အခန်း ၂၈၃

အခန်း ၂၈၃။ အယ်လ်ဖ် နတ်ဘုရားမနှင့် ကျောင်းအုပ်ကြီး ပြန်ပေါ်လာခြင်း

အမှောင် မိစ္ဆာနဂါး၏ ကြွယ်ဝမှုကို ရရှိပြီးနောက် မုန်လဲ့၏ ကြွယ်ဝမှုမှာ အံ့ဩဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် နတ်ဘုရား သလင်းကျောက် ၄.၅ သန်းအထိ ရောက်ရှိသွားလေသည်။

သို့သော် မုန်လဲ့သည် မကျေနပ်သေးပေ။

နတ်ဘုရား သလင်းကျောက် ၄.၅ သန်း။

ဘာလုပ်ဖို့ လုံလောက်မှာလဲ။

ရှေးဟောင်း လူသား သွေးမျိုးဆက်ကို ၁၀၀% နှိုးဆွဖို့လား... မလုံလောက်ဘူး။

နတ်ဘုရားသတ်ကြွက် သွေးမျိုးဆက်၊ ငရဲမီးလျှံ ဖီးနစ် သွေးမျိုးဆက်၊ လက်တစ်ရာ ဘီလူး သွေးမျိုးဆက်တို့ကို မြှင့်တင်ဖို့လား... မလုံလောက်ဘူး။

ရွှေရောင် မူလ နတ်ဘုရား ခန္ဓာကိုယ် ပေါင်းစပ်မှုကို မြှင့်တင်ဖို့လား... မလုံလောက်ဘူး။

နတ်ဘုရားဝိညာဉ်ကို ဆက်လက် မြှင့်တင်ဖို့လား... အဲဒါလည်း မလုံလောက်သေးဘူး။

ငွေသုံးစရာ နေရာဆိုလို့ နိယာမ သုံးမျိုး ပေါင်းစပ်မှုနဲ့ နိယာမ လေးမျိုး ပေါင်းစပ်မှုတို့ပဲ ရှိတော့တယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒါတွေက အခုလောလောဆယ် အရေးမကြီးသေးဘူး။

"ဒါကြောင့်... ငါက ဆင်းရဲနေတုန်းပဲ... သူတောင်းစား ဖြစ်နေတုန်းပဲ... ဆက်ပြီး ကြိုးစားရဦးမယ်"

မုန်လဲ့သည် သူ၏ အကြည့်များကို လေဆင်နှာမောင်း ဧရာမ နဂါးကြီးဆီသို့ ပြန်လည် ပို့လွှတ်လိုက်ပြီး "ပြောစမ်း... မင်းကို မိစ္ဆာ စာချုပ် ပေးခဲ့တာ ဘယ်သူလဲ... ပြောပြရင် ငါ မင်းကို လွှတ်ပေးမယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"နဂါးနတ်ဘုရား... အမှောင် မိစ္ဆာနဂါးရဲ့ မိစ္ဆာ စာချုပ်ကို နဂါးနတ်ဘုရားက ငါ့ကို ပေးခဲ့တာ... အတင်းအကျပ် လက်မှတ်ထိုးခိုင်းခဲ့တာ"

လေဆင်နှာမောင်း ဧရာမ နဂါးကြီးက အသံပြဲကြီးဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "သူက အမှောင် မိစ္ဆာနဂါးရဲ့ စွမ်းအားကို အသုံးချပြီး မင်းကို သတ်ချင်နေတာ... အရာအားလုံးက သူ လုပ်ခဲ့တာ... ငါနဲ့ ဘာမှ မဆိုင်ဘူး"

"သူလား... ဒါက အဓိပ္ပာယ် မရှိဘူးလေ"

မုန်လဲ့ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။ "မင်းက မိစ္ဆာ စာချုပ်ကို လက်မှတ်ထိုးပြီး မိစ္ဆာ တပ်မတော်ကြီးကို ခေါ်လာခဲ့တယ်... ပြီးတော့ ကောင်းကင်ယံတိုက်ကြီးကို စဲလ်လပ်စ်က သိမ်းပိုက်သွားတယ်... ဒါက နဂါးနတ်ဘုရားအတွက် ဘာအကျိုးအမြတ်မှ မရှိဘူးလေ"

"ဒီအကြောင်းတော့ ငါလည်း မသိဘူး... ဒါပေမဲ့ မိစ္ဆာ စာချုပ်ကို နဂါးနတ်ဘုရားက အတင်းအကျပ် လက်မှတ်ထိုးခိုင်းခဲ့တာ အမှန်ပဲ"

လေဆင်နှာမောင်း ဧရာမ နဂါးကြီးက ဆက်ပြောသည်။ "မင်းနဲ့ ငါက ဘာရန်ငြိုးမှ မရှိဘူး... နဂါးမျိုးနွယ်စုအတွက် လက်စားချေဖို့ဆိုပြီး ငါ့ဝိညာဉ်ကို မိစ္ဆာတွေဆီ ဘယ်တော့မှ ရောင်းစားမှာ မဟုတ်ဘူး... ငါ အဲဒီလောက်အထိ ကိုယ်ကျိုးမစွန့်နိုင်ဘူး"

"မုန်လဲ့... မင်း ငါ့ကို ယုံရမယ်... ငါက အပြစ်မရှိဘူး" လေဆင်နှာမောင်း ဧရာမ နဂါးကြီးက သနားစရာကောင်းအောင် ပြောလိုက်သည်။

"မင်းပြောတာ အဓိပ္ပာယ် ရှိပါတယ်"

မုန်လဲ့ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ဒီလိုဆိုမှတော့... နောက်နေ့ကျမှ နဂါးနတ်ဘုရားကို ကိုယ်တိုင် သွားမေးလိုက်မယ်... သူက ငါ့ကို ကျေနပ်လောက်တဲ့ အဖြေတစ်ခု ပေးနိုင်မယ်လို့ ယုံကြည်တယ်... မင်းကတော့..."

မုန်လဲ့သည် လေထဲတွင် လက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ လေဆင်နှာမောင်း ဧရာမ နဂါးကြီး၏ နတ်ဘုရားဝိညာဉ်ကို အသိဉာဏ် ပင်လယ်ထဲမှ ဆွဲထုတ်လိုက်လေသည်။

"ခုနက ငါ မင်းကို မသတ်ဘူးလို့ ပြောထားတဲ့အတိုင်း မသတ်ဘူး... အခု မင်း သွားလို့ ရပြီ"

"သွားလို့ ရပြီလား"

နတ်ဘုရားဝိညာဉ် အခြေအနေတွင် ရှိနေသော လေဆင်နှာမောင်း ဧရာမ နဂါးကြီးမှာ မုန်လဲ့ကို ကြောင်အမ်းအမ်း ကြည့်နေပြီး ငရဲမီးလျှံများအောက်တွင် လောင်ကျွမ်းနေသော သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ကြည့်ကာ "မင်း... မင်း တကယ်ပဲ ငါ့ကို လွှတ်ပေးမှာလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

"မသွားချင်ဘူးလား... ဒါဆိုလည်း မသွားနဲ့တော့လေ" မုန်လဲ့က အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်သည်။

"သွားမယ်... သွားမယ်"

လေဆင်နှာမောင်း ဧရာမ နဂါးကြီးမှာ မှောင်မိုက်နေသော လေဟာနယ်ထဲသို့ အလျင်အမြန် ပျံသန်းသွားလေသည်။ နတ်ဘုရားဝိညာဉ် အခြေအနေတွင် ရှိနေသဖြင့် သူ၏ အမြန်နှုန်းမှာ ယခင်ကထက် ပိုမို မြန်ဆန်ပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် မှောင်မိုက်နေသော လေဟာနယ်ထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

"မုန်လဲ့... မင်း ဒီကောင့်ကို တကယ်ပဲ လွှတ်ပေးလိုက်တာလား... ငါ မင်းကို ပြောချင်တာက ပေါင်းပင်ကို နှုတ်ရင် အမြစ်ပါ နှုတ်ရမယ်နော်" အပြင်ဘက် အခြေအနေများကို စောင့်ကြည့်နေသော ဒိုဒိုလာ၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

"ပေါင်းပင်ကို နှုတ်ရင် အမြစ်ပါ နှုတ်ရမယ်... အဲဒါက လွယ်ပါတယ်"

မုန်လဲ့က ဖြည်းညင်းစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး လက်ချောင်းလေး တောက်လိုက်လေသည်။

"အား..."

အဆုံးအစမရှိသော အမှောင်ထုထဲမှ ပြင်းထန်လှသော နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီး လေဆင်နှာမောင်း ဧရာမ နဂါးကြီး၏ နတ်ဘုရားဝိညာဉ်ထဲတွင် ငရဲမီးလျှံ အနည်းငယ် ထွက်ပေါ်လာကာ ရူးသွပ်စွာ လောင်ကျွမ်းနေလေသည်။

ငရဲမီးလျှံ ဆိုသည်မှာ အရာအားလုံးကို လောင်ကျွမ်းစေနိုင်သော မီးတောက်ပင် ဖြစ်သည်။

"မင်း ကောင်လေး ဒီလောက် သဘောကောင်းမယ် မထင်ပါဘူး" ဒိုဒိုလာက အထင်သေးသလို ပြောလိုက်သည်။

"ဟီးဟီး"

မုန်လဲ့က ရယ်မောလိုက်ပြီး မိစ္ဆာနဂါး တိုက်ကြီးဆီသို့ ပြန်သွားလေသည်။ လောက အကာအကွယ် အနီးသို့ ရောက်သောအခါ လောက အကာအကွယ်မှာ အလိုအလျောက် ပွင့်သွားပြီး မုန်လဲ့ကို ဝင်ခွင့်ပြုလိုက်လေသည်။

ဒါက လောကအရှင်သခင်ရဲ့ အစွမ်းပါပဲ... နတ်ဘုရား ဖြစ်လာပြီး နှစ်ပေါင်း သောင်းချီ ကြာရင်တောင် ကောင်းကင်ယံတိုက်ကြီးကို ပြန်လာနိုင်ပြီး ဖယ်ထုတ်ခံရမှာ မဟုတ်ပါဘူး။

မိစ္ဆာနဂါး တိုက်ကြီးထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် မုန်လဲ့သည် အချိန်မဆွဲတော့ဘဲ ကောင်းကင်ယံတိုက်ကြီးသို့ ပြန်လာခဲ့သည်။ ထို့နောက် နတ်ဘုရားဝိညာဉ် စွမ်းအားများကို ထုတ်လွှတ်ကာ ကောင်းကင်ယံတိုက်ကြီး၏ လောကနှလုံးသားကို စတင် ရှာဖွေလေတော့သည်။

ကောင်းကင်ယံတိုက်ကြီး၏ လောကနှလုံးသားကို သူ သေချာပေါက် ရယူရမည် ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ ကောင်းကင်ယံတိုက်ကြီးကို ထိန်းချုပ်ရန် အတွက်သာမက ပိုမို အရေးကြီးသည်မှာ... လူရှာရန် ဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်ယံတိုက်ကြီး၏ လောကမှာ အလွန် ကြီးမားပြီး လောကနှလုံးသားမှာလည်း အလွန် လျှို့ဝှက်စွာ ပုန်းကွယ်နေသဖြင့် ရှာဖွေရန် အလွန် ခက်ခဲလှပေသည်။

သို့သော် မုန်လဲ့သည် အလွန် စိတ်ရှည်လေသည်။ စဲလ်လပ်စ်၏ မှတ်ဉာဏ်များကို ဖတ်ရှုပြီးနောက် သူသည် လောကနှလုံးသား ရှာဖွေခြင်းနှင့် ပတ်သက်၍ အတွေ့အကြုံ အချို့ ရရှိထားပြီး အလျင်လို၍ မရကြောင်း သိထားလေသည်။

ဆက်တိုက် နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း။

ဆက်တိုက် ရှာဖွေခြင်း။

ကြိုးစားမှုက အချည်းနှီး မဖြစ်ပါဘူး။

သုံးရက်အကြာတွင် မုန်လဲ့သည် နောက်ဆုံး၌ လောကနှလုံးသားကို ရှာတွေ့သွားလေသည်။ သို့သော် လောကနှလုံးသား ရှိရာ နေရာသို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါ သူ ထင်မှတ်မထားသော မြင်ကွင်းတစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။

လောကနှလုံးသား... တစ်ယောက်ယောက် ပေါင်းစပ်ထားပြီးပြီ။

တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့ထက် အရင်ဦးအောင် လောကနှလုံးသားပေါ်တွင် နတ်ဘုရားဝိညာဉ် အမှတ်အသား ချန်ထားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

မုန်လဲ့ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။ လောကနှလုံးသားကို တစ်ယောက်ယောက် အရင် ပေါင်းစပ်ထားသည်မှာ သိပ်မဆန်းပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကောင်းကင်ယံတိုက်ကြီးတွင် စစ်မှန်သော နတ်ဘုရား လေးပါး ပေါ်ထွက်ခဲ့ဖူးပြီး သူတို့ထဲမှ မည်သူမဆို လောကနှလုံးသားကို ပေါင်းစပ်နိုင်ရန် အခွင့်အရေး ရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

မုန်လဲ့ နားမလည်နိုင်သည်မှာ ကောင်းကင်ယံတိုက်ကြီးတွင် လောကအရှင်သခင် ရှိနေပါလျက်နှင့် လောကအရှင်သခင်က သူ၏ ကြီးထွားလာမှုကို ဘာကြောင့် မတားဆီးခဲ့သနည်း ဆိုသည်ကိုပင်။

သူ့ကို ဘာလို့ မဖျက်ဆီးခဲ့တာလဲ။

သူက မျိုးနွယ်စု လေးခုကို နှင်ထုတ်ပြီး အင်ပါယာ လေးခုကို ဖြိုခွဲကာ ကောင်းကင်ယံတိုက်ကြီး တစ်ခုလုံးကို အုပ်ချုပ်ခဲ့တာလေ။

လောကအရှင်သခင် အနေနဲ့ သူ့ကို ဖျက်ဆီးပစ်ဖို့ဆိုတာ အရမ်း လွယ်ကူတဲ့ ကိစ္စလေးတစ်ခုပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ သူ ဘာလို့ မလုပ်ခဲ့တာလဲ။

နားလည်ဖို့ ခက်ခဲပါတယ်။

"ဒါပေမဲ့..."

"ငါ့ထက် အရင် ပေါင်းစပ်ထားလည်း ဘာဖြစ်လဲ... ငါက သူ့ရဲ့ နတ်ဘုရားဝိညာဉ် အမှတ်အသားကို ဖျက်ဆီးပြီး လောကနှလုံးသားကို ပြန်လုယူလို့ ရတာပဲ"

မုန်လဲ့က အေးစက်စက် နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး နတ်ဘုရားဝိညာဉ်ကို ဓားတစ်လက်အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ လောကနှလုံးသားပေါ်တွင် ကျန်ရှိနေသော နတ်ဘုရားဝိညာဉ် အမှတ်အသားကို ပြင်းထန်စွာ ခုတ်ချလိုက်လေသည်။ နတ်ဘုရားဝိညာဉ် အမှတ်အသားကို ဖျက်ဆီးနိုင်ပါက လောကနှလုံးသားမှာ သူ၏ လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိလာမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် မုန်လဲ့ မည်မျှပင် တိုက်ခိုက်စေကာမူ နတ်ဘုရားဝိညာဉ် အမှတ်အသားမှာ အနည်းငယ်မျှပင် ထိခိုက်ပျက်စီးခြင်း မရှိပေ။

"ဒီလောက် ခိုင်မာတဲ့ နတ်ဘုရားဝိညာဉ် အမှတ်အသားက... အဆင့်မြင့် နတ်ဘုရား တစ်ပါး ချန်ထားခဲ့တာများလား"

မုန်လဲ့ အနည်းငယ် သံသယဝင်သွားလေသည်။ ထိုအချိန်တွင် နတ်ဘုရားဝိညာဉ် အမှတ်အသားမှ အစိမ်းရောင် အလင်းတန်း တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး လှပသော အမျိုးသမီး တစ်ဦး၏ ပုံရိပ်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလေသည်။

ချွန်မြနေသော နားရွက်များ၊ ရေတံခွန်အလား ကျဆင်းနေသော ရွှေရောင် ဆံပင်များ၊ လှပလွန်းလှသော မျက်နှာနှင့် ဆွဲဆောင်မှု ရှိလှသော ခန္ဓာကိုယ်၊ တောက်ပနေသော မျက်လုံးများ၊ မွန်မြတ်သန့်စင်မှုများ...

"ဒါက..."

မုန်လဲ့သည် ဤအမျိုးသမီးကို မျက်တောင်မခတ်ဘဲ စိုက်ကြည့်နေပြီး ရင်ထဲတွင် ခန့်မှန်းချက် တစ်ခု ရရှိနေလေပြီ။ ကောင်းကင်ယံတိုက်ကြီး၏ စစ်မှန်သော နတ်ဘုရား လေးပါးထဲတွင် နဂါးနတ်ဘုရား၊ သားရဲနတ်ဘုရားနှင့် တိုက်တန် နတ်ဘုရားတို့မှာ အမျိုးသား နတ်ဘုရားများ ဖြစ်ကြသည်။

အမျိုးသမီး နတ်ဘုရား ဆိုလို့ အယ်လ်ဖ် နတ်ဘုရားမ တစ်ပါးတည်းသာ ရှိလေသည်။

"ကောင်လေး... မင်းနဲ့ တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်"

သူမက နှုတ်ခမ်းကို ဟကာ ပြောလိုက်ပြီး အသံမှာ စမ်းချောင်းလေးအလား သာယာနာပျော်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။ "မင်း ငါဘယ်သူလဲဆိုတာ ခန့်မှန်းမိလောက်ပါပြီ... ငါက အယ်လ်ဖ် နတ်ဘုရားမ ပါ"

"အယ်လ်ဖ် နတ်ဘုရားမကို ဂါရဝပြုပါတယ်"

မုန်လဲ့ အနည်းငယ် ခါးညွတ်ကာ အရိုအသေပေးလိုက်သည်။ တစ်ဖက်လူက ရှေးဟောင်း အဆင့်မြင့် နတ်ဘုရား တစ်ပါး ဖြစ်ပြီး သူက အလယ်အလတ် နတ်ဘုရား အဆင့်ကို ယခုမှ ရောက်ရှိထားသူ ဖြစ်ရာ သင့်လျော်သော လေးစားမှု ထားရှိသင့်ပေသည်။

"မင်းကို ငါ သတိထားမိတာ ကြာပြီ"

အယ်လ်ဖ် နတ်ဘုရားမက ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။ "အသက် ၂၀ မပြည့်ခင်မှာပဲ အလယ်အလတ် နတ်ဘုရား အဆင့်ကို ရောက်ရှိလာတာက ငါတို့ ကောင်းကင်ယံတိုက်ကြီး သမိုင်းမှာ ပထမဆုံးပဲ"

"နတ်ဘုရားမ ချီးကျူးလွန်းနေပါပြီ" မုန်လဲ့ အနည်းငယ် ခါးညွတ်လိုက်သည်။

"မဟုတ်ဘူး... မင်းက တကယ်ကို ထူးချွန်တာပါ"

အယ်လ်ဖ် နတ်ဘုရားမက သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး "ကျယ်ပြောလှတဲ့ လေဟာနယ် ကမ္ဘာကြီးနဲ့ တခြား အဆင့်မြင့် လောကတွေမှာတောင် မင်းလို လူမျိုးက နှစ်ပေါင်း တစ်သိန်းနေမှ တစ်ယောက် ပေါ်လာဖို့ ခဲယဉ်းတဲ့ ပါရမီရှင် တစ်ယောက်ပါ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"နတ်ဘုရားမ ချီးကျူးလွန်းနေပါပြီ" မုန်လဲ့ မျက်နှာ အနည်းငယ် နီရဲသွားလေသည်။

"ကောင်လေး... မင်းကို မေးခွန်းတစ်ခုလောက် မေးချင်တယ်... မင်း ငါ့ကို ရိုးရိုးသားသား ဖြေပေးဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်" အယ်လ်ဖ် နတ်ဘုရားမက ပြောလိုက်သည်။

"နတ်ဘုရားမ မေးပါခင်ဗျာ" မုန်လဲ့ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ကောင်းကင်ယံတိုက်ကြီးကနေ ဘယ်တော့ ထွက်သွားဖို့ စဉ်းစားထားလဲ" အယ်လ်ဖ် နတ်ဘုရားမက မုန်လဲ့ကို သေချာ ကြည့်ကာ "ဘယ်အဖွဲ့အစည်းကို ဝင်ဖို့ စဉ်းစားထားလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

"ဒီအကြောင်းတော့ ကျွန်တော် မစဉ်းစားရသေးဘူး"

မုန်လဲ့က ခေါင်းခါလိုက်ပြီး "အဖွဲ့အစည်း ကိစ္စကတော့... လေဟာနယ် ကမ္ဘာနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဘာမှ မသိသေးတော့ ဘယ်အဖွဲ့အစည်းကို ဝင်မယ်ဆိုတာက ဘယ်လိုမှ ပြောလို့ မရသေးပါဘူး" ဟု ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

အယ်လ်ဖ် နတ်ဘုရားမက ခေါင်းညိတ်ကာ နားလည်ကြောင်း ပြသလိုက်သည်။ "မင်းရဲ့ ပါရမီနဲ့ ကောင်းကင်ယံတိုက်ကြီးလို အဆင့်နိမ့် လောကလေးမှာ အချိန်အကြာကြီး နေတာက တကယ်ကို အချိန်ဖြုန်းတာပဲ... မင်း မြန်မြန် ထွက်သွားသင့်တယ်... အဆင့်မြင့် လောကတွေကမှ မင်းရဲ့ နေရာအစစ်ပဲ"

"ဖြစ်နိုင်ပါတယ်"

မုန်လဲ့ သဘောတူသလို မတူသလို နေလိုက်သည်။ စနစ် အဆင့်မတက်ခင်ကဆိုလျှင် ကောင်းကင်ယံတိုက်ကြီးတွင် နေရသည်မှာ တကယ်ပင် အထောက်အကူ မဖြစ်ခဲ့ပေ။ သို့သော် စနစ် အဆင့်တက်ပြီးနောက် လုပ်ဆောင်ချက် အသစ် သုံးခု ထပ်တိုးလာသောအခါ အရာအားလုံး ပြောင်းလဲသွားခဲ့လေပြီ။

သူက အဆင့်မြင့် လောကတွေက ပစ္စည်းတွေကို ကောက်ယူလို့ ရပြီ။

သူက အဆင့်မြင့် လောကတွေက သက်ရှိတွေကို လုယူလို့ ရပြီ။

အဆင့်မြင့် လောကတွေကို သွားတာက သိပ်ပြီး အရေးမကြီးတော့ဘူးလေ။

မုန်လဲ့၏ မျက်နှာအမူအရာကို ကြည့်ပြီး အယ်လ်ဖ် နတ်ဘုရားမ အနည်းငယ် နားမလည် ဖြစ်သွားလေသည်။

သူမ မုန်လဲ့ကို လိမ်ညာပြောဆိုနေခြင်း မဟုတ်ပေ။ အလယ်အလတ် နတ်ဘုရား တစ်ပါး အနေဖြင့် အဆင့်နိမ့် လောကတွင် နေရသည်မှာ တကယ်ပင် အဓိပ္ပာယ် မရှိလှပေ။ မုန်လဲ့က ဘာလို့ ဂရုမစိုက်သလို ဖြစ်နေရတာလဲ။

နားမလည်သော်လည်း အယ်လ်ဖ် နတ်ဘုရားမက ဆက်မမေးတော့ဘဲ "ကောင်လေး... တကယ်လို့ တစ်နေ့နေ့မှာ မင်း ကောင်းကင်ယံတိုက်ကြီးကနေ ထွက်သွားမယ်ဆိုရင် အယ်လ်ဖ် မျိုးနွယ်စုဆီကို လာခဲ့ပါ... ငါ မင်းကို ကူညီပေးနိုင်မယ်လို့ ထင်ပါတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"နတ်ဘုရားမရဲ့ သင်ကြားပြသမှု အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်" မုန်လဲ့ အနည်းငယ် ခါးညွတ်လိုက်သည်။

အယ်လ်ဖ် နတ်ဘုရားမက လှပစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး "ကြိုးစားပါ ကောင်လေး... အနာဂတ်မှာ မင်း ပိုပြီး ကြီးမားတဲ့ အောင်မြင်မှုတွေ ရလာမယ်လို့ ယုံကြည်ပါတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

စကားဆုံးသည်နှင့် အယ်လ်ဖ် နတ်ဘုရားမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး လောကနှလုံးသားပေါ်တွင် ကျန်ရှိနေသော နတ်ဘုရားဝိညာဉ် အမှတ်အသားလည်း အတူတူ ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

မုန်လဲ့သည် လောကနှလုံးသားကို ကြည့်ကာ "နတ်ဘုရားမရဲ့ ကူညီမှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်" ဟု ခါးညွတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

ဤကျေးဇူးတင်စကားမှာ ရင်ထဲမှ အမှန်တကယ် ထွက်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ အယ်လ်ဖ် နတ်ဘုရားမသာ သူမ၏ နတ်ဘုရားဝိညာဉ် အမှတ်အသားကို စွန့်လွှတ်ရန် ဆန္ဒမရှိပါက ယခု သူ၏ စွမ်းအားဖြင့် လောကနှလုံးသားပေါ်ရှိ နတ်ဘုရားဝိညာဉ် အမှတ်အသားကို လုံးဝ ဖျက်ဆီးနိုင်မည် မဟုတ်ကြောင်း မုန်လဲ့ ကောင်းစွာ သိရှိထားလေသည်။

သို့သော် ယခု အယ်လ်ဖ် နတ်ဘုရားမက ကိုယ့်သဘောနှင့်ကိုယ် နတ်ဘုရားဝိညာဉ် အမှတ်အသားကို ဖယ်ရှားပေးခဲ့သည်မှာ လောကနှလုံးသားကို သူ့အား အလကား ပေးလိုက်ခြင်းနှင့် တူညီနေရာ မုန်လဲ့ ဘယ်လိုလုပ် ကျေးဇူးမတင်ဘဲ နေနိုင်မည်နည်း။

ထို့နောက် မုန်လဲ့သည် လောကနှလုံးသားကို ပေါင်းစပ်လိုက်ပြီး ကောင်းကင်ယံတိုက်ကြီး လောကကို အပြည့်အဝ ထိန်းချုပ်လိုက်လေသည်။ ထို့နောက် အလျင်အမြန် စတင် စစ်ဆေးလေတော့သည်။

နဂါးနတ်ဘုရား အင်ပါယာ။

တိုက်တန် အင်ပါယာ။

သားရဲနတ်ဘုရား အင်ပါယာ။

မြောက်ပိုင်း ရေခဲပြင်။

အယ်လ်ဖ် အင်ပါယာ။

အဆုံးအစမရှိသော သမုဒ္ဒရာ။

ပျောက်ဆုံးတိုက်ကြီး။

ရင်းနှီးနေသော မြင်ကွင်းများက မုန်လဲ့၏ ခေါင်းထဲတွင် လျင်မြန်စွာ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ မိစ္ဆာနဂါး တိုက်ကြီးနှင့် ယှဉ်လိုက်ပါက ကောင်းကင်ယံတိုက်ကြီးမှာ ကျွန်းငယ်လေး တစ်ခုနှင့်သာ တူညီလေသည်။

ကောင်းကင်ယံတိုက်ကြီးမှ ထွက်ခွာပြီး အဆုံးအစမရှိသော သမုဒ္ဒရာထဲသို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါ ကျွန်းငယ်လေးများ ပေါ်လာလေသည်။ အချို့မှာ ကြီးမားပြီး အချို့မှာ သေးငယ်ကာ ကြီးမားသော ကျွန်းများမှာ ပျောက်ဆုံးတိုက်ကြီးနှင့် မကွာခြားဘဲ သေးငယ်သော ကျွန်းများမှာ ကီလိုမီတာ အနည်းငယ်သာ ကျယ်ဝန်းလေသည်။

ကျွန်းတော်တော်များများတွင် လူသားများနှင့် သားရဲလူသားများကို တွေ့မြင်နိုင်ပြီး သူတို့သည် ရှုပ်ထွေးသော ကမ္ဘာကြီးနှင့် ဝေးကွာကာ ယဉ်ကျေးမှုများနှင့် ဝေးကွာပြီး ငါးဖမ်းခြင်းဖြင့် အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း ပြုနေကြလေသည်။

"မတွေ့ဘူး"

"မတွေ့သေးဘူး"

"ဟင်... အဲဒါက ဘာကြီးလဲ"

ရုတ်တရက် ကြီးမားလှသော ကုန်းမြေကြီး တစ်ခု မုန်လဲ့၏ မျက်လုံးထဲသို့ ရောက်ရှိလာလေသည်။ ထိုကုန်းမြေကြီးမှာ ကောင်းကင်ယံတိုက်ကြီးနှင့် အလွန် ဝေးကွာပြီး ကီလိုမီတာ သန်းပေါင်းများစွာ ကွာဝေးလေသည်။

၎င်းသည် အဆုံးအစမရှိသော သမုဒ္ဒရာကြီး အထက်တွင် တည်ရှိပြီး ဧရိယာမှာ ကောင်းကင်ယံတိုက်ကြီးထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမို ကြီးမားကာ လူဦးရေ အလွန် ထူထပ်ပြီး ကောင်းကင်ယံတိုက်ကြီးထက် အများကြီး ပိုများလေသည်။

"ငါ သိသားပဲ... ကောင်းကင်ယံတိုက်ကြီး လောကက ဒီလောက်တော့ မရိုးရှင်းဘူး ဆိုတာ... ဒီလောက် ကျယ်ပြောလှတဲ့ သမုဒ္ဒရာကြီးထဲမှာ ကောင်းကင်ယံတိုက်ကြီး တစ်ခုတည်းပဲ ရှိဖို့ဆိုတာ ဘယ်လိုမှ မဖြစ်နိုင်ဘူး"

မုန်လဲ့ ရင်ထဲတွင် အလွန် အံ့အားသင့်သွားပြီး ဤတိုက်ကြီး၏ အချက်အလက်များကို အလျင်အမြန် စတင် စစ်ဆေးလိုက်လေသည်။ စစ်ဆေးကြည့်ပြီးနောက် မုန်လဲ့ အလွန် အံ့ဩသွားလေသည်။

ဤတိုက်ကြီးပေါ်တွင် လူသားများ၊ အယ်လ်ဖ်များ၊ နဂါးများ၊ တိုက်တန်များနှင့် သားရဲလူသားများ ရှိနေရုံသာမက သံမဏိလူသားများ၊ သားရဲလူသား တစ်ဝက်များနှင့် အခြား မျိုးနွယ်စုများ အားလုံး စုံလင်စွာ ရှိနေလေသည်။

သို့သော် မထင်မှတ်ထားသည်မှာ...

ဤတိုက်ကြီးကို အုပ်ချုပ်နေသည်မှာ နဂါးများ မဟုတ်၊ တိုက်တန်များ မဟုတ်၊ အယ်လ်ဖ်နှင့် သားရဲလူသားများလည်း မဟုတ်ပေ။

လူသားများ ဖြစ်လေသည်။

လူသားများက တိုက်ကြီး၏ အကျယ်ပြန့်ဆုံး၊ အကြွယ်ဝဆုံး နယ်မြေများကို သိမ်းပိုက်ထားပြီး သားရဲလူသားများ၊ နဂါးများ၊ အယ်လ်ဖ်များနှင့် တိုက်တန်များမှာ တိုက်ကြီး၏ ဘေးပတ်လည်တွင်သာ ပြန့်ကျဲ နေထိုင်ကြရလေသည်။

"ဒီတိုက်ကြီးက လူသားတွေက တကယ်ကို တော်တာပဲ"

မုန်လဲ့ ရင်ထဲတွင် ချီးကျူးလိုက်ပြီး ဆက်လက် စစ်ဆေးနေလေသည်။

ရုတ်တရက် ရင်းနှီးနေသော အငွေ့အသက် တစ်ခု မျက်လုံးထဲသို့ ရောက်ရှိလာလေသည်။

"ဒါက... ကျောင်းအုပ်ကြီး”