အခန်း ၂၆၄

အခန်း ၂၆၄။ နတ်ဘုရားက စွန့်ပစ်လိုက်ခြင်း... အလိုအလျောက် အညံ့ခံခြင်း

ဟာရက်စ် သေဆုံးသွားပြီ။

ငရဲမီးလျှံ ဖီးနစ် မီးတောက်၏ လောင်ကျွမ်းမှုအောက်တွင် မည်သည့် အံ့ဩစရာမျှ မရှိဘဲ ပြာဖြစ်သွားခဲ့လေပြီ။

အလျင်စလို ရောက်လာပြီး အလျင်စလို ထွက်သွားခဲ့သည်။

သူ၏ သေဆုံးမှုက လူအများအပြားကို ရေခဲတိုက်ထဲ ကျသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရစေပြီး ခြေဖျားလက်ဖျားများ အေးစက်ကာ အဆုံးအစမရှိသော ကြောက်လန့်မှုနှင့် မျှော်လင့်ချက်မဲ့မှုများကို ခံစားလိုက်ရစေသည်။ ကောင်းကင်ကြီး ပြိုကျသွားသကဲ့သို့ပင်။

ထိုအထဲတွင် တိုက်တန် ဧကရာဇ်က အထူးခြားဆုံး ဖြစ်လေသည်။ ယခုအခိုက်အတန့်တွင် တိုက်တန် အင်ပါယာ၏ ဧကရာဇ်မှာ သွေးဆုတ်သွားပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အရာအားလုံး အထုတ်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပျော့ခွေကျသွားလေသည်။

"သွားပြီ... တိုက်တန် အင်ပါယာ လုံးဝ သွားပြီ"

...

သားရဲဧကရာဇ်လည်း မျှော်လင့်ချက်မဲ့နေလေသည်။ ဟာရက်စ်လို အစွမ်းအစ အလွန်နက်ရှိုင်းသော စစ်မှန်သည့် နတ်ဘုရားတောင် မုန်လဲ့၏ ရိုက်နှက်မှုကို ခံရသည်ဆိုလျှင် သူတို့ သားရဲနတ်ဘုရား အင်ပါယာက မုန်လဲ့ကို ဘယ်လိုများ ရင်ဆိုင်နိုင်မည်နည်း။

သားရဲနတ်ဘုရားကို အားကိုးမလား။

အားကိုးလို့ ရပါ့မလား။

သားရဲဧကရာဇ်၌ ယုံကြည်မှု လုံးဝ မရှိတော့ဘဲ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ဘာလုပ်ရမှန်း မသိအောင် ဖြစ်နေလေသည်။

ကြီးမားလှတဲ့ ရည်မှန်းချက်တွေ။

တိုက်ကြီး တစ်ခုလုံးကို သိမ်းပိုက်မယ် ဆိုတာတွေ။

အင်ပါယာ ကြီးထွားလာမယ် ဆိုတာတွေ။

အားလုံးကို ခေါင်းထဲကနေ ထုတ်ပစ်လိုက်ရပြီ။

သားရဲဧကရာဇ်သည် ဤနေရာမှ ထွက်သွားချင်ပြီး အေးအေးဆေးဆေး စဉ်းစားချင်နေသည်။ မုန်လဲ့ကို ဘယ်လို ခုခံရမလဲ ဆိုတာကို။

...

"သူက ဟာရက်စ်ကို သတ်ပစ်လိုက်တယ်"

အယ်လ်ဖ် ဧကရီလည်း မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်နေလေသည်။ မုန်လဲ့ အစွမ်းထက်ကြောင်း သူမ သိထားသည်။ နဂါးကျွန်းက နတ်ဘုရားတစ်ဝက်များကို သတ်ဖြတ်၊ တိုက်တန် နတ်ဘုရားတစ်ဝက်များကို တစ်ယောက်တည်း ရင်ဆိုင်ခဲ့ပြီး သူ၏ စွမ်းအားက အလွန် နက်ရှိုင်းလှပေသည်။

သို့သော် အယ်လ်ဖ် ဧကရီ လုံးဝ မထင်မှတ်ထားခဲ့သည်မှာ... မုန်လဲ့သည် ဟာရက်စ်လို အဆင့်ရှိသည့် စစ်မှန်သော နတ်ဘုရားကိုပါ သတ်ဖြတ်နိုင်လောက်အောင် အစွမ်းထက်နေလိမ့်မည်ဟုပင် ဖြစ်သည်။

မုန်လဲ့က ဘယ်လောက်တောင် အစွမ်းထက်နေတာလဲ။

အယ်လ်ဖ် ဧကရီ၏ ရင်ထဲတွင် ဤမေးခွန်း ပေါ်လာလေသည်။

တကယ်တမ်းတွင် ဤအရာမှာ လူအများစု၏ ရင်ထဲရှိ မေးခွန်းလည်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် မည်သူကမျှ သူတို့ကို အဖြေမပေးနိုင်ပေ။ ဘာဘရူးစ်၊ ပူဟာမန် စသည့် မုန်လဲ့၏ အရင်းနှီးဆုံး လက်အောက်ငယ်သားများပင် မသိကြချေ။

"ဟာရက်စ် သေသွားပြီ"

ရင်ပြင်ပေါ်ရှိ ကြောက်လန့်နေသော... ကိုးကွယ်နေသော... သို့မဟုတ် မျှော်လင့်ချက်မဲ့နေသော အကြည့်များကို ရင်ဆိုင်ရင်း မုန်လဲ့က စတင် စကားပြောလိုက်လေသည်။

"တိုက်တန် နတ်ဘုရား... နဂါးနတ်ဘုရား... သားရဲနတ်ဘုရားတို့ ဆိုတဲ့ သူတွေကလည်း လူတွေကို လွယ်လွယ်နဲ့ အောက်ကမ္ဘာကို လွှတ်တော့မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ငါ ယုံကြည်တယ်"

"ဒါကြောင့်..."

မုန်လဲ့က အင်ပါယာကြီး သုံးခုမှ ကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့များကို ကြည့်ကာ "မင်းတို့ လုံးဝ မျှော်လင့်ချက်မဲ့သွားလောက်ပြီ... ဒါဆို ဘာလုပ်ရမလဲ ဆိုတာကို ငါ အများကြီး ပြောနေစရာ မလိုတော့ဘူး ထင်ပါတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"တစ်လအတွင်း... အင်ပါယာကြီး သုံးခု အညံ့ခံတာကို ငါ မြင်ချင်တယ်... တကယ်လို့ မမြင်ရဘူးဆိုရင်တော့... ဆောရီးပဲ... မနေ့က နဂါးမျိုးနွယ်စုရဲ့ အဖြစ်ဆိုးက မနက်ဖြန် မင်းတို့ရဲ့ အဖြစ်ဆိုးပဲ"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် မုန်လဲ့သည် နဂါးရထားပေါ်သို့ ပြန်တက်သွားပြီး ဘာဘရူးစ်နှင့် အခြားသူများကို ခေါ်ကာ ထွက်ခွာသွားလေတော့သည်။ လူတိုင်းက ထွက်ခွာသွားသော နဂါးရထားကို ငေးကြည့်ရင်း စကားမပြောနိုင်ဘဲ ဖြစ်နေကြသည်။

"အရှင်မင်းမြတ်... အခု ဘယ်လို လုပ်ကြမလဲ"

"ငါ့ကို မေးနေတော့ ငါက ဘယ်သူ့ကို သွားမေးရမလဲ"

...

မုန်လဲ့၏ နန်းတက်ပွဲ အခမ်းအနား ပြီးဆုံးသွားသော်လည်း နောက်ဆက်တွဲ ဂယက်ရိုက်ခတ်မှုများကမူ အခုမှ စတင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

လူသား မျိုးနွယ်စု ကြီးထွားလာမည်ဟု ကျမ်းကျိန်ခြင်း။

အင်ပါယာကြီး သုံးခုကို အညံ့ခံရန် အမိန့်ပေးခြင်း။

နဂါးနတ်ဘုရားကို သတ်ဖြတ်... ဟာရက်စ်ကို ဖျက်ဆီးခြင်း။

အကြောင်းအရာ တစ်ခုချင်းစီ... ကိစ္စ တစ်ခုချင်းစီ...

မုန်တိုင်းတစ်ခုအလား မုန်လဲ့ အင်ပါယာ တစ်ခုလုံးနှင့် တိုက်ကြီး တစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားလေသည်။ အထူးသဖြင့် မုန်လဲ့ အင်ပါယာ၏ တရားဝင် ဝါဒဖြန့်ချိမှုအောက်တွင် ပိုမို မြန်ဆန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားလေသည်။

"ဧကရာဇ်မင်းမြတ် ပြောတယ်"

"ငါတို့ မုန်လဲ့ အင်ပါယာမှာ အသက် ၂၀ အောက် လူသားတိုင်း မှော်ပညာ စစ်ဆေးမှုကို အခမဲ့ ခံယူနိုင်တယ်... သိုင်းပညာ စာအုပ်တွေကို အခမဲ့ ရယူနိုင်တယ်"

"ဧကရာဇ်မင်းမြတ် ပြောတယ်"

"ငါတို့ မုန်လဲ့ အင်ပါယာမှာ သိုင်းပညာနဲ့ မှော်ပညာ ကျောင်းတွေ တည်ဆောက်ပြီး အသက် ၁၆ နှစ်အောက် ကလေးတိုင်း အခမဲ့ ကျောင်းတက်နိုင်ရမယ်... ၆ နှစ်တာ မသင်မနေရ ပညာရေးကို သင်ကြားခွင့် ရမယ်"

"ဧကရာဇ်မင်းမြတ် ပြောတယ်"

"ငါတို့ မုန်လဲ့ အင်ပါယာမှာ ၁၀ နှစ်တိတိ ဘယ်လို အခွန်အခမျိုးမှ မကောက်ဘူး... ဘယ်လို စပါးမျိုးမှ မတောင်းဘူး... ဘယ်လို စစ်သားမျိုးမှ မစုဆောင်းဘူး"

"ဧကရာဇ်မင်းမြတ် ပြောတယ်"

"ငါတို့ မုန်လဲ့ အင်ပါယာမှာ လူသားတိုင်း အနည်းဆုံး မြေ ၃ ဧက ရရမယ်"

"ဧကရာဇ်မင်းမြတ် ပြောတယ်"

"ငါတို့ မုန်လဲ့ အင်ပါယာမှာ လူတိုင်း တန်းတူညီမျှ ဖြစ်ရမယ်... ကျွန် မရှိရဘူး... မှူးမတ် မရှိရဘူး"

"ဟင့်ဟင့်ဟင့်... ကြီးမြတ်တဲ့ ဧကရာဇ်မင်းမြတ်ကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

"ဧကရာဇ်မင်းမြတ်... ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

"ဧကရာဇ်မင်းမြတ်..."

မုန်လဲ့၏ ကတိစကားများကို စာအုပ်အဖြစ် ရိုက်နှိပ်ကာ လမ်းမများ... ရွာများ... အင်ပါယာ၏ နေရာတိုင်းသို့ ဖြန့်ဝေခဲ့လေသည်။

ဤကတိစကားများ၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုမှာ အလွန် ကြီးမားလှသည်။ လူတိုင်း ဝမ်းသာမျက်ရည်များ ကျလာကြပြီး လူတိုင်း အသိဉာဏ် ပွင့်လင်းလာကြလေသည်။

တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် မုန်လဲ့ကို ယုံကြည်သူများ ပိုမို ကိုင်းရှိုင်းလာကြပြီး မယုံကြည်သူများလည်း စတင် ယုံကြည်လာကြကာ မုန်လဲ့၏ ယုံကြည်သူ အရေအတွက်မှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တိုးပွားလာလေတော့သည်။

ဤအရာများက အမျိုးမျိုးသော နည်းလမ်းများဖြင့် အင်ပါယာကြီး သုံးခုသို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါ အင်ပါယာကြီး သုံးခုအတွင်းရှိ လူသားများအပေါ် သက်ရောက်မှုမှာ အလွန် ကြီးမားလှပေသည်။

နှိုင်းယှဉ်စရာ မရှိရင် နာကျင်မှုလည်း မရှိဘူး။

တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် လူတိုင်းက မုန်လဲ့ အင်ပါယာကို တောင့်တလာကြပြီး လူတိုင်းက မုန်လဲ့ အင်ပါယာ၏ အစိတ်အပိုင်း တစ်ခု ဖြစ်ချင်လာကြသည်။ ထိုအထဲမှ လုပ်ဆောင်မှု မြန်ဆန်သူ အချို့က ထွက်ပြေးရန် စတင် ကြိုးစားလာကြလေသည်။

အတိုချုပ် ပြောရလျှင် မုန်လဲ့၏ လုပ်ရပ်များကြောင့် တိုက်ကြီး တစ်ခုလုံး ကမောက်ကမ ဖြစ်သွားလေတော့သည်။

မမြင်ရသော မုန်တိုင်းကြီး တစ်ခုက တိုက်ကြီးကို လွှမ်းခြုံသွားပြီး အင်ပါယာကြီး သုံးခု၏ အခြေခံ အုတ်မြစ်များ စတင် တုန်လှုပ်လာလေသည်။

သေချာသည်မှာ... ဤအရာများက ဘာမျှ မဟုတ်သေးပေ။

အင်ပါယာကြီး သုံးခုအတွက် ပုန်ကန်မည့် ကျွန်များကို မကြောက်ပေ။ သူတို့ တစ်ခုတည်း စိုးရိမ်နေသည်မှာ မုန်လဲ့ကိုသာ ဖြစ်သည်။ ကျွန်များတွင် စွမ်းအား မရှိသဖြင့် မည်သို့ပင် ရုန်းကန်စေကာမူ အားနည်းသူများ၏ အော်ဟစ်သံများသာ ဖြစ်လေသည်။

မုန်လဲ့ကမူ မတူပေ။ သူသည် ခေါင်းပေါ်တွင် တွဲလောင်းကျနေသော ထက်မြက်လှသည့် ဓားတစ်လက်အလား အချိန်မရွေး ကျဆင်းလာနိုင်လေသည်။

...

သားရဲနတ်ဘုရား အင်ပါယာ။

"အဘိုး ယဇ်ပုရောဟိတ်... ကျေးဇူးပြုပြီး ကူညီပါဦး"

သားရဲဧကရာဇ်နှင့် သားရဲနတ်ဘုရား အင်ပါယာမှ အမတ်များ အားလုံးက မြေခွေးလူသား အဘိုးအိုကို ကြည့်နေကြပြီး သူတို့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် မျှော်လင့်ချက်များနှင့် တောင်းဆိုမှုများ ပြည့်နှက်နေလေသည်။ ယခုအချိန်တွင် သူတို့သည် သားရဲနတ်ဘုရားကိုသာ အားကိုးရတော့မည် ဖြစ်သည်။

"အရှင်မင်းမြတ်... ကျွန်တော် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားကြည့်ပါ့မယ်"

အိုမင်းရင့်ရော်နေသော ယဇ်ပုရောဟိတ် အဘိုးအိုက ချောင်းနှစ်ချက်ဆိုးလိုက်ပြီး မျက်လုံးများကို ဖြည်းညင်းစွာ မှိတ်ကာ ဘယ်နေရာတွင် ရှိနေမှန်း မသိသော သားရဲနတ်ဘုရားနှင့် ဆက်သွယ်ရန် ကြိုးစားလိုက်လေသည်။

ကောင်းကင်ယံတိုက်ကြီးရှိ သားရဲနတ်ဘုရား၏ အကိုင်းရှိုင်းဆုံး ယုံကြည်သူ တစ်ဦးအနေဖြင့် မြေခွေးလူသား အဘိုးအိုအတွက် နတ်ဘုရားသားရဲနှင့် ဆက်သွယ်ရန် မခက်ခဲလှပေ။ သားရဲနတ်ဘုရားကလည်း အမြဲတမ်း တုံ့ပြန်လေ့ ရှိသည်။

သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ...

တစ်မိနစ် ကုန်လွန်သွားသည်။

နှစ်မိနစ် ကုန်လွန်သွားသည်။

နာရီဝက် ကုန်လွန်သွားသည်။

"အရှင်မင်းမြတ်... ကျွန်တော် အရှင်မင်းမြတ်ကို စိတ်ပျက်အောင် လုပ်မိပြီ"

မြေခွေးလူသား အဘိုးအိုက မျက်လုံးများကို ဖွင့်ကာ အလွန် ရှက်ရွံ့သော မျက်နှာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"အဘိုး ယဇ်ပုရောဟိတ်... သားရဲနတ်ဘုရားက သူ့ရဲ့ ကိုင်းရှိုင်းတဲ့ ပြည်သူတွေကို တကယ်ပဲ စွန့်ပစ်လိုက်ပြီလား"

သားရဲဧကရာဇ်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် မျှော်လင့်ချက်မဲ့သည့် အရိပ်အယောင်များ ပြည့်နှက်သွားလေသည်။ အမတ်များ အားလုံးလည်း မိဘသေဆုံးသွားသကဲ့သို့ စိတ်ဓာတ်ကျနေကြပြီး နှင်းခဲရိုက်ခံရသော ခရမ်းသီးများအလား ဖြစ်နေကြလေသည်။

"အရှင်မင်းမြတ်... ကျွန်တော် နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်ကြိုးစားကြည့်ပါ့မယ်"

မြေခွေးလူသား အဘိုးအိုက ခါးသက်သက် ပြုံးလိုက်ပြီး နတ်ဘုရားဝိညာဉ် စွမ်းအားများကို တိတ်တဆိတ် လောင်ကျွမ်းစေကာ ဆက်သွယ်မှုကို ပိုမို အားကောင်းအောင် လုပ်ဆောင်လိုက်လေသည်။

သို့သော် မည်သို့ပင် ကြိုးစားစေကာမူ ကြီးမြတ်လှသော သားရဲနတ်ဘုရားက လုံးဝ တုံ့ပြန်ခြင်း မရှိဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေလေသည်။

နောက်ဆုံးတွင် မြေခွေးလူသား အဘိုးအိုမှာ ဆက်မခံနိုင်တော့ဘဲ သွေးများ ပန်းထွက်လာကာ ခန္ဓာကိုယ်က တောင့်တင်းစွာဖြင့် လဲကျသွားပြီး အသက်ထွက်သွားလေတော့သည်။

"အဘိုး ယဇ်ပုရောဟိတ်"

"အဘိုး ယဇ်ပုရောဟိတ်"

"ဟင့်ဟင့်ဟင့်..."

ဝမ်းနည်းပူဆွေးသော အငွေ့အသက်များက နန်းတော်တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားပြီး အမတ်များ အားလုံး ဒူးထောက်ချလိုက်ကြသည်။ သားရဲဧကရာဇ်မှာ အလွန်အမင်း နောင်တရနေပြီး... "အဘိုး ယဇ်ပုရောဟိတ်... ငါက မင်းကို ဒုက္ခပေးလိုက်တာပါ... အားလုံးက ငါ့ကြောင့်ပါ..." ဟု ပြောနေလေသည်။

ဝမ်းနည်း မျှော်လင့်ချက်မဲ့နေသော သားရဲနတ်ဘုရား အင်ပါယာ၏ ဧကရာဇ်နှင့် အမတ်များကို ခဏ ထားလိုက်ဦးမည်။ မြေခွေးလူသား အဘိုးအို သေဆုံးသွားပြီးနောက် ထူးဆန်းသော စွမ်းအားတစ်ခု ကျဆင်းလာပြီး သူ၏ ဝိညာဉ်ကို ခေါ်ဆောင်သွားလေသည်။

သူ ပြန်လည် နိုးထလာသောအခါ လှပသော ရှုခင်းများ ရှိသည့် ရွှေရောင် နတ်ဘုရားနိုင်ငံတော် တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိနေပြီး နတ်ဘုရား စွမ်းအားတစ်ခု ကောင်းကင်မှ ကျဆင်းလာကာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်လည် ဖွဲ့စည်းပေးလိုက်လေသည်။

ခဏအကြာတွင် ခွန်အားကြီးမားပြီး ဆံပင်မည်းများဖြင့် မြေခွေးလူသား တစ်ဦး ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူသည် မြေခွေးလူသား အဘိုးအိုပင် ဖြစ်လေသည်။

မြေခွေးလူသား အဘိုးအိုသည် သူ၏ လက်များကို ကြည့်ကာ နုပျိုသန်စွမ်းသော ခန္ဓာကိုယ်ကို ခံစားရင်း ဝမ်းသာမျက်ရည်များ ကျလာပြီး ချက်ချင်းပင် ဒူးထောက် အရိုအသေပေးလိုက်လေသည်။

"ကြီးမြတ်တဲ့ သားရဲနတ်ဘုရား... အရှင်ရဲ့ ရက်ရောမှုနဲ့ ဆုချီးမြှင့်မှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်... အရှင့်ကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

"ငါ့ကို ယုံကြည်သူတိုင်း ထာဝရ အသက်ရှင်ခွင့် ရမယ်"

ခမ်းနားထည်ဝါပြီး ကျယ်လောင်လှသော မိုးခြိမ်းသံတစ်ခု နားထဲတွင် ထွက်ပေါ်လာလေသည်။ ဤအသံသည် သားရဲနတ်ဘုရား၏ အသံမှန်း မြေခွေးလူသား အဘိုးအို သိရှိလိုက်သဖြင့် ချက်ချင်းပင် အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် ငိုယိုကာ... "ကြီးမြတ်တဲ့ သားရဲနတ်ဘုရား... အရှင့်ရဲ့ သနားစရာ ပြည်သူတွေကို ကယ်တင်ပေးပါဦး... သူတို့က အရမ်း ဒုက္ခရောက်နေကြပါတယ်..." ဟု ပြောလိုက်သည်။

သို့သော် သားရဲနတ်ဘုရား၏ အသံမှာ လုံးဝ တိတ်ဆိတ်သွားပြီး ထပ်မံ ထွက်ပေါ်မလာတော့ပေ။

"သားရဲနတ်ဘုရား..."

မြေခွေးလူသား အဘိုးအိုသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပျော့ခွေကျသွားပြီး မျှော်လင့်ချက်မဲ့သော မျက်နှာဖြင့် ဖြစ်သွားလေသည်။ သားရဲနတ်ဘုရားသည် ကောင်းကင်ယံတိုက်ကြီးရှိ သားရဲလူသားများကို လုံးဝ စွန့်လွှတ်လိုက်ပြီ ဖြစ်ကြောင်း သူ သိလိုက်လေသည်။

...

တိုက်တန် အင်ပါယာ။

"အရှင်မင်းမြတ်... အခု ဘယ်လို လုပ်ကြမလဲ"

"အရှင်မင်းမြတ်... အမြန်ဆုံး အကြံတစ်ခုခု ပေးပါဦး"

တိုက်တန် အင်ပါယာ၏ အမတ်များမှာ ပွက်လောညံနေကြသော်လည်း တိုက်တန် ဧကရာဇ်ကမူ အရက်သောက်ကာ ပူပန်မှုများကို ဖြေဖျောက်နေပြီး စိုးရိမ်နေသော အမတ်များကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ပေ။

"အရှင်မင်းမြတ်"

အမတ်များမှာ မတတ်နိုင်တော့သဖြင့် တိုက်တန် မိဖုရားကို ပင့်ဖိတ်ကာ ဧကရာဇ်ကို အနည်းငယ် ဖျောင်းဖျပေးရန် တောင်းဆိုလိုက်ကြလေသည်။

"မိဖုရားပဲ... လာ... ကိုယ်တော်နဲ့အတူ အရက်လာသောက်"

"အရှင်မင်းမြတ်... နိုင်ငံတော် အန္တရာယ် ကြုံနေရချိန်မှာ ကျွန်မ ဘယ်လိုလုပ် အရက်သောက်ချင်စိတ် ရှိမှာလဲ" တိုက်တန် မိဖုရားက ပြောလိုက်သည်။ "အမတ်တွေ အကုန်လုံး စိုးရိမ်လွန်းလို့ သေတော့မယ်... အရှင်မင်းမြတ်ဆီက အကြံဉာဏ်ကို စောင့်နေကြတာ"

"အကြံဉာဏ်... ကိုယ်တော်က ဘာအကြံဉာဏ် ပေးနိုင်မှာလဲ"

တိုက်တန် ဧကရာဇ်၏ မျက်နှာမှာ အရက်မူးနေပြီး... "ကျောင်းတော်က ဘိုးဘေးတွေ အကုန် သေကုန်ပြီ... တိုက်တန် နတ်ဘုရား စေလွှတ်လိုက်တဲ့ ဟာရက်စ်တောင် သေသွားပြီပဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ကြီးမားကျယ်ပြန့်လှတဲ့ တိုက်တန် အင်ပါယာမှာ နတ်ဘုရားတစ်ဝက် တစ်ပါးတောင် မရှိတော့ဘူး... ငါတို့က ခုတ်စင်ပေါ်က အသားတွေလို ဖြစ်နေပြီ... ဘာအကြံဉာဏ် ပေးရဦးမှာလဲ... သေဖို့ စောင့်နေရုံပဲ ရှိတော့တာပေါ့"

"ဒါဆိုရင်လည်း အရှင်မင်းမြတ်က မုန်လဲ့ အင်ပါယာက လာတိုက်မှာကို ဒီအတိုင်း ထိုင်စောင့်နေမှာလား" တိုက်တန် မိဖုရားက အကြံပေးလိုက်သည်။ "အဲဒီလိုဆိုရင် ငါတို့ လုံးဝ အသက်ရှင်ခွင့် ရမှာ မဟုတ်ဘူး"

"မိဖုရားရဲ့ စကားက ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ" တိုက်တန် ဧကရာဇ်က မိဖုရားကို စောင်းကြည့်လိုက်သည်။

"ဘယ်လိုမှ ခုခံလို့ မရနိုင်မှတော့... ဘာလို့ ကိုယ့်သဘောနဲ့ကိုယ် အညံ့မခံရတာလဲ" တိုက်တန် မိဖုရားက လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "ငါတို့ ကိုယ့်သဘောနဲ့ကိုယ် အညံ့ခံလိုက်ရင် အနည်းဆုံးတော့ အဆုံးသတ် ကောင်းကောင်း ရနိုင်ပါသေးတယ်... နဂါးမျိုးနွယ်စုလို နိုင်ငံပျက် မျိုးနွယ်ပျက် ဖြစ်မသွားနိုင်ဘူး"

"ဒါပေမဲ့ မုန်လဲ့ အင်ပါယာ လာတိုက်တာကို ထိုင်စောင့်နေမယ်ဆိုရင်တော့ လူသေပြီး နိုင်ငံပျက်သွားလိမ့်မယ်... ကောင်းကောင်း သေရမှာ မဟုတ်ဘူး"

"ကောင်းကောင်း သေရမှာ မဟုတ်ဘူး"

တိုက်တန် ဧကရာဇ် တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ခါသွားပြီး အရက်မူးနေမှုများ ချက်ချင်း ပြယ်သွားလေသည်။

"ဟုတ်တယ်... ဟုတ်တယ်... သူတို့ လာတိုက်တာကို ထိုင်စောင့်နေလို့ မဖြစ်ဘူး... သူတို့ လာတိုက်တာကို ထိုင်စောင့်နေလို့ မဖြစ်ဘူး"

"လူလာ... မြန်မြန်... အမတ်တွေ အကုန်လုံးကို ခေါ်... ကိုယ်တော် အညံ့ခံမယ်... ကိုယ်တော် မသေချင်ဘူး"

...

အယ်လ်ဖ် အင်ပါယာ။

အယ်လ်ဖ် ဧကရီက လှပသော မျက်လုံးများကို ဖွင့်ကာ မျှော်လင့်ချက် အပြည့်ဖြင့် ကြည့်နေကြသော မျက်လုံးများကို ရင်ဆိုင်ရင်း ခါးသက်သက် ပြုံးလိုက်ပြီး... "အားလုံးပဲ... ကိုယ်တော် အားလုံးကို စိတ်ပျက်အောင် လုပ်မိပြီ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"အရှင်မင်းမြတ်" အမတ်များ၏ မျက်နှာများ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားပြီး နှလုံးသားများ ချက်ချင်း ကျဆင်းသွားလေသည်။

"အရှင်မင်းမြတ်... နတ်ဘုရားမက ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ" အဇ္ဇလာက တုန်ရီသော အသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ငါတို့ကို အလိုအလျောက် အညံ့ခံခိုင်းတယ်... ပြီးတော့ အယ်လ်ဖ် မျိုးနွယ်စု အားလုံးကို အသက်စွမ်းအင် သစ်တောထဲ ပြောင်းရွှေ့ခိုင်းပြီး အဲဒီကနေ ဘယ်တော့မှ ခြေတစ်လှမ်းမှ မထွက်ဖို့ အမိန့်ပေးတယ်" အယ်လ်ဖ် ဧကရီ၏ မျက်နှာမှာ အလွန် ခါးသက်နေလေသည်။

"အသက်စွမ်းအင် သစ်တောထဲ ပြောင်းရွှေ့ရမယ်... ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ" အဇ္ဇလာက လုံးဝ လက်မခံနိုင်ပေ။

အယ်လ်ဖ် အင်ပါယာ၏ ပိုင်နက်သည် အယ်လ်ဖ် သစ်တော တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံထားပြီး နဂါးနတ်ဘုရား အင်ပါယာထက် လုံးဝ မငယ်ပေ။ သားရဲနတ်ဘုရား အင်ပါယာထက်သာ အနည်းငယ် သေးငယ်ခြင်း ဖြစ်သည်။

အသက်စွမ်းအင် သစ်တောဆိုသည်မှာ အဘယ်နည်း။

အသက်စွမ်းအင် သစ်ပင်ကြီးမှ ထွက်ပေါ်လာသော အသက်စွမ်းအင် အတားအဆီးများ လွှမ်းခြုံထားသည့် နေရာသည် အသက်စွမ်းအင် သစ်တော ဖြစ်ပြီး အယ်လ်ဖ် သစ်တော၏ အလယ်ဗဟို ဖြစ်သည်။ အကျယ်အဝန်းမှာ မိုင်တစ်ထောင်ခန့်သာ ရှိလေသည်။

ဒီလောက် သေးငယ်တဲ့ နေရာလေးက အယ်လ်ဖ် သစ်တောရဲ့ ထောင့်လေး တစ်ထောင့်လောက်တောင် မရှိဘူး... သူတို့ အယ်လ်ဖ် မျိုးနွယ်စုကို ကျယ်ပြန့်လှတဲ့ အယ်လ်ဖ် သစ်တောကြီးကို စွန့်လွှတ်ပြီး မိုင်တစ်ထောင်လောက်ပဲ ကျယ်တဲ့ အသက်စွမ်းအင် သစ်တောထဲ ပြောင်းရွှေ့ဖို့ဆိုတာ... ဘယ်သူက လက်ခံနိုင်မှာလဲ။

"ဒါက နတ်ဘုရားမရဲ့ အမိန့်ပဲ... ကိုယ်တော်လည်း ဘာမှ မတတ်နိုင်ဘူး"

အယ်လ်ဖ် ဧကရီက သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး "မုန်လဲ့ အင်ပါယာဆီကို အမြန်ဆုံး ကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့ လွှတ်ပြီး အလိုအလျောက် အညံ့ခံကြောင်း သွားပြောလိုက်ပါ... မုန်လဲ့ ဧကရာဇ်က နတ်ဘုရားမ မျက်နှာကို ထောက်ပြီး ငါတို့ကို အပြတ်ရှင်းမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ထင်ပါတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"အရှင်မင်းမြတ်... လုံးဝ မဖြစ်ပါဘူး"

အဇ္ဇလာက အက်ကွဲသော အသံဖြင့် "အယ်လ်ဖ် သစ်တောက ငါတို့ အယ်လ်ဖ် မျိုးနွယ်စုရဲ့ အိမ်ပဲ... ငါတို့သာ အယ်လ်ဖ် သစ်တောကို စွန့်လွှတ်လိုက်ရင် မျိုးနွယ်စုဝင် ဘယ်လောက်တောင် ဆုံးရှုံးသွားမလဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"တပ်မှူး အဇ္ဇလာ... ဒါက နာကျင်စရာကောင်းတဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက် တစ်ခုဆိုတာ ကိုယ်တော် သိပါတယ်... ဒါပေမဲ့ စဉ်းစားကြည့်ပါ... ငါတို့သာ အယ်လ်ဖ် သစ်တောကို မစွန့်လွှတ်ရင် အယ်လ်ဖ် မျိုးနွယ်စုက ကောင်းကင်ယံတိုက်ကြီးကနေ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားလိမ့်မယ်"

အယ်လ်ဖ် ဧကရီ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် နာကျင်မှုများ ပေါ်လွင်နေလေသည်။ "ဒီနှစ်ခု ယှဉ်ကြည့်ရင် ဘယ်ဟာက ပိုအရေးကြီးလဲ”