အခန်း ၂၃၀

အခန်း ၂၃၀။ ဝိညာဉ်ဆင့်ခေါ်ခြင်း၊ မိစ္ဆာစာချုပ်

မုန်လဲ့ ကဲ့သို့ အဆင့်မျိုးသို့ ရောက်ရှိနေသူ တစ်ယောက်အတွက် မည်သည့်ပညာကိုမဆို သင်ယူရသည်မှာ အလွန် လျင်မြန်လှသည်။ ပူဟာမန်က မရဏ မှော်ပညာ၏ အခြေခံ သဘောတရားကို အနည်းငယ် ရှင်းပြလိုက်ရုံဖြင့် မုန်လဲ့က ချက်ချင်းပင် နားလည် သဘောပေါက်သွားလေသည်။

မရဏ မှော်ပညာ၏ သဘောတရားမှာ အလွန် ရိုးရှင်းလှသည်။ ဝိညာဉ် မှော်ဆရာ သည် မိမိ၏ စိတ်စွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ မရဏလောက နှင့် အဆက်အသွယ် ပြုလုပ်ကာ ဝိညာဉ် လမ်းကြောင်း ကို တည်ဆောက်ပြီးနောက်... မရဏလောက မှ သေလွန်သူ သတ္တဝါများကို ဆင့်ခေါ်ကာ တိုက်ခိုက်စေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

အဓိက အချက် သုံးချက် ရှိလေသည် -

၁။ မရဏလောက နှင့် အဆက်အသွယ် ပြုလုပ်ခြင်း။

၂။ ဝိညာဉ် လမ်းကြောင်း ကို တည်ဆောက်ခြင်း။

၃။ သေဆုံးပြီးသော သတ္တဝါများကို ဆင့်ခေါ်ခြင်း။

"ပထမအချက် က အရေးကြီးဆုံးပဲ... ဒါက သင်ယူသူ မှာ မရဏ မှော်ပညာ ပါရမီ ရှိမရှိ ကို ဖော်ပြနေတာပဲ..." ပူဟာမန်က ရယ်မောလျက် ပြောလေသည် "မရဏလောက နဲ့ အဆက်အသွယ် လုပ်နိုင်တဲ့သူ က သောင်းချီမှ တစ်ယောက်ပဲ ရှိတယ်... မှော်ပညာ ၁၀ မျိုးလုံး ကျွမ်းကျင်တဲ့ ပါရမီရှင် တွေထက်တောင် ရှားပါးသေးတယ်... ဒါကြောင့်ပဲ မရဏ မှော်ပညာ က တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားတာ..."

"ဒါပေမဲ့ သခင် စိတ်မပူပါနဲ့... သခင် မှာ မရဏ မှော်ပညာ ပါရမီ မရှိရင်တောင်... ကျွန်တော်က သခင့်ကို မရဏလောက နဲ့ အဆက်အသွယ် လုပ်နိုင်အောင် ကူညီပေးလို့ ရပါတယ်..."

ပူဟာမန်က ရှင်းပြရင်း မရဏလောက နှင့် အဆက်အသွယ် ပြုလုပ်လိုက်လေသည်။ ခဏအကြာတွင် အနက်ရောင် လည်ပတ်နေသော နေရာလွတ် တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး သေခြင်းတရားနှင့် ဝိညာဉ် အငွေ့အသက်များ ပြင်းထန်စွာ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

"သခင်... ဒါက အမြင့်ဆုံး မိစ္ဆာ လောက သုံးခု ထဲက တစ်ခု ဖြစ်တဲ့ ငရဲပြည် ပါ... သခင်ရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ် အမှတ်အသား ကို ဒီထဲကို ထည့်လိုက်ပါ... ဒါဆိုရင် နောက်ပိုင်း သခင်ဟာ ဒီ အမှတ်အသား အတိုင်း ငရဲပြည် ကို အချိန်မရွေး ဆက်သွယ်လို့ ရပါပြီ..."

"ငါ စမ်းကြည့်မယ်..."

မုန်လဲ့က စိတ်ဝိညာဉ် စွမ်းအားကို အသုံးပြုကာ ဝိညာဉ် လမ်းကြောင်း ကို ဖြတ်သန်းပြီး စိတ်ဝိညာဉ် အမှတ်အသား တစ်ခုကို ငရဲပြည် အတွင်းသို့ ပို့လွှတ်လိုက်လေသည်။ နတ်ဘုရားတစ်ဝက် ဝိညာဉ်၏ အမှတ်အသား ဖြစ်ရာ မည်သို့မျှ မဖြစ်ပါက ထာဝရ တည်ရှိနေနိုင်လေသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ သူသည် ဤအမှတ်အသား မှတစ်ဆင့် ငရဲပြည် နှင့် အချိန်မရွေး ဆက်သွယ်နိုင်တော့မည် ဖြစ်လေသည်။

"သခင်... နောက်တစ်ခါ စမ်းကြည့်ပါဦး..."

ပူဟာမန်က ဝိညာဉ် လမ်းကြောင်း ကို ပိတ်လိုက်လေသည်။ မုန်လဲ့က မျက်လုံးကို မှိတ်ပြီး စိတ်ဝိညာဉ် အမှတ်အသား မှတစ်ဆင့် ငရဲပြည် နှင့် အလွယ်တကူ အဆက်အသွယ် ရသွားလေသည်။

"ပထမအဆင့် ပြီးပြီ..."

"နောက်တစ်ဆင့် က ဝိညာဉ် လမ်းကြောင်း ကို တည်ဆောက်ဖို့ပါ... ဒါက သခင့်အတွက် ဘာပြဿနာမှ မရှိပါဘူး... ဘာလို့လဲ ဆိုတော့ ဒါက ဝိညာဉ် မှော်ဆရာ ရဲ့ စိတ်စွမ်းအား ကို စမ်းသပ်တာလေ..."

ပူဟာမန်က အချက်အလက်များကို ရှင်းပြပြီးနောက် မုန်လဲ့က ပထမအကြိမ်နှင့်ပင် ဝိညာဉ် လမ်းကြောင်း ကို အောင်မြင်စွာ တည်ဆောက်နိုင်ခဲ့လေသည်။

"တတိယအဆင့်... သေလွန်သူ သတ္တဝါများကို ဆင့်ခေါ်ခြင်း..."

"ဆင့်ခေါ်တဲ့ နည်းလမ်း နှစ်မျိုး ရှိပါတယ်... အတင်းအဓမ္မ ဆင့်ခေါ်ခြင်း နဲ့ စာချုပ်ဖြင့် ဆင့်ခေါ်ခြင်း..."

ပူဟာမန်က ရှင်းပြလေသည် "သခင့် စိတ်စွမ်းအား က လုံလောက်ရင်... သခင်ထက် အားနည်းတဲ့ သေလွန်သူ သတ္တဝါ တွေကို အတင်းအဓမ္မ ဆင့်ခေါ်လို့ ရပါတယ်..."

"စစ်ပွဲကြီးတွေမှာ ဆင့်ခေါ်တဲ့ ဝိညာဉ် စစ်တပ် တွေက ဒီနည်းနဲ့ လာတာပါ..."

မုန်လဲ့ ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။

"ဒုတိယ တစ်မျိုးကတော့ စာချုပ်ဖြင့် ဆင့်ခေါ်ခြင်း ပါ..."

"သခင့် စိတ်စွမ်းအား က အားနည်းနေရင် ဒါမှမဟုတ် အားကောင်းတဲ့ သေလွန်သူ သတ္တဝါ တွေကို ဆင့်ခေါ်ချင်ရင်တော့... မရဏလောက ထဲကို စိတ်ကို ပို့လွှတ်ပြီး စာချုပ် ချုပ်ဆိုရပါမယ်..."

"ကျွန်တော် အရင်က ပိုင်ဆိုင်ခဲ့တဲ့ နတ်ဘုရားတစ်ဝက် အဆင့်ရှိတဲ့ ဝိညာဉ် အရိုးနဂါး က ဒီနည်းနဲ့ စာချုပ် ချုပ်ပြီး ဆင့်ခေါ်ခဲ့တာပါ..."

ပူဟာမန်က မုန်လဲ့ကို ကြည့်ကာ "သခင် စိတ်စွမ်းအား က အရမ်း အားကောင်းတော့... နတ်ဘုရားတစ်ဝက် အောက် အဆင့်တွေကိုတော့ အလွယ်လေး ဆင့်ခေါ်လို့ ရမှာပါ... နတ်ဘုရားတစ်ဝက် အဆင့် ဆိုရင်တော့ စာချုပ် ချုပ်ရပါမယ်..."

"ငါ အတင်းအဓမ္မ ဆင့်ခေါ်တာကို အရင် စမ်းကြည့်မယ်..."

မုန်လဲ့ စိတ်စွမ်းအားကို အသုံးပြုကာ ဝိညာဉ် လမ်းကြောင်း ကို တည်ဆောက်ပြီး ဆင့်ခေါ်လိုက်လေသည်။

"ဖွပ်..."

အရိုးဓားကို ကိုင်ဆောင်ထားသော အရပ်နှစ်မီတာ ရှိသည့် အရိုးစု တစ်ခုက ဝိညာဉ် လမ်းကြောင်း ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

"သခင် က တကယ်ကို ထက်မြက်တာပဲ... ပထမအကြိမ်နဲ့တင် အဆင့် ၅ ရှိတဲ့ အရိုးစု ဗိုလ်မှူးကြီး ကို ဆင့်ခေါ်နိုင်တယ် ဆိုတော့... တကယ်ကို အံ့ဩစရာပဲ..."

ပူဟာမန်က အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ချီးကျူးလိုက်လေသည်။

"အဆင့် ၅..."

မုန်လဲ့ မျက်နှာ ပူသွားရလေသည်။ သူ့လက်အောက်ငယ်သား တွေက အံ့ဩနေကြတာကို မြင်တော့ သူ ရှက်မိလေသည်။

မုန်လဲ့ ချောင်းဟန့်လိုက်ပြီး သူတို့ကို လျစ်လျူရှုကာ ဆက်လက် ဆင့်ခေါ်လိုက်လေသည်။

အဆင့် ၆ ငရဲ မြေခွေး... အဆင့် ၈ ဆိတ်နတ်ဆိုး ဗိုလ်မှူးကြီး... မြင့်မြတ်သောနယ်မြေ အဆင့် ငရဲခွေး...

မုန်လဲ့၏ မရဏ မှော်ပညာ အပေါ် နားလည်မှု က တဖြည်းဖြည်း နက်ရှိုင်းလာပြီးနောက်... မြင့်မြတ်သောနယ်မြေ အဆင့် အလွန် ရှိသော ဝိညာဉ် အရိုးနဂါး ကို ဆင့်ခေါ်နိုင်သောအခါ သူ ရပ်တန့်လိုက်လေသည်။

"ပူဟာမန်... မင်း မိစ္ဆာ မှော်ပညာ အကြောင်း သိလား..." မုန်လဲ့ အဓိက ကိစ္စကို မေးလိုက်လေသည်။

"မိစ္ဆာ မှော်ပညာ"

ပူဟာမန် အနည်းငယ် အံ့ဩသွားလေသည် "မိစ္ဆာ မှော်ပညာ က မရဏ မှော်ပညာ နဲ့ တူပေမဲ့... ကျွန်တော် မတတ်ဘူး..."

"ငါ မိစ္ဆာ တွေကို ဆင့်ခေါ်ချင်တယ်..."

မုန်လဲ့ အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်လေသည် "မိစ္ဆာ တွေ နေထိုင်တဲ့ လောက က မိစ္ဆာ လောက နဲ့ ငရဲပြည် ဖြစ်မယ် ထင်တယ်... မင်းမှာ ငါ့ကို ငရဲပြည် နဲ့ ဆက်သွယ်ပေးနိုင်တဲ့ နည်းလမ်း ရှိလား..."

ပူဟာမန်က ခါးသက်သက် ပြုံးလိုက်လေသည် "သခင်... ကျွန်တော်လည်း အရင်က မိစ္ဆာ မှော်ပညာ ကို လေ့လာဖူးပါတယ်... ဒါပေမဲ့ ဝမ်းနည်းစရာ ကောင်းတာက ကျွန်တော့်မှာ မိစ္ဆာ မှော်ပညာ ကို လေ့လာဖို့ ပါရမီ မရှိဘူး ဖြစ်နေတယ်..."

မုန်လဲ့ အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားလေသည်။

"ဒီလိုဆိုရင်တော့ ငါ တဖြည်းဖြည်းချင်းပဲ စမ်းကြည့်ရတော့မှာပေါ့..."

ပူဟာမန် ခေါင်းခါလိုက်လေသည်။

"အေးလေ..."

မုန်လဲ့ အနည်းငယ် စမ်းသပ်ရန် ပြင်ဆင်နေစဉ်... ဘေးတွင် ရပ်နေသော ပင့်ကူ နတ်ဘုရားမ က ရုတ်တရက် ပြောလာလေသည်။ "မင်း မိစ္ဆာ မှော်ပညာ ကို ဒီလောက်တောင် စိတ်ဝင်စားနေတာလား..."

"ဟုတ်တယ်..."

မုန်လဲ့ သူမကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်လေသည်။

"မင်း ငါ့ကို လွတ်လပ်ခွင့် ပေးမယ် ဆိုရင်... ငါ့မှာ မင်းကို ငရဲပြည် နဲ့ ဆက်သွယ်ပေးနိုင်တဲ့ နည်းလမ်း ရှိတယ်..."

"တကယ်လား..."

မုန်လဲ့ မျက်ခုံးပင့်လိုက်လေသည်။

"သေချာပေါက်ပေါ့..."

ပင့်ကူ နတ်ဘုရားမ က ယုံကြည်ချက် အပြည့်ဖြင့် ပြုံးလိုက်လေသည်။

မုန်လဲ့ ရယ်မောလိုက်လေသည်။ ဤ အသက် ၅ သောင်း ရှိပြီ ဖြစ်သော အဘွားကြီးက စွမ်းအား သာမန် ဖြစ်ပေမဲ့... ဗဟုသုတ ကြွယ်ဝလှပေသည်။

"ပြောစမ်း... မင်းရဲ့ နည်းလမ်း ကို... မင်း ခုနက တောင်းဆိုချက်ကို မကျေနပ်လို့ ပြစ်ဒဏ်လို့ငါသတ်မှတ်လိုက်မယ်..."

မုန်လဲ့ အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်လေသည်။

"မင်း..."

ပင့်ကူ နတ်ဘုရားမ ဒေါသထွက်လွန်း၍ မျက်နှာမှာ အစိမ်းရောင် သန်းသွားလေသည် "မင်း အရှက် မရှိတာ အရမ်း များလွန်းနေပြီ..."

"ရိုဆီ... မင်းရဲ့ အဆင့်အတန်း ကို သတိထား..."

မုန်လဲ့ အေးစက်စက် အော်ဟစ်လိုက်လေသည် "မင်းက အခု ငါ့ရဲ့ ကျွန်... မင်းရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှု တွေ အားလုံးက ငါ့ဟာ... မင်းရဲ့ အတွေ့အကြုံ... ဗဟုသုတ တွေကလည်း ငါ့ဟာပဲ..."

"ဒါထဲမှာ မင်းရဲ့ သစ္စာတရား တွေလည်း ပါတယ်..."

"ကျွန်တစ်ယောက်က... သခင် နဲ့ စကားပြောတဲ့အခါ... အရှက်မရှိဘူး ဆိုတာ ဘာလဲ... မင်း ကောင်းကင်ကို တက်သွားချင်နေတာလား..."

"အား..."

ပင့်ကူ နတ်ဘုရားမ ဒေါသထွက်လွန်း၍ အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။ တကယ်လို့ ဖြစ်နိုင်ရင် သူမက မုန်လဲ့၏ ခေါင်းကို ရိုက်ချေပစ်ချင်နေပြီ ဖြစ်သည်။

"ငါ ရိုဆီ... ငါ့ဘဝမှာ ဒီလောက် အရှက်ကွဲဖူးတာ ဒါ ပထမဆုံးပဲ..."

ပင့်ကူ နတ်ဘုရားမ က သိုးရေစာ တစ်ရွက်ကို ပစ်ပေးလိုက်ပြီးနောက်... ကျောခိုင်း သွားလေသည်။ သူမက မုန်လဲ့၏ မျက်နှာကို လုံးဝ မမြင်ချင်တော့ပေ။

"ဒါက ဘာလဲ..."

မုန်လဲ့ သိုးရေစာ ကို ဆွဲယူလိုက်ပြီး သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်လေသည်။

"မိစ္ဆာ စာချုပ်..."

ပင့်ကူ နတ်ဘုရားမ က အေးစက်စက် ဖြေလေသည် "မင်း ဒီ မိစ္ဆာ စာချုပ် ကို လက်မှတ်ထိုးလိုက်ရင်... ငရဲပြည် မှာ ရှိတဲ့ မိစ္ဆာ တွေကို ဆင့်ခေါ်နိုင်ပြီ... မင်းရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ် အမှတ်အသား ကို ငရဲပြည် မှာ ထားခဲ့လိုက်ရုံပဲ..."

"မိစ္ဆာ စာချုပ်..."

မုန်လဲ့ သိုးရေစာ ကို ကြည့်လိုက်ရာ... ထူးဆန်းသော စာလုံးများ ရေးသားထားပြီး မည်သို့မျှ မဖတ်တတ်ပေ "ပူဟာမန်... မင်း ဒါကို ဖတ်တတ်လား..."

"သခင်... ဒါက မိစ္ဆာစာလုံးတွေပါ... ကျွန်တော်လည်း မဖတ်တတ်ဘူး..." ပူဟာမန် ခေါင်းခါလိုက်လေသည်။

"မင်းတို့ရော..."

မုန်လဲ့ အခြားသူများကို ကြည့်လိုက်လေသည်။ အားလုံးက ခေါင်းခါလိုက်ကြလေသည်။

"ဒိုဒိုလာ... ငါ့ကို ဒီအကြောင်း နည်းနည်းလောက် ကြည့်ပေးပါဦး..."

မုန်လဲ့က အချိန်ကာလ မျှော်စင် ဆီသို့ သွားလိုက်လေသည်။

"ဒါ ဘာလဲ..."

ဒိုဒိုလာက သိုးရေစာ ကို ယူလိုက်ပြီး "ဒါက မိစ္ဆာစာချုပ် တစ်ခုပဲ... ပြီးတော့ သူက သခင်-ကျွန် မိစ္ဆာစာချုပ် တစ်ခုပဲ... မင်း ဒီစာချုပ် ကို လက်မှတ်ထိုးလိုက်ရင်... မင်းဟာ မိစ္ဆာရဲ့ ကျွန် ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်... ပြီးတော့ မင်းဟာ မိစ္ဆာသခင် ရဲ့ စွမ်းအား အနည်းငယ် ကို ရရှိလိမ့်မယ်... ဒါက မင်းရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ် ကို မိစ္ဆာ တွေဆီ ရောင်းစားလိုက်တာနဲ့ အတူတူပဲ..."

ဒိုဒိုလာက ခေါင်းခါလိုက်လေသည် "ဒီ မိစ္ဆာ တွေက အခုထိ ဒီလို လုပ်နည်းတွေ သုံးနေတာပဲ... တခြား အသစ်အဆန်း တွေ မလုပ်တတ်ဘူးလား..."

"သခင်-ကျွန် စာချုပ်"

မုန်လဲ့ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ခါသွားလေသည်။ "ဘယ်လိုလဲ..."

"သခင်-ကျွန် စာချုပ် ဆိုတာ သခင်-ကျွန် စာချုပ် ပေါ့... မင်း ဒီစာချုပ် ကို လက်မှတ်ထိုးလိုက်ရင်... မင်းဟာ မိစ္ဆာ ရဲ့ ကျွန် ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်... အဲဒီနောက်မှာ မင်းဟာ မိစ္ဆာသခင် ရဲ့ စွမ်းအား အချို့ ကို ရရှိလိမ့်မယ်... ဆိုလိုတာက မင်းဟာ မင်းရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ် ကို မိစ္ဆာ ကို ရောင်းစားလိုက်တာနဲ့ အတူတူပဲ..."

"စိတ်ဝိညာဉ် ကို ရောင်းစားလိုက်တာ"

မုန်လဲ့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အေးစက်စက် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာလေသည်။

သူက နောက်တစ်ကြိမ် ထွက်ခွာသွားပြီး... "ရိုဆီ... မင်း ဒီ မိစ္ဆာစာချုပ် ရဲ့ အကြောင်းအရာ ကို သိတယ် မဟုတ်လား..." ဟု မေးလိုက်လေသည်။

"မ... မသိပါဘူး ငါ ဒါက မိစ္ဆာစာချုပ် တစ်ခုပဲ ဆိုတာ သိတယ်... အကြောင်းအရာ တွေက ငါ့လည်း နားမလည်ဘူး" ပင့်ကူ နတ်ဘုရားမ က အလျင်အမြန် ငြင်းဆိုလိုက်လေသည်။

“လခွီးပဲ”

မုန်လဲ့ အေးစက်စက် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သွေးရောင် ဓားကောက်ကို ရုတ်တရက် ပစ်လိုက်ရာ... ပင့်ကူ နတ်ဘုရားမ ၏ ရင်ဘတ်ကို တိုက်ရိုက် ထိုးဖောက်သွားပြီး... မြေကြီးပေါ်တွင် စိုက်ဝင်သွားလေသည်။

ဒီတစ်ခါ ပေါ်လာတဲ့ မြင်ကွင်းက လူတိုင်းကို ထိတ်လန့်သွားစေသည်။

ဘာဖြစ်တာလဲ... အခုလေးတင်ပဲ အေးဆေးပဲလေ... ဘာလို့ ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်တာလဲ။

"မင်း... မင်း ဘာလုပ်တာလဲ..."

ပင့်ကူ နတ်ဘုရားမ သွေးများ အန်ထုတ်လိုက်ပြီး မုန်လဲ့ကို ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်နေလေသည်။

"နောက်တစ်ခါ မင်း ငါ့ကို လိမ်ရင်... သွေးရောင် ဓားကောက် က မင်းရဲ့ ရင်ဘတ် ကို မဟုတ်ဘဲ မင်းရဲ့ ခေါင်း ကို ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်..."

မုန်လဲ့ အေးစက်စက် ပြောလိုက်လေသည် "ပူဟာမန်... ငါ့အတွက် အမှောင် နတ်သမီး တစ်ယောက် ဖမ်းလာခဲ့..."

"ဟုတ်ကဲ့ပါ သခင်..."

ပူဟာမန် အနည်းငယ် တွေဝေသွားသော်လည်း အမိန့်ကို နာခံလိုက်လေသည်။

မုန်လဲ့က သူ့ကို ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီးနောက် မိစ္ဆာစာချုပ် ကို လက်မှတ်ထိုးလိုက်လေသည်။ စာချုပ် အသက်ဝင်သွားပြီး... မိစ္ဆာစာချုပ် ကို သယ်ဆောင်ထားသော သိုးရေစာ မှာ မီးမပါဘဲ လောင်ကျွမ်းသွားပြီး... မိစ္ဆာ အမှတ်အသား တစ်ခု အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ အမှောင် နတ်သမီး ၏ နဖူးပေါ်တွင် ကျရောက်သွားလေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်... သွေးရောင် မီးခိုးငွေ့ များက ကောင်းကင်မှ ထွက်ပေါ်လာပြီး... ဆူးချွန် များ ပါရှိကာ တစ်ကိုယ်လုံး သွေးနီရောင် ရှိသည့် မိစ္ဆာ အရိပ် တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာလေသည်။

ဆိုးယုတ်သော... သွေးဆာသော... ရက်စက်သော အရှိန်အဝါ များက မိစ္ဆာ အရိပ် ထံမှ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။ အလွန် အစွမ်းထက်သည် မဟုတ်သော်လည်း... အခင်းဖြစ်ပွားရာ နေရာရှိ နတ်ဘုရားတစ်ဝက် များကို အလွန် မသက်မသာ ဖြစ်စေလေသည်။

မိစ္ဆာ

နတ်ဘုရား

သဘာဝ အတိုင်း ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်လေသည်။

"ဘယ်သူက ငါ့ကို ဆင့်ခေါ်တာလဲ... ငါ့ရဲ့ အစွမ်းထက်တဲ့ သွေးမိစ္ဆာ ဘာရီ... အက်ဒီရန်... အက်ဒမွန်... အက်ဖ်... ဟာလို... ဒစ်ဆရေးလီ... အက်စ်မွန်... ကလင်စ် ကို ဆင့်ခေါ်တာလဲ..."

မိစ္ဆာ အရိပ် က အသံနက်ကြီးဖြင့် ပြောဆိုလိုက်ပြီး... ဒူးထောက်နေသော အမှောင် နတ်သမီး ကို ကြည့်ကာ အာခေါင် ခြစ်ပြီး ပြောလိုက်လေသည်။

"ငါ့ရဲ့ ကျွန်ငယ်လေး... မင်းက ငါ့ရဲ့ အစွမ်းထက်တဲ့ သွေးမိစ္ဆာ ဘာရီ ကို ဆင့်ခေါ်တာလား..."

အမှောင် နတ်သမီး မှာ အလွန် ကြောက်လန့်သွားပြီး သူ့အမေးကို မဖြေနိုင်ဘဲ ဖြစ်နေလေသည်။

မိစ္ဆာ အရိပ် မှာ မဒေါသထွက်ဘဲ အမှောင် နတ်သမီး ၏ အမူအရာကို အလွန် ကျေနပ်နေလေသည်။

"ငါ့ရဲ့ ကျွန်ငယ်လေး... မင်းသာ ဘာရီ ရဲ့ စကားကို နားထောင်ရင်... ဘာရီ က မင်းကို အစွမ်းထက်တဲ့ စွမ်းအား တွေနဲ့ ထာဝရ အသက်ရှင်ခြင်း ကို ပေးမယ်..."

"အဟမ်း"

အေးစက်စက် အော်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

မိစ္ဆာ အရိပ် အနည်းငယ် ကြောင်သွားပြီးနောက် မကျေမနပ် ဖြစ်စွာ လှည့်ကြည့်လိုက်လေသည်။ ထို့နောက် သူ လုံးဝ ကြောက်လန့်သွားပြီး အသံများပင် တုန်ရီနေလေသည်။ "နတ်... နတ်ဘုရားတစ်ဝက်"

"အဆင့်အနည်းငယ် ရှိတဲ့ သာမန် မိစ္ဆာ တစ်ကောင်က... ဒီမှာ စာတစ္ဆေ လာခြောက်နေတာလား..." မုန်လဲ့ အေးစက်စက် အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။ "ချက်ချင်း ထွက်သွားစမ်း..."

"ဟုတ်ကဲ့ပါ... ဟုတ်ကဲ့ပါ..."

မိစ္ဆာ အရိပ် ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားလေတော့သည်။

"သခင်... ခုနက ဟာက သခင်-ကျွန် စာချုပ် လား..."

ပူဟာမန် အနားသို့ ကပ်လာပြီး အမှောင် နတ်သမီး ၏ နဖူးပေါ်ရှိ မိစ္ဆာ အမှတ်အသား ကို ကြည့်ကာ အလွန် အံ့အားသင့်သွားလေသည်။

"အင်း..."

မုန်လဲ့ ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။

"ဒီ ယုတ်မာတဲ့ မိန်းမ... သူက တကယ်ကို သခင် ကို အန္တရာယ် ပေးဖို့ လုပ်တာပဲ... လုံးဝ ခွင့်မလွှတ်သင့်ဘူး... သခင်... သူ့ကို ကျွန်တော့်ကို ပေးပါ... ကျွန်တော် သူ့ကို အသက်မဲ့ စစ်သည် အဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်မယ်..."

ပူဟာမန်က အလွန် ဒေါသထွက်နေလေသည်။

"တကယ်လို့ မင်း သူ့ကို သတ်နိုင်ရင်... မင်း သဘောပဲ..."

မုန်လဲ့ က အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ဟီး... ဟီးဟီး"

ပူဟာမန်က ပင့်ကူ နတ်ဘုရားမ ကို ကြည့်ပြီး လှောင်ပြုံး ပြုံးလိုက်လေသည်။