အခန်း ၂၂၅

အခန်း ၂၂၅။ ဖန်ဆင်းရှင် ကမ္ဘာမြေ၊ ငရဲ နတ်ဘုရား မီးတောက်

"ရှေးဦး လူသား သွေးမျိုးဆက်လား"

မုန်လဲ့က ဂုဏ်သတ္တိ ပြကွက်ကို ကြည့်ကာ တွေဝေသွားလေသည်။ ကိုယ်တိုင်က လူသား ဖြစ်နေသည့်အတွက် လူသား သွေးမျိုးဆက် ရှိနေသည်ကို နားလည်ရ လွယ်ကူသော်လည်း ရှေးဦး လူသား ဆိုသည်မှာ ဘာကို ဆိုလိုသနည်း။

ဒီခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ ဘိုးဘေးတွေလား။

'စနစ်... မရှင်းပြဘူးလား...'

စနစ်ထံမှ မည်သည့် တုံ့ပြန်မှုမျှ မရသဖြင့် မုန်လဲ့က ဒိုဒိုလာကိုသာ အကူအညီ တောင်းလိုက်ရလေသည်။

"ရှေးဦး လူသား မျိုးနွယ် မင်း ဘယ်ကနေ ကြားလာတာလဲ..." ဒိုဒိုလာ အလွန် အံ့ဩသွားလေသည်။

"ဒီတိုင်း ကြားဖူးတာပါ..."

မုန်လဲ့က မသိမသာ လိမ်လိုက်လေသည်။

"ရှေးဦး လူသား မျိုးနွယ် ဆိုတာ အချိန်ရေစီးကြောင်းထဲမှာ ပျောက်ကွယ်သွားတဲ့ ဒဏ္ဍာရီလာ မျိုးနွယ်စု တစ်ခုပဲ... သာမန်လူတွေ သိနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး..."

ဒိုဒိုလာက မုန်လဲ့ကို မျက်စောင်းထိုးကာ... 'မင်း ဆက်ပြီး လိမ်နေဦးပေါ့' ဆိုသည့် အမူအရာဖြင့် ကြည့်လိုက်လေသည်။

"မင်း သိတယ်လား..."

မုန်လဲ့က အလျင်အမြန် မေးလိုက်လေသည် "သိရင်လည်း မြန်မြန် ပြောပြစမ်းပါ... စကားများမနေနဲ့..."

"တစ်နေကုန် စကားများနေတာပဲ..."

ဒိုဒိုလာက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်ပြီး ရှင်းပြလေသည် "ရှေးဦး လူသား မျိုးနွယ် အကြောင်း ပြောရရင် အရမ်း ရှေးကျသွားပြီ... ပုံပြင်တွေအရဆိုရင် အဆုံးအစမရှိတဲ့ စကြဝဠာကြီး စတင်တည်ရှိလာချိန်မှာ ကမ္ဘာ တစ်ခုတည်းပဲ ရှိခဲ့တယ်..."

"ကမ္ဘာ တစ်ခုတည်း"

မုန်လဲ့ အံ့ဩသွားလေသည်။

"ဟုတ်တယ်... ကမ္ဘာ တစ်ခုတည်းပဲ..."

ဒိုဒိုလာက ပြောလေသည် "အဲဒီ ကမ္ဘာ က ဒဏ္ဍာရီလာ ဖန်ဆင်းရှင် ကမ္ဘာ ပဲ..."

"ဖန်ဆင်းရှင် ကမ္ဘာ ပေါ်ပေါက်လာပြီးနောက်... ကာလကြာရှည်စွာ ပြောင်းလဲလာမှုတွေကြောင့် ပထမဆုံး သက်ရှိ အုပ်စုတစ်စု ကို မွေးဖွားပေးနိုင်ခဲ့တယ်... သူတို့က စကြဝဠာကြီးရဲ့ ပထမဆုံး သက်ရှိတွေပဲ..."

"ဒီသက်ရှိတွေက အရမ်း စွမ်းအားကြီးတယ်... တချို့က ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ နတ်ဘုရား ခန္ဓာကိုယ် ရှိတယ်... တချို့က အားကောင်းတဲ့ မွေးရာပါ စွမ်းရည်တွေ ရှိတယ်... တချို့က မွေးရာပါ အမြင့်ဆုံး နိယာမ ကို ထိန်းချုပ်နိုင်တယ်..."

"စွမ်းအားကြီးတယ်... ကြောက်စရာကောင်းတယ်... အမြင့်ဆုံး..."

"ကြီးမြတ်တယ် ဆိုတဲ့ စကားလုံး အားလုံးက သူတို့နဲ့ ထိုက်တန်တယ်..."

ဒိုဒိုလာက မုန်လဲ့ကို ကြည့်ကာ "ဒီသက်ရှိတွေက နောက်ပိုင်း သက်ရှိတွေ အားလုံးရဲ့ ဘိုးဘေးတွေလို့ ဆိုကြတယ်... ရှေးဦး လူသား မျိုးနွယ် ကလည်း သူတို့ထဲက တစ်ခုပဲ..."

"ပြီးတော့ရော..."

မုန်လဲ့ အလျင်အမြန် မေးလိုက်လေသည်။

"ပြီးတော့... ဒီသက်ရှိတွေက မျိုးပွားပြီး တိုးတက်လာတယ်... အထွတ်အထိပ် ရောက်လာပြီးနောက်ပိုင်းမှာတော့ စစ်ပွဲတွေ ဖြစ်လာတယ်... နောက်ဆုံး ဖန်ဆင်းရှင် ကမ္ဘာ ကြီးကိုတောင် ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ကြတယ်..."

ဒိုဒိုလာက သက်ပြင်းချလိုက်လေသည်။

"ဖန်ဆင်းရှင် ကမ္ဘာ ကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်တယ်"

မုန်လဲ့ အနည်းငယ် အံ့ဩသွားလေသည်။ စစ်ပွဲတွေ ဖြစ်တာကတော့ မဆန်းပေ။ လူရှိတဲ့ နေရာတိုင်း ပြဿနာ ရှိတာပဲ။

ဒါပေမဲ့ အံ့ဩစရာကောင်းတာက ဖန်ဆင်းရှင် ကမ္ဘာ ကြီးကိုတောင် ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်နိုင်လောက်အောင် ဒီစစ်ပွဲက ဘယ်လောက်တောင် ပြင်းထန်ခဲ့သလဲ ဆိုတာပါပဲ။

"ဟုတ်တယ်... ဖန်ဆင်းရှင် ကမ္ဘာ ကြီး ပျက်စီးသွားပြီး မရေမတွက်နိုင်တဲ့ အပိုင်းအစတွေ အဖြစ် ပြိုကွဲသွားတယ်..."

ဒိုဒိုလာက ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည် "အဲဒီထဲက အကြီးဆုံး အပိုင်းအစ နှစ်ခု က အခု လက်ရှိ အမြင့်ဆုံး ကမ္ဘာ ကြီး နှစ်ခု ဖြစ်တဲ့... ငရဲပြည် နဲ့ နတ်ပြည် ဖြစ်လာတာပဲ..."

"တခြား အပိုင်းအစ တွေကတော့ တခြား အဆင့်မြင့် ကမ္ဘာ တွေနဲ့ သာမန် ကမ္ဘာ တွေ အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကြတယ်..."

"အဲဒီ သက်ရှိတွေကရော..."

မုန်လဲ့ စိတ်ဝင်တစား မေးလိုက်လေသည်။

"သေတဲ့သူ သေတယ်... ပျောက်ကွယ်သွားတဲ့သူ ပျောက်ကွယ်သွားတယ်... ထွက်ပြေးတဲ့သူ ထွက်ပြေးတယ်... ကံကောင်းလို့ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်တဲ့ သူတွေကတော့ ငရဲပြည်... နတ်ပြည် နဲ့ တခြား ကမ္ဘာ တွေမှာ သွားရောက် နေထိုင်ကြပြီး... အခု လက်ရှိ သက်ရှိ တွေကို မွေးဖွားပေးခဲ့ကြတယ်..."

"အဲဒီထဲက လူသား တွေက ရှေးဦး လူသား မျိုးနွယ် ရဲ့ မျိုးဆက်တွေပဲ... ဒါပေမဲ့ အချိန်တွေ ကြာလာတာနဲ့အမျှ လူသား တွေက တခြား မျိုးနွယ်စု တွေလိုပဲ သွေးမျိုးဆက် တွေ တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်လာပြီး... ရှေးဦး လူသား မျိုးနွယ် လောက် မစွမ်းအားကြီးတော့ဘူး..."

"ရှေးဦး လူသား မျိုးနွယ် က တကယ်ပဲ လူသားတွေရဲ့ ဘိုးဘေး တွေပဲ..." မုန်လဲ့က တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်လေသည်။

သူ၏ ဤခန္ဓာကိုယ်က လူသား ဖြစ်ပြီး လူသား ဘိုးဘေး ၏ သွေးမျိုးဆက် ပါဝင်သည်မှာ သံသယ ဖြစ်စရာ မရှိပေ။

သို့သော် မုန်လဲ့ မထင်မှတ်ထားသည်မှာ လူသား ဘိုးဘေး ၏ နောက်ခံက ဤမျှ ကြီးမားနေလိမ့်မည် ဟုပင်။

အတော်လေးကို အံ့ဩစရာပဲ။

"ဒဏ္ဍာရီ တွေကတော့ ဒဏ္ဍာရီ တွေပါပဲ... နားထောင်လို့တော့ ကောင်းပါတယ်... တကယ်လို့တော့ မထင်နဲ့ပေါ့..."

ဒိုဒိုလာက ရယ်မောလိုက်လေသည် "စစ်မှန်တဲ့ ရှေးဦး လူသား မျိုးနွယ် က ပျောက်ကွယ်သွားတာ ကြာလှပြီ... ဖန်ဆင်းရှင် ကမ္ဘာ ဆိုတာ ကိုယ်တိုင်ကတောင် ဒဏ္ဍာရီ တစ်ခုပဲ... ဖန်ဆင်းရှင် ကမ္ဘာ က မွေးဖွားလာတဲ့ သက်ရှိတွေ ဆိုရင်တော့ ပြောစရာတောင် မလိုတော့ဘူး..."

"ဒဏ္ဍာရီ လေး တစ်ခုပဲလား..."

မုန်လဲ့က ဂုဏ်သတ္တိ ပြကွက်ကို ကြည့်လိုက်လေသည်။

မျိုးနွယ် - လူသား (မူလ သွေးမျိုးဆက်: ရှေးဦး လူသား သွေးမျိုးဆက် ၁၆%၊ ပေါင်းစပ် သွေးမျိုးဆက်: နတ်ဘုရားသတ် ကြွက် သွေးမျိုးဆက် ၁၀၀%)

ရှေးဦး လူသား သွေးမျိုးဆက် က တကယ်ကို ရှိနေတာပဲ... အနည်းဆုံးတော့ ရှေးဦး လူသား မျိုးနွယ် ဆိုတာ သေချာပေါက် ရှိခဲ့တယ်...

ဒါမှမဟုတ်ရင်... အရင်က ပေါ်ပေါက်ခဲ့တယ် ဆိုတာကို သက်သေပြနေတာပဲ။

ဒါက အချက်အလက် တစ်ချို့ကို ရှင်းပြနေတာပဲ။

'ရှေးဦး လူသား သွေးမျိုးဆက် ၁၆%'

'ဆိုလိုတာက... ပိုက်ဆံသုံးပြီး မြှင့်တင်လို့ ရတယ်ပေါ့...'

မုန်လဲ့ တိုးတိုးလေး စဉ်းစားလိုက်လေသည် 'စနစ်... ရှေးဦး လူသား သွေးမျိုးဆက် ကို မြှင့်တင်ဖို့ ဘယ်လောက် ပေးရမလဲ...'

"ဒင်... ရှေးဦး လူသား သွေးမျိုးဆက် ကို ၁% မြှင့်တင်ဖို့ နတ်ဘုရားစွမ်းအား ကျောက်သလင်း သန်း ၁၀၀ လိုအပ်ပါတယ်..."

စနစ်က အေးစက်စက် ပြန်ဖြေလေသည်။

"သန်း ၁၀၀... နတ်ဘုရားစွမ်းအား ကျောက်သလင်း"

“....”

မုန်လဲ့ ချက်ချင်း ကြောင်သွားလေသည်။ အရမ်း ဈေးကြီးမယ် ဆိုတာ သူ ခန့်မှန်းထားပေမဲ့ ဒီလောက်ထိ ဈေးကြီးလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး။ ဒါက ဈေးကြီးတာ မဟုတ်ဘူး... ကောင်းကင်ထိ ရောက်နေပြီ။

နတ်ဘုရားစွမ်းအား ကျောက်သလင်း ၁ ခု = နိယာမ အရင်းအမြစ် ကျောက်သလင်း ၁ သောင်း။

နတ်ဘုရားစွမ်းအား ကျောက်သလင်း သန်း ၁၀၀ ဆိုတာ နိယာမ အရင်းအမြစ် ကျောက်သလင်း ဘယ်လောက်လဲ။

မတွက်ချင်တော့ဘူး... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မဝယ်နိုင်ဘူး။

'ဒါပေမဲ့ ဒါကနေ ဘေးထွက်အနေနဲ့ ပြနေတာက... ရှေးဦး လူသား သွေးမျိုးဆက် က ဘယ်လောက်တောင် ကြောက်စရာ ကောင်းလဲ ဆိုတာပဲ...'

'ဒီ သွေးမျိုးဆက် ကို ၁၀၀% အထိ မြှင့်တင်နိုင်ရင်... ငါက ကမ္ဘာပေါ်မှာ ပြိုင်ဘက်ကင်း ဖြစ်သွားမှာပဲ...'

မုန်လဲ့ ခေါင်းခါလိုက်ပြီး အချိန်ကာလ မျှော်စင် မှ ထွက်လာကာ သွေးနက်ရောင် ကျောက်တုံး ကို ကြည့်လိုက်လေသည်။

'ခုနက ငရဲ နတ်ဘုရား ဖီးနစ်ငှက် သွေးမျိုးဆက် ကို ပေါင်းစပ်တာ ကျရှုံးခဲ့တယ်... အခုဆိုရင် အောင်မြင်လောက်ပြီ...'

'စနစ်... ငရဲ နတ်ဘုရား ဖီးနစ်ငှက် သွေးမျိုးဆက် ကို ပေါင်းစပ်ပေး...'

"ဒင်... ငရဲ နတ်ဘုရား ဖီးနစ်ငှက် သွေးမျိုးဆက် ကို ပေါင်းစပ်နေပါတယ်..."

"ဝုန်း..."

မှင်ရည်ကဲ့သို့ မည်းနက်သော မီးတောက်များ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး မုန်လဲ့ တစ်ကိုယ်လုံးကို ချက်ချင်း လွှမ်းခြုံသွားလေသည်။ မီးတောက် ဖြတ်သွားသည့် နေရာတိုင်းရှိ အဝတ်အစားများ အားလုံး လောင်ကျွမ်းသွားလေသည်။

"ဝုန်း..."

အသည်းခိုက်မတတ် နာကျင်မှုက တောင်တွေ ပင်လယ်တွေ ပြိုကျလာသလို အာရုံကြောများကို နှိပ်စက်လာပြီး မုန်လဲ့ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံးက သွေးသားတွေ လောင်ကျွမ်းနေသလို ခံစားလိုက်ရလေသည်။

တစ်လက်မချင်းစီ လောင်ကျွမ်းပြီး တစ်စချင်းစီ ကင် တစ်ပိုင်းချင်းစီ ဆူပွက်နေသည်။

မုန်လဲ့၏ ခေါင်းပေါ်မှ အနက်ရောင် မီးခိုးငွေ့များ တဖွဲဖွဲ ထွက်ပေါ်လာပြီး... အနက်ရောင် မီးတောက် သေးသေးလေး သောင်းနဲ့ချီပြီး လျင်မြန်တဲ့ နဂါးလေးတွေလို ခန္ဓာကိုယ် အနှံ့ လှည့်ပတ်သွားလာကာ ဆဲလ် တစ်ခုစီ... သွေးသား တစ်လက်မစီ... အင်္ဂါ တစ်ခုစီကို ပြုပြင်ပြောင်းလဲပေးနေလေသည်။

"ရွှီး..."

ရုတ်တရက်။

ကြည်လင်ပြီး မြင့်မားသော အော်သံတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက်... မည်းနက်သော အမွေးအတောင်များ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး ကြက်ခေါင်း မြွေလည်ပင်း... ပျံလွှားမေးရိုး လိပ်ကျောကုန်း ပါရှိသည့် ဧရာမ ငှက်ကြီး၏ အရိပ်တစ်ခုက မုန်လဲ့၏ ခေါင်းပေါ်တွင် ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

ခေါင်းကို မော့ကာ သီချင်းဆိုပြီး ကောင်းကင်သို့ အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။

အသံလှိုင်းများက လွင့်စင်သွားပြီး နတ်ဘုရား အရှိန်အဝါများ ပြန့်နှံ့သွားလေသည်။

"ဘုန်း..."

"ဂါး..."

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အသံများနှင့်အတူ အနက်ရောင် အမွေးအတောင်များက မုန်လဲ့၏ ကိုယ်ပေါ်မှ ထွက်ပေါ်လာပြီး... မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်းမှာပင် မုန်လဲ့ တစ်ကိုယ်လုံး အနက်ရောင် အမွေးအတောင်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားလေသည်။

ထို့နောက် တောင်ပံတစ်စုံက ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်လာပြီး မုန်လဲ့၏ နောက်ကျောတွင် ပေါ်လာကာ လေထိုးထားသော ပူဖောင်းကဲ့သို့ ချက်ချင်း ကြီးထွားလာပြီး... နှစ်စက္ကန့် သုံးစက္ကန့် အတွင်းမှာပင် ၃ မီတာ ၄ မီတာ ခန့် အရှည် ရှိလာလေသည်။

ထိုအချိန်တွင် အနက်ရောင် မီးတောက်များက တဖြည်းဖြည်း ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီး... နာကျင်မှုများကလည်း ဒီရေကျသွားသကဲ့သို့ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားကာ... မုန်လဲ့ လက်သီးကို ဆုပ်လိုက်ရာ ခွန်အားများ ပိုမို တိုးတက်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရလေသည်။

"ဒါက ငရဲ နတ်ဘုရား ဖီးနစ်ငှက် သွေးမျိုးဆက် လား..."

မုန်လဲ့ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်ပြီး စိတ်ထဲတွင် တွေးလိုက်ရာ... လက်ချောင်းထိပ်တွင် မည်းနက်နေသော မီးတောက်လေး တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာလေသည်။ အလွန် ထူးဆန်းပြီး မာနကြီးသော အသွင်အပြင် ရှိလေသည်။

"ငရဲ နတ်ဘုရား မီးတောက်"

မုန်လဲ့က လက်ချောင်းကို ခေါက်လိုက်ရာ မီးတောက်လေး လွင့်စင်သွားပြီး ကျောက်တုံးကြီး တစ်တုံးပေါ်သို့ ကျရောက်သွားလေသည်။

ချက်ချင်းပင် ကျောက်တုံးကြီးမှာ ထင်းခြောက်များ မီးလောင်သကဲ့သို့ ပြင်းထန်စွာ လောင်ကျွမ်းသွားလေသည်။

"အဆင့်မြင့် နတ်ဘုရား တွေကိုတောင် လောင်ကျွမ်းစေနိုင်တဲ့ ငရဲ နတ်ဘုရား မီးတောက် က တကယ်ကို ကြောက်စရာ ကောင်းတာပဲ..."

မုန်လဲ့ ချီးကျူးလိုက်ပြီး ဂုဏ်သတ္တိ ပြကွက်ကို ကြည့်လိုက်လေသည်။

ပိုင်ရှင် - မုန်လဲ့

မျိုးနွယ် - လူသား (မူလ သွေးမျိုးဆက်: ရှေးဦး လူသား သွေးမျိုးဆက် ၁၆%၊ ပေါင်းစပ် သွေးမျိုးဆက်: နတ်ဘုရားသတ် ကြွက် သွေးမျိုးဆက် ၁၀၀%၊ ငရဲ နတ်ဘုရား ဖီးနစ်ငှက် သွေးမျိုးဆက် ၂၀%)

ကြွယ်ဝမှု - နိယာမ အရင်းအမြစ် ကျောက်သလင်း ၁၁.၃၁ သန်း

ခန္ဓာကိုယ် - နတ်ဘုရားတစ်ဝက် ခန္ဓာကိုယ် (အဆင့်မြင့်)

ဝိညာဉ် - နတ်ဘုရားတစ်ဝက် ဝိညာဉ် (အဆင့်မြင့်)

နတ်ဘုရားစွမ်းအား - ဝ.၁ နတ်ဘုရားစွမ်းအား ကျောက်သလင်း

နိယာမ နားလည်မှု - ...

မွေးရာပါ စွမ်းရည် - ချက်ချင်း ရွေ့လျားခြင်း၊ အမှောင်ဓာတ် အဖြစ် ပြောင်းလဲခြင်း၊ မီးလျှံထဲကနေ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း

"နတ်ဘုရား ခန္ဓာကိုယ် က အဆင့်မြင့် နတ်ဘုရားတစ်ဝက် ခန္ဓာကိုယ် ပဲလား... ထူးဆန်းတယ်... နတ်ဘုရား ခန္ဓာကိုယ် တိုးတက်လာတာကို ငါ သေချာပေါက် ခံစားမိပါတယ်..."

မုန်လဲ့ အနည်းငယ် သံသယ ဖြစ်သွားလေသည် "အထွတ်အထိပ် နတ်ဘုရားတစ်ဝက် ခန္ဓာကိုယ် ဖြစ်ဖို့ နည်းနည်းလေး လိုနေသေးလို့လား..."

"နည်းနည်းလေး..."

'စနစ်... ငရဲ နတ်ဘုရား ဖီးနစ်ငှက် သွေးမျိုးဆက် ကို မြှင့်တင်ဖို့ ဘယ်လောက် ပေးရမလဲ...'

"ဒင်... ငရဲ နတ်ဘုရား ဖီးနစ်ငှက် သွေးမျိုးဆက် ကို ၁% မြှင့်တင်ဖို့ နိယာမ အရင်းအမြစ် ကျောက်သလင်း ၁၀ လိုအပ်ပါတယ်..."

စနစ်က အေးစက်စက် ပြန်ဖြေလေသည်။

"ငါ ထင်တဲ့အတိုင်းပဲ... နတ်ဘုရားသတ် ကြွက် သွေးမျိုးဆက် နဲ့ ဈေးနှုန်း တူတူပဲ..."

မုန်လဲ့ ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည် "စနစ်... ငရဲ နတ်ဘုရား ဖီးနစ်ငှက် သွေးမျိုးဆက် ကို ၁၀၀% အထိ မြှင့်တင်ပေး..."

ရှူး...

ကြွယ်ဝမှု မှ ချက်ချင်းပင် နိယာမ အရင်းအမြစ် ကျောက်သလင်း ၈၀၀ လျော့နည်းသွားပြီး ငရဲ နတ်ဘုရား ဖီးနစ်ငှက် သွေးမျိုးဆက် အောင်မြင်စွာ ၁၀၀% သို့ ရောက်ရှိသွားလေသည်။

မုန်လဲ့က ဂုဏ်သတ္တိ ပြကွက်ကို ကြည့်လိုက်ရာ... ဒီတစ်ခါတော့ သူ့ကို စိတ်ပျက်မစေတော့ဘဲ နတ်ဘုရား ခန္ဓာကိုယ် မှာ သူမျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း အထွတ်အထိပ် နတ်ဘုရားတစ်ဝက် ခန္ဓာကိုယ် သို့ ရောက်ရှိသွားပြီ ဖြစ်ကာ... စစ်မှန်တဲ့ နတ်ဘုရား ခန္ဓာကိုယ် နဲ့ ပိုမို နီးကပ်သွားလေပြီ။

'နတ်ဘုရားသတ် ကြွက် သွေးမျိုးဆက် (၁၀၀%)'

'ငရဲ နတ်ဘုရား ဖီးနစ်ငှက် သွေးမျိုးဆက် (၁၀၀%)'

'နတ်ဘုရားသတ် ကြွက် လိုပဲ... အခု ငါက အကောင်ပေါက် ငရဲ နတ်ဘုရား ဖီးနစ်ငှက် လောက်ပဲ ရှိဦးမှာပေါ့...'

'ပြီးတော့ မီးလျှံထဲကနေ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း ဆိုတဲ့ မွေးရာပါ စွမ်းရည် က ဘယ်လို သုံးရမှာလဲ...'

'ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မီးရှို့ရမှာလား...'

"ဂါး... ယုတ်မာတဲ့ ဘာဘရူးစ်... မင်း ကြီးမြတ်တဲ့ ဘာကပ်စ်တာ ကို ဒေါသထွက်အောင် လုပ်လိုက်ပြီ..."

ဒေါသတကြီး ဟောက်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာလေသည် "ငါ မင်းကို နဂါး ဝင်သက် နဲ့ အသေသတ်ပစ်မယ်..."

"ထွက်ပြေးဖို့ပဲ သိတဲ့ သတ္တိကြောင် အနက်ရောင် နဂါး... သတ္တိရှိရင် ငါနဲ့ တိုက်လေ..." ဒါက ဘာဘရူးစ် ၏ အသံ ဖြစ်လေသည်။

"ဒီကောင် နှစ်ကောင် တိုက်နေကြတာလား..."

မုန်လဲ့က ဖီးနစ်ငှက် အသွင်မှ ထွက်လာပြီး ဝတ်ရုံရှည် တစ်ထည် ပြန်ဝတ်လိုက်ကာ နဂါးအသိုက် ထဲမှ ထွက်လာခဲ့ရာ... နဂါးအသိုက် အပြင်ဘက်တွင် ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်ပွားနေသည်ကို မြင်လိုက်ရလေသည်။

"ဝုန်း..."

အနက်ရောင် နဂါး ဘာကပ်စ်တာ က တောင်ပံခတ်ကာ နဂါး ဝင်သက် မှုတ်ထုတ်ရင်း... တစ်ဖက်က ပြေးကာ တစ်ဖက်က တိုက်ခိုက်နေလေသည်။

ဘာဘရူးစ် ကတော့ နဂါး ဝင်သက် ကို ရှောင်ရှားရင်း အနက်ရောင် နဂါး ဘာကပ်စ်တာ ကို လိုက်ဖမ်းနေသော်လည်း အမြန်နှုန်း ကတော့ နည်းနည်း နောက်ကျနေသေးသည်။

ဘာကပ်စ်တာ ကို လိုက်ဖမ်းရမလား... နဂါး ဝင်သက် ကို ရှောင်ရမလား ဆိုပြီး... ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်နေကာ ဘာမှ မလုပ်နိုင် ဖြစ်နေလေသည်။

"ဘာဘရူးစ် ရဲ့ အမြန်နှုန်း က အရမ်း နှေးလွန်းတယ်..."

မုန်လဲ့ ခေါင်းခါလိုက်ပြီးနောက် အော်ဟစ်လိုက်လေသည်

"ဘာဘရူးစ်... ရပ်လိုက်တော့..."

"သခင်..."

အသံကြားသောအခါ ဘာဘရူးစ် ရပ်တန့်သွားလေသည် "ခဏလောက် စောင့်ပါ... ကျွန်တော် ဒီ ယုတ်မာတဲ့ အနက်ရောင် နဂါး ကို မိအောင် ဖမ်းပြီး... ကောင်းကောင်း ဆုံးမလိုက်ဦးမယ်..."

"မင်း သူ့ကို မိတဲ့ အချိန်ကျရင်... အချိန်တွေ အရမ်း ကြာသွားလိမ့်မယ်..." မုန်လဲ့က အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ငါ့ကိုပဲ လွှဲထားလိုက်ပါ... အသစ်ရထားတဲ့ စွမ်းရည် ကို စမ်းသပ်ကြည့်ရတာပေါ့..."

"ဟုတ်ကဲ့ပါ..."

ဘာဘရူးစ်က ဘာကပ်စ်တာ ကို ဒေါသတကြီး မျက်စောင်းထိုးလိုက်ပြီး မကျေမနပ်ဖြင့် မုန်လဲ့ အနီးသို့ ပြန်လာခဲ့လေသည်။

"ပိုးကောင်လေး... မင်းက ဘယ်သူလဲ..."

အနက်ရောင် နဂါး ဘာကပ်စ်တာ က ဆက်မတိုက်ခိုက်တော့ဘဲ မုန်လဲ့ကို စူးစိုက်ကြည့်နေလေသည်။

ခုနက အချိန်တိုလေး အတွင်းမှာတင် မုန်လဲ့ရဲ့ စွမ်းအားကို သူ မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီးပြီ ဖြစ်ရာ အခု အတော်လေး ကြောက်ရွံ့နေလေသည်။

"ငါ ဘယ်သူလဲ ဆိုတာ အရေးမကြီးဘူး..."

မုန်လဲ့က ပခုံးတွန့်လိုက်လေသည် "အရေးကြီးတာက... ငါ မင်းရဲ့ နဂါးအသိုက် ကို လုယူလိုက်ပြီ... မင်းရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှု တွေ အားလုံးကို လုယူလိုက်ပြီ... မင်း ဝင်မကြည့်တော့ဘူးလား..."

"မင်း ဘာပြောလိုက်တယ်..."

ဘာကပ်စ်တာ ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အလွန် အံ့အားသင့်သွားပြီး တောင်ပံခတ်ကာ နဂါးအသိုက် ဆီသို့ ပျံသန်းလာရင်း အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။

"ယုတ်မာတဲ့ လူသား... ငါ့ရဲ့ နဂါးအသိုက် ကို မင်း လုယူရဲရင်... ငါ မင်းကို လုံးဝ ခွင့်မလွှတ်ဘူး..."

"ခွင့်မလွှတ်ဘူး ဟုတ်လား... မင်းမှာ အဲဒီလို အခွင့်အရေး ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး..."

မုန်လဲ့ ဟီးဟီး ရယ်မောလိုက်ပြီး ဘာကပ်စ်တာ ပျံသန်းလာသည့် အချိန်ကို အခွင့်ကောင်းယူကာ လက်ချောင်းကို ခေါက်လိုက်ရာ... မည်းနက်သော မီးတောက်လေး တစ်ခုက ဘာကပ်စ်တာ ၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ ရုတ်တရက် ကျရောက်သွားလေသည်။

မီးတောက်က လျင်မြန်စွာ ပြန့်နှံ့သွားပြီး... စက္ကန့် အနည်းငယ် အတွင်းမှာပင် ဧရာမ မီးတောက်ကြီး အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလေသည်။

"အား..."

ဘာကပ်စ်တာ က နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး တောင်ပံများကို ရူးသွပ်စွာ ခတ်ကာ ငရဲ နတ်ဘုရား မီးတောက် ကို ငြိမ်းသတ်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း... ပိုငြိမ်းလေ ပိုလောင်လေ ဖြစ်နေလေသည်။

စက္ကန့် အနည်းငယ် အကြာတွင် ငရဲ နတ်ဘုရား မီးတောက် က ဘာကပ်စ်တာ ၏ တစ်ကိုယ်လုံးကို လွှမ်းခြုံသွားလေသည်။

"နတ်ဘုရား စွမ်းရည်... ခွာချခြင်း..."

ဘာကပ်စ်တာ က ပြတ်ပြတ်သားသားပင် နတ်ဘုရား စွမ်းရည် ကို အသုံးပြုလိုက်လေသည်။

သို့သော် ဝမ်းနည်းစရာမှာ နတ်ဘုရား စွမ်းရည် ကိုယ်ပေါ် ကျရောက်လာချိန်တွင်... ဓာတ်ဆီလောင်းလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး... ငရဲ နတ်ဘုရား မီးတောက် ကို ခွာချနိုင်ခြင်း မရှိသည့်အပြင်... ပိုမို ပြင်းထန်စွာ လောင်ကျွမ်းသွားလေသည်။

"ငရဲ နတ်ဘုရား မီးတောက် ကို နတ်ဘုရား စွမ်းရည် နဲ့ မောင်းထုတ်မယ် ဟုတ်လား... မသိလို့ ရဲတင်းနေတာပဲ... ငရဲ နတ်ဘုရား မီးတောက် က နတ်ဘုရားစွမ်းအား ကိုတောင် လောင်ကျွမ်းစေနိုင်တဲ့ မငြိမ်းသတ်နိုင်တဲ့ မီးတောက် ပဲ…”