အခန်း ၂၄၅

အခန်း ၂၄၅။ မိစ္ဆာမျိုးဆက်

မှော်အစီအရင်၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ပေါ်ထွက်လာသော ဧရာမ သိုးခြင်္သေ့ကြီးကို မြင်လိုက်ရချိန်၌ ဆာခရီမှာ ၎င်းထံမှ ထွက်ပေါ်နေသော ကြောက်မက်ဖွယ် အရှိန်အဝါကို ခံစားလိုက်ရပြီး ချက်ချင်းပင် ဒူးထောက်ချလိုက်လေသည်။

"သိုးခြင်္သေ့ ဘိုးဘေးကြီးကို အရိုအသေပြုပါသည်"

မြင့်မြတ်သော နယ်မြေအဆင့် တစ်ထောင်ကျော်နှင့် ရွှေရောင် နဂါး-ခြင်္သေ့ မိသားစုဝင်များလည်း အလျင်အမြန် ဒူးထောက်လိုက်ကြလေသည်။ သူတို့၏ အသံများမှာ အလွန်ကျယ်လောင်နေပြီး မိမိတို့၏ ဖခင်အရင်းကို တွေ့လိုက်ရသကဲ့သို့ အလွန်တရာ စိတ်လှုပ်ရှားနေကြသည်။

ဧရာမ သိုးခြင်္သေ့ကြီးက နက်ရှိုင်းသော အသံဖြင့် ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး သွေးရောင် မျက်လုံးများဖြင့် ဆာခရီနှင့် မြင့်မြတ်သော နယ်မြေအဆင့်များကို တစ်ချက် ဝေ့ကြည့်လိုက်လေသည်။ ထို့နောက် လေကို အနံ့ခံကြည့်လိုက်သည်။

"ဘယ်သူ ငါ့ကို ဆင့်ခေါ်တာလဲ... မင်းတို့က ငါ့ရဲ့ မျိုးဆက်တွေလား"

ဆာခရီက ခေါင်းမော့ကာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြန်ဖြေလိုက်လေသည်။

"ဘိုးဘေးကြီး... ဒီနေရာက ကောင်းကင်ယံ တိုက်ကြီးပါ... ကျွန်တော်တို့က လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ရှစ်သောင်းတုန်းက အရှင် ဒီနေရာကို လာလည်တုန်းက ချန်ထားခဲ့တဲ့ သွေးမျိုးဆက်တွေပါ"

ဧရာမ သိုးခြင်္သေ့ကြီးမှာ ချက်ချင်း မမှတ်မိနိုင်ဘဲ အတိတ်၏ မှတ်ဉာဏ်များထဲသို့ နစ်မြုပ်သွားလေသည်။

"ကောင်းကင်ယံ တိုက်ကြီး... လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ရှစ်သောင်းက"

အချိန်အတော်ကြာမှ သူ စကားပြန်စလေသည်။

"အော်... မှတ်မိပြီ... လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ရှစ်သောင်းတုန်းက ငါ ရွှေရောင် နဂါးမကြီး တစ်ကောင်နဲ့ နေခဲ့ဖူးတယ်... မင်းတို့က အဲဒီ ရွှေရောင် နဂါးမကြီးရဲ့ မျိုးဆက်တွေပေါ့"

ဆာခရီ အလွန်ဝမ်းသာသွားပြီး အကြိမ်ကြိမ် ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။

"ဟုတ်ပါတယ်... ဟုတ်ပါတယ်"

ဧရာမ သိုးခြင်္သေ့ကြီး၏ အကြည့်များမှာ နူးညံ့သွားပြီး ခေါင်းလောင်းထိုးသံကဲ့သို့ ကျယ်လောင်သော အသံဖြင့် မေးလိုက်လေသည်။

"ဒီလိုကိုး... ဒါကြောင့် မင်းတို့က ငါ့ကို ဆင့်ခေါ်တဲ့ မိစ္ဆာ သဘောတူညီချက် မှော်အစီအရင်ကို သိနေတာပေါ့... ငါ့ရဲ့ မျိုးဆက်တွေ... အခု ငါ့ကို ဆင့်ခေါ်တာ ဘာကိစ္စ ရှိလို့လဲ"

ဆာခရီ မျက်ရည်များ ကျဆင်းလာပြီး ရှင်းပြလိုက်လေသည်။

"ဘိုးဘေးကြီး... ကယ်ပါဦး... ဒီလောကမှာ အသစ်ပေါ်လာတဲ့ နတ်ဘုရားတစ်ဝက် တစ်ပါး ရှိတယ်... အရမ်း ရက်စက်ပြီး ယုတ်မာတယ်... နဂါးနတ်ဘုရား အင်ပါယာက နတ်ဘုရားတစ်ဝက်တွေကို အကုန် သတ်ပစ်ရုံတင်မကဘူး... ခုနလေးတင် တိုက်တန် အင်ပါယာက နတ်ဘုရားတစ်ဝက်တွေကိုလည်း သတ်ပစ်ခဲ့တယ်... အခု ကျွန်တော်တို့ မိသားစုဆီကို လာနေပြီ... အခြေအနေ မပြောင်းလဲရင် သူ မကြာခင် ရွှေရောင် ကျွန်းစုကို ရောက်လာလိမ့်မယ်... အဲဒီအချိန်ကျရင် ရွှေရောင် နဂါး-ခြင်္သေ့ မိသားစုက လူတစ်သန်း သေရလိမ့်မယ်... မိသားစုက အသက်အန္တရာယ် ကြုံနေရပြီ... အချိန်မရွေး ပျက်စီးသွားနိုင်တယ်... အဲဒါကြောင့် ဘိုးဘေးကြီးကို အနှောင့်အယှက် ပေးရတာပါ... ခွင့်လွှတ်ပေးပါ ဘိုးဘေးကြီး"

ဧရာမ သိုးခြင်္သေ့ကြီး အလွန်ဒေါသထွက်သွားပြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်လေသည်။

"မင်းတို့က ငါ့ရဲ့ မျိုးဆက်တွေ... ငါ့ရဲ့ သွေးတွေ စီးဆင်းနေတာ... ဘယ်သူကများ လာပြီး သတ်ရဲတာလဲ... ဒီက နယ်ခံ နတ်ဘုရားတစ်ဝက်လေးက ဒီလောက်တောင် ရမ်းကားရဲသလား... ငါ ကြည့်ရသေးတာပေါ့"

ဆာခရီ အလျင်အမြန် ဒူးထောက် ကျေးဇူးတင်လိုက်လေသည်။

"ဘိုးဘေးကြီးရဲ့ ကျေးဇူး ကြီးမားလှပါတယ်"

ဧရာမ သိုးခြင်္သေ့ကြီးက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ရင်ပြင်ပေါ်ရှိ လူတစ်သန်း၏ အလောင်းများကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်လေသည်။ ထို့နောက် နှုတ်ခမ်းကို လျှာဖြင့်သပ်လိုက်သည်။

"ထကြတော့... ငါ ဗိုက်ဆာပြီ"

ဆာခရီ အနည်းငယ် ကြောင်အမ်းသွားသော်လည်း ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားပြီး အမိန့်ပေးလိုက်လေသည်။

"ဗိုက်ဆာပြီ... မြန်မြန်... အသင့်ပြင်ထားတဲ့ ယဇ်ကောင်တွေကို ယူလာခဲ့... ဘိုးဘေးကြီး စားလို့ရအောင်"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ ဘိုးဘေးကြီး"

မကြာမီမှာပင် ရွှေရောင် နဂါး-ခြင်္သေ့ မိသားစုဝင်များက ယဇ်ကောင်များကို ခေါ်ဆောင်လာကြလေသည်။ ၎င်းတို့မှာ ဖြူဖြူဖွေးဖွေးနှင့် ဝဝကစ်ကစ် လူသား ကလေးငယ်လေးများ ဖြစ်နေကြသည်။

ထိုကလေးများမှာ အသက် နှစ်နှစ် သုံးနှစ်ခန့်သာ ရှိသေးပြီး သန့်ရှင်းအောင် ရေချိုးထားကြသည်။ အဝတ်အစား မပါဘဲ ဖြူဖြူနုနုလေးများကို လင်ပန်းများထဲ ထည့်၍ ယူဆောင်လာကြခြင်း ဖြစ်သည်။ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် ကလေးငယ် သောင်းဂဏန်းခန့် ရှိလေသည်။

ဆာခရီက လင်ပန်းတစ်ခုကို ယူကာ ရိုသေစွာ ကမ်းပေးလိုက်လေသည်။

"ဘိုးဘေးကြီး... သုံးဆောင်ပါ"

ဧရာမ သိုးခြင်္သေ့ကြီး၏ မျိုးဆက်များအနေဖြင့် ရွှေရောင် နဂါး-ခြင်္သေ့ မိသားစုသည် ဘိုးဘေးကြီးကို ဆင့်ခေါ်သည့် နည်းလမ်းကို သိရုံသာမက ဘိုးဘေးကြီး ဘာကြိုက်သလဲဆိုတာကိုပါ သိရှိထားကြသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယခင်ကလည်း ဤကဲ့သို့သော အတွေ့အကြုံမျိုး ရှိခဲ့ဖူးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ယခင်က မိသားစု အသက်အန္တရာယ် ကြုံရတိုင်း ဤသို့ပင် လုပ်ဆောင်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ လူတစ်သန်းကို ယဇ်ပူဇော်ပြီး ယောကျ်ားလေး တစ်သိန်းကို ယဇ်ကောင်အဖြစ် ပြင်ဆင်ပေးခဲ့ကြသည်။ နှစ်သောင်းချီကြာအောင် ဤနည်းအတိုင်းသာ လုပ်ဆောင်လာခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်လေသည်။

ဤမျှများပြားလှသော လူများ၏ အသက်ကို ဆာခရီ လုံးဝ ဂရုမစိုက်ချေ။ ရွှေရောင် နဂါး-ခြင်္သေ့ မိသားစုအတွက်မူ ရွှေရောင် ကျွန်းစုရှိ ပြည်သူများ အားလုံးမှာ သူတို့ မွေးမြူထားသည့် တိရစ္ဆာန်များနှင့် ကျွန်များသာ ဖြစ်ကြသည်။ တိရစ္ဆာန်များ သေဆုံးသည်ကို မည်သူက ဂရုစိုက်မည်နည်း။

ဧရာမ သိုးခြင်္သေ့ကြီးက ခန္ဓာကိုယ်ကို သေးငယ်သွားအောင် ဖန်တီးလိုက်ပြီး ယောကျ်ားလေးများကို ပါးစပ်ထဲသို့ စုပ်ယူလိုက်လေသည်။ အရိုးကျိုးသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး သွေးများ ပန်းထွက်လာသည်။

"အင်း... ဒီယဇ်ကောင်တွေ မဆိုးဘူး"

ဆာခရီ အလွန်ပျော်ရွှင်သွားလေသည်။

"ဘိုးဘေးကြီး သဘောကျရင် ပြီးတာပါပဲ... ဘာရပ်ကြည့်နေကြတာလဲ... ဘိုးဘေးကြီး သဘောကျနေမှတော့ မြန်မြန် ထပ်ပြင်ပေးလေ... တစ်သိန်း မဟုတ်ဘူး... နှစ်သိန်း... ချက်ချင်း ယဇ်ကောင် နှစ်သိန်း ပြင်ဆင်ပေး"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ"

ရွှေရောင် နဂါး-ခြင်္သေ့ မိသားစုဝင်များ အမိန့်နာခံပြီး ထွက်သွားကြလေသည်။

ဧရာမ သိုးခြင်္သေ့ကြီးသည် ကလေးငယ်များကို စားသောက်နေရသည်ကို အလွန် သာယာနေလေသည်။ ဟင်းကောင်းတစ်ခွက်ကို စားသုံးနေရသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။ ရွှေရောင် နဂါး-ခြင်္သေ့ မိသားစုက မည်သို့ စီမံထားသည်မသိသော်လည်း ဤကလေးငယ်များမှာ ငိုယိုခြင်း မရှိကြချေ။ မကြာမီ သူတို့ အစားခံရတော့မည်ကို လုံးဝ မသိရှိကြပေ။

တစ်နာရီ အချိန်သည် အလျင်အမြန် ကုန်လွန်သွားပြီး ကလေးငယ် တစ်သိန်းလုံး ဧရာမ သိုးခြင်္သေ့ကြီး၏ ဗိုက်ထဲသို့ ရောက်ရှိသွားလေသည်။ သိုးခြင်္သေ့ကြီးမှာ လေချဉ်တက်ကာ သွားကြားထိုးရင်း အလွန် သက်သောင့်သက်သာ ဖြစ်နေလေသည်။

ဆာခရီက ပြုံးရွှင်သော မျက်နှာဖြင့် မေးလိုက်လေသည်။

"ဘိုးဘေးကြီး... ဒီယဇ်ကောင်တွေရဲ့ အရသာ ဘယ်လိုနေလဲ"

ဧရာမ သိုးခြင်္သေ့ကြီးက သူ့ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး မေးလိုက်လေသည်။

"အရမ်း ကောင်းတယ်... ငါ အရမ်း သဘောကျတယ်... ဒါနဲ့... မင်း နာမည် ဘယ်လိုခေါ်လဲ"

ဆာခရီ အလျင်အမြန် ဖြေလိုက်လေသည်။

"ဘိုးဘေးကြီး... ကျွန်တော် နာမည် ဆာခရီ ပါ"

ဧရာမ သိုးခြင်္သေ့ကြီးက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး အမိန့်ပေးလိုက်လေသည်။

"ဆာခရီ... မင်းကို ငါ မှတ်ထားလိုက်ပြီ... ကောင်းကင်ယံ တိုက်ကြီးရဲ့ အခြေအနေကို ငါ့ကို ပြောပြစမ်း"

ဆာခရီ တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ ကောင်းကင်ယံ တိုက်ကြီး၏ အခြေအနေ အသေးစိတ်ကို စတင် ရှင်းပြလိုက်လေသည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ ဘိုးဘေးကြီး"

ဧရာမ သိုးခြင်္သေ့ကြီးက နားထောင်ပြီး တွေဝေသွားလေသည်။ ထို့နောက် ဆာခရီကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ငါ ကောင်းကင်ယံ တိုက်ကြီးကို စရောက်တုန်းက တိုက်တန်တွေက ဒီလောကကို အုပ်စိုးနေတာ... နှစ်ရှစ်သောင်း ကြာတော့ သားရဲလူသားတွေနဲ့ နဂါးတွေ ပေါ်လာလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး... အချိန်တွေ ပြောင်းလဲသွားပြီပဲ... ဒါပေမဲ့ အခုက အခွင့်အရေးကောင်းပဲ... နဂါးနတ်ဘုရား အင်ပါယာနဲ့ တိုက်တန် အင်ပါယာက နတ်ဘုရားတစ်ဝက်တွေ အကုန် သေသွားပြီဆိုတော့ အထက်ပိုင်းမှာ လစ်ဟာနေတဲ့ အချိန်ပဲ... မင်းရဲ့ အခွင့်အရေး ရောက်လာပြီ"

ဆာခရီ ရင်ခုန်သွားလေသည်။

"ဘိုးဘေးကြီး ဆိုလိုတာက..."

ဧရာမ သိုးခြင်္သေ့ကြီးက ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ရွှေရောင် နဂါး-ခြင်္သေ့ မိသားစုကို ဦးဆောင်ပြီး နဂါးနတ်ဘုရား အင်ပါယာနဲ့ တိုက်တန် အင်ပါယာကို သိမ်းပိုက်... ယုံကြည်မှုတွေကို လုယူပြီး နတ်ဘုရား ဖြစ်ဖို့ အခွင့်အရေး ရှာ"

ဆာခရီ အလွန် စိတ်ဝင်စားသွားသော်လည်း အနည်းငယ် တွန့်ဆုတ်နေသေးသည်။ သူသည် သာမန် နတ်ဘုရားတစ်ဝက် တစ်ပါးသာ ရှိသေးသည်။ ထို့အပြင် မကြာမီကမှ နတ်ဘုရား ကိုယ်ပွား တစ်ခု ဆုံးရှုံးထားခဲ့ရသည်။ တိုက်တန် နတ်ဘုရားနှင့် နဂါးနတ်ဘုရားကို သူ မစိန်ခေါ်ရဲချေ။

"ဒါပေမဲ့ ဘိုးဘေးကြီး... တိုက်တန် နတ်ဘုရားနဲ့ နဂါးနတ်ဘုရားက ခွင့်ပြုမှာ မဟုတ်ဘူးထင်တယ်"

ဧရာမ သိုးခြင်္သေ့ကြီးက အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်လေသည်။

"စိတ်ချ... မင်းအတွက် သူတို့ကို ငါ ကာကွယ်ပေးမယ်... နတ်ဘုရားတွေက နတ်ဘုရား ဖြစ်ပြီး နှစ်တစ်သောင်း ကြာရင် ခန္ဓာကိုယ် အစစ်နဲ့ ဒီလောကကို ဆင်းလာလို့ မရတော့ဘူး... ဒါပေမဲ့ ငါတို့ မိစ္ဆာတွေက မိစ္ဆာ သဘောတူညီချက်ကနေ ဆင်းလာလို့ ရတယ်... ငါ ရှိနေတာပဲ... တိုက်တန် နတ်ဘုရားနဲ့ နဂါးနတ်ဘုရားရဲ့ နတ်ဘုရား စွမ်းအား ကိုယ်ပွားကို ဘာကြောက်စရာ လိုလဲ"

ဆာခရီ အလွန် ဝမ်းသာသွားပြီး အကြိမ်ကြိမ် ဒူးထောက် ကျေးဇူးတင်လိုက်လေသည်။

"ဘိုးဘေးကြီးရဲ့ လမ်းညွှန်မှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်... ဘိုးဘေးကြီးရဲ့ ကျေးဇူး ကြီးမားလှပါတယ်"

ဧရာမ သိုးခြင်္သေ့ကြီးက အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်လေသည်။

"မင်း နတ်ဘုရား ဖြစ်လာရင် ငါ့မှာ စစ်မှန်တဲ့ နတ်ဘုရား မျိုးဆက် နောက်တစ်ယောက် တိုးလာမှာပေါ့... ငါတို့ သိုးခြင်္သေ့ မိသားစုရဲ့ စွမ်းအားလည်း ပိုကြီးလာမှာပဲ"

ဆာခရီ အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားနေလေသည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ ဘိုးဘေးကြီး... ဒါပေမဲ့ အခု လောလောဆယ် အရေးကြီးဆုံးက အဲဒီ မုန်လဲ့ ဆိုတဲ့ ယုတ်မာတဲ့ကောင်ကို ရှင်းဖို့ပဲ... သူက အခုအချိန်မှာ အကြီးမားဆုံး အန္တရာယ်ပဲ"

ဧရာမ သိုးခြင်္သေ့ကြီးက မျက်ခွံလေး ပင့်ကြည့်လိုက်ပြီး မုန်လဲ့ကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ချေ။ သူသည် သက်တမ်းရင့် မိစ္ဆာဘုရင်ကြီး တစ်ပါးဖြစ်သည်။ သက်ရှိ တစ်ထရီလီယံကို အုပ်ချုပ်နေသူ ဖြစ်ရာ နတ်ဘုရားတစ်ဝက် တစ်ပါးက သူ့အတွက် ဘာမျှ မဟုတ်ပေ။

"နယ်ခံ နတ်ဘုရားတစ်ဝက်လေး တစ်ပါးပဲ... ဂရုစိုက်စရာ မလိုပါဘူး... ငါ လက်တစ်ဖက်တည်းနဲ့ သတ်လို့ရတယ်"

ဆာခရီက မြှောက်ပင့်ပေးလိုက်လေသည်။

"ဘိုးဘေးကြီးရဲ့ စွမ်းအားက ကောင်းကင်ဘုံလို ကြီးမားလှပါတယ်... မုန်လဲ့ ဆိုတဲ့ကောင် သာ ရောက်လာရင် သေချာပေါက် အရိုးတောင် ရှာမရအောင် သေရမှာပါ"

ထိုစဉ် ဝုန်းခနဲ အသံနှင့်အတူ အရှေ့ဘက်မှ ရုတ်တရက် အသည်းခိုက်မတတ် အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။ ဆာခရီ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ခါသွားလေသည်။

"ဘာဖြစ်တာလဲ"

မြင့်မြတ်သော နယ်မြေအဆင့် တစ်ယောက်က ပြေးထွက်သွားလေသည်။

"ဘိုးဘေးကြီး... ကျွန်တော် သွားကြည့်လိုက်ပါ့မယ်"

သို့သော် ချက်ချင်းပင် အနောက်သို့ လွင့်စင်လာပြီး မြေပြင်ပေါ်၌ မလှုပ်မယှက် ဖြစ်သွားလေသည်။ ဆာခရီ အလျင်အမြန် ကြည့်လိုက်ရာ ထိုမြင့်မြတ်သော နယ်မြေအဆင့်၏ အရိုးများ အကုန် ကျိုးနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ အကြမ်းဖက်၍ ရိုက်ချိုးခံလိုက်ရသည်မှာ သေချာလှသည်။

ဆာခရီ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ခါသွားလေသည်။ ကြီးမားသော ပုံရိပ်ကြီး တစ်ခု နန်းတော်များကြားမှ ဤဘက်သို့ လျှောက်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ထိုပုံရိပ်ကြီးမှာ ပေတစ်ရာခန့် မြင့်ပြီး တစ်ကိုယ်လုံး အမည်းရောင် ဖြစ်နေသည်။ ကြွက်သားများက အဖုအထစ်များ ဖြစ်နေကာ တိုက်တန် တစ်ယောက် ဖြစ်နေလေသည်။

"မုန်လဲ့... သူ ရောက်လာပြီ"

ဤတိုက်တန်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဆာခရီ အံ့ဩတကြီး အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။ ထို့နောက် သေချာကြည့်လိုက်ရာ ဘာဘရူးစ်၏ ပခုံးပေါ်တွင် လူသုံးယောက် ရပ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ထိုအထဲမှ တစ်ယောက်ကတော့ သူ နေ့တိုင်း ညတိုင်း တွေးနေသည့် လူပင် ဖြစ်လေသည်။

"ဘာဘရူးစ်... သူက ဘယ်လိုလုပ် ရောက်လာတာလဲ"

ဆာခရီ လက်သီးကို ဆုပ်လိုက်ပြီး မျက်လုံးများထဲမှ ဒေါသမီးများ တောက်လောင်လာကာ ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်လေသည်။

"မုန်လဲ့... မင်းလို ယုတ်မာတဲ့ကောင်က တကယ် ရောက်လာရဲတာပဲ"

အသံကြားသဖြင့် မုန်လဲ့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ဆာခရီကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။ မျက်လုံးများထဲတွင် အေးစက်သော အလင်းတန်းများ ဖြတ်ပြေးသွားပြီး သတ်ဖြတ်ချင်စိတ်များ ပေါ်လာလေသည်။

"ဟင်... ဆာခရီ... မင်းက အပိုင်းပိုင်း ခုတ်ထစ်ခံရဖို့ ထိုက်တန်တယ်"

ဆာခရီက ရက်စက်စွာ ပြုံးလိုက်လေသည်။

"သေမယ်... ဒီနေ့ ဘယ်သူ သေမလဲဆိုတာ ကြည့်ကြသေးတာပေါ့... မင်းက ငါ့ရဲ့ ကိုယ်ပွားကို သတ်ပြီး ငါ့ရဲ့ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြိုးစားအားထုတ်မှုတွေကို ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့တယ်... ဒီနေ့ ငါ့ဆီကိုတောင် ရောက်လာရဲသေးတယ်... မင်းကို အပိုင်းပိုင်း ခုတ်ထစ်ပြီး ငါ့ရဲ့ ဒေါသကို ပြေအောင် လုပ်ရမယ်"

မုန်လဲ့က လေထဲသို့ ပျံတက်သွားပြီး လျှပ်စီးတစ်တန်းအလား ပြေးဝင်သွားလေသည်။ ကလောက်စ်၊ နာဂျီယာ၊ ဆယ်စီယာနှင့် ဘာဘရူးစ်တို့ကလည်း အနောက်မှ လိုက်ပါသွားကြသည်။

"ဟားဟား"

ဆာခရီက ဘာဘရူးစ်ကို ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်နေလေသည်။

"ဘာဘရူးစ်... သစ္စာဖောက်ကောင်... မင်းက သူ့ရဲ့ ကျွန်ခံဖို့တောင် သဘောတူတယ်ပေါ့"

ဘာဘရူးစ်က အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။

"ဆာခရီ... ကြီးမြတ်တဲ့ သခင်ရဲ့ ကျွန်ခံရတာ ငါ ကျေနပ်တယ်... မင်းသာ သခင်ပေးတဲ့ အခွင့်အရေးကို မယူခဲ့တာ... ဒီနေ့တော့ မင်းရဲ့ ရွှေရောင် နဂါး-ခြင်္သေ့ မိသားစုနဲ့အတူ ပျက်စီးရတော့မှာပဲ"

ဆာခရီက လှောင်ရယ် ရယ်လိုက်လေသည်။

"ပျက်စီးရမယ်... ဟားဟားဟား... ဘိုးဘေးကြီး ရှိနေသရွေ့ ငါ မသေဘူး... ရွှေရောင် နဂါး-ခြင်္သေ့ မိသားစုလည်း မပျက်စီးဘူး... သေရမှာက မင်းတို့ပဲ"

မုန်လဲ့၊ ဘာဘရူးစ်နှင့် အခြားသူများက ဧရာမ သိုးခြင်္သေ့ကြီးကို ကြည့်လိုက်ကြလေသည်။ တကယ်တော့ သူတို့ ရွှေရောင် နဂါး-ခြင်္သေ့ တိုက်ကြီးကို ရောက်လာကတည်းက အလွန် ကြောက်စရာကောင်းသော အရှိန်အဝါကို ခံစားနေခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။ ဆိုးယုတ်သည်။ ရက်စက်သည်။ သွေးဆာနေသည်။

ရွှေရောင် နဂါး-ခြင်္သေ့ မိသားစုတွင် ကြောက်စရာကောင်းသော တည်ရှိမှု တစ်ခု ပေါ်လာပြီဆိုတာကို သူတို့ ချက်ချင်း သိလိုက်ကြသည်။ သို့သော် ရွှေရောင် နဂါး-ခြင်္သေ့ မိသားစု၏ လက်ပါးစေများကို ရှင်းလင်းနေရသဖြင့် အနည်းငယ် နောက်ကျသွားခြင်း ဖြစ်လေသည်။

"ဘိုးဘေးကြီး"

အားလုံး ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြပြီး ဧရာမ သိုးခြင်္သေ့ကြီးကို လေးနက်သော အကြည့်များဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြလေသည်။ အနိမ့်ဆုံးပင် မြင့်မြတ်သော နယ်မြေအဆင့် ရှိသည့် မျိုးနွယ်စုဖြစ်ရာ စွမ်းအားက သေချာပေါက် ကြောက်စရာကောင်းမည်သာ ဖြစ်သည်။ သတိထားရမည်။

"အရမ်း ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အရှိန်အဝါပဲ... ဒါ နတ်ဘုရားတစ်ဝက် ဟုတ်သေးရဲ့လား... ဒီပုံစံကို ကြည့်ရတာ... မိစ္ဆာလောကက သိုးခြင်္သေ့ မျိုးနွယ်စု ဖြစ်ရမယ်... သိုးခြင်္သေ့... မိစ္ဆာလောကရဲ့ အလယ်အလတ် မိစ္ဆာတစ်မျိုးလေ... အရေအတွက် အရမ်းများပြီး မိစ္ဆာ စစ်တပ်တွေထဲမှာ အဓိက တိုက်ခိုက်ရေး အင်အားစုတွေပဲ... အနိမ့်ဆုံးတောင် မြင့်မြတ်သော နယ်မြေအဆင့် ရှိတယ်... ဒီလိုကိုး"

ဆာခရီက ရိုသေစွာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ဘိုးဘေးကြီး... သူတို့က ရွှေရောင် နဂါး-ခြင်္သေ့ မိသားစုကို ဖျက်ဆီးမယ့် လူဆိုးတွေပါ... မိသားစုကို ဒုက္ခတွင်းထဲကနေ ကယ်တင်ပေးပါ ဘိုးဘေးကြီး"

ဧရာမ သိုးခြင်္သေ့ကြီးက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သွေးရောင် မျက်လုံးများဖြင့် မုန်လဲ့တို့ အဖွဲ့ကို ကြည့်လိုက်လေသည်။

"စိတ်ချ... မင်းတို့က ငါ့ရဲ့ မျိုးဆက်တွေပဲ... မင်းတို့ကို ဘေးကင်းအောင် ငါ ကာကွယ်ပေးမယ်... မင်းတို့က ငါ့ရဲ့ မျိုးဆက်တွေကို ထိခိုက်အောင် လုပ်ဖို့ ကြိုးစားရဲတယ်... သေဖို့ ထိုက်တန်တယ်"

မုန်လဲ့ အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားလေသည်။

"မင်းရဲ့ မျိုးဆက်တွေ... မင်းက မိစ္ဆာလောကက သိုးခြင်္သေ့လေ... ရွှေရောင် နဂါး-ခြင်္သေ့ မိသားစုက ဘယ်လိုလုပ် မင်းရဲ့ မျိုးဆက်တွေ ဖြစ်သွားတာလဲ"

ဆာခရီက အေးစက်စက် ပြောလိုက်လေသည်။

"မုန်လဲ့... ယုတ်မာတဲ့ကောင်... ဒီအချိန်ရောက်မှတော့ မင်းကို ငါ အမှန်တိုင်း ပြောပြမယ်... ငါတို့ ရွှေရောင် နဂါး-ခြင်္သေ့ မိသားစုက ဘိုးဘေးကြီး လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ရှစ်သောင်းတုန်းက ကောင်းကင်ယံ တိုက်ကြီးကို လာလည်တုန်းက ချန်ထားခဲ့တဲ့ မျိုးဆက်တွေပဲ... ငါတို့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ ကြီးမြတ်ပြီး စစ်မှန်တဲ့ ဘိုးဘေးကြီးရဲ့ သွေးတွေ စီးဆင်းနေတယ်"

မုန်လဲ့က ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။

"အော်... ဒီလိုကိုး... ဒါကြောင့် ဒီလောက်တောင် ရက်စက်နေတာကိုး... မိစ္ဆာတွေရဲ့ မျိုးဆက်တွေ ဖြစ်နေတာကိုး... ဒီလိုဆိုမှတော့ အကုန်လုံးကို တစ်ခါတည်း ရှင်းပစ်လိုက်မယ်”