလိုက်ပြီး သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် ဘက်ထရီ စွမ်းအင်အရင်းအမြစ်ဆီသို့ လွှဲပြောင်း တပ်ဆင်လိုက်တယ်။
အခုဆိုရင် သူ့ရဲ့ ရင်ဘတ်မှာ ဘက်ထရီလေးစင်း တပ်ဆင်ထားပြီး ဖြစ်ကာ ၎င်းတို့အနက် သုံးစင်းက အားအပြည့် ရှိနေပြီး တစ်စင်းကတော့ ၂၇ ရာခိုင်နှုန်း ရှိနေတယ်။
'နောက်ဆုံးတော့ ငါ ကွမ်တမ် ဓားချက် ကို သုံးလို့ရပြီပေါ့။'
စွမ်းရည်က ဘယ်လောက်အထိ အစွမ်းထက်မလဲဆိုတာ သိချင်တဲ့စိတ်သက်သက်နဲ့တင် သူ ဒါကို စမ်းသပ်ကြည့်ချင်စိတ်တွေ တဖွားဖွား ပေါ်ပေါက်နေမိတယ်။ ဒါပေမဲ့လည်း အခုအချိန်က သူ့ရဲ့ စွမ်းအားတွေကို ထုတ်ပြရမယ့် အချိန်မဟုတ်ဘူးဆိုတာကို သူ ကောင်းကောင်း သိနေပြန်တယ်။
ဝိညာဉ်ဆီ ၁၅ စက်အထိ လောင်းကြေးထပ်ထားတဲ့ နောက်ထပ် ပွဲစဉ်ကျမှသာ ဒါကို အသုံးပြုဖို့ သိုဝှက် သိမ်းဆည်းထားရမှာ ဖြစ်တယ်။
သို့သော်လည်း ထိုအခိုက်အတန့်မှာတင် ခပ်လှမ်းလှမ်းဆီကနေ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲသံကြီးတစ်ခု ဟိန်းခနဲ ထွက်ပေါ်လာခဲ့တယ်။
မိုက်ကယ်က အခြားတစ်ဖက်က စစ်မြေပြင်မှာ ဘာတွေ ဖြစ်ပျက်နေလဲဆိုတာကို ကြည့်ရှုဖို့အတွက် အဲလ်ရစ်နဲ့ ပေါ့တ်ဘိုးလ်တို့ဆီကနေ သူ့ရဲ့ အာရုံကို စက္ကန့်ပိုင်းမျှ လွှဲလိုက်ရတယ်။
ဒီအချိန်အတောအတွင်းမှာတင် အဲရစ်၊ ဘော်ဘီနဲ့ ကျန်ရှိနေတဲ့ လက်ဂါစီ့စ်မဟာမိတ်အဖွဲ့ဝင်တွေက စစ်သည်တော်တွေ၊ မှော်ဆရာတွေနဲ့ အပြင်းအထန် ရင်ဆိုင် တိုက်ခိုက်နေကြတာ ဖြစ်တယ်။
တကယ့်ကို ပြင်းထန်လှတဲ့ တိုက်ပွဲကြီးတစ်ခုပါပဲ။ အဲရစ်နဲ့ ဘော်ဘီတို့က စစ်သည်တော်တွေ၊ မှော်ဆရာတွေထက် အင်အားချင်း အများကြီး ကွာဟနေတာမို့ တကယ့်ကို ဆိုးဆိုးဝါးဝါး အခြေအနေမဲ့ 劣勢 ဖြစ်နေခဲ့ရတယ်။
လောလောဆယ်အထိတော့ ဘယ်ဘက်ကမှ အသာစီးမရဘဲ အခြေအနေက တင်းမာနေဆဲပဲ ဖြစ်တယ်။
သို့သော်လည်း ထိုအခြေအနေတွင် လူတစ်ယောက်ရဲ့ ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာမှုကြောင့် တိုက်ပွဲရဲ့ အားမျှခြေက လုံးဝ ပျက်ပြယ်သွားခဲ့ရတယ်။
ပေါက်စီလိုမျိုး ဖောင်းကားနေတဲ့ ပါးပြင်တွေရှိတဲ့ ဝဝတုတ်တုတ် ဆယ်ကျော်သက် ကောင်လေးတစ်ယောက်က စစ်မြေပြင်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့တာ ဖြစ်တယ်။
"ဟားဟားဟားဟား။ အားလုံးပဲ ငါ့ကို ကြည့်ကြစမ်း။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ အခု ငါ ရောက်လာပြီမို့ပဲ။"
ထိုဆယ်ကျော်သက်ကောင်လေးက တစ်ယောက်တည်း သဘောကျကာ ရယ်မောနေပြီး သူ ရယ်လိုက်တိုင်းလည်း သူ့ရဲ့ ဗိုက်ပူပူကြီးက လှုပ်ခါနေတော့တယ်။ တကယ်လို့ တစ်စုံတစ်ယောက်က ဒီမြင်ကွင်းကို ဘာအကြောင်းအရာမှ မသိဘဲ ကြည့်မိမယ်ဆိုရင်တော့ ဒါက ဟာသပြဇာတ်တစ်ခုလို့ပဲ ထင်မှတ်မိကြမှာ အသေအချာပဲ။
သို့ပေမဲ့လည်း လက်ဂါစီ့စ်မဟာမိတ်အဖွဲ့ဝင်တွေရဲ့ မျက်နှာတွေကတော့ ဒါကို မြင်လိုက်ရတဲ့ အခိုက်အတန့်မှာတင် ချက်ချင်းပဲ ညှိုးမှိန် သုန်မှုန်သွားကြတော့တယ်။
သူကတော့ တခြားသူမဟုတ်ဘဲ မှော်ပညာရှင်အစည်းအရုံးက ပါရမီရှင်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ကမ္ဘာမြေရဲ့ နောင်တစ်ချိန် မှော်ပညာရှင်အရှင်သခင် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်လို့ ချီးမွမ်းခံထားရတဲ့ ဘရက်စတန် ဟစ်ဂ်စ် ပဲ ဖြစ်တယ်။
"ငါ အလံကို သွားယူတော့မယ်၊ ငါ အလံကို သွားယူတော့မယ်" ဘရက်စတန်က ပန်းခြံထဲမှာ အပန်းဖြေ လမ်းလျှောက်နေတဲ့အတိုင်း ခေါင်းကို ဘယ်ညာရမ်းရင်း သီချင်းတညည်းညည်းနဲ့ လျှောက်လာခဲ့တယ်။
ဒစ်ကီက ဒါကို ကြားလိုက်ရတဲ့အခါမှာတော့ ချက်ချင်းပဲ စိုးရိမ်ပူပန်သွားတော့တယ်။
"ဒုက္ခပါပဲ။ သူက အလံတွေကို လာယူတာပဲ။ ငါတို့ ဘာလုပ်ကြမလဲ"
သူ့ရဲ့ စိုးရိမ်စိတ်ကလည်း အကြောင်းမဲ့တော့ မဟုတ်ချေ။ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ လက်ရှိ စစ်မြေပြင်မှာ ဘရက်စတန်ကို ယှဉ်ပြိုင် အနိုင်ယူနိုင်ဖို့ နေနေသာသာ အနားသို့ ကပ်နိုင်မယ့်လူတောင်မှ မရှိလို့ပဲ ဖြစ်တယ်။
အဲလ်ရစ်က ပေါ့တ်ဘိုးလ်နဲ့ တိုက်ခိုက်နေရလို့ အလုပ်ရှုပ်နေတယ်။
အဲရစ်နဲ့ ဘော်ဘီတို့ကလည်း စစ်သည်တော်တွေ၊ မှော်ဆရာတွေနဲ့ တိုက်ပွဲကြားထဲမှာ အသည်းအသန် လုံးပန်းနေကြရတယ်။
ဒါကြောင့် အလံတွေကို ကာကွယ်ဖို့အတွက် မိုက်ကယ်နဲ့ ဒစ်ကီတို့ နှစ်ယောက်တည်းသာ ကျန်ရှိတော့တာ ဖြစ်တယ်။
ဘရက်စတန်က လေထဲမှာ သက်သောင့်သက်သာ ဝဲပျံနေရင်း မှော်အလင်းကွင်းတွေကို အလွယ်တကူပဲ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ရာနဲ့ချီပြီး ဖန်တီးလိုက်တယ်။ ထိုအခိုက်အတန့်မှာတင် လေထဲမှာ သံချပ်ကာအင်္ကျီတွေ ဝတ်ဆင်ထားကြတဲ့ ဝက်အုပ်ကြီးတစ်အုပ်က ရုတ်ချည်း ပုံပေါ်လာခဲ့တော့တယ်။
အဲဒီဝက်တွေရဲ့ မျက်လုံးတွေက တကယ့်ကို ခက်ထန်ကြမ်းကြုတ်လှပြီး သူတို့ရဲ့ ရှေ့မှောက် ရောက်လာမယ့် ဘယ်လို ပြိုင်ဘက်ကိုမဆို အပိုင်းပိုင်း ဆုတ်ဖြဲပစ်ဖို့ အသင့်ရှိနေတဲ့ ပုံစံမျိုး ဖြစ်နေတယ်။
အခုအချိန်မှာတော့ သူတို့ရဲ့ တစ်ခုတည်းသော ပန်းတိုင်က ခပ်လှမ်းလှမ်းမှာ ရှိနေတဲ့ အလံလေးခုပဲ ဖြစ်တယ်။
"ဟဲဟဲ... ငါ့ရဲ့ ဝက်ကလေးတို့။ သွားပြီးတော့ အဲဒီအလံတွေကို ငါ့အတွက် ယူခဲ့ပေးကြစမ်း။"
ဘရက်စတန်က သူ့ရဲ့ ဝက်အုပ်ကြီးကို ရှေ့သို့ တိုးသွားဖို့ အမိန့်ပေးလိုက်တဲ့အခါမှာတော့ ဝက်တွေရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် အတွင်းပိုင်းထဲကနေ ထူးခြားဆန်းပြားလှတဲ့ မှော်စွမ်းအင်မျိုးစုံက ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာခဲ့တယ်။
သူတို့ တစ်ကောင်ချင်းစီက အဆင့် ၇ မှော်ဆရာတစ်ယောက်ရဲ့ စွမ်းအားမျိုးကို ထုတ်လွှတ်နေကြတာ ဖြစ်တယ်။
ဒါကို မြင်လိုက်ရတဲ့ ဘယ်သူမဆို သူ့ရဲ့ စွမ်းရည်တွေကို မအံ့ဩဘဲ မနေနိုင်ကြတော့ချေ။
"နောင်တစ်ချိန်ရဲ့ မှော်ပညာရှင်အရှင်သခင် ဖြစ်လာမယ့်သူဆိုတော့လည်း မပြောချေနဲ့တော့။"
"သူ့ရဲ့ မှော်ပညာက တကယ့်ကို အစွမ်းထက်တာပဲ။ ဒါက အဆင့် ၇ မိစ္ဆာတွေ ရာနဲ့ချီ ရှိနေတာနဲ့ တူတူပဲလေ။"
"ဒါမျိုး ဖြစ်နိုင်လိမ့်မယ်လို့ ငါ တစ်ခါမှ တောင် မတွေးခဲ့ဖူးဘူး။"
ထိုအချိန်တွင် အပေါ်ကနေ စောင့်ကြည့်နေတဲ့ မှော်မျှော်စင်သခင်ကတော့ သူ မြင်နေရတဲ့ မြင်ကွင်းအပေါ်မှာ နည်းနည်းလေးမျှ စိတ်လှုပ်ရှားပုံမရချေ။
"မင်းက တော်ပါတယ်၊ ဘရက်စတန်။ ဒါပေမဲ့ မင်းအနေနဲ့ လေလံပွဲကို နောက်ကျမသွားခဲ့သင့်ဘူး။ တကယ်လို့ မင်းသာ ကြိုသိခဲ့မယ်ဆိုရင် ဒီလို အမှားမျိုးကို လုပ်ခဲ့မှာ မဟုတ်ဘူး။"
ထိုအခိုက်အတန့်မှာတင် မိုက်ကယ်က သူ့ဆီကို တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်လာနေတဲ့ ဝက်အုပ်ကြီးဆီသို့ လက်နှစ်ဖက်ကို မြှောက်လိုက်တာကို လူတိုင်း မြင်လိုက်ကြရတယ်။
စက္ကန့်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက်မှာတော့ ဘရက်စတန်က သူ့ရဲ့ စွမ်းအင်ပင်လယ် အတွင်းပိုင်းထဲကနေ တစ်စုံတစ်ခု လှုပ်ခတ်သွားသလိုမျိုး ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရတယ်။
ဒါက သူ တစ်ခါမှ မခံစားဖူးသေးတဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ ခံစားချက်မျိုးပဲ ဖြစ်တယ်။
သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲက မှော်စွမ်းအင်တွေက သူ့ထံကနေ စွန့်ခွာထွက်ပြေးသွားသလိုမျိုး ဖြစ်နေပြီး သူ ဖန်တီးထားခဲ့တဲ့ မှော်စွမ်းအင်တွေကလည်း သူ့ရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုအောက်ကနေ လုံးဝ ပြတ်တောက်သွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်တယ်။
"ဘာလဲဟ။"
ထို့နောက်တွင် ဝက်အုပ်ကြီးက သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် ခန္ဓာကိုယ်တွေကိုပင် သူတို့ကိုယ်တိုင် မထိန်းချုပ်နိုင်တော့တဲ့အတိုင်း တုန်ခါလာကြတော့တယ်။
"မဖြစ်နိုင်တာ။ ငါ့ရဲ့ ဝက်ကလေးတွေ။" ဘရက်စတန်က အော်ဟစ်လိုက်မိတယ်။
သူ့ရဲ့ ချစ်လှစွာသော ဝက်ကလေးတွေက လမ်းကြောင်းကို ချက်ချင်း ပြောင်းလဲလိုက်ပြီး သူ့ဆီသို့ ပြန်လည် ဦးတည်ကာ မျက်နှာမူလာကြတော့တယ်။
သူ့ရဲ့ မှော်မန္တန်က သူ့ထံကနေ လုယူ ဖယ်ရှားခြင်း ခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်တယ်။
* * * * * * * *
စာစဉ်(၅၂)