အခန်း ၃၁၉

အခန်း (၃၁၉)

အောင်ပွဲခံဆုလာဘ်များ၊ မိမိ၏အမျိုးသမီးများက ကမ္ဘာလောကကြီးကို ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီ

နန်ယန်စီရင်စု၏ မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းပေါ်တွင် သံမဏိရေစီးကြောင်းကြီး ပေါ်လာသောအခါ နန်ယန်မြို့တစ်မြို့လုံး ဆူညံပွက်လောရိုက်သွားခဲ့လေ၏။

မြို့ရိုးပေါ်တွင် သာမန်ပြည်သူပြည်သားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး လူတိုင်းက ဒဏ္ဍာရီလာ 'ထျန်ကုန်း' နှင့် 'နတ်ဘုရားသားရဲစစ်ရထားများ' ကို တစ်ချက်မျှ မြင်တွေ့ရရန် လည်ပင်းကိုဆန့်ကာ ကြည့်ရှုနေကြပြီး သူတို့၏မျက်နှာများထက်တွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုနှင့် ဂုဏ်ယူမှုများ ပြည့်နှက်နေခဲ့လေသည်။

တောင်ဘက်မြို့တံခါးအပြင်ဘက်တွင် မြင့်မားသော ကြိုဆိုရေးစင်မြင့်တစ်ခုကို တည်ဆောက်ထားပြီး ဖြစ်ပေ သည်။

မဟာကျင်း၏ ဧကရီ ရှောင်ရူရွှီသည် ရွှေရောင်ကွပ်ထားသော အလွန်ခမ်းနားလှသည့် အနက်ရောင် နဂါးဝတ်ရုံတော်ကို ဝတ်ဆင်ထားကာ နန်းတွင်းအရာရှိများနှင့် စစ်သူကြီးများ ဝန်းရံလျက် တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေ ခဲ့လေ၏။

သူမ၏ဘေးတွင် ဇိမ်ခံဝတ်စုံများကို ဝတ်ဆင်ထားသော်လည်း သူရဲကောင်းဆန်သော စိတ်ဓာတ်များ တောက်ပ နေသည့် အမျိုးသမီးတစ်စုလည်း ရှိနေလေသည်။

သူတို့အား ဦးဆောင်နေသူမှာ ဖန်းဟန်၏ ပထမဇနီးဖြစ်သော ပိုင်ကျီရိုပင် ဖြစ်ချေသည်။ သူမသည် ရေကဲ့သို့ နူးညံ့သိမ်မွေ့သော ကျက်သရေရှိလှသည့် နန်းတွင်းဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော်လည်း သူမ၏ မျက်ဝန်းများထဲ တွင်မူ ကြီးမားသော အာဏာကို ချုပ်ကိုင်ထားသူတစ်ဦး၏ တည်ငြိမ်မှုများ ပါဝင်နေခဲ့လေသည်။

သူမ၏အနောက်တွင်မူ တက်ကြွလန်းဆန်းနေသော ပိုင်ရွှီကျန်း၊ ရင့်ကျက်တည်ငြိမ်ပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိသော လျူရူမေနှင့် ကျက်သရေရှိကာ မွန်မြတ်လှသော နန်ကုန်းယွင်ရှူတို့ ရှိနေကြလေ၏။

သူတို့သည် ယနေ့ ဖန်းဟန်၏ အာဏာနောက်ကွယ်မှ 'အတွင်းဆောင်ဝန်ကြီးအဖွဲ့' ပင် ဖြစ်ပေသည်။

အေးစက်သော အမူအရာဖြင့် စစ်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော ဇီယင်းနှင့် ထူးဆန်းသော အဖြူရောင်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားကာ ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားနေသော မျက်နှာထားဖြင့် စုမေနျန်တို့လည်း ရှိနေကြလေသည်။

“ဂြုန်း...”

တင့်ကားများ၏ ဟိန်းဟောက်သံများက အဝေးမှနေ၍ နီးကပ်လာကာ မှောင်မည်းနေသော 'လိပ်နက်' တင့်ကား

တစ်စီးက ဖြည်းညင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကြိုဆိုရေးစင်မြင့်ရှေ့တွင် ရပ်တန့်သွားခဲ့လေသည်။

“ကျွီ...”

တံခါးပွင့်လာပြီး အနက်ရောင် အထူးစစ်ဆင်ရေးဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော ဖန်းဟန်က တည်ငြိမ်စွာ ခုန်ဆင်း လာခဲ့လေ၏။ သူသည် မည်သည့်လက်နက်ကိုမျှ ကိုင်ဆောင်ထားခြင်း မရှိသော်လည်း ကမ္ဘာလောကကို စိုးမိုး ထားသည့် သူ၏ အငွေ့အသက်က မည်သည့်ဓားထက်မဆို ပို၍ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းနေခဲ့ပေသည်။

"နိုင်ငံတော်ကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်သော သခင်ကြီး၏ အောင်ပွဲခံပြန်လည်ရောက်ရှိလာမှုကို ကျေးတော်မျိုး … ကျွန်တော်မျိုးတို့က ရိုသေလေးစားစွာ ကြိုဆိုပါတယ်..."

ဧကရီ ရှောင်ရူရွှီ ဦးဆောင်ကာ နန်းတွင်းအရာရှိများနှင့် စစ်သူကြီးများအားလုံးက တစ်ပြိုင်နက်တည်း အရို အသေပေးလိုက်ကြလေသည်။

သို့သော် လူအများ၏ အကြည့်အောက်တွင် အဖြူရောင်ပုံရိပ်တစ်ခုက မည်သည့်အရာကိုမျှ ဂရုမစိုက်ဘဲ လူအုပ် ထဲမှ ပြေးထွက်လာခဲ့လေ၏။

ထိုသူမှာ ပိုင်ကျီရိုပင် ဖြစ်ချေသည်။

သူမသည် သူမ၏စကတ်ကို မကာ မြင့်မားသောစင်မြင့်ပေါ်မှ လျင်မြန်စွာ ပြေးဆင်းသွားခဲ့ပြီး အားလုံး၏ အံ့အား သင့်နေသော အကြည့်များကြားမှ ဖန်းဟန်၏ရှေ့သို့ ပထမဆုံး ပြေးသွားခဲ့သူ ဖြစ်လေသည်။

ဖန်းဟန်မှာ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားခဲ့သော်လည်း သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် အလွန်နူးညံ့သိမ်မွေ့သော အပြုံး တစ်ခု ပေါ်လာခဲ့ပြီး လက်နှစ်ဖက်ကို ဆန့်တန်းလိုက်လေ၏။

ပိုင်ကျီရိုသည် သူ၏ရင်ခွင်ထဲသို့ တိုးဝင်သွားခဲ့ပြီး သူမကိုယ်သူမ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် အရည်ပျော်သွားစေချင် သည့်အလား သူ့အား တင်းကျပ်စွာ ဖက်ထားခဲ့လေသည်။ ချင်းရှီးခရိုင်မှ နန်ယန်စီရင်စုအထိ၊ ဘာမျှမရှိသော ဘဝမှ ကမ္ဘာလောကကြီးကို စိုးမိုးနိုင်သည့်ဘဝအထိ လွမ်းဆွတ်မှု၊ စိုးရိမ်ပူပန်မှု၊ ဂုဏ်ယူမှုနှင့် ချစ်ခြင်းမေတ္တာ များအားလုံးက ဤပွေ့ဖက်မှုတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရလေသည်။

ဖန်းဟန်က သူမ၏ ကျောပြင်ကို ဖြည်းညင်းစွာ ပုတ်ပေးလိုက်ပြီး ရင်ခွင်ထဲမှ ရင်းနှီးနေသော နူးညံ့သည့် ရနံ့လေး ကို ရှူရှိုက်လိုက်ရာ စစ်မြေပြင်ကြောင့် ခက်ထန်နေခဲ့သော နှလုံးသားတစ်ခုက ချက်ချင်းပင် အရည်ပျော်ကျသွား ခဲ့ရလေတော့၏။

"ခင်ပွန်း... ရှင် ပြန်လာပြီပေါ့..." ဟု ပိုင်ကျီရိုက ငိုသံပါပါဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။

"ကိုယ် ပြန်ရောက်ပြီ..." ဟု ဖန်းဟန်က သူမ၏ နားနားကပ်ကာ တီးတိုးပြောလိုက်လေ၏။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ပိုင်ရွှီကျန်းသည် ငှက်ပျံလေးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ပြေးလွှားလာကာ သူ၏ အခြားလက်မောင်း တစ်ဖက်ကို တွယ်ခိုလိုက်ပြီး သူမ၏ ခေါင်းလေးဖြင့် သူ၏ပခုံးကို ပွတ်သပ်ရင်း ပြောလိုက်လေသည်။

"ခင်ပွန်း... ရှင့်ကို အစွမ်းအထက်ဆုံးဆိုတာ ကျွန်မ သိပြီးသားပါ... ဟိုယဇ်ပုရောဟိတ်ကြီးတော့ ရှင့်လက်ချက်နဲ့ အရိုးကြေအသားကြေ ဖြစ်သွားလောက်ပြီ..."

ထို့နောက် လျူရူမေသည် သူ၏အနီးသို့ တိတ်ဆိတ်စွာ လျှောက်လာပြီး လက်ကိုဆန့်တန်းကာ အနည်းငယ် ရှုပ်ပွ နေသော သူ၏ကော်လာကို ဂရုတစိုက် ပြင်ပေးလိုက်ရာ သူမ၏မျက်ဝန်းထဲမှ မရေမတွက်နိုင်သော နူးညံ့သည့် ခံစားချက်များက သံမဏိကိုပင် အရည်ပျော်သွားစေနိုင်သည့်အလား ထင်မှတ်ရပေသည်။

"အိမ်ပြန်ရောက်တာ ကြိုဆိုပါတယ် ခင်ပွန်း... ညစာ အဆင်သင့်ဖြစ်နေပါပြီ..."

နောက်ဆုံးတွင်မူ နန်ကုန်းယွင်ရှူ ဖြစ်လေသည်။ သူမသည် ကျက်သရေရှိစွာ လျှောက်လှမ်းလာပြီး နက်ရှိုင်းစွာ အရိုအသေပေးလိုက်ကာ သူမ၏ လှပသောမျက်ဝန်းများတွင် ခံစားချက်များ တောက်ပလျက်ရှိနေလေ၏။

"ခင်ပွန်း... ခရီးလမ်းမှာ ပင်ပန်းလာခဲ့ပြီ... ဒီစစ်ပွဲက နိုင်ငံတော်ကို ကာကွယ်ပေးနိုင်ခဲ့ပြီး ရှင့်ရဲ့ ကုသိုလ်တရား တွေက နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာတိုင်အောင် တည်တံ့နေမှာပါ..."

ဖန်းဟန်သည် လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ပိုင်ကျီရိုကို ပွေ့ဖက်ထားပြီး အခြားလက်တစ်ဖက်ဖြင့် ပိုင်ရွှီကျန်း၏ ခေါင်းကို ပွတ်သပ်ပေးလိုက်ကာ လျူရူမေနှင့် နန်ကုန်းယွင်ရှူတို့ထံသို့ စိတ်ချယုံကြည်ရသော အကြည့်တစ်ချက်ကို ပို့လွှတ်လိုက်လေသည်။

ဤမြင်ကွင်းကို ထိုနေရာရှိ လူအားလုံးက ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့ခဲ့ကြရပေသည်။

ဤသည်မှာ စည်းမျဉ်းများကို ဖောက်ဖျက်ခြင်း မဟုတ်ပေ၊ ဤသည်မှာ ဤအမျိုးသမီးများက သူ၏ နှလုံးသား ထဲတွင် အစားထိုးမရနိုင်သော နေရာတစ်ခု၌ ရှိနေကြောင်းကို တစ်ကမ္ဘာလုံးအား ကြေညာလိုက်သည့် လုပ်ရပ် တစ်ခုပင် ဖြစ်ချေသည်။

မြင့်မားသော စင်မြင့်ထက်တွင်မူ ဧကရီ ရှောင်ရူရွှီက တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်ရှုနေခဲ့ပြီး သူမ၏ လှပသော မျက်ဝန်း များထဲတွင် မနာလိုမှုများ မရှိဘဲ အားကျမှုနှင့် သက်သာရာရမှုများသာ တောက်ပနေခဲ့လေ၏။

သုံးရက်ကြာပြီးနောက် ရွှေခေါင်းလောင်းခန်းမထဲတွင် ဖြစ်ပေသည်။

နန်းတွင်းအရာရှိများနှင့် စစ်သူကြီးများသည် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်စွာဖြင့် အတန်းနှစ်တန်းအဖြစ် ရပ်နေကြလေ ၏။ လူတိုင်း၏ အကြည့်များက နဂါးပလ္လင်ဘေးတွင် ဖန်းဟန်အတွက် အထူးစီစဉ်ပေးထားသော ခရမ်းရွှေရောင် ပလ္လင်ထံသို့ စုဆုံနေကြလေသည်။

ဖန်းဟန်သည် ခြေသည်းငါးချောင်းပါ ရွှေရောင်နဂါးများ ပန်းထိုးထားသော နက်ရှိုင်းသည့် အနက်ရောင် မင်းသား အခမ်းအနားဝတ်ရုံကို ပြောင်းလဲဝတ်ဆင်ထားပြီး သူ၏ မျက်နှာထားမှာ တည်ငြိမ်နေသော်လည်း ၎င်းက တရား ရုံးတော်တစ်ခုလုံးရှိ အရာရှိများနှင့် စစ်သူကြီးများကို အသက်ရှူရန်ပင် ကြောက်ရွံ့သွားစေလောက်အောင် ဖိနှိပ် ထားလျက်ရှိလေသည်။

နဂါးပလ္လင်ပေါ်ရှိ ဧကရီ ရှောင်ရူရွှီ၏ ဖီးနစ်မျက်ဝန်းများတွင် အာဏာစက်များ ပါဝင်နေပြီး သူမ၏ ရှင်းလင်း ပြတ်သားသော အသံက ခန်းမတစ်ခုလုံးသို့ ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့လေ၏။

"ဖန်းဟန်အား နိုင်ငံတော်၏ စစ်ရေးနှင့် နိုင်ငံရေးအာဏာအားလုံးကို ကြီးကြပ်ရန် 'နိုင်ငံတော်ကို ကာကွယ်စောင့် ရှောက်သော မင်းသားကြီး' အဖြစ် ခန့်အပ်လိုက်သည်... သူသည် ငါကိုယ်တော်အား ဦးညွှတ်ရန် မလို၊ တရားရုံး တော်တွင် အလျင်စလို ပြုမူရန် မလိုဘဲ ခန်းမတော်အတွင်းသို့ ဓားနှင့် ဖိနပ်များ ဝတ်ဆင်လျက် ဝင်ရောက်ခွင့် ပြုသည်... တော်ဝင်အမိန့်တော်အတိုင်း ဖြစ်စေရမည်..."

"အရှင်မင်းကြီး သက်တော်ရာကျော် ရှည်ပါစေ... မင်းသားကြီး သက်တော်ရာကျော် ရှည်ပါစေ..."

အရာရှိများအားလုံးက ဒူးထောက်လိုက်ကြသော်လည်း နောက်တစ်ဆင့်မှာ ထီးနန်းစွန့်လွှတ်ခြင်းများ ဖြစ်လာ မည်လားဟု သူတို့၏ စိတ်ထဲတွင် အားလုံးက တွေးတောနေခဲ့ကြလေသည်။

သို့သော် ဖန်းဟန်က ဖြည်းညင်းစွာ မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး ဧကရီကို အနည်းငယ် ဦးညွှတ်ကာ လေးနက်သောအသံ ဖြင့် ပြောလိုက်လေ၏။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဧကရီမြတ် ... ဒါပေမဲ့ ကမ္ဘာလောကကြီးက အခုမှ တည်ငြိမ်သွားခဲ့ပြီး တာဝန်ပေါင်းများ စွာက စောင့်ကြိုနေဆဲပါ... ရှေးဟောင်းအရာရှိစနစ်က မသင့်တော်တော့ပါဘူး... ဒီနေ့ကစပြီး ကျွန်တော် စည်းမျဉ်းသစ်တွေကို ချမှတ်ပါမယ်..."

သူ၏အသံမှာ မကျယ်လောင်သော်လည်း လူတိုင်း၏ နှလုံးသားကို လေးလံသော တူကြီးတစ်လက်ဖြင့် ထုနှက် လိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားစေခဲ့လေသည်။

ရွှေခေါင်းလောင်းခန်းမ တစ်ခုလုံးမှာ ချက်ချင်းပင် ဆွေးနွေးသံများဖြင့် ဆူညံသွားခဲ့လေ၏။

“စည်းမျဉ်းသစ်များ ဟုတ်လား... သူ ဘာလုပ်ချင်နေတာလဲ... ဧကရာဇ်မဖြစ်ချင်ဘဲ ကိုယ်စားလှယ်မင်းသား ဖြစ်ချင်နေတာလား...”

ဖန်းဟန်သည် သူတို့၏ ဆွေးနွေးမှုများကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ဘဲ သူ၏ အကြည့်များက လျှပ်စီးကဲ့သို့ ခန်းမတစ်ခု လုံးကို လွှမ်းခြုံသွားကာ သူ၏အသံမှာလည်း ရပ်တန့်မသွားခဲ့ပေ။

"ဒီအချိန်ကစပြီး နိုင်ငံတော်ရေးရာများကို စီမံခန့်ခွဲရန် ဝန်ကြီးဌာန ခြောက်ခုကို တည်ထောင်ရမည်..."

"ငါကိုယ်တော်... ငါကိုယ်တော် သဘောတူတယ်..." ဟု ဖန်းဟန်ကို အပြည့်အဝ ယုံကြည်သော ရှောင်ရူရွှီက ချက်ချင်းပင် ကြေညာလိုက်လေသည်။

ဖန်းဟန်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး ကျယ်လောင်စွာ အသိပေးလိုက်လေ၏။

"ဒီခန့်အပ်မှုအရ နန်ကုန်းယွင်ရှူအား နိုင်ငံတော်၏ ဘဏ္ဍာရေး၊ စားနပ်ရိက္ခာ၊ အခွန်အခများနှင့် စာရင်းစစ်ဆေး ခြင်းများကို ကြီးကြပ်ရန် ဘဏ္ဍာရေးဝန်ကြီးအဖြစ် ခန့်အပ်လိုက်သည်..."

သူ၏အသံ ဆုံးသွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ပထမအဆင့် အရာရှိဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော နန်ကုန်းယွင်ရှူက ကျက်သရေရှိစွာ ရှေ့သို့ထွက်လာပြီး နက်ရှိုင်းစွာ အရိုအသေပေးလိုက်လေသည်။

"အမိန့်တော်ကို ခံယူပါပြီ..."

တရားရုံးတော်တစ်ခုလုံး ဆူညံပွက်လောရိုက်သွားခဲ့လေ၏။

“အမျိုးသမီးတစ်ဦးက ဘဏ္ဍာရေးဝန်ကြီး ဟုတ်လား... နိုင်ငံတောရဲ့ ဘဏ္ဍာတိုက်ကို စီမံခန့်ခွဲမယ် ဟုတ်လား... တကယ့်ကို ရယ်စရာပဲ…”

သူတို့ တုံ့ပြန်မှု မပြုနိုင်မီမှာပင် ဖန်းဟန်၏ နောက်ထပ်ခန့်အပ်မှုက ပို၍ပင် အံ့အားသင့်ဖွယ် ကောင်းနေခဲ့လေ သည်။

"ဤခန့်အပ်မှုအရ စုမေနျန်အား နိုင်ငံတော်၏ အလုပ်ရုံများ၊ နည်းပညာနှင့် စစ်လက်နက်ပစ္စည်း ထုတ်လုပ်မှု အားလုံးကို ကြီးကြပ်ရန် ပြည်သူ့ဆောက်လုပ်ရေးဝန်ကြီးအဖြစ် ခန့်အပ်လိုက်သည်..."

ထူးဆန်းသော အဖြူရောင်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် စုမေနျန်က ရှေ့သို့ထွက်လာကာ ဖန်းဟန်အား အနည်း ငယ်သာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး သူမ၏မျက်ဝန်းများတွင် ဂုဏ်ယူမှုနှင့် အပြုံးတို့ ပြည့်နှက်နေခဲ့လေ၏။

"အမိန့်တော်ကို ခံယူပါပြီ..."

"ဤခန့်အပ်မှုအရ လျူရူမေအား နိုင်ငံတော်၏ ဆေးဝါးစောင့်ရှောက်မှု၊ ပညာရေးနှင့် ပြည်သူ့ကျန်းမာရေးတို့ကို ကြီးကြပ်ရန် ဓလေ့ထုံးတမ်းဝန်ကြီးအဖြစ် ခန့်အပ်လိုက်သည်..."

"ဤခန့်အပ်မှုအရ ဇီယင်းအား 'တစ္ဆေအစွယ်' ကို ကြီးကြပ်ရန်နှင့် ပြည်တွင်းသုတ်သင်ရှင်းလင်းရေး၊ ပြင်ပ ထောက်လှမ်းရေးနှင့် နိုင်ငံတော်လုံခြုံရေးကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ရန် စစ်ရေးဝန်ကြီးအဖြစ် ခန့်အပ်လိုက် သည်..."

နူးညံ့သိမ်မွေ့သော လျူရူမေနှင့် ရေခဲကဲ့သို့ အေးစက်သော ဇီယင်းတို့သည် တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် တရား ရုံးတော်သို့ ထွက်လာကာ သူတို့၏ ခန့်အပ်မှုများကို လက်ခံခဲ့ကြလေသည်။

ရွှေခေါင်းလောင်းခန်းမ တစ်ခုလုံးမှာ သုသာန်တစပြင်ကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားခဲ့လေ၏။

အရာရှိများသည် အသစ်ခန့်အပ်ခံရသော ဤ 'အမျိုးသမီးဝန်ကြီးများ' ကို မှင်သက်စွာ ကြည့်နေကြပြီး သူတို့၏ ဦးနှောက်များမှာ ဗလာကျင်းသွားခဲ့ရပေသည်။

နောက်ဆုံးတွင် သူတို့ နားလည်သွားခဲ့ကြလေတော့သည်။

ဖန်းဟန်သည် ကိုယ်စားလှယ်မင်းသား ဖြစ်လာမည်မဟုတ်သလို အာဏာရှိသော ဝန်ကြီးတစ်ဦးလည်း ဖြစ် လာမည် မဟုတ်ပေ။

သူသည် လုံးဝအသစ်ဖြစ်သော ကမ္ဘာလောကတစ်ခုကို ဖန်တီးနေခြင်း ဖြစ်လေသည်။ သူ၏ အမျိုးသမီးများက သူနှင့်အတူ ပခုံးချင်းယှဉ်ရပ်ကာ ဤကျယ်ပြောလှသော အင်ပါယာကြီးကို ပူးတွဲအုပ်ချုပ်မည့် ကမ္ဘာလောက တစ်ခုပင် ဖြစ်ချေသည်။

ဘဏ္ဍာရေးဝန်ကြီးဌာန၊ ပြည်သူ့ဆောက်လုပ်ရေးဝန်ကြီးဌာန၊ စစ်ရေးဝန်ကြီးဌာန... ဤအရာများအားလုံးသည် နိုင်ငံတော်၏ အဓိက အာဏာစက်များပင် ဖြစ်ပေသည်။ ထို့အပြင် ဖန်းဟန်က ၎င်းတို့ကို သူတို့၏ လက်ထဲသို့ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ အပ်နှင်းခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်လေ၏။

ဤသည်မှာ မည်သို့သော ယုံကြည်မှုမျိုးနည်း...။ မည်သို့သော မြတ်နိုးမှုမျိုးနည်း...။ ထို့အပြင် မည်သို့သော ကြီးမားသည့် စွမ်းအားမျိုးနည်း...။

ယခုအချိန်တွင် ဖန်းဟန်၏ 'အမျိုးသမီးအဆောင်တော်' သည် နောက်ကွယ်မှနေ၍ ရှေ့တန်းသို့ တရားဝင်

ရောက်ရှိလာပြီဖြစ်ကြောင်း လူတိုင်း နားလည်သွားခဲ့ကြလေသည်။

ဖန်းဟန်နှင့် သူ၏ အမျိုးသမီးများက လွှမ်းမိုးထားသော ခေတ်သစ်တစ်ခုသည် မယုံနိုင်လောက်အောင် အစွမ်း ထက်ပြီး အံ့အားသင့်ဖွယ်ကောင်းသော နည်းလမ်းဖြင့် ဆိုက်ရောက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်ပေသည်။