အခန်း ၂၆၁၆
Vol. 262 Ch. 2616
အခန်း (၂၆၁၆) - အမြတ်မထွက်၊ အရှုံးသာရှိ
ဘုန်း
ဇောင်ဟွမ်က သူ့ဘေးရှိ လက်ဖက်ရည်စားပွဲကို လက်ဖဝါးဖြင့် ရိုက်ချလိုက်သည်။ စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောသော်လည်း သူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် တဟုန်းဟုန်းတောက်လောင်နေသော ဒေါသအရှိန်မှာ ရေအလျဉ်ကဲ့သို့ ပြင်းထန်လှသည်။
ခန်းမဆောင်အတွင်း၌ ရှိနေကြသော ကာကွယ်ရေးရေး ဆရာများမှာ တိတ်ဆိတ်လျက်ရှိကြပြီး စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် သက်ပြင်းချလိုက်ကြသည်။
နင်ကျောင်းအုပ်၏ တပည့်ဖြစ်သူ ရွှီကာကွယ်ရေးဆရာကမူ လက်ရှိတွင် အေးစက်စက် အသံဖြင့် ရယ်မောလိုက်သည်။
“တခြားသူတွေ စာရင်းထဲ မပါတာကိုပဲ ထားပါတော့၊ ဖန့်ချန်နဲ့ ဖန့်ကျစ်ရွှယ် တို့ စာရင်းထဲ မပါဘူးလား”
“ဖန့်ရှောင်ပန်းနဲ့ ဖန့်ရှောင်ထျန်းတို့လည်း စာရင်းထဲ မပါဘူးလား ”
“ဟော်ဆွေ့မျိုးနွယ်စုကတော့ အတော်လေးကို အနိုင်ကျင့်လွန်းအားကြီးနေပြီ ”
ဖန့်ချန်လည်း ယနေ့တွင် ထိုနေရာ၌ ရှိနေပြီး စာရင်းထဲတွင် ချင်မျိုးနွယ်စုသားများသာ အပြည့်ရှိနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူသည် ကြိုတင်ခန့်မှန်းထားပြီး ဖြစ်သော်လည်း စိတ်ထဲတွင် ဒေါသအနည်းငယ် ထွက်မိနေသည်။
“ဖန့်ချန်၊ မင်းနဲ့ ပတ်သက်လို့ ငါသတင်းရထားပြီးပြီ။ စစ်ဆေးရေးဌာနချုပ်မှာ ခွဲတမ်း နှစ်ဆယ် ရှိပြီး အဲဒီထဲမှာ မင်းနာမည် ပါဝင်တယ်”
ဇောင်ဟွမ်က တည်ငြိမ်စွာပင် ပြောလိုက်သည်။
“ဟော်ဆွေ့မျိုးနွယ်စုရဲ့ ဒီတစ်ခေါက် လုပ်ရပ်တွေကိုတော့ အားလုံးပဲ မြင်တွေ့နေကြမှာပါ။ နောင်တစ်ချိန်မှာ တကယ်လို့ ငါတို့ ကရုဏာတောင်တန်း က သူတို့နဲ့ အပြီးအပိုင် လမ်းခွဲတော့မယ်ဆိုရင်၊ အားလုံးက ငါတို့ဘက်က မရပ်တည်ပေးနိုင်ရင်တောင်မှ ကြားနေပေးဖို့ပဲ မျှော်လင့်ပါတယ်”
စကားပြောပြီးနောက် ဇောင်ဟွမ်က ထရပ်လိုက်ပြီး လျှောက်လှမ်းထွက်ခွာသွားသည်။
ဇောင်ဟွေ့က ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ မျက်နှာတွင် တောင်းပန်သည့် အရိပ်အယောင် ပေါ်လာသည်။
“အားလုံးပဲ စိတ်ထဲ မထားကြပါနဲ့။ ငါ့အစ်ကိုက ဒီလိုမျိုး စိတ်တိုတတ်တဲ့သူမို့ပါ”
“ဘာပြောကောင်းမလဲ...”
“ဒီတစ်ခေါက်မှာတော့ ဟော်ဆွေ့မျိုးနွယ်စုက တကယ်ကို လွန်သွားပြီ”
“အကျိုးအမြတ်တွေကို တစ်ဦးတည်း ပိုင်ဆိုင်ထားတာပဲ၊ ဟေး...”
နာလန်ချိုဟုန်နှင့် ရွှီ ကာကွယ်ရေးဆရာ အပါအဝင် ကာကွယ်ရေးဆရာ အချို့မှာ ဇောင်ဟွေ့အပေါ် အလွန်ပင် ရိုသေလေးစားစွာ ဆက်ဆံကြသည်။
သို့သော်လည်း အစကတည်းက မျက်နှာတင်းထားသော ကာကွယ်ရေးဆရာ အချို့မှာမူ ဇောင်ဟွမ်က သူတို့ကို ကွေ့ကောက်ပြီး ဆဲဆိုပြီး ထွက်ခွာသွားသည်ကို မြင်သောအခါ အေးစက်စက် ရယ်မောလိုက်ကြသည်။
“ဟော်ဆွေ့ဘိုးဘေးရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်မှာ သူတို့အဘိုးအိုရဲ့ အကြောင်းပြချက် ရှိမှာပါ။ ဇောင်ဟွေ့ကျောင်းအုပ်၊ ဇောင်ကျောင်းတော်အုပ်ရဲ့ ဒီလိုလုပ်ရပ်မျိုးက ကျော်လွန်လွန်းနေတယ်လို့ မထင်ဘူးလား ”
ကာကွယ်ရေးဆရာတစ်ဦးက အေးစက်စက် အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
ဖန့်ချန်က ထိုကာကွယ်ရေးဆရာကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။
တစ်ဖက်လူမှာ လူသားမျိုးနွယ်စု ကျောင်းတော်ကြီးတွင် နာမည်ကျော်ကြားသူဖြစ်သော်လည်း ဟော်ဆွေ့မျိုးနွယ်စုမှ မဟုတ်ဘဲ ဟော်ဆွေ့မျိုးနွယ်စုနှင့် အလွန်ရင်းနှီးသူ ဖြစ်သည်။
“လူဘင်း ကာကွယ်ရေးဆရာ၊ မင်းက ကျောင်းတော်အုပ်ကို လက်ညှိုးထိုးပြီး အပြစ်တင်ချင်နေတာလား ”
ဇောင်ဟွေ့၏ မျက်နှာပေါ်မှ အပြုံးမှာ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
လူဘင်းက အပြုံးတုဖြင့် -
“ကျောင်းတော်အုပ်ကို အပြစ်တင်ဖို့တော့ မဝံ့ရဲပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ကျောင်းတော်အုပ်က သိပ်ပြီး တည်ငြိမ်မှု မရှိဘူးလို့ ထင်မိရုံပါ။ ဒီလိုလူမျိုးက လူသားမျိုးနွယ်စု ကျောင်းတော်ကို ဦးဆောင်နေတယ်ဆိုတဲ့ သတင်းသာ ပျံ့နှံ့သွားရင် တန်လင် ဘက်က လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တွေက ရယ်မောကြတော့မှာပဲ”
လူဘင်းနှင့် အတူတူရှိနေသော အခြား ကာကွယ်ရေးဆရာများမှာလည်း ဟားတိုက် ရယ်မောလိုက်ကြသည်။
ရွှီကာကွယ်ရေးဆရာမှာ ဒေါသပေါက်ကွဲလွယ်သူဖြစ်ရာ လူဘင်းကို လက်ညှိုးထိုးပြီး ဆဲဆိုလိုက်သည်။
“လူဘင်း၊ မင်းက ဘာကောင်မို့လို့ ဒီနေရာမှာ တောက်တီးတောက်တဲ့ စကားတွေ လာပြောနေတာလဲ ”
“ရွှီကာကွယ်ရေးဆရာ၊ မင်းလည်း ဒေါသမထွက်ပါနဲ့။ နင်ကျောင်းတော်အုပ် ထွက်သွားတာ မကြာသေးခင်မှာပဲ ကရုဏာတောင်ကို ဖားတော့မလို့လားအော်... မေ့တော့မလို့၊ ဇောင်ကျောင်းတော်အုပ်နဲ့ ဇောင်ဟွေ့ကျောင်းအုပ်က ကရုဏာတောင်တန်းကပဲ မဟုတ်လား။ ဖားယားတဲ့ အလုပ်မှာတော့ မင်း ရွှီကာကွယ်ရေးဆရာက သူတို့ဆီမှာ သင်ယူစရာ အများကြီး ရှိသေးတယ်၊ တစ်ခါလောက် ဖားလိုက်တာနဲ့ ကျောင်းတော်အုပ်နဲ့ ကျောင်းအုပ်တွေ ဖြစ်ကုန်တာပဲ”
လူဘင်းက ပြောရင်းဆိုရင်း ထရပ်လိုက်ပြီး ဖန့်ချန်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။
“ဖန့်ချန်၊ မင်းက စစ်ဆေးရေးဌာနချုပ်က အဆင့်ခြောက် အရာရှိ တစ်ယောက် ဖြစ်ပေမဲ့ ဒီနေ့ ဒီနေရာမှာ ရှိနေဖို့ မင်းမှာ အရည်အချင်း မရှိဘူး။ ဒါပေမဲ့ မင်း ရောက်လာပြီးပြီ၊ စစ်ဆေးရေးဌာနချုပ်ကလည်း မင်းကို ခွဲတမ်းပေးထားတာဆိုတော့ မင်းလည်း အကြောင်းအကျိုးကို နားလည်သင့်တယ်။ ဟော်ဆွေ့ဘိုးဘေးက မင်းနာမည်ကို မထည့်ပေးခဲ့တာက ဒီကိစ္စကို သူသိရှိထားလို့ လူသားမျိုးနွယ်စုအတွက် ခွဲတမ်းတစ်ခု ချန်ထားပေးတာ ဖြစ်လိမ့်မယ်”
“ဟော်ဆွေ့ဘိုးဘေးရဲ့ ဒီစာရင်းက မမျှတဘူး၊ ဒါက အမှန်တရားပဲ။ မင်း ဘယ်လောက်ပဲ ပိပိရိရိ ပြောပြော အမှားကို အမှန်လုပ်လို့ မရဘူး”
ဖန့်ချန်က ရုတ်တရက် အေးစက်စက် ရယ်မောလိုက်သည်။
“ငါက စစ်ဆေးရေးဌာနချုပ်က အဆင့်ခြောက် အရာရှိတစ်ယောက်ဆိုတာ မင်းသိသားပဲ။ ဒီလိုအကွက်မျိုးနဲ့ ငါ့ကို ပိတ်လှောင်နိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား ”
လူဘင်းက မျက်လုံးကို မှေးလိုက်ပြီးနောက် ရယ်မောလိုက်သည်။
“မင်းသဘောပါပဲ၊ ပြောချင်ရာပြောပါ။ စာရင်းက အတည်ပြုပြီးပြီ၊ ဘယ်သူမှ မပြောင်းလဲနိုင်တော့ဘူး”
ပြောပြီးနောက် သူသည် ကျန်ကာကွယ်ရေးဆရာများနှင့်အတူ ထွက်ခွာသွားပြီး သူတို့၏ အသံများတွင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကျေနပ်နေသော အရိပ်အယောင်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
“ငါတို့လည်း အရင်သွားနှင့်တော့မယ်”
နာလန်ချိုဟုန်နှင့် အခြား ကာကွယ်ရေးဆရာများက တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ထရပ်ကာ နှုတ်ဆက် ထွက်ခွာသွားကြသည်။
သူတို့ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ခန်းမဆောင်အတွင်းတွင် ဇောင်ဟွေ့နှင့် ဖန့်ချန်သာ ကျန်ရှိတော့သည်။
“ဘိုးဘေး၊ ဟော်ဆွေ့မျိုးနွယ်စုက ဒီလိုလုပ်နေတာ လူသားမျိုးနွယ်စုထဲမှာ တခြား အသံတွေ မရှိဘူးလား ”
“ဒီတစ်ခေါက် သူတို့ ပိတ်ပင်လိုက်တာက ငါတို့ကရုဏာတောင်တန်းရဲ့ လမ်းကိုပဲ မဟုတ်ဘူး”
“ခွေရွှေ မျိုးနွယ်စုရဲ့ လမ်းကိုလည်း သူတို့ ပိတ်ပင်ထားတာပဲ”
ဖန့်ချန်၏ စိတ်ထဲတွင် လှုပ်ရှားသွားပြီး ဇောင်ဟွေ့ကို ရယ်မောလျက် ပြောလိုက်သည်။
“ခွေရွှေမျိုးနွယ်စုပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ ငါတို့ ကရုဏာတောင်တန်းပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ ဒါမှမဟုတ် မင်း သိပ်မသိသေးတဲ့ တခြားသော လူသားမျိုးနွယ်စု အင်အားစုတွေပဲ ဖြစ်ဖြစ်... ဒီနှစ်တွေမှာ ဟော်ဆွေ့မျိုးနွယ်စုအပေါ် အမြင်မကြည်လင်တာ ကြာလှပြီ။ ဒါပေမဲ့ ငါတို့မှာ ကောင်းကင်အရှင် မရှိဘူး။ လူသားမျိုးနွယ်စုရဲ့ ကိစ္စတွေကို ဟော်ဆွေ့ဘိုးဘေးကပဲ ဆုံးဖြတ်တာလေ။ တော်လှန်ရင်လည်း ဒီနေ့လိုပဲ ငါ့အစ်ကိုက ဒေါသတကြီး ဆဲဆိုတာလောက်ပဲ တတ်နိုင်မှာပေါ့၊ ဘာလုပ်နိုင်မှာလဲ ”
ဇောင်ဟွေ့က တည်ငြိမ်စွာ ပြောသည်။
ပြောရင်းဆိုရင်း သူမက ရုတ်တရက် ရယ်မောလိုက်သည်။
“ဒါပေမဲ့လည်း ကိစ္စမရှိပါဘူး။ လူသားမျိုးနွယ်စုမှာ ကောင်းကင်အရှင် တစ်ပါးတည်း ရှိနေလို့ မရဘူး။ နောက်ကျမှ ဖြစ်ဖြစ်၊ စောစောဖြစ်ဖြစ် ဒုတိယမြောက် ကောင်းကင်အရှင် ပေါ်လာမှာပါ”
“ဟော်ဆွေ့မျိုးနွယ်စုရဲ့ ကောင်းကင်အရှင် ရာထူးဆက်ခံသူက ချင်ဖိုကျား ၊ သူက အထွတ်ထိပ်တာအို အဆင့်မို့ ဒီတစ်ခေါက် နိဗ္ဗာန် အတွင်းကမ္ဘာတားမြစ်နယ်မြေကို မသွားနိုင်ဘူး”
“မင်းကတော့ စစ်ဆေးရေးဌာနချုပ်ရဲ့ အကြောင်းကြောင့် သွားဖို့ အရည်အချင်း ရှိတယ်။ မင်းရဲ့ ပါရမီနဲ့ဆိုရင် သူတို့ကို ဖိနှိပ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးလား ”
စကားပြောနေရင်း သူမက ဖန့်ချန်၏ အနားသို့ လျှောက်သွားကာ ဖန့်ချန်၏ ပုခုံးကို ညင်သာစွာ ပုတ်လိုက်သည်။
“ကောင်းကောင်း ကြိုးစားပြလိုက်ပါ။ ဒီတစ်ခေါက်မှာ ဟော်ဆွေ့မျိုးနွယ်စုကို အသံတိတ်သွားအောင် လုပ်ပြီး သူတို့ကို မျက်နှာပျက်သွားအောင် လုပ်လိုက် ”
……
……
ဖန့်ချန် ဇောင်ဟွေ့ထံမှ ထွက်ခွာလာပြီးနောက်၊ ဒီနှစ်တွေအတွင်း ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော ပြောင်းလဲမှုများကို စတင် သုံးသပ်မိသည်။
လီရွှမ်ရွှေနှင့် ဝမ်ယန်တို့၏ ဖြစ်ရပ်ကတည်းက၊ ထို့ပြင် ယခုအကြိမ် ရွှေဟွေးကျောင်းတော်ကြီး၏ ရှုပ်ထွေးမှုများနောက်ပိုင်းတွင် ကရုဏာတောင်တန်းမှ ဟော်ဆွေ့မျိုးနွယ်စုအပေါ် ထားရှိသော ရန်ငြိုးမှာ လျှို့ဝှက်ထားစရာ မလိုတော့ပေ။
၎င်းမှာ ကောင်းသော လက္ခဏာတစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ အနည်းဆုံးတော့ အနာဂတ်တွင် ရှန်းဟုန် မျိုးနွယ်စုနှင့် ဟော်ဆွေ့မျိုးနွယ်စုတို့ လမ်းခွဲလိုက်သည့်အခါ သူသေချာပေါက် လုပ်ဆောင်နိုင်လိမ့်မည်။
ကရုဏာတောင်တန်းက ရှန်းဟုန်မျိုးနွယ်စုကို မကူညီပေးရင်တောင် ဟော်ဆွေ့မျိုးနွယ်စုဘက်မှာ ရပ်တည်နေမည်မဟုတ်ပေ။
“ဒီတစ်ခေါက် နိဗ္ဗာန် အတွင်းကမ္ဘာတားမြစ်နယ်မြေကတော့...”
“ဟော်ဆွေ့ဘက်က အဲဒီခေတ်က ကောင်းကင်အရှင်တွေတောင် ရရှိဖို့ ခက်ခဲတဲ့ ‘ဆန်းနယဲ့ အဆင့်’ ဆိုတာကို လုံးဝ သိမယ် မထင်ဘူး”
“ဟော်ဆွေ့ရဲ့ လက်ရှိ အခြေခံအင်အားနဲ့ဆိုရင် အဲဒီ ကျောင်းသား နှစ်ဆယ်က ဘေးလူလိုပဲ ဖြစ်နေမှာ”
“ကျယ်ပြန့်လှတဲ့ ချင်းမင် စကြဝဠာမှာတောင် ဆန်းနယဲ့ အဆင့်ကို ရောက်တဲ့သူ နည်းပါးလိမ့်မယ်”
“အကျိုးအမြတ် မရှိတဲ့ ကိစ္စတစ်ခုအတွက်နဲ့ သူတို့ရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ သဘောသဘာဝကို ထုတ်ပြလိုက်တာပဲ”
“ဟားဟား၊ ဟော်ဆွေ့ဒီတစ်ခေါက်တော့ အမြတ်မထွက်ဘဲ အရှုံးသာ ရှိတော့မှာ”
ဖန့်ချန်၏ မျက်လုံးထဲတွင် အပြုံးဖျော့ဖျော့တစ်ခု ပေါ်လာသည်။
အစကတည်းက သူသည် ဖန့်ကျစ်ရွှယ် တို့ နိဗ္ဗာန် အတွင်းကမ္ဘာတားမြစ်နယ်မြေထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်ကို မလိုလားပေ။
ထိုနေရာမျိုးတွင် မည်သည့်အန္တရာယ်မျိုး ရှိနေမည်ကို မည်သူမျှ မသိနိုင်ပေ။
ယခု သူတို့ စာရင်းထဲ မပါဝင်ခြင်းမှာလည်း ကောင်းသော အရာပင် ဖြစ်သည်။
သူတစ်ယောက်တည်းဆိုလျှင် ပိုပြီး စွမ်းဆောင်နိုင်မည်ဖြစ်ပြီး ဘာကိုမျှ စိုးရိမ်စရာ မလိုတော့ပေ။
နှစ်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် ဖန့်ချန်သည် ကျောင်းသား အုပ်စုကြီးတစ်ခုနှင့်အတူ ဟေးဆန်း ၏ အတွင်းကမ္ဘာထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။
ထိုကျောင်းသားများသည် မိမိတို့မျိုးနွယ်စုမှ ကောင်းကင်အရှင် သို့မဟုတ် စစ်ဆေးရေးဌာနချုပ်က တိုက်ရိုက် ရွေးချယ်ထားသူများ ဖြစ်သည်။
အချို့မှာ ကောင်းကင်အရှင် ရာထူးဆက်ခံသူများ ဖြစ်ကြပြီး၊ အချို့မှာမူ အဓိက တပည့်များသာ ဖြစ်သည်။
ခြွင်းချက်မရှိ သူတို့၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ပျော်ရွှင်မှုနှင့် မျှော်လင့်ချက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
“အရေအတွက်ကတော့ မနည်းဘူး၊ တစ်သောင်းနီးပါးလောက် ရှိမှာပဲ”
ဖန့်ချန်က တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး စိတ်ထဲတွင် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ ဤနေရာတွင် ကောင်းကင်အရှင် ရာထူးဆက်ခံသူ အနည်းငယ်သာ ရှိသည်။
အဓိက အင်အားစုများမှာ တန်လင် ဘက်မှ လိုက်ပါလာခြင်း ဖြစ်လိမ့်မည်။
ရွှေဟွေးကျောင်းတော်ကြီးမှာ အများစုမှာ အပိုဆောင်းရန်အတွက်သာ ဖြစ်ပြီး၊ ကံစမ်းကြည့်ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။
မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ အပေးအယူလုပ်၍ ရလာသည့် ခွဲတမ်းကိုတော့ လေလွင့်ခံ၍ မဖြစ်ပေ။
“ဖန့်... ဖန့်ကျောင်းတော်အုပ်၊ ကျွန်မက ထိုက်ဟောင်ရူ ပါ”
အတွင်းကမ္ဘာခရီးစဉ် စတင်ပြီးနောက်၊ ရှီးမျိုးနွယ်စုမှ ကျောင်းသားတစ်ဦးက ဖန့်ချန်၏ ရှေ့သို့ ရောက်လာပြီး သတိထားစွာ လက်ယှက်၍ နှုတ်ဆက်သည်။
“ရှီးမျိုးနွယ်စု ကျောင်းတော်က မင်းတစ်ယောက်တည်းပဲ လာတာလား ”
ဖန့်ချန်က စဉ်းစားဟန်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။
သူမက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
“ကျွန်မ တစ်ယောက်တည်းပါ၊ ကျန်တဲ့ ဆယ့်ကိုးယောက်က တန်လင်ဘက်မှာ ရှိနေကြတယ်။ ကျောင်းအုပ်က ကျွန်မကို တိုက်ရိုက် ရွေးချယ်ပေးလိုက်တာ။ သူပြောတာကတော့ အဲဒီနေရာမှာ တစ်ခုခု အခက်အခဲ ရှိရင် ဖန့်ကျောင်းတော်အုပ် ကူညီပေးဖို့ တောင်းဆိုကြည့်ပါတဲ့”
“ရတယ်၊ တစ်ခုခုရှိရင် ငါ့ကို လှမ်းခေါ်၊ ငါ ကာကွယ်ပေးမယ်”
ဖန့်ချန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။