အခန်း ၂၆၀

အခန်း ၂၆၀။ နဂါးနတ်ဘုရားကို အရှင်လတ်လတ် ဆုတ်ဖြဲခြင်း၊ လူသားများကို လွတ်မြောက်စေခြင်း

"ဒါပေမဲ့ နဂါးနတ်ဘုရားက ကောင်းကင်ယံတိုက်ကြီးကို ဆင်းသက်လို့ မရဘူး မဟုတ်ဘူးလား... နတ်ဘုရား စွမ်းအား ကိုယ်ပွားက ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက်တောင် အစွမ်းထက်နေရတာလဲ"

"ဒါက နတ်ဘုရား စွမ်းအား ကိုယ်ပွား မဟုတ်ဘူး... ခန္ဓာကိုယ် အစစ်နဲ့ ဆင်းသက်လာတာ... အဲဒီလောက် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ နဂါးအရှိန်အဝါကို မခံစားမိဘူးလား... သေချာပေါက် နဂါးကြီး အစစ်ပဲ"

"ခန္ဓာကိုယ် အစစ်နဲ့ ဆင်းသက်လာတာ... နဂါးနတ်ဘုရားက ဘယ်လိုလုပ်လိုက်တာလဲ"

"ဘယ်သူသိမှာလဲ"

"ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် မုန်လဲ့တော့ ဒုက္ခရောက်တော့မှာပဲ"

စွမ်းအားရှင်များသည် နဂါးနတ်ဘုရား၏ ခန္ဓာကိုယ် အစစ်ဖြင့် ဆင်းသက်လာမှုအပေါ် သံသယဖြစ်နေကြသော်လည်း အများစုကမူ ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်နေကြပြီး နောက်ဆက်တွဲ ဖြစ်ပေါ်လာမည့် ကြီးကျယ်ခမ်းနားလှသော ပြဇာတ်ကြီးကို အလွန် မျှော်လင့်နေကြလေသည်။

"မိုက်မဲပြီး အဆင့်နိမ့်တဲ့ သာမန်လူတွေ"

ရွှေရောင် နဂါးကြီးက ဖြည်းညင်းစွာ ဆင်းသက်လာပြီး ၎င်း၏ ကိုယ်ပေါ်မှ နတ်ဘုရား အရှိန်အဝါများက ပိုမို ကြီးမားလာကာ မိုးခြိမ်းသံအလား ကျယ်လောင်စွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ "မင်းတို့ရဲ့ အပြစ်ကို သိပြီလား"

"အပြစ်ကို သိပြီလား ဟုတ်လား"

နဂါးနတ်ဘုရား၏ အမေးကို မုန်လဲ့က ပြုံး၍ ခေါင်းခါလိုက်ပြီး... "နဂါးနတ်ဘုရား... ငါ လုပ်ခဲ့တဲ့ ကိစ္စတွေ အများကြီး ရှိတယ်... မင်းက ဘယ်တစ်ခုကို ပြောတာလဲ မသိဘူး" ဟု ပြန်မေးလိုက်သည်။

"နဂါးနတ်ဘုရား အင်ပါယာ ဧကရာဇ်ကို သတ်တာလား... ဒါမှမဟုတ် မင်းရဲ့ သားမြေးတွေကို အကုန်သတ်ပစ်တာလား... ဒါမှမဟုတ် မင်းရဲ့ နတ်ဘုရား စွမ်းအား ကိုယ်ပွားကို သံတူနဲ့ တစ်ချက်တည်း ရိုက်ခွဲပစ်တာလား"

"ရဲတင်းလှချည်လား"

နဂါးနတ်ဘုရားက ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ "မင်းက ငါ့ရဲ့ နဂါးနတ်ဘုရား အင်ပါယာက ပြည်သူ တစ်ယောက် ဖြစ်ပြီး ငါ့ရဲ့ ကျေးဇူးကို ခံစားခဲ့ရတယ်... အဲဒါကို မင်းက ဧကရာဇ်ကို သတ်... ပုန်ကန်... ကျေးဇူးကန်းပြီး ငါ့ကို စိန်ခေါ်ရဲတယ်... အပြစ်တွေ အများကြီး ကျူးလွန်ပြီး ရူးသွပ်နေတဲ့ ခွင့်လွှတ်လို့ မရတဲ့ မိစ္ဆာကြီးပဲ"

"ဒီနေ့ ငါက မင်းကို အပိုင်းပိုင်း ခုတ်ထစ်ပြီး အရွတ်တွေ ထုတ်... အရိုးတွေ နုတ်ပစ်မယ်... မိုက်မဲတဲ့ သာမန်လူတွေ အကုန်လုံး နတ်ဘုရားရဲ့ ဒေါသက ဘယ်လောက် ကြောက်စရာကောင်းလဲ ဆိုတာ သိအောင် လုပ်ပြမယ်"

"အတောင်ပံ ပါတဲ့ ပုတ်သင်ညိုကြီး တစ်ကောင်ကများ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် နတ်ဘုရားလို့ ခေါ်ရဲတယ်ပေါ့" မုန်လဲ့က အေးစက်စက် ပြုံးလိုက်ပြီး "ဘာဘရူးစ် ဘယ်မှာလဲ" ဟု ခေါ်လိုက်သည်။

"ရှိပါတယ် သခင်"

ဘာဘရူးစ်က အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် ထွက်လာလေသည်။

"ငါတို့ လူသား မျိုးနွယ်စု ကြီးထွားလာဖို့က သေချာပေါက် သွေးထွက်သံယိုမှုတွေ အများကြီးနဲ့ ယှဉ်တွဲနေရမှာပဲ... ဒီနေ့က ငါတို့ လူသား မျိုးနွယ်စု ကြီးထွားလာမယ့် အစမှတ်ပဲဆိုတော့ သွေးမမြင်ဘဲ ဘယ်ဖြစ်မလဲ"

မုန်လဲ့က အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်သည်။ "သွားတော့... ဒီပုတ်သင်ညိုကြီးကို ဖမ်းပြီး သူ့ရဲ့ နဂါးအရွတ်ကို ဆွဲထုတ်... သူ့ရဲ့ အတောင်ပံကို ချိုး... သူ့ရဲ့ နှလုံးနဲ့ အဆုတ်ကို ထုတ်ပစ်"

"ငါက သူ့ရဲ့ အသည်းကို ဟင်းလုပ်... သူ့ရဲ့ သွေးကို အရက်လုပ်... သူ့ရဲ့ ဦးချိုကို ခွက်လုပ်... သူ့ရဲ့ အကြေးခွံကို ဖျာလုပ်ပြီး ဒီမှာ ရှိနေတဲ့ ပြည်သူတွေနဲ့ ဧည့်သည်တွေကို ဧည့်ခံကျွေးမွေးရမယ်"

"သခင့်ရဲ့ ဆန္ဒက... ကျွန်တော့်ရဲ့ အသက်ပါပဲ"

ဘာဘရူးစ်က အသံကုန် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ နဂါးနတ်ဘုရားဆီသို့ ပြေးဝင်သွားလေသည်။

"ဟင်"

ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လူတိုင်း ကြောင်အမ်းသွားကြလေသည်။

ဘာလုပ်တာလဲ။

ဒါ ဘာလုပ်တာလဲ။

လက်အောက်ငယ်သား တစ်ယောက်ကို နဂါးနတ်ဘုရားနဲ့ သွားတိုက်ခိုင်းတယ်... မုန်လဲ့ရဲ့ ဦးနှောက်ကို တံခါးနဲ့ ညပ်ထားတာလား။

"သူပုန်ကောင်... မင်းက ကြောက်ပြီး ကိုယ့်လက်အောက်ငယ်သားကို သေတွင်းထဲ ပို့လိုက်တာပဲ... ဒါပေမဲ့ ကိစ္စမရှိပါဘူး... ဒီမိုက်မဲတဲ့ တိုက်တန် သေသွားရင် နောက်တစ်ယောက်က မင်းပဲ" လေဆင်နှာမောင်း နဂါး၏ မျက်လုံးများထဲတွင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပြည့်နှက်နေလေသည်။

အယ်လ်ဖ် ဧကရီ... သားရဲဧကရာဇ်နှင့် တိုက်တန် ဧကရာဇ်တို့လည်း မျက်မှောင်ကြုတ်သွားကြသည်။ နဂါးနတ်ဘုရားဆိုတာ ဘယ်လို တည်ရှိမှုမျိုးလဲ... မင်းက လက်အောက်ငယ်သား တစ်ယောက်ကို လွှတ်လိုက်တာ ဘာသဘောလဲ။

လက်အောက်ငယ်သား တစ်ယောက်ကို လွှတ်လိုက်တာနဲ့ နဂါးနတ်ဘုရားရဲ့ စွမ်းအားကို သိနိုင်ပြီး အနိုင်ရဖို့ အခွင့်အရေး ပိုများသွားမယ်လို့ မင်း ထင်နေတာလား။

ကလေးကလား နိုင်တဲ့ အလုပ်တွေ။

"ပုတ်သင်ညိုကြီး... စောစောမလာ... နောက်မကျဘဲ ဒီအချိန်ကျမှ ရောက်လာတယ်ဆိုတော့... ငါ့ကို ရိုက်ခိုင်းဖို့ ရောက်လာတာပဲ... ဒါဆိုရင်လည်း အားမနာတော့ဘူးကွာ"

ဘာဘရူးစ်က လက်နှစ်ဖက်ကို ပွတ်သပ်ရင်း အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားနေလေသည်။ နတ်ဘုရားအမြုတေကို ပေါင်းစပ်ပြီးကတည်းက စွမ်းအားကို မစမ်းသပ်ရသေးဘူး... အခု မင်းက အစားအစာ လာပို့ပေးတယ်ဆိုတော့...

ငါသာ မစားရင်... ငါက အရူးပဲ မဟုတ်ဘူးလား။

"သေနာကောင်... သေစမ်း"

နဂါးနတ်ဘုရား အလွန် ဒေါသထွက်သွားသည်။

သူက ကြီးမြတ်တဲ့ နဂါးနတ်ဘုရား တစ်ပါးလေ။ သူ ခန္ဓာကိုယ် ဝင်စားထားတဲ့ ဒီခန္ဓာကိုယ်က စစ်မှန်တဲ့ နတ်ဘုရား အဆင့်ပဲ ရှိသေးတယ် ဆိုပေမဲ့ မုန်လဲ့က သူ့ကို ရင်ဆိုင်ဖို့ လက်အောက်ငယ်သား တစ်ယောက်ကို လွှတ်လိုက်တယ်ဆိုတော့...

ဒါက သူ့ကို အကြီးအကျယ် စော်ကားလိုက်တာပဲ။

"ထွက်သွားစမ်း"

နဂါးနတ်ဘုရားက ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး တောင်လောက် ကြီးမားသော နဂါးလက်သည်းကြီးကို ဆန့်ထုတ်ကာ ဘာဘရူးစ်ဆီသို့ တိုက်ရိုက် လှမ်းဖမ်းလိုက်သည်။ ဘာဘရူးစ်ကို လက်သည်းတစ်ချက်တည်းဖြင့် အမှုန့်ကြိတ်ပစ်ရန် ရည်ရွယ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဟားဟား... လာစမ်း"

ဘာဘရူးစ်က နောက်မဆုတ်ဘဲ ရှေ့သို့ တိုးလာကာ ရိုက်ချလာသော နဂါးလက်သည်းကြီးဆီသို့ ပြေးဝင်သွားလေသည်။ ဤမြင်ကွင်းက ရင်ပြင်ပေါ်ရှိ ပရိသတ် အားလုံးကို အလွန်အမင်း အံ့အားသင့်သွားစေသည်။

"သေချင်နေတာပဲ"

"ဒီကောင် ဦးနှောက် မရှိဘူးလား"

"အဲဒါ နဂါးနတ်ဘုရားလေ"

သို့သော် နောက်ဆက်တွဲ ဖြစ်ပေါ်လာသောအရာက လူတိုင်းကို ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားစေသည်။

ကြီးမားလှသော နဂါးလက်သည်းကြီးက ဘာဘရူးစ်ကို အမှုန့်ကြိတ်မပစ်နိုင်သည့်အပြင် ဘာဘရူးစ်၏ လက်သီးတစ်ချက်တည်းဖြင့် အပေါက်ကြီး တစ်ပေါက် ဖြစ်သွားကာ သွေးများ ပန်းထွက်လာလေတော့သည်။

"ဂါး..."

နဂါးနတ်ဘုရားက နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး နဂါးလက်သည်းကို ချက်ချင်း ပြန်ရုပ်လိုက်ကာ ကြီးမားလှသော နဂါးမျက်လုံးကြီးများဖြင့် ဘာဘရူးစ်ကို မျက်လုံးပြူး ကြည့်လိုက်သည်။ "မင်း... ငါ့ကို ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်နိုင်တယ်ပေါ့"

"ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်တာ ဟုတ်လား... ဟီးဟီး... ငါက မင်းကို သတ်မှာ"

ဘာဘရူးစ်က အသံကြီးဖြင့် ရယ်မောလိုက်ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် လေထိုးထားသော ပူဖောင်းကြီးတစ်ခုအလား ရုတ်တရက် ဖောင်းကားလာကာ တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ပေတစ်သောင်း မြင့်သော ဘီလူးကြီး တစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလေတော့သည်။

အရွယ်အစား ကြီးမားမှုမှာ နဂါးနတ်ဘုရား၏ ပေတစ်သောင်းရှိ ရွှေရောင် နဂါးကြီး ခန္ဓာကိုယ်ထက် လုံးဝ မနိမ့်ကျပေ။

နတ်ဘုရား အရှိန်အဝါ၏ ပြင်းထန်မှုမှာလည်း နဂါးနတ်ဘုရား၏ နဂါးအရှိန်အဝါနှင့် ရောနှောနေသော နတ်ဘုရား အရှိန်အဝါထက် လုံးဝ မနိမ့်ကျပေ။

"..."

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လူတိုင်း ကြောင်အမ်းသွားကြလေသည်။

လေဆင်နှာမောင်း နဂါးကဲ့သို့သော နတ်ဘုရားတစ်ဝက် စွမ်းအားရှင်များသာမက သားရဲဧကရာဇ်... တိုက်တန် ဧကရာဇ်... အယ်လ်ဖ် ဧကရီ စသည့် ဧကရာဇ် သုံးပါးနှင့် အခြား သာမန် ပြည်သူများ... ယုံကြည်သူများ... မြင့်မြတ်သော နယ်မြေအဆင့်များ အားလုံး အလွန်အမင်း အံ့အားသင့်သွားကြလေသည်။

"တိုက်တန်"

"ဒီလောက် မြင့်တဲ့ တိုက်တန်ကြီး"

"သူကလည်း နတ်ဘုရားတစ်ဝက်လား"

"ဘုရားရေ... သူက စစ်မှန်တဲ့ နတ်ဘုရား အဆင့်ရှိတဲ့ တိုက်တန်ကြီးပဲ"

"သူက ဘယ်လိုလုပ် စစ်မှန်တဲ့ နတ်ဘုရား ဖြစ်သွားတာလဲ"

"ပိုးကောင်ကြီး... လာ... လာ... လာ... အဖေက မင်းနဲ့ သေချာ ကစားပေးမယ်"

ဘာဘရူးစ်က ရက်စက်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး တောင်ကြီးတစ်တောင်ထက် ကြီးမားသော လက်ဝါးကြီးကို ဆန့်ထုတ်ကာ နဂါးနတ်ဘုရားဆီသို့ လှမ်းဖမ်းလိုက်လေသည်။

နဂါးနတ်ဘုရားက ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး ထက်မြက်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နဂါးလက်သည်းကြီးကို မြှောက်ကာ ရင်ဆိုင်လိုက်သည်။

"ဂျွတ်..."

လက်သည်းနှင့် လက်ဝါး ရိုက်ခတ်သွားသောအခါ ကြယ်တံခွန်နှင့် လမင်း ဝင်တိုက်သကဲ့သို့ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို တုန်လှုပ်စေသော ပေါက်ကွဲသံကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီး လေဟာနယ်များ အပိုင်းပိုင်း ကွဲကြေသွားကာ ကြီးမားလှသော အမည်းရောင် တွင်းပေါက်ကြီး တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာလေသည်။

"ဂါး..."

နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံနှင့်အတူ ကြီးကျယ်ခမ်းနားလှသော နဂါးနတ်ဘုရားသည် အရိုက်ခံရပြီး ယိမ်းထိုးကာ နောက်ဆုတ်သွားသည်ကို လူတိုင်း ထိတ်လန့်တကြား တွေ့လိုက်ရသည်။ ၎င်း၏ နဂါးလက်သည်းမှ သွေးများ ထွက်လာပြီး ကောင်းကင်ယံသို့ ပန်းထွက်သွားလေသည်။

"ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ"

လူတိုင်း အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားကြသည်။ ပထမဆုံးအကြိမ် ရင်ဆိုင်ရုံဖြင့်ပင် နဂါးနတ်ဘုရားက ဒဏ်ရာရသွားသည်။ ဘာဘရူးစ် ဆိုသည့် နတ်ဘုရားတစ်ဝက်က ဒီလောက်တောင် အစွမ်းထက်နေပြီလား။

"ထပ်လာ... ထပ်လာ"

ဘာဘရူးစ်က အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် ရယ်မောလိုက်ပြီး နဂါးနတ်ဘုရား အရှေ့သို့ ခုန်တက်ကာ တောင်ကြီးတစ်တောင်ထက် ကြီးမားသော လက်သီးများဖြင့် မိုးရွာသကဲ့သို့ နဂါးနတ်ဘုရား၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ ထုနှက်လိုက်လေသည်။

ဖောင်း... ဖောင်း... ဖောင်း... ဟူသော အသံများနှင့်အတူ နဂါးနတ်ဘုရားသည် အရိုက်ခံရပြီး ဆက်တိုက် နောက်ဆုတ်နေရသည်။ လက်သီးချက် အနည်းငယ် အထိခံရပြီးနောက် နဂါးနတ်ဘုရားသည် ထိရောက်သော တန်ပြန်တိုက်ခိုက်မှုများကို လုံးဝ မလုပ်နိုင်တော့ပေ။

ဖိနှိပ်ခံနေရသည်။

ဟုတ်သည်။

လုံးဝ ဖိနှိပ်ခံနေရသည်။

"ဘုရားရေ"

"ဒါ... ဒါ... ဒါ..."

လူတိုင်း မျက်လုံးများ ပြူးထွက်မတတ် အံ့ဩနေကြသည်။ သူတို့ မြင်တွေ့နေရသည့် မြင်ကွင်းက သူတို့ မျှော်လင့်ထားသည်နှင့် လုံးဝ ကွာခြားနေသည်။ နဂါးနတ်ဘုရားက ဖိနှိပ်ခံနေရတယ်တဲ့လား။

ဘာဖြစ်လို့ ဒီလိုဖြစ်ရတာလဲ။

"ဘာဘရူးစ်... ဒီသူပုန်ကောင်က ဘယ်အချိန်ကတည်းက ဒီလောက် အစွမ်းထက်သွားတာလဲ" တိုက်တန် ဧကရာဇ်မှာ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်နေလေသည်။

ယခုအချိန်တွင် နဂါးနတ်ဘုရားသည် ၎င်း၏ အစွမ်းအစ အပြည့်အဝကို အသုံးချနေခြင်း ရှိမရှိ သူ မသိသော်လည်း တစ်ချက်ကိုတော့ သူ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိလိုက်သည်။ ဘာဘရူးစ်သည် လွန်ခဲ့သည့် နှစ်နှစ်ကထက် များစွာ ပိုမို အစွမ်းထက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

လွန်ခဲ့သည့် နှစ်နှစ်က ဘာဘရူးစ်သည် သူ၏ ဖခင်ထက် အနည်းငယ်သာ ပိုစွမ်းခဲ့သည်။

သို့သော် နှစ်နှစ်အကြာ ယနေ့တွင်မူ... ပေတစ်သောင်း မြင့်မားလာပြီး စစ်မှန်သော နတ်ဘုရားနှင့် ညီမျှနေပြီ ဖြစ်သည်။

နှစ်နှစ်... သူ ဘာတွေ ကြုံတွေ့ခဲ့ရတာလဲ။

"ဟားဟားဟား... ပုတ်သင်ညိုကြီး... မင်းမှာ ဒီလောက်ပဲ စွမ်းရည် ရှိတာလား"

ဘာဘရူးစ်က ပိုတိုက်လေ ပိုရဲလာလေ ဖြစ်သည်။ လက်သီးချက်တိုင်းတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားများ ပါဝင်နေပြီး ထိုလက်သီးချက်များက နဂါးနတ်ဘုရား၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားတိုင်း နဂါးနတ်ဘုရားကို ခေါင်းမူးသွားစေပြီး သွေးများ ဆူပွက်လာစေလေသည်။

နဂါးနတ်ဘုရားမှာ ရူးသွပ်လုနီးပါး ဖြစ်နေလေပြီ။

မုန်လဲ့ကို လက်စားချေရန်အတွက် နတ်ဘုရားလောကထဲမှ နတ်ဘုရား ဖြစ်သည်မှာ နှစ်တစ်သောင်းပင် မပြည့်သေးသော စစ်မှန်သော နတ်ဘုရား အဆင့်ရှိ နဂါးကြီး တစ်ကောင်ကို အထူး ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် ၎င်း၏ နတ်ဘုရားဝိညာဉ်ကို ဖျက်ဆီးကာ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဝင်စားပြီး ကောင်းကင်ယံတိုက်ကြီးသို့ ဆင်းသက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

နဂါးနတ်ဘုရား၏ အမြင်တွင် သူ၏ လက်ရှိ စွမ်းအားဖြင့် ကောင်းကင်ယံတိုက်ကြီး တစ်ခုလုံးကို အလွယ်တကူ ရှင်းလင်းပစ်နိုင်ပြီး မုန်လဲ့ ဖြစ်စေ... အခြား မည်သည့် နတ်ဘုရားတစ်ဝက် ဖြစ်စေ... သူ့ကို လုံးဝ ယှဉ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ဒီသူပုန်တွေကို အကုန်သတ်ပြီး အယ်လ်ဖ်တွေ၊ တိုက်တန်တွေနဲ့ သားရဲလူသားတွေကို သူတို့ရဲ့ နေရာဟောင်းဆီ ပြန်မောင်းထုတ်ကာ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ငါးသောင်းကလို တိုက်ကြီး တစ်ခုလုံးကို ပြန်လည် စည်းလုံးဖို့ဆိုတာ ခက်ခဲတဲ့ ကိစ္စ မဟုတ်ဘူးလို့ ထင်ခဲ့တယ်။

သို့သော် ရက်စက်သော အမှန်တရားက နဂါးနတ်ဘုရား၏ မျက်နှာကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်နှက်လိုက်လေသည်။ မုန်လဲ့ ကိုယ်တိုင်တောင် မပါဝင်ရသေးဘဲ ကျပန်း လွှတ်လိုက်သော လက်အောက်ငယ်သား တစ်ယောက်ကပင် သူ့ကို သေမတတ် ရိုက်နှက်နေလေသည်။

ဒါ လုံးဝ သည်းခံလို့ မရဘူး...။

"ဒီလောက်လေး စွမ်းရည်နဲ့များ သခင့်ကို စိန်ခေါ်ရဲတယ်... ကိုယ့်အဆင့်ကိုယ် မသိတာပဲ"

အကြိမ်ကြိမ် ရိုက်နှက်ပြီးနောက် နဂါးနတ်ဘုရားသည် မည်သည့် အံ့ဩစရာမျှ မရှိဘဲ အလဲထိုးခံလိုက်ရလေသည်။ ဘာဘရူးစ်သည် တစ်ကိုယ်လုံး ဒဏ်ရာများဖြင့် သေလုမြောပါး ဖြစ်နေသော နဂါးနတ်ဘုရားကို ဖမ်းဆွဲကာ မုန်လဲ့ အရှေ့သို့ ရောက်လာလေသည်။

"သခင်... ဒီကောင်ကို ကျွန်တော် ခေါ်လာပြီ"

ဘာဘရူးစ်က အသံကြီးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"နဂါးနတ်ဘုရား"

မုန်လဲ့က မျက်ခွံကို ပင့်လိုက်ပြီး "မင်းရဲ့ ခေတ်က ကုန်သွားပြီ... နတ်ဘုရားလောကမှာ အေးအေးဆေးဆေး ပုန်းနေတာက ပိုမကောင်းဘူးလား... ဘာဖြစ်လို့ ဒီရှုပ်ထွေးတဲ့ ကိစ္စထဲ ဝင်ပါချင်ရတာလဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ ဟုတ်လား"

နဂါးနတ်ဘုရား၏ မျက်လုံးများထဲတွင် မကျေနပ်မှုများ ပြည့်နှက်နေလေသည်။ "မင်းရဲ့ လက်အောက်ငယ်သားက ဘာလို့ စစ်မှန်တဲ့ နတ်ဘုရား ဖြစ်သွားတာလဲ... သူ့မှာ ယုံကြည်သူလည်း မရှိဘူး... ယုံကြည်မှု စွမ်းအားရဲ့ အထောက်အပံ့လည်း မရှိဘဲနဲ့..."

"သိချင်တာလား... ငါက ဘာလို့ မင်းကို ပြောပြရမှာလဲ" မုန်လဲ့က လက်ကာပြလိုက်ပြီး "သတ်လိုက်တော့... ဘာဘရူးစ်"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ သခင်"

ဘာဘရူးစ်သည် သားသတ်သမား အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားလေသည်။

လက်တစ်ဖက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ရာ နဂါးအကြေးခွံများ ကျွတ်ထွက်သွားသည်။

လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဆွဲလိုက်ရာ နဂါးဦးချိုများ ကျိုးပဲ့သွားသည်။

အားကုန်သုံးပြီး ဆွဲထုတ်လိုက်ရာ နဂါးအရွတ် ထွက်လာလေသည်။

"အား..."

နဂါးနတ်ဘုရားသည် ချက်ချင်းပင် အသည်းခိုက်မတတ် အော်ဟစ်လိုက်သော်လည်း လုံးဝ ရုန်းထွက်နိုင်ခြင်း မရှိပေ။

ဘာဘရူးစ်၏ ခွန်အားမှာ အလွန် ကြောက်စရာကောင်းလှပြီး သူ တွေးထားသည်ထက် အများကြီး ပိုမို ကြီးမားနေလေသည်။

ထိုသို့ဖြင့် ရင်ပြင်ပေါ်ရှိ လူတိုင်း မျက်လုံးများ ပြူးထွက်မတတ် ကြည့်နေစဉ်မှာပင် ဘာဘရူးစ်က ဝက်သတ်သကဲ့သို့ နဂါးနတ်ဘုရားကို သတ်ပစ်လိုက်လေသည်။

နဂါးအကြေးခွံများကို ခွာ... နဂါးအရေခွံကို ဆုတ်။

နဂါးသွေးများကို ခံ... ကလီစာများကို ထုတ်။

နဂါးအသည်းကို ဆေးကြော... ကလီစာများကို ရှင်းလင်း။

သနားစရာ စစ်မှန်သော နတ်ဘုရားကြီး ဖြစ်သည့် နဂါးနတ်ဘုရားသည် မကျေနပ်မှု၊ အမုန်းတရားနှင့် ဒေါသများ ပြည့်နှက်နေသော အော်ဟစ်သံများကြားတွင် သတ်ဖြတ်ခံလိုက်ရလေသည်။ ၎င်းမှာ ကောင်းကင်ယံတိုက်ကြီး သမိုင်းတစ်လျှောက်တွင် အဆိုးရွားဆုံး သေဆုံးခဲ့ရသည့် နတ်ဘုရားပင် ဖြစ်လေသည်။

"သခင်... အောင်မြင်စွာ ပြီးစီးပါပြီ"

"အရမ်း ကောင်းတယ်"

မုန်လဲ့က ဖြည်းညင်းစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး လက်ဝှေ့ယမ်းကာ နဂါးနတ်ဘုရား၏ သွေးများကို အပုံ တစ်သန်း ခွဲလိုက်ပြီး ရင်ပြင်ပေါ်ရှိ လူတိုင်း၏ အရှေ့သို့ ပို့ပေးလိုက်လေသည်။

"ဒီနေ့ အခမ်းအနားကို လာရောက်ချီးမြှင့်တဲ့ သူတွေ အားလုံးကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်... ငါ အရမ်း ကျေးဇူးတင်ပါတယ်... မင်းတို့ရဲ့ ကြွရောက်လာမှုကို ကျေးဇူးဆပ်တဲ့ အနေနဲ့ နဂါးသွေးကို အရက်အဖြစ် တိုက်ကျွေးလိုက်ပါတယ်"

"အားလုံး စိတ်ချလက်ချ သောက်နိုင်ပါတယ်... နဂါးသွေးထဲမှာ ပါတဲ့ နတ်ဘုရား စွမ်းအင်တွေကို ငါ အကုန်လုံး ရှင်းလင်းပြီးပါပြီ... ဘာအန္တရာယ်မှ မရှိပါဘူး"

ပြောပြီးသည်နှင့် မုန်လဲ့သည် နဂါးသွေး တစ်ခွက်ကို ကိုင်ကာ မော့သောက်လိုက်လေသည်။ ဘာဘရူးစ် အပါအဝင် နတ်ဘုရားတစ်ဝက် ၁၁ ပါးလည်း အားလုံး မော့သောက်လိုက်ကြသည်။

လူတိုင်းက သူတို့ အရှေ့ရှိ နဂါးသွေးကို ကြည့်ကာ အနည်းငယ် တွေဝေနေကြသော်လည်း နတ်ဘုရားတစ်ဝက်များနှင့် မြင့်မြတ်သော နယ်မြေအဆင့် စွမ်းအားရှင်များကမူ အလွန်အမင်း ဝမ်းသာသွားကြပြီး အားလုံး မော့သောက်လိုက်ကြလေသည်။

နဂါးနတ်ဘုရားရဲ့ သွေး။

ဘယ်လောက်တောင် အဖိုးတန်တဲ့ ရတနာလဲ။

ပုံမှန်ဆိုရင် အိပ်မက်ထဲမှာတောင် သောက်ရဖို့ မလွယ်ဘူး... အခု မျက်စိရှေ့ ရောက်နေတာကိုမှ မသောက်ရင်တော့ အရူးပဲ။

သာမန် ပြည်သူများနှင့် ယုံကြည်သူများကလည်း ခဏ တွေဝေနေကြပြီးနောက် အကုန်လုံး မော့သောက်လိုက်ကြလေသည်။

မုန်လဲ့က သူတို့ သွေးကြောပေါက်ပြီး သေသွားမည်ကို လုံးဝ မကြောက်ပေ။ နဂါးနတ်ဘုရား၏ သွေးတွင် ကြီးမားသော စွမ်းအင်များ ပါဝင်နေသော်လည်း အပုံ တစ်သန်း ခွဲလိုက်သောအခါ ပမာဏ အလွန် နည်းပါးသွားသဖြင့် သာမန်လူများပင် ခံနိုင်ရည် ရှိလေသည်။

"သေနာကောင်... နဂါးနတ်ဘုရားတောင် သူ့လက်ချက်နဲ့ သေသွားပြီပဲ"

လူအုပ်ထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေသော လေဆင်နှာမောင်း နဂါးသည် အရှေ့ရှိ နဂါးသွေးကို ကြည့်ကာ ရင်ထဲတွင် တုန်ရီနေလေသည်။

နဂါးနတ်ဘုရား ဆင်းသက်လာလျှင် အားလုံးကို သတ်ဖြတ်ပြီး မုန်လဲ့ကို ရှင်းလင်းနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ ထင်မှတ်ထားခဲ့သော်လည်း အမှန်တရားကမူ...

"ငါ ကြေညာတယ်... ဒီနေ့က စပြီး နဂါးနတ်ဘုရား အင်ပါယာကို မုန်လဲ့ အင်ပါယာအဖြစ် တရားဝင် နာမည်ပြောင်းလိုက်ပြီ... ငါက မုန်လဲ့ အင်ပါယာရဲ့ ပထမဆုံး တည်ထောင်သူ ဧကရာဇ်ပဲ"

မုန်လဲ့၏ အသံမှာ မိုးခြိမ်းသံအလား ကျယ်လောင်လှသည်။ "ငါ့ရဲ့ ပထမဆုံး အမိန့်က... အခုထိ ခေါင်းပုံဖြတ်ခံနေရဆဲ... ကျွန်ပြုခံနေရဆဲ... ဖိနှိပ်ခံနေရဆဲ ဖြစ်တဲ့ လူသားတွေ အားလုံးကို လွတ်မြောက်စေရမယ်"

"နယ်ပယ်က... တိုက်ကြီး တစ်ခုလုံးက လူသားတွေ အားလုံး"

"ရူးသွပ်လိုက်တာ”