အခန်း ၂၂၄

အခန်း ၂၂၄။ ငရဲ နတ်ဘုရား ဖီးနစ်ငှက်၊ ရှေးဦး လူသားမျိုးနွယ်

လအနည်းငယ် မတွေ့ရသည့်တိုင်အောင် ရွှေလေး က သိပ်မပြောင်းလဲသွားပေ... ခန္ဓာကိုယ် အရွယ်အစားက အရင်အတိုင်းပင် ဖြစ်သော်လည်း အရှိန်အဝါကမူ အဆင့် ၈ မှော်သားရဲ တစ်ကောင်နှင့် ယှဉ်နိုင်နေပြီ ဖြစ်ရာ တိုးတက်မှုက အလွန် အံ့မခန်း ဖြစ်နေလေသည်။

"အစ်ကိုကြီး..."

မုန်လဲ့ကို မြင်သောအခါ ရွှေလေး က အလွန် ဝမ်းသာသွားပြီး မုန်လဲ့ထံသို့ ခုန်အုပ်ကာ ချွဲနွဲ့နေလေသည်။

"ရွှေလေး... မတွေ့ရတာ ကြာပြီပဲ..."

မုန်လဲ့က ရွှေလေး၏ ခေါင်းကို ပွတ်သပ်ရင်း ပျော်ရွှင်စွာ ပြုံးလိုက်လေသည်။

"ဘာဘရူးစ်... မင်းကို မိတ်ဆက်ပေးမယ်... ဒါက ငါ့သူငယ်ချင်း ရွှေလေး..."

"ရွှေလေး... ဒါက ဘာဘရူးစ်..."

"မင်္ဂလာပါ..."

"မင်္ဂလာပါ..."

တစ်ယောက်နှင့် တစ်ကောင် နှုတ်ဆက်လိုက်ကြပြီးနောက် တစ်ဖက်လူ၏ နောက်ခံကို သိရှိသွားကြရာ အလွန် အံ့အားသင့်သွားကြလေသည်။

နတ်ဘုရားသတ် ရွှေပုရွက်ဆိတ်

အကျင့်ပျက် တိုက်တန်

အစ်ကိုကြီး (သခင်) မှာ ဘယ်လိုလုပ် ဒီလို သူငယ်ချင်းမျိုး ရှိနေရတာလဲ...

"ရွှေလေး... အမှောင် နတ်သမီး မျိုးနွယ်စု တွေ ဘယ်မှာ ရှိလဲ ဆိုတာ မင်း သိလား..." မုန်လဲ့က ပြုံးကာ မေးလိုက်လေသည်။

"အမှောင် နတ်သမီး မျိုးနွယ်စုလား"

ရွှေလေး ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည် "သေချာပေါက် သိတာပေါ့... အဲဒါက မြေအောက်ကမ္ဘာကို စိုးမိုးထားတဲ့ ဧရာမ အင်အားစုကြီးလေ... မြေအောက်ကမ္ဘာရဲ့ အကြွယ်ဝဆုံးနဲ့ အကျယ်ပြန့်ဆုံး နေရာတွေကို အုပ်ချုပ်နေတဲ့ မြေအောက်ကမ္ဘာရဲ့ အရှင်သခင်တွေပဲ..."

"သိရင် ပြီးတာပဲ... အမှောင် နတ်သမီး မျိုးနွယ်စု ဆီကို ငါ့ကို လမ်းပြပေး..." မုန်လဲ့က ရယ်မောလိုက်လေသည်။

"အစ်ကိုကြီး... အမှောင် နတ်သမီး မျိုးနွယ်စု ဆီ ဘာသွားလုပ်မလို့လဲ... မသွားတာ အကောင်းဆုံးပဲ..."

ရွှေလေး အလျင်အမြန် ပြောလိုက်လေသည် "အမှောင် နတ်သမီးတွေက အရမ်း ဆိုးယုတ်ပြီး တခြားသူတွေကို လုံးဝ လက်မခံဘူး... သူတို့နား ကပ်လာတဲ့ ဘယ်သတ္တဝါကိုမဆို သတ်ပစ်ကြတာ... အစ်ကိုကြီး မသွားနဲ့..."

"ရွှေလေး စိတ်မပူပါနဲ့... မင်း အစ်ကိုကြီးက အခု အရမ်း စွမ်းအားကြီးနေပြီ..."

မုန်လဲ့က ပြုံးကာ နှစ်သိမ့်လိုက်လေသည် "အမှောင် နတ်သမီး မျိုးနွယ်စု က ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး... မင်းသာ လမ်းပြပေးလိုက်စမ်းပါ..."

"ဒါဆိုလည်း... အစ်ကိုကြီး သတိထားနော်..."

ရွှေလေး၏ လမ်းပြမှုဖြင့် မုန်လဲ့နှင့် ဘာဘရူးစ် တို့၏ အမြန်နှုန်းမှာ အလွန် မြန်ဆန်လှပေသည်။

တစ်နာရီ အကြာတွင် သွေးဆာ သံမဏိ ပုရွက်ဆိတ် မျိုးနွယ်စု ၏ နယ်မြေမှ ချောမွေ့စွာ ထွက်ခွာနိုင်ခဲ့ပြီး ခွေးခေါင်းလူသား များ၏ နယ်မြေသို့ ရောက်ရှိလာကြလေသည်။

"အစ်ကိုကြီး... ရှေ့မှာ ခွေးခေါင်းလူသား မျိုးနွယ်စု ရဲ့ နယ်မြေ ရှိတယ်... ငါတို့ သတိထားရအောင်..."

"ခွေးခေါင်းလူသား က သားရဲလူသား တွေ မဟုတ်ဘူးလား... ဘယ်လိုလုပ် မြေအောက်ကမ္ဘာ ကို ရောက်နေတာလဲ..."

"သခင်... ခွေးခေါင်းလူသား တွေရဲ့ မျိုးပွားနှုန်းက အရမ်း ကြောက်စရာ ကောင်းတယ်... တစ်ခါမွေးရင် အကောင်အများကြီး မွေးပြီး... တစ်နှစ်ကို အကြိမ်များစွာ မွေးနိုင်တယ်... ဒါကြောင့် ခွေးခေါင်းလူသား အရေအတွက်က အရမ်း များပြားလာတာပါ..."

"တကယ်တော့ ခွေးခေါင်းလူသား တွေတင် မကပါဘူး... သားရဲလူသား အင်ပါယာ ထဲက မျိုးနွယ်စု အများစုက ဒီလို အခြေအနေ ရှိပါတယ်..."

"ဥပမာ ဝက်ခေါင်းလူသား... ယုန်ခေါင်းလူသား... ကြောင်လူသား... ဆိတ်လူသား တွေက မျိုးပွားနှုန်း အရမ်း ကောင်းတဲ့ မျိုးနွယ်စုတွေပါ..."

"ဒါပေမဲ့ သားရဲလူသား အင်ပါယာ က မြောက်ပိုင်း အစွန်အဖျား ကန္တာရ မှာ ရှိနေတော့... အရင်းအမြစ် နည်းပါးပြီး အစားအစာ ရှားပါးတယ်... သားရဲလူသား မျိုးနွယ်စု အများစုက အသက်ရှင် ကျန်ရစ်ဖို့ အတွက် တခြား ထွက်ပေါက် တွေကို ရှာကြရတာပါ..."

"တချို့က ပိုအေးတဲ့ မြောက်ပိုင်း ရေခဲပြင် ဆီ သွားကြတယ်... တချို့က ပင်လယ်ထဲ ထွက်ကြတယ်... တချို့က တောနက်ထဲ ဝင်ကြတယ်... တချို့ကျတော့လည်း မြေအောက်ကမ္ဘာ ထဲကို ဝင်ရောက်လာကြတာပါ..."

"နှစ်ပေါင်း မရေမတွက်နိုင်တဲ့ အချိန်တွေ ကြာလာတော့... သားရဲလူသား တွေရဲ့ ခြေရာက ကောင်းကင်ယံ တိုက်ကြီး တစ်ခုလုံးကို ပြန့်နှံ့သွားပြီး... မြေအောက်ကမ္ဘာ မှာ ရှိနေတာကလည်း မဆန်းတော့ပါဘူး..."

"အဲဒီလို ကိုး..."

လမ်းတစ်လျှောက် စကားပြောလာရင်း မုန်လဲ့သည် ပုံပြင်ထဲတွင်သာ ကြားဖူးသော ခွေးခေါင်းလူသား များကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။ နာမည်နှင့် လိုက်ဖက်စွာပင်...

ခွေးခေါင်း ရှိပြီး လူ၏ ခန္ဓာကိုယ် ရှိကာ... ကိုယ်ပေါ်တွင် အမွေးအမှင်များ အများအပြား ပေါက်နေလေသည်။

ထို့အပြင် သူတို့ နေထိုင်သည့် နေရာမှာ အိမ်များ မဟုတ်ဘဲ ဂူများသာ ဖြစ်လေသည်။

"တကယ်ကို ထူးဆန်းတဲ့ မျိုးနွယ်စုပဲ..."

မုန်လဲ့က နတ်ဘုရား အာရုံကို ဖြန့်ကျက်လိုက်ပြီး ခွေးခေါင်းလူသား များ၏ နယ်မြေကို လွှမ်းခြုံလိုက်လေသည်။

ရောက်လာပြီ ဆိုမှတော့ လက်ဗလာနဲ့ ပြန်လို့ မဖြစ်ဘူးလေ... တစ်ခုခုတော့ ယူသွားရမှာပေါ့...

သို့သော် မုန်လဲ့ကို စိတ်ပျက်သွားစေသည်မှာ ဤခွေးခေါင်းလူသား မျိုးနွယ်စုမှာ အလွန် ဆင်းရဲလှပြီး သင့်တင့်လျောက်ပတ်သော ရတနာတိုက် တစ်ခုပင် မရှိခြင်း ဖြစ်လေသည်။

ခက်ခက်ခဲခဲ ရှာဖွေပြီး ရတနာများ သိမ်းဆည်းထားသည့် ဂူတစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသော်လည်း... အထဲတွင် သားရဲ အရိုးများ... အသားခြောက်များ နှင့် မှော်အမြုတေ များသာ ပြည့်နှက်နေလေသည်။

ရွှေဒင်္ဂါးပြား...

နိယာမ အရင်းအမြစ် ကျောက်သလင်း...

လုံးဝ မရှိပေ။

"ဒီ ခွေးခေါင်းလူသား တွေက ငါ့ထက်တောင် ဆင်းရဲသေးတယ်..."

မုန်လဲ့က မနေနိုင်ဘဲ ကျိန်ဆဲလိုက်လေသည်။

ဘာဘရူးစ် ကြားသောအခါ ရယ်မောလိုက်လေသည် "သခင် မသိသေးတာပါ... ဒီ ခွေးခေါင်းလူသား တွေနဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်က မျိုးနွယ်စု အများစုက အနက်ရောင် နဂါး တစ်ကောင်ကို ကိုးကွယ်ကြတာပါ..."

"နဂါးမျိုးနွယ်က ရတနာ တပ်မက်တယ် ဆိုတဲ့အတိုင်း... ဒီ အနက်ရောင် နဂါး လည်း ချွင်းချက် မဟုတ်ပါဘူး... သူက ပိုပြီးတောင် ဆိုးသေးတယ်... သူ့ကို ကိုးကွယ်တဲ့ မျိုးနွယ်စု တွေရဲ့ ရတနာ အများစုကို သူက သိမ်းယူသွားတာပါ..."

မုန်လဲ့ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားလေသည် "ဒါဆို ဒီ အနက်ရောင် နဂါး က အရမ်း ချမ်းသာမှာပေါ့..."

"နဂါးမျိုးနွယ် မှာ ဆင်းရဲတဲ့သူ ရှိလို့လား..."

ဘာဘရူးစ်က သေချာပေါက် ပြောလိုက်လေသည် "ကျွန်တော် အရင်က ဒီ အနက်ရောင် နဂါး နဲ့ အဆက်အသွယ် ရှိခဲ့ဖူးတယ်... ဒီကောင်က ကျွန်တော် တွေ့ဖူးသမျှ ထဲမှာ လောဘ အကြီးဆုံး နဂါးပဲ... သူ့နယ်မြေကို ဖြတ်သွားရင်တောင် လမ်းဖြတ်သန်းခ ပေးရတယ်... လောဘက အဆုံးစွန်ထိ ရောက်နေတာ..."

"လောဘကြီးတာ ကောင်းတယ်... လောဘကြီးတာ အရမ်း ကောင်းတယ်... လောဘကြီးမှ ပိုင်ဆိုင်မှု များမှာပေါ့..." မုန်လဲ့က နှုတ်ခမ်းကို လျှာဖြင့် သပ်လိုက်လေသည်။

"သွားမယ်... ဒီ လောဘကြီးတဲ့ အနက်ရောင် နဂါး ကို သွားရှာကြမယ်..."

ဘာဘရူးစ် ၏ လမ်းပြမှုဖြင့် အနက်ရောင် နဂါး ၏ အသိုက်သို့ အလျင်အမြန် ရောက်ရှိသွားပြီး... အဝေးမှပင် မိုးခြိမ်းသံအလား ဟောက်သံများကို ကြားနေရလေသည်။

"ဘာဘရူးစ်... ခေါ်လိုက်..."

"ဟုတ်ကဲ့ပါ သခင်..."

ဘာဘရူးစ် အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် သူ့ကိုယ်ပေါ်ရှိ အရှိန်အဝါ အနည်းငယ်ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်လေသည်။

နဂါးအသိုက် ထဲမှ ဟောက်သံများ ချက်ချင်း ရပ်တန့်သွားပြီး ပျင်းရိသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာလေသည် "လမ်းဖြတ်သန်းခ... နိယာမ အရင်းအမြစ် ကျောက်သလင်း ၁၀၀..."

"နိယာမ အရင်းအမြစ် ကျောက်သလင်း ၁၀၀... တကယ်ကို လောဘကြီးတာပဲ..." မုန်လဲ့ အနည်းငယ် ခေါင်းခါလိုက်လေသည်။

"မဟုတ်ရင်... သူ့ကို မြေအောက်ကမ္ဘာ မှာ လောဘ အကြီးဆုံး နတ်ဘုရားတစ်ဝက် လို့ ခေါ်မှာ မဟုတ်ဘူးလေ..."

ဘာဘရူးစ် ပြုံးလိုက်ပြီးနောက်... "ဘာကပ်စ်တာ... မင်းက မိတ်ဟောင်းဆွေဟောင်း တွေကို ဒီလိုပဲ ဆက်ဆံတာလား..." ဟု ပြောလိုက်လေသည်။

"ဟင်..."

အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာပြီး နဂါးအသိုက် ထဲမှ ဧရာမ နဂါးခေါင်းကြီး တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာလေသည် "မင်းက အဲ့ဒီ မုဒိမ်းကောင် ပဲ... မင်း ဖြတ်သွားချင်ရင်... နိယာမ အရင်းအမြစ် ကျောက်သလင်း ၁၀၀၀ ပေးခဲ့ရမယ်..."

ဘာဘရူးစ် နဖူးတွင် အမည်းစက်များ ထွက်ပေါ်လာလေသည် "ဘာကပ်စ်တာ... ငါ့ရဲ့ အပြစ်ကင်းစင်မှုကို မင်း ထပ်ပြီး စွပ်စွဲရဲရင်... မင်းကို နောက်တစ်ခါ ထပ်ထိုးရမလား..."

"ဘာဘရူးစ်... မင်း ဒါက ဘယ်နေရာလဲ ဆိုတာ မေ့သွားပြန်ပြီလား..."

အနက်ရောင် နဂါး ဘာကပ်စ်တာ က ပြင်းထန်စွာ ဟောက်လိုက်လေသည် "ဒီနေရာက မြေအောက်ကမ္ဘာ ကွ... မင်းရဲ့ ငရဲပြည် မဟုတ်ဘူး... မင်း ရမ်းကားဖို့ လာမလုပ်နဲ့..."

"တော်တော် မောက်မာပါလား..."

မုန်လဲ့က မနေနိုင်ဘဲ ရယ်မောလိုက်လေသည်။

"ဘာမှ မတတ်နိုင်ဘူး... ဒီ မြေအောက် မိစ္ဆာနတ်ဘုရား တွေက ရိုင်းစိုင်းပြီး ရက်စက်ပေမဲ့... အပြင်လူတွေ အပေါ်မှာတော့ အရမ်း စည်းလုံးကြတယ်..."

ဘာဘရူးစ်က လက်မြှောက်ပြလိုက်လေသည် "ကျွန်တော် ဒီ အနက်ရောင် နဂါး နဲ့ ခဏခဏ တိုက်ခိုက်ဖူးတယ်... သူက ကျွန်တော့် ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ပေမဲ့... ဒီကောင်က သူ့သူငယ်ချင်းတွေကို ခေါ်ပြီး လာကူညီခိုင်းတတ်တယ်... ဒါကြောင့်..."

"ဒါကြောင့် မင်း အကြိမ်ကြိမ် အနိုင်ကျင့်ခံခဲ့ရတာပေါ့... အတော်ပဲ... အဟောင်းရော အသစ်ရော ပေါင်းပြီး ကလဲ့စားချေလို့ ရပြီ..."

မုန်လဲ့က ဟီးဟီး ရယ်မောလိုက်ပြီး လက်သီးပွတ်လိုက်လေသည် "ငါတို့ နှစ်ယောက် ပူးပေါင်းရင်... ဒီ ယုတ်မာတဲ့ မြေအောက် နတ်ဘုရားတစ်ဝက် တွေကို မနိုင်ဘူး ဆိုတာ မယုံဘူး..."

"သူတို့ကို သိမ်းသွင်းနိုင်ပြီး... သူတို့ရဲ့ အသိုက်တွေကိုပါ ပြောင်အောင် ယူနိုင်ရင်... ပိုကောင်းတာပေါ့..."

"သခင်... ဒါက အရမ်း စွန့်စားရာ မကျလွန်းဘူးလား..."

ဘာဘရူးစ် အနည်းငယ် ကြောက်လန့်သွားလေသည် "မြေအောက်ကမ္ဘာ ကြီးက သခင် ထင်ထားတာထက် အများကြီး ပိုကျယ်ပြန့်တယ်... ဒီမှာ ရှိတဲ့ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား တွေက လက်နှစ်ဖက်နဲ့ ရေတွက်လို့တောင် မရဘူး..."

"များလေ ကောင်းလေပေါ့... ဒါမှ စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းမှာ..."

မုန်လဲ့က နှုတ်ခမ်းကို လျှာဖြင့် သပ်လိုက်ပြီး တိုက်ရိုက် ပျံသန်းသွားလေသည် "ဓားပြတိုက်မယ်... ဓားပြတိုက်မယ်... ရွှေဒင်္ဂါးတွေ... နိယာမ အရင်းအမြစ် ကျောက်သလင်း တွေ... နတ်ဘုရား အမြုတေ ရတနာ တွေ... အကုန် ထုတ်ပေးစမ်း..."

"ဂါး... ဘယ်က ပိုးကောင်လေးလဲ..."

အနက်ရောင် နဂါး က ပါးစပ်ကို ဟကာ နဂါး ဝင်သက် တစ်ချက် မှုတ်ထုတ်လိုက်ပြီး မုန်လဲ့ကို အရည်ပျော်သွားစေရန် ရည်ရွယ်လိုက်လေသည်။ မုန်လဲ့က တစ်ချက် ရွေ့လျားလိုက်ရာ အနက်ရောင် နဂါး ၏ မျက်စိရှေ့သို့ ရောက်ရှိသွားလေသည်။

"ဘာကပ်စ်တာ... ဟုတ်လား..."

မုန်လဲ့က ဖြည်းညင်းစွာ ပြုံးလိုက်လေသည် "မင်းရဲ့ နဂါးအသိုက်ကို ငါ သဘောကျသွားပြီ... ဒီကနေ ချက်ချင်း ထွက်သွားပေးပါ... ဒါဆို မင်းရဲ့ အသက်ကို ငါ ချမ်းသာပေးမယ်..."

"ပိုးကောင်လေး... မင်းကို ငါ စားပစ်မယ်..."

အနက်ရောင် နဂါး လုံးဝ ဒေါသထွက်သွားပြီး သွေးဆာနေသော ပါးစပ်ကြီးကို ဟကာ တိုက်ရိုက် ကိုက်ချလိုက်လေသည်။

"ငြိမ်ငြိမ်နေစမ်း..."

မုန်လဲ့က နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး ဖျက်ဆီးခြင်း သံတူ ကို ထုတ်ယူကာ အနက်ရောင် နဂါး ၏ နှာခေါင်းရိုး ကို ပြင်းထန်စွာ ထုချလိုက်လေသည်။

အဆင့်မြင့် နတ်ဘုရားတစ်ဝက် ခန္ဓာကိုယ် ၏ ကြီးမားလှသော စွမ်းအား နှင့် ဖျက်ဆီးခြင်း သံတူ ၏ ကြောက်မက်ဖွယ် ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်း တို့ ပေါင်းစပ်လိုက်ရာ...

"ခွပ်..." ဆိုသည့် အသံနှင့်အတူ အနက်ရောင် နဂါး ၏ နှာခေါင်းရိုး မှာ တွင်းကြီး တစ်ခု ဖြစ်သွားပြီး... အသည်းခိုက်မတတ် နာကျင်မှုက အာရုံကြောများကို နှိပ်စက်လာသဖြင့် အနက်ရောင် နဂါး မှာ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ရလေသည်။

"ထွက်ခဲ့စမ်း..."

မုန်လဲ့က အနက်ရောင် နဂါး ၏ နဂါးချို ကို ဆွဲကိုင်လိုက်ပြီး ရူးသွပ်သော စွမ်းအားများကို ထုတ်ဖော်ကာ အနက်ရောင် နဂါး ကို နဂါးအသိုက် ထဲမှ ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး အဝေးသို့ လွှင့်ပစ်လိုက်လေသည်။

"သခင် ရဲ့ ခွန်အားက ဒီလောက်တောင် ကြီးတာလား..."

ဘာဘရူးစ် အံ့အားသင့်သွားရလေသည်။

အနက်ရောင် နဂါး ဘာကပ်စ်တာ မှာ အလျား ပေ ခြောက်ရာ ရှိပြီး အလွန် လေးလံလှသည်။ မုန်လဲ့က အနက်ရောင် နဂါးကို လက်တစ်ဖက်တည်းဖြင့် ဆွဲမပြီး လွှင့်ပစ်နိုင်သည်မှာ မည်မျှ အင်အား ကြီးမားနေသနည်း။

ရွှေလေး မှာမူ ကြောက်လန့်လွန်း၍ ဘာလုပ်ရမှန်း မသိတော့ပေ။ အနက်ရောင် နဂါးကို မြင်လိုက်ရသည့် အချိန်ကတည်းက ကြောက်လန့်တုန်ရီနေပြီး ရင်ထဲမှ အကြောက်တရားကို မဖုံးကွယ်နိုင်ခဲ့ပေ။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒါက နတ်ဘုရားတစ်ဝက် ပဲလေ။

သို့သော် သူ့ကို ပိုမို အံ့ဩသွားစေသည်မှာ အစ်ကိုကြီးက အနက်ရောင် နဂါး ကို လွှင့်ပစ်လိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်လေသည်။ ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။

"ဟားဟား... နဂါးအသိုက် က ငါ့ဟာ ဖြစ်သွားပြီ..."

မုန်လဲ့က ထူးဆန်းစွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး လေပြင်းအလား နဂါးအသိုက် ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားလေသည်။

"အားပါး..."

"ရွှေဒင်္ဂါးတွေ အများကြီးပဲ... နိယာမ အရင်းအမြစ် ကျောက်သလင်း တွေ အများကြီးပဲ... ချမ်းသာပြီ... ဒီတစ်ခါတော့ ချမ်းသာပြီ..."

"သိမ်း... သိမ်း... သိမ်း..."

ရူးသွပ်စွာ သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီးနောက် ကြွယ်ဝမှု မှာ နိယာမ အရင်းအမြစ် ကျောက်သလင်း ၁.၇၄ သန်း အထိ တက်လာခဲ့ပြီး နောက်ထပ် တစ်ကြိမ် ချမ်းသာသွားပြန်လေသည်။

"ဒီ အနက်ရောင် နဂါး ရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုက တကယ်ကို များပြားတာပဲ..."

မုန်လဲ့ စိတ်ထဲတွင် အလွန် ကျေနပ်သွားပြီး အခြား ရတနာများကို ဖြည်းဖြည်းချင်း သိမ်းဆည်းလိုက်လေသည်။

ကျန်ရှိနေသည်များမှာ မှော်အမြုတေ... မှော်ကျောက်သလင်း... တောက်ပသော ကျောက်မျက်ရတနာ များသာ ဖြစ်ပြီး... လူသားကမ္ဘာ မှ လှပသော အလှဆင် ပစ္စည်းများ နှင့် လက်မှုပစ္စည်း အချို့လည်း ပါဝင်လေသည်။ ကြည့်ရသည်မှာ ဤအနက်ရောင် နဂါး က ဘဝကို ခံစားတတ်သူ ဖြစ်ပုံရလေသည်။

"ဟင်... ဒါ ဘာလဲ..."

မုန်လဲ့က သတိမထားမိသော ထောင့်တစ်နေရာတွင် သွေးနက်ရောင် ကျောက်တုံး တစ်တုံးကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။ မည်းမှောင်နေသော်လည်း သွေးရောင် အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်နေလေသည်။

"ဒင်... ကျနေသော ပစ္စည်းကို တွေ့ရှိပါတယ်... ကောက်ယူမလား..." စနစ်၏ အေးစက်စက် အသံ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

"ကောက်ယူမယ်..."

"ဒင်... ပေါင်းစပ်မှု အောင်မြင်ပါတယ်... ငရဲ နတ်ဘုရား ဖီးနစ်ငှက် သွေးမျိုးဆက် ကို ရရှိပါတယ်... ပေါင်းစပ်မလား..."

"ငရဲ နတ်ဘုရား ဖီးနစ်ငှက်... သွေးမျိုးဆက်ကဘာလဲ"

မုန်လဲ့က ဒိုဒိုလာ ကို ဆက်သွယ်လိုက်လေသည် "ဒိုဒိုလာ... ငရဲ နတ်ဘုရား ဖီးနစ်ငှက် ကို သိလား..."

"ငရဲပြည် က လာတဲ့ အမှောင်ဓာတ် နတ်ဘုရား သားရဲ တစ်မျိုးပဲ... သူ့မှာ မွေးရာပါ စွမ်းရည် မီးလျှံထဲကနေ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း ပါရှိပြီး... မသေနိုင်ဘူး လို့တောင် ပြောလို့ရတယ်... ပြီးတော့ သူတို့ရဲ့ ထူးခြားတဲ့ ငရဲ နတ်ဘုရား မီးတောက် က အရမ်း ကြောက်စရာ ကောင်းပြီး အဆင့်မြင့် နတ်ဘုရား တွေကိုတောင် လောင်ကျွမ်းစေနိုင်တယ်..."

"ပြီးတော့ ငရဲ နတ်ဘုရား ဖီးနစ်ငှက် က ငရဲပြည် မှာ အရမ်း ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ မျိုးနွယ်စု တစ်ခုပဲ... ငရဲပြည် မှာ သူတို့ရဲ့ နေရာက... မကောင်းဆိုးဝါး လောက မှာ ရှိတဲ့ အမှောင် နတ်သမီး မျိုးနွယ်စု တွေနဲ့ ဆင်တူတယ်..."

"ဒါပေမဲ့ ငရဲ နတ်ဘုရား ဖီးနစ်ငှက် တွေရဲ့ အဆင့်တက်မှု က အရမ်း ခက်ခဲတယ်... သူတို့ရဲ့ သက်တမ်း တစ်လျှောက်လုံးမှာ ၉ ကြိမ်တိုင်တိုင် မီးလျှံထဲကနေ ပြန်လည်မွေးဖွား ပြီးမှသာ... အရွယ်ရောက်တဲ့ အဆင့် ကို ရောက်ရှိနိုင်တာ..."

"အဲဒီလို ကိုး... ဒါက ဘာလဲ ဆိုတာ ကြည့်ပေးပါဦး..." မုန်လဲ့က အနက်ရောင် ကျောက်တုံး ကို ထုတ်ပြလိုက်လေသည်။

"ဟင်..."

ဒိုဒိုလာက သွေးနက်ရောင် ကျောက်တုံး ကို သေချာ ကြည့်ရှုလိုက်ပြီး အချိန်အတော်ကြာမှ ပြန်ပြောလေသည် "ငါ ထင်တာ မမှားဘူးဆိုရင်... ဒါက ငရဲ နတ်ဘုရား ဖီးနစ်ငှက် ရဲ့ ရိုးတွင်းခြင်ဆီ ပဲ ဖြစ်ရမယ်..."

"ရိုးတွင်းခြင်ဆီလား"

မုန်လဲ့ အံ့ဩသွားလေသည် "အဲဒါ ဘာကြီးလဲ..."

"ငရဲ နတ်ဘုရား ဖီးနစ်ငှက် မီးလျှံထဲကနေ ပြန်လည်မွေးဖွား တာ ကျရှုံးသွားရင်... ကျန်ရစ်ခဲ့တဲ့ အရာကို ရိုးတွင်းခြင်ဆီ လို့ ခေါ်တယ်... အထဲမှာ ငရဲ နတ်ဘုရား ဖီးနစ်ငှက် ရဲ့ သွေးမျိုးဆက် အနှစ်သာရ တွေနဲ့ လောင်ကျွမ်းပြီး ကျန်ရစ်ခဲ့တဲ့ အသက်စွမ်းအင် အနှစ်သာရ တွေ ပါဝင်တယ်..."

ဒိုဒိုလာက ရှင်းပြလေသည် "ဒီပစ္စည်းက ငရဲ နတ်ဘုရား ဖီးနစ်ငှက် မျိုးနွယ်စု တွေအတွက်တော့ အကောင်းဆုံး အားဖြည့်စာ ပဲ... ဒါပေမဲ့ မင်းအတွက်တော့ ဘာမှ အသုံးမဝင်ဘူး... လွှင့်ပစ်လိုက်တော့..."

"နားလည်ပြီ..."

အချိန်ကာလ မျှော်စင် မှ ထွက်လာပြီးနောက် မုန်လဲ့က ပြတ်ပြတ်သားသားပင် အမိန့်ပေးလိုက်လေသည် "စနစ်... ငရဲ နတ်ဘုရား ဖီးနစ်ငှက် သွေးမျိုးဆက် ကို ပေါင်းစပ်ပေး..."

"ဒင်... ငရဲ နတ်ဘုရား ဖီးနစ်ငှက် သွေးမျိုးဆက် ကို ပေါင်းစပ်နေပါတယ်..."

"ဒင်... ပေါင်းစပ်မှု ကျရှုံးပါတယ်..."

"ဒင်... မူလ သွေးမျိုးဆက် နိုးထခြင်း အခြေအနေကို ပြည့်မီသွားပါပြီ... မူလ သွေးမျိုးဆက် ကို နိုးထစေမလား..."

"မူလ သွေးမျိုးဆက် အဲဒါ ဘာကြီးလဲ..."

"ထားလိုက်တော့... အရင် နိုးထကြည့်လိုက်မယ်..."

ရှူး...

ကြွယ်ဝမှု မှာ ချက်ချင်းပင် နိယာမ အရင်းအမြစ် ကျောက်သလင်း ၁၀၀ လျော့နည်းသွားလေသည်။

"ဒင်... မူလ သွေးမျိုးဆက် နိုးထခြင်း အောင်မြင်ပါတယ်..."

ပိုင်ရှင် - မုန်လဲ့

မျိုးနွယ် - လူသား (မူလ သွေးမျိုးဆက်: ရှေးဦး လူသား သွေးမျိုးဆက် ၁၀%၊ ပေါင်းစပ် သွေးမျိုးဆက်: နတ်ဘုရားသတ် ကြွက် သွေးမျိုးဆက် ၁၀၀%)

အခြား - အများအပြား