အခန်း ၂၄၃

အခန်း (၂၄၃) အဋ္ဌမမြောက် နတ်ဘုရားများခေတ် ၏ နဂါးနတ်ဘုရား ယွမ်မိသားစု၊ ကောင်းကင်ဘုံ အနှစ်သာရ

"ဟင်..."

"အဲဒီ အထူးလမ်းကြောင်း ပွင့်သွားပြီပဲ..."

"နောက်ထပ် နတ်ဘုရားများခေတ် တစ်ခု..."

"နတ်ဘုရားတွေရဲ့ သွေးဆက်ဖြစ်တဲ့ ငါတို့လည်း အဲဒီ ဒဏ္ဍာရီလာ နတ်ဘုရားရတနာကို ရယူဖို့ အရည်အချင်း ပြည့်မီတယ်..."

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်..."

"ငါတို့ ဘိုးဘေးတွေ ချန်ထားခဲ့တဲ့ သတင်းစကားတွေအရ... အဲဒီ နတ်ဘုရားနန်းတော်ရဲ့ အမြင့်ဆုံး ရတနာက ပဉ္စမမြောက် နတ်ဘုရားခေတ်က ဆင်းသက်လာပြီး မူလအစ နတ်ဘုရားနန်းတော် ရဲ့ အမြင့်ဆုံး ရတနာပဲ..."

"မူလအစ နတ်ဘုရားနန်းတော်ရဲ့ အမြင့်ဆုံး အခြေခံသဘောတရားက အကြောင်းအကျိုး နတ်ဘုရားလမ်းစဉ် ဖြစ်ပြီး အရာရာဟာ အကြောင်းအကျိုးကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာတယ် လို့ အလေးပေးထားတယ်..."

"ငါတို့က နတ်ဘုရားတွေရဲ့ သွေးဆက်တွေ ဖြစ်ပြီး နတ်ဘုရားတွေရဲ့ သွေးကြောကို ဆက်ခံထားတယ်... ဒါက အကြောင်းအကျိုးပဲ..."

ခမ်းနားထည်ဝါသော နှင်းဖုံးတောင် တစ်တောင်၏ အထွတ်အထိပ်တွင်။

အဖြူရောင် ဝတ်ဆင်ထားသော ရုပ်ချောသည့် လူငယ်တစ်ဦး တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်နေပေသည်။

သူ၏ မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားတွင် ရေခဲနှင့် နှင်း အမှတ်အသားတစ်ခု ရှိပြီး သူ၏ ခေါင်းပေါ်တွင် တိုတောင်းသော အပြာရောင် နဂါးချို နှစ်ခု ရှိပေ၏။

ဤအခိုက်အတန့်၌ ထိုလူငယ်သည် အချိန်ကာလ၏ အမှတ်အသားများ ပါရှိသော သူ၏ မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်သည်။ သူ၏ အကြည့်သည် နှင်းဖုံးတောင် အလွန်ရှိ လိမ်ကောက်နေသော ချိုင့်ဝှမ်းတစ်ခုပေါ်သို့ ကျဆင်းသွားပေ၏။

မူလက...

ဤချိုင့်ဝှမ်းသည် မရေမတွက်နိုင်သော နှစ်များစွာတိုင်အောင် တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သည်။

ယခုအခါ လေဟာနယ်သည် ပုံပျက်နေပြီး ၎င်းမှာ ဤချိုင့်ဝှမ်းရှိ အထူး လမ်းကြောင်းတစ်ခု ပွင့်သွားပြီ ဖြစ်ကြောင်း ဆိုလိုပေသည်။

"နတ်ဘုရားနန်းတော်ရဲ့ ဒဏ္ဍာရီလာ ရတနာတစ်ခု..."

"ရနိုင်မယ့် အခွင့်အရေးက နည်းပါးပေမဲ့..."

"အခွင့်အရေး နည်းပါးရင်တောင် နတ်ဘုရားတွေရဲ့ သွေးဆက်ဖြစ်တဲ့ ငါတို့မှာ မျှော်လင့်ချက် ရောင်ခြည်လေးတော့ ရှိနေဆဲပဲ..."

လူငယ်က လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်၏။

ရုတ်တရက်...

သူ၏လက်ထဲမှ အလင်းတန်းတစ်ခု ပျံထွက်သွားပြီး မိုင်ထောင်ပေါင်းများစွာ ဝေးကွာသော အခြား နှင်းဖုံးတောင် တစ်တောင်ဆီသို့ ဦးတည်သွားပေသည်။

ထိုနှင်းဖုံးတောင်ကို လက်ရာမြောက်သော အဆောက်အအုံ အမျိုးမျိုးဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားပေ၏။

နှင်းများ အဆက်မပြတ် ကျဆင်းနေချိန်တွင် ၎င်းသည် ဖြူလွှလွှ မြင်ကွင်းကျယ်ကြီး တစ်ခုဖြစ်ပြီး အေးစက်သော တိတ်ဆိတ်မှု ခံစားချက်ဖြင့် ပြည့်နှက်နေပေသည်။

သို့သော် အဝေးမှ ကြည့်မည်ဆိုပါက...

ဤနှင်းတောင် တစ်ခုလုံးသည် မြေကြီးပေါ်တွင် ရစ်ခွေနေပြီး မတ်မတ်ရပ်နေသော တကယ့် ရေခဲနှင့် နှင်းနဂါး တစ်ကောင်နှင့် တူကြောင်း တွေ့ရှိရမည် ဖြစ်သည်။

အလင်းရောင် ပျောက်ကွယ်သွား၏။

၎င်းသည် လူငယ် ပုံရိပ်သုံးခုကို ဆွဲယူသွားပြီး မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ပြန်လည် ကျုံ့ဝင်သွားပေသည်။

"ဘိုးဘေးကို ဂါရဝပြုပါတယ်..."

အမျိုးသမီး နှစ်ဦးနှင့် အမျိုးသား တစ်ဦး ပါဝင်သော ထိုပုံရိပ်သုံးခုသည် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်နေသော လူငယ်ကို ချက်ချင်း ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်လိုက်ကြပေသည်။

"ငါတို့ရဲ့ နဂါးနတ်ဘုရား ယွမ်မိသားစု က အဋ္ဌမမြောက် နတ်ဘုရားခေတ်ကနေ ဆင်းသက်လာတာ..."

"ငါတို့ရဲ့ ဘိုးဘေးက ဒေသတွင်း အုပ်စိုးသူဖြစ်ပြီး တတိယအဆင့် နတ်ဘုရားတစ်ပါးအနေနဲ့ မြင့်မားတဲ့ နေရာကနေ လူ့လောကကို ငုံ့ကြည့်ခဲ့တယ်..."

"နောက်တော့ ငါတို့ရဲ့ ဘိုးဘေးက စစ်မှန်တဲ့ နဂါး (၄၉) ကောင်ရဲ့ သွေးနဲ့ ဝိညာဉ်ကို အသုံးပြုပြီး နဂါးနတ်ဘုရား ခန္ဓာကိုယ်အဖြစ် ပြောင်းလဲခဲ့သလို ကောင်းကင်ဘုံ မျိုးနွယ်စု က အရေးပါတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးနဲ့လည်း မိတ်ဆွေ ဖြစ်ခဲ့တယ်..."

"ဒီတစ်ကြိမ်တော့..."

"ငါတို့ရဲ့ ဘိုးဘေးတွေ ချန်ထားခဲ့တဲ့ သတင်းအချက်အလက်တွေကနေ ကြီးမားလှတဲ့ အခွင့်အရေး တစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ပြီ..."

"မင်းတို့ သုံးယောက် သွားပြီး စမ်းကြည့်လိုက်ကြ..."

"အကယ်၍ နတ်ဘုရား တစ်ပါးပါးနဲ့ ဆုံခဲ့ရင်…"

လူငယ်၏ မျက်နှာသည် တည်ငြိမ်နေပြီး သူ၏ မျက်လုံးများမှာ အေးစက်နေပေ၏။

"သနားညှာတာမှုမရှိဘဲ သတ်ပစ်လိုက်..."

နောက်ဆုံး စကားလုံးများကို သူ ပြောဆိုလိုက်ချိန်တွင် သူ၏ အသံမှာ သတ်ဖြတ်လိုခြင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပေသည်။

၎င်းသည် သတ်ဖြတ်လိုခြင်း အရိပ်အယောင်မျှသာ ဖြစ်သော်လည်း...

ကျယ်ပြောလှသော ဟင်းလင်းပြင်တွင် မရေမတွက်နိုင်သော အက်ကွဲကြောင်းများ ဖြစ်ပေါ်လာစေခဲ့ပြီး တစ်ကမ္ဘာလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်မည့်အလား မီးခိုးရောင် စီးကြောင်းများ ထွက်ပေါ်လာပေ၏။

သို့သော် လူငယ်က တစ်ချက်သာ ကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ဟင်းလင်းပြင် အက်ကွဲကြောင်း အားလုံးသည် တစ်ခါမှ မရှိခဲ့ဖူးသကဲ့သို့ ချက်ချင်း ပိတ်သွားကြပေ၏။

"ဘိုးဘေးရဲ့ အမိန့်အတိုင်း နာခံပါ့မယ်..."

အမျိုးသမီး နှစ်ဦးနှင့် အမျိုးသား တစ်ဦးတို့သည် အမိန့်ကို ရိုသေစွာ လက်ခံလိုက်ကြသည်။

ဝှီး...

လူငယ် လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်၏။ သူတို့ရှေ့ရှိ အမျိုးသမီး နှစ်ဦးနှင့် အမျိုးသား တစ်ဦးတို့သည် ချက်ချင်း အထက်သို့ ပျံတက်သွားကြပြီး နှင်းတောင်၏ အနောက်ဘက်သို့ ဆင်းသက်ကာ ထိုပုံပျက်နေသော နေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားကြပေသည်။

"ငါတို့ရဲ့ ဘိုးဘေးတွေ တစ်ချိန်က ပြောခဲ့ဖူးတယ်..."

"အဲဒီ နေရာကို ဆဋ္ဌမအဆင့် သို့မဟုတ် အဲဒီအောက် နိမ့်တဲ့ နတ်ဘုရားတွေပဲ ဝင်ရောက်နိုင်တယ်..."

"ဆဋ္ဌမအဆင့် အထက် နတ်ဘုရားတွေကို ဝင်ခွင့် မပြုဘူး..."

"ဒီနတ်ဘုရားများခေတ်က ဘယ်နှနှစ်လောက် ကြာနေပြီလဲ ဆိုတာကို ငါ မသိပေမဲ့..."

"ဆဋ္ဌမအဆင့် နတ်ဘုရားတစ်ပါးရဲ့ စွမ်းအားက အဆင့် (၁၀) ရဲ့ အကန့်အသတ်မှာပဲ ရှိသေးတယ်..."

"သူတို့ သုံးယောက်စလုံးက အဆင့် (၁၁) တာအိုသတ်ဖြတ်ခြင်းအဆင့် မှာ ရှိနေတာမလို့ ဆဋ္ဌမအဆင့် နတ်ဘုရားတစ်ပါးကို သတ်ဖို့က သူတို့အတွက် ပြဿနာ မဟုတ်လောက်ဘူး..."

လူငယ်သည် သူ၏ မျက်လုံးများကို ဖြည်းညင်းစွာ မှိတ်လိုက်၏။

နတ်ဘုရားများကိုပင် သတ်ဖြတ်ရန် ခက်ခဲပေသည်။

သို့သော် အဆင့် (၁၁) တာအိုသတ်ဖြတ်ခြင်းအဆင့် ရှိ သက်ရှိများသည် သူတို့၏ တာအိုဟောင်းကို ဖြတ်တောက်ပြီး တာအိုဟောင်း၏ မူလအစမှ တာအိုသစ် တစ်ခုကို ပျိုးထောင်ထားကြပေသည်။

တာအိုသစ် ဆိုသည်မှာ အဘယ်နည်း။

၎င်းသည် အဟောင်းမှ ဆင်းသက်လာသော လမ်းစဉ်သစ် တစ်ခုမျှသာ မဟုတ်ပေ။ ၎င်းသည် အတ္တသစ် တစ်မျိုးလည်း ဖြစ်ပေ၏။

ထို အတ္တသစ် သည် မိုင်ထောင်ပေါင်းများစွာ ခရီးသွားနိုင်ပြီး ရန်သူများကို နှိမ်နင်းနိုင်ပေသည်။

သဘာဝအလျောက် နယ်ပယ်များကို ဖြတ်ကျော်၍ နတ်ဘုရားကို လိုက်လံရှာဖွေနိုင်ပြီး နတ်ဘုရား၏ နတ်ဘုရားနယ်မြေ ကို လုံးလုံးလျားလျား ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်ပေသည်။

"မင်းတို့တွေ နတ်ဘုရားနန်းတော်ရဲ့ အဲဒီ အမြင့်ဆုံး ရတနာကို ရနိုင်ပါစေလို့ ငါ မျှော်လင့်ပါတယ်..."

"ငါသာ ရနိုင်ခဲ့ရင်..."

ပေါင်ပေါ်တွင် တင်ထားသော လူငယ်၏ လက်များကို အနည်းငယ် ဆုပ်ထားလိုက်ပေ၏။

အကယ်၍များ ဒဏ္ဍာရီလာ နတ်ဘုရားရတနာ တစ်ခုကို ငါ ရရှိနိုင်ခဲ့မည် ဆိုပါက...

ထို့နောက် သူတို့၏ နဂါးနတ်ဘုရား ယွမ်မိသားစု သည် တကယ်ကို အမြင့်အသစ်သို့ တက်လှမ်းနိုင်မည် ဖြစ်ပြီး သူတို့၏ ဘိုးဘေးများ သက်ရှိထင်ရှား ရှိစဉ်က ဂုဏ်ကျက်သရေကိုပင် ကျော်လွန်သွားမည် ဖြစ်ပေ၏။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်...

နတ်ဘုရားနန်းတော်၏ အဖိုးတန်ဆုံး ရတနာ။ ထိုရတနာသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ ဘိုးဘေးများပင် အိပ်မက်သာ မက်နိုင်ခဲ့သော ရတနာ ဖြစ်ပေသည်။ နတ်ဘုရားနန်းတော်၏ နတ်ဘုရားရတနာ တိုင်းသည် အမှန်တကယ်ပင် အကန့်အသတ်မရှိသော နတ်ဘုရားစွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားပေ၏။

...

"သားရဲတွေ အရမ်းများတာပဲ..."

"မိုနာယာရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက် မှာ ငါမြင်ခဲ့ရတာက လူသားတွေဟာ သားရဲတွေကို တိုက်ခိုက်ပြီးတော့ သားရဲတွေရဲ့ သွေးကိုသုံးပြီး အထပ်(၃၃) ထပ် မျှော်စင်ကို ရေလောင်းကြတာပဲ..."

"ဒီ ရှစ်ပါးကန္တာရမြေ က ဘယ်နှနှစ်လောက်တောင် တည်ရှိနေခဲ့ပြီလဲ မသိဘူး..."

"ပြီးတော့ အစကတည်းက ဒါက ဘယ်လို ဖြစ်တည်လာခဲ့တာလဲ..."

"မရေမတွက်နိုင်တဲ့ နှစ်တွေကြာအောင် သွေးလောင်းပူဇော်မှုတွေနဲ့ မရေမတွက်နိုင်တဲ့ နှစ်တွေကြာအောင် ကိုးကွယ်မှုတွေ အပြီးမှာ ရှစ်ပါးကန္တာရ လူသားမျိုးနွယ်ဟာ အဲဒီ အထပ်(၃၃) ထပ် မျှော်စင်နဲ့ ဆက်သွယ်မှု တစ်ခုကို တည်ဆောက်နိုင်ခဲ့ပုံပဲ..."

လီယွဲ့သည် ချန်း အစီအရင် မြေပေါ်တွင် လျှောက်လှမ်းနေပြီး ခြေလှမ်းတစ်လှမ်းလျှင် မိုင် နှစ်ဆယ်၊ သုံးဆယ် ဧရိယာကို လွှမ်းခြုံနိုင်ပေသည်။

သူ ရှင်းလင်းစွာ ခံစားနိုင်ပေ၏။

ဤ ရှစ်ပါးကန္တာရမြေ ၏ လေဟာနယ်သည် မဟာကျိုးမင်းဆက် တည်ရှိသော မြေထက် များစွာ ပိုမို တည်ငြိမ်ပေသည်။

မဟာကျိုးမင်းဆက်တွင် သူသည် မြေပြင်ကို ဖြတ်သန်းသွားလာရန် မြေပြင်ကို လက်မအရွယ်သို့ ကျုံ့စေခြင်းဟူသော သူ၏ နတ်ဘုရားခန္ဓာကိုယ်၏ မွေးရာပါ စွမ်းရည်ကို အသုံးပြုခဲ့ပြီး ခြေလှမ်းတစ်လှမ်းလျှင် မိုင်တစ်ရာကို ဖြတ်သန်းနိုင်ခဲ့ပေ၏။

သို့သော် ဤနေရာတွင် ခြေလှမ်းတစ်လှမ်းလျှင် မိုင် နှစ်ဆယ်၊ သုံးဆယ်သာ ခရီးသွားနိုင်ပေသည်။

ထို့အပြင်...

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အပင်များသည် အလွန် မြင့်မားပြီး စိမ်းလန်းစိုပြေပေသည်။ ပေတစ်ရာကျော် မြင့်မားသော သစ်ပင်ကြီးများစွာ ရှိပြီး လူနှစ်ဆယ်ခန့် ဝိုင်းဖက်မှသာ ရနိုင်လောက်အောင် ကြီးမားပေ၏။

"ချန်းက ကောင်းကင်ကို ကိုယ်စားပြုတယ်..."

"ဒါကြောင့် ဒီ ချိန် အစီအရင် ဧရိယာကနေ ထွက်ပေါ်လာတဲ့ သားရဲတွေက တိမ်နဲ့ မိုး သဘာဝတွေ အများစု ဖြစ်နေတာ..."

"ဒီဒေသက တကယ်ကို ကျယ်ပြောလှတယ်..."

"တောင်ထွတ် ခုနစ်ခုရဲ့ အပြင်ဘက်မှာ ရပ်နေတဲ့ အဲဒီ ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားက ဒီလောက် ကျယ်ပြောလှတဲ့ ဧရိယာကို ဖြတ်ပြီး အလယ်ဗဟိုတည့်တည့်က အထပ်(၃၃) ထပ် မျှော်စင်ကို ဘယ်လိုများ မြင်နိုင်ခဲ့တာလဲ..."

"တောင်ထွတ် ခုနစ်ခုရဲ့ အပြင်ဘက်မှာ အထူး စောင့်ကြည့်ရေး နေရာတစ်ခုခု ရှိနေလို့များလား..."

လီယွဲ့ တည်ငြိမ်စွာ ရှိနေခဲ့၏။

သူ ဘယ်နေရာသွားသွား... သားရဲများ၏ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံရသော်လည်း သူသည် ခြေလှမ်းတစ်လှမ်းလျှင် မိုင် နှစ်ဆယ်၊ သုံးဆယ်ကို ဖြတ်ကျော်နိုင်ပြီး မည်သည့် သားရဲကမျှ သူ့နောက်သို့ မလိုက်နိုင်ခဲ့ချေ။

သူ ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်မှာ...

ပေါ်လာခဲ့သော အသန်မာဆုံး သားရဲများသည် အဆင့် (၉) တွင်သာ ရှိပြီး အဆင့် (၁၀) သားရဲများကို မတွေ့ရချေ။

ထို့အပြင် လမ်းတစ်လျှောက်တွင် အဆင့် (၉) သားရဲ နှစ်ကောင်သာ တွေ့ခဲ့ရပြီး ထိုနှစ်ကောင်စလုံးကို သူ အလွယ်တကူ သတ်ဖြတ်ကာ သူတို့၏ အလောင်းများကို စုဆောင်းခဲ့ပေသည်။

"ဟင်..."

"ဟိုမှာ..."

ရုတ်တရက် လီယွဲ့ ရပ်လိုက်ပြီး အဝေးရှိ ရေကန်တစ်ခုကို ကြည့်လိုက်၏။

ထိုရေကန်သည် ကြီးမားခြင်း မရှိဘဲ စတုရန်းမိုင် ၃၀၀ ခန့်သာ ကျယ်ဝန်းသော်လည်း ၎င်း၏ရေမှာ ရှင်းလင်းပြီး နက်ရှိုင်းသော အပြာရောင် ဖြစ်ကာ ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးကို ငုံထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပေသည်။

ရေကန်၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင်...

နက်ရှိုင်းသော အပြာရောင် အလင်းတန်းများသည် ကောင်းကင်ဘုံမှ ဆင်းသက်လာသော နတ်သမီးလေးများအလား ကျက်သရေရှိစွာ လှည့်ပတ် ကခုန်နေကြပေ၏။

"ကောင်းကင်ဘုံ အနှစ်သာရလား..."

လီယွဲ့၏ မျက်လုံးများတွင် အံ့ဩသွားသော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာပေ၏။ ထိုနက်ရှိုင်းသော အပြာရောင် အလင်းတန်းများနှင့် အရိပ်များသည် မည်သည့်အရာများ ဖြစ်ကြောင်း သူ မှတ်မိသွားသည်။

၎င်းသည် အလွန် အဖိုးတန်ပြီး ရှားပါးလှသော ကောင်းကင်ဘုံ အနှစ်သာရ ဖြစ်ပေသည်။

ဒဏ္ဍာရီများအရ ၎င်းသည် ကောင်းကင်ဘုံ ကိုးထပ်၏ တိမ်များ၊ ကောင်းကင်ဘုံ၏ စွမ်းအင်များနှင့် အသက်နှင့် သေခြင်းတရား၏ မိုးရေများကို စုဆောင်း သန့်စင်ပြီးနောက် ကောင်းကင်ဘုံ အနှစ်သာရ တစ်ခု ရရှိရန် အချိန်ကြာမြင့်စွာ ထုတ်ယူရသော မဟာသခင်ကြီး တစ်ဦး၏ လက်ရာဖြစ်သည်ဟု ဆိုကြပေ၏။

သို့သော် ယခုအခါတွင်...

ဤရှင်းလင်းသော အပြာရောင် ရေကန်ပေါ်တွင် အမျှင်တန်း တစ်ထောင်ကျော် ရှိနေပေသည်။

"ဒီနေရာက..."

"ချန်း အစီအရင် တည်နေရာရဲ့ အလယ်ဗဟို ဖြစ်ရမယ်..."

"ဒီ ရှစ်ပါးကန္တာရမြေ က တကယ်ကို ကြောက်စရာကောင်းတာပဲ..."

"ချန်း အစီအရင်ရဲ့ အလယ်ဗဟို တစ်ခုတည်းမှာတင် ကောင်းကင်ဘုံ အနှစ်သာရ တစ်ထောင်ကျော် ပါဝင်နေတယ်..."

"နတ်ဘုရားနန်းတော်ရဲ့ နတ်ဘုရားရတနာက အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ကြောက်စရာကောင်းနေတာပဲ..."

လီယွဲ့၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားပေ၏။ သူသည် ကောင်းကင်ဘုံ အနှစ်သာရ တစ်ခုကို ရရှိရန် အလွန် လိုလားနေပေသည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်...

မည်သည့် ကောင်းကင်ဘုံ အနှစ်သာရ မဆို အဆင့် (၁၁) ရတနာ တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။ အကယ်၍ အဆင့် (၁၁) ရတနာ တစ်ခုသာ ရှိပါက...

သူသည် ဆဋ္ဌမအဆင့် နတ်ဘုရားအဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန် လုံလောက်သော နတ်ဘုရားစွမ်းအားကို ချက်ချင်း ရရှိမည် ဖြစ်သည်။