အခန်း ၂၄၇

အခန်း ၂၄၇။ ဒြပ်စင် နှလုံးသား၊ မုန်လဲ့ သေသွားပြီလား

ဆာခရီ၏ နောက်ဆက်တွဲကိစ္စကိုတော့ မုန်လဲ့ ဂရုစိုက်မနေတော့ပေ။ သေခါနီး လူတစ်ယောက်ကို ဘယ်သူမှ ကယ်တင်ပေးနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

မုန်လဲ့သည် ရွှေရောင် နဂါး-ခြင်္သေ့ မိသားစု၏ ရတနာတိုက်ကို ရှာတွေ့သွားပြီးနောက် အသစ်တစ်ဖန် ဓားပြတိုက်ခြင်းကို စတင်လိုက်လေသည်။

ရွှေရောင်ကျွန်းစု၏ ဘုရင်တစ်ဆူဖြစ်သော ရွှေရောင် နဂါး-ခြင်္သေ့ မိသားစု၏ ရတနာတိုက်မှာ နဂါးနတ်ဘုရားအင်ပါယာနှင့် တိုက်တန်အင်ပါယာတို့လောက် မကြွယ်ဝသော်လည်း မဆိုးလှပေ။

ရွှေဒင်္ဂါးများနှင့် နိယာမမူလ သလင်းကျောက်များကပင် မုန်လဲ့အား တစ်ဘီလီယံနီးပါး ရရှိစေခဲ့ပြီး အခြားရတနာများမှာမူ ရေတွက်၍ပင် မရနိုင်တော့ချေ။

မုန်လဲ့က အားနာမနေဘဲ အားလုံးကို ထုပ်ပိုးသိမ်းဆည်းလိုက်ရာ အလွန်ကြီးမားသော အမြတ်အစွန်းများ ရရှိသွားလေသည်။ ရတနာတိုက်ထဲမှ ထွက်လာချိန်တွင် တစ်နာရီကျော် ကြာမြင့်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်၌ ဆာခရီမှာ အရိုးစုတစ်ပုံအဖြစ်သာ ကျန်ရစ်နေပြီး အလွန်သနားစရာကောင်းစွာ သေဆုံးသွားလေပြီ။

"မင်းတို့ လုပ်တာ အရမ်းကောင်းတယ်"

မုန်လဲ့က မိစ္ဆာများကို ချီးကျူးလိုက်ပြီးနောက် မီးမိစ္ဆာသခင်မှလွဲ၍ ကျန်မိစ္ဆာအားလုံးကို ကျေးဇူးဆပ်သည့်အနေဖြင့် အချိန်ကာလမျှော်စင်ထဲသို့ ထည့်သွင်းပေးလိုက်သည်။ မီးမိစ္ဆာသခင်ကိုမူ မိစ္ဆာလောကသို့ ပြန်ပို့လိုက်လေသည်။

တစ်ခဏအတွင်း ကျယ်ပြန့်သော ရင်ပြင်ကြီးပေါ်တွင် မုန်လဲ့ တစ်ယောက်တည်းသာ ကျန်ရစ်နေပြီး အလွန် ဟာလာဟင်းလင်းဖြစ်နေလေသည်။ မုန်လဲ့က နန်းတော်တစ်ခုကို ကျပန်းရွေးချယ်လိုက်ပြီး အစားအစာအချို့ စားရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

မီးတောက်များ ထတောက်လာပြီး ဟင်းရည်များ ဆူပွက်လာသည်။

မကြာမီမှာပင် မွှေးကြိုင်လှသော အနံ့များ ပျံ့လွင့်လာသည်။ နတ်ဘုရားဝက်သား တစ်ဖတ်ကို ကောက်ယူကာ ပါးစပ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။

''အင်း''

''မွှေးလိုက်တား”

''စပ်တယ်''

''အရမ်းစားလို့ကောင်းတာပဲ''

"စနစ်... အကြိမ် ၁၀၀၀ အကန့်အသတ်မရှိ ကောက်ယူခြင်း လုပ်ပေး"

ဖြတ်ခနဲ အသံနှင့်အတူ ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုထဲမှ နိယာမမူလသလင်းကျောက် ၁၀၀၀ လျော့ကျသွားလေသည်။

''ကောက်ယူခြင်း အောင်မြင်ပါတယ်... ရှာ့ခ်·ဘရိုင်ယန် ရဲ့ လက်စွပ်တစ်ကွင်း ရရှိပါတယ်''

''...''

''ကောက်ယူခြင်း အောင်မြင်ပါတယ်... နတ်ဘုရားအမြုတေ တစ်ခု ရရှိပါတယ်... ပေါင်းစပ်မလား''

""ဒီတစ်ခေါက်လည်း အမှောင်ဓာတ် နတ်ဘုရားအမြုတေပဲ""

''...''

''ကောက်ယူခြင်း အောင်မြင်ပါတယ်... နိယာမ အပိုင်းအစ တစ်ခု ရရှိပါတယ်... ပေါင်းစပ်မလား''

"ပေါင်းစပ်မယ်"

"ဒီတစ်ခေါက်က မြေနဲ့ လေ ပေါင်းစပ်နိယာမ အပိုင်းအစလား... မဆိုးဘူး မဆိုးဘူး... အရင်ဆုံး ၁၀၀ ရာခိုင်နှုန်းအထိ မြှင့်တင်လိုက်မယ်"

"နောက်ထပ် အကြိမ် ၁၀၀၀ ထပ်လုပ်"

''...''

"နောက်ထပ် အကြိမ် ၁၀၀၀ ထပ်လုပ်"

''...''

''ကောက်ယူခြင်း အောင်မြင်ပါတယ်... ဒြပ်စင် နှလုံးသား တစ်ခု ရရှိပါတယ်''

"ဒြပ်စင် နှလုံးသား... ဘာကြီးလဲ"

မုန်လဲ့ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက် သူ၏ လက်ထဲတွင် မီးရောင်ကဲ့သို့ နီရဲနေသော ဘဲဥပုံ သလင်းကျောက်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

ဤသလင်းကျောက်မှ ပြင်းထန်လှသော မီးဒြပ်စင် လှိုင်းဂယက်များ ထွက်ပေါ်နေပြီး အပူချိန်မှာ အံ့မခန်း မြင့်မားလှသည်။ လက်ထဲတွင် ကိုင်ထားရုံဖြင့် မုန်လဲ့မှာ ပူလောင်မှုကို ခံစားနေရသည်။

"ဒိုဒိုလာ... ဒြပ်စင် နှလုံးသားဆိုတာ ဘာပစ္စည်းလဲ" မုန်လဲ့က နားမလည်သဖြင့် မေးလိုက်လေသည်။

"ဒြပ်စင် သက်ရှိတွေရဲ့ ဥလေ... တခြားစကားနဲ့ ပြောရရင် ဒြပ်စင် သက်ရှိတွေရဲ့ သန္ဓေသားပေါ့... သင့်တော်တဲ့ အခြေအနေပေးရင် ဒြပ်စင် သက်ရှိလေးတွေ ပေါက်ဖွားလာနိုင်တယ်" ဟု ဒိုဒိုလာက အေးဆေးစွာ ရှင်းပြလေသည်။

"ဒြပ်စင် သက်ရှိတွေရဲ့ ဥ" မုန်လဲ့ နားလည်သွားသည်။

ဒြပ်စင် သက်ရှိဆိုသည်မှာ အသားနှင့် သွေးဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော သက်ရှိများနှင့် မတူညီသည့် ထူးခြားသော သက်ရှိတစ်မျိုး ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် ဒြပ်စင်လောကကဲ့သို့ အလွန်ထူးခြားသော ပတ်ဝန်းကျင်များတွင်သာ ပေါက်ဖွားတတ်ကြသည်။

ရုပ်ဝတ္ထု ခန္ဓာကိုယ် မရှိခြင်း သို့မဟုတ် ခန္ဓာကိုယ်ကို ဒြပ်စင်များဖြင့် သီးသန့် ဖွဲ့စည်းထားခြင်းကြောင့် ဒြပ်စင် သက်ရှိများသည် စိတ်ကူး၍မရနိုင်သော စွမ်းရည်များကို ပိုင်ဆိုင်ထားလေ့ရှိကြသည်။

"မီးဒြပ်စင် သက်ရှိ"

မုန်လဲ့ တွေးတောလိုက်ပြီးနောက် ဤဒြပ်စင် နှလုံးသားကို အချိန်ကာလမျှော်စင်၏ ၉၁ ထပ်မြောက်ရှိ မီးတောင်တစ်ခုထဲသို့ ပစ်ချလိုက်သည်။ ထို့နောက် မီးဒြပ်စင် သလင်းကျောက် အမြောက်အမြားကို ထုတ်ယူကာ စွမ်းအင်စုဆောင်းရေး မှော်ဝင်္ကပါ တစ်ခုကို ဖန်တီးပေးလိုက်လေသည်။

"လုပ်သင့်တာတွေ အကုန်လုပ်ပြီးသွားပြီ... ပေါက်ဖွားလာမလား မလာဘူးလားဆိုတာကတော့ မင်းရဲ့ ကံကြမ္မာပဲ"

''...''

''ကောက်ယူခြင်း အောင်မြင်ပါတယ်... နိယာမ အပိုင်းအစ တစ်ခု ရရှိပါတယ်... ပေါင်းစပ်မလား''

"အင်း... ဒီတစ်ခေါက်က ရေနဲ့ မီး ပေါင်းစပ်နိယာမ အပိုင်းအစပဲ... ၁၀၀ ရာခိုင်နှုန်းအထိ မြှင့်တင်လိုက်မယ်"

''...''

"နောက်ထပ် အကြိမ် ၁၀၀၀ ထပ်လုပ်"

''...''

''ကောက်ယူခြင်း အောင်မြင်ပါတယ်... လျှပ်စီးဒြပ်စင် အယ်လ်ဖ် တစ်ကောင်ရဲ့ အလောင်းကို ရရှိပါတယ်''

"လျှပ်စီးဒြပ်စင် အယ်လ်ဖ်"

မုန်လဲ့ စိတ်ထဲတွင် တွေးလိုက်ရာ မျက်စိရှေ့တွင် အလွန်လှပပြီး ခရမ်းရောင်အသားအရေနှင့် ချွန်မြသော နားရွက်များရှိသည့် လှပသော အယ်လ်ဖ် တစ်ကောင် ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

"ဒါ လျှပ်စီးဒြပ်စင် အယ်လ်ဖ်ရဲ့ အလောင်းလား"

မုန်လဲ့ မဆိုင်းမတွပင် ""စနစ်... သူ့ရဲ့ မွေးရာပါ စွမ်းရည်ဖြစ်တဲ့ လျှပ်စီးဒြပ်စင် အသွင်ပြောင်းခြင်းကို လုယူပေး"" ဟု အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

''လျှပ်စီးဒြပ်စင် အသွင်ပြောင်းခြင်းသည် လျှပ်စီးဒြပ်စင် အယ်လ်ဖ်များ၏ သီးသန့် မွေးရာပါ စွမ်းရည်ဖြစ်ပြီး အဆင့်မြင့် မွေးရာပါ စွမ်းရည်တစ်ခု ဖြစ်ပါတယ်'' စနစ်က အေးစက်စွာ ဖြေကြားလေသည်။ ''ခန့်မှန်းတန်ဖိုး - လျှပ်စီးဒြပ်စင် အသွင်ပြောင်းခြင်းကို လုယူရန် နိယာမမူလ သလင်းကျောက် ၅ ခု လိုအပ်ပါတယ်''

''နိယာမမူလ သလင်းကျောက် ၅ ခုတည်းလား... ပြဿနာ မရှိပါဘူး''

"လုယူမယ်"

ခဏအကြာတွင် မုန်လဲ့သည် လျှပ်စီးဒြပ်စင် အသွင်ပြောင်းနိုင်သည့် စွမ်းရည်ကို အောင်မြင်စွာ ရရှိသွားလေသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့ ငွေရောင်လျှပ်စီးကြောင်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး လျှပ်စီးကြောင်းများ ပိုမိုများပြားလာသည်နှင့်အမျှ...

သူ့တစ်ကိုယ်လုံး လျှပ်စီးကြောင်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ကျယ်ဝန်းလှသော နန်းတော်အတွင်း နေရာအနှံ့ ရွေ့လျားသွားလာနေလေသည်။ အမြန်နှုန်းမှာ အမြင့်မားဆုံးသို့ ရောက်ရှိနေပြီး သာမန် လျှပ်စီးကြောင်းတစ်ခုနှင့် ဘာမျှမကွာခြားတော့ပေ။

အချိန်အနည်းငယ်ကြာပြီးနောက် မုန်လဲ့သည် လူ့ပုံစံသို့ ပြန်လည်ပြောင်းလဲသွားလေသည်။ သူသည် ဤစွမ်းရည်ကို အလွန်သဘောကျနေပြီး အသက်ရှင်သန်ရေးနှင့် ရန်သူကို ရင်ဆိုင်ရန် နည်းလမ်းတစ်ခု ထပ်တိုးလာသဖြင့် ဂုဏ်ပြုစရာပင် ဖြစ်သည်။

"စနစ်... ဆက်လုပ်မယ်"

''...''

''ကောက်ယူခြင်း အောင်မြင်ပါတယ်... နိယာမ အပိုင်းအစ တစ်ခု ရရှိပါတယ်... ပေါင်းစပ်မလား''

"သစ်သားနဲ့ မြေ... အရင်ဆုံး ၁၀၀ ရာခိုင်နှုန်းအထိ မြှင့်တင်လိုက်မယ်"

''...''

"စနစ်... နောက်ထပ် အကြိမ် ၁၀၀၀ ထပ်လုပ်"

''ကောက်ယူခြင်း အောင်မြင်ပါတယ်... နတ်ဘုရားအမြုတေ တစ်ခု ရရှိပါတယ်... ပေါင်းစပ်မလား''

"ရွှေဓာတ် အဆင့်နိမ့်နတ်ဘုရားအမြုတေ"

''...''

"နောက်ထပ် အကြိမ် ၁၀၀၀ ထပ်လုပ်"

''...''

''ကောက်ယူခြင်း အောင်မြင်ပါတယ်... နိယာမ အပိုင်းအစ တစ်ခု ရရှိပါတယ်... ပေါင်းစပ်မလား''

"ဟင်... ဒီတစ်ခေါက်က ရွှေ၊ အမှောင်နဲ့ ရေခဲ သုံးခုပေါင်းစပ်ထားတဲ့ အပိုင်းအစလား... ရွှေ၊ အမှောင်၊ ရေခဲ... တွေးကြည့်ရတာတော့ သေခြင်းတရား နိယာမဘက်ကို သွားတော့မယ့်ပုံပဲ"

"နောက်ထပ် အကြိမ် ၁၀၀၀ ထပ်လုပ်"

''ကောက်ယူခြင်း အောင်မြင်ပါတယ်... ဝိညာဉ် ရေခဲရည် ၁ စက် ရရှိပါတယ်... ပေါင်းစပ်မလား''

"ဝိညာဉ် ရေခဲရည်... ဘာကြီးလဲ"

"မင်း ဝိညာဉ် ရေခဲရည်အကြောင်း ဘယ်က ကြားလာတာလဲ"

ဒိုဒိုလာ အလွန်အံ့ဩသွားသည်။ "ဝိညာဉ် ရေခဲရည်ဆိုတာ နတ်ဘုရားဝိညာဉ်ကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်တဲ့ အကောင်းဆုံး ရတနာတစ်ခုပဲ... လိုချင်တိုင်း ရနိုင်တာမဟုတ်ဘဲ အရမ်းရှားပါးတဲ့ ပစ္စည်းတစ်ခုပဲ"

"နတ်ဘုရားဝိညာဉ်ကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်တဲ့ အကောင်းဆုံး ရတနာ" မုန်လဲ့ စိတ်ဝင်စားသွားလေသည်။

"ဝိညာဉ် ရေခဲရည် ၁ စက်က နတ်ဘုရားတစ်ဝက်ရဲ့ နတ်ဘုရားဝိညာဉ်ကို အဆင့်နိမ့်နတ်ဘုရားအဆင့်အထိ ရောက်အောင် လုပ်ပေးနိုင်တယ်... အရေအတွက်သာ လုံလောက်မယ်ဆိုရင် အဆင့်မြင့်နတ်ဘုရားတွေအတွက်တောင် အသုံးဝင်တယ်"

ဒိုဒိုလာက သက်ပြင်းချရင်း "ဒါပေမဲ့ ဝမ်းနည်းစရာက ဝိညာဉ် ရေခဲရည်က ပြန်လည်မဖြည့်တင်းနိုင်တဲ့ သယံဇာတမျိုး ဖြစ်နေတာပဲ... သုံးလိုက်တာနဲ့ နည်းသွားတော့တာပဲ... နတ်ဘုရားဝိညာဉ် သလင်းကျောက်ထက်တောင် ပိုပြီး ရှားပါးသေးတယ်... ဒါပေမဲ့ ဒီပစ္စည်းမှာ ဆိုးကျိုးတစ်ခုတော့ ရှိတယ်... ဝိညာဉ် ရေခဲရည်ကို သောက်လိုက်တာနဲ့ နတ်ဘုရားဝိညာဉ်က အေးခဲသွားပြီး အိပ်မောကျသွားလိမ့်မယ်... တစ်နှစ်လောက်ကြာမှ ပြန်နိုးလာမှာ... ဒါကြောင့်လည်း ဝိညာဉ် ရေခဲရည်လို့ နာမည်တွင်တာပေါ့"

"နတ်ဘုရားဝိညာဉ်ကို နတ်ဘုရားတစ်ဝက်အဆင့်ကနေ အဆင့်နိမ့်နတ်ဘုရားအဆင့်အထိ ရောက်အောင် လုပ်ပေးနိုင်တယ်... ဒီအာနိသင်က တကယ်ကို မယုံနိုင်စရာပဲ"

မုန်လဲ့ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားပြီး ဝိညာဉ် ရေခဲရည် ၁ စက်ကို ချက်ချင်း သောက်လိုက်လေသည်။ ဒိုဒိုလာ နောက်ဆုံးပြောလိုက်သည့် စကားကိုမူ သူ လုံးဝ သတိမထားမိလိုက်ချေ။

''ဝီ...''

ဝိညာဉ် ရေခဲရည်သည် ရေခဲသလင်းကျောက်နှင့်တူသော ကြည်လင်သည့် အရည်တစ်မျိုးဖြစ်ပြီး အေးစက်သော အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်နေသည်။ မုန်လဲ့သည် ထိုအရည်ကို ကြည့်ရုံဖြင့်ပင် အအေးဒဏ်ကို ခံစားနေရလေသည်။

ဝိညာဉ် ရေခဲရည် ဗိုက်ထဲရောက်သွားသည်နှင့် နှလုံးသားကိုပါ အေးခဲသွားစေနိုင်သော အအေးဓာတ်တစ်ခုက ဦးခေါင်းထိပ်အထိ တက်လာပြီး မုန်လဲ့မှာ ဦးနှောက်တစ်ခုလုံး ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်သွားကာ အသိစိတ် ပျောက်ဆုံးသွားလေတော့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အဆုံးအစမရှိသော အဖြူရောင် အအေးလှိုင်းများက မုန်လဲ့၏ အသိစိတ်လောကထဲသို့ ဝင်ရောက်လာပြီး အသက်ရှူကြိမ် အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် အသိစိတ်လောကတစ်ခုလုံး အဖြူရောင်လောကကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ လုံးဝ အေးခဲသွားလေတော့သည်။

အသိစိတ်လောက၏ အလယ်ဗဟိုတွင် လွင့်မျောနေသော ရွှေရောင် နတ်ဘုရားဝိညာဉ် မီးတောက်သည်လည်း မလွတ်ကင်းနိုင်ဘဲ လေထုထဲတွင် အေးခဲသွားကာ မလှုပ်မယှက် ဖြစ်သွားလေတော့သည်။

"မုန်လဲ့... ဘာလို့ စကားမပြောတော့တာလဲ... ငါ့ကို အထင်မကြီးတာလား"

မုန်လဲ့ဘက်မှ အချိန်အတော်ကြာ တုံ့ပြန်မှု မရှိသဖြင့် ဒိုဒိုလာ အနည်းငယ် မကျေမနပ်ဖြစ်သွားပြီး နတ်ဘုရားအာရုံကို အချိန်ကာလမျှော်စင်ထဲမှ ဖြန့်ကျက်လိုက်လေသည်။ ထို့နောက် မုန်လဲ့သည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ခြေပိုက်ခွေထိုင်ကာ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်နေသော်လည်း မည်သည့် စိတ်ဝိညာဉ်လှိုင်းဂယက်မျှ မရှိတော့သည်ကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။

"သေသွားပြီလား... တောက်"

ဒိုဒိုလာ ကြောက်လန့်တကြားဖြင့် အချိန်ကာလမျှော်စင်ထဲမှ ထွက်လာကာ စစ်ဆေးကြည့်ပြီးနောက်မှ သက်ပြင်းချနိုင်တော့သည်။ "လန့်လိုက်တာ... ငါ့ကို သေမလောက် လန့်သွားစေတာပဲ... နတ်ဘုရားဝိညာဉ် အေးခဲသွားတာကိုး... မင်း သေသွားပြီလို့တောင် ထင်လိုက်တာ"

''ပုံစံကြည့်ရတာ ဝိညာဉ် ရေခဲရည်ကို သောက်လိုက်တာ ဖြစ်ရမယ်... ထူးဆန်းလိုက်တာ... သူ ဝိညာဉ် ရေခဲရည်ကို ဘယ်ကနေ ရလာတာလဲ''

''အချိန်ကာလမျှော်စင်ထဲကနေ ခိုးလာတာလား''

''မဖြစ်နိုင်ပါဘူး... ရတနာတွေကို ငါ သေချာဖွက်ထားတာ... သာမန်လူတွေ လုံးဝ ဝင်လို့မရပါဘူး''

''ထားလိုက်ပါတော့... ဒီကောင်က အမြဲတမ်း လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်နေတာပဲ... သူ ဝိညာဉ် ရေခဲရည်ကို ဘယ်ကနေ ရလာလဲဆိုတာ သရဲပဲ သိမှာပေါ့''

ဒိုဒိုလာက အချိန်ကာလမျှော်စင်ထဲသို့ ပြန်သွားသော်လည်း မုန်လဲ့ကို စောင့်ကြည့်ရန် နတ်ဘုရားဝိညာဉ် အနည်းငယ်ကို ချန်ထားခဲ့လေသည်။

မုန်လဲ့၏ နတ်ဘုရားခန္ဓာကိုယ် ကြံ့ခိုင်မှုအရ ကောင်းကင်ယံတိုက်ကြီးတွင် သူ့ကို ဒဏ်ရာရစေနိုင်မည့်သူမှာ လက်ချိုးရေတွက်၍ပင် ရနိုင်သော်လည်း တစ်သောင်းမှာ တစ်ခါ ဖြစ်နိုင်သည့် အန္တရာယ်ကို ကာကွယ်ရန်အတွက် ဒိုဒိုလာက မုန်လဲ့ကဲ့သို့ ကောင်းမွန်သော အမွေဆက်ခံသူကို မဆုံးရှုံးစေချင်ပေ။ တကယ်လို့ ဆုံးရှုံးသွားပါက အကြီးအကျယ် နစ်နာသွားမည် ဖြစ်လေသည်။

…

မုန်လဲ့ အိပ်မောကျသွားပြီး ၂ ရက်အကြာတွင် ဘာဘရူးစ်၊ ကလောက်စ်နှင့် အခြား ၂ ယောက်တို့ ပြန်ရောက်လာကြပြီး နန်းတော်အတွင်းမှ မုန်လဲ့ကို လာရှာကြလေသည်။

မုန်လဲ့၏ ဂရုစိုက်မှု မရှိတော့သဖြင့် ဆူပွက်နေသော ဟင်းရည်ပူပူလေးမှာ လုံးဝ အေးစက်သွားပြီဖြစ်ပြီး မုန်လဲ့က ဘေးတွင် ထိုင်နေလေသည်။

"သခင်... ရွှေရောင် နဂါး-ခြင်္သေ့ မိသားစုကို လုံးဝ ရှင်းလင်းပြီးပါပြီ... တာဝန်ပြီးဆုံးကြောင်း လာရောက် သတင်းပို့တာပါ" ဟု ၄ ယောက်လုံး ဦးညွှတ်ကာ ပြောလိုက်ကြသည်။

မည်သည့် တုံ့ပြန်မှုမျှ မရှိပေ။

၄ ယောက်လုံး နားမလည်ဖြစ်သွားပြီး ထပ်မံ ပြောလိုက်သော်လည်း မုန်လဲ့ဘက်မှ မည်သည့် တုံ့ပြန်မှုမျှ မရရှိခဲ့ပေ။

၄ ယောက်လုံး အံ့ဩသွားပြီး ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်ရာ မုန်လဲ့သည် မျက်လုံးများ ဖွင့်ကာ သူတို့ကို ကြည့်နေသော်လည်း မျက်လုံးများမှာ အရောင်ကင်းမဲ့နေပြီး ရုပ်သေးရုပ်တစ်ရုပ်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။

"သခင်" ၄ ယောက်လုံးက သတိထားကာ ခေါ်လိုက်ကြသည်။

တုံ့ပြန်မှု မရှိသေးပေ။

"ဘာဖြစ်တာလဲ" ၄ ယောက်လုံး ခေါင်းရှုပ်သွားကြသည်။

"သခင်က အိပ်နေတာလား"

"မဖြစ်နိုင်ပါဘူး... မျက်လုံးဖွင့်ပြီး အိပ်နေတာလား"

"သူ လေ့ကျင့်ခန်း လုပ်နေတာ... မင်းတို့ သူ့ကို မနှောင့်ယှက်ကြနဲ့"

ထိုအချိန်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး နတ်ဘုရားဝိညာဉ် လှိုင်းဂယက်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာကာ ၄ ယောက်လုံးမှာ ကြောက်လန့်တကြား တုန်ခါသွားကြလေသည်။

ဤအရှိန်အဝါက အလွန်ကြောက်စရာကောင်းလှသည်။ ၎င်း၏ရှေ့တွင် ၄ ယောက်လုံးသည် နဂါးကြီးတစ်ကောင်၏ ခြေအောက်ရှိ ပုရွက်ဆိတ်လေးများအလား အလွန်သေးငယ်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

"မင်းတို့ရဲ့ သခင်က လေ့ကျင့်ခန်း လုပ်နေတယ်... သူ လေ့ကျင့်ခန်း မပြီးမချင်း ဘယ်သူမှ သူ့ကို မနှောင့်ယှက်ရဘူး"

ထိုနတ်ဘုရားဝိညာဉ် လှိုင်းဂယက် ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ... ဟုတ်ကဲ့ပါ"

၄ ယောက်လုံး ကြန့်ကြာမနေဘဲ နန်းတော်ထဲမှ အလျင်အမြန် ထွက်သွားကြလေသည်။ ထိုအချိန်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါလည်း ပျောက်ကွယ်သွားရာ ၄ ယောက်လုံးမှာ သက်ပြင်းချနိုင်တော့သော်လည်း သူတို့၏ ကျောပြင်များမှာ ချွေးများဖြင့် စိုရွှဲနေပြီဖြစ်ကြောင်း တွေ့လိုက်ရလေသည်။

"ခုနက ဘယ်သူလဲ... အရမ်း ကြောက်စရာကောင်းတာပဲ"

"မမေးနဲ့... မစဉ်းစားနဲ့... အဲဒီလို တည်ရှိမှုမျိုးက ငါတို့ သိနိုင်တဲ့ အရာမဟုတ်ဘူး"

"ဟုတ်တယ် ဟုတ်တယ်... မင်းပြောတာ မှန်တယ်"

"ငါတို့ အခု ဘာလုပ်ကြမလဲ"

"သေချာ စောင့်နေရမှာပေါ့... သခင်က လေ့ကျင့်ခန်း လုပ်နေတယ်လို့ မကြားလိုက်ဘူးလား"

"ကောင်းပါပြီ"

ထိုသို့ဖြင့် နတ်ဘုရားတစ်ဝက် ၄ ပါးသည် နန်းတော်အပြင်ဘက်တွင် စောင့်ကြပ်နေကြပြီး ခြေတစ်လှမ်းမျှ မခွာရဲကြပေ။ သို့သော် နေ့ရက်များ ကုန်လွန်လာသည်နှင့်အမျှ မုန်လဲ့မှာ ထွက်မလာသည့်အပြင် ရွှေရောင်ကျွန်းစုမှာမူ စတင် ဆူပူအုံကြွလာလေသည်။

ရွှေရောင် နဂါး-ခြင်္သေ့ မိသားစု၏ ဖိနှိပ်မှု မရှိတော့သဖြင့် ရည်မှန်းချက်ကြီးသူများ အသီးသီး ထွက်ပေါ်လာကြပြီး ရွှေရောင်ကျွန်းစုမှာ တဖြည်းဖြည်း မငြိမ်မသက်ဖြစ်ကာ ရှုပ်ထွေးလာလေသည်။

ဤကဲ့သို့သော ရှုပ်ထွေးမှုများကို မြင်သောအခါ နတ်ဘုရားတစ်ဝက် ၄ ပါးသည် ဤအတိုင်း ဆက်သွား၍ မဖြစ်တော့ကြောင်း သိလိုက်ကြသည်။ အကယ်၍ မုန်လဲ့ လေ့ကျင့်ခန်းပြီး၍ ထွက်လာချိန်တွင် ဤမျှ ရှုပ်ထွေးနေသော ရွှေရောင်ကျွန်းစုကို မြင်တွေ့ရပါက ဒေါသထွက်သွားမည်လား။

"ရွှေရောင် နဂါး-ခြင်္သေ့ မိသားစု ပျက်စီးသွားတော့ ရွှေရောင်ကျွန်းစုမှာ ခေါင်းဆောင် မရှိတော့ဘူး... ယုံကြည်မှုတွေ ပျောက်ဆုံးပြီး လူတွေက မငြိမ်မသက် ဖြစ်နေကြတယ်... ဒါက အစီအစဉ်သစ်နဲ့ ယုံကြည်မှုသစ် တည်ဆောက်ရမယ့် အချိန်ပဲ" ကလောက်စ်က အကြံပြုလိုက်လေသည်။ "ဒါကြောင့် ငါတို့ တစ်ခုခု လုပ်ရမယ်... မဟုတ်ရင် သခင် ထွက်လာတဲ့အခါ ဖြေရှင်းရ ခက်လိမ့်မယ်"

ဘာဘရူးစ်၊ နာဂျီယာနှင့် ဆယ်စီယာတို့ကလည်း အကြိမ်ကြိမ် ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။ "သခင် လေ့ကျင့်ခန်း လုပ်နေတုန်းမှာ သခင့်ရဲ့ ယုံကြည်မှုကို ငါတို့ ဖြန့်ဝေပေးလို့ ရတယ်"

"မှန်တယ်... သခင် လေ့ကျင့်ခန်းမပြီးခင် ရွှေရောင်ကျွန်းစုက ပြည်သူ ဆယ်ဘီလီယံကို သခင့်ရဲ့ အသစ္စာအရှိဆုံး ယုံကြည်သူတွေ ဖြစ်လာအောင် ကြိုးစားကြရအောင်"

"ဒီလိုဆိုရင်လည်း ခွဲပြီး အလုပ်လုပ်ကြတာပေါ့"

"ကောင်းပြီ"