အခန်း ၂၈၈

အခန်း ၂၈၈။ သူတော်စင်မလေးအား လက်တစ်ချက်တည်းဖြင့် သတ်ဖြတ်ခြင်းနှင့် ထွက်ပြေးရခြင်း

"သူတော်စင်မလေး... မင်းက ငါ့ကို ရယ်ရအောင် လုပ်ပြီး ငါ့ရဲ့ ယုံကြည်မှု စွမ်းအားတွေကို ယူချင်နေတာလား"

ယုံကြည်မှု စွမ်းအားတွေလား။

အယ်လ်တာရှားက နားမလည်သော်လည်း မုန်လဲ့၏ လေသံကို နားထောင်ရုံဖြင့် ကောင်းသော စကား မဟုတ်မှန်း သိလိုက်ပြီး သူမကို လှောင်ပြောင်နေခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သေချာသွားလေသည်။

"တခြား တိုက်ကြီးက နတ်ဘုရား... မင်းက အရမ်း မောက်မာလွန်းနေပြီ"

အယ်လ်တာရှား၏ မျက်နှာလေးမှာ အေးစက်သွားပြီး "အခုချက်ချင်း လက်နက်ချပြီး ငါနဲ့အတူ သန့်ရှင်းသော တောင်တော်ကို လိုက်ခဲ့... အပြစ်ပေးမှုကို ခံယူစမ်း... အဲဒီလိုမှ မဟုတ်ရင် ငါ ရက်စက်တယ်လို့ မပြောနဲ့တော့" ဟု အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"သူတော်စင်မလေး... အရင်တုန်းက လူတော်တော်များများက ငါ့ကို အဲဒီလို ပြောခဲ့ဖူးတယ်... ဒါပေမဲ့ သူတို့ရဲ့ အဆုံးသတ်ကတော့ သိပ်မကောင်းလှဘူး... မင်းလည်း... အဲဒီလိုပဲ ဖြစ်မယ်လို့ ငါ ထင်တယ်"

ပြောရင်းနှင့် မုန်လဲ့က လက်ဝါး တစ်ချက် ရိုက်ချလိုက်လေသည်။

"ဝုန်း"

နောက်ထပ် ဧရာမ လက်ဝါးကြီး တစ်ခု ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။

"အသိဉာဏ် မရှိတဲ့ ကောင်ပဲ"

အယ်လ်တာရှားက အေးစက်စက် နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး သူမ၏ လက်ထဲရှိ ဓားဖြင့် ခုတ်ချလိုက်ရာ ဧရာမ လက်ဝါးကြီးမှာ ထက်ပိုင်းပြတ်သွားလေသည်။

"သူတော်စင်မလေး ဖြစ်ရတဲ့ အကြောင်းရင်း ရှိတာပဲ"

"သူတော်စင်မလေးက တကယ်ကို အစွမ်းထက်တာပဲ"ဆ

"သူတော်စင်မလေး... ဒီကျိန်စာသင့်နေတဲ့ ကောင်ကို ငါတို့ အလင်းရောင် နတ်ဘုရားကျောင်းနဲ့ ရန်သူလုပ်ရတဲ့ အကျိုးဆက်ကို ပြလိုက်ပါ"

"မိစ္ဆာ... သေလိုက်စမ်း"

အလင်းရောင် နတ်ဘုရားကျောင်းမှ လူများ အားလုံး ဝမ်းသာအားရ အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။ သူတော်စင်မလေးက ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် မုန်လဲ့၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ဖျက်ဆီးလိုက်နိုင်သည်ကို မြင်သောအခါ သူတော်စင်မလေးက ပိုမို အစွမ်းထက်သည်ဟု သူတို့ ထင်မြင်သွားကြသည်။

သို့သော် အလင်းရောင် သူတော်စင်မလေးက ထိုသို့ မထင်ပေ။ ထိုဧရာမ လက်ဝါးကြီးမှာ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တိုက်ခိုက်မှု မဟုတ်သလို နတ်ဘုရား စွမ်းအားဖြင့် တိုက်ခိုက်မှုလည်း မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ထွက်ပေါ်လာသော စွမ်းအားက စစ်မှန်သော နတ်ဘုရား အဆင့်ကိုပင် ရောက်ရှိနေလေသည်။

ပို၍ အရေးကြီးသည်မှာ မုန်လဲ့က ဤတိုက်ခိုက်မှုကို လွယ်လွယ်ကူကူ ပြုလုပ်လိုက်ခြင်းပင်။ ဒါက တကယ်ကို ကြောက်စရာကောင်းသည်။

အလင်းရောင် သူတော်စင်မလေး၏ အမြင်တွင် မုန်လဲ့သည် နားလည်၍ မရနိုင်သော တွင်းနက်ကြီး တစ်ခုအလား ဖြစ်နေပြီး သူမ လုံးဝ ခန့်မှန်း၍ မရနိုင်ပေ။ ထို့ကြောင့် မုန်လဲ့ကို အထင်သေး၍ မရကြောင်း သူမ ကောင်းစွာ သိရှိထားလေသည်။

"ကောင်းကင်ယံတိုက်ကြီးမှာ ဘယ်အချိန်ကတည်းက ဒီလို အစွမ်းထက်တဲ့ သူတစ်ယောက် ပေါ်လာတာလဲ" အလင်းရောင် သူတော်စင်မလေး စဉ်းစားနေမိပြီး မုန်လဲ့၏ နောက်ခံကို ခန့်မှန်းနေလေသည်။ သူမသည် ကောင်းကင်ယံတိုက်ကြီး အကြောင်းကို ကောင်းစွာ သိရှိထားသူ ဖြစ်သည်။

"သူတော်စင်မလေး... မင်းရဲ့ စွမ်းအားက မဆိုးပါဘူး... ဒါပေမဲ့ ငါ့ရဲ့ နောက်တစ်ကွက်ကို တားဆီးနိုင်ရင် မင်းကို အသက်ရှင်ခွင့် ပေးမယ်"

မုန်လဲ့က ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်ပြီး ဖြူဝင်းနေသော လက်ဝါးကို ဖြည်းညင်းစွာ ဆန့်ထုတ်လိုက်ရာ လက်ဖဝါးထဲတွင် အမည်းရောင် မီးတောက်များ စုစည်းလာပြီး အမည်းရောင် လှံရှည် တစ်လက်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလေသည်။

"သွား"

မုန်လဲ့က လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ အမည်းရောင် လှံရှည်မှာ အမည်းရောင် လျှပ်စီးတန်း တစ်ခုအလား အလင်းရောင် သူတော်စင်မလေးဆီသို့ ပြေးဝင်သွားလေသည်။

"အမည်းရောင် မီးတောက်လား... ဒါက ငရဲမီးလျှံပဲ"

အလင်းရောင် သူတော်စင်မလေး မျက်နှာ ပျက်သွားလေသည်။ သူမသည် မုန်လဲ့ထံမှ ငရဲမီးလျှံများ ထွက်ပေါ်လာလိမ့်မည်ဟု လုံးဝ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။ ဤသည်မှာ ငရဲပြည် ရှိ နတ်ဘုရားသားရဲ ဖြစ်သော ငရဲမီးလျှံ ဖီးနစ်များ၏ သီးသန့် မီးတောက်ပင် ဖြစ်သည်။

ငရဲမီးလျှံကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် အလင်းရောင် သူတော်စင်မလေး လုံးဝ မပေါ့ဆရဲတော့ပေ။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ နတ်ဘုရား စွမ်းအားများကို အလျင်အမြန် စုစည်းပြီး ဓားထဲသို့ ထည့်ကာ လေထဲတွင် ခုတ်ချလိုက်လေသည်။

"သန့်ရှင်းသော အလင်းရောင် တရားစီရင်ခြင်း"

တောက်ပနေသော ဓားအလင်းတန်းမှာ ၄၀ မီတာခန့် ရှည်လျားသော ဓားရောင်ခြည်ကြီး တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး လေဟာနယ်ကို ဖြတ်တောက်ကာ အမည်းရောင် အက်ကွဲကြောင်း တစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေလေသည်။

"ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ သန့်ရှင်းသော အလင်းရောင် တရားစီရင်ခြင်းပဲ"

ဤဓားချက်ကို မြင်သောအခါ ဘုန်းတော်ကြီး ချီကက်စ်နှင့် သူရဲကောင်း တပ်ဖွဲ့ဝင် အားလုံး တိုးတိုးလေး အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။

အလင်းရောင် နတ်ဘုရားကျောင်းမှ လူများ အနေဖြင့် သူတို့ အားလုံးနီးပါး သန့်ရှင်းသော အလင်းရောင် တရားစီရင်ခြင်းကို အသုံးပြုတတ်ကြသော်လည်း သူတော်စင်မလေးကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားမျိုးကိုမူ မထုတ်လွှတ်နိုင်ကြပေ။

"ချွတ်..."

အမည်းရောင် လှံရှည်နှင့် ရွှေရောင် ဓားရောင်ခြည်ကြီးတို့ တိုက်မိသွားကြပြီး လေးလံသော တူနှစ်ချောင်း ထိခိုက်မိသကဲ့သို့ တောက်ပသော မီးပွားများ ထွက်ပေါ်လာကာ အံ့ဩစရာကောင်းသော မြင်ကွင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာလေသည်။

ထက်မြက်လှသော ရွှေရောင် ဓားရောင်ခြည်ကြီးမှာ ရုတ်တရက် ကွဲအက်သွားပြီး မရေမတွက်နိုင်သော ရွှေရောင် အလင်းတန်းများ အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ အရပ်ရှစ်မျက်နှာသို့ ပျံ့နှံ့သွားလေသည်။

သူတော်စင်မလေး သူရဲကောင်း တပ်ဖွဲ့ဝင်များ ချက်ချင်း ဒုက္ခရောက်သွားကြသည်။ ပျံ့နှံ့လာသော ရွှေရောင် အလင်းတန်းများက သူတို့၏ ခေါင်းများကို ဖောက်ထွင်းသွားကာ ရင်ဘတ်များကို ဖောက်ထွင်းသွားပြီး ဆန်ခါပေါက်များအလား ဖြစ်သွားစေလေသည်။

အနီရောင် ဘုန်းတော်ကြီး ချီကက်စ်ပင်လျှင် ပျံ့နှံ့လာသော ရွှေရောင် အလင်းတန်း တစ်ခု၏ ထိုးဖောက်ခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး ခေါင်းမှာ ဖောက်ထွင်းခံလိုက်ရကာ အကြီးမားဆုံး ဒုက္ခရောက်သွားသူ ဖြစ်သွားလေသည်။

"ဘယ်လိုလုပ် ဒီလို ဖြစ်သွားရတာလဲ"

ဘုန်းတော်ကြီး ချီကက်စ် အလွန် အံ့အားသင့်သွားပြီး မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်နေလေသည်။ သူသည် အလင်းရောင် နတ်ဘုရားကျောင်း၏ အနီရောင် ဘုန်းတော်ကြီး တစ်ယောက် ဖြစ်ပြီး ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီးနှင့် သူတော်စင်မလေး ပြီးလျှင် အဆင့်အမြင့်ဆုံး ဖြစ်ကာ အလင်းရောင် တိုက်ကြီး တစ်ခုလုံးတွင် အဆင့်အမြင့်ဆုံး လူတစ်စုထဲတွင် ပါဝင်သူ ဖြစ်လေသည်။

သို့သော် ယခုတော့ သူ သေဆုံးရတော့မည်။ နတ်ဘုရား ကိုယ်ပွား နှစ်ခုလုံး သေဆုံးသွားပြီ ဖြစ်ရာ သူ လုံးဝ သေဆုံးသွားပြီ ဖြစ်သည်။

"ဗုန်း..."

"ဗုန်း..."

"ဗုန်း..."

ဘုန်းတော်ကြီး ချီကက်စ်မှာ မြေပြင်သို့ ပြုတ်ကျသွားပြီး သူတော်စင်မလေး သူရဲကောင်း တပ်ဖွဲ့မှ ကံဆိုးသူများမှာလည်း မိုးရွာသကဲ့သို့ မြေပြင်သို့ အဆက်မပြတ် ပြုတ်ကျသွားကြလေသည်။

တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါဖြင့် ရောက်ရှိလာသော အလင်းရောင် နတ်ဘုရားကျောင်းမှ လူများမှာ ကြီးမားသော သေဆုံးမှုများနှင့် ရင်ဆိုင်လိုက်ရပြီး သုံးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းခန့်မှာ ပေါက်ကွဲမှု၏ ဒဏ်ကို ခံလိုက်ရလေသည်။

သို့သော် အလင်းရောင် သူတော်စင်မလေးမှာ ဤလူများကို ဂရုစိုက်ရန် အချိန်မရှိပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အမည်းရောင် လှံရှည်မှာ လုံးဝ ပျက်စီးသွားခြင်း မရှိဘဲ သူမဆီသို့ ဆက်လက် ပြေးဝင်လာသောကြောင့်ပင်။

ယခုအချိန်တွင် ရှောင်တိမ်းရန် အချိန်မရတော့သဖြင့် အရေးပေါ် အခြေအနေတွင် အလင်းရောင် သူတော်စင်မလေးသည် နတ်ဘုရား စွမ်းအားများကို အလျင်အမြန် စုစည်းကာ နတ်ဘုရား စွမ်းအား အကာအကွယ် တစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်လေသည်။

"ရွှမ်း..."

နတ်ဘုရား စွမ်းအား အကာအကွယ် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် အခိုက်အတန့်မှာပင် အမည်းရောင် လှံရှည်က နတ်ဘုရား စွမ်းအား အကာအကွယ်ကို ထိမှန်သွားရာ ဂျွတ် ဆိုသော အသံနှင့်အတူ နတ်ဘုရား စွမ်းအား အကာအကွယ်မှာ စက္ကူအလား ပေါက်ပြဲသွားပြီး အမည်းရောင် လှံရှည်က ဖောက်ထွင်းဝင်ရောက်လာလေသည်။

"ရွှစ်.."

ထို့နောက် အမည်းရောင် လှံရှည်က အလင်းရောင် သူတော်စင်မလေး၏ လည်ပင်းကို ဖောက်ထွင်းသွားပြီး တစ်ဖက်မှ ပြန်ထွက်လာကာ အရှိန်ဖြင့် ရှေ့သို့ ဆက်လက် ပျံသန်းသွားလေသည်။

"ဝေါ့..."

အလင်းရောင် သူတော်စင်မလေး၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်း ဖြူရော်သွားပြီး လည်ပင်းမှ သွေးများမှာ ရေပန်းအလား ပန်းထွက်လာကာ ဘယ်လိုမှ တားဆီး၍ မရတော့ပေ။

"မင်း... မင်းက စစ်မှန်တဲ့ နတ်ဘုရား မဟုတ်ဘူး... မင်းက... အဆင့်နိမ့်အဆင့် နတ်ဘုရား တစ်ပါးပဲ"

အလင်းရောင် သူတော်စင်မလေးက မုန်လဲ့ကို စိုက်ကြည့်ကာ ဤစကားကို ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်ပြီးနောက် ခေါင်းငိုက်စိုက်ကျသွားကာ နောက်သို့ လဲကျသွားလေသည်။

"သူတော်စင်မလေး"

ကျန်ရှိနေသော သူရဲကောင်း တပ်ဖွဲ့ဝင်များ အလွန် လန့်သွားကြပြီး တစ်ချို့က အလင်းရောင် သူတော်စင်မလေးဆီသို့ ပြေးသွားကြသလို တစ်ချို့ကတော့ မုန်လဲ့ဆီသို့ ပြေးဝင်လာကြကာ မျက်လုံးများ နီရဲနေကြလေသည်။

"ယုတ်မာတဲ့ ကောင်... မင်းက သူတော်စင်မလေးကို အနာတရ ဖြစ်အောင် လုပ်ရဲတယ်ပေါ့"

"သူတော်စင်မလေးကို အနာတရ ဖြစ်အောင် လုပ်တဲ့ ကောင်တိုင်း... သေရမယ်"

"သတ်"

ဤသူရဲကောင်း တပ်ဖွဲ့ဝင်များမှာ ဘာမှ မစဉ်းစားတော့ဘဲ ရဲရဲဝံ့ဝံ့ပင် တိုက်ခိုက်လာကြလေသည်။

"ရွှမ်း... ရွှမ်း... ရွှမ်း..."

တိုက်ခိုက်မှုများက မိုးရွာသကဲ့သို့ ကျရောက်လာလေသည်။

"စိတ်ရှုပ်စရာ ကောင်းလိုက်တာ"

မုန်လဲ့က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ သိပ်သည်းလှသော ရွှေရောင် လေပြင်းဓားများ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူတော်စင်မလေး သူရဲကောင်း တပ်ဖွဲ့ဆီသို့ လှိမ့်ဝင်သွားလေသည်။

"အား..."

နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံများ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

လေပြင်းဓားများ ဖြတ်သန်းသွားပြီးနောက် ဤသူရဲကောင်း တပ်ဖွဲ့ဝင် အများစုမှာ သေဆုံးသွားကြပြီး ကံကောင်းသူ အနည်းငယ်သာ မတ်တပ်ရပ်နေနိုင်လေသည်။

အသက်ရှင်နေသော်လည်း ဤသူများမှာ အလွန် ကြောက်လန့်နေကြပြီး မုန်လဲ့ကို ကြည့်ရာတွင် အလွန် ရက်စက်သော မိစ္ဆာကြီး တစ်ကောင်ကို ကြည့်နေရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေလေသည်။

"မိစ္ဆာ... မင်းက မိစ္ဆာပဲ"

ဤသူရဲကောင်းများက ကြောက်လန့်တကြား အော်ဟစ်နေကြလေသည်။

"မင်းတို့ရဲ့ ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီးကို ပြန်ပြောလိုက်... သူ့ကို ပြင်ဆင်ဖို့၊ အကူအညီ တောင်းဖို့ အချိန် သုံးရက် ပေးမယ်"

မုန်လဲ့က လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး "သုံးရက်နေရင် ငါ ကိုယ်တိုင် သန့်ရှင်းသောကျောင်း တော်ကို လာခဲ့မယ်... သူ ငါ့ကို စိတ်မပျက်စေဖို့ မျှော်လင့်တယ်... ကဲ... မင်းတို့ သွားလို့ ရပြီ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ကျန်ရှိနေသော နတ်ဘုရားတစ်ဝက်များနှင့် သူရဲကောင်း တပ်ဖွဲ့ဝင်များမှာ အလွန် မကျေမနပ် ဖြစ်နေကြပြီး ဒေါသထွက်နေကြသော်လည်း မုန်လဲ့၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် နောက်ဆုတ်ရန်သာ တတ်နိုင်ကြလေသည်။

"သွားမယ်"

ဆယ်စက္ကန့်ခန့် အတွင်းမှာပင် အလင်းရောင် နတ်ဘုရားကျောင်းမှ လူများ အားလုံး ထွက်ပြေးသွားကြပြီး အလင်းရောင် သူတော်စင်မလေးနှင့် သေဆုံးသွားသော သူရဲကောင်းများ၏ အလောင်းများကိုပါ သယ်ဆောင်သွားကြလေသည်။

တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ကောင်းကင်ယံတွင် ကျောင်းအုပ်ကြီးနှင့် မုန်လဲ့ နှစ်ယောက်တည်းသာ အထီးကျန်စွာ လွင့်မျောနေလေသည်။

ကျောင်းအုပ်ကြီး၏ မျက်နှာမှာ ရှုပ်ထွေးနေပြီး "အလင်းရောင် သူတော်စင်မလေးက အထွတ်အထိပ် စစ်မှန်တဲ့ နတ်ဘုရားလေ... မင်းက အထွတ်အထိပ် စစ်မှန်တဲ့ နတ်ဘုရားကိုတောင် လက်တစ်ချက်တည်းနဲ့ သတ်နိုင်တာပဲ... မုန်လဲ့... အခု မင်း ဘယ်လောက်တောင် အစွမ်းထက်နေပြီလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

"ကျောင်းအုပ်ကြီး... ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရရင် ဒီလောကမှာ ကျွန်တော့်ကို နိုင်မယ့်သူ မရှိတော့ဘူး"

မုန်လဲ့က ဟားဟားဟားဟု ရယ်မောလိုက်သည်။

"ဒီလိုဆိုတော့... မင်းက အဆင့်နိမ့် အဆင့် နတ်ဘုရားလား"

ကျောင်းအုပ်ကြီးက မယုံနိုင်စွာဖြင့် မေးလိုက်လေသည်။