အခန်း ၂၆၀၄
Vol. 261 Ch. 2604
အခန်း (၂၆၀၄) - မင်းစကားမပြောရင်... မင်းသဘောတူတယ်လို့ပဲ ငါသတ်မှတ်လိုက်မယ်
“ဆရာကြီးအပေါ်ကို... ဒီလောက်တောင် ရိုင်းရိုင်းစိုင်းစိုင်း ပြုမူရဲတယ်ပေါ့လေ။”
ဂုယဲ့၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် သတ်ဖြတ်ခြင်း အငွေ့အသက်များ လျှပ်တပြက် ဖြတ်သန်းသွားခဲ့ပြီး၊ ရှေ့သို့ လှမ်းတက်လိုက်ကာ ထိုမျက်လုံးအစုံကို ဖမ်းဆွဲလိုက်ရင်း... ဖြန်းခနဲ၊ ဖြန်းခနဲဖြင့် ပါးရိုက်ပစ်လိုက်တော့သည်။
သူ၏ ယခုလို လှုပ်ရှားမှုများက... သူ၏ ရင်ထဲတွင် နှစ်ပေါင်းများစွာကြာအောင် အောင်းအီးစုပြုံနေခဲ့သော နာကျည်းမှုနှင့် ဒေါသတရားများကို... တစ်ဝကြီး ဖွင့်ချအန်ထုတ်နေခဲ့ရသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ပေသည်။
သူ၏ ရိုက်ချက်များကြောင့်... ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း သူတော်စင်မျက်လုံးဆီမှ စူးရှလှသော နာကျင်အော်ဟစ်သံကြီး ထွက်ပေါ်လာခဲ့ရသည်။
“ဂုယဲ့... သူ့ကို ရိုက်ပြီး အစအနပျောက်အောင် မဖျက်ဆီးပစ်လိုက်နဲ့ဦး၊ ဒီလိုမျိုး ရှေးဟောင်းခေတ်ကတည်းက လက်ဆင့်ကမ်းလာခဲ့တဲ့ မိစ္ဆာဆန်တဲ့ အရာမျိုးက... အနည်းနဲ့အများတော့ အသုံးဝင်ဦးမှာပဲ။”
ရောက်ရှိလာသော ဧည့်သည်တော်က... ပြုံးရွှင်လျက် ရှေ့သို့ လှမ်းလျှောက်လာခဲ့ပြီး၊ ဂုယဲ့၏ လက်ထဲမှ ထိုခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း သူတော်စင်မျက်လုံးကို လွှဲပြောင်းရယူလိုက်သည်။
“မင်းအနေနဲ့... နောင်ကျရင် ပိုပြီးတော့ လိမ္မာယဉ်ကျေးရမယ်၊ မဟုတ်ရင်တော့... မင်းက ရှေးဟောင်းခေတ်က မိစ္ဆာဆန်တဲ့ အရာတစ်ခု ဖြစ်နေရင်တောင်မှ၊ ငါက မင်းကို အပိုင်းပိုင်းအစစဖြစ်အောင် ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်မှာ။”
သူက စကားပြောဆိုနေစဉ်မှာပင်... လောကီလူသားဖြစ်တည်မှု အငွေ့အသက် ခပ်ဖျော့ဖျော့တစ်ခုကို... ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း သူတော်စင်မျက်လုံးထဲသို့ ယခုလိုမျိုး ထိုးသွင်းလိုက်တော့သည်။
ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း သူတော်စင်မျက်လုံးက... အလွန်တရာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်ရသည်။
“နေပါဦး... ခဏလောက်စောင့်ပါဦး၊ ကိစ္စကို ကောင်းကောင်းမွန်မွန် တိုင်ပင်ဆွေးနွေးလို့ ရပါတယ်၊ ငါ့ရဲ့ အဆင့်အတန်းက မသေးလှဘူး... ငါကတော့လေ...”
၎င်း၏ အသံက တဖြည်းဖြည်းနှင့် ပိုမိုတိုးညှင်းသွားခဲ့ရပြီး... နောက်ဆုံးတွင်တော့ အိပ်ပျော်သွားခဲ့ရသကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့တော့သည်။
“ဝါးမြိုပစ်လိုက်တော့။”
ရောက်ရှိလာသော ဧည့်သည်တော်က ထိုအခြေအနေကို မြင်သည့်အခါ... ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း သူတော်စင်မျက်လုံးကို ဂုယဲ့ဆီသို့ ပစ်ပေးလိုက်သည်။
ဂုယဲ့က စက္ကန့်ပိုင်းခန့် တွေးတောလိုက်ပြီးနောက် -
“တကယ်လို့ ကျွန်တော်က... သူ့ကို မဝါးမြိုဘူးဆိုရင်၊ ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း သူတော်စင်မျက်လုံးရဲ့ အနွယ်အဆက်ကို ဖြတ်တောက်လိုက်လို့ ရမှာမလား၊ ဒီလောကကြီးထဲမှာ... ဒီလိုမျိုး မိစ္ဆာဆန်တဲ့ အရာမျိုး ထပ်ပြီး တည်ရှိနေတော့မှာ မဟုတ်ဘူး...”
“မင်းက သူ့ကို... ငါတို့ သံသရာမသေမျိုးဂိုဏ်း ရဲ့ လက်ထဲကို ရောက်ရှိတဲ့အထိ လက်ဆင့်ကမ်း သယ်ဆောင်လာခဲ့ရမယ်၊ အဲဒီနောက်ပိုင်းကျမှသာ... ဒီလောကကြီးထဲမှာ ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း သူတော်စင်မျက်လုံးရဲ့ အနွယ်အဆက်က... လုံးဝ ကွယ်ပျောက်သွားမှာ။”
ရောက်ရှိလာသော ဧည့်သည်တော်က... ခပ်ဖွဖွ ပြုံးလိုက်သည်။
ဂုယဲ့၏ ရင်ထဲတွင်... သံသယများနှင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့ပုံရသော်လည်း၊ သူက သွားကို တင်းတင်းကြိတ်လိုက်ရင်း... ထိုခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း သူတော်စင်မျက်လုံးအစုံကို ဝါးမြိုချပစ်လိုက်တော့သည်။
သူ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင်... ဆန်းကြယ်ထူးဆန်းလှသော အပြောင်းအလဲအချို့ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ရသည်။
မျက်ဝန်းထက်တွင်... မီးခိုးရောင် မြူခိုးခပ်ဖျော့ဖျော့တစ်လွှာ ဖုံးအုပ်သွားခဲ့ရသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ပေသည်။
“ဘယ်လို ခံစားရလဲ။”
ရောက်ရှိလာသော ဧည့်သည်တော်က ဂုယဲ့ကို ကြည့်လိုက်ရာ... ထိုအပြုံးထဲတွင်၊ နောက်မျိုးဆက် သွေးသားအပေါ်ကို မျှော်လင့်ချက် ထားရှိနေခဲ့သည့် အရိပ်အယောင်မျိုး သန်းစွန်းနေခဲ့သည်။
အချိန်ကာလများစွာ ကွာခြားသွားခဲ့ပြီးနောက်... ဖန့်ချန်သည် နောက်တစ်ကြိမ်အဖြစ် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ရန် ကြိုးပမ်းလိုက်ပြန်သည်။
ဖန့်ချန်က ပါးစပ်ကို ဟလိုက်ရင်း -
“ခံစားချက်က... တကယ့်ကိုပဲ ထူးဆန်းနေတယ်။”
ဤအခိုက်အတန့်တွင်... သူကိုယ်တိုင်ပင် ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း သူတော်စင်မျက်လုံးကို ဝါးမြိုနေခဲ့ရသကဲ့သို့ပင် ခံစားလိုက်ရပေသည်။
ဂုယဲ့၏ ခံစားချက်က... သူ၏ ခံစားချက်ပင် ဖြစ်ပေသည်။
“အင်း... ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း သူတော်စင်မျက်လုံးရဲ့ မိစ္ဆာဆန်တဲ့ သဘာဝကတော့ ပိတ်ဆို့နှိမ်နင်းခြင်း ခံလိုက်ရပြီ၊ မင်းက အခုအချိန်မှာ ဒီအရာကို ဝါးမြိုလိုက်တာမို့... စစ်မှန်တဲ့ ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း သူတော်စင်မျက်လုံးကို ရရှိနိုင်မှာဖြစ်သလို၊ သူ့ရဲ့ ကျွန်ပြုခြင်းကိုလည်း ခံရတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။”
“မင်းရဲ့ အရင် ဂိုဏ်းသခင်ကြီးတွေလိုမျိုး... မျိုးဆက်တစ်ခုပြီးတစ်ခု လက်ဆင့်ကမ်းရင်း၊ မျိုးဆက်တစ်ခုပြီးတစ်ခု ရုန်းကန်နေခဲ့ရတဲ့ အခြေအနေမျိုး ကြုံတွေ့ရတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။”
“ဒီအရာက အလွန် အရေးကြီးတယ်... ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်ထားပါ။”
“တပည့် ဖန့်ချန်... သံသရာမသေမျိုးဂိုဏ်း က စီနီယာအစ်ကိုကြီးကို ဂါရဝပြုပါတယ်။”
ဖန့်ချန်က ရုတ်တရက် ဆိုလိုက်ရင်း... သူ၏ မျက်ဝန်းများက ရောက်ရှိလာသော ဧည့်သည်တော်ဆီသို့ မမှိတ်မသုန် စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။
သူက ထိုအရာအားလုံးကို... အသေအချာ စိစစ်အတည်ပြုချင်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်၊ ဤအရာအားလုံးက ဂုယဲ့၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲမှာပဲ တည်ရှိနေခဲ့တာလား။
သို့မဟုတ်ရင်...
“ဂုယဲ့... မင်းတို့ ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း သူတော်စင်မြေက ဒီနှစ်တွေအတွင်းမှာ၊ ရန်ငြိုးရန်စတွေအများကြီးနဲ့ ရန်သူပေါင်းများစွာကို ဖန်တီးခဲ့ပြီးပြီ။”
“သွားတော့... ထျန်းယွမ်လမ်း ကို ဖြတ်ကျော်ပြီးတော့၊ ထျန်းယွမ်လမ်းရဲ့ အပြင်ဘက်က နေရာတွေကို သွားရောက်ကြည့်ရှုလိုက်စမ်း။”
ရောက်ရှိလာသော ဧည့်သည်တော်က ဖန့်ချန်၏ အသံကို ကြားရပုံမပေါ်ဘဲ... တည်ငြိမ်အေးဆေးစွာဖြင့်ပင် ဆိုလိုက်သည်။
“ဟုတ်ကဲ့။”
ဂုယဲ့က နောက်တစ်ကြိမ်အဖြစ် ပါးစပ်ကို ဟလိုက်ပြန်သည်။
သူက လက်နှစ်ဖက်ကို ဆုပ်ကိုင်၍ အရိုအသေပေးလိုက်ပြီးနောက်... နောက်ဆုံးအနေဖြင့် ဤအနိဋ္ဌာရုံများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သော နေရာကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်ကာ၊ ဘာမျှ တွန့်ဆုတ်နေခြင်းမရှိဘဲ လှည့်ထွက်သွားခဲ့တော့သည်။
ဂုယဲ့ ထွက်ခွာသွားခဲ့ပြီးနောက်... ရောက်ရှိလာသော ဧည့်သည်တော်၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ခပ်ဖျော့ဖျော့ အပြုံးရိပ်တစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားခဲ့ကာ၊ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပုံရိပ်ကလည်း မီးခိုးငွေ့တစ်ခုကဲ့သို့... ကွယ်ပျောက်သွားခဲ့ရတော့သည်။
……
……
ဖန့်ချန်သည်... တစ်ဖန်ပြန်၍ အမှောင်ထုများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေခဲ့သော လောကကမ္ဘာကြီးထဲသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့ပြန်သည်။
မရေမတွက်နိုင်သော သတ်ဖြတ်ခြင်း အငွေ့အသက်များက... သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ရူးသွပ်စွာဖြင့် တိုးဝင်ရန် ကြိုးပမ်းနေခဲ့ကြသည်။
ယခုအချိန်တွင်... သူက ထိုသတ်ဖြတ်ခြင်း အငွေ့အသက်များကို အလွန်တရာ ရင်းနှီးနေခဲ့ရပြီဖြစ်ကြောင်း... ရုတ်တရက် သတိပြုမိလိုက်သည်။
ဤအရာများက... အားလုံးက ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း သူတော်စင်မြေက ထိုသူတော်စင်အဆင့် တည်ရှိမှုများဆီကနေ... မြစ်ဖျားခံလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ရပေမည်။
သူက ဂုယဲ့နှင့်အတူ နှစ်ပေါင်းများစွာကို ဖြတ်သန်းခဲ့ရသူဖြစ်ရာ... ထိုသူတော်စင်အဆင့် တည်ရှိမှုများအကြောင်းကိုလည်း အလိုအလျောက် သဘာဝကျကျပင် အလွန်တရာ နားလည်သဘောပေါက်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
“ဂုယဲ့... သံသရာမသေမျိုးဂိုဏ်း... ပိတ်ဆို့နှိမ်နင်းခြင်းခံထားရတဲ့ ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း သူတော်စင်မျက်လုံး... ကျွန်ပြုခြင်းခံထားရတဲ့ ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း သူတော်စင်မြေ။”
“နတ်ဘုရားစွမ်းအင်ကျင့်စဉ်က... သူ့ရဲ့ အရှင်သခင်ကို ပြန်ပြီးတော့ ကျွန်ပြုတယ်တဲ့လား၊ ဒါက ကောင်းကင်စည်းကမ်းကို ပြောင်းပြန်လှန်ပစ်လိုက်တာပဲ မဟုတ်လား။”
သူက ဤသို့ တွေးတောနေခဲ့သော်လည်း... ဖန့်ချန်၏ ခြေလှမ်းများကမူ ရပ်တန့်သွားခြင်းမရှိဘဲ၊ တစ်လှမ်းချင်းစီဖြင့် ရှေ့သို့ ဆက်လက်လျှောက်လှမ်းနေခဲ့သည်။
ယခုလိုမျိုး ပတ်ဝန်းကျင်အခြေအနေအောက်တွင်... သူက အစောပိုင်းက ကြုံတွေ့ခဲ့ရသမျှ အရာအားလုံးကို ပိုမိုကောင်းမွန်စွာဖြင့် စိစစ်ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာနိုင်ခဲ့ပုံရသည်။
သူ ခံစားလိုက်ရသည်ကတော့... ထိုအရာက ဂုယဲ့၏ မှတ်ဉာဏ် ဖြစ်နေခဲ့ရန် ရာခိုင်နှုန်း အလွန်တရာ များပြားလှပေသည်။
သံသရာမသေမျိုးဂိုဏ်းက ထိုစီနီယာအစ်ကိုကြီးက... ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း သူတော်စင်မျက်လုံးကို ပိတ်ဆို့နှိမ်နင်းပေးခဲ့ပြီး၊ ဂုယဲ့ကို ကိုယ်စားအဖြစ် လက်ဆင့်ကမ်း သယ်ဆောင်ခိုင်းခဲ့သည်။
ဒီလိုမျိုး လက်ဆင့်ကမ်းပေးရမယ့် ပစ်မှတ်က... သံသရာမသေမျိုးဂိုဏ်းရဲ့ တပည့်တစ်ယောက်ပဲ ဖြစ်ရမယ်၊ အဲဒီလူက... သူကိုယ်တိုင် ဖြစ်မနေဘူးလား။
“စစ်မှန်တဲ့ ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း သူတော်စင်မျက်လုံးကို ဝါးမြိုလိုက်မှသာ... ဒီနတ်ဘုရားစွမ်းအင်ကျင့်စဉ်ကို စစ်မှန်စွာနဲ့ အပိုင်သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့တာလို့ သတ်မှတ်လို့ရမှာ...”
“ဒီလိုမျိုး ပြောရမယ်ဆိုရင်တော့... ချုံဝူကျီး နားလည်ခဲ့တဲ့ ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း သူတော်စင်မျက်လုံးက၊ အရင်တုန်းက ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း သူတော်စင်မြေက တပည့်တွေလိုမျိုးပဲ... တစ်ဝက်တစ်ပျက် အဆင့်ပဲ ရှိနေခဲ့သေးတာပေါ့။”
ထိုအခိုက်အတန့်တွင်... ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော သတ်ဖြတ်ခြင်း အငွေ့အသက်များက လှိုင်းလုံးကြီးများကဲ့သို့ လိပ်တက်လာခဲ့သည်။
ဖန့်ချန်၏ ရင်ထဲတွင်... တကယ်လို့သာ သူက နောက်ပြန်မဆုတ်ဘူးဆိုရင်၊ သေဆုံးသွားရလိမ့်မယ်ဆိုတဲ့ ခံစားချက်မျိုး ထွက်ပေါ်လာခဲ့ရသည်။
သို့သော်လည်း သူက ဘာမှ တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ... ထိုသတ်ဖြတ်ခြင်း အငွေ့အသက်လှိုင်းလုံးကြီးများဆီသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် တိုးဝင်လိုက်တော့သည်။
မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင်... သူက ဆဋ္ဌမမြောက်အလွှာ လောကမြေပြင်ထဲသို့ ခြေချနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
နောက်ထပ် နှစ်ပေါင်းမည်မျှ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ရသည်ကို မသိရှိရဘဲ... သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အပိုင်းပိုင်းအစစဖြစ်အောင် သတ်ဖြတ်ပစ်တော့မည့် သတ်ဖြတ်ခြင်း အငွေ့အသက်မျိုးက နောက်တစ်ကြိမ်အဖြစ် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြန်သည်။
ဖန့်ချန်ကမူ ယခင်အတိုင်းပင် ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ... ထိုအရာများကို ဘာမှမရှိသကဲ့သို့ သဘောထားလိုက်ရင်း၊ သတ္တမမြောက်အလွှာ လောကမြေပြင်ဆီသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့တော့သည်။
ယခုအချိန်တွင်... ဖန့်ချန်သည် သတ်ဖြတ်ခြင်း အငွေ့အသက်များ၏ သမုဒ္ဒရာကြီးထဲသို့ ရောက်ရှိနေခဲ့ရသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ပေသည်။
ပတ်ပတ်လည်က သတ်ဖြတ်ခြင်း အငွေ့အသက်များထဲက... မည်သည့် အမျှင်တန်းခပ်ဖျော့ဖျော့တစ်ခုမဆို၊ သူ့ကို အပိုင်းပိုင်းအစစဖြစ်အောင် ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။
လောကီလူသားဖြစ်တည်မှု အငွေ့အသက် ခပ်ဖျော့ဖျော့တစ်ခုက... ဖန့်ချန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် စီးဆင်းနေခဲ့သည်။
ထိုအရာက သူ့ကို... ပင်လယ်ရေလှိုင်းများကို ငြိမ်သက်စေသည့် နတ်ဘုရားတိုင်ကြီး အသွင် ပြောင်းလဲသွားစေခဲ့ကာ၊ ထိုသတ်ဖြတ်ခြင်း အငွေ့အသက် သမုဒ္ဒရာကြီးထဲတွင်... မလှုပ်မယှက်ဘဲ တည်ငြိမ်စွာ ရပ်တန့်နေစေခဲ့သည်။
တဖြည်းဖြည်းနှင့်... ဖန့်ချန်သည် မိမိ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် ဆန်းကြယ်ထူးဆန်းလှသော ခံစားချက်မျိုး ထွက်ပေါ်လာခဲ့ရသည်။
ဒီလိုမျိုး အပြောင်းအလဲကို... သူ အလွန်တရာ ရင်းနှီးနေခဲ့ရသည်။
အရင်တုန်းက ဂုယဲ့ ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း သူတော်စင်မျက်လုံးကို နားလည်သဘောပေါက်သွားခဲ့စဉ်တုန်းကလည်း... ယခုလိုမျိုး အပြောင်းအလဲ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ဖူးသည်။
အချိန်မည်မျှ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ရသည်ကို မသိရှိရဘဲ...
ပတ်ပတ်လည်က သတ်ဖြတ်ခြင်း အငွေ့အသက်များက... တဖြည်းဖြည်းနှင့် နူးညံ့ပျော့ပြောင်းလာခဲ့ကြသည်။
ထိုအရာက... ၎င်းတို့ဆီတွင် အပြောင်းအလဲ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ခြင်းကြောင့် မဟုတ်ချေ။
ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့်... ဖန့်ချန်နှင့် ၎င်းတို့ကြားထဲက ဆက်ဆံရေးတွင်... အပြောင်းအလဲ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။
လက်ကို မြှောက်လိုက်ရာ... သတ်ဖြတ်ခြင်း အငွေ့အသက် အမျှင်တန်းတစ်ခုက ဖန့်ချန်၏ လက်ဖဝါးထက်သို့ ကျရောက်လာခဲ့ပြီး၊ လိမ္မာယဉ်ကျေးလှသော ကြောင်လေးတစ်ကောင်ကဲ့သို့... သူ၏ လက်ဖဝါးကို လျှာဖြင့် လျက်ပေးနေခဲ့ရသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ပေသည်။
ဖန့်ချန်က ခေါင်းကို မော့လိုက်ရင်း... မလှမ်းမကမ်းဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
အမှောင်ထုကြီး၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာတွင်... မျက်လုံးတစ်စုံက၊ မိမိကို မမှိတ်မသုန် စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်ကို ဝေဝေဝါးဝါး မြင်တွေ့လိုက်ရပေသည်။
သာမန်လူတစ်ယောက်သာဆိုလျှင်... ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုကြောင့် ကြက်သီးမွေးညှင်းများ ထလာခဲ့ရမည် ဖြစ်ပေသည်။
သို့သော်လည်း ဖန့်ချန်ကမူ... ထိုမျက်လုံးတစ်စုံ တည်ရှိရာဆီသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့သည်။
“ပိတ်ဆို့နှိမ်နင်းခြင်းခံထားရတဲ့ ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း သူတော်စင်မျက်လုံး... ဂုယဲ့က ဒီနေရာမှာ ချန်ထားပေးခဲ့တဲ့ အရာပေါ့။”
ဖန့်ချန်က ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း သူတော်စင်မျက်လုံး၏ ရှေ့မှောက်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်ကာ... မျက်ဝန်းထဲတွင် ခပ်ဖွဖွ ပြုံးရွှင်မှုတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
သူ၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲက ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း သူတော်စင်မျက်လုံးနှင့် တစ်ပုံစံတည်း တူညီနေခဲ့ပြီး... မည်သည့် အပြောင်းအလဲမျှ ရှိမနေခဲ့ချေ။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ၎င်းက ယခုအချိန်တွင် အလွန်တရာ ငြိမ်သက်နေခဲ့ရာ... ပိတ်ဆို့နှိမ်နင်းခြင်းခံထားရဆဲ အခြေအနေတွင် တည်ရှိနေသေးသည်က သေချာလှပေသည်။
ထိုသို့ တွေးတောလိုက်မိပြီးနောက်... ဖန့်ချန်က လက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး ၎င်းကို ဖမ်းဆွဲလိုက်ရင်း၊ ပါးစပ်ထဲသို့ ပစ်ထည့်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်တော့သည်။
သို့သော်လည်း... ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း သူတော်စင်မျက်လုံးက ပါးစပ်ထဲသို့ မမျိုချမိခင် စက္ကန့်ပိုင်းအလိုတွင်၊ ဖန့်ချန်က သူ၏ လက်လှုပ်ရှားမှုကို ရုတ်တရက် ရပ်တန့်လိုက်ပြန်သည်။
“ဂုယဲ့ရဲ့ အဲဒီမှတ်ဉာဏ်တွေက... မင်းဘက်ကနေ လုပ်ကြံဖန်တီးထားခဲ့တာမျိုးတော့ မဟုတ်ဘူးမလား။”
ဖန့်ချန်က လက်ထဲက ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း သူတော်စင်မျက်လုံးကို ကြည့်လိုက်ရင်း... စကားဆိုလိုက်သည်။
ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း သူတော်စင်မျက်လုံးက... မည်သည့် တုံ့ပြန်မှုမျှ ရှိမနေခဲ့ဘဲ၊ သက်မဲ့အရာတစ်ခုကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေခဲ့သည်။
“တကယ်လို့ ငါက မင်းကို ဝါးမြိုလိုက်မယ်ဆိုရင်... ငါက ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း သူတော်စင်မြေရဲ့ အရှင်သခင်ကြီးလိုမျိုး ဖြစ်သွားရမလား၊ မင်းရဲ့ ကျွန်ပြုခြင်းကို ခံလိုက်ရမလား။”
“အဲဒီနောက်ပိုင်းကျရင်... ဒီနေရာမှာ ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း သူတော်စင်မြေကို ပြန်လည်တည်ထောင်ပြီးတော့၊ နောက်တစ်ကြိမ်အဖြစ် တောက်ပအောင် လုပ်ဆောင်ရဦးမှာလား။”
ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း သူတော်စင်မျက်လုံးက... ယခင်အတိုင်းပင် ငြိမ်သက်နေဆဲ ဖြစ်သည်။
“မင်းစကားမပြောရင်... မင်းသဘောတူတယ်လို့ပဲ ငါသတ်မှတ်လိုက်မယ်။”
ဖန့်ချန်က ဆိုလိုက်သည်။
ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း သူတော်စင်မျက်လုံးကမူ... မည်သည့် လှုပ်ရှားမှုမျှ ရှိမနေခဲ့သေးချေ။
“ငါတို့က အဲဒီမှတ်ဉာဏ်တွေကို မင်းဘက်ကနေ လုပ်ကြံဖန်တီးထားခဲ့တာလို့ပဲ ယူဆလိုက်ရအောင်... တကယ်လို့ သံသရာမသေမျိုးဂိုဏ်းရဲ့ တပည့်ကို လှည့်စားချင်တယ်ဆိုရင်တော့၊ အဲဒီအထဲမှာ စစ်မှန်တဲ့ အရာအချို့ ပါဝင်နေဖို့ လိုအပ်လိမ့်မယ်၊ အနည်းဆုံး ကိုးဆယ့်ကိုးရာခိုင်နှုန်းက စစ်မှန်နေမှသာ... အောင်မြင်နိုင်ချေ ရှိလိမ့်မယ်။”
“ဒါဆိုရင်... ငါက လူသားလောကအငွေ့အသက်ကို အသုံးပြုလိုက်ရင်လည်း၊ မင်းအပေါ်ကို ဘာသက်ရောက်မှုမှ ရှိမနေသင့်ဘူး မဟုတ်လား။”
သူက ပါးစပ်ကနေ ယခုလို ပြောဆိုနေခဲ့သော်လည်း... စကားမဆုံးခင်ကတည်းက၊ ဖန့်ချန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲက လူသားလောက အငွေ့အသက်များက... မြစ်ရေလျှံတက်လာသကဲ့သို့ ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း သူတော်စင်မျက်လုံးထဲသို့ အဆက်မပြတ် တိုးဝင်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
သူ၏ အတွေးက အလွန်တရာ ရိုးရှင်းလှပေသည်၊ တကယ်လို့သာ ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း သူတော်စင်မျက်လုံးဆီတွင်... မည်သို့သော လှည့်ကွက်မျိုးမျှ မရှိခဲ့ဘဲ၊ အစောပိုင်းက ဂုယဲ့၏ မှတ်ဉာဏ်က စစ်မှန်နေခဲ့တယ်ဆိုရင်...
သူ၏ လူသားလောက အငွေ့အသက်ကလည်း... ဒီအရာအပေါ်ကို မည်သို့သော သက်ရောက်မှုမျိုးမျှ ရှိစေမှာ မဟုတ်ချေ။
စမ်းသပ်ကြည့်ရုံသက်သက်ပဲမို့... ဘာမှ ဆုံးရှုံးသွားစရာ အကြောင်းမရှိချေ။
“သံသရာမသေမျိုးဂိုဏ်း... မင်းတို့ အမေကို ယိုးလိုက်စမ်း ”
“မင်းတို့ တကယ့်ကိုပဲ ခွေးကောင်တွေပဲ ”
ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း သူတော်စင်မျက်လုံးဆီမှ... ရုတ်တရက် စူးရှလှသော နာကျင်အော်ဟစ်သံကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့တော့သည်။
ဖန့်ချန်သည်လည်း... အံ့အားသင့်သွားခြင်းမရှိခဲ့သလို၊ ထိုအသံကြောင့် ထိတ်လန့်သွားခဲ့ပြီး ၎င်းကို လွှင့်ပစ်လိုက်ခြင်းမျိုးလည်း မလုပ်ဆောင်ခဲ့ချေ။
ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့်... သူက သွားကို တင်းတင်းကြိတ်လိုက်ရင်း၊ ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့... မိမိ၏ လူသားလောက အငွေ့အသက်များကို ပိုမိုပြင်းထန်စွာဖြင့် အဆက်မပြတ် ထိုးသွင်းလိုက်တော့သည်။
တစ်ဖက်လူက... နည်းလမ်းပေါင်းစုံကို အသုံးပြုပြီး၊ သူ့ကို ဝါးမြိုခိုင်းဖို့ ကြိုးပမ်းနေခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။
ဒီအချက်က... ၎င်းသည် ယခုအချိန်တွင် အပေါ်ယံသာ ဟန်ပန်ကြီးနေခဲ့ပြီး၊ အတွင်းပိုင်းကတော့ အနှစ်မရှိဘဲ အလွန်တရာ အားနည်းနေခဲ့ပြီ ဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြနေခဲ့ခြင်းပဲ မဟုတ်လား။