အခန်း ၂၆၀၂
Vol. 261 Ch. 2602
အခန်း (၂၆၀၂) - အနည်းငယ် မိစ္ဆာဆန်နေပုံရတယ်
ဖန့်ချန်က ထိုလူငယ်အမျိုးသား၊ အမျိုးသမီး အုပ်စုကြီးကိုလည်းကောင်း၊ ပတ်ပတ်လည်က ပတ်ဝန်းကျင် အခြေအနေကိုလည်းကောင်း... တည်ငြိမ်အေးဆေးစွာဖြင့် တိတ်တဆိတ် အကဲခတ်ကြည့်ရှုလိုက်သည်။
ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော သတ်ဖြတ်ခြင်း အငွေ့အသက်များသည်... ပတ်ဝန်းကျင် အခြေအနေ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီးနောက်၊ တစ်စုံတစ်ရာ ခြေရာလက်ရာမျှ မကျန်ရှိတော့ဘဲ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
သို့သော်လည်း အချက်တစ်ချက်ကတော့ မူလကအတိုင်းပင် ဖြစ်နေသေးသည်။
၎င်းကတော့... အတွင်းကမ္ဘာမြေ တည်ရှိနေခြင်းကို အာရုံခံ၍ မရနိုင်ခြင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။
ထိုအချက်က ဖန့်ချန်အတွက်တော့... အမှန်တကယ်၌ ပြဿနာအကြီးအကျယ် မရှိလှချေ။
နတ်ဘုရားစွမ်းအင်ကျင့်စဉ် အများစုကို အသုံးပြု၍ ရနိုင်သေးရာ၊ ဆင့်ခေါ်ခြင်းအတတ် နှင့် သိုင်းသူတော်စင်ကိုယ်ထည် တို့သာ... ယခုအချိန်တွင် ခေတ္တခဏ အသုံးပြု၍ ရတော့မည် မဟုတ်ချေ။
‘အကန့်အသတ်ချိုးဖျက်ခြင်းတောင်တန်း တုန်းကလိုပဲလား၊ ငါက တခြား ခေတ်ကာလတစ်ခုထဲကို ဝင်ရောက်လာခဲ့တာများလား။’
‘ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း သူတော်စင်မြေ... ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း သူတော်စင်မျက်လုံးရဲ့ အစပြုရာ နေရာလား။ နှစ်ခုစလုံးမှာ ခုနစ်ပါးဆိုတဲ့ စကားလုံး ပါဝင်နေတာမို့... သေချာပေါက် တစ်ခုနဲ့တစ်ခု ဆက်စပ်မှု ရှိရမယ်။’
ယခုကဲ့သို့ တွေးတောနေစဉ်မှာပင်... သူ၏အနားတွင် ရှိနေသော မျက်နှာထား အေးစက်တည်တင်းလှသည့် လူငယ်တစ်ဦးက နှုတ်ဟ၍ ဆိုလိုက်သည်။
“ဒီတစ်ကြိမ် ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း သူတော်စင်မြေက... တပည့် အယောက် ၃၀ ပဲ ရွေးချယ်မှာတဲ့၊ ဂုယဲ့... မင်း ဘယ်လိုထင်လဲ၊ ငါတို့တွေ အထဲကို ဝင်ခွင့်ရမယ့် အခွင့်အရေး ရှိနိုင်ပါ့မလား။”
ဖန့်ချန်က ထိုလူငယ်ကို လှည့်၍ ကြည့်လိုက်ရင်း -
“မင်းက ငါ့ကို မေးနေတာလား။”
ငါ့နာမည်က ဂုယဲ့လား။
သူက တည်ငြိမ်အေးဆေးစွာဖြင့်ပင် လက်ကို မြှောက်လိုက်ရင်း မိမိ၏ ပါးပြင်ကို အသာအယာ စမ်းသပ်ကြည့်လိုက်သည်။
ဟုတ်ပေသည်... ရုပ်ရည်က ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ဒါဆိုရင် ယခုအချိန်မှာ... သူက တကယ်တမ်း ဘယ်သူဖြစ်နေတာလဲ။
‘ငါ့ရဲ့ မှတ်ဉာဏ်တွေကိုပါ... တစ်ခုခု လုပ်ထားတာမျိုးတော့ မဟုတ်လောက်ပါဘူးမလား။ ငါက ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း သူတော်စင်မျက်လုံးကို နားလည်သဘောပေါက်ဖို့ လာခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား။’
‘အပိုတွေ ပြောနေတာပဲ... ငါကသာ မဟုတ်ရင် သူတို့ကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး သိနေမှာလဲ။’
မျက်နှာထား အေးစက်တည်တင်းလှသည့် လူငယ်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
“မင်း ပြောစမ်းပါဦး... ငါတို့တွေ တကယ်ပဲ အခွင့်အရေး ရှိနိုင်ပါ့မလားလို့။”
“ငါလည်း မသိဘူးလေ... အခြေအနေကို ခဏလောက် စောင့်ကြည့်ရဦးမှာပေါ့။”
ဖန့်ချန်က တွေးတောမြော်မြင်သော လေသံဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။
မျက်နှာထား အေးစက်တည်တင်းလှသည့် လူငယ်က အသာအယာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက်... ဘာမှထပ်မပြောတော့ချေ။
သို့သော်လည်း ဖန့်ချန် အာရုံခံမိသည်ကတော့... ထိုလူငယ်က အပြင်ပန်းတွင် တည်ငြိမ်နေသကဲ့သို့ ထင်ရသော်လည်း၊
တကယ်တမ်း၌ သူ၏ စိတ်အတွင်းထဲတွင် လုံးဝ တည်ငြိမ်မနေဘဲ... အလွန်တရာ ပူပန်သောကရောက်ကာ စိုးရိမ်ထိတ်လန့်နေခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။
‘အရင်တုန်းက သူတို့တွေ ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း အဆုံးစီရင်ရာမြေကနေ ပြန်ထွက်လာတဲ့အချိန်တုန်းက... အထဲမှာ ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း သူတော်စင်မြေ တည်ရှိနေတယ်ဆိုတာမျိုး... တစ်ခါမှ မပြောခဲ့ဖူးကြဘူး။’
‘အကန့်အသတ်ချိုးဖျက်ခြင်းတောင်တန်း တုန်းကလိုမျိုးပဲ... မှတ်ဉာဏ်တွေ ချေဖျက်ခြင်း ခံလိုက်ရတာများလား။’
ဖန့်ချန် ခေတ္တမျှ တွေးတောလိုက်ပြီးနောက်... အကြောင်းပြချက်တစ်ခု ရှာလိုက်ရင်းဖြင့် ထိုမျက်နှာထား အေးစက်တည်တင်းလှသည့် လူငယ်နှင့် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး စကားစမြည် ပြောဆိုလိုက်တော့သည်။
သူက တမင်တကာပင် စကားလုံးများဖြင့် လှည့်ပတ်မေးမြန်းလိုက်ရာ... တဖြည်းဖြည်းနှင့်ပင် မိမိ ယခုလက်ရှိ သရုပ်ဆောင်နေရသည့် မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်း သရုပ်မှန်ကို သဘောပေါက် နားလည်သွားခဲ့ရတော့သည်။
ဂုယဲ့... စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း သူတော်စင်အဆင့် အစောပိုင်း အဆင့်အတန်းရှိသော သူတော်စင်တစ်ဦး။
သူ၏ တစ်မိသားစုလုံးက ရန်သူများ၏ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး... သူတစ်ယောက်တည်းသာ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
အချိန်တိုင်း စက္ကန့်တိုင်းတွင် ကလဲ့စားချေရန်သာ စဉ်းစားနေခဲ့ရာကနေ... သူ၏ သွေးသောက်ညီအစ်ကိုဖြစ်သူ ထျန်ခန်းနှင့်အတူ ဆင်းရဲဒုက္ခပေါင်းစုံကို ကျော်ဖြတ်ပြီးမှသာ၊ ဒဏ္ဍာရီလာ ဂိုဏ်းတော်ကြီးတစ်ခုဖြစ်သည့်... ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း သူတော်စင်မြေဆီသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
ထိုမျက်နှာထား အေးစက်တည်တင်းလှသည့် လူငယ်ကတော့... ထျန်ခန်း ဖြစ်ပြီး၊ သူနှင့် တစ်ထေရာတည်း တူညီစွာပင် စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း သူတော်စင်အဆင့် အစောပိုင်း အဆင့်အတန်း ဖြစ်ပေသည်။
ထို့အပြင်... ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း သူတော်စင်မြေထဲသို့ မဝင်ရောက်ရသေးခင် အချိန်အတွင်းမှာတင်၊ သူတို့အားလုံးသည် အလွန်တရာ ဆန်းကြယ်ပြီး အသက်အန္တရာယ်များလှသည့် ပြိုင်ဆိုင်မှုတစ်ခုကို... ဖြတ်သန်းခဲ့ကြရသေးသည်။
ထိုပြိုင်ဆိုင်မှုထဲတွင် ပါဝင်ခဲ့ကြသော သူတော်စင်စုစုပေါင်းမှာ... သုံးသန်းခန့်အထိ များပြားလှပေသည်။
နောက်ဆုံးတွင် အသက်ရှင်လျက် ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာနိုင်သူများမှာ... သူတို့၏ မျက်စိရှေ့မှောက်က ရာဂဏန်းခန့်သာ ကျန်ရှိတော့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
၎င်းအပြင်... အားလုံး၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်အတန်းက တစ်ညီတည်းပင် စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း သူတော်စင်အဆင့် အစောပိုင်း ဖြစ်နေခဲ့ကြပေသည်။
ထိုအရာက ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း သူတော်စင်မြေ၏... တပည့်ရွေးချယ်မှု စံနှုန်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
အဆင့်အတန်း နိမ့်လွန်းလျှင်လည်း မရချေ။
အဆင့်အတန်း မြင့်လွန်းလျှင်လည်း မရချေ။
‘ဒါဆိုရင်... ဒီဂုယဲ့ဆိုတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်က၊ ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း တားမြစ်နယ်မြေရဲ့ မူလ အရှင်သခင်ကြီး ဖြစ်နေနိုင်တာလား။’
ဖန့်ချန်က စိတ်ထဲကနေ တွေးတောဆင်ခြင်လိုက်မိသည်။
တကယ်လို့သာ သူ၏ ခန့်မှန်းချက် မမှားဘူးဆိုလျှင်...
သူသည် ယခုအချိန်တွင် ထိုမူလအရှင်သခင်ကြီး၏ မှတ်ဉာဏ်ကမ္ဘာထဲသို့ ရောက်ရှိနေခြင်း ဖြစ်ရန် ရာခိုင်နှုန်း အလွန်တရာ မြင့်မားလှပေသည်။
“ဂုယဲ့... လူတစ်ယောက် လာနေပြီ။”
ထျန်ခန်းက ရုတ်တရက် အနည်းငယ် စိုးရိမ်ထိတ်လန့်သွားခဲ့ရသည်။
ဖန့်ချန်က ခေါင်းကို မော့၍ ကြည့်လိုက်ရာ... ခန့်ညားထည်ဝါလှသော သူတော်စင်မြေ၏ တံခါးဝကြီး၏ အရှေ့တွင် ပုံရိပ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရတော့သည်။
၎င်းကတော့... ရုပ်ရည်ရူပကာ အလွန်တရာ လှပလွန်းလှသည့် အမျိုးသမီးတစ်ဦးပင် ဖြစ်ပေသည်။
သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာက အေးစက်တည်တင်းနေခဲ့ပြီး... မိမိ၏ ရှေ့မှောက်တွင် ပြိုင်ဆိုင်မှုပေါင်းစုံကို ဖြတ်သန်းကာ အသက်ဘေးကနေ သီသီလေး လွတ်မြောက်လာခဲ့ကြသည့် ထိုစွမ်းအင်စုစည်းခြင်း သူတော်စင်များကို ကြည့်လိုက်ရင်း၊ မျက်ဝန်းထဲတွင် အေးစက်လှသော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားခဲ့သည်။
“ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း သူတော်စင်မြေက... တပည့် အယောက် ၃၀ ပဲ ရွေးချယ်မယ်၊ မင်းတို့တွေ အချင်းချင်း အပြန်အလှန် သတ်ဖြတ်ကြပြီး... အသက်ရှင်ကျန်ရစ်တဲ့ အယောက် ၃၀ သာ ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း သူတော်စင်မြေထဲကို ဝင်ခွင့်ရလိမ့်မယ်။”
သူမ၏ စကားသံ ဆုံးသွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက်... အပြန်အလှန် သတ်ဖြတ်ခြင်း ကစားပွဲကြီးက စတင်သွားခဲ့ရတော့သည်။
ဖန့်ချန်၏ ခန္ဓာကိုယ်က မိမိ၏ စိတ်အလိုအတိုင်း မဟုတ်ဘဲ ထိန်းချုပ်ခြင်း ခံလိုက်ရကာ... ထျန်ခန်းနှင့်အတူ ပတ်ပတ်လည်က သူတော်စင်များဆီသို့ ဦးတည်ကာ သတ်ဖြတ်ရန် တိုးဝင်သွားခဲ့တော့သည်။
‘စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းလှပေသားပဲ။’
ဖန့်ချန် ခံစားမိသည်ကတော့ သူအနေဖြင့် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ပြီး ပြောင်းလဲပစ်၍ ရနိုင်သော်လည်း၊ သူက ထိုသို့ မလုပ်ဆောင်ခဲ့ချေ။
တကယ်လို့သာ မိမိ၏ ခန့်မှန်းချက် မှန်ကန်ခဲ့ပြီး ဤအရာက ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း တားမြစ်နယ်မြေ၏ မူလအရှင်သခင်ကြီး၏ မှတ်ဉာဏ်သာ ဖြစ်ခဲ့မည်ဆိုလျှင်...
သူသာ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်လိုက်ပါက ဤမှတ်ဉာဏ်ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံး ပျောက်ကွယ်သွားပြီး... လမ်းလယ်တွင် တင်ပြတ်သွားရနိုင်ပေသည်။
ထိုနေရာသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီဖြစ်ရာ... သူလည်း ဤနေရာတွင် မည်သို့သော ထူးခြားဆန်းကြယ်မှုများ ရှိနေသည်ကို မြင်တွေ့လိုစိတ် ရှိပေသည်။
တစ်နာရီခန့် အချိန် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီးနောက်။
အပြန်အလှန် သတ်ဖြတ်ခြင်း ကစားပွဲကြီးက ပြီးဆုံးသွားခဲ့ရပြီ။
နေရာအနှံ့အပြားတွင်... သေဆုံးသွားခဲ့ကြသည့် သူတော်စင်များ၏ အလောင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့ရသည်။
လူပေါင်း ၃၁ ယောက်သာ... မတ်တတ်ရပ်လျက် ကျန်ရှိတော့သည်။
“ဂုယဲ့... ငါတို့တွေ လက်တွဲကြစို့ ”
ထျန်ခန်းက ဖန့်ချန်နှင့် ကျောချင်းကပ်လိုက်ရင်း... ပတ်ပတ်လည်မှ သတ်ဖြတ်ခြင်း အငွေ့အသက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော မျက်ဝန်းအစုံများကို အသေအချာ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
ဖန့်ချန် အာရုံခံမိသည်ကတော့... ဂုယဲ့၏ စွမ်းအားက ထျန်ခန်း၏ အထက်တွင် ရှိနေခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။
ထျန်ခန်း၏ စွမ်းအားကမူ... ကျန်ရှိသော လူ ၂၉ ယောက်၏ အောက်တွင် ရှိနေခဲ့သည်။
သူ ယခုအချိန်အထိ မတ်တတ်ရပ်နေနိုင်သေးခြင်းမှာ... ဂုယဲ့က လမ်းတစ်လျှောက်လုံးတွင် အဆက်မပြတ် ဝင်ရောက်ကူညီပေးခဲ့ခြင်းကြောင့်သာ ဖြစ်ပေသည်။
ယခုအချိန်တွင်မူ ထိုကျန်ရှိသော လူ ၂၉ ယောက်က... သိသိသာသာပင် ထျန်ခန်းကို သတ်ဖြတ်ရန် ရည်ရွယ်ထားကြပြီး၊ လူဦးရေကို ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း သူတော်စင်မြေ၏ တပည့်ရွေးချယ်မှု စံနှုန်းအတိုင်း ဖြစ်စေရန် လုပ်ဆောင်လိုကြပေသည်။
“မင်းနာမည်က ဂုယဲ့ ဟုတ်တယ်မလား၊ အဲဒီတစ်ယောက်က မင်းရဲ့ သွေးသောက်ညီအစ်ကို ထျန်ခန်းလား။”
“သူ့ရဲ့ စွမ်းအားက ငါတို့လောက် မရှိဘူးလေ၊ သူ့ကို သေခွင့်ပေးလိုက်စမ်းပါ၊ မင်းကတော့ ငါတို့နဲ့အတူ... ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း သူတော်စင်မြေထဲကို ဝင်ခွင့်ရမှာပဲ။”
လူတစ်ဦးက နှုတ်ဟ၍ ဆိုလိုက်သည်။
ဖန့်ချန်၏ စိတ်အာရုံက လှုပ်ရှားသွားခဲ့သော်လည်း... ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ဘာမှဝင်ရောက်မပြောရန် ရွေးချယ်လိုက်သည်။
မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် -
“အဲဒါတော့... မဖြစ်နိုင်ဘူး။”
ဖန့်ချန်က နှုတ်ဟ၍ ဆိုလိုက်သော်လည်း... တကယ်တမ်း စကားပြောဆိုနေသူမှာ ဂုယဲ့သာ ဖြစ်ပေသည်။
“ထျန်ခန်းက ငါ့ရဲ့ ညီအစ်ကိုပဲ၊ ငါတို့တွေ အချင်းချင်း ကတိပေးထားကြပြီးသား... အသက်ရှင်လျက် ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း သူတော်စင်မြေထဲကို ဝင်ပြီးတော့၊ ပညာတွေကို အတူတူသင်ယူကာ အတူတူ ကျင့်ကြံကြမယ်လို့။”
‘လာပြီ။’
ဖန့်ချန်က စိတ်ထဲကနေ ရေရွတ်လိုက်မိသည်။
ဖောက်
မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် -
သူ၏ ရင်ဘတ်ကို... ထျန်ခန်းက လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ထိုးဖောက်လိုက်တော့သည်။
“ဂုယဲ့... ငါ့ကို အပြစ်မတင်ပါနဲ့၊ ငါကလည်း အသက်ရှင်ချင်ရုံသက်သက်ပါ။”
ထျန်ခန်းက သူ့ကို ကြည့်လိုက်သည့် မျက်ဝန်းထဲတွင်... အလွန်တရာ နာကျင်ခံရခက်ခြင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့ပြီး၊ မျက်ရည်များကလည်း တရစပ် စီးကျလာခဲ့ပေသည်။
သို့သော်လည်း ထိုမျက်ဝန်းအစုံထဲတွင်မူ သွေးကြောမျှင်များ ယှက်သန်းနေခဲ့ပြီး... တစ်ကိုယ်လုံး နီရဲနေခဲ့ရသည်။
ဖန့်ချန်ကတော့... မည်သို့မျှ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ရန် စိတ်ကူးမရှိသေးချေ။
သူသည် နောက်ဆက်တွဲအနေဖြင့် ဂုယဲ့ မည်သို့လုပ်ဆောင်မည်ဆိုသည်ကိုသာ... မြင်တွေ့လိုပေသည်။
ထို့အပြင်... သူက မည်သို့သော အကြောင်းပြချက်ကြောင့် ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း သူတော်စင်မြေထဲသို့ ဝင်ခွင့်ရရှိသွားခဲ့ပြီး၊ ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း သူတော်စင်မျက်လုံးကို နားလည်သဘောပေါက်သွားခဲ့ရတာလဲ။
နောက်ဆုံးတွင် ကောင်းကင်နှင့်မြေပြင်ကြီးထဲ၌ သေဆုံးသွားခဲ့ရပြီး...
အကျိုးဆက်အနေဖြင့် အတွင်းကမ္ဘာမြေက တားမြစ်နယ်မြေအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ကာ... မုန့်ထျန်းရှု၏ လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
“ထျန်ခန်း... ငါက မင်းနဲ့ ညီအစ်ကိုအဖြစ် သွေးသောက်ခဲ့တာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာခဲ့ပြီ၊ မင်းက ငါ့အပေါ်ကို ယခုလိုမျိုး လုပ်ရက်တယ်လား။”
ဂုယဲ့က လုံးဝ မယုံကြည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေခဲ့ရသည်
“ငါ့မှာ မိသားစု ကလဲ့စားချေရမယ့် ကိစ္စတွေ မပြီးသေးဘူးဆိုတာ... မင်း ကောင်းကောင်းကြီး သိရဲ့သားနဲ့”
“ငါ သိတာပေါ့ ငါက မင်းအတွက် သေချာပေါက် ကလဲ့စားချေပေးမှာပါ၊ မင်းရဲ့ မိသားစုတစ်ခုလုံးလည်း သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ... မင်းတစ်ယောက်တည်း ကျန်နေခဲ့တာလည်း အပိုပါပဲ။”
“မင်း သွားပြီးတော့ မင်းရဲ့ မိသားစုဝင်တွေနဲ့ ပြန်ဆုံလိုက်ပါတော့၊ သူတို့ရဲ့ ကလဲ့စားကို... ငါ ထျန်ခန်းက အစားပြန်ချေပေးပါ့မယ် ”
ထျန်ခန်းက အော်ဟစ်လိုက်တော့သည်။
“ငါတို့တွေ လက်တွဲမယ်ဆိုရင်... သူတို့ကို သတ်ပစ်လို့ရနိုင်တယ်လေ သူတို့ထဲက တစ်ယောက်ကို သတ်ပစ်လိုက်ရုံနဲ့တင်... ငါတို့တွေ အတူတူ ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း သူတော်စင်မြေထဲကို ဝင်ပြီးတော့ ကျင့်ကြံလို့ရမှာကို ”
ဂုယဲ့၏ စကားသံက အနည်းငယ် အားနည်းနေခဲ့ပြီ။
“နိုင်ခြေက မသေချာဘူးလေ... ရှုံးနိမ့်သွားမယ့် အခွင့်အရေး ရှိနေသေးတယ်၊ ဒါပေမဲ့ မင်းကို သတ်ရတာကတော့... ပိုပြီးတော့ လွယ်ကူသလို၊ အောင်မြင်ဖို့ ရာခိုင်နှုန်းကလည်း ပိုပြီးတော့ မြင့်မားတယ်၊ တောင်းပန်ပါတယ်။”
ထျန်ခန်းက တိုးညင်းသော လေသံဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။
“ညီအစ်ကိုအချင်းချင်း ပြန်ပြီးတော့ သတ်ဖြတ်နေကြတာပဲဟ၊ ဟီးဟီး။”
“ထျန်ခန်း... မင်း မြန်မြန်လေး ရက်ရက်စက်စက် အဆုံးစီရင်လိုက်စမ်းပါ၊ သူက ဘာလို့ အခုထိ မသေနိုင်သေးတာလဲ။”
“သူ သေသွားတာနဲ့... ငါတို့ရဲ့ လူဦးရေက အပြည့် ဖြစ်သွားပြီလေ၊ ဒါက ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း သူတော်စင်မြေကြီးပဲ ဟားဟားဟားဟား၊ ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း သူတော်စင်မြေရဲ့ တပည့် ဖြစ်လာနိုင်မယ်ဆိုရင်... နောင်တစ်ချိန်ကျရင် တစ်လောကလုံးမှာ ငါတို့ကို ဘယ်သူက ယှဉ်ရဲတော့မှာလဲ။”
“ပါးစပ်ပိတ်ထားစမ်း၊ ငါလည်း ရက်ရက်စက်စက် အဆုံးစီရင်နေတာပဲလေ၊ ဒါပေမဲ့ သူက ဘာလို့ အခုထိ မသေနိုင်သေးတာလဲဆိုတာကို...”
ထျန်ခန်း၏ စကားသံက အနည်းငယ် တုန်ရင်နေခဲ့ရသည်။
“တကယ့်ကိုပဲ... အစေ့အဆန်ကောင်းလေးတစ်ခုပဲ။”
ဂုယဲ့က ပါးစပ်ကို ဖြဲလိုက်ရင်း ရယ်မော၍ ဆိုလိုက်သည်။
ဟမ်
ဖန့်ချန် ခေတ္တမျှ မှင်တက်သွားခဲ့ရပေသည်။
ပတ်ပတ်လည်က ကျန်ရှိသော သူတော်စင် ၂၉ ယောက်လည်း... အံ့ဩမှင်တက်သွားခဲ့ကြရသည်။
အကျိုးဆက်အနေဖြင့် ဂုယဲ့က ထျန်ခန်း၏ လက်မောင်းကို အသာအယာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီးနောက်... မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို လက်သီးထဲကနေ အပြင်သို့ ဆွဲထုတ်လိုက်သည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ကြရတော့သည်။
“မင်းနဲ့ နှစ်ပေါင်းများစွာ သွေးသောက်ညီအစ်ကို ဖြစ်ခဲ့တာတောင်မှ... ယခုလိုမျိုး ရက်ရက်စက်စက် လုပ်ရက်သေးတာပဲ၊ မင်းသာ ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း သူတော်စင်မြေထဲကို ဝင်ခွင့်မရရင်... ဘယ်သူကများ ဝင်ခွင့်ရဦးမှာလဲ။”
ဂုယဲ့က ရယ်မော၍ ဆိုလိုက်သည်။
ထိုမျက်နှာထား အေးစက်ပြီး ရုပ်ရည်ရူပကာ အလွန်လှပလှသည့် အမျိုးသမီးက တဖြည်းဖြည်းနှင့် လျှောက်လှမ်းလာခဲ့ပြီးနောက်... ရိုသေလေးစားစွာဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။
“စီနီယာအစ်ကိုကြီး... အခု လူဦးရေ အပြည့် ဖြစ်သွားပါပြီ။”
“အင်း... သူတို့ကို အထဲကို ခေါ်သွားလိုက်တော့။”
ဂုယဲ့က အသာအယာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
လှပလွန်းလှသည့် အမျိုးသမီးက ထိုအခြေအနေကို မြင်သည့်အခါ... အခုထိ မှင်တက်နေဆဲဖြစ်သော ထျန်ခန်းတို့ လူစုကို လှည့်၍ ဆိုလိုက်သည်။
“ငါ့နောက်ကို လိုက်ခဲ့ကြ။”
ထျန်ခန်းကမူ လုံးဝ လှုပ်ရှားခြင်းမရှိဘဲ... ဂုယဲ့ကိုသာ အသေအချာ စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။
“မင်း... တကယ်တမ်း ဘယ်သူလဲ...”
“ဂုယဲ့... ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း သူတော်စင်မြေရဲ့ ဂုယဲ့ပဲ၊ မင်းရဲ့ မိသားစုတစ်ခုလုံးကို သတ်ခဲ့တာက... ငါကိုယ်တိုင်ပဲ။”
“ဒီနေ့ မင်း ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း သူတော်စင်မြေထဲကို ဝင်ခွင့်ရပြီဖြစ်လို့... သေချာပေါက် ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ကျင့်ကြံပါ၊ ပြီးရင် မင်းရဲ့ မိသားစုတစ်ခုလုံးအတွက်... ငါ့ဆီကနေ ကလဲ့စားပြန်ချေနိုင်ဖို့ ကြိုးစားပေါ့။”
ဂုယဲ့က ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်သည်။
ကျန်ရှိသော လူ ၂၉ ယောက်လည်း... ကြောက်လန့်တကြားဖြင့် အသက်ရှူသံများ ပြင်းထန်သွားခဲ့ကြရသည်။
“ငါတို့ရဲ့ မိသားစုတစ်ခုလုံး သေဆုံးသွားခဲ့ရတာကလည်း... ဒါဆိုရင်...”
ဖန့်ချန်၏ မျက်နှာအမူအရာကလည်း အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရသည်။
ထိုခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း သူတော်စင်မြေက... တကယ့်ကိုပဲ အနည်းငယ် မိစ္ဆာဆန်နေပုံရပေသည်။