အခန်း ၃၁၆

အခန်း (၃၁၆)

ဉာဏ်ပညာ၏ အောင်ပွဲ၊ ပြတ်သားသော လုပ်ရပ်တစ်ခုကို လုပ်ဆောင်ခြင်း

ဗိမ္မာန်တော်၏ အပြင်ဘက်ရှိ ယာယီကွပ်ကဲရေးစခန်းအတွင်းတွင် လေထုမှာ ရေခဲကဲ့သို့ အေးစက်ကာ လေးလံ

နေခဲ့လေ၏။

စုမေနျန်သည် မရေမတွက်နိုင်သော ဗိုလတာဓာတ်အိုးများဖြင့် မောင်းနှင်ထားသည့် တဝီဝီမြည်နေသော ရှေး ဟောင်းကွန်ပျူတာတန်းရှေ့တွင် ထိုင်နေပြီး ရေတံခွန်တစ်ခုကဲ့သို့ မြန်ဆန်စွာ ကျဆင်းနေသည့် မူမမှန်သော ကုဒ်များရှိနေသည့် မျက်နှာပြင်ကို စူးစိုက်ကြည့်နေခဲ့လေသည်။

ဤသည်မှာ ဖန်းဟန်က ဗိမ္မာန်တော်၏ အဓိကနေရာမှ ပြန်လည်ပေးပို့နေသော အချိန်ပြည့် စွမ်းအင် အချက်အ လက်များပင် ဖြစ်ပေသည်။

"အရမ်းကို ရှုပ်ထွေးနေပြီ... စွမ်းအင်ပုံစံက လုံးဝကို ကမောက်ကမဖြစ်နေတဲ့ အခြေအနေပဲ..."

လက်ထောက်တစ်ဦးက ဖြူရော်နေသော မျက်နှာဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်လေ၏။

"ပါးစပ်ပိတ်ထားစမ်း..."

စုမေနျန်က ခေါင်းပင်မမော့ဘဲ အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။

"ငါ့ခင်ပွန်းက အထဲမှာ ငါတို့ကို စောင့်နေသေးတယ်..."

သူမ၏ လက်ချောင်းများမှာ ကီးဘုတ်ပေါ်တွင် အလွန်မြန်ဆန်စွာ နှိပ်နေသဖြင့် အရိပ်များပင် ကျန်ရစ်နေခဲ့ကာ သူမ၏ ဦးနှောက်မှာလည်း ယခင်က မကြုံဖူးသော အမြန်နှုန်းဖြင့် အလုပ်လုပ်နေခဲ့ပေ၏။

ကြီးမားလှသော အချက်အလက်စီးကြောင်းများမှာ သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် အလျင်အမြန်ပင် အမျိုးအစားခွဲခြား ခြင်း၊ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာခြင်းနှင့် ပုံစံဖန်တီးခြင်းများ ပြုလုပ်ခံနေရလေသည်။

ဆေးဖော်စပ်ခြင်းမှတစ်ဆင့် ပြုစုပျိုးထောင်ထားခဲ့သော စွမ်းအင်စီးဆင်းမှုအပေါ် သူမ၏ ထက်မြက်လှသော အလိုအလျောက်သိစိတ်မှာ ဤအချိန်တွင် ဖန်းဟန် သင်ကြားပေးထားခဲ့သော ခေတ်သစ်သိပ္ပံပညာရပ်များနှင့် ပြီးပြည့်စုံစွာ ပေါင်းစပ်သွားခဲ့လေတော့သည်။

"မဟုတ်ဘူး... အဲဒါ မမှန်ဘူး... ဒီစွမ်းအင်စီးဆင်းမှုနည်းလမ်းက..."

စုမေနျန်မှာ တစ်စုံတစ်ခုကို ရုတ်တရက် သတိရသွားကာ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားခဲ့လေ၏။

သူမသည် ဖန်းဟန် ကိုယ်တိုင်ရေးသားထားခဲ့သော အခြေခံ လျှပ်စစ်ဓာတုဗေဒ သဘောတရားများ ပြဋ္ဌာန်း စာအုပ်ကို ချက်ချင်းပင် ဆွဲထုတ်လိုက်လေသည်။

သူမသည် "သံလိုက်လျှပ်စစ်ညှို့ခြင်း" နှင့် "နောက်ပြန်လျှပ်စစ်စွမ်းအင်" အခန်းများကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ကမ္ဘာကြီးကိုပင် တုန်လှုပ်စေနိုင်သော ရဲတင်းသည့် အကြံဉာဏ်တစ်ခုက လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ သူမ၏ စိတ်ထဲ တွင် ဝင်ရောက်လာခဲ့လေတော့သည်။

"ငါ နားလည်ပြီ..."

စုမေနျန်သည် ရုတ်တရက် မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အလွန်တောက်ပလှသော အလင်း ရောင်များ ထွက်ပေါ်လာခဲ့လေ၏။

"ဒီထိန်းညှိရေးကိရိယာရဲ့ အဓိကနေရာက အမည်မသိရတဲ့ အရာဝတ္ထုတစ်ခုကို ကြားခံအဖြစ် အသုံးပြုထားတဲ့ ဧရာမ စွမ်းအင်ညှို့ကွိုင်ကြီးတစ်ခုပဲ... အဲဒါ အလွန်အကျွံဖြစ်နေရတဲ့ အကြောင်းရင်းက ယဇ်ပုရောဟိတ်ကြီးက ကိုက်ညီမှုမရှိတဲ့ အပေါင်းစွမ်းအင်တွေကို အတင်းအဓမ္မ ထည့်သွင်းနေလို့ပဲ..."

"အဲဒါက ဘက်ထရီကို ပြောင်းပြန်အားသွင်းနေသလိုမျိုးပဲ... ငါတို့သာ... အခုချက်ချင်း သူ့ရဲ့ အဓိကနေရာထဲကို သတ်မှတ်ထားတဲ့ ကြိမ်နှုန်းတစ်ခုရှိတဲ့ ပြောင်းပြန် လျှပ်စစ်သံလိုက်လှိုင်းကို ထိုးသွင်းလိုက်နိုင်မယ်ဆိုရင် သူ့ရဲ့ 'အိပ်စက်ခြင်း ကာကွယ်ရေး လုပ်ငန်းစဉ်' ကို အတင်းအကျပ် အသက်သွင်းခိုင်းလို့ ရနိုင်တယ်..."

"မြန်မြန်... ကြိမ်နှုန်းကို တွက်ချက်စမ်း..."

စုမေနျန်သည် ဘေးရှိ လက်ထောက်များကို ချက်ချင်းပင် အမိန့်ပေးလိုက်ရာ သူမ၏ စကားပြောနှုန်းမှာ အလွန် ပင် မြန်ဆန်လှပေသည်။

သူမ၏ အမိန့်အောက်တွင် လူတိုင်းက ချက်ချင်းပင် လှုပ်ရှားလိုက်ကြလေ၏။

စက္ကန့်အနည်းငယ်အကြာတွင် ဒသမခြောက်နေရာအထိ တိကျသော ကြိမ်နှုန်းတန်ဖိုးတစ်ခုက မျက်နှာပြင်ပေါ် တွင် ပေါ်လာခဲ့လေသည်။

"ခင်ပွန်း..."

စုမေနျန်သည် ဆက်သွယ်ရေးစက်ကို ချက်ချင်း ဆွဲယူလိုက်ပြီး သူမ၏ အင်အားတစ်ခုလုံးကိုသုံးကာ အော်ဟစ် လိုက်လေ၏။

"ကျွန်မပြောတာကို နားထောင်... ဒီထိန်းညှိရေးကိရိယာကို အတင်းအကျပ် အိပ်စက်ခိုင်းလို့ရတယ်... ရှင်က 'ဂျေ-ခုနစ်' လို့ နာမည်တပ်ထားတဲ့ 'အဓိက စွမ်းအင်စီးဆင်းမှုလမ်းကြောင်း' ကို ရှာရမယ်... ပြီးရင် ရွှီကျန်းကို ကျွန်မပို့ပေးလိုက်တဲ့ အိပ်စက်ခြင်းကြိမ်နှုန်းကို အဓိက ထိန်းချုပ်ရေးခုံထဲ ရိုက်ထည့်ခိုင်းလိုက်... နောက်ဆုံးကျ ရင် ပြောင်းပြန် တိုက်ရိုက်လျှပ်စီးကြောင်းကို သုံးပြီး အဲဒီလမ်းကြောင်းကို ဖြတ်တိုက်လိုက်... မြန်မြန်လုပ်..."

ဗိမ္မာန်တော်၏ အဓိကနေရာတွင်မူ သေမင်း၏ အရိပ်က လူတိုင်း၏ ဦးခေါင်းထက်တွင် ကျရောက်နေပြီ ဖြစ်ပေ သည်။

ကမ္ဘာလောက ထိန်းညှိရေးကိရိယာ ပေါက်ကွဲတော့မည့် နောက်ဆုံးအချိန်လေးတွင်ပင် စုမေနျန်၏ အသံမှာ ကောင်းကင်ဘုံမှ တေးဂီတတစ်ခုကဲ့သို့ ဖန်းဟန်၏ ဦးထုပ်အတွင်း၌ ထွက်ပေါ်လာခဲ့လေတော့သည်။

"ရွှီကျန်း..."

ဖန်းဟန်က အော်ခေါ်လိုက်လေ၏။

"ထိန်းချုပ်ရေးခုံ... ငါ မင်းဆီ ကြိမ်နှုန်းတစ်ခု ပို့လိုက်တယ်... အခုချက်ချင်း ရိုက်ထည့်လိုက်..."

"ဟုတ်ကဲ့..."

ပိုင်ရွှီကျန်းမှာ စိတ်ဓာတ်များ တက်ကြွသွားခဲ့ပြီး သူမ၏ ဖြူဖျော့နေသော မျက်နှာလေးပေါ်တွင် မျှော်လင့်ချက် များ ပြန်လည်လင်းလက်လာခဲ့လေသည်။ သူမသည် ကြီးမားလှသော စွမ်းအင်ဖိအားကို သည်းခံရင်း တုန်ယင်နေ သော လက်ချောင်းများဖြင့် လျှပ်စစ်ပွားများ ထွက်ပေါ်နေသည့် ထိန်းချုပ်ရေးခုံအတွင်းသို့ အမိန့်ပေးချက်များကို အလျင်အမြန် ရိုက်ထည့်လိုက်လေ၏။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဖန်းဟန်၏ အကြည့်များက ပလ္လင်၏ ရှုပ်ထွေးလှသော အောက်ခြေကို လင်းယုန်တစ် ကောင်ကဲ့သို့ ဝေ့ဝဲကြည့်ရှုလိုက်လေသည်။

"ဂျေ-ခုနစ်... ဂျေ-ခုနစ်... တွေ့ပြီ..."

သူသည် ထူးဆန်းသော သင်္ကေတများ ထွင်းထုထားသည့် သတိထားမိရန် ခက်ခဲသော စတုရန်းပုံ လမ်းကြောင်း တစ်ခုကို မြင်တွေ့လိုက်ရလေ၏။

ဖန်းဟန်သည် အနည်းငယ်မျှပင် တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ သူ၏ ပြင်ပအရိုးစုချပ်ဝတ်တန်ဆာ၏ ရင်ဘတ်ကို လက်သီးဖြင့် ထိုးချလိုက်ပြီး အရန်စွမ်းအင်အဖြစ် အသုံးပြုထားသော အားအပြည့်သွင်းထားသည့် နောက်ဆုံး ဘက်ထရီ ကို အတင်းအဓမ္မ ဆွဲထုတ်လိုက်လေတော့သည်။

သူသည် နံရံမှ လက်မောင်းတစ်လုံးစာခန့် တုတ်သော ကေဘယ်ကြိုးတစ်ချောင်းကို ဆွဲယူလိုက်ပြီး အကြမ်း ပတမ်း ဆွဲဖြဲလိုက်ရာ လျှပ်စစ်ပွားများ ထွက်ပေါ်နေသော ဝါယာကြိုးအတွင်းအူတိုင် ပေါ်ထွက်လာခဲ့လေ၏။

သူသည် ကေဘယ်ကြိုး၏ တစ်ဖက်စွန်းကို ဘက်ထရီဓာတ်အိုး၏ အပေါင်းငုတ်နှင့် အနုတ်ငုတ်များတွင် မြဲမြံစွာ ရစ်ပတ်လိုက်ပြီး အခြားတစ်ဖက်ကိုမူ ထို 'ဂျေ-ခုနစ်' လမ်းကြောင်းဆီသို့ ချိန်ရွယ်လိုက်လေသည်။

"ရွှီကျန်း... အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီလား..."

"ဖြစ်ပြီ..."

ပိုင်ရွှီကျန်းက နောက်ဆုံးအက္ခရာကို နှိပ်လိုက်လေ၏။

"အခုပဲ..."

ဒေါသကြောင့် ပြူးကျယ်နေသော မျက်လုံးများဖြင့် ဖန်းဟန်သည် ကေဘယ်ကြိုး၏ အူတိုင်ကို လမ်းကြောင်း အတွင်းသို့ အကြမ်းပတမ်း ထိုးသွင်းလိုက်လေတော့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် ဗိုဘက်ထရီ၏ စွမ်းအင်ထုတ်လွှတ်မှုကို အမြင့်ဆုံးသို့ ချက်ချင်း တင်လိုက်လေ၏။

"ဝီ..."

ကမ္ဘာမြေကို တုန်လှုပ်စေမည့် ပေါက်ကွဲမှုကြီး မရှိခဲ့ပေ။ ယင်းအစား စကြဝဠာ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာမှ ထွက် ပေါ်လာသကဲ့သို့ နက်ရှိုင်းပြီး ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော တဝီဝီမြည်သံကြီးတစ်ခုသာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့လေသည်။

ဗိမ္မာန်တော်တစ်ခုလုံးရှိ စွမ်းအင်စီးဆင်းမှုနှင့် လုံးဝ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်နေသော လျှပ်စစ်သံလိုက်လှိုင်းတစ်ခုက ကေဘယ်ကြိုးတစ်လျှောက် စီးဆင်းသွားပြီး ကမ္ဘာလောက ထိန်းညှိရေးကိရိယာ၏ အဓိကနေရာသို့ တိကျစွာ ဝင်ရောက်သွားခဲ့လေ၏။

ဤအချိန်တွင် အံ့ဖွယ်အမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့လေသည်။

အလွန်အမင်း တောက်ပနေပြီး ပေါက်ကွဲတော့မည့် ဧရာမ အလင်းတိုင်ကြီးမှာ မမြင်ရသော ဧရာမလက်ကြီး တစ်ခုက ခေတ္တရပ်နားသည့်ခလုတ်ကို နှိပ်လိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားခဲ့ပေ၏။ အလင်းရောင်များအားလုံး၊ စွမ်းအင် များအားလုံးက ဤခဏတာအတွင်းမှာပင် ဒီရေဆုတ်သွားသကဲ့သို့ နောက်သို့ပြန်လည်ဆုတ်ခွာသွားကာ အလင်း တိုင်အတွင်းသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်သွားခဲ့လေတော့သည်။

နားကွဲမတတ် ဆူညံနေသော အချက်ပေးသံမှာလည်း ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားခဲ့လေသည်။

ကမ္ဘာကြီးကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်မည့် စွမ်းအင်မုန်တိုင်းမှာလည်း ချက်ချင်းပင် ငြိမ်သက်သွားခဲ့၏။

ကြမ်းတမ်းသော တုန်ခါမှုများမှာလည်း ရပ်တန့်သွားခဲ့ပေသည်။

"မဟုတ်ဘူး... မဖြစ်နိုင်ဘူး..."

ပလ္လင်ပေါ်တွင်မူ ကမ္ဘာကြီးပျက်စီးမည့်အရေးကို သာယာကြည်နူးနေခဲ့သော ယဇ်ပုရောဟိတ်ကြီး၏ မျက်နှာပေါ် မှ အပြုံးမှာ ချက်ချင်းပင် အေးခဲသွားခဲ့လေ၏။ သူသည် ရိုင်းစိုင်းကြမ်းတမ်းနေသော စွမ်းအင်များက ယဉ်ပါးနေ သည့် အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ပြန်လည်စီးဝင်လာသည်ကို မယုံကြည်နိုင် စွာဖြင့် ကြည့်နေခဲ့မိလေသည်။

ဤသည်မှာ အသေအပျောက်အများဆုံးဖြစ်စေမည့် အဆိုးရွားဆုံး စွမ်းအင်နောက်ပြန်ရိုက်ခတ်မှုပင် ဖြစ်ပေ သည်။

"အား..."

သူသည် အပြာရောင်နှင့် အဖြူရောင်ရောစပ်နေသော လျှပ်စစ်အလင်းတန်းများကြားတွင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခု လုံး အတွင်းမှအပြင်သို့ လုံးဝပြိုကွဲပျက်စီးသွားချိန်၌ ကျေနပ်မှုမရှိသော နောက်ဆုံး အော်ဟစ်သံတစ်ခုကို ထုတ် လွှတ်လိုက်လေ၏။ ဖုန်မှုန့်တစ်စက်မျှပင် မကျန်ရစ်တော့ဘဲ သူသည် လေထုထဲတွင် ရိုးရှင်းစွာပင် ပျောက်ကွယ် သွားခဲ့လေတော့သည်။

သူနှင့် ပေါင်းစည်းထားခဲ့သော ဧရာမပလ္လင်ကြီးမှာလည်း စွမ်းအင်ထောက်ပံ့မှုအားလုံး ပြတ်တောက်သွားခဲ့ လေသည်။ ၎င်းအပေါ်ရှိ မီးရောင်များအားလုံး ငြိမ်းသတ်သွားခဲ့ပြီး အေးစက်ကာ ပျက်စီးနေသော သတ္တုပုံကြီး တစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပေ၏။

တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်ခြင်း။

ခန်းမကြီးတစ်ခုလုံးမှာ ဘေးအန္တရာယ်ကြီးတစ်ခုအပြီး အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများ၏ သေမတတ် တိတ်ဆိတ် ငြိမ်သက်ခြင်းမျိုးသို့ ကျရောက်သွားခဲ့လေတော့သည်။

"ဟူး... ဟူး..."

ဖန်းဟန်သည် ဒူးတစ်ဖက်ထောက်လျက် ခက်ခဲစွာအသက်ရှူနေခဲ့ရလေ၏။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ပြင်ပအရိုးစု ချပ်ဝတ်တန်ဆာမှာ နောက်ဆုံးကျန်ရှိနေသော လျှပ်စစ်ဓာတ်အနည်းငယ်ကို ထုတ်လွှတ်ပြီးနောက် လုံးဝအသုံး မဝင်တော့ဘဲ လေးလံသော သံခွံကြီးတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့လေသည်။

မလှမ်းမကမ်းတွင်မူ ခွန်အားများ ကုန်ခမ်းနေပြီဖြစ်သော ပိုင်ရွှီကျန်းမှာ ထိန်းချုပ်ရေးခုံရှေ့တွင်ပင် လဲကျသွားခဲ့ လေ၏။

အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သည့် "တစ္ဆေအစွယ်" တပ်ဖွဲ့ဝင်အနည်းငယ်မှာ ဤပြဇာတ်ဆန်ဆန် မြင်ကွင်းကို ကြောင်ငေး ကြည့်နေကြပြီး အချိန်အတော်ကြာသည်အထိ သတိမဝင်နိုင်ဘဲ ဖြစ်နေကြလေသည်။

*ငါတို့ နိုင်သွားတာလား…*

*တကယ်ပဲ... ငါတို့ နိုင်သွားတာလား…*

ပိုမိုကြီးမားသော တိုက်ခိုက်ရေးအင်အားကို အားကိုးခဲ့ခြင်း မဟုတ်သလို၊ ကမ္ဘာကြီးကို တုန်လှုပ်စေမည့် စွန့်လွှတ်အနစ်နာခံမှုမျိုးဖြင့်လည်း မဟုတ်ပေ။

ရှေ့တန်းနှင့် နောက်တန်း၏ ပြီးပြည့်စုံသော ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုမှတစ်ဆင့်၊ သိပ္ပံပညာရပ်ဆိုင်ရာ သဘော တရားများ၏ အမြင့်မားဆုံးသော အသုံးချမှုမှတစ်ဆင့်... ဉာဏ်ပညာကို အသုံးပြု၍ ပြတ်သားသော လုပ်ရပ် တစ်ခုကို လုပ်ဆောင်ကာ ဤကမ္ဘာပျက်မည့် အကျပ်အတည်းကြီးကို ဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။

ဖန်းဟန်သည် ခေါင်းမော့လိုက်ပြီး သူ၏ အကြည့်များက ယခုအခါ ငြိမ်သက်နေပြီဖြစ်သော ကမ္ဘာလောက ထိန်းညှိရေးကိရိယာအပေါ်သို့ ဝေ့ဝဲသွားကာ ထိုမှတစ်ဆင့် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသော ပိုင်ရွှီကျန်းထံသို့ ရောက်ရှိ သွားချိန်တွင် စုမေနျန်၏ ဉာဏ်ပညာထက်မြက်ပြီး ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားနေသော မျက်နှာလေးက သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ပေါ်လာခဲ့လေ၏။

ယခင်က မကြုံဖူးသော ပျော်ရွှင်မှုနှင့် ဂုဏ်ယူမှုများက သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် ပြည့်လျှံတက်လာခဲ့ပေသည်။

ဖြည်းညင်းစွာပင် သူသည် နှလုံးသားထဲမှလာသော တောက်ပသည့် အပြုံးတစ်ခုကို ပြုံးလိုက်လေ၏။

ကမ္ဘာနှစ်ခု၏ ရှင်သန်ရေးနှင့် သက်ဆိုင်နေသော ဤစစ်ပွဲကြီးမှာ ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ပေသည်။

ထို့အပြင် သူ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ဖွင့်လှစ်ပေးခဲ့သော အသစ်စက်စက် အနာဂတ်တစ်ခုကလည်း ယခုမှ စတင် နေပြီပင် ဖြစ်လေတော့သည်။