အခန်း ၂၉၉

အခန်း ၂၉၉။ အသက်စွမ်းအင် စုပ်ယူခြင်းနှင့် အဆင့်မြင့် နတ်ဘုရား လက်နက်

နတ်ဘုရားသားရဲ ၄ ကောင်၏ ရင်ထဲတွင် မခံချိမခံသာ ခံစားချက်မျိုး ဖြစ်ပေါ်နေလေသည်။ အကောင်းကြီး နေနေတာကို သူတို့ရဲ့ အိမ်တံခါးကို လာတူးရုံတင် မကဘူး... အခုတော့ ကြိုးနဲ့ပါ ချည်ခံထားရပြီ... ဒါက တကယ်ကို အနိုင်ကျင့်လွန်းတာပဲ။

သို့သော် မုန်လဲ့က သူတို့ကို ကြိုးချည်ပြီးနောက် လုံးဝ ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ လေထုလို သဘောထားကာ မြေအောက်မှ အရာတစ်ခုကို အာရုံစိုက်ပြီး ဆွဲထုတ်နေလေသည်။

မြေကြီးများ လိမ့်ဆင်းလာပြီး ကျောက်တုံးများ ပြုတ်ကျလာသည်။

ရူးသွပ်လုမတတ် တုန်ခါမှုကြီး အပြီးတွင် ဧရာမ အရာဝတ္ထုကြီး တစ်ခု မြေအောက်မှ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။ ထိုအရာကြီးမှာ မြေကြီးများဖြင့် အပြည့်အဝ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး အတိအကျ ဘာပုံစံမှန်း မသိရပေ။

သို့သော် ထိုအရာကြီး ထွက်ပေါ်လာသည့် အခိုက်အတန့်မှာပင် ပြင်းထန်လှသော နတ်ဘုရား အရှိန်အဝါကြီး တစ်ခု ပျံ့နှံ့လာပြီး ရုန်းကန်နေသော နတ်ဘုရားသားရဲ ၄ ကောင်မှာ ထိုဧရာမ အရာဝတ္ထုကြီးကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်လိုက်ကြလေသည်။

"ဒါက ဘာကြီးလဲ"

"ဘယ်လောက်တောင် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ နတ်ဘုရား အရှိန်အဝါလဲ"

"မြေအောက်ကနေ ဆွဲထုတ်လိုက်တာလား"

မုန်လဲ့က လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ဧရာမ အရာဝတ္ထုကြီး၏ အပေါ်ယံရှိ မြေကြီးများ အားလုံး လွင့်စင်သွားပြီး ခဏအကြာတွင် အလွန် ခမ်းနားထည်ဝါသော သတ္တဝါကြီး တစ်ကောင် ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

မျောက်ဝံ တစ်ကောင်နှင့် တူသလို ရေမြင်း တစ်ကောင်နှင့်လည်း တူပြီး အမွေးများက သံမဏိ အပ်များအလား ဖြစ်ကာ တစ်ကိုယ်လုံး ရွှေရောင် တောက်ပနေပြီး ကြွက်သားများက ကျောက်တုံးကြီးများအလား ဖုထစ်နေကာ ပေါက်ကွဲနိုင်သော စွမ်းအားများ ပြည့်နှက်နေလေသည်။

"ရွှေရောင် ဘီမွန်"

တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် နတ်ဘုရားသားရဲ ၄ ကောင်က ဤသတ္တဝါကြီးမှာ မည်သူမည်ဝါ ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ကြသည်။ သို့သော် သူတို့ ပိုမို အံ့အားသင့်သွားသည်မှာ... မြေအောက်တွင် ရွှေရောင် ဘီမွန် တစ်ကောင်ကို မြှုပ်နှံထားသည်တဲ့လား။ ဘာလို့ သူတို့ လုံးဝ မသိခဲ့ရတာလဲ။

"အလယ်အလတ် နတ်ဘုရား အဆင့်ရှိတဲ့ ရွှေရောင် ဘီမွန်"

မုန်လဲ့က တိတ်တဆိတ် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ နှစ်ပေါင်း ၂ သောင်းကျော် ကြာသွားခဲ့သော်လည်း ဤရွှေရောင် ဘီမွန်၏ အလောင်းမှာ အသက်ရှင်နေသကဲ့သို့ ရှိနေဆဲ ဖြစ်ပြီး ပုပ်သိုးနေသည့် အရိပ်အယောင် အနည်းငယ်မျှပင် မရှိပေ။

ဤသည်မှာ အလယ်အလတ် နတ်ဘုရား၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ် ဖြစ်ပြီး မပျက်စီးနိုင်သလောက် ဖြစ်လေသည်။ သို့သော် ဤရွှေရောင် ဘီမွန်၏ မျက်ခုံးကြားတွင် အမည်းရောင် လှံရှည် တစ်လက် စိုက်ဝင်နေပြီး မျက်ခုံးကို ဖောက်ထွင်းကာ သူ့ကို သတ်ဖြတ်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေသည်။

"ဒီလှံရှည်က အရမ်း ရင်းနှီးနေသလိုပဲ"

မုန်လဲ့က သူ၏ နတ်ဘုရားသတ်လှံကို ထုတ်ယူကာ နှိုင်းယှဉ်ကြည့်လိုက်ရာ လှံရှည် နှစ်လက်လုံးမှာ လုံးဝ တူညီနေပြီး ပတ်လည်တွင် လျှပ်စီးတန်းများ ရစ်ပတ်နေကာ ကွဲပြားခြားနားမှု အနည်းငယ်မျှပင် မရှိကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရလေသည်။

"ဒါက နောက်ထပ် နတ်ဘုရားသတ်လှံ တစ်လက်ပဲ"

မုန်လဲ့၏ မျက်နှာမှာ အလွန် ကြည့်ရဆိုးသွားပြီး "ဒီရွှေရောင် ဘီမွန်ကို သတ်သွားတဲ့ ကောင်နဲ့ ကျောင်းအုပ်ကြီးကို သတ်သွားတဲ့ လူသတ်သမားက လူတစ်ယောက်တည်း ဖြစ်ရမယ်" ဟု တွေးလိုက်မိသည်။

"သေစမ်း... ဘယ်သူများလဲ"

မုန်လဲ့က လှံရှည်ပေါ်သို့ သွေးတစ်စက် ချကာ ပိုင်ရှင်အဖြစ် သတ်မှတ်လိုက်ရာ မည်သည့် အနှောင့်အယှက်မှ မရှိဘဲ ပိုင်ရှင်အဖြစ် သတ်မှတ်နိုင်ခဲ့လေသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ ဤလှံရှည်၏ မူလပိုင်ရှင်မှာ တကယ်ပင် သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"ကျောင်းအုပ်ကြီးရေ ကျောင်းအုပ်ကြီး... လက်စားချေဖို့တောင် နေရာ မရှိတော့ဘူး... ခင်ဗျားလည်း တကယ် ကံဆိုးတာပဲ"

မုန်လဲ့က လက်ဝှေ့ယမ်းကာ နတ်ဘုရားသတ်လှံ နှစ်လက်ကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး ရွှေရောင် ဘီမွန်၏ အလောင်းကိုလည်း အချိန်ကာလ မျှော်စင်ထဲသို့ ထည့်သွင်းလိုက်လေသည်။ ဤအလောင်းက သေချာပေါက် တန်ဖိုး မဖြတ်နိုင်သော အရာ ဖြစ်လေသည်။

"မင်းတို့ ၄ ကောင်ကတော့..."

မုန်လဲ့က နတ်ဘုရားသားရဲ ၄ ကောင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ ဝန်ခံရမည်မှာ ဤ ၄ ကောင်၏ ရုပ်ရည်က တကယ်ကို ခမ်းနားထည်ဝါလှသည်။

အရောင်ငါးမျိုး နတ်ဘုရားနွား၊ လကိုမျိုသော ကောင်းကင်ဝံပုလွေ၊ အရောင်ခုနစ်မျိုး သစ်သားဖား၊ မြေကမ္ဘာ ဝက်ဝံ... အကုန်လုံးက တကယ်ကို အစွမ်းထက်တဲ့ ပုံစံတွေပဲ။

"ကောင်းကင်က သက်ရှိတွေကို သနားတဲ့အတွက် ငါ မင်းတို့ကို မသတ်ဘူး" မုန်လဲ့က အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်သည်။ "ဒါပေမဲ့ အပြစ်ကနေတော့ လွတ်မှာ မဟုတ်ဘူး... နတ်ဘုရားဝိညာဉ် အရင်းအမြစ်ကို ပေးရင် အသက်ရှင်ခွင့် ပေးမယ်"

"မင်း ဘာပြောလိုက်တာလဲ"

"ငါတို့ကို မင်းကို အညံ့ခံခိုင်းတာလား"

"မစဉ်းစားနဲ့"

"အိပ်မက်မက်နေလိုက်"

"နွားတွေကို အနိုင်ကျင့်လွန်းနေပြီ"

မုန်လဲ့၏ စကားကို ကြားသောအခါ နတ်ဘုရားသားရဲ ၄ ကောင်လုံး အလွန် ဒေါသထွက်သွားကြပြီး မုန်လဲ့ကို ဒေါသတကြီး ကြည့်ကာ မျက်လုံးများထဲတွင် ဒေါသမီးများ တောက်လောင်နေပြီး အလွန် ကြမ်းကြုတ်သော အကြည့်များဖြင့် ကြည့်နေကြလေသည်။ သူတို့ကို စော်ကားလိုက်သည်ဟု ခံစားနေကြရသည်။

"သဘောမတူဘူးလား... ဒါဆိုလည်း တခြား နည်းလမ်း မရှိတော့ဘူးပေါ့" မုန်လဲ့က ခေါင်းခါလိုက်ပြီး "ငါ မင်းတို့ကို အခွင့်အရေး ပေးခဲ့တယ်နော်... မင်းတို့က အသုံးမချဘူးဆိုတော့ ငါ့ကို အပြစ်တင်လို့ မရတော့ဘူး"

"ချွတ်..."

"ချွတ်..."

"ချွတ်..."

"ချွတ်..."

နတ်ဘုရားသားရဲ ၄ ကောင်၏ လည်ပင်းကို ရစ်ပတ်ထားသော သစ်နွယ်ပင်များပေါ်တွင် ရုတ်တရက် သေးငယ်သော ဆူးချွန်လေးများ အများအပြား ပေါက်လာလေသည်။

ထို့နောက် နတ်ဘုရားသားရဲ ၄ ကောင်၏ လည်ပင်းများကို ဖောက်ထွင်းဝင်ရောက်သွားပြီး သူတို့၏ အသက်စွမ်းအင်များကို ရူးသွပ်စွာ စုပ်ယူနေလေသည်။

အသက်စွမ်းအင် စုပ်ယူခြင်း။

အခြား သက်ရှိများ၏ အသက်စွမ်းအင်များကို စုပ်ယူပြီး မိမိ၏ အသက်စွမ်းအင် အဖြစ် ပြောင်းလဲခြင်း... ဤသည်မှာ မွေးရာပါ စွမ်းရည် မဟုတ်ဘဲ သက်တမ်းရင့် အသက်သစ်ပင်၏ သဘာဝ အသိစိတ်ပင် ဖြစ်လေသည်။

"ဂလု... ဂလု..."

"သေစမ်း"

"လွှတ်စမ်း"

"ဖယ်လိုက်စမ်း"

အသက်စွမ်းအင်များ အဆက်မပြတ် စီးထွက်သွားသည်ကို ခံစားရပြီးနောက် နတ်ဘုရားသားရဲ ၄ ကောင်မှာ ရူးသွပ်စွာ ရုန်းကန်ကြလေသည်။ သို့သော် လောကစွမ်းအားများ၏ ဖိနှိပ်မှုအောက်တွင် ရုန်းကန်မှု အားလုံးမှာ အချည်းနှီးသာ ဖြစ်လေသည်။

သူတို့သည် ခန္ဓာကိုယ်များ လေပေါက်နေသော ပူဖောင်းတစ်လုံးအလား လျင်မြန်စွာ သေးငယ်သွားပြီး ခွန်အားများ လျင်မြန်စွာ ကျဆင်းလာသည်ကိုသာ ငေးကြည့်နေရပြီး ဘာမှ မတတ်နိုင်ကြပေ။

"ဒီအတိုင်း ဆက်သွားရင်တော့ ငါတို့ အခြောက်ခံရပြီး သေတော့မယ်... သူ ငါတို့ကို သတ်တော့မယ်"

"မြန်မြန်... ကြီးမြတ်တဲ့ နတ်ဘုရားကို ခေါ်လိုက်... သူပဲ ငါတို့ကို ကယ်နိုင်မှာ"

"ဟုတ်တယ်... ဟုတ်တယ်... ကြီးမြတ်တဲ့ နတ်ဘုရားကို ခေါ်လိုက်"

နတ်ဘုရားသားရဲ ၄ ကောင်မှာ အသံကုန် ဟစ်အော်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း ဝမ်းနည်းစရာ ကောင်းသည်မှာ သူတို့၏ ပါးစပ်များကိုပင် ဟ၍ မရတော့သဖြင့် ကြီးမြတ်သော နတ်ဘုရားကို ခေါ်ရန် ဆိုသည်မှာ ပို၍ပင် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။

"ပြီးပြီ"

"ငါတို့တော့ သေချာပေါက် သေပြီ"

"မဟုတ်ဘူး... ငါ မသေချင်ဘူး... ငါက အခုမှ နတ်ဘုရားသားရဲ ဖြစ်လာတာ... ငါ မသေချင်ဘူး"

သေမင်း၏ ခြိမ်းခြောက်မှု အောက်တွင် လကိုမျိုသော ကောင်းကင်ဝံပုလွေ က အရင်ဆုံး လက်မြှောက် အရှုံးပေးလိုက်ပြီး "တောင်း... တောင်းပန်ပါတယ်... ကျွန်တော် အညံ့ခံပါတယ်... အညံ့ခံပါတယ်" ဟု အသနားခံလိုက်လေသည်။

"ဒီလိုပဲ အညံ့ခံလိုက်ပြီလား... သတ္တိနည်းတဲ့ ကောင်"

မုန်လဲ့က နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး လကိုမျိုသော ကောင်းကင်ဝံပုလွေ၏ အသက်စွမ်းအင်များကို ဆက်လက် မစုပ်ယူတော့ဘဲ ရပ်တန့်လိုက်ကာ "ဘယ်လို လုပ်ရမယ်ဆိုတာ ငါ ထပ်ပြောပြနေဖို့ လိုသေးလား" ဟု အေးဆေးစွာ မေးလိုက်သည်။

“အူ..."

လကိုမျိုသော ကောင်းကင်ဝံပုလွေ က ဝမ်းနည်းစွာ အူလိုက်ပြီး သူ၏ နတ်ဘုရားဝိညာဉ် အရင်းအမြစ်ကို ထုတ်ပေးလိုက်ရာ မုန်လဲ့က ပေါင်းစပ်လိုက်ပြီး သူ၏ အသက်ကို ထိန်းချုပ်လိုက်လေသည်။

"လိမ္မာတယ်"

မုန်လဲ့က လကိုမျိုသော ကောင်းကင်ဝံပုလွေ ကို လွှတ်ပေးလိုက်လေသည်။

"ကျေး... ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

လကိုမျိုသော ကောင်းကင်ဝံပုလွေ က မုန်လဲ့ကို ရှုပ်ထွေးသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ ခုနလေးတင် သူက ခမ်းနားထည်ဝါလှတဲ့ ကောင်းကင်ဝံပုလွေ ဘုရင်ကြီးလေ... ဒါပေမဲ့ အခုတော့ လုံးဝ မသိတဲ့ သူစိမ်း တစ်ယောက်ကို အညံ့ခံလိုက်ရပြီ ဆိုတာ သူ လုံးဝ မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်နေလေသည်။

စစ်မှန်တဲ့ စိတ်ကူးယဉ် အိပ်မက်တစ်ခုလိုပါပဲ။

"မင်းတို့ သုံးကောင်ရော"

မုန်လဲ့က အရောင်ငါးမျိုး နတ်ဘုရားနွား၊ အရောင်ခုနစ်မျိုး သစ်သားဖား နှင့် မြေကမ္ဘာ ဝက်ဝံ တို့ကို ကြည့်လိုက်သည်။

"ကျွန်တော်တို့လည်း အညံ့ခံပါတယ်"

သူတို့၏ ရင်ထဲတွင် မည်မျှပင် မကျေနပ်မှုများ ရှိနေပါစေ သေမင်း၏ ခြိမ်းခြောက်မှု အောက်တွင် နတ်ဘုရားသားရဲ သုံးကောင်မှာ နောက်ဆုံးတွင် လက်မြှောက် အရှုံးပေးလိုက်ရပြီး သူတို့၏ နတ်ဘုရားဝိညာဉ် အရင်းအမြစ်များကို ရိုသေစွာ ပေးအပ်လိုက်ကြလေသည်။

"သွားရအောင်"

မုန်လဲ့က နောက်လှည့်ကာ အဝေးသို့ ပျံသန်းသွားရာ နတ်ဘုရားသားရဲ ၄ ကောင်မှာလည်း မနှောင့်နှေးရဲဘဲ အလျင်အမြန် နောက်မှ လိုက်ပါသွားကြလေသည်။

နာရီဝက် ကြာပြီးနောက် မုန်လဲ့သည် ရေကန်ကြီး တစ်ခု၏ ကောင်းကင်ယံသို့ ရောက်ရှိလာလေသည်။ ရေကန်ကြီးမှာ ရေလှိုင်းလေးများ တလက်လက် တောက်ပနေပြီး အဆုံးအစမရှိသော သစ်တောကြီးထဲတွင် စိမ်းလန်းစိုပြည်နေသော မြကျောက်ကြီး တစ်ခုအလား လှပစွာ တည်ရှိနေကာ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ထူထပ်သော သစ်တောများနှင့် စိမ်းလန်းသော သစ်ပင်များ ရှိနေပြီး အလွန် လှပသော မြင်ကွင်းတစ်ခု ဖြစ်လေသည်။

"တကယ်ကို လှပတဲ့ နေရာလေးပဲ"

မုန်လဲ့သည် ဤနေရာကို မဖျက်ဆီးချင်တော့သော်လည်း ရေကန်ထဲတွင် အရာတစ်ခု ရှိနေသဖြင့် ဖျက်ဆီးရမည်သာ ဖြစ်လေသည်။ ခဏအကြာတွင် ရေကန်ထဲမှ ခက်ရင်းခွကြီး တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

ဤခက်ရင်းခွကြီးမှာ မီတာ ၁၀၀ ခန့် ရှည်လျားပြီး အမည်မသိ သတ္တု တစ်မျိုးဖြင့် ပြုလုပ်ထားကာ ပြင်းထန်လှသော ရေဒြပ်စင် စွမ်းအားများ ထွက်ပေါ်နေပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နတ်ဘုရား အရှိန်အဝါများ ပြည့်နှက်နေလေသည်။

မုန်လဲ့က လက်ချောင်းလေး တောက်ကာ သွေးတစ်စက် ချလိုက်သော်လည်း ဤခက်ရင်းခွကြီးကို ပိုင်ရှင်အဖြစ် သတ်မှတ်၍ မရခဲ့ပေ။ မုန်လဲ့ အံ့အားသင့်သွားသည်။ ဤခက်ရင်းခွကြီးက ပိုင်ရှင် ရှိနေတာလား။

သူ၏ နတ်ဘုရားဝိညာဉ်က ခက်ရင်းခွကြီး အတွင်းသို့ ချက်ချင်း ဝင်ရောက်သွားပြီး မူလပိုင်ရှင် ချန်ထားခဲ့သော နတ်ဘုရားဝိညာဉ် အမှတ်အသားကို ဖျက်ဆီးကာ သူ၏ ကိုယ်ပိုင် နတ်ဘုရားဝိညာဉ် အမှတ်အသားကို ထည့်သွင်းလိုက်လေသည်။

"ဟာ... ဒါက အဆင့်မြင့် နတ်ဘုရား လက်နက်ပဲ... ဒီတစ်ခေါက်တော့ တကယ်ကို အမြတ်ကြီးပဲ"

ခက်ရင်းခွကြီးကို ပိုင်ရှင်အဖြစ် သတ်မှတ်ပြီးနောက် ဤနတ်ဘုရား လက်နက်၏ အဆင့်ကို သိလိုက်ရသောအခါ မုန်လဲ့ အလွန် အံ့အားသင့်သွားလေသည်။

အဆင့်မြင့် နတ်ဘုရား လက်နက် ဆိုသည်မှာ အလွန် ရှားပါးလှသည်။

မုန်လဲ့သည် သေမင်းတမန် တံစဉ် နှင့် နတ်ဘုရားသတ်လှံ ကဲ့သို့သော နတ်ဘုရား လက်နက်များကို ပိုင်ဆိုင်ထားသဖြင့် အတော်လေး ချမ်းသာသည်ဟု ဆိုနိုင်လေသည်။

သို့သော် သူ၏ လက်ထဲတွင် အဆင့်မြင့် နတ်ဘုရား လက်နက် ဆို၍ သေမင်းတမန် တံစဉ် တစ်ခုတည်းသာ ရှိရာ အဆင့်မြင့် နတ်ဘုရား လက်နက်များက မည်မျှ ရှားပါးကြောင်း သိနိုင်လေသည်။

ယခုအခါ အဆင့်မြင့် နတ်ဘုရား လက်နက် တစ်ခုကို အလကား ရလိုက်သည်မှာ ကောင်းကင်ဘုံမှ ကျဆင်းလာသော ကံကောင်းမှုကြီး တစ်ခုပင် ဖြစ်လေသည်။

"ဝုန်း"

ထိုအချိန်တွင် ရေကန်ပြင်မှာ ရုတ်တရက် ပြင်းထန်စွာ ဆူပွက်လာပြီး ကျောဘက်တွင် အတောင်ပံ တစ်စုံ ပါရှိကာ တစ်ကိုယ်လုံး စိမ်းဖန့်နေသော မြွေကြီး တစ်ကောင်က ရေကန်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာကာ သွေးစွန်းနေသော ပါးစပ်ကြီးကို ဟပြီး မုန်လဲ့ကို မျိုချရန် ပြင်လိုက်လေသည်။

အလွန် နံစော်နေသော အနံ့ဆိုးကြီး တစ်ခုက မျက်နှာဆီသို့ ရိုက်ခတ်လာပြီး မုန်လဲ့မှာ မနေ့ညက စားထားသော ထမင်းများကိုပင် ပြန်အန်ထွက်လုမတတ် ဖြစ်သွားလေသည်။

"သေနာကောင်”