အခန်း (၁၁၉၁-၁၁၉၂)

​အခန်း ၁၁၉၁ အရိုးစုနဂါးများနှင့် တိုက်ပွဲ

"ဒီတော့ ငါတို့က တကယ်ပဲ သေပြီးသား နဂါးတွေကို တိုက်ရမှာလား" မြွေဘုရင်က မျက်မှောင်ကြုတ်ရင်း မေးသည်။ "သူတို့က ဘယ်လောက်တောင် များမှာလဲ"

​"တစ်ရာလောက် ရှိနိုင်တယ်" လုံချန်းက ဖြေသည်။

​"နောက်ဆုံး တိုက်ခဲ့ရတဲ့ နဂါးလောက်ပဲ သန်မာမှာလား"

​"ငါက နဂါးသတ်သမားမှ မဟုတ်တာ။ ငါလည်း ဒီနေရာကို ပထမဆုံးအကြိမ် ရောက်ဖူးတာပဲ။ သူတို့ ဘယ်လောက် သန်မာလဲဆိုတာ ဘယ်လိုလုပ် သိမှာလဲ။ သိသလောက်တော့ သူတို့က အသက်ရှင်တုန်းကလောက်တော့ မသန်မာတော့ဘူး" လုံချန်းက ခန့်မှန်းပြောဆိုသည်။

​မြွေဘုရင်က သူ့ကို အဖော်ခေါ်ခိုင်းပြီး တိုက်ခိုက်ချင်ကြောင်း ဟန်လုပ် ပြောဆိုသော်လည်း လုံချန်းက ငြင်းဆိုလိုက်သည်။ "ဒီလို အန္တရာယ်မျိုးထဲကို သူတို့ကို မထည့်ချင်ဘူး။ ငါတစ်ယောက်တည်း လုံလောက်ပါတယ်" သူက ရယ်မောရင်း ပြောလိုက်သည်။ တကယ်တမ်းတွင် သူသည် မြွေဘုရင်၏ အကြောက်အကန် ဟန်လုပ်နေပုံကို နောက်ပြောင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

​မြွေဘုရင်က တစ်ခုခု ပြန်ပြောရန် ပြင်သော်လည်း လုံချန်းက ဂရုမစိုက်ဘဲ ကြီးမားသော တံခါးကြီးကို တွန်းဖွင့်ကာ အထဲသို့ ဝင်သွားတော့သည်။ "ဘာမှ မဖြစ်ပါဘူး။ တိုက်လို့မရရင် ပြေးရုံပေါ့" မြွေဘုရင်လည်း နောက်မှ လိုက်ဝင်သွားသည်။

​အထဲသို့ ရောက်သောအခါ မြွေဘုရင် အံ့ဩသွားသည်။ ဤနေရာမှာ အဆောက်အအုံ အတွင်းပိုင်းနှင့် မတူဘဲ ကောင်းကင်ယံတွင် သွေးရောင်လမင်းနှင့် တိမ်တိုက်များကို မြင်နေရသည့် သီးခြားကမ္ဘာ တစ်ခု ဖြစ်နေသည်။

​"ဘာမှလည်း မရှိပါလား။ ဘာလို့ ဒီနေရာကို လာရတာလဲ" မြွေဘုရင်က မေးသည်။

​"ရှိတယ်။ မင်း မမြင်ရတာပါ။ ငါတို့ ရပ်နေတဲ့ မြေပြင်အောက်မှာ နဂါးအလောင်း တစ်ရာကျော် မြှုပ်နှံထားတယ်" လုံချန်းက ရှင်းပြသည်။

​ချက်ချင်းပင် မြေပြင် တုန်ခါလာပြီး အရိုးစုနဂါးများ မြေကြီးထဲမှ ပေါ်ထွက်လာကြသည်။

​"ဘာ... ဒါက ဘာတွေလဲ။ အရိုးစုတွေ ဖြစ်နေတာတောင် သူတို့က အေးအေးချမ်းချမ်း မနေကြဘူးလား" မြွေဘုရင်က တုန်လှုပ်စွာ အော်သည်။

​"အသက်ရှင်တုန်းကလိုတော့ မဟုတ်တော့ဘူး။ သူတို့က မီးမမှုတ်နိုင်သလို ဒဏ်ရာတွေကိုလည်း မကုစားနိုင်ဘူး။ သူတို့မှာ ရှိတာက ခွန်အားနဲ့ အရေအတွက်ပဲ။ ငါတို့ တိုက်နိုင်ပါတယ်" လုံချန်းက ပြုံး၍ ပြောသည်။

​အရိုးစု နဂါးများက သူတို့ကို ဝိုင်းရံထားလိုက်ကြသည်။ လုံချန်းသည် မြွေဘုရင်ကို အဓိက တာဝန် ပေးလိုက်ပြီး သူကမူ တိုက်ပွဲအား တာဝန်ယူသည်။

​"ငါ အသံလွှင့်ပေးလိုက်တဲ့ မှတ်ဉာဏ်အတိုင်း အမြန်ဆုံး ရှာပေး။ ငါက ဒီကောင်တွေကို အချိန် ဆွဲထားလိုက်မယ်" ထိုသို့ ပြောကာ ဘုရင်ဓားကို ထုတ်လိုက်သည်။ လုံချန်းသည် ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ ချီဓားများ အမြောက်အမြားကို ဖန်တီးကာ အရိုးစုနဂါးများအား တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

​သူသည် မြွေဘုရင်ဆီသို့ တိုးဝင်လာသော အရိုးစု နဂါးများကိုလည်း ဓားချက်များဖြင့် ခုခံပေးနေရသည်။ အရိုးစုနဂါးများမှာ အပိုင်းပိုင်း ပြတ်သွားသော်လည်း အရိုးများ ပြန်လည် ပေါင်းစပ်ကာ ပြန်လည် ထရပ်လာတတ်သည်။

​"ဒီပွဲက အချိန်ကြာမယ့်ပုံပဲ။ ဒါပေမဲ့ ကောင်းပါတယ်။ ဒီစွမ်းရည်ကို ပိုပြီး လေ့ကျင့်ဖို့ အခွင့်အရေး ရတာပေါ့" လုံချန်းက ရေရွတ်လိုက်သည်။

​သူသည် ပိုမို အစွမ်းထက်သော ချီဓားများကို ဖန်တီးရန် အားထုတ်သည်။ ပတ်ဝန်းကျင်မှ မူလစွမ်းအင်များကို စုစည်းကာ ပိုမိုများပြားသော ဓားများအား ဖန်တီးသော်လည်း လုံလောက်မှု မရှိသေးဟု ခံစားရသည်။ သို့သော်လည်း အရိုးစုနဂါးများမှာ တစ်လှိုင်းပြီးတစ်လှိုင်း တိုးဝင်လာနေသဖြင့် သူသည် တုံ့ဆိုင်းမနေတော့ဘဲ ရှိသမျှ ဓားများဖြင့် အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်လိုက်တော့သည်။

​အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ မြွေဘုရင်သည် လုံချန်းပြောသည့် နေရာသို့ ပစ္စည်းရှာရန် အမြန်ဆုံး ပျံသန်းသွားနေတော့သည်။

​အခန်း ၁၁၉၂ နောက်ထပ် ပစ်မှတ်

အရိုးစုနဂါးများ၏ တိုက်ခိုက်မှုမှာ မပြတ်ချေ။ လုံချန်းသည် ၎င်းတို့ကို အကြိမ်ကြိမ် ဖျက်ဆီးသော်လည်း အရိုးစုများမှာ ပြန်လည် ပေါင်းစပ်ကာ ပိုမို သန်မာလာသယောင် ရှိနေသည်။ အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ တိုက်ခိုက်ရသည်မှာ ပိုမို ခက်ခဲလာပြီး လုံချန်းလည်း မိမိကိုယ်ကို ကာကွယ်ရန် နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း ပညာအား အကြိမ်ကြိမ် အသုံးပြုနေရသည်။

​"မြွေဘုရင် မြန်မြန်လုပ်မှ ဖြစ်မယ်။ သူ နောက်ကျနေရင် ငါ အခက်တွေ့တော့မှာပဲ" လုံချန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်ရင်း ရေရွတ်လိုက်သည်။

​သူသည် တိုက်ပွဲပုံစံကို ပြောင်းလဲလိုက်ပြီး မိစ္ဆာ ခုတ်ချက်အား အသုံးပြုလိုက်သည်။ သူတော်စင်ဓားမှ ထွက်ပေါ်လာသော သွေးရောင် အလင်းတန်းသည် ရှေ့တွင် ရှိသမျှ အရိုးစုနဂါး ငါးဆယ်ကျော်ကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် အပိုင်းပိုင်း ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။ သို့သော်လည်း ကျန်ရှိနေသော နဂါးများမှာ ဆက်လက် တိုးဝင်လာပြီး ပျက်စီးသွားသော နဂါးများမှာလည်း ပြန်လည် ကုစားနေကြသည်။

​လုံချန်းသည် သွေးနဂါးကို အကူအညီ ခေါ်လိုက်သည်။ "မင်းရဲ့ ဘိုးဘေးတွေ ဖြစ်ပေမဲ့ သူတို့က ငါတို့ကို သတ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာ။ အကူအညီပေးပါ" ထိုသို့ ပြောလိုက်ရာ သွေးနဂါးက ဟိန်းဟောက်ကာ မီးတောက်များဖြင့် တိုက်ခိုက်သည်။ သို့သော် အရိုးစုများမှာ မီးနှင့် မထိခိုက်နိုင်ကြောင်း တွေ့ရှိရသည်။ အရိုးများကို ဖျက်ဆီးရန် မဖြစ်နိုင်ကြောင်း သိလိုက်ရသည့်အတွက် လုံချန်းသည် ခေါင်းရှုပ်သွားသည်။

​မြွေဘုရင် ပြန်ရောက်လာသည့်အချိန်တွင် လုံချန်းသည် သွေးနဂါးကို ပြန်လည် သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး တံခါးပေါက်ဆီသို့ အမြန်ဆုံး နေရာရွှေ့ပြောင်းကာ အပြင်သို့ ထွက်ပြေးလိုက်သည်။ တံခါးကို အတင်းအကျပ် ပိတ်လိုက်သည့်အခါ အတွင်းမှ တစ်စုံတစ်ခုနှင့် ထုရိုက်နေသံများ ထွက်ပေါ်လာသော်လည်း ခဏအကြာတွင် တိတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။

​လုံချန်းသည် သက်ပြင်းချရင်း အနားယူလိုက်သည်။ ထို့နောက် မြွေဘုရင်၏ ပါးစပ်ထဲမှ အနီရောင် သေတ္တာငယ်လေးကို ယူလိုက်သည်။

​"ဒီထဲမှာ ဘာရှိတာလဲ" မြွေဘုရင်နှင့် ရွှင်းတို့က တစ်ပြိုင်နက် မေးကြသည်။

​"ဒါက ထာဝရဖုန်မှုန့်လေ။ ဝိညာဉ်တစ်ခု အတွက် ခန္ဓာကိုယ် ဖန်တီးရာမှာ လိုအပ်တဲ့ အရှားပါးဆုံး ပစ္စည်း တစ်ခုပေါ့။ သူတော်စင်ဘုရင်က သူ့ဝိညာဉ်အပိုင်းအစ ထည့်ထားတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖန်တီးဖို့ သုံးခဲ့တဲ့ အရာပဲ" လုံချန်းက ပြုံး၍ ပြောသည်။

​"ဒါ... ဒါက ငါ့အတွက်လား" ရွှင်းက အံ့ဩတကြီး မေးသည်။ သူမသည် လုံချန်းကို ရတနာတစ်ခုခု ရှာနေသည်ဟု ထင်ထားခဲ့သော်လည်း အမှန်တကယ်တွင် သူမအတွက် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ကိိုယ် ဖန်တီးပေးရန် ကြိုးစားနေခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသောအခါ စကားမပြောနိုင်အောင် ဖြစ်သွားသည်။

​"နင့်အတွက် မဟုတ်ရင် ဘယ်သူ့အတွက် ဖြစ်ရမလား" လုံချန်းက ပြောရင်း သူမကို အမှန်တကယ် လူသား ဘဝအား ခံစားနိုင်စေရန် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ကိုယ် ဖန်တီးပေးမည်ဟု ကတိပေးလိုက်သည်။

​"အခုတော့ ဒီက ထွက်ကြမလား။ ရတနာရှာဖို့ နေရာတွေ အများကြီး ကျန်သေးတယ်လေ" မြွေဘုရင်က အဆောက်အအုံများကို ကြည့်ရင်း တိုက်တွန်းလိုက်သည်။

​လုံချန်းလည်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ဟုတ်တယ်၊ ဒီကို ရောက်နေမှတော့ အလကား ပြန်မသွားချင်ဘူး။ နောက်ထပ် ဘယ်ကို ဆက်သွားကြမလဲ" သူတို့ နောက်ထပ် ရတနာများ ရှာဖွေရန် စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် ကြည့်ရှုလိုက်သည်။

အခန်းတွေ တအား တိုလို့ ၁၄ ပိုင်း ထည့်ပေးထားပါတယ်။ အဆင်ပြေမယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။ စာစဉ်နဲ့ ပတ်သက်ပြီး ပြောချင်တာ ရှိရင် Novel Soul page မှာ လာပြောလို့ ရပါတယ်။