အခန်း ၂၉၈

အခန်း ၂၉၈။ နတ်ဘုရားသားရဲ လေးကောင်ကို ကြိုးချည်ခြင်း

လူသားတွေ မရှိဘူး။ သားရဲလူသားတွေ မရှိဘူး။

တိုက်တန်တွေ မရှိဘူး။ အယ်လ်ဖ်တွေ မရှိဘူး။

မှော်သားရဲတွေချည်းပဲ... မရေမတွက်နိုင်တဲ့ မှော်သားရဲတွေပဲ ရှိသည်။

အံ့ဩစရာကောင်းသည်မှာ ဤမှော်သားရဲများက ကောင်းကင်ယံတိုက်ကြီးနှင့် အလင်းရောင် တိုက်ကြီးတို့ရှိ မှော်သားရဲများထက် အများကြီး ပိုမို အစွမ်းထက်နေခြင်းပင်။

မြင့်မြတ်သော နယ်မြေ မှော်သားရဲဆိုလျှင် ခွေးတစ်ကောင်လောက်တောင် အဆင့်မရှိသလို နတ်ဘုရားတစ်ဝက် မှော်သားရဲဆိုလျှင်လည်း ခွေးတစ်ကောင်လောက်တောင် အဆင့်မရှိပေ။

နတ်ဘုရားသားရဲ အကောင် တစ်ရာနီးပါးတောင် ရှိသည်။

မုန်လဲ့သည် နတ်ဘုရား မိစ္ဆာ တိုက်ကြီးမှ မှော်သားရဲများ၏ အရေအတွက်ကို ကြည့်ကာ အလွန် အံ့အားသင့်သွားရသည်။ မြင့်မြတ်သော နယ်မြေ မှော်သားရဲ အများအပြား၊ မရေမတွက်နိုင်သော နတ်ဘုရားတစ်ဝက် မှော်သားရဲများ။

ပြီးတော့ စစ်မှန်တဲ့ နတ်ဘုရားသားရဲ အကောင် တစ်ရာနီးပါးတောင် ရှိသေးတယ်။

ဒါတွေတင် မကသေးဘူး... အလယ်အလတ် နတ်ဘုရား အဆင့်ရှိတဲ့ နတ်ဘုရားသားရဲ တစ်ကောင်တောင် ရှိသေးတယ် ဆိုတော့... တကယ်ကို အံ့ဩစရာပဲ။

အလယ်အလတ် နတ်ဘုရား အဆင့်ရှိတဲ့ နတ်ဘုရားသားရဲ က ဘာလို့ ဒီလောကမှာ ရှိနေသေးတာလဲ။ သူက အလယ်အလတ် နတ်ဘုရား ဖြစ်လာတာ နှစ်ပေါင်း တစ်သောင်း မပြည့်သေးလို့လား... နောက်ပြောင်နေတာလား။

"နတ်ဘုရား မိစ္ဆာ တိုက်ကြီးရဲ့ ကြောက်စရာကောင်းတာကို တွေ့ပြီလား"

ဒိုဒိုလာက ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။ "အချိန်ကာလ မျှော်စင်က လွဲရင် နတ်ဘုရား မိစ္ဆာ တိုက်ကြီးက မင်းတို့ လောကရဲ့ အကြီးမားဆုံး လျှို့ဝှက်ချက်ပဲ"

"ဒိုဒိုလာ... နတ်ဘုရား မိစ္ဆာ တိုက်ကြီးမှာ ဘာလျှို့ဝှက်ချက်တွေ ရှိလို့လဲ... ဒီက မှော်သားရဲတွေက ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် အစွမ်းထက်နေရတာလဲ... ဒါက လုံးဝ သဘာဝ မကျဘူးလေ"

မုန်လဲ့က မယုံနိုင်စွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ဘာလို့လဲ ဆိုတော့... နတ်ဘုရား မိစ္ဆာ ဆိုတဲ့ နာမည်ကြောင့်ပဲ"

ဒိုဒိုလာက ပြောလိုက်သည်။ "လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း နှစ်သောင်းကျော်က ဒီလောကကို နတ်ဘုရားတွေနဲ့ မိစ္ဆာတွေ အများကြီး ရုတ်တရက် ရောက်လာကြပြီး တိုက်ကြီး တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားတဲ့ နတ်ဘုရား မိစ္ဆာ စစ်ပွဲကြီး ဖြစ်ပွားခဲ့တယ်"

"နတ်ဘုရား မိစ္ဆာတွေ ရောက်လာတယ်... ဘာလို့လဲ"

မုန်လဲ့ ကြောင်အမ်းသွားသည်။

"ငါလည်း မသိဘူး"

ဒိုဒိုလာက ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "နတ်ဘုရား မိစ္ဆာ တိုက်ကြီးမှာ အရင်တုန်းက လူသားတွေနဲ့ တခြား မျိုးနွယ်စုတွေ ရှိခဲ့တယ်... ဒါပေမဲ့ အဲဒီ နတ်ဘုရား မိစ္ဆာ စစ်ပွဲကြီးမှာ အကုန်လုံး သေဆုံးသွားကြပြီး မှော်သားရဲ အနည်းငယ်လောက်ပဲ ကံကောင်းပြီး အသက်ရှင် ကျန်ရစ်ခဲ့တာ"

"နတ်ဘုရား မိစ္ဆာ စစ်ပွဲ ပြီးသွားတဲ့ အချိန်မှာတော့ မှော်သားရဲတွေက ဒီစစ်ပွဲရဲ့ အကြီးမားဆုံး အကျိုးအမြတ်ကို ရသွားကြတယ်... သူတို့က နတ်ဘုရားတွေနဲ့ မိစ္ဆာတွေရဲ့ အလောင်းတွေကို စားသောက်ပြီး နတ်ဘုရားအမြုတေတွေ၊ ရတနာတွေကို သိမ်းပိုက်လိုက်ကြတော့ အချိန်တိုလေး အတွင်းမှာပဲ သူတို့ရဲ့ စွမ်းအားတွေက ကြောက်စရာကောင်းလောက်အောင် တိုးတက်လာခဲ့တာပဲ"

"ဒီလိုကိုး"

မုန်လဲ့ ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားလေသည်။ လောက တစ်ခုတည်းမှာ အတူတူ နေကြပြီး ပတ်ဝန်းကျင် အခြေအနေကလည်း သိပ်မကွာခြားဘဲနဲ့ ဒီလောက် ကြီးမားတဲ့ ကွာဟချက် ဖြစ်လာဖို့ ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ဘူးလေ... အကြောင်းရင်းက နတ်ဘုရား မိစ္ဆာ စစ်ပွဲကြောင့်ပဲ ကိုး။

"အခု နှစ်ပေါင်း နှစ်သောင်းကျော် ကြာသွားပြီ ဆိုတော့ နတ်ဘုရား မိစ္ဆာ တိုက်ကြီးမှာ နတ်ဘုရားတွေနဲ့ မိစ္ဆာတွေရဲ့ အလောင်းတွေ အများကြီး ကျန်နေလောက်ဦးမယ်... မင်း စိတ်ဝင်စားရင် သွားကြည့်လိုက်ပေါ့"

ဒိုဒိုလာက ရယ်မောကာ ပြောလိုက်သည်။ "ကောင်းတဲ့ ပစ္စည်းတွေ ရှာတွေ့နိုင်လောက်ပါတယ်"

မုန်လဲ့က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး "နတ်ဘုရား မိစ္ဆာ အလောင်းတွေ မရှိရင်တောင် ငါက နတ်ဘုရား မိစ္ဆာ တိုက်ကြီးကို သွားလည်ဦးမှာပဲ... ဒီလောကက ငါ့ရဲ့ နယ်မြေပဲလေ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"အင်း"

ဒိုဒိုလာက ဘာမှ ထပ်မပြောတော့ဘဲ ချက်ချင်း တိတ်ဆိတ်သွားလေသည်။

မုန်လဲ့က သူ၏ လက်အောက်ငယ်သားများကို ကြည့်ကာ "မင်းတို့ လူတွေ ပြောင်းရွှေ့ဖို့ ကိစ္စကို မြန်မြန် လုပ်ကြ... ပြီးတော့ မြောက်ပိုင်း ရေခဲပြင်က ပို့ဆောင်ရေး မှော်အစီအရင်ကိုလည်း သေချာ ကာကွယ်ထား... လုံးဝ အမှားအယွင်း မဖြစ်စေနဲ့" ဟု မှာကြားလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ သခင်"

လက်အောက်ငယ်သားများက ခါးညွတ်ကာ ဖြေကြားလိုက်ကြသည်။

"ကဲ... သွားပြီး အလုပ် လုပ်ကြတော့"

မုန်လဲ့က လက်ကာပြကာ သူတို့ကို လွှတ်လိုက်ပြီး ကျောင်းအုပ်ကြီးနှင့်အတူ နန်းတော်ထဲတွင် လှည့်လည် သွားလာနေလေသည်။ ကျောင်းအုပ်ကြီးသည် နန်းတော်ထဲတွင် နှစ်ရက်တိုင်တိုင် နေပြီးမှ သုံးရက်မြောက်နေ့တွင် နဂါးကျွန်းသို့ ပြန်သွားလေသည်။

ယခုအချိန်တွင် နဂါးကျွန်း၌ ကျောင်းအုပ်ကြီး၏ ညီမလေး အေမိုလင်း မှလွဲ၍ ကျန်သူများ အားလုံးမှာ လူသား ပါရမီရှင်များ ဖြစ်ကြသည်။

မုန်လဲ့ အင်ပါယာ၏ စည်းမျဉ်းအရ... မြင့်မြတ်သော နယ်မြေ အဆင့်ရှိသူများသာ နဂါးကျွန်း၊ တိုက်တန် နတ်ဘုရားကျောင်း ကဲ့သို့သော နိယာမများ ရှင်းလင်းပြီး မှော်ဒြပ်စင်များ ပြည့်နှက်နေသည့် လောက တစ်ဝက်များသို့ ဝင်ရောက် လေ့ကျင့်ခွင့် ရှိလေသည်။

ထို့ကြောင့် နဂါးကျွန်းတွင် အေမိုလင်း ဆိုသည့် နဂါးတစ်ကောင်တည်းသာ ရှိတော့ပြီး နဂါးကျွန်း ဆိုသည်မှာ နာမည်သာ ကျန်တော့လေသည်။

ကျောင်းအုပ်ကြီး ထွက်သွားပြီးနောက် မုန်လဲ့ တစ်ယောက်တည်း နတ်ဘုရား မိစ္ဆာ တိုက်ကြီးသို့ သွားရောက်ကာ သေချာ လေ့လာကြည့်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်လေသည်။

ကောင်းကင်ယံတိုက်ကြီး၏ အရှေ့တောင်ဘက်တွင် တည်ရှိသော ဤတိုက်ကြီးမှာ ကောင်းကင်ယံတိုက်ကြီးထက် အများကြီး ပိုမို ကျယ်ပြန့်ပြီး တိုက်ကြီး တစ်ခုလုံးကို သစ်တောများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားကာ တိုက်ကြီး သုံးခုထဲတွင် ပတ်ဝန်းကျင် အကောင်းဆုံး တိုက်ကြီး ဖြစ်လေသည်။

မုန်လဲ့သည် နတ်ဘုရား မိစ္ဆာ တိုက်ကြီး၏ ကောင်းကင်ယံတွင် လွင့်မျောနေပြီး နတ်ဘုရားဝိညာဉ် စွမ်းအားများကို လှိုင်းလုံးကြီးများအလား ဖြန့်ကြက်ကာ တိုက်ကြီး တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းပြီး သေချာ စစ်ဆေးကြည့်လိုက်လေသည်။

တစ်မိနစ်ခန့်သာ စစ်ဆေးကြည့်ပြီးနောက် မုန်လဲ့ တစ်စုံတစ်ခုကို ရှာတွေ့သွားလေသည်။

"ဟိုနေရာမှာ ပုံမှန် မဟုတ်တာ တစ်ခု ရှိတယ်"

မုန်လဲ့သည် ချိုင့်ဝှမ်းကြီး တစ်ခု၏ ကောင်းကင်ယံသို့ ရောက်ရှိလာလေသည်။ ထိုချိုင့်ဝှမ်းကြီးမှာ ပန်းကန်လုံးကြီး တစ်လုံးအလား အဆုံးအစမရှိသော သစ်တောကြီးထဲတွင် တည်ရှိနေလေသည်။

ချိုင့်ဝှမ်းကြီးထဲတွင် စိမ်းလန်းစိုပြည်နေပြီး အပြင်ဘက်ထက်ပင် သစ်ပင်များ ပိုမို ထူထပ်ကာ ချိုင့်ဝှမ်းကြီး၏ အလယ်ဗဟိုတွင် အဆင့်နိမ့် အဆင့် နတ်ဘုရား အဆင့်ရှိသော နတ်ဘုရားသားရဲ အကောင်အချို့ ရှိနေလေသည်။

"ချိုင့်ဝှမ်းကြီးထဲက မှော်ဒြပ်စင်တွေက အပြင်ဘက်ထက် အများကြီး ပိုများတယ်... အထူးသဖြင့် ချိုင့်ဝှမ်းကြီးရဲ့ ဗဟိုချက်မှာ မှော်ဒြပ်စင်တွေက အစစ်အမှန်လို ဖြစ်နေပြီ... မြေအောက်က အရာတစ်ခုခုကြောင့် ဖြစ်ရမယ်"

မုန်လဲ့၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားပြီး လေထဲတွင် လက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ အောက်သို့ ဖမ်းဆုပ်လိုက်ရာ မျက်စိဖြင့် မမြင်နိုင်သော ဧရာမ လက်ဝါးကြီး တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ချိုင့်ဝှမ်းကြီး၏ ဗဟိုချက်ဆီသို့ ဆင်းသက်သွားကာ မြေပြင်ကို ဖြတ်သန်းသွားလေသည်။

နောက်ဆုံးတွင် မြေအောက် မီတာ ၆ သောင်း အနက်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီး အားကုန်သုံးကာ ဆွဲထုတ်လိုက်လေသည်။

"ဝုန်း"

ကြီးမားလှသော ပေါက်ကွဲသံကြီးနှင့်အတူ ကီလိုမီတာ ၅ ကီလိုမီတာ ပတ်လည်ရှိ မြေကြီးများမှာ ငလျင်လှုပ်သကဲ့သို့ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီးနောက် တဖြည်းဖြည်း မြင့်တက်လာကာ ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံတက်လာလေသည်။

၁ မီတာ၊ ၂ မီတာ၊ ၃ မီတာ...

မြေကြီးများ လိမ့်ဆင်းလာပြီး သစ်ပင်များ ကျိုးကျကုန်သည်။

"ဘာဖြစ်တာလဲ"

ဤကြီးမားလှသော လှုပ်ရှားမှုကြီးက ချိုင့်ဝှမ်း အတွင်းရှိ မှော်သားရဲများကို အလန့်တကြား ဖြစ်သွားစေပြီး အဆင့်နိမ့် အဆင့် နတ်ဘုရား အဆင့်ရှိသော နတ်ဘုရားသားရဲ ၄ ကောင်မှာလည်း လေထဲသို့ ပျံတက်လာကာ စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ကြလေသည်။

ထို့နောက် ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်လာသော ချိုင့်ဝှမ်း၏ ဗဟိုချက်နှင့် ဤကိစ္စကို ဖန်တီးသူ မုန်လဲ့ကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။

နတ်ဘုရားသားရဲ ၄ ကောင် ချက်ချင်း ဒေါသထွက်သွားကြသည်။

ဤချိုင့်ဝှမ်းကြီးက သူတို့၏ အသိုက် ဖြစ်ပြီး ယခုအခါ မုန်လဲ့က သူတို့၏ အသိုက်တွင် လာရောက် ပြဿနာ ရှာနေသည်မှာ သူတို့ကို လုံးဝ အထင်သေးရာ မကျဘူးလား။

တကယ်ကို အနိုင်ကျင့်လွန်းနေပြီ။

ဒါကို သည်းခံလို့ မရဘူး။

"ယုတ်မာတဲ့ ပိုးကောင်လေး... ဒီမှာ လာပြီး ရိုင်းစိုင်းရဲတယ်ပေါ့... သေလိုက်စမ်း"

နတ်ဘုရားသားရဲ ၄ ကောင်မှာ အရောင်ငါးမျိုး နတ်ဘုရားနွား၊ လကိုမျိုသော ကောင်းကင်ဝံပုလွေ၊ အရောင်ခုနစ်မျိုး သစ်သားဖား နှင့် မြေကမ္ဘာ ဝက်ဝံ တို့ ဖြစ်ကြသည်။

သူတို့သည် ပုံမှန် အသွင်စစ်ကို မပြောင်းလဲသေးသော်လည်း မီတာ ၃၀၀ ခန့် မြင့်မားသော ခန္ဓာကိုယ်များ ရှိကြပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နတ်ဘုရား အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်လာကာ အရပ်ရှစ်မျက်နှာသို့ လွှမ်းခြုံသွားလေသည်။

ချိုင့်ဝှမ်း အတွင်းရှိ မှော်သားရဲ အားလုံး မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြားပြားဝပ်သွားကြပြီး တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ရီကာ အလွန် ကြောက်လန့်နေကြလေသည်။

ကြီးမြတ်လှသော ဘုရင် ၄ ပါး ဘာလို့ ရုတ်တရက် ဒေါသထွက်နေကြတာလဲ ဆိုတာကို သူတို့ လုံးဝ နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေကြလေသည်။

"သေ"

ပြင်းထန်လှသော နတ်ဘုရား စွမ်းအားများ ပါဝင်သည့် တိုက်ခိုက်မှု ၄ ခုက ချက်ချင်း ရောက်ရှိလာလေသည်။ ၎င်းတို့မှာ အရောင်ငါးမျိုး လှိုင်းလုံးကြီး၊ မရေမတွက်နိုင်သော လေပြင်းဓားများ၊ မြွေဆိုးများအလား သစ်နွယ်ပင်များနှင့် မိုးကြိုးပစ်သံအလား အသံလှိုင်း တိုက်ခိုက်မှု တို့ ဖြစ်ကြသည်။

အရှိန်အဟုန် ပြင်းထန်ပြီး ကောင်းကင်ယံ တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားလေသည်။

တောင်ပမာ ဖိနှိပ်လာပြီး အရာအားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်တော့မည့်အလား။

မုန်လဲ့က နှုတ်ခမ်းထောင့် ကွေးသွားပြီး လက်ညှိုးတစ်ချောင်းကို လေထဲသို့ ထိုးကာ "ရပ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ဝုန်း"

လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော လှိုင်းဂယက် တစ်ခု ပျံ့နှံ့သွားပြီး ကီလိုမီတာ ၁၀၀ ပတ်လည်ရှိ လေဟာနယ်မှာ ချက်ချင်း ခဲသွားကာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တိုက်ခိုက်မှုများမှာလည်း လေထဲတွင် အေးခဲသွားပြီး လုံးဝ မလှုပ်ရှားနိုင်တော့ပေ။

"ပျောက်ကွယ်သွားလိုက်ကြ"

တိုက်ခိုက်မှု ၄ ခုမှာ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး မရေမတွက်နိုင်သော အလင်းတန်းလေးများ အဖြစ် လေထုထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

"ဘာ"

"ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ"

"သေစမ်း"

"ငါတို့ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုတွေကို ဒီလောက် လွယ်လွယ်လေး ဖျက်ဆီးလိုက်တာလား"

နတ်ဘုရားသားရဲ ၄ ကောင်မှာ အလွန် အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ သူတို့က အဆင့်နိမ့် အဆင့် နတ်ဘုရား အဆင့်ရှိသော အဆင့်နိမ့် အဆင့် နတ်ဘုရားသားရဲများ ဖြစ်ကြပြီး ခုနက တိုက်ခိုက်မှုများမှာ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး တိုက်ခိုက်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ဤမျှ လွယ်လွယ်ကူကူ ဖျက်ဆီး၍ ရနိုင်သော တိုက်ခိုက်မှုများ မဟုတ်ပေ။

"သူက ဘယ်သူလဲ"

"မသိဘူး"

"မမြင်ဖူးဘူး"

"မသိဘူး"

နတ်ဘုရားသားရဲ ၄ ကောင် သံသယ ဝင်နေချိန်တွင် မုန်လဲ့၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ အစိမ်းရောင် သစ်နွယ်ပင် ၄ ခု လျင်မြန်စွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး မြွေဆိုး ၄ ကောင်အလား နတ်ဘုရားသားရဲ ၄ ကောင်ဆီသို့ ပြေးဝင်လာလေသည်။

"လာပြီ"

နတ်ဘုရားသားရဲ ၄ ကောင်မှာ မပေါ့ဆရဲဘဲ ပြန်လည် တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သော်လည်း သူတို့ကို အလွန် အံ့အားသင့်သွားစေမည့် အရာတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာလေသည်။ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များမှာ... လုံးဝ လှုပ်ရှား၍ မရတော့ပေ။

"သေစမ်း"

"ဘာဖြစ်တာလဲ"

"လှုပ်စမ်း... မြန်မြန် လှုပ်စမ်း"

နတ်ဘုရားသားရဲ ၄ ကောင် အလွန် လန့်သွားပြီး အတင်း ရုန်းကန်ကာ လှုပ်ရှားရန် ကြိုးစားသော်လည်း သူတို့၏ ရုန်းကန်မှုများ အားလုံးမှာ အချည်းနှီးသာ ဖြစ်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်များက လုံးဝ လှုပ်ရှား၍ မရပေ။

"ငြိမ်ငြိမ်မနေဘူးလား... ဒါဆိုလည်း ကြိုးနဲ့ ချည်ထားရတာပေါ့"

သစ်နွယ်ပင် ၄ ခုက ချက်ချင်း ရောက်ရှိလာပြီး နတ်ဘုရားသားရဲ ၄ ကောင်၏ လည်ပင်းများကို ရစ်ပတ်ကာ သူတို့ကို ကြိုးချည်ထားလိုက်လေသည်။