အခန်း ၂၄၄

အခန်း ၂၄၄။ ယဇ်ကောင် တစ်သန်းနှင့် သိုးခြင်္သေ့သခင်

မုန်လဲ့၏ အမေးကို ခံရသောအခါ ဂါဘရီရယ်ဟု အမည်ရသည့် မီးမိစ္ဆာသခင်သည် သိသမျှ အကုန်လုံးကို ဝါးလုံးကွဲသလို အကုန် ပြောပြလေတော့သည်။

မိစ္ဆာလောကက အလွန် ကြီးမားသည်။

မည်မျှ ကြီးမားသနည်းဆိုလျှင် မီးမိစ္ဆာသခင်ကိုယ်တိုင်ပင် အတိအကျ မပြောနိုင်ပေ။ သူသိသည်မှာ သူနေထိုင်ရာ နေရာသည် ကန်ပါ့စ် လွင်ပြင်ဟု ခေါ်ပြီး တောင်မှ မြောက်သို့ မိုင်တစ်သန်းခန့် ရှည်လျားကာ အရှေ့မှ အနောက်သို့ မိုင်သုံးသန်းခန့် ကျယ်ဝန်းကြောင်းသာ ဖြစ်သည်။

သူနှင့် အနီးဆုံး မြို့မှာ နတ်ဆိုးအတောင်ပံမြို့ ဖြစ်ပြီး မြို့စားမှာ စစ်မှန်သော နတ်ဘုရားအဆင့်ရှိ မိစ္ဆာဘုရင်တစ်ပါး ဖြစ်သည်။ ထိုမြို့စားသည် ကီလိုမီတာ တစ်သိန်းပတ်လည်ရှိ နယ်မြေကို အုပ်ချုပ်ကာ အနီးတစ်ဝိုက်တွင် အာဏာအရှိဆုံး မိစ္ဆာတစ်ကောင် ဖြစ်သည်။

ထိုအကြောင်းကို ပြောသည့်အခါ ငရဲပြည်၏ အဆင့်သတ်မှတ်ချက်ကို ထည့်သွင်းပြောရမည် ဖြစ်သည်။

မိစ္ဆာလောကသည် ကောင်းကင်ယံတိုက်ကြီးနှင့် မတူညီသော အဆင့်မြင့် လောကတစ်ခု ဖြစ်သည်။ မြင့်မြတ်သော နယ်မြေအဆင့်များသည် ခွေးတစ်ကောင်လောက်ပင် အသုံးမဝင်ဘဲ နတ်ဘုရားအဆင့်များ နေရာအနှံ့ ရှိနေသည်။ မြင့်မြတ်သော နယ်မြေအဆင့်အောက်ရှိသူများကို အမြောက်စာအဖြစ် သတ်မှတ်ပြီး မိစ္ဆာစစ်သည်များဟု ခေါ်ကြသည်။

မိစ္ဆာစစ်သည်များအထက်တွင် မိစ္ဆာစစ်သူကြီး၊ မိစ္ဆာသခင်၊ မိစ္ဆာဘုရင်၊ မိစ္ဆာဘုရင်ကြီး၊ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား၊ မိစ္ဆာနတ်ဘုရားကြီးနှင့် နောက်ဆုံးတွင် မိစ္ဆာဘိုးဘေးဟူ၍ အဆင့်ဆင့် ရှိကြသည်။

မိစ္ဆာစစ်သူကြီးသည် မြင့်မြတ်သော နယ်မြေအဆင့်နှင့် ညီမျှသည်။

မိစ္ဆာသခင်သည် နတ်ဘုရားတစ်ဝက်နှင့် ညီမျှသည်။

မိစ္ဆာဘုရင်သည် စစ်မှန်သော နတ်ဘုရားနှင့် ညီမျှသည်။

မိစ္ဆာဘုရင်ကြီးသည် အဆင့်နိမ့်နတ်ဘုရားနှင့် ညီမျှသည်။

မိစ္ဆာနတ်ဘုရားသည် အလယ်အလတ် နတ်ဘုရားနှင့် ညီမျှသည်။

မိစ္ဆာနတ်ဘုရားကြီးသည် အဆင့်မြင့်နတ်ဘုရားနှင့် ညီမျှသည်။

မိစ္ဆာဘိုးဘေးသည် ပင်မနတ်ဘုရားနှင့် ညီမျှသည်။

"နတ်ဆိုးအတောင်ပံမြို့မှာ မိစ္ဆာ ဘယ်လောက်ရှိလဲ" ဟု မုန်လဲ့က သူ အသိချင်ဆုံး မေးခွန်းကို မေးလိုက်သည်။

မိစ္ဆာလောက၏ ကြီးမားကျယ်ပြန့်မှုသည် သူ၏ စိတ်ကူးထက် ကျော်လွန်နေသည်။ ကန်ပါ့စ် လွင်ပြင်တစ်ခုတည်းပင် ဤမျှ ကြီးမားနေသည်ဆိုလျှင် မိစ္ဆာလောကကြီးက ဘယ်လောက်တောင် ကြီးမားနေမည်နည်း။

မီးမိစ္ဆာသခင်၏ အပြောအရ ကန်ပါ့စ် လွင်ပြင်သည် ခရမ်းရောင်တိမ်တိုက်ကျွန်း၏ ထောင့်စွန်းလေးတစ်ခုသာ ဖြစ်ပြီး ထိုကျွန်းသည်လည်း မိစ္ဆာလောက၏ ကျွန်းတစ်ကျွန်းသာ ဖြစ်သည်ဟု ဆိုသည်။

မိစ္ဆာလောကကြီး ဘယ်လောက်ကြီးမလဲ။

မုန်လဲ့ စိတ်ကူးကြည့်၍ပင် မရပေ။

ဤမျှ ကျယ်ပြန့်သော မိစ္ဆာလောကကြီးတွင် နေရာအများစုမှာ လူသူကင်းမဲ့ပြီး မိစ္ဆာတစ်ကောင်မျှ ရှာမတွေ့နိုင်သဖြင့် မုန်လဲ့သည် နတ်ဆိုးအတောင်ပံမြို့ကိုသာ ပစ်မှတ်ထား၍ အကြံအစည် တစ်ခုခု လုပ်ရမည် ဖြစ်သည်။

"တစ်ထရီလီယံလောက်တော့ မလျော့ဘူး" ဟု မီးမိစ္ဆာသခင်က ရိုးသားစွာ ဖြေလိုက်သည်။

"တစ်ထရီလီယံ" မုန်လဲ့ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည် "ဆိုလိုတာက အားနည်းတဲ့ စစ်မှန်တဲ့ နတ်ဘုရားတစ်ပါးက မိစ္ဆာ တစ်ထရီလီယံကို အုပ်ချုပ်နေတာပေါ့"

"ဟုတ်ပါတယ် အရှင်"

မီးမိစ္ဆာသခင်က စိတ်ထဲတွင် ကျိတ်ဆဲလိုက်သည် "အားနည်းတဲ့ စစ်မှန်တဲ့ နတ်ဘုရား... နတ်ဆိုးအတောင်ပံမြို့စားက စစ်မှန်တဲ့ နတ်ဘုရားလေ... နတ်ဆိုးအတောင်ပံမြို့နယ်မြေမှာတော့ သူက အစွမ်းအထက်ဆုံးပဲ"

"နတ်ဆိုးအတောင်ပံမြို့ကို သွားမယ့် မြေပုံနဲ့ အနီးတစ်ဝိုက်က မိစ္ဆာတွေရဲ့ အခြေအနေကို ပြောပြစမ်း" ဟု မုန်လဲ့က အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ သူသည် နတ်ဆိုးအတောင်ပံမြို့ကို ဓားပြတိုက်ရန် မစောင့်နိုင်တော့ချေ။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ အရှင်"

မီးမိစ္ဆာသခင်သည် တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ သူ၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲရှိ နတ်ဆိုးအတောင်ပံမြို့နှင့် ပတ်ဝန်းကျင် အခြေအနေ အသေးစိတ်ကို မုန်လဲ့အား အလျင်အမြန် ပြောပြလိုက်သည်။

"နောက်ဆုံး မေးခွန်း... သေချင်လား... ရှင်ချင်လား"

မီးမိစ္ဆာသခင် လန့်ဖြန့်သွားပြီး အလျင်အမြန် တောင်းပန်လိုက်သည် "အရှင်... ချမ်းသာပေးပါ"

"မသေချင်ဘူးဆိုရင်တော့ မင်းရဲ့ နတ်ဘုရားဝိညာဉ် အရင်းအမြစ်ကို ထုတ်ပေးပြီး ငါ့ရဲ့ ကျွန်လုပ်" ဟု မုန်လဲ့က အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်သည်။

မီးမိစ္ဆာသခင်သည် မိစ္ဆာလောကတွင် သိပ်အရေးမပါသော်လည်း မိစ္ဆာလောက၏ နယ်ခံ နတ်ဘုရားတစ်ဝက် တစ်ပါး ဖြစ်သဖြင့် သူ့ကို လမ်းပြခိုင်းမည်ဆိုလျှင် လုံးဝ အဆင်ပြေမည် ဖြစ်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ အရှင်"

မီးမိစ္ဆာသခင်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ခါးသီးမှုများ ပေါ်လွင်နေသော်လည်း သူ၏ နတ်ဘုရားဝိညာဉ် အရင်းအမြစ်ကို လျင်မြန်စွာ ထုတ်ပေးလိုက်သည်။

မိစ္ဆာလောကသည် အားကြီးသူက အားနည်းသူကို အနိုင်ကျင့်သော နေရာဖြစ်ပြီး အားနည်းသူများက အားကြီးသူများကို အညံ့ခံခြင်းမှာ သာမန်ကိစ္စတစ်ခုသာ ဖြစ်ကာ အရှက်ရစရာ မဟုတ်ပေ။

မီးမိစ္ဆာသခင်၏ နတ်ဘုရားဝိညာဉ် အရင်းအမြစ်ကို သိမ်းယူပြီးနောက် မုန်လဲ့သည် မိစ္ဆာသခင်နှင့်အတူ မိစ္ဆာလောကသို့ ပြန်သွားကာ နတ်ဆိုးအတောင်ပံမြို့သို့ လမ်းပြခိုင်းလေသည်။

သိကျွမ်းသူ တစ်ယောက် ပါလာတော့ ပိုအဆင်ပြေတာပေါ့။ ဒါက ထာဝရ မပြောင်းလဲတဲ့ အမှန်တရားပဲ။

မီးမိစ္ဆာသခင်၏ လမ်းပြမှုဖြင့် မုန်လဲ့သည် မျက်စိလည်လမ်းမှား မဖြစ်တော့ဘဲ မိစ္ဆာ မျိုးနွယ်စုများကို အတိအကျ ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားသည်။

ဖမ်း။

လု။

ယူ။

လမ်းတစ်လျှောက် တွေ့သမျှ မိစ္ဆာများနှင့် မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုများကို အားနည်းသည်ဖြစ်စေ၊ အားကြီးသည်ဖြစ်စေ အကုန်လုံး ဖမ်းယူသွားလေသည်။

မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စု သုံးလေးခုကို ဝင်ရောက်မွှေနှောက်ပြီးနောက်တွင် မုန်လဲ့သည် မိစ္ဆာ တစ်သန်းကျော်ကို ဖမ်းမိသွားပြီး အချိန်ကာလမျှော်စင်၏ ၉၆ ထပ်မြောက်တွင် နေရာပင် မဆံ့တော့လုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။

ခရီးစဉ်၏ ပန်းတိုင်ဖြစ်သော နတ်ဆိုးအတောင်ပံမြို့နှင့် အဝေးကြီး လိုသေးသော်လည်း မုန်လဲ့မှာ ရွေးချယ်စရာ မရှိသဖြင့် ဤဖမ်းဆီးရေး ခရီးစဉ်ကို အဆုံးသတ်လိုက်ရသည်။

ထို့နောက် မုန်လဲ့သည် မီးမိစ္ဆာသခင်ကို တာဝန်တစ်ခု ပေးလိုက်သည်။ အနီးအနားရှိ မိစ္ဆာများကို တတ်နိုင်သမျှ များများစုဆောင်းထားရန် ဖြစ်သည်။

မီးမိစ္ဆာသခင်က ငြင်းဆန်ချင်သော်လည်း မုန်လဲ့၏ အရှိန်အဝါကို ကြောက်ရွံ့သဖြင့် ခေါင်းညိတ် သဘောတူလိုက်ရသည်။

"ကြိုးစားလုပ်စမ်း... တစ်နေ့ကျရင် ငါ မင်းကို နတ်ဘုရားအမြုတေ တစ်ခု ပေးပြီး မိစ္ဆာဘုရင် ဖြစ်လာအောင် လုပ်ပေးမယ်" ဟု မုန်လဲ့က မီးမိစ္ဆာသခင်ကို အားပေးစကား ပြောပြီးနောက် မိစ္ဆာလောကမှ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။

"ဒီတစ်ခေါက် မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုတွေကို သွားတိုက်တာ ဒီလို အကျိုးအမြတ်တွေ ရလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး... တကယ့်ကို မထင်မှတ်ထားတဲ့ အမြတ်ပဲ"

တိုးလာသော ကြွယ်ဝမှုကို ကြည့်ရင်း မုန်လဲ့ ပြုံးလိုက်မိသည်။ ခုနက ခရီးစဉ်လေး တစ်ခုအတွင်းမှာတင် နိယာမမူလသလင်းကျောက် သုံးသန်းကျော် ဖမ်းဆီးရမိခဲ့သည်။

ဒီအလုပ်က နဂါးကျွန်း၊ နေဝင်တောင်တန်းနဲ့ တိုက်တန်အင်ပါယာတို့ကို သွားပြီး ဓားပြတိုက်ရတာထက် အများကြီး ပိုလွယ်တယ်။

"မိစ္ဆာလောကက ကြီးမားတဲ့ ရွှေတွင်းကြီးတစ်ခုပဲ... ထင်ထားတာထက် ပိုများတဲ့ ရတနာတွေ ရှိနေတယ်... နောက်ဆို ပိုက်ဆံရှာဖို့ မိစ္ဆာလောကကို အဓိကထားရမယ်" ဟု မုန်လဲ့က တိတ်တဆိတ် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

"ငါတို့ ဘယ်ရောက်နေပြီလဲ"

မုန်လဲ့ မျက်လုံးဖွင့်လိုက်ရာ အဆုံးအစမရှိသော သမုဒ္ဒရာပြင်ကြီးပေါ်သို့ ရောက်နေကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။

"သခင်... အခုလေးတင် နဂါးနတ်ဘုရားအင်ပါယာကနေ ထွက်လာပြီး အဆုံးအစမရှိတဲ့ သမုဒ္ဒရာ အရှေ့ဘက်ကို ရောက်နေပါပြီ" ကလောက်စ်က ရိုသေစွာ လျှောက်တင်လိုက်သည် "ရွှေရောင်ကျွန်းစုကို ရောက်ဖို့ ၂ နာရီလောက်ပဲ လိုပါတော့တယ်"

"၂ နာရီ ဟုတ်လား... ဒါဆို မကြာတော့ဘူးပဲ" မုန်လဲ့က အကြောဆန့်ရင်း အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်သည် "မင်းတို့ လက်နက်တွေ ရွေးပြီးပြီလား"

"သခင်... ရွေးပြီးပါပြီ"

မုန်လဲ့က ကျန်နေသော နတ်ဘုရားတစ်ဝက်သုံး လက်နက်များကို သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။

၂ နာရီ အချိန်သည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ကုန်ဆုံးသွားပြီး သူတို့အဖွဲ့သည် ရွှေရောင်ကျွန်းစုသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။

ကောင်းကင်ယံမှ ငုံ့ကြည့်လိုက်လျှင် ကျယ်ပြောလှသော သမုဒ္ဒရာပြင်ကြီးပေါ်တွင် မရေမတွက်နိုင်သော ကျွန်းများ ပြန့်ကျဲနေသည်။

ကျွန်းများသည် ကောင်းကင်ယံရှိ ကြယ်လေးများအလား တည်ရှိနေပြီး ရေပြင်ပေါ်တွင် ပေါလောပေါ်နေသော လိပ်စိမ်းလေးများကဲ့သို့ ကြီးမားသော ကျွန်းတန်းကြီးတစ်ခုကို ဖွဲ့စည်းထားကာ အလွန်လှပပြီး အံ့မခန်း မြင်ကွင်းတစ်ခုကို ဖန်တီးထားလေသည်။

"သခင်... ဒီနေရာက ရွှေရောင်ကျွန်းစုပါ"

ဘာဘရူးစ်က ကျွန်းတန်းကြီးကို ညွှန်ပြကာ "ရွှေရောင် နဂါး-ခြင်္သေ့ မိသားစုက မျိုးဆက်အဆက်ဆက် ဒီနေရာမှာ နေထိုင်လာတာပါ... သူတို့က ဒီပင်လယ်ပြင်ရဲ့ ဘုရင်တွေ ဖြစ်ပြီး သက်ရှိ သန်းထောင်ချီရဲ့ အသက်ကို ချုပ်ကိုင်ထားတာပါ" ဟု ရှင်းပြလိုက်သည်။

မုန်လဲ့က ဖြည်းညင်းစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး "အောက်ဆင်းပြီး ကြည့်ရအောင်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ သခင်"

ကျွန်းပေါ်တွင် လူသားများ၊ သားရဲလူသားများ အပါအဝင် ပြည်သူအများအပြား နေထိုင်ကြသော်လည်း သူတို့သည် ကောင်းကင်ယံတိုက်ကြီးနှင့် အဆက်အသွယ် ပြတ်တောက်နေပုံရပြီး အလွန်ခေတ်နောက်ကျနေလေသည်။

ခေါင်မိုးမလုံသော တဲအိုများတွင် နေထိုင်ကြပြီး စုတ်ပြတ်နေသော မြက်ရက်စကတ်များ၊ ညစ်ပတ်စုတ်ပြတ်နေသော မြက်ဦးထုပ်များ ဝတ်ဆင်ထားကာ အလွန် ဆင်းရဲပင်ပန်းစွာ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းပြုနေကြသည်။

သို့သော် ကျွန်းပေါ်ရှိ အခမ်းနားဆုံးနှင့် အလှပဆုံး အဆောက်အအုံမှာ နတ်ဘုရားကျောင်းတော်များ ဖြစ်နေသည်။

ကျွန်းတိုင်းလိုလိုတွင် နတ်ဘုရားကျောင်းတော် တစ်ခုစီ ရှိပြီး ကျောင်းတော်များအတွင်း အမွှေးတိုင်များ ထွန်းညှိထားကာ ယုံကြည်ကိုးကွယ်သူများ အဆက်မပြတ် ဝင်ထွက်သွားလာနေကြသည်။

"လေ့ကျင့်သူ အရေအတွက်က ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းတောင် မပြည့်ဘူးပဲ" မုန်လဲ့က သက်ပြင်းချလိုက်သည် ။

"ရွှေရောင်ကျွန်းစုမှာ ရွှေရောင် နဂါး-ခြင်္သေ့ မိသားစုက အမြင့်မြတ်ဆုံး ဘုရင်တွေပဲ... ဒီကျွန်းသူကျွန်းသားတွေက သူတို့ရဲ့ ကျွန်တွေ အစေခံတွေ ယုံကြည်မှုစွမ်းအား ထုတ်ပေးတဲ့ ကိရိယာတွေ သက်သက်ပဲ... လူလိုတောင် မဆက်ဆံခံရဘူး"

"ဒါဆို ဒီလိုမိသားစုမျိုးကို ဘာလို့ ထားထားရဦးမှာလဲ" မုန်လဲ့က ခေါင်းခါလိုက်သည် "သွားရအောင်... ရွှေရောင် နဂါး-ခြင်္သေ့ မိသားစုရဲ့ အခြေစိုက်စခန်းကို တိုက်ရိုက်သွားမယ်"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ သခင်"

…

ရွှေရောင် နဂါး-ခြင်္သေ့ တိုက်ကြီးသည် ရွှေရောင်ကျွန်းစုတွင် အကြီးမားဆုံး၊ အတောက်ပဆုံးနှင့် အခမ်းနားဆုံး ကျွန်းဖြစ်သည်။

ကျွန်းဟု ခေါ်သော်လည်း တိုက်ကြီးတစ်ခုနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်သည်။ တောင်မှ မြောက်သို့ ကီလိုမီတာ ခုနစ်ထောင်၊ အရှေ့မှ အနောက်သို့ ကီလိုမီတာ ကိုးထောင် ရှည်လျားပြီး စတုရန်းကီလိုမီတာ သန်းငါးဆယ်ကျော် ကျယ်ဝန်းကာ ပင်လယ်ပြင်ပေါ်ရှိ တိုက်ကြီးတစ်ခုဟု ခေါ်ဆိုနိုင်ပေသည်။

ရွှေရောင် နဂါး-ခြင်္သေ့ ကျွန်း၏ အလယ်ဗဟိုတွင် အလွန်ကြီးမားသော နန်းတော်ကြီးတစ်ခု တည်ရှိနေသည်။

စနစ်တကျ တည်ဆောက်ထားပြီး အလွန်ခမ်းနားထည်ဝါလှသည်။

နန်းတော်ကြီး၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ပေတစ်သောင်း မြင့်သော ရွှေရောင် နဂါး-ခြင်္သေ့ ရုပ်တုကြီး တစ်ခု ရပ်တည်နေသည်။ ရွှေအစစ်ဖြင့် ပြုလုပ်ထားပြီး အလွန်မြင့်မြတ်သော အရှိန်အဝါများကို ထုတ်လွှတ်နေလေသည်။

ယခုအချိန်တွင် ရုပ်တုရှေ့ရှိ ရင်ပြင်ပေါ်၌ လူအမြောက်အမြား ဒူးထောက်နေကြသည်။ စုတ်ပြတ်နေသော အဝတ်အစားများ ဝတ်ဆင်ထားသည့် လူသားများ၊ သားရဲခေါင်းနှင့် လူကိုယ်ရှိသော သားရဲလူသားများ...

အရေအတွက်မှာ တစ်သန်းကျော်ပင် ရှိလေသည်။

ထိုလူများအားလုံးကို ကြိုးများဖြင့် တုပ်နှောင်ထားပြီး သေဒဏ်ပေးခံရမည့် ရာဇဝတ်ကောင်များအလား လူသတ်သမားများ ရောက်လာမည့် အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။

သို့သော် တကယ်တမ်းတွင် သူတို့သည် ရာဇဝတ်ကောင်များ မဟုတ်ဘဲ ရွှေရောင် နဂါး-ခြင်္သေ့ မိသားစုမှ ဖမ်းဆီးလာသော ယဇ်ကောင်များသာ ဖြစ်သည်။

ယဇ်ကောင် တစ်သန်း။

ဒါက အလွန်ကြောက်စရာကောင်းသော ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်သည်။

ထိုယဇ်ကောင်များ၏ အရှေ့တွင် ရွှေရောင် နဂါး-ခြင်္သေ့ မိသားစုမှ လူတစ်သောင်းခန့် ရပ်နေကြသည်။ သူတို့သည် လက်နက်များကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး မျက်နှာများက တင်းမာနေကာ လူတစ်ယောက်ကို ဝိုင်းရံထားကြသည်။

သေချာကြည့်မည်ဆိုလျှင် ထိုလူသည် မုန်လဲ့ သတ်ပစ်ခဲ့သော ရွှေရောင် နဂါး-ခြင်္သေ့ မိသားစု၏ ဘိုးဘေး ဆာခရီ နှင့် ပုံစံတူပင် ဖြစ်သည်။

"သတင်းပို့ပါတယ်"

ကောင်းကင်ယံမှ ပင်လယ်လင်းယုန်ကြီး တစ်ကောင် ရုတ်တရက် ပျံသန်းလာပြီး တောင့်တင်းသန်မာသော လူတစ်ယောက်က ပင်လယ်လင်းယုန်ပေါ်မှ ခုန်ဆင်းကာ ဆာခရီ၏ အရှေ့သို့ အမြန်ပြေးလာသည်။

"ဘိုးဘေးကြီး... သူစိမ်းတွေ တွေ့ရှိထားပါတယ်... စွမ်းအား ဘယ်လောက်ရှိလဲဆိုတာ မသိရပေမဲ့ အမြန်နှုန်းက လျှပ်စီးလို မြန်ပြီး မြင့်မြတ်သော နယ်မြေအဆင့်ထက် အများကြီး သာလွန်ပါတယ်... နတ်ဘုရားတစ်ဝက် စွမ်းအားရှင်တွေ ဖြစ်ဖို့ များပါတယ်"

ထိုလူက အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် သတင်းပို့လိုက်သည် "သူတို့ရဲ့ အမြန်နှုန်းနဲ့ဆိုရင် နောက် ၁ နာရီလောက်နေရင် မိသားစုရဲ့ အခြေစိုက်စခန်းကို ရောက်လာပါလိမ့်မယ်"

"နတ်ဘုရားတစ်ဝက်... အဲဒီ မိစ္ဆာ တကယ် ရောက်လာတာပဲ"

ဆာခရီ၏ မျက်လုံးများမှ အေးစက်သော အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာသည် "အားလုံးပဲ... မိသားစုရဲ့ အသက်အန္တရာယ် ကြုံရမယ့်အချိန် ရောက်လာပြီ... ငါ့အမိန့်ကို နားထောင်ပြီး ကိုယ့်နေရာကိုယ် သွားကြ... ဆင့်ခေါ်ရေး အခမ်းအနားကို စတင်မယ်"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ ဘိုးဘေးကြီး"

အမိန့်ပေးလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ရွှေရောင် နဂါး-ခြင်္သေ့ မိသားစုဝင်များ လှုပ်ရှားလာကြသည်။

မြင့်မြတ်သော နယ်မြေအဆင့် စွမ်းအားရှင် တစ်ထောင်ခန့်သည် ရင်ပြင် အနှံ့အပြားသို့ သွားရောက်ကာ သတ်မှတ်ထားသော နေရာများတွင် ရပ်လိုက်ကြသည်။ ကောင်းကင်ယံမှ ကြည့်မည်ဆိုလျှင် သူတို့၏ နေရာယူထားပုံက ဧရာမ မှော်အစီအရင်ကြီး တစ်ခုနှင့် တူညီနေသည်။

ဆာခရီလည်း အားနေသည် မဟုတ်ဘဲ မှော်အစီအရင်၏ အလယ်ဗဟိုသို့ သွားကာ အစီအရင်၏ မျက်လုံးနေရာတွင် ရပ်လိုက်သည်။

"ငါ့အမိန့်ကို နားထောင်... ချက်ချင်း စတင်မယ်"

ဆာခရီက ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ရွှေရောင် ကြိုးမျှင်လေးများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ယဇ်ကောင်များ၏ လည်ပင်းကို ဖြတ်တောက်လိုက်လေသည်။

တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် မီတာ ရာဂဏန်းပတ်လည်ရှိ ယဇ်ကောင်များ အားလုံး လည်ပင်း သွေးကြောပြတ်သွားပြီး သွေးများ ပန်းထွက်လာသည်။

မြင့်မြတ်သော နယ်မြေအဆင့် စွမ်းအားရှင်များကလည်း ထိုနည်းတူစွာ ယဇ်ကောင်များ၏ လည်ပင်းများကို ဖြတ်တောက်လိုက်ကြရာ တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံများနှင့် တောင်းပန်သံများ ဆူညံသွားလေသည်။

"ဆင့်ခေါ်ခြင်း စတင်မယ်"

ဆာခရီက အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ကိုယ်တွင်းမှ နတ်ဘုရားစွမ်းအားများ ထွက်ပေါ်လာကာ ပတ်ဝန်းကျင်သို့ ပြန့်နှံ့သွားလေသည်။

မြင့်မြတ်သော နယ်မြေအဆင့် စွမ်းအားရှင်များကလည်း မိမိတို့၏ သိုင်းစွမ်းအင်နှင့် မှော်စွမ်းအင်များကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ရာ ပတ်ဝန်းကျင်သို့ ပြန့်နှံ့သွားလေသည်။

"ဝီ..."

လူတိုင်း၏ သိုင်းစွမ်းအင်နှင့် မှော်စွမ်းအင်များ ပေါင်းစပ်သွားပြီး ဧရာမ မှော်အစီအရင်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာကာ တောက်ပသော အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

မှော်အစီအရင်ကြီး ဖြစ်ပေါ်လာသည့် အချိန်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စုပ်ယူအားတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ယဇ်ကောင်များ၏ သွေးများကို ရူးသွပ်စွာ စုပ်ယူလေတော့သည်။

လူတစ်သန်းနီးပါး၏ သွေးများသည် ဤအချိန်တွင် အလွန်လျင်မြန်စွာ စီးဆင်းနေပြီး မည်သို့မှ တားဆီး၍မရတော့ပေ။

တဖြည်းဖြည်းနှင့် လူအချို့ သွေးကုန်သွားပြီး လဲကျသွားသည်။ တစ်ယောက်... နှစ်ယောက်... သုံးယောက်...

စက္ကန့်သုံးဆယ်ပင် မပြည့်မီ လူတစ်သန်းလုံး သေဆုံးသွားကြသည်။ သူတို့၏ မျက်နှာများမှာ ဖြူရော်နေပြီး သွေးထွက်လွန်ကာ သေဆုံးသွားကြသဖြင့် အလွန်သနားစရာ ကောင်းလှသည်။

လူတစ်သန်း၏ သွေးများကို စုပ်ယူပြီးနောက် မှော်အစီအရင်ကြီးသည် သွေးရောင်ပြောင်းသွားပြီး ဆိုးယုတ်လှကာ သွေးနံ့များ ပြည့်နှက်နေပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအင်လှိုင်းများ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

"မျိုးဆက်တွေရဲ့ ဆင့်ခေါ်သံကို နားဆင်ပြီး ပေါ်လာပေးပါ... ကြီးမြတ်တဲ့ သိုးခြင်္သေ့ ဘိုးဘေးကြီး..."

ဆာခရီသည် ရုတ်တရက် ဒူးထောက်လိုက်ပြီး ရိုးသားစွာ ဆုတောင်းလေတော့သည်။

က

မြင့်မြတ်သော နယ်မြေအဆင့် စွမ်းအားရှင် တစ်ထောင်ကလည်း ဒူးထောက်ကာ အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် ဆုတောင်းနေကြသည်။ သေဆုံးသွားသော လူတစ်သန်းအတွက်မူ မည်သူကမျှ ဂရုမစိုက်ကြချေ။

"ဝီ..."

ဧရာမ လေဟာနယ် တံခါးပေါက်ကြီး တစ်ခု မှော်အစီအရင်ကြီး အထက်တွင် ထွက်ပေါ်လာပြီး နက်ရှိုင်းသော ဟိန်းဟောက်သံကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် ဧရာမ ခေါင်းကြီးတစ်ခု လေဟာနယ် တံခါးပေါက်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် ကြီးမားသော ခန္ဓာကိုယ်ကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။

ခန္ဓာကိုယ်က အရမ်းကြီးမားလွန်းသဖြင့် လေဟာနယ် တံခါးပေါက်ကပင် သူ့ကို မဆံ့တော့သလို ဖြစ်နေပြီး လေဟာနယ် တံခါးပေါက်ကို အတင်းတွန်းတိုက်ကာ ထွက်လာရန် ကြိုးစားနေသည်။

ထိုသတ္တဝါကြီးမှာ မီတာ တစ်သောင်းခန့် ရှည်လျားပြီး တစ်ကိုယ်လုံး သွေးရောင်လွှမ်းနေကာ ခေါင်းတွင် ဆိတ်ချိုများ ပေါက်နေပြီး ကျောဘက်တွင် လင်းနို့တောင်ပံများ ပါရှိသော ဧရာမ ခြင်္သေ့ကြီး တစ်ကောင် ဖြစ်လေသည်။

"ဂါး…”