အခန်း ၂၉၁
Vol. 30 Ch. 291
အခန်း ၂၉၁။ ထွက်ပြေးကြခြင်းနှင့် အလင်းရောင် ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီး
ခမ်းနားထည်ဝါသော အလင်းရောင် သန့်ရှင်းသော တောင်တော်မှာ ယခင်ကဲ့သို့ပင် မွန်မြတ်သန့်စင်နေပြီး နူးညံ့သော အလင်းရောင်များ ထွက်ပေါ်နေလေသည်။
သို့သော် ယနေ့တွင်မူ အလင်းရောင် သန့်ရှင်းသော တောင်တော် အထက်အောက် အားလုံးသည် ရန်သူကြီး တစ်ဦးကို ရင်ဆိုင်နေရသကဲ့သို့ အလင်းရောင် သူရဲကောင်းတိုင်းမှအစ ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီး ဟေးယက်စ်အဆုံး အားလုံးက ကောင်းကင်ယံကို စိုက်ကြည့်နေကြလေသည်။
သန့်ရှင်းသော တောင်တော်ပေါ်ရှိ လူတိုင်း ကောင်းစွာ သိရှိထားသည်မှာ ယနေ့ တိုက်ပွဲက အလင်းရောင် နတ်ဘုရားကျောင်း၏ အသက်ရှင်သန်မှုနှင့် ဆက်စပ်နေကြောင်းပင် ဖြစ်သည်။
နိုင်လျှင် အလင်းရောင် တိုက်ကြီးကို ဆက်လက် အုပ်ချုပ်မည်။
ရှုံးလျှင် လုံးဝ ဖျက်ဆီးခံရမည်။
အရာအားလုံးက ဒီနေ့ အပေါ်မှာပဲ မူတည်နေတယ်။
"ကောင်းကင်တမန် စစ်အခင်းအကျင်း... ဖိနှိပ်စမ်း"
ကြီးမားလှသော စွမ်းအားက ဖိချလာပြီး တောင်ကုန်းများ ပြိုကျလာသကဲ့သို့ လှိုင်းလုံးကြီးများအလား ရောက်ရှိလာကာ လေဟာနယ်မှာ ချက်ချင်း ပိတ်ဆို့သွားပြီး မုန်လဲ့မှာ ဖိနှိပ်မှု၏ ဗဟိုချက်တွင် ရှိနေလေသည်။
"ရန်သူကို ဖမ်းဖို့ ကောင်းတဲ့ နည်းလမ်းပဲ... အဆင့်နိမ့် အဆင့် နတ်ဘုရား တော်တော်များများကို မင်းတို့ ဖိနှိပ်နိုင်လောက်တယ်... ဒါပေမဲ့ နှမြောစရာကောင်းတာက... ငါ့အတွက်တော့ အသုံးမဝင်ဘူး"
မုန်လဲ့က လက်ချောင်းများကို ဓားတစ်လက်အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ပိတ်ဆို့နေသော လေဟာနယ်ကို ဖြည်းညင်းစွာ ခုတ်ချလိုက်ရာ မျက်စိဖြင့် မမြင်နိုင်သော ဓားရောင်ခြည် တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ခဲနေသော လေဟာနယ်ကို ချက်ချင်း ခုတ်ဖြတ်သွားလေသည်။
"ဂျွတ်..."
လေဟာနယ်မှာ ချက်ချင်း ထက်ပိုင်း ပြတ်သွားပြီး ကောင်းကင်တမန် စစ်အခင်းအကျင်း မှ ထုတ်လွှတ်လိုက်သော ဖိနှိပ်မှု စွမ်းအားမှာလည်း ချက်ချင်း ပြိုကွဲသွားကာ စစ်မှန်သော နတ်ဘုရား ၉ ပါး၏ မျက်နှာများ ပြောင်းလဲသွားလေသည်။
ကောင်းကင်တမန် စစ်အခင်းအကျင်း က ဒီလိုပဲ ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရတာလား။
"ငါ့လို လောကအရှင်သခင် ရှေ့မှာ ငါ့ကို ဖမ်းချင်နေတာ... တကယ်ကို ကလေးဆန်လွန်းတာပဲ"
မုန်လဲ့က လက်ချောင်းလေး တောက်လိုက်ရာ လောကစွမ်းအားများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော မမြင်ရသည့် လှံရှည် တစ်လက်က ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာပြီး စစ်မှန်သော နတ်ဘုရား တစ်ပါး၏ ခေါင်းကို ဖောက်ထွင်းသွားလေသည်။
"ဗွက်..."
ထိုစစ်မှန်သော နတ်ဘုရားမှာ မိုးကြိုးပစ်ခံရသကဲ့သို့ နေရာမှာတင် တောင့်တင်းသွားပြီး သူ၏ မျက်ခုံးကြားတွင် သွေးအပေါက် တစ်ခု ဖြစ်သွားကာ ရွှေရောင် နတ်ဘုရား သွေးများ အဆက်မပြတ် စီးကျလာလေသည်။
"ငါ... ငါ ဒီလိုပဲ သေသွားပြီလား"
ထိုစစ်မှန်သော နတ်ဘုရား၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မယုံနိုင်မှုများ ပြည့်နှက်နေလေသည်။ သူသည် နတ်ဘုရားကျောင်း၏ လေ့ကျင့်သူ တစ်ဦး ဖြစ်ပြီး နှစ်ပေါင်း ၅ သောင်းတိုင်တိုင် ကြိုးစားပမ်းစား လေ့ကျင့်ခဲ့ကာ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း ၂၈၇၆၀ ကမှ စစ်မှန်သော နတ်ဘုရား အဆင့်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး နတ်ဘုရားကျောင်းတွင် ကိုယ်ပိုင် စွမ်းအားဖြင့် နတ်ဘုရား ဖြစ်လာသူ အနည်းငယ်ထဲမှ တစ်ဦး ဖြစ်လေသည်။
သို့သော် ယခု သူ သေဆုံးရတော့မည်။ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြိုးစားအားထုတ်မှုများမှာ သဲထဲရေသွန် ဖြစ်သွားရတော့မည် ဖြစ်ရာ သူ လုံးဝ လက်မခံနိုင်သလို မကျေနပ်နိုင်ပေ။
"ကိုနန့်"
အလင်းရောင် နတ်ဘုရားကျောင်းမှ လူများ အားလုံး မျက်နှာများ ပျက်သွားပြီး အလွန် အံ့အားသင့်ကာ မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်သွားကြလေသည်။
ဒါက နတ်ဘုရားကျောင်းရဲ့ အစွမ်းအထက်ဆုံး လေ့ကျင့်သူ ကိုနန့် လေ... သူ ဒီလိုပဲ သေသွားတာလား။
"ဘယ်လိုလုပ် ဒီလို ဖြစ်သွားရတာလဲ"
"ကိုနန့် က ဘယ်လိုလုပ် သေသွားတာလဲ"
အားလုံးက ဤရလဒ်ကို လက်မခံနိုင်ကြပေ။
"ဆရာ... ဒီလို တိုက်ခိုက်မှုမျိုးပဲ"
အလင်းရောင် သူတော်စင်မလေး၏ မျက်နှာမှာ အလွန် ကြည့်ရဆိုးနေလေသည်။ "ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တိုက်ခိုက်မှု မဟုတ်ဘူး... နတ်ဘုရား စွမ်းအားနဲ့ တိုက်ခိုက်တာလည်း မဟုတ်ဘူး... နတ်ဘုရားဝိညာဉ် တိုက်ခိုက်မှုလည်း မဟုတ်ဘူး... ဒါပေမဲ့ စစ်မှန်တဲ့ နတ်ဘုရား အဆင့်ကို ရောက်ရှိနေတယ်... အရမ်းကို ထူးဆန်းတယ်"
ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီး ဟေးယက်စ်က ဖြည်းညင်းစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်သွားလေသည်။ မုန်လဲ့၏ စွမ်းအားက သူ မျှော်လင့်ထားသည်ထက် ပိုမို အစွမ်းထက်နေပြီး ယနေ့ တကယ်ကို ပြဿနာ တက်ပြီ ဖြစ်သည်။
"ကိုနန့် က ဒီလိုပဲ သေသွားတာလား"
ကျန်ရှိနေသော စစ်မှန်သော နတ်ဘုရား ၈ ပါးမှာ အလွန် ကြောက်လန့်သွားကြပြီး မုန်လဲ့ကို ကြည့်ရာတွင် အလွန် ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် သတိထားမှုများ ပြည့်နှက်နေလေသည်။
သူတို့ ၉ ယောက် ပေါင်းပြီး တည်ဆောက်ထားတဲ့ ကောင်းကင်တမန် စစ်အခင်းအကျင်း က အဆင့်နိမ့် အဆင့် နတ်ဘုရား တော်တော်များများကို ဖမ်းထားနိုင်စွမ်း ရှိတယ်လေ။
မုန်လဲ့ကရော။
ကောင်းကင်တမန် စစ်အခင်းအကျင်း ကို လွယ်လွယ်လေး ဖျက်ဆီးလိုက်ပြီး ကိုနန့်ကို သတ်ပစ်လိုက်တယ်... ဒါက ဘယ်လောက်တောင် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ စွမ်းအားလဲ။
" အဆင့်နိမ့် အထွတ်အထိပ် အဆင့် နတ်ဘုရား"
"သူက သေချာပေါက် အဆင့်နိမ့် အထွတ်အထိပ် အဆင့် နတ်ဘုရားပဲ"
စစ်မှန်သော နတ်ဘုရား ၈ ပါးက အချင်းချင်း ကြည့်လိုက်ကြပြီး နတ်ဘုရားဝိညာဉ်များဖြင့် အလျင်အမြန် ဆက်သွယ်လိုက်ကြသည်။ "အားလုံးပဲ... သူက အရမ်း အစွမ်းထက်လွန်းတယ်... ငါတို့ မျှော်လင့်ထားတာထက် အများကြီး ပိုပြီး အစွမ်းထက်နေတယ်... ဘယ်လို လုပ်ကြမလဲ"
"သူ့ကို နိုင်ဖို့ဆိုရင် အဲဒီနည်းလမ်း တစ်ခုပဲ ရှိတော့တယ်... အဲဒီလိုမှ မဟုတ်ရင် သူ့ကို ဘယ်လိုမှ ယှဉ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"
"အဲဒီနည်းလမ်းလား... တခြား နည်းလမ်း မရှိတော့ဘူးလား"
"ဟုတ်တယ်... အဲဒီနည်းလမ်းကို တကယ် သုံးရမှာလား"
"ထွက်မပြေးဘူး ဆိုရင်တော့ အဲဒီနည်းလမ်းကို သုံးရမှာပဲ... မဟုတ်ရင် ငါတို့က သူ့ရဲ့ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ဘူး"
"ထွက်ပြေးမယ်"
တကယ်တော့ သူတို့ထဲမှ အချို့မှာ ထွက်ပြေးချင်စိတ် ပေါ်လာကြလေသည်။ သူတို့သည် စစ်မှန်သော နတ်ဘုရားများ ဖြစ်ကြပြီး တကယ် ထွက်ပြေးမည်ဆိုပါက သေချာပေါက် လွတ်မြောက်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။
ဒါပေမဲ့ ပြဿနာက သူတို့ ထွက်ပြေးသွားရင် နတ်ဘုရားကျောင်းက ဘယ်လို လုပ်မလဲ။
သူတို့က အလင်းရောင် နတ်ဘုရားကျောင်းရဲ့ လေ့ကျင့်မှု အောက်မှာ ကြီးပြင်းလာကြတာ... နတ်ဘုရားကျောင်းက သူတို့ရဲ့ အမြစ်ပဲ... သေရရင်တောင် နတ်ဘုရားကျောင်းကို ထားခဲ့ပြီး ထွက်ပြေးလို့ မဖြစ်ဘူးလေ။
"တစ်ယောက် သေသွားပြီ... ၈ ယောက် ကျန်သေးတယ်"
မုန်လဲ့က ကျန်ရှိနေသော စစ်မှန်သော နတ်ဘုရား ၈ ပါးကို ကြည့်ကာ "ဒီနေ့ ငါ မင်းတို့ အကုန်လုံးကို သတ်ပြီး အလင်းရောင် သန့်ရှင်းသော တောင်တော်ကို ဖျက်ဆီးပစ်မယ်... အလင်းရောင် နတ်ဘုရားကျောင်းကို လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားအောင် လုပ်မယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။
"မင်းတို့... အဆင်သင့် ဖြစ်ပြီလား"
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ စစ်မှန်သော နတ်ဘုရား ၈ ပါး တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ရီသွားပြီး မျက်လုံးများထဲတွင် တွန့်ဆုတ်မှုများ ပေါ်လာလေသည်။ နောက်ဆုံး အခြေအနေသို့ မရောက်ဘဲနှင့် ထိုနည်းလမ်းကို လုံးဝ အသုံးမပြုချင်ကြပေ။
"ပထမဆုံး တစ်ယောက်"
မုန်လဲ့က စစ်မှန်သော နတ်ဘုရား တစ်ပါးကို ကြည့်ကာ ညာဘက် လက်ညှိုးကို ဖြည်းညင်းစွာ ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး "မင်းပဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။
"ဒုက္ခပဲ"
ထိုစစ်မှန်သော နတ်ဘုရား မျက်နှာ ပျက်သွားပြီး ရှောင်တိမ်းရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း ဤအချိန်တွင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ လုံးဝ လှုပ်ရှား၍ မရတော့သည်ကို ကြောက်လန့်တကြား တွေ့ရှိလိုက်ရလေသည်။
"သေစမ်း... လှုပ်စမ်း... မြန်မြန် လှုပ်စမ်း..."
ထိုစစ်မှန်သော နတ်ဘုရား ရင်ထဲတွင် အော်ဟစ်နေချိန်တွင် မျက်ခုံးကြားမှ ပြင်းထန်သော နာကျင်မှု တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး အာရုံကြောများနှင့် ဦးနှောက် တစ်ခုလုံးသို့ ချက်ချင်း ပြန့်နှံ့သွားလေသည်။
ထို့နောက် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တောင့်တင်းသွားပြီး မြေပြင်သို့ တည့်တည့် ပြုတ်ကျသွားကာ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်နေပြီး မသေချင်ဘဲ သေသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေလေသည်။
"ဒုတိယ တစ်ယောက်"
မုန်လဲ့က ကျန်ရှိနေသော စစ်မှန်သော နတ်ဘုရား ၇ ပါးကို ကြည့်ကာ မျက်လုံးများက သူတို့အပေါ်တွင် ရွေ့လျားနေလေသည်။
စစ်မှန်သော နတ်ဘုရား ၇ ပါးမှာ အလွန် ကြောက်လန့်နေကြလေသည်။
၆ ယောက်မှာ ရုန်းကန်နေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း ၁ ယောက်ကမူ နောက်လှည့်မကြည့်ဘဲ အဝေးသို့ ချက်ချင်း ထွက်ပြေးသွားလေသည်။
သူ၏ အမြန်နှုန်းမှာ အလွန် မြန်ဆန်လှပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ကောင်းကင်ယံတွင် ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။
ကျန်ရှိနေသော စစ်မှန်သော နတ်ဘုရား ၆ ပါးမှာ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး ထွက်ပြေးသွားသော စစ်မှန်သော နတ်ဘုရားကို ငေးကြည့်နေကြကာ ရင်ထဲတွင် မပြောပြတတ်အောင် ခံစားနေရလေသည်။
"အယ်လ်ပတ်"
"ဒီသေနာကောင်"
"တကယ် ထွက်ပြေးသွားတာလား"
"သူက ယုံကြည်မှုကို စွန့်လွှတ်ပြီး အလင်းရောင် နတ်ဘုရားကျောင်းကို ထားခဲ့ကာ ထွက်ပြေးသွားတာလား"
"အရှက်မရှိတဲ့ ကောင်... သူက နတ်ဘုရားကျောင်းရဲ့ အရှက်ပဲ"
ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီး ဟေးယက်စ်၏ မျက်နှာမှာ အလွန် မှောင်မိုက်သွားပြီး ဒေါသထွက်လုနီးပါး ဖြစ်နေလေသည်။ ပုံမှန်အချိန်တွင် အယ်လ်ပတ်က နတ်ဘုရားကျောင်းအတွက် အသက်စွန့်မည်ဟု အမြဲ ပြောဆိုနေခဲ့သည်။
သို့သော် အခုတော့ ပြဿနာနဲ့ ကြုံရချိန်မှာ ဒီလောက် လွယ်လွယ်ကူကူ ထွက်ပြေးသွားတယ် ဆိုတော့ နတ်ဘုရားကျောင်းကို တကယ်ပဲ အရှက်ခွဲလိုက်တာပဲ။
"ထွက်ပြေးတဲ့ သူတောင် ရှိတာလား"
ကျောင်းအုပ်ကြီးလည်း အံ့အားသင့်သွားသည်။ "အလင်းရောင် နတ်ဘုရားကျောင်းက ဒီနတ်ဘုရားရူးတွေက အမြဲတမ်း ယုံကြည်မှုအတွက် အသက်စွန့်မယ်လို့ ပြောနေကြတာလေ... အခု ပြဿနာနဲ့ ကြုံတော့လည်း ထွက်ပြေးတာပဲ... တကယ်ကို မျက်လုံးကျွတ်မတတ် အံ့ဩရတာပဲ"
မုန်လဲ့က ရယ်မောကာ ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "တစ်ယောက်ပဲ ထွက်ပြေးတာ တော်သေးတယ်လို့ ပြောရမယ်... စစ်မှန်တဲ့ နတ်ဘုရား အဆင့်ကို ရောက်လာတဲ့ သူတွေဆိုတာ ဇွဲလုံ့လ ကြီးမားတဲ့ သူတွေချည်းပဲ... သူတစ်ပါးကို တကယ် ယုံကြည်ကိုးကွယ်မယ့် သူတွေ မဟုတ်ဘူးလေ"
"အဲဒါလည်း ဟုတ်တာပဲ"
ကျောင်းအုပ်ကြီးက သဘောတူလိုက်သည်။ "နတ်ဘုရားတစ်ဝက်ပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ စစ်မှန်တဲ့ နတ်ဘုရားပဲ ဖြစ်ဖြစ် အများစုက ကိုယ်ကျိုးရှာကြတာချည်းပဲ... သေရေးရှင်ရေး အခြေအနေမှာ ဘာကိုမဆို စွန့်လွှတ်နိုင်ကြတယ်"
"မင်းတို့ ၆ ယောက်ပဲ ကျန်တော့တယ်"
မုန်လဲ့က ကျန်ရှိနေသော စစ်မှန်သော နတ်ဘုရား ၆ ပါးကို ကြည့်လိုက်သည်။
မုန်လဲ့၏ အကြည့်ကို မြင်သောအခါ စစ်မှန်သော နတ်ဘုရား ၆ ပါး တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ရီသွားပြီး အံ့ဩစရာကောင်းသော လုပ်ရပ် တစ်ခုကို ပြုလုပ်လိုက်ကြလေသည်။
သူတို့သည် နောက်လှည့်မကြည့်ဘဲ အမြန် ထွက်ပြေးသွားကြပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် အဝေးသို့ ရောက်ရှိသွားကြလေသည်။
မုန်လဲ့: "..."
ကျောင်းအုပ်ကြီး: "..."
အလင်းရောင် နတ်ဘုရားကျောင်းမှ လူများ: "..."
"ကျောင်းအုပ်ကြီး... သူတို့ အကုန် ထွက်ပြေးသွားကြပြီ" မုန်လဲ့ ရယ်ချင်စိတ် ပေါက်သွားသည်။ "ငါတို့ အထင်ကြီးသွားတာပဲ... သူတို့က အလင်းရောင် နတ်ဘုရားအပေါ်မှာ အဲဒီလောက် ယုံကြည်မှု မရှိကြပါဘူး"
"ဟုတ်တယ်... အထင်ကြီးသွားတာပဲ"
ကျောင်းအုပ်ကြီး ဘာပြောရမှန်းပင် မသိတော့ပေ။ "လူတွေက တကယ်ကို ကိုယ်ကျိုးရှာတတ်ကြတာပဲ... စွမ်းအား ပိုကြီးလေ၊ အဆင့်အတန်း ပိုမြင့်လေ ပိုပြီး ကိုယ်ကျိုးရှာတတ်ကြတယ်"
"ဟုတ်တယ်"
မုန်လဲ့က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီး ဟေးယက်စ်ကို ကြည့်ကာ "ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီး... ခင်ဗျားတို့ အလင်းရောင် နတ်ဘုရားကျောင်းက မွေးထုတ်လိုက်တဲ့ လူတွေက တကယ်ကို အံ့ဩစရာ ကောင်းတာပဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။
"သေနာကောင်တွေ... ဒီ ကိုယ်ကျိုးရှာတဲ့ သေနာကောင် ၇ ယောက်... သူတို့ အကုန်လုံးက အပြစ်သားတွေပဲ... အပြစ်သားတွေ"
ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီး ဟေးယက်စ်က သနားကြင်နာဟန်များကို လုံးဝ မထိန်းသိမ်းနိုင်တော့ဘဲ မျက်နှာ အလွန် ရှုံ့မဲ့သွားပြီး မျက်လုံးများပင် နီရဲလာလေသည်။
"သူတို့က ယုံကြည်မှုကို စွန့်လွှတ်တယ်၊ အရှင်သခင်ကို သစ္စာဖောက်တယ်၊ နတ်ဘုရားကျောင်းကို သစ္စာဖောက်တယ်... သူတို့က မိစ္ဆာတွေထက်တောင် ပိုဆိုးသေးတယ်... ပိုပြီး သေသင့်တယ်"
"ဆရာ... အခု ဘယ်လို လုပ်ကြမလဲ"
အလင်းရောင် သူတော်စင်မလေး၏ မျက်နှာလည်း အလွန် အေးစက်နေလေသည်။ အခြေအနေက ဒီလို ဖြစ်သွားမယ်လို့ သူမ လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ဘူး။
စစ်မှန်သော နတ်ဘုရား ၂ ပါး သေဆုံးသွားပြီး ကျန်တဲ့ ၇ ပါးကလည်း မတိုက်ဘဲ ထွက်ပြေးသွားကြတယ်လေ။
အလင်းရောင် နတ်ဘုရားကျောင်းက ချက်ချင်းကို အလွန် အရှက်ရပြီး အန္တရာယ်များတဲ့ အခြေအနေကို ရောက်သွားတာပဲ။
"အသေခံ တိုက်ရုံပဲ ရှိတော့တယ်"
ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီး ဟေးယက်စ်က ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။ "အလင်းရောင် အကာအကွယ်ကို ဖွင့်လိုက်... အလင်းရောင် နတ်ဘုရားကျောင်းကို လုံးဝ အထိခိုက်ခံလို့ မဖြစ်ဘူး"
"ဟုတ်ကဲ့ပါ ဆရာ"
အလင်းရောင် သူတော်စင်မလေးက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး အမိန့်ပေးလိုက်သည်။
"ဝုန်း"
တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် အလင်းရောင် နတ်ဘုရားကျောင်း ပတ်လည်မှ နူးညံ့သော အဖြူရောင် အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး လျင်မြန်စွာ ပြန့်နှံ့သွားကာ အဖြူရောင် အကာအကွယ် တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး အလင်းရောင် နတ်ဘုရားကျောင်း တစ်ခုလုံးကို ပြင်ပကမ္ဘာနှင့် အပြည့်အဝ ခြားနားထားလိုက်လေသည်။
"အလင်းရောင် အကာအကွယ် ဆိုတာ အလင်းရောင် နတ်ဘုရားကျောင်းက နှစ်ပေါင်းများစွာ စုဆောင်းထားတဲ့ ယုံကြည်မှု စွမ်းအားတွေနဲ့ ဖွဲ့စည်းထားတာ... အလယ်အလတ် နတ်ဘုရား တစ်ပါးရဲ့ တိုက်ခိုက်မှု အကြိမ်ပေါင်းများစွာကို ခုခံနိုင်စွမ်း ရှိတယ်"
ပြန့်နှံ့လာသော အလင်းရောင် အကာအကွယ်ကို ကြည့်ကာ ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီး ဟေးယက်စ် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ "အလင်းရောင် အကာအကွယ် ရှိနေရင် အလင်းရောင် နတ်ဘုရားကျောင်းက သေချာပေါက် လုံခြုံသွားပြီ... အခု ငါ စိတ်ချလက်ချ တိုက်လို့ ရပြီ"
"ဆရာ... ဆရာက..."
အလင်းရောင် သူတော်စင်မလေး တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ခါသွားလေသည်။
"အယ်လ်တာရှား... အရှင်သခင်ရဲ့ ယုံကြည်မှုကို မစော်ကားရဘူး... အလင်းရောင် နတ်ဘုရားကျောင်းကို မထိခိုက်ရဘူး... ဒီစကားကို သေချာ မှတ်ထား... မင်းက အရည်အချင်း ပြည့်ဝတဲ့ ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီး တစ်ယောက် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်"
ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီး ဟေးယက်စ်က အယ်လ်တာရှားကို သေချာ ကြည့်လိုက်ပြီး ခေါင်းပေါ်ရှိ ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီး သရဖူကို ကိုယ်တိုင် ချွတ်ကာ အလင်းရောင် သူတော်စင်မလေး၏ ခေါင်းပေါ်တွင် တပ်ပေးလိုက်လေသည်။
"ဆရာ... မလုပ်ပါနဲ့"
အလင်းရောင် သူတော်စင်မလေးက ခေါင်းကို အတင်း ခါရမ်းနေပြီး အသံများ တုန်ရီကာ မျက်လုံးများထဲတွင် မျက်ရည်များ ပြည့်နှက်နေလေသည်။
"အယ်လ်တာရှား... ငါ့အတွက် ဝမ်းမနည်းပါနဲ့... အရှင်သခင်အတွက် အသက်စွန့်ရတာက ငါ့အတွက် အကြီးမားဆုံး ဂုဏ်ယူစရာပဲ"
ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီး ဟေးယက်စ်က ကြင်နာစွာ ပြုံးလိုက်သည်။ "ပြီးတော့ မင်းရဲ့ ဆရာက အဲဒီလောက် အလွယ်တကူ သေမယ့်သူ မဟုတ်ပါဘူး"
စကားဆုံးသည်နှင့် ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီး ဟေးယက်စ်သည် ဖြည်းညင်းစွာ လေထဲသို့ ပျံတက်သွားလေသည်။ ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီး သရဖူ၏ ထိန်းချုပ်မှု မရှိတော့သဖြင့် သူ၏ ဆံပင်ဖြူများမှာ လေထဲတွင် လွင့်နေပြီး ဖြူဖွေးနေသော ဝတ်ရုံမှာလည်း ဖုန်မှုန့် ကင်းစင်နေကာ သေးငယ်သော ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် ဒေါသမီးများ ပြည့်နှက်နေပြီး အချိန်မရွေး ပေါက်ကွဲနိုင်သော မီးတောင် တစ်ခုအလား ဖြစ်နေလေသည်။
"ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီး... နောက်ဆုံးတော့ ထွက်လာပြီပဲ"
မုန်လဲ့က အလင်းရောင် ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီးကို ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်သည်။ "ခင်ဗျားက တကယ် သတ္တိရှိတယ်... ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို တကယ် လေးစားသွားပြီ"
"အရှင်သခင်ရဲ့ ဂုဏ်ကျက်သရေ အတွက် သေရမယ်ဆိုရင် ဘာကြောက်စရာ ရှိလဲ"
ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီး ဟေးယက်စ်၏ အသံမှာ အေးစက်လာသည်။ "ဧည့်သည်တော်ကြီး... မြန်မြန် ထွက်သွားပါ... အရင်က ဖြစ်ခဲ့တာတွေကို ဘာမှ မဖြစ်ခဲ့သလို သဘောထားပေးမယ်... အဲဒီလိုမှ မဟုတ်ရင်..."
"ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီး... ခင်ဗျား အစအဆုံး နားမလည်သေးတဲ့ ကိစ္စ တစ်ခု ရှိတယ်"
မုန်လဲ့က လက်ချောင်းလေး တောက်လိုက်ပြီး ခေါင်းခါကာ "ဒီနေရာက ငါ့ရဲ့ လောကပဲ... ငါ့ရဲ့ လောကထဲမှာ တခြားသူတွေရဲ့ ယုံကြည်မှုကို ငါ လုံးဝ ခွင့်မပြုဘူး... နားလည်လား" ဟု ပြောလိုက်သည်။
"တိုက်ကြတာပေါ့"
ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီး ဟေးယက်စ်က ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီး တုတ်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ပြင်းထန်သော နတ်ဘုရား စွမ်းအားများ ဝင်ရောက်သွားပြီး မိုးခြိမ်းသံအလား အသံကြီး ထွက်ပေါ်လာလေသည်။
"နတ်ဘုရားက အလင်းရောင် ရှိစေလို့ မိန့်တော်မူတယ်"
"ဝုန်း"
တောက်ပလှသော ရွှေရောင် နတ်ဘုရား အလင်းတန်းများ ကောင်းကင်ယံမှ ကျဆင်းလာပြီး ဖြတ်သန်းသွားသော နေရာတိုင်းတွင် လေဟာနယ်များ အရည်ပျော်သွားကာ အမည်းရောင် အက်ကွဲကြောင်းများ ဖြစ်သွားလေသည်။
ဤကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နတ်ဘုရား အလင်းတန်းများက လေဟာနယ်ကိုပင် ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်စွမ်း ရှိလေသည်။
"ဝုန်း"
နတ်ဘုရား အလင်းတန်းများက မုန်လဲ့ကို ချက်ချင်း ဖုံးလွှမ်းသွားလေသည်။