အခန်း ၂၁၃

အခန်း ၂၁၃။ တစ်ချက်တည်းနှင့် တစ်ကောင်နှုန်း၊ နတ်ဘုရားတစ်ဝက်စီးတော်ယာဉ်

ငန်စပ်သော ပင်လယ်လေပြေက တဖြည်းဖြည်း တိုက်ခတ်လာပြီး လေထဲတွင် ကျန်ရှိနေသော သွေးညှီနံ့များကို တိုက်ထုတ်သွားသော်လည်း... နတ်ဘုရားတစ်ဝက် ၈ ပါး၏ ရင်ထဲတွင် ရှိနေသော တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားမှုများကိုမူ မဖယ်ရှားပေးနိုင်ခဲ့ပေ...

တစ်ချက်တည်း...

ဟယ်ရပ်စ်ကို ချက်ချင်း သတ်လိုက်သည်...

"ဒါ ဘယ်လို စွမ်းအားမျိုးလဲ..."

နဂါးနွယ်ဝင် နတ်ဘုရားတစ်ဝက် တစ်ပါးက အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။

"ဟယ်ရပ်စ် အကြီးအကဲက နတ်ဘုရား မီးတောက်ကိုတောင် လင်းပြီးသားလေ... ဒါကိုမှ သူ့ရဲ့ လှံချက် တစ်ချက်တောင် မခံနိုင်ဘူး ဆိုတော့... ဒါဆိုရင် ငါတို့က..."

ကျန်ရှိသော စကားများကို သူ မပြောတော့သော်လည်း... အဓိပ္ပာယ်ကို နတ်ဘုရားတစ်ဝက်များ အားလုံး နားလည်သွားကြပြီး ကျောချမ်းသွားကြလေသည်။

နတ်ဘုရားတစ်ဝက်တို့၏ စွမ်းအားကို တိုင်းတာသည့် စံနှုန်းမှာ သုံးမျိုး ရှိလေသည်။ နယ်ပယ်၊ နတ်ဘုရားစွမ်းအား နှင့် နတ်ဘုရား ခန္ဓာကိုယ်တို့ ဖြစ်သည်။

နယ်ပယ် မြင့်လေ...

နတ်ဘုရားစွမ်းအား ကြွယ်ဝလေ...

နတ်ဘုရား ခန္ဓာကိုယ် သန်မာလေ...

စွမ်းအား ပို၍ ကြီးမားလေသည်။

ဟယ်ရပ်စ် အကြီးအကဲမှာ နတ်ဘုရား မီးတောက်ကို လင်းပြီးသား ဖြစ်ကာ နတ်ဘုရားတစ်ဝက် အလယ်အလတ် အဆင့်တွင် ရှိနေပြီး... စစ်မှန်သော ရွှေနဂါးမျိုးဆက် ဖြစ်သလို သစ်ဓာတ် နိယာမကို နားလည်ထားသူ ဖြစ်ရာ နတ်ဘုရား ခန္ဓာကိုယ်မှာ အလွန် သန်မာလှပေသည်။

သူ၏ တစ်ခုတည်းသော အားနည်းချက်မှာ နတ်ဘုရားစွမ်းအား ဖြစ်လေသည်။

အခြား နတ်ဘုရားတစ်ဝက်များနည်းတူ ယုံကြည်မှု စွမ်းအင် ပံ့ပိုးပေးနိုင်မည့် ယုံကြည်သူများ မရှိသဖြင့်... ဟယ်ရပ်စ်၏ နတ်ဘုရားစွမ်းအားမှာ အလွန် ရှားပါးလှပေသည်။

ဤအချက်မှာ သံသယဖြစ်ဖွယ် မရှိပေ။

သို့သော်လည်း... အဆင့်မြင့် နတ်ဘုရားတစ်ဝက် အဆင့်ရှိသူ တစ်ယောက်ကို လှံတစ်ချက်တည်းဖြင့် သတ်လိုက်နိုင်သည် ဆိုတော့... နှစ်ဖက်စလုံး၏ ကွာဟချက်က ဒီလောက်တောင် ကြီးမားနေတာလား...

"မင်းတို့ သူ့ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုကို သေချာ မြင်လိုက်ကြလား"

နတ်ဘုရားတစ်ဝက် တစ်ပါးက လေးနက်စွာ မေးလိုက်လေသည်။

"မမြင်လိုက်ဘူး..."

"ငါလည်း မမြင်လိုက်ဘူး..."

"နတ်ဘုရားစွမ်းအား လှုပ်ရှားမှုကိုလည်း မခံစားမိဘူး..."

"လေထု လှုပ်ရှားမှုလည်း မရှိဘူး..."

"သူ ဘယ်လိုလုပ် ရောက်လာတာလဲ..."

"ဒါမှမဟုတ်... ချက်ချင်းရွေ့လျားခြင်း လား..."

နတ်ဘုရားတစ်ဝက်များ အားလုံး မျက်နှာပျက်သွားပြီး... တစ်ပြိုင်နက်တည်း ခေါင်းခါလိုက်ကြလေသည်။

"မဖြစ်နိုင်ဘူး... ချက်ချင်းရွေ့လျားခြင်း ဆိုတာ အာကာသ အမျိုးအစား မွေးရာပါ စွမ်းရည် ဖြစ်ပြီး... ကောင်းကင်ယံ တိုက်ကြီးမှာ တစ်ခါမှ မပေါ်ပေါက်ဖူးဘူး..."

"ဒါဆို သူ ဘယ်လို လှုပ်ရှားသွားတာလဲ..."

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်... အသက်ရှင်ဖို့သာ ပြင်ဆင်ထားကြတော့... မဟုတ်ရင်တော့ ငါတို့ အားလုံး သေသွားနိုင်တယ်..."

နတ်ဘုရားတစ်ဝက်များ အားလုံး ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး... အမူအရာများ တည်ငြိမ်သွားလေသည်။ နဂါးမျိုးနွယ်စု နတ်ဘုရားတစ်ဝက်များ အနေဖြင့် သူတို့သည် ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားသော်လည်း... မောက်မာသူများ မဟုတ်ပေ။

ဟယ်ရပ်စ်ကို ချက်ချင်း သတ်နိုင်လောက်အောင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သူနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင်... အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်မှသာ ဖြစ်မည်။

"သူ သေသွားပြီ... ကျန်တာက မင်းတို့ပဲ"

မုန်လဲ့က လှံဖျားတွင် စွန်းထင်းနေသော နဂါးသွေးကို လျှာဖြင့် သပ်လိုက်ပြီး ကျန်ရှိနေသော နတ်ဘုရားတစ်ဝက် ၇ ပါးကို ကြည့်ကာ... "ခင်ဗျားတို့ ဘယ်လို သေချင်ကြလဲ... နောက်တစ်ယောက်က ဘယ်သူလဲ" ဟု မေးလိုက်လေသည်။

"အားလုံး ဝိုင်းတိုက်ကြ... ဒီလူယုတ်မာကို နှိမ်နင်းလိုက်ကြ"

နတ်ဘုရားတစ်ဝက် ၇ ပါး တစ်ပြိုင်နက်တည်း တိုက်ခိုက်လိုက်ကြလေသည်။

"နတ်ဘုရား နယ်မြေ"

"ဝုန်း..."

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိအား ၇ ခု ကျရောက်လာပြီး မုန်လဲ့ ရှိနေသော လေဟာနယ်မှာ ချက်ချင်း ချုပ်နှောင်ခံလိုက်ရသလို... မုန်လဲ့လည်း ထိုနေရာတွင်ပင် ငြိမ်သက်သွားလေသည်။

"နတ်ဘုရား မှော်ပညာ... အလွန်အမင်း အေးခဲခြင်း"

ရေခဲနဂါး နတ်ဘုရားတစ်ဝက်က ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး ပါးစပ်မှ ရွှေရောင် အအေးဓာတ်များကို မှုတ်ထုတ်လိုက်ရာ... မုန်လဲ့ ရှိနေသော လေဟာနယ်မှာ ချက်ချင်း အေးခဲသွားလေသည်။

နတ်ဘုရားစွမ်းအားဖြင့် တွန်းအားပေးထားသော အလွန်အမင်း အေးခဲခြင်းသည်... အရာအားလုံးကို အေးခဲစေနိုင်ရုံသာမက လေဟာနယ်ကိုပါ အေးခဲစေနိုင်သည်။

"နတ်ဘုရား နယ်မြေနဲ့ ယာက့် အကြီးအကဲရဲ့ အလွန်အမင်း အေးခဲခြင်း ကို ပေါင်းလိုက်ရင်... ဒီလူယုတ်မာကို သေချာပေါက် နှိမ်နင်းနိုင်မှာပါ..."

"နောက်တစ်ခါ... အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်ကြ... သူ့ကို အသက်ရှူဖို့တောင် အခွင့်အရေး မပေးနဲ့..."

"နတ်ဘုရား မှော်ပညာ... ဖျက်ဆီးခြင်း မုန်တိုင်း"

"နတ်ဘုရား မှော်ပညာ... လျှပ်စီး သုံးထောင်"

"နတ်ဘုရား မှော်ပညာ... ဓားပေါင်းစုံ ပြန်လာခြင်း"

"နတ်ဘုရား မှော်ပညာ... အမှောင် ခေါင်းခွံ"

"နတ်ဘုရား မှော်ပညာ... နှင်းပွင့် ကြွေကျခြင်း"

"နတ်ဘုရား မှော်ပညာ... ကြယ်တံခွန် ကျဆင်းခြင်း"

"နတ်ဘုရား မှော်ပညာ... ရေနတ်ဘုရား စေလွှတ်ခြင်း"

"ဝုန်း..."

နတ်ဘုရား မှော်ပညာ အမျိုးမျိုးက ငွေကုန်ကြေးကျ မရှိသကဲ့သို့ ပစ်ချလိုက်ရာ... မုန်လဲ့ ရှိနေသော လေဟာနယ်မှာ ချက်ချင်း ပျက်စီးသွားပြီး... အနက်ရောင်တွင်း အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားလေသည်။

မုန်တိုင်းများ တိုက်ခတ်ခြင်း... ရေခဲစများ ပြန့်ကျဲခြင်း... ရွှေရောင်ဓားများ ပျံသန်းခြင်း... လှိုင်းလုံးများ ထခြင်း... မြေမှုန့်များ ထခြင်း...

နိယာမ အမျိုးမျိုးက အနက်ရောင်တွင်းထဲတွင် ရူးသွပ်စွာ တိုက်ခိုက် ပေါက်ကွဲနေပြီး... အလွန် ရှုပ်ထွေးသွားလေသည်။

ချဲ့ကား ပြောနေခြင်း မဟုတ်ပေ... ဤနေရာမှာ ကောင်းကင်ယံ တိုက်ကြီး၏ အန္တရာယ် အရှိဆုံး နေရာ ဖြစ်သည်မှာ အမှန်ပင်။

နတ်ဘုရား အမြုတေကိုတောင် ဖွဲ့စည်းနိုင်သည့် နတ်ဘုရားတစ်ဝက်တောင် ဤနေရာတွင် ပိတ်မိသွားလျှင်... သေဆုံးသွားရမည်မှာ အမှန်ပင် ဖြစ်လေသည်။

"အင်း... ဘာလို့ ဒီလို လုပ်ရတာလဲ"

အိုင်မိုလင်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် သနားစရာကောင်းသော အမူအရာများ ပေါ်လာလေသည်။ မုန်လဲ့သည် သူမ၏ အစ်ကို ဖြစ်သူ သေဆုံးသည်အထိ ကာကွယ်ပေးခဲ့သော သူ ဖြစ်လေသည်။ သူမက မုန်လဲ့ကို သနားသော်လည်း... မုန်လဲ့က ကြီးမားသော ဘေးအန္တရာယ်များကို ဖန်တီးခဲ့ပြီး... နတ်ဘုရားတစ်ဝက် ၇ ပါးကလည်း မုန်လဲ့ကို သတ်ဖြတ်ရန် အသင့်ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်ရာ... သူမသည် ဘက်မလိုက်ဘဲ ကြည့်နေရုံသာ တတ်နိုင်လေသည်။

"အရမ်း ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းအား လှုပ်ရှားမှုတွေပဲ"

"ဂိုဘလင် အကြီးအကဲရဲ့ ကျွန်းကနေ ထွက်လာတဲ့ အသံတွေ မဟုတ်လား..."

"ဟိုဘက်မှာ ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ..."

"သွားကြည့်ရအောင်..."

နဂါးကျွန်းသည် တစ်ရက်တာ ကြီးမားလှသော်လည်း... အဆုံးတွင်တော့ ကန့်သတ်ချက် ရှိလေသည်။ ဤနေရာမှ ပြင်းထန်သော နတ်ဘုရားစွမ်းအား လှုပ်ရှားမှုများက နဂါးကျွန်း တစ်ခုလုံးသို့ ချက်ချင်း ပြန့်နှံ့သွားပြီး... သက်ရှိအားလုံးကို လန့်ဖျပ်သွားစေလေသည်။

...

"ဒီလူယုတ်မာ အခုဆို သေသွားပြီပေါ့..."

အဆက်မပြတ် တိုက်ခိုက်ပြီးနောက်... နတ်ဘုရားတစ်ဝက် ၇ ပါးသည် မောပန်းစွာဖြင့် တိုက်ခိုက်မှုများကို ရပ်တန့်လိုက်လေသည်။

ထို့နောက် အနက်ရောင်တွင်း အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသော လေဟာနယ်ကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ရာ... မုန်လဲ့၏ အရှိန်အဝါကို မခံစားရတော့သဖြင့်... ချက်ချင်း သက်ပြင်းချလိုက်လေသည်။

ဟုတ်ပါတယ်... သူတို့ ၇ ပါး၏ ပူးပေါင်း တိုက်ခိုက်မှုအောက်မှာ ဘယ်သူမှ အသက်ရှင်နိုင်မှာ မဟုတ်ပေ... မရှိနိုင်ပေ...

"ဒီ လူယုတ်မာ... နောက်ဆုံးတော့ သေသွားပြီ... ခုနက ငါ့ကို တကယ် ကြောက်အောင် လုပ်လိုက်တာ..."

နတ်ဘုရားတစ်ဝက် တစ်ပါးက စိုးရိမ်တကြီး ပြောလိုက်လေသည်။ "ခုနက အခိုက်အတန့်မှာ... သူ ရုတ်တရက် ထွက်လာပြီး သူ့ရဲ့ လှံနဲ့ ငါ့ကို ထိုးသတ်မှာကို တကယ် ကြောက်နေခဲ့တာ..."

"ဘယ်သူက မကြောက်ဘဲ နေမလဲ..."

အခြား နတ်ဘုရားတစ်ဝက် တစ်ပါးက သက်ပြင်းချလိုက်လေသည်။ "ဒါပေမဲ့ ဟယ်ရပ်စ် အကြီးအကဲကိုတော့ နှမြောစရာပဲ... သေတာ အရမ်း ရက်စက်လွန်းတယ်..."

"ဟယ်ရပ်စ် အကြီးအကဲက တန်ဖိုးရှိစွာ သေဆုံးသွားတာပါ"

ဂိုဘလင်က ပြောလိုက်လေသည်။ "ဒီ လူယုတ်မာ သေသွားပြီ... အင်ပါယာရဲ့ အန္တရာယ်လည်း ကင်းရှင်းသွားပြီ... နဂါးမျိုးနွယ်ရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာလည်း ထိန်းသိမ်းနိုင်ခဲ့ပြီ... ဟယ်ရပ်စ် အကြီးအကဲရဲ့ ဂုဏ်ကျေးဇူးက အလွန် ကြီးမားလှပါတယ်"

"ဘိုးဘေး ပြောတာ မှန်ပါတယ်"

အခြား နတ်ဘုရားတစ်ဝက်များက ထောက်ခံလိုက်ကြလေသည်။

"သေပြီ... ဟုတ်လား... ဘယ်သူက ငါ သေပြီလို့ ပြောတာလဲ"

အေးစက်စက် အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

နတ်ဘုရားတစ်ဝက်များ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ခါသွားပြီး... သူတို့၏ အနောက်ဘက်သို့ အလျင်စလို နောက်ဆုတ်သွားကြရာ... မုန်လဲ့က သူတို့၏ အနောက်တွင် ရပ်နေပြီး... တစ်ဖက်တွင် အိတ်ကပ်ထဲ လက်ထည့်ကာ... တစ်ဖက်တွင် နတ်ဘုရားသတ် လှံကို ထမ်းထားပြီး... ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် သူတို့ကို ကြည့်နေလေသည်။

"မင်း... မင်း မသေဘူး..."

နတ်ဘုရားတစ်ဝက်များ ဦးရေပြား တင်းကျပ်သွားပြီး... တစ်ပြိုင်နက်တည်း မီတာ တစ်သောင်း အကွာသို့ နောက်ဆုတ်သွားကြကာ... အလွန် ထိတ်လန့် အံ့အားသင့်သွားကြလေသည်။

ထိုမျှ ပြင်းထန်သော နတ်ဘုရားစွမ်းအား တိုက်ခိုက်မှုအောက်မှာပင် မသေဘူး ဆိုတော့... ဒါက လူသားလား...

"သူ တကယ် မသေဘူး"

အိုင်မိုလင် လည်း အလွန် ထိတ်လန့်သွားပြီး မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် မုန်လဲ့ကို ကြည့်နေလေသည်။

"မင်းတို့တွေက ငါ သေတာကို အရမ်း လိုချင်နေတာလား"

မုန်လဲ့သည် နတ်ဘုရားတစ်ဝက် ၇ ပါးကို ကြည့်ကာ... "မင်းတို့ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုတွေက တကယ်ကို ကြောက်စရာ ကောင်းပါတယ်... နတ်ဘုရား အမြုတေကို ဖွဲ့စည်းထားတဲ့ နတ်ဘုရားတစ်ဝက် တွေတောင်... မင်းတို့ရဲ့ ဝိုင်းပြီး တိုက်ခိုက်မှုအောက်မှာ သေနိုင်ပါတယ်"

"ဒါပေမဲ့ အရမ်း ဝမ်းနည်းစရာ ကောင်းတာက... မင်းတို့ တွေ့နေရတာက ငါပဲ... ဒါကြောင့် မင်းတို့တွေက ကံဆိုးသွားပြီ"

"အကုန်လုံး အသက်စွန့် တိုက်ခိုက်ကြတော့”

"ဟိန်း..."

"အောင်း..."

နတ်ဘုရားတစ်ဝက်များ အားလုံး အပြတ်အသတ် ပြောင်းလဲသွားပြီး... အလျား ရာနှင့်ချီ ရှည်လျားသော... ပုံစံ အမျိုးမျိုးရှိသည့် ဧရာမ နဂါးကြီးများ အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားလေသည်။

နဂါးတောင်ပံများ ခတ်ခတ်နေပြီး... နဂါးလက်သည်းများ ထက်မြက်နေကာ... နဂါးအရှိန်အဝါများ လှုပ်ရှားနေပြီး... နဂါးမျက်လုံးများထဲတွင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ တောက်ပနေလေသည်။

ပေ ၄၀၀ ရှည်လျားသော ရေခဲနဂါးကြီး...

ပေ ၅၀၀ ရှည်လျားသော မြေနဂါး... အပြာရောင် နဂါး... မုန်တိုင်း နဂါးကြီးများ...

ပေ ၆၀၀ ရှည်လျားသော လျှပ်စီး နဂါး... အနက်ရောင် နဂါး... ရွှေရောင် နဂါးကြီးများ...

"သတ်..."

နဂါးဘုရင် အဆင့် နဂါးကြီး ၇ ကောင်က နဂါးဟိန်းဟောက်သံ တစ်ခု ပြုလုပ်ပြီးနောက်... မုန်လဲ့ဆီသို့ ရူးသွပ်စွာ ပြေးဝင်လာကြလေသည်။ မြက်ခင်းပြင်ပေါ်တွင် ခြင်္သေ့ ၇ ကောင်က ပျားပန်းတစ်ကောင်ကို လိုက်ဖမ်းနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေလေသည်။

ထက်မြက်သော နဂါးလက်သည်းများ... ကြောက်မက်ဖွယ် နဂါးသွားများ... အားကောင်းသော နဂါးအမြီးများ... အရာအားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်သော နဂါးမီးတောက်များ... တိုက်ခိုက်မှု တိုင်းမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်းများ ရှိနေလေသည်။

"ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တိုက်ခိုက်မှု နဲ့ လဲလိုက်တာလား... တကယ်ကို မိုက်မဲတဲ့ အကောင်တွေပဲ"

မုန်လဲ့ ရယ်မောလိုက်လေသည်။ "နတ်ဘုရား နယ်မြေ နဲ့ နတ်ဘုရား မှော်ပညာ တိုက်ခိုက်မှုတွေ ဆိုရင်... ငါ့ကို အနည်းငယ်လောက် အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေနိုင်လိမ့်မယ်... ကိုယ်ပိုင် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်တာ... တကယ့်ကို သေတွင်းတူးတာပဲ"

"အားလုံး... မင်းတို့တွေ နဂါးခေါင်းတွေ ပေးဖို့ ဆန္ဒရှိနေမှတော့... ငါ လည်း မရက်စက်ဘဲ လက်ခံလိုက်တော့မယ်"

"ပထမ တစ်ကောင်..."

မုန်လဲ့က တစ်လှမ်း တိုးလိုက်ပြီး... ရွှေရောင် နဂါးကြီး ဂိုဘလင်၏ ခေါင်းပေါ်သို့ တိတ်ဆိတ်စွာ ရောက်ရှိသွားလေသည်။

ဘာမှ မပြောဘဲ... နတ်ဘုရားသတ် လှံကို မြှောက်ကာ ထိုးစိုက်လိုက်ရာ... ဂိုဘလင်၏ ခေါင်းကို ချက်ချင်း ဖောက်ထွင်းသွားလေသည်။

"အား..."

ဂိုဘလင်က နာကျင်စွာ နဂါးဟိန်းဟောက်သံ ပြုလုပ်လိုက်ပြီး... နဂါးသွေးများ တံတား တစ်ခုအလား လွင့်စင်သွားလေသည်။

"ဒုတိယ တစ်ကောင်..."

မုန်လဲ့က မြေနဂါးကြီးကို ရွေးချယ်လိုက်လေသည်။

မြေဓာတ် နဂါး ဖြစ်သည်နှင့် အညီ... မြေနဂါး၏ ခုခံနိုင်စွမ်းမှာ နဂါး ၇ ကောင်ထဲတွင် ထိပ်တန်း အဆင့် ဖြစ်လေသည်။

တစ်ကိုယ်လုံး ရွှေရောင် နဂါးအကြေးခွံများမှာ မဖျက်ဆီးနိုင်ဘဲ... အထူးသဖြင့် နတ်ဘုရား မှော်ပညာ အဆင့်ရှိ မြေကြီး ကာကွယ်ရေး ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသဖြင့်... သာမန်အားဖြင့်... အကြွင်းမဲ့ ကာကွယ်ရေး ဖြစ်လေသည်။

ဒါကြောင့်... ဟယ်ရပ်စ်နှင့် တူသော အဖြစ်ဆိုးမျိုး မကြုံရအောင် သူက ကြိုတင်ကာကွယ်ထားခြင်း ဖြစ်လေသည်။

"ဒါပေမဲ့... အလကားပါပဲ"

မုန်လဲ့၏ ခွန်အားနှင့်... နတ်ဘုရားသတ် လှံ၏ ထက်မြက်မှုတို့နှင့် ဆိုလျှင်... မည်သည့်အရာမျှ မတားဆီးနိုင်ဘဲ မြေနဂါး၏ ဦးခေါင်းကို ချက်ချင်း ဖောက်ထွင်းသွားကာ... မြေနဂါးမှာ ပွဲချင်းပြီး သေဆုံးသွားလေသည်။

"ကဲရိုလ် အကြီးအကဲ..."

မုန်လဲ့လက်ချက်ဖြင့် နှစ်ကောင် ချက်ချင်း သေဆုံးသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ... ကျန်ရှိနေသော နဂါး ၅ ကောင်မှာ အလွန် ကြောက်လန့်သွားကြပြီး... ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုများမှာလည်း နှေးကွေးသွားလေသည်။

သူတို့ မတွေဝေရဲသော်လည်း... မုန်လဲ့ကတော့ လက်မလျှော့ခဲ့ပေ။

"ဖွပ်..."

"ဖွပ်..."

"ဖွပ်..."

မုန်လဲ့မှာ နတ်ဘုရား တစ်ပါးအလား လှုပ်ရှားနေပြီး... လေးချက် ဆက်တိုက် ထိုးစိုက်လိုက်ရာ... အပြာရောင် နဂါး၊ လျှပ်စီး နဂါး၊ ရေခဲ နဂါးနှင့် မုန်တိုင်း နဂါးကြီးများ အားလုံး အသီးသီး အသတ်ခံလိုက်ရလေသည်။

"သိမ်းမယ်"

ဤသည်တို့မှာ အကောင်းဆုံး နဂါးအသားများ ဖြစ်ရာ... မုန်လဲ့က လုံးဝ မလွှင့်ပစ်ခဲ့ဘဲ... အချိန်ကာလ မျှော်စင်ထဲသို့ သိမ်းလိုက်လေသည်။ နောင်အခါ သရေစာအဖြစ် စားသုံးနိုင်လေသည်။

တစ်ခဏအတွင်း... ကောင်းကင်ယံတွင် အနက်ရောင် နဂါးကြီး ဆမ်မြူရယ် တစ်ကောင်သာ ကျန်ရှိတော့လေသည်။

သူက လေဟာနယ် တစ်ခုလုံးကို ကြည့်ကာ... ထို့နောက် သူ့ကို ကြည့်နေသော မုန်လဲ့ကို ကြည့်ကာ... ထွက်ပြေးလေတော့သည်။

မုန်လဲ့က ဆမ်မြူရယ်၏ နောက်ကျောတွင် ရောက်ရှိသွားလေသည်။

"ဆမ်မြူရယ် အကြီးအကဲ... ခင်ဗျား ဘယ်ကို သွားမလို့လဲ"

"ကျွန်တော်... ကျွန်တော်..."

ဆမ်မြူရယ်မှာ ကြောက်လန့်လွန်း၍ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ရီနေပြီး... စကားပင် မပြောနိုင်တော့ပေ။

"မဖြေဘူး ဟုတ်လား..."

မုန်လဲ့က နတ်ဘုရားသတ် လှံကို ဆမ်မြူရယ်၏ နောက်စေ့တွင် ထောက်ထားလိုက်လေသည်။ "ဒါဆိုရင်တော့ မဖြေနဲ့တော့... မြန်မြန် လမ်းပေါ် တက်ပါတော့... ခင်ဗျားရဲ့ သူငယ်ချင်းတွေနဲ့အတူ မရဏ လောက ကို သတင်းပို့ဖို့ သွားကြတာပေါ့"

"ချမ်း... ချမ်းသာပေးပါ..."

ဆမ်မြူရယ်မှာ ကြောက်လန့်လွန်း၍ အောက်ဘက်တွင် ရွှေရောင် နဂါးမိုးများ ရွာချနေလေသည်။

"သ... သခင်... ချမ်းသာပေးပါ... ကျွန်တော့်ကို အသက်ချမ်းသာပေးပါ..."

"ကိုယ်ကျင့်တရား ဆိုတာ ဘယ်ရောက်သွားပြီလဲ"

ဆမ်မြူရယ် အလွန် ကြောက်လန့်နေသည်ကို ကြည့်ကာ မုန်လဲ့ အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားလေသည်။

"ကျွန်တော်... ကျွန်တော်တို့..."

ဆမ်မြူရယ်မှာ မုန်လဲ့နှင့် ပထမဆုံး တွေ့ဆုံစဉ်က မောက်မာခဲ့သည့်ပုံစံကို ပြန်တွေးမိပြီး... မည်သို့မျှ ဆက်မပြောနိုင်တော့ပေ။

အကယ်၍ ပြောလိုက်မိပါက... မုန်လဲ့က သူ့ကို လှံနှင့် ထိုးစိုက်လိုက်မည်ကို သူ ကြောက်နေမိသည်။

"ငါတို့ ဘာဖြစ်လဲ"

မုန်လဲ့က အေးစက်စက် မေးလိုက်လေသည်။

"အိုင်မိုလင်..."

ဆမ်မြူရယ်က ဘေးနားရှိ အိုင်မိုလင်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့်... ကယ်တင်ရှင် အလား တွေးမိသွားလေသည်။ "အိုင်မိုလင်... ကျွန်တော့်အတွက် အသနားခံပေးပါ... ကျွန်တော် မသေချင်ဘူး..."

ဆမ်မြူရယ်၏ စကားကို ကြားသောအခါ... အိုင်မိုလင် ရုတ်တရက် သတိဝင်လာပြီး... ရှုပ်ထွေးသော အကြည့်ဖြင့် မုန်လဲ့ကို ကြည့်လိုက်လေသည်။

တစ်ချက်တည်းနှင့် တစ်ကောင်နှုန်း...

မုန်လဲ့က လှံ ၆ ချက်နှင့် နတ်ဘုရားတစ်ဝက် ၆ ပါးကို သတ်ဖြတ်လိုက်သည်ကို သူမ ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့လိုက်ရသဖြင့်... သူမ လုံးဝ တုန်လှုပ်သွားလေသည်။

သူမ လုံးဝ မယုံကြည်နိုင်ပေ... လွန်ခဲ့သည့် ရက်အနည်းငယ်ကမှ မြင့်မြတ်သောနယ်မြေ အဆင့်ရှိသည့် မုန်လဲ့သည်... မည်သို့သော အစွမ်းဖြင့် ဤမျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်သွားနိုင်သနည်း။

"မုန်လဲ့... နဂါးကျွန်းက နတ်ဘုရားတစ်ဝက်တွေ အကုန် သေကုန်ပြီ... တကယ်လို့ ဖြစ်နိုင်မယ်ဆိုရင်... ဆမ်မြူရယ် အကြီးအကဲကို အသက်ချမ်းသာပေးလိုက်ပါ" အိုင်မိုလင်က သက်ပြင်းချရင်း ပြောလိုက်လေသည်။

"စီနီယာ အိုင်မိုလင် ဒီလို ပြောမှတော့... ကျွန်တော် အသက်ချမ်းသာပေးလိုက်မယ်"

မုန်လဲ့က ဆမ်မြူရယ်ကို ကြည့်ကာ "ဒါပေမဲ့ သေဒဏ် လွတ်ငြိမ်းခွင့် ပေးပေမဲ့... အသက်ရှင်ခွင့် လွတ်ငြိမ်းခွင့် မပေးဘူး... မင်း ငါ့ရဲ့ စီးတော်ယာဉ် ဖြစ်ပေးရမယ်... ငါ မင်းကို အသက်ချမ်းသာပေးမယ်" ဟု ပြောလိုက်လေသည်။

"စီး... စီးတော်ယာဉ်"

ဆမ်မြူရယ် မျက်နှာ အကြီးအကျယ် ပျက်သွားလေသည်။

"ဘယ်လိုလဲ... မဖြစ်ဘူးလား"

မုန်လဲ့ မျက်နှာ အနည်းငယ် မှောင်မိုက်သွားလေသည်။

"ကျွန်တော်... ကျွန်တော် လက်ခံပါတယ်..."

ဆမ်မြူရယ်က အလျင်အမြန်ပင် ဖြေလိုက်လေသည်။

"သေချာပြီလား..."

မုန်လဲ့ မျက်နှာ အနည်းငယ် မှောင်မိုက်သွားလေသည်။

"ကျွန်တော်... ကျွန်တော်တို့..."

ဆမ်မြူရယ်မှာ မုန်လဲ့နှင့် ပထမဆုံး တွေ့ဆုံစဉ်က မောက်မာခဲ့သည့်ပုံစံကို ပြန်တွေးမိပြီး... မည်သို့မျှ ဆက်မပြောနိုင်တော့ပေ။

အကယ်၍ ပြောလိုက်မိပါက... မုန်လဲ့က သူ့ကို လှံနှင့် ထိုးစိုက်လိုက်မည်ကို သူ ကြောက်နေမိသည်။

"ကျွန်တော်... ကျွန်တော် အရှုံးပေးပါတယ်..."

ဆမ်မြူရယ်မှာ အဆုံးတွင်တော့ ခေါင်းငုံ့ကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ကောင်းပြီလေ"

မုန်လဲ့ ခေါင်းငုံ့ကာ ပြုံးလိုက်လေသည်။