အခန်း ၂၁၂

အခန်း ၂၁၂။ နတ်ဘုရားတစ်ဝက် ၈ ပါး၊ နဂါးဘုရင်ကို ချက်ချင်း သတ်ဖြတ်ခြင်း

ပင်လယ်ပြင်အထက်တွင် မားမားမတ်မတ် ရပ်တည်နေသော ခန့်ညားမြင့်မားသည့် တောင်ကြီးတစ်တောင် ရှိလေသည်။ တောင်ခါးပန်းတွင် အရာအားလုံးကို မျိုချတော့မည့် ဘီလူးကြီးတစ်ကောင်၏ ပါးစပ်ပေါက်အလား ဧရာမ ဂူပေါက်ကြီး တစ်ခု ရှိနေသည်။

ထိုဂူမှာ ဂိုဘလင်၏ အသိုက်ပင် ဖြစ်လေသည်။ နံရံများနှင့် ကြမ်းပြင်များပေါ်တွင် ရွှေအုတ်များ အထူကြီး ခင်းကျင်းထားပြီး တောက်ပနေသော ကျောက်မျက်ရတနာ မျိုးစုံကို မြှုပ်နှံထားရာ ဂူတစ်ခုလုံးမှာ ရွှေရောင်များ တောက်ပနေပြီး အလွန် လှပလွန်းလှလေသည်။

ပို၍ နက်ရှိုင်းသော နေရာသို့ ဝင်သွားလိုက်လျှင်...

ရွှေဒင်္ဂါးများ... ရွှေတုံးများနှင့် ခွာပုံစံ ရွှေစင်များက တောင်တစ်တောင်အလား စုပုံနေပြီး ဧရာမ နဂါးအသိုက်ကြီး တစ်ခုကို ဖန်တီးထားလေသည်။

ဤသည်မှာ ဂိုဘလင်၏ နဂါးအသိုက်ပင် ဖြစ်လေသည်။

နဂါးအသိုက်၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် ကျောက်မျက်ရတနာများ... ဒြပ်စင် ကျောက်သလင်းများ... နိယာမ အရင်းအမြစ် ကျောက်သလင်းများက အပုံလိုက် ရှိနေလေသည်။

အရာအားလုံးက တန်ဖိုးမဖြတ်နိုင်သော ရတနာများချည်းသာ ဖြစ်ပြီး မည်သည့်အရာကိုမဆို တစ်ခုလောက် ယူလိုက်ရုံဖြင့် သူတောင်းစား တစ်ယောက်ကို သူဌေး ဖြစ်သွားစေနိုင်လေသည်။

ယခုအချိန်တွင် နဂါးအသိုက် အရှေ့ရှိ မြေကွက်လပ်တွင် ဂိုဘလင်အပြင် အခြားသော လူရိပ်အချို့လည်း ရှိနေလေသည်။

ယောက်ျား... မိန်းမ... အို... ရွယ် စသဖြင့် ပါဝင်ပြီး လူတိုင်းထံမှ ကြီးမားလှသော အရှိန်အဝါများနှင့် နတ်ဘုရား ဖိအားများ ထွက်ပေါ်နေလေသည်။

နတ်ဘုရားတစ်ဝက်...

အတိအကျ ဆိုရလျှင် ၈ ပါးတိတိ ရှိနေလေသည်။

သူတို့သည် နဂါးမျိုးနွယ်စု၏ အခြားသော နတ်ဘုရားတစ်ဝက် ၈ ပါးပင် ဖြစ်လေသည်။

"ဒီလူယုတ်မာက ငါ့ရဲ့ သတ္တုဓာတ် နတ်ဘုရား ကိုယ်ပွားကို သတ်ပစ်လိုက်ပြီး ငါ့ရဲ့ နတ်ဘုရား ဖြစ်လာမယ့် လမ်းကြောင်းကို ဖြတ်တောက်လိုက်တယ်"

ဂိုဘလင်၏ မျက်နှာမှာ ရှုံ့မဲ့နေပြီး မျက်လုံးများထဲတွင် နက်ရှိုင်းလှသော အမုန်းတရားများ ထွက်ပေါ်နေလေသည်။ "ငါ ဂိုဘလင် ကျိန်ဆိုတယ်... သူ့ကို အပိုင်းပိုင်း အစအစ မခုတ်ထစ်ရရင် နတ်ဘုရား လုံးဝ မဖြစ်ဘူးလို့ ကျိန်ဆိုတယ်"

"လူသားတစ်ယောက်က ဒီလောက်တောင် သစ္စာဖောက်ပြီး ရူးသွပ်နေတာ... သတ်ပစ်ရမယ်"

"အင်ပါယာ တည်ထောင်ပြီးကတည်းက နှစ်ပေါင်း ၄ သောင်းကျော် အတွင်းမှာ ဒီလောက် ထိတ်လန့်စရာကောင်းတဲ့ ကိစ္စမျိုး တစ်ခါမှ မဖြစ်ဖူးဘူး... ဒီလောက် ရူးသွပ်နေတာ ခွင့်လွှတ်လို့ မရဘူး"

"ပြောစရာ ဘာလိုသေးလို့လဲ... ဒီလို သစ္စာဖောက်မျိုးကို အပိုင်းပိုင်း အစအစ ခုတ်ထစ်ပြီး အပြင်းထန်ဆုံး ပြစ်ဒဏ် ပေးရမယ်"

"ကြည့်ရတာ ဒီနှစ်တွေထဲမှာ ငါတို့က လူသားတွေကို အရမ်း မျက်နှာသာ ပေးလွန်းနေပြီ ထင်တယ်... ဒီ ယုတ်ညံ့တဲ့ မျောက်တွေက အင်အား နည်းနည်းလေး ရှိတာနဲ့ အထက်လူကြီးကို အာခံရဲနေပြီ... သေချာပေါက် နှိမ်နင်းဖို့ လိုနေပြီ"

"သတ်... ခေါင်းတွေ ပြတ်ကျကုန်တဲ့အထိ သတ်ပစ်မယ်... သွေးချောင်းစီးသွားတဲ့အထိ သတ်ပစ်မယ်... ဒီ ယုတ်ညံ့တဲ့ တွားသွားသတ္တဝါတွေကို သူတို့ လူသားတွေက အမြဲတမ်း ကျွန် ဖြစ်ဖို့ပဲ ထိုက်တန်တယ် ဆိုတာ သိအောင် လုပ်ပေးရမယ်"

အခြားသော နတ်ဘုရားတစ်ဝက်များက အသီးသီး ဝင်ပြောကြပြီး မုန်လဲ့၏ အသက်အန္တရာယ်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြလေသည်။ ထို့အပြင် နဂါးနတ်ဘုရား အင်ပါယာ၏ လူသားများအပေါ် ထားရှိမည့် သဘောထားကိုပါ ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြလေသည်။

ဂိုဘလင်သည် အခြား နတ်ဘုရားတစ်ဝက်များ၏ သဘောထားကို အလွန် ကျေနပ်သွားလေသည်။ သူသည် မုန်လဲ့ကို မယှဉ်နိုင်ကြောင်း သိထားသဖြင့် ကလဲ့စားချေရန် အားလုံး အတူတကွ လက်တွဲ တိုက်ခိုက်ရန် လိုအပ်လေသည်။

"အိုင်မိုလင်... မင်း ဘာပြောစရာ ရှိသေးလဲ"

နတ်ဘုရားတစ်ဝက် တစ်ပါးက ဘာမှ ဝင်မပြောသည်ကို ဂိုဘလင် မြင်သောအခါ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး အနည်းငယ် မကျေမနပ် ဖြစ်သွားလေသည်။

"ဘိုးဘေး... အဲဒီ လူသတ်သမားက မုန်လဲ့ ဆိုတာ သေချာရဲ့လား" အိုင်မိုလင် ကရော့ခ် က သံသယဖြစ်စွာ မေးလိုက်လေသည်။

"အဲဒီ လူယုတ်မာက ငါ့ရဲ့ သတ္တုဓာတ် နတ်ဘုရား ကိုယ်ပွားကို သတ်သွားတာ... ပြာဖြစ်သွားရင်တောင် မှတ်မိတယ်... ဘယ်လိုလုပ် မှားနိုင်မှာလဲ"

ဂိုဘလင်က နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်လေသည်။ "ဘာလဲ... မင်းနဲ့ အဲဒီ လူယုတ်မာက အရင်ကတည်းက သိနေလို့လား"

"ကျွန်မ မုန်လဲ့ ဆိုတဲ့ ကလေး တစ်ယောက်ကို သိတော့ သိတယ်... ဒါပေမဲ့ သူက မြင့်မြတ်သောနယ်မြေ အဆင့်ပဲ ရှိသေးတာ... ဘိုးဘေးရဲ့ နတ်ဘုရား ကိုယ်ပွားကို သတ်သွားတဲ့ လူယုတ်မာနဲ့ တစ်ယောက်တည်း ဖြစ်မှာ မဟုတ်ပါဘူး"

အိုင်မိုလင်က ဖြည်းညင်းစွာ ခေါင်းခါလိုက်လေသည်။ ဘာကြောင့်မှန်း မသိသော်လည်း သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် မကောင်းသော ကြိုတင်ခံစားမှု တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်နေလေသည်။

"သူက ဘယ်သူပဲဖြစ်ဖြစ်... မင်းနဲ့ သိသည်ဖြစ်စေ မသိသည်ဖြစ်စေ... ငါ့ရဲ့ နတ်ဘုရား ကိုယ်ပွားကို သတ်ရဲတဲ့သူက သေကို သေရမယ်" ဂိုဘလင်က အေးစက်စက် ပြောလိုက်လေသည်။

"ဘိုးဘေး ပြောတာ မှန်တယ်"

အခြား နတ်ဘုရားတစ်ဝက်များကလည်း ထောက်ခံလိုက်ကြလေသည်။

"အရမ်းကောင်းတယ်"

ဂိုဘလင်က မတ်တတ်ထရပ်လိုက်လေသည်။ "ဒါဆိုရင်... ကောင်းကင်ယံ တိုက်ကြီးကို သွားပြီး အဲဒီ လူယုတ်မာကို သတ်ကြတာပေါ့"

"ဘိုးဘေး အမိန့်အတိုင်းပါ"

"ဘိုးဘေးရဲ့ အမိန့်အတိုင်း လုပ်ဆောင်ပါ့မယ်"

နတ်ဘုရားတစ်ဝက် အားလုံး မတ်တတ်ထရပ်လိုက်ကြလေသည်။

"ဂိုဘလင် ဖရက်ဒရစ်... နဂါးကျွန်းမှာ ပုန်းနေရင် ငါ မရှာတွေ့နိုင်ဘူး ထင်နေတာလား... အခု ချက်ချင်း ထွက်လာပြီး အသေခံစမ်း"

ထိုအချိန်တွင် မိုးခြိမ်းသံအလား ရှည်လျား ကျယ်လောင်သော အော်ဟစ်သံကြီးက ကောင်းကင်ယံတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး လူတိုင်း၏ နားထဲတွင် ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲသွားရာ နားကန်းမတတ် ဖြစ်သွားလေသည်။

"ဘယ်သူလဲ"

နတ်ဘုရားတစ်ဝက်များ အားလုံး အံ့အားသင့်သွားကြလေသည်။

"အဲဒီ လူယုတ်မာပဲ"

ဂိုဘလင်၏ မျက်နှာမှာ ရှုံ့မဲ့သွားလေသည်။ "သူက နဂါးကျွန်းအထိတောင် လိုက်သတ်ရဲတယ်... တကယ်ကို အနိုင်ကျင့်လွန်းနေပြီ"

"ဘိုးဘေး... အပြင်မှာ အော်ဆဲနေတာ အဲဒီ မုန်လဲ့ ဆိုတဲ့ သစ္စာဖောက် လား"

နတ်ဘုရားတစ်ဝက် အားလုံး အလွန် အံ့အားသင့်သွားကြလေသည်။

"ဒီအသံက မှားစရာ အကြောင်း မရှိဘူး... အဲဒီ လူယုတ်မာပဲ"

ဂိုဘလင်မှာ သွားကို ကြိတ်ထားပြီး မျက်လုံးများထဲတွင် အေးစက်သော အလင်းရောင်များ ထွက်ပေါ်နေလေသည်။

"သတ္တိကောင်းလှချည်လား"

"ရိုင်းစိုင်းလိုက်တာ"

"မောက်မာလိုက်တာ"

"သတ္တိ အရမ်း ကောင်းနေတာပဲ"

"နဂါးကျွန်းကိုတောင် လာသတ်ရဲတယ် ဆိုတော့... ငါတို့ နဂါးမျိုးနွယ်ကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်တာပဲ"

"ငါတို့က သွားပြီး ပြဿနာ မရှာရသေးဘူး... သူက အရင် ရောက်လာတယ်..."

နတ်ဘုရားတစ်ဝက် အားလုံး ဒေါသပေါက်ကွဲသွားကြလေသည်။

သူတို့ နဂါးမျိုးနွယ်က ကောင်းကင်ယံ တိုက်ကြီးတွင် အချိန်အတော်ကြာ မတ်မတ်ရပ်တည်နေနိုင်ခဲ့သည်... နဂါးကျွန်းအထိ လာပြီး လိုက်သတ်ခံရတာမျိုး ဘယ်တုန်းက ကြုံဖူးလို့လဲ။

မရှိဘူး...

တစ်ခါမှ မရှိခဲ့ဖူးဘူး...

အခုတော့ လူတစ်ယောက်က ရဲရဲတင်းတင်းနဲ့ ဒီလို ကြီးမားတဲ့ သစ္စာဖောက်မှုကို လုပ်ရဲနေပြီ။

"ဒါက အရှက်ရစရာပဲ... အကြီးမားဆုံး အရှက်ရစရာပဲ"

နတ်ဘုရားတစ်ဝက် တစ်ပါးက အေးစက်စက် အသံဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။ "ဒီအရှက်ကွဲမှုကို ဆေးကြောဖို့ အဲဒီ လူယုတ်မာရဲ့ သွေးကို သုံးမှ ရမယ်"

"သတ်... သူ့ကို သတ်ရမယ်... ငါတို့ နဂါးမျိုးနွယ်ကို စော်ကားရင် ဘာဖြစ်မလဲ ဆိုတာ သူ သိအောင် လုပ်ပေးရမယ်"

"ငါ့နောက်က လိုက်ခဲ့ကြ"

ဂိုဘလင်က နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး နတ်ဘုရားတစ်ဝက်များကို ခေါ်ဆောင်ကာ ဂူထဲမှ ထွက်လာခဲ့လေသည်။

"တကယ်ပဲ မင်း ဖြစ်နေတာကိုး"

အိုင်မိုလင်က ဂူအပြင်သို့ ပထမဆုံး ရောက်လာပြီး လေဟာနယ်တွင် မတ်မတ်ရပ်နေသော မုန်လဲ့ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ခါသွားကာ မျက်လုံးများထဲတွင် မယုံကြည်နိုင်မှုများ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

"မတွေ့တာ ကြာပြီနော်... စီနီယာ အိုင်မိုလင်"

မုန်လဲ့က ပြုံးကာ အိုင်မိုလင်ကို နှုတ်ဆက်လိုက်လေသည်။ ကျောင်းအုပ်ကြီးဟောင်း၏ ညီမအရင်း ဖြစ်သူနှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင်ရချိန်တွင် သူ၏ စိတ်အခြေအနေက အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးနေလေသည်။

"မုန်လဲ့... ဘာလို့ မင်း ဖြစ်နေရတာလဲ"

အိုင်မိုလင်က မုန်လဲ့ ဘာကြောင့် ရုတ်တရက် နတ်ဘုရားတစ်ဝက် ဖြစ်လာမှန်း နားမလည်နိုင်သော်လည်း... ဒါက အရေးမကြီးတော့ပေ။

အရေးကြီးသည်မှာ မုန်လဲ့က ဘာကြောင့် နဂါးနတ်ဘုရား အင်ပါယာကို ရန်စရတာလဲ... ပြီးတော့ နဂါးကျွန်းအထိ ဘာလို့ လာသတ်ရတာလဲ။

"ယုံကြည်မှု အတွက်ပါ" မုန်လဲ့က ဖြည်းညင်းစွာ ဖြေလိုက်လေသည်။

"ယုံကြည်မှု..."

အိုင်မိုလင် တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ခါသွားပြီး အလန့်တကြား ပြောလိုက်လေသည်။ "မင်းက နဂါးနတ်ဘုရား အင်ပါယာရဲ့ ယုံကြည်မှု အရင်းအမြစ်ကို လုချင်တာလား... မင်း ရူးသွားပြီလား... မင်း ဘာလုပ်နေလဲ ဆိုတာ မင်း သိရဲ့လား"

"ကျွန်တော် ဘာလုပ်နေလဲ ဆိုတာ အရမ်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိပါတယ်"

မုန်လဲ့က ဖြည်းညင်းစွာ ခေါင်းခါလိုက်လေသည်။ "စီနီယာလည်း နတ်ဘုရားတစ်ဝက်ပဲ ဆိုတော့... ယုံကြည်မှုက ကျွန်တော်တို့အတွက် ဘယ်လောက် အရေးကြီးလဲ ဆိုတာ သိမှာပါ"

"မင်း ရူးသွားပြီ... မင်းက နဂါးမျိုးနွယ်ကို ဒီလို စော်ကားနေတာ... သူတို့က မင်းကို အလွတ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး... နဂါးနတ်ဘုရား ကလည်း မင်းကို အလွတ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး"

အိုင်မိုလင်က ခေါင်းခါလိုက်လေသည်။ သူမက မုန်လဲ့၏ စကားကို မငြင်းဆိုခဲ့ပေ... အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မုန်လဲ့ ပြောသည်မှာ မှန်ကန်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ နတ်ဘုရားတစ်ဝက် တစ်ပါးအတွက် ယုံကြည်မှုက တကယ်ကို အလွန် အရေးကြီးလှပေသည်။

နတ်ဘုရား ဝိညာဉ်ကို အားဖြည့်ပေးနိုင်သည်။

နတ်ဘုရားစွမ်းအား အဖြစ် ပြောင်းလဲပေးနိုင်သည်။

နိယာမများကို နားလည်သဘောပေါက်ရန် ကူညီပေးနိုင်သည်။

နတ်ဘုရား ဖြစ်လာမည့် အချိန်ကို တိုတောင်းစေနိုင်သည်။

အကယ်၍ ဖြစ်နိုင်မည်ဆိုပါက နတ်ဘုရားတစ်ဝက် တိုင်းက မိမိကိုယ်ပိုင် ယုံကြည်မှု အရင်းအမြစ်ကို ပိုင်ဆိုင်ချင်ကြပြီး... ကိုယ်ပိုင် ယုံကြည်မှု နယ်မြေကို ပိုင်ဆိုင်ကာ... နေ့စဉ် ယုံကြည်မှု စွမ်းအင် အမြောက်အမြားကို စုဆောင်းချင်ကြမည်သာ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဝမ်းနည်းစရာမှာ ၎င်းက မျှော်လင့်ချက် တစ်ခုသာ ဖြစ်လေသည်။

ကောင်းကင်ယံ တိုက်ကြီး၏ ယုံကြည်မှု အရင်းအမြစ်များကို အစောကြီးကတည်းက ခွဲဝေယူငင်ထားပြီး ဖြစ်သည်။ နဂါးနတ်ဘုရား... တိုက်တန် ဧရာမနတ်ဘုရား... သားရဲနတ်ဘုရား... အဲလ်ဖ် နတ်သမီး တို့က ယုံကြည်မှု အားလုံးကို လွှမ်းမိုးထားပြီး... သူတို့ နတ်ဘုရားတစ်ဝက်များ အတွက် ဝေစု လုံးဝ မရှိတော့ပေ။

ထို့ကြောင့် ရင်ထဲတွင် မည်မျှပင် ဆန္ဒရှိနေပါစေ... သူတို့က သည်းခံနေရုံသာ တတ်နိုင်လေသည်။ တကယ့် နတ်ဘုရား လေးပါးနှင့် ယုံကြည်မှု လုယူရန် သတ္တိ မရှိကြပေ။

မုန်လဲ့ကတော့ ထိုသို့ လုပ်ဆောင်ခဲ့လေပြီ... ဤသည်မှာ လောကကြီး တစ်ခုလုံးကို ဆန့်ကျင်ခြင်း ဖြစ်ပြီး... တကယ့် နတ်ဘုရားများကို ရန်စခြင်းပင် ဖြစ်လေသည်။

ဒါက သက်သက် သေတွင်းတူးခြင်းပင် မဟုတ်ပါလော။

"နတ်ဘုရား ဖြစ်လာမယ့် လမ်းကြောင်းမှာ... ကြောက်စရာ ဘာရှိလို့လဲ"

မုန်လဲ့က ဖြည်းညင်းစွာ ခေါင်းခါလိုက်လေသည်။ "စီနီယာ အိုင်မိုလင်... စီနီယာက ကျောင်းအုပ်ကြီးဟောင်းရဲ့ ညီမအရင်း ဖြစ်လို့... ကျွန်တော် စီနီယာ့ကို တိုက်ခိုက်မှာ မဟုတ်ပါဘူး... စီနီယာ ဝင်မပါဖို့ပဲ မျှော်လင့်ပါတယ်"

"ငါ ဝင်မပါရင်တောင်... မင်းက သူတို့ကို ယှဉ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

အိုင်မိုလင်က သက်ပြင်းချလိုက်လေသည်။ "မုန်လဲ့... ရပ်တန်းက ရပ်လိုက်ပါတော့... မင်း ကိုယ်ထဲမှာလည်း နဂါးမျိုးနွယ်ရဲ့ သွေးတွေ စီးဆင်းနေတာပဲ... မင်း ဒီမှာတင် ရပ်လိုက်မယ် ဆိုရင်... ငါ မင်းအတွက် တောင်းပန်ပေးလို့ ရပါတယ်..."

"တောင်းပန်ပေးလည်း အလကားပဲ"

ဂိုဘလင်က နတ်ဘုရားတစ်ဝက် ၇ ပါးကို ခေါ်ဆောင်ကာ ထွက်လာခဲ့လေသည်။ "အိုင်မိုလင်... မင်း တွေဝေနေတာပဲ... ဒီလူယုတ်မာက အပြစ်တွေ အများကြီး ကျူးလွန်ထားတာကို... မင်းက သူ့အတွက် တောင်းပန်ပေးချင်သေးတယ် ဟုတ်လား"

"ဘိုးဘေး... သူက ကလေးလေးပဲ ရှိပါသေးတယ်... ဘယ်သူမဆို ငယ်ရွယ်စဉ်မှာ..." အိုင်မိုလင်က အလျင်အမြန် ပြောလိုက်လေသည်။

"တော်တော့"

ဂိုဘလင်က အေးစက်စက် ပြောလိုက်လေသည်။

"သူက ငါ့ရဲ့ သတ္တုဓာတ် နတ်ဘုရား ကိုယ်ပွားကို သတ်ပစ်ပြီး... ငါ့ရဲ့ နတ်ဘုရား ဖြစ်လာမယ့် လမ်းကြောင်းကို အပြီးတိုင် ဖြတ်တောက်လိုက်တယ်... ငါနဲ့ သူက ကောင်းကင် တစ်ခုအောက်မှာ အတူ မနေနိုင်ဘူး... တစ်ယောက်သေ တစ်ယောက်ရှင်ပဲ"

"ကောင်လေး... မင်း ဖြစ်နေတာကိုး"

နတ်ဘုရားတစ်ဝက် ၇ ပါးထဲမှ နဂါးနက် နတ်ဘုရားတစ်ဝက် မှာ ရင်းနှီးနေသော အကြီးအကဲ ဆမ်မြူရယ် ပင် ဖြစ်လေသည်။ သူက မုန်လဲ့ကို စူးစိုက်ကြည့်ကာ မျက်လုံးများထဲတွင် မယုံကြည်နိုင်မှုများ ပြည့်နှက်နေလေသည်။

"ရက်အနည်းငယ်လေး အတွင်းမှာတင်... မင်းက နတ်ဘုရားတစ်ဝက် အဆင့်ကို ရောက်သွားပြီး... ဘိုးဘေးရဲ့ သတ္တုဓာတ် နတ်ဘုရား ကိုယ်ပွားကိုတောင် သတ်နိုင်သွားပြီလား"

"သုံးရက်လောက် မတွေ့တာနဲ့တင်... အမြင်ပြောင်းသွားဖို့ လိုပြီလေ"

မုန်လဲ့က အေးဆေးစွာ ပြုံးလိုက်လေသည်။ "အကြီးအကဲ ဆမ်မြူရယ်... ကျွန်တော်တို့ ရင်းနှီးတဲ့ ဆက်ဆံရေး အရ... ကျွန်တော် အကြီးအကဲနဲ့ မတိုက်ခိုက်ဘဲ နေပေးလို့ ရပါတယ်"

"အခြား နတ်ဘုရားတစ်ဝက်တွေ အတွက်လည်း... ကျွန်တော့်ရဲ့ ပစ်မှတ်က ဂိုဘလင် တစ်ယောက်တည်းပါ... ခင်ဗျားတို့နဲ့ မဆိုင်ပါဘူး..."

"လူယုတ်မာလေး... မင်းက ဘာကောင်မို့လို့လဲ"

ဆံပင်စိမ်းများနှင့် မြွေခေါင်းတောင်ဝှေးကို ကိုင်ဆောင်ထားသော နဂါးစိမ်း နတ်ဘုရားတစ်ဝက် တစ်ပါးက အေးစက်စက် အသံဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။

"ငါတို့နဲ့ မဆိုင်ဘူး ဟုတ်လား... ဒီနေ့ မင်း နဂါးကျွန်းကနေ အသက်ရှင်လျက် ထွက်သွားနိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား"

"ဒီအထိ လာသတ်ရဲတာ... တကယ်ကို မိုက်မဲလွန်းပြီး မောက်မာလွန်းတာပဲ"

"ကောင်လေး... ရောက်လာမှတော့ ပြန်မသွားနဲ့တော့... နဂါးကျွန်းက မင်းရဲ့ သင်္ချိုင်းပဲ"

"မင်းကို သတ်ပြီးရင်... မင်းရဲ့ အလောင်းကို ငါးစာလုပ်ပြီး ဒီပင်လယ်ပြင်ထဲ ပစ်ချလိုက်မယ်"

"နဂါးကျွန်းကိုတောင် လာသတ်ရဲတယ် ဆိုတော့... ငါတို့ နဂါးကျွန်းက နတ်ဘုရားတစ်ဝက်တွေကို အထင်မကြီးတာ သေချာနေပြီ... မင်းကို ဘယ်လိုလုပ် အလွတ်ပေးနိုင်မှာလဲ"

နဂါးမျိုးနွယ်စု နတ်ဘုရားတစ်ဝက်များက အသီးသီး ပြောဆိုလိုက်ကြပြီး သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ထွက်ပေါ်နေလေသည်။ အိုင်မိုလင်က ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ကာ သက်ပြင်းသာ ချလိုက်လေသည်။ အခြေအနေက လုံးဝ ပြန်လည် ပြင်ဆင်၍ မရနိုင်တော့ကြောင်း သူမ သိလိုက်လေပြီ။

"ခင်ဗျားတို့က သေချင်နေမှတော့... ကျွန်တော်လည်း မတတ်နိုင်တော့ဘူး"

မုန်လဲ့က ဖြည်းညင်းစွာ ခေါင်းခါလိုက်လေသည်။ "အတော်ပဲ... ဒီနဂါးကျွန်းက ရှုခင်းလည်း လှတယ်... နိယာမတွေလည်း ရှင်းလင်းတော့... ခင်ဗျားတို့ရဲ့ သင်္ချိုင်း လုပ်ဖို့ အရမ်း သင့်လျော်တာပဲ"

"ရိုင်းစိုင်းလိုက်တာ"

"မောက်မာလိုက်တာ"

"လူကို အထင်သေးလွန်းတယ်"

"လူယုတ်မာလေး... သေလိုက်စမ်း"

နဂါးစိမ်း နတ်ဘုရားတစ်ဝက်က နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး သူ၏ လက်ထဲရှိ မြွေခေါင်းတောင်ဝှေးကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်လေသည်။ "နတ်ဘုရား မှော်ပညာ... အရိပ်ပုန်း မြွေလက်"

စကားဆုံးသည်နှင့်... သူ၏ စိမ်းလန်းသော ဆံပင်များက ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားပြီး မရေမတွက်နိုင်သော မြွေစိမ်းများ အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ... မုန်လဲ့ဆီသို့ ပြေးဝင်လာကာ ကိုက်ဖဲ့ရန် ကြိုးစားကြလေသည်။

မြွေတိုင်းက အလွန် အဆိပ်ပြင်းလှပြီး... သာမန် နတ်ဘုရားတစ်ဝက် တစ်ပါး အကိုက်ခံရလျှင်ပင် အဆိပ်တက်၍ သေဆုံးသွားကာ... အရည်ပျော်သွားမည် ဖြစ်လေသည်။ တကယ့်ကို အလွန် ရက်စက် ယုတ်မာလှသော တိုက်ကွက်ပင် ဖြစ်လေသည်။

"ဒါလေးပဲလား..."

မုန်လဲ့က ခေါင်းခါကာ ရယ်မောလိုက်ပြီး မူလနေရာမှ တိတ်တဆိတ် ပျောက်ကွယ်သွားရာ မြွေစိမ်းများ အလွတ် ကိုက်မိသွားလေသည်။

"ရှောင်သွားတယ်လား..." နဂါးစိမ်း နတ်ဘုရားတစ်ဝက် မျက်နှာ အနည်းငယ် ပျက်သွားလေသည်။

"အကြီးအကဲ ဟောရေ့စ်... သတိထား... ဒီလူယုတ်မာရဲ့ အမြန်နှုန်းက အရမ်း..."

ဂိုဘလင်က အလျင်အမြန် သတိပေးလိုက်သော်လည်း... နောက်ကျသွားခဲ့လေပြီ။

အော်ဟစ်သံ တစ်ခုကို ကြားလိုက်ရပြီးနောက်... နဂါးစိမ်း အကြီးအကဲမှာ အမြောက်ဆံ တစ်ခုအလား ပင်လယ်ပြင်ဆီသို့ ပြုတ်ကျသွားလေသည်။

မုန်လဲ့ကတော့ နဂါးစိမ်း နတ်ဘုရားတစ်ဝက် မတ်တတ်ရပ်နေခဲ့သော နေရာတွင် သတိမထားမိလိုက်လောက်အောင်ပင် ရောက်ရှိနေလေပြီ။

"ခင်ဗျားတို့တွေ... ဘာလို့ ဒီလိုမျိုး လုပ်နေရတာလဲ"

မုန်လဲ့က အနီးကပ် ရှိနေသော နဂါးမျိုးနွယ် နတ်ဘုရားတစ်ဝက်များကို ကြည့်လိုက်လေသည်။

"အကောင်းပကတိ အသက်ရှင်နေတဲ့ နဂါးတစ်ကောင် အနေနဲ့ မနေဘဲ... သေတဲ့နဂါး လုပ်ချင်နေကြတာ... ခင်ဗျားတို့ ခေါင်းထဲမှာ ချီးတွေများ ပြည့်နေလား"

ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် မုန်လဲ့ ထပ်မံ ပျောက်ကွယ်သွားပြန်လေသည်။

နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်ပေါ်လာသောအခါ... ပင်လယ်ပြင် အထက်သို့ ရောက်ရှိနေလေပြီ။ ထိုအချိန်တွင် နဂါးစိမ်း နတ်ဘုရားတစ်ဝက်က အောက်သို့ တည့်တည့် ပြုတ်ကျလာရာ... မုန်လဲ့က နတ်ဘုရားသတ် လှံကို ထုတ်ယူပြီး ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ထိုးစိုက်လိုက်လေသည်။

“ဖွပ်…”

သနားစရာ နဂါးဟိန်းဟောက်သံနှင့် အတူ... နတ်ဘုရားသတ် လှံက နဂါးစိမ်း နတ်ဘုရားတစ်ဝက်၏ လည်ချောင်းကို ချက်ချင်း ဖောက်ထွင်းသွားလေသည်။ နဂါးသွေးများ ပန်းထွက်လာပြီး အောက်ဘက်ရှိ ပင်လယ်ရေများကို နီရဲသွားစေလေသည်။

“ဝုန်း…”

နဂါးစိမ်း နတ်ဘုရားတစ်ဝက်မှာ ပွဲချင်းပြီး သေဆုံးသွားပြီး သူ၏ မူလရုပ်သွင် အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလေသည်။ ၎င်းမှာ အလျား ပေတစ်ထောင့်ငါးရာခန့် (မီတာ ၅၀၀) ရှိပြီး တစ်ကိုယ်လုံး စိမ်းလန်းသော နဂါးအကြေးခွံများ ရှိသည့် နဂါးဘုရင် အဆင့် နဂါးစိမ်း တစ်ကောင် ပင် ဖြစ်လေသည်။

"အကြီးအကဲ ဟောရေ့စ်..."

"မဖြစ်ရဘူး…”