အခန်း ၂၆၁၈
Vol. 262 Ch. 2618
အခန်း (၂၆၁၈) - သူတို့ကို ရိုက်သတ်လိုက်
“မင်း ခုနက ပြောလိုက်တဲ့ ဟော်ဆွေ့ဘိုးဘေး သတ်မှတ်ထားတဲ့ စည်းကမ်း ဆိုတာ ဘာလဲ”
ဖန့်ချန်က စဉ်းစားဟန်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။
ချင်ဝူကျိုက မျက်နှာကို တင်းထားရင်း ခေါင်းကို အနည်းငယ် ငြိမ့်ပြလိုက်သည်။
“ဒါ မဟုတ်ဘူးလို့ ပြောမလို့လား။ လူသားမျိုးနွယ်စု ခုနစ်ခုမြောက် နတ်ဘုရားနယ်မြေက လူတိုင်း ဒီစည်းကမ်းကို သိထားကြပြီးသား။
လူငယ်တွေက မသိရင်တောင် အိမ်က လူကြီးတွေက ရှင်းပြပေးလိမ့်မယ်။
ဟိုတုန်းက မင်းကို အကြီးအကဲတွေ အများကြီး လာတားခဲ့ကြတယ်လို့ ငါ ကြားမိတယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်းက နားမထောင်ခဲ့ဘူး မဟုတ်လား”
“တကယ်ပဲ ဟော်ဆွေ့ဘိုးဘေး သတ်မှတ်ထားတဲ့ စည်းကမ်း ဟုတ်လို့လား”
ဖန့်ချန်က ထပ်မေးလိုက်သည်။
ချင်ဝူကျိုက မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ပြောလိုက်သည်။
“မင်း လူစကား နားမလည်ဘူးလား။ ငါ ပြောပြီးပြီလေ၊ ဒါ ဟော်ဆွေ့ဘိုးဘေး သတ်မှတ်ထားတဲ့ စည်းကမ်းပဲ။
ဘာကြောင့် မင်းက ဒီစည်းကမ်းကို ဖျက်ဆီးရတာလဲ ”
သူ့အသံက အလွန်ကျယ်လောင်သဖြင့် အနီးအနားမှ ကျောင်းသားများစွာတို့သည် ထိုနေရာမှ လှုပ်ရှားမှုကို သတိပြုမိသွားကြသည်။
“ဒါဆိုရင်လည်း မှန်တာပေါ့။ ဟော်ဆွေ့ဘိုးဘေး သတ်မှတ်ထားတဲ့ စည်းကမ်းဆိုရင် ငါဖန့်ချန်နဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ”
ဖန့်ချန်က ရယ်မောလျက် ပြောလိုက်သည်။
“ငါ့နာမည်က ဖန့် ၊ ချင် မဟုတ်ဘူး။”
ချင်ဝူကျိုမှာ ခဏတာ ကြောင်အသွားပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် ဒေါသထွက်သွားသည်။
“မင်းက လူသားမျိုးနွယ်စုဝင်ပဲ၊ ဟော်ဆွေ့ဘိုးဘေးရဲ့ စကားကို နားထောင်ရမှာပေါ့၊ မဟုတ်ရင်တော့...”
“ငါ စားသုံးခဲ့တဲ့ စင်ကြယ်သော ဗောဓိသစ်သီးတွေက မင်းတို့ ဟော်ဆွေ့ဘိုးဘေးပေးတာ မဟုတ်ဘူး။”
“ငါ ကျင့်ကြံတဲ့ ကျင့်စဉ်ကလည်း သူတော်စင် ကျမ်းစာက လမ်းကြောင်းသက်သက်ပဲ။”
“ငါ ထွင်းထုထားတဲ့ စွမ်းအားတွေကလည်း မင်းတို့ ဟော်ဆွေ့ဘိုးဘေးနဲ့ ဘာမှ မသက်ဆိုင်ဘူး။”
“ငါ ဒီနေ့ ဒီကို လာတာကလည်း ဟော်ဆွေ့ဘိုးဘေးက စာရင်းထဲမှာ ငါ့နာမည်ကို ရေးပေးထားလို့ လာတာ မဟုတ်ဘူး။”
“စစ်ဆေးရေးဌာနချုပ်က ငါ့ကို နိဗ္ဗာန်အတွင်းကမ္ဘာတားမြစ်နယ်မြေကို လာဖို့ အကြံပြုထားလို့ပါ။”
“ဒါကြောင့် ငါ့ကို ချင်မျိုးနွယ်စုရဲ့ တပည့်တစ်ယောက်လို၊ မင်းတို့ ဟော်ဆွေ့မျိုးနွယ်စုရဲ့ ပေါင်ကို ဖက်တွယ်ချင်နေတဲ့ လူသားမျိုးနွယ်စု သူတော်စင်တွေလိုမျိုး မဆက်ဆံနဲ့။”
ဖန့်ချန်က ပြုံး၍ ဆက်ပြောလိုက်သည်။
“မင်းနဲ့ မင်းတို့ ဟော်ဆွေ့မျိုးနွယ်စုက သူတော်စင်တွေကတော့ သဘောထားကို ပြင်ဆင်ပြီး ငါတို့နှစ်ယောက်ကြားက ဆက်ဆံရေးကို ပြန်စဉ်းစားသင့်တယ်လို့ ထင်တယ်။”
ချင်ဝူကျိုမှာ ပြောစရာစကားမဲ့သွားကာ ခေတ္တမျှ ငြိမ်ကျသွားသည်။
သူ့ဘေးနားမှ အမျိုးသမီးတစ်ဦးကမူ ရုတ်တရက် အေးစက်စက် အသံဖြင့် ပြောသည်။
“ဖန့်ချန်၊ နင်က ဒီနေ့ ငါတို့ နင့်ရဲ့ အတုအယောင်အသက်စွမ်းအင် ကို ဖြတ်တောက်ပြီး နိဗ္ဗာန်အတွင်းကမ္ဘာတားမြစ်နယ်မြေရဲ့ အကျိုးကျေးဇူးကို ရခွင့်မပေးမှာကို မကြောက်ဘူးလား”
“ငါတော့ ကြောက်လိုက်တာ”
ပြောလိုက်သူမှာ ဖန့်ချန်မဟုတ်ဘဲ ရွှေဟွေးကျောင်းတော်ကြီးမှ ကမ္ဘာတည်ဆောက်ခြင်း သူတော်စင်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။
“သူတို့က ဖန့်ကျောင်းတော်အုပ်ရဲ့ အသက်စွမ်းအင် ကို ဖြတ်တောက်မယ်တဲ့လား။ ဟဲဟဲ၊ လူသားမျိုးနွယ်စု ဟော်ဆွေ့မျိုးနွယ်စုက သူတော်စင်တွေက ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ရမ်းကားနေကြတာလဲ၊ ငါ ဘာလို့ မသိရတာလဲ”
“ဖန့်ချန်၊ ဒီကိစ္စကို ငါတို့ဆီ လွှဲထားလိုက်ပါ။ မင်း နောက်မှာ သွားနားလိုက်ဦး။”
သတိမထားမိလိုက်သည့်အချိန်မှာပင် ရွှေဟွေးကျောင်းတော်ကြီးမှ သူတော်စင်တို့က ထိုနေရာကို ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့သွားကြသည်။
အရှေ့ဆုံးတန်းတွင် ကမ္ဘာတည်ဆောက်ခြင်း သူတော်စင်များ ရှိကြပြီး၊ နောက်ပိုင်းအဆင့်၊ အလယ်အဆင့်၊ အစောပိုင်းအဆင့်များ ပါဝင်သည်။ ထို့နောက်မှ အသက်စွမ်းအင်အဆင့် နောက်ပိုင်း၊ အလယ်ပိုင်း၊ အစောပိုင်းအဆင့်များ အစဉ်လိုက် ရှိနေကြသည်။ ဖန့်ချန်မှာလည်း သတိမထားမိလိုက်ဘဲ ကျောင်းသားအချို့၏ တွန်းတိုက်မှုကြောင့် အနောက်ဘက်သို့ ရောက်သွားသည်။
“မင်း… မင်းတို့ ဘာလုပ်ကြမလို့လဲ ”
ချင်ဝူကျို၏ မျက်ဝန်းတို့တွင် ထိတ်လန့်ရိပ်များ ထင်ဟပ်လာသည်။
သူ့ရှေ့မှ ကျောင်းသားအုပ်စုထဲတွင် လူသားမျိုးနွယ်စုထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုအားကောင်းသည့် အသိုင်းအဝိုင်းမှ ကျောင်းသားများစွာ ပါဝင်နေသည်။ ထို့အပြင် ယန်တန်းမျိုးနွယ်စု နှင့် ကောင်းကင်စစ်သည်မျိုးနွယ်စု တို့၏ အရိပ်အယောင်များကိုပင် တွေ့နေရသည်။ ခုနက ဖန့်ချန်၏ အသက်စွမ်းအင်ကို ဖြတ်တောက်မည်ဟု ပြောခဲ့သော အမျိုးသမီးမှာလည်း ကြောက်လန့်သွားပြီး ချင်ဝူကျို၏ လက်မောင်းကို အလိုအလျောက် ဆုပ်ကိုင်ကာ နောက်သို့ ဆုတ်ခွာသွားသည်။
ချင်ဟောက်ယွီမှာမူ မူလက တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သော်လည်း ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ စိတ်ထဲမှ မကောင်းသော အရိပ်ယောင်နိမိတ်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။
“မင်းတို့က ဖန့်ချန်ကို အသက်စွမ်းအင် ဖြတ်တောက်မယ် ဆိုပါလား”
“တကယ့်ကို ရမ်းကားလွန်းတယ်၊ ဖန့်ချန်က ငါတို့ ရွှေဟွေးကျောင်းတော်ကြီးရဲ့ ကျောင်းသားတစ်ဦးပဲ၊ မင်းတို့ တန်လင်ကျောင်းတော်ကြီးက လူသားမျိုးနွယ်စုကျောင်းဆောင်က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက်တောင် အနိုင်ကျင့်ရဲတာလဲ။ ဘယ်ကနေ ဒီလောက်ထိ အံ့သြစရာကောင်းတဲ့ သတ္တိတွေ ရလာတာလဲ”
“ဒီနေ့တော့ မင်းတို့ကို ဒီကနေ အသက်ရှင်ရက် မပြန်ရစေရဘူး”
“အားလုံးပဲ၊ ပထမဆုံး အဖွင့်ဟင်းလျာ အနေနဲ့ ဒီကောင်တွေကို ရိုက်သတ်ပြီး အသက်စွမ်းအင်တွေကို ဖြတ်တောက်လိုက်ကြစို့ ”
ရွှေဟွေးကျောင်းသားများမှာ ထိန်းမရသိမ်းမရ ဖြစ်နေပြီး မျက်လုံးထဲတွင် ပြင်းထန်သော သတ်ဖြတ်ခြင်း အရှိန်အဝါများ ပြည့်နှက်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ချင်ဝူကျိုတို့ ဟော်ဆွေ့မျိုးနွယ်စုမှ ကျောင်းသားနှစ်ဆယ်မှာ နောက်ဆုံးတော့ ကြောက်ရွံ့လာကြသည်။
“တန်လင်ကျောင်းတော်ကြီးက အားလုံးပဲ၊ အခု ရွှေဟွေးကျောင်းတော်ကြီးက ငါတို့ တန်လင်ကျောင်းသားတွေကို အနိုင်ကျင့်နေပြီ၊ မင်းတို့ ဘာပြောချင်လဲ ”
ချင်ဝူကျိုက တန်လင်ကျောင်းတော်ကြီးဘက်မှ ကျောင်းသားများဆီသို့ ချက်ချင်း အော်ဟစ်လိုက်သည်။
ဖူကွမ်း၊ တုန်းကျွင်း၊ ကျင်လွန်း၊ ဒန်းရှီး၊ ချန်ယောင်တို့မှ ကျောင်းသားများမှာမူ ဘေးမှ ကြည့်ရှုနေကြပြီး ဝင်ရောက်ပါဝင်ရန် စိတ်ကူးမရှိကြပေ။
တန်လင်ဘက်တွင်မူ…
“ဒါက လူသားမျိုးနွယ်စုအချင်းချင်း ကိစ္စပဲ၊ ကျောင်းတော်ကြီးနှစ်ခုထိ ဆွဲထည့်စရာ မလိုပါဘူး။ သူတို့ဘာသာ သူတို့ ရှင်းပါစေ။”
ဆွေ့ထျန်းဟွမ် က နှေးကွေးစွာ ပြောလိုက်သည်။
ဘေးနားမှ ယန်တန်းမျိုးနွယ်စုမှ ကျောင်းသားများကလည်း ထိုစကားကို ကြားသော် သဘောတူဟန် ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။
“ဒီလို အရေးမပါတဲ့ ကိစ္စတွေကို စိတ်မဝင်စားပါနဲ့၊ သူတို့ဘာသာ ရှင်းခိုင်းလိုက်ပါ။”
“နိဗ္ဗာန်အတွင်းကမ္ဘာတားမြစ်နယ်မြေကို ရောက်လာပြီးတော့ ဆန်းနယဲ့အဆင့် ဘွဲ့တံဆိပ်ကို ဘယ်လိုရအောင်ယူမလဲဆိုတာ မစဉ်းစားဘဲ လူမျိုးအချင်းချင်း အနိုင်ကျင့်နေကြတယ်။ သေသွားရင်လည်း သူတို့ ကံပဲ။”
ကောင်းကင်စစ်သည်မျိုးနွယ်စုမှ သူတော်စင်တစ်ဦးက အေးဆေးစွာ ပြောသည်။ ယန်တန်း နှင့် ကောင်းကင်စစ်သည်မျိုးနွယ်စုတို့သည် ချင်းမင် တွင် အာဏာအရှိဆုံး ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့က စကားဆိုလိုက်သည်နှင့် ချင်ဝူကျိုတို့ဘက်ကို ကူညီပေးမည့် တန်လင်ကျောင်းသားများမှာလည်း တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။ ချင်ဝူကျိုတို့၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ ပိုမိုတိုးပွားလာသည်။
သူတို့ကို ဝိုင်းရံထားသော ရွှေဟွေးကျောင်းသားများမှာမူ လက်သီးများကို ဆုပ်ကိုင်ကာ အသင့်ပြင်နေကြသည်။
သို့သော်လည်း…
လူသားမျိုးနွယ်စုတွင် ချင်းမင်၌ မိတ်ဆွေအနည်းငယ်တော့ ရှိနေသေးသည်။
“အဲဒီလိုတော့ မပြောသင့်ပါဘူး၊ ဒီနေရာက နိဗ္ဗာန်တားမြစ်နယ်မြေလေ၊ အထဲကို မရောက်ခင်မှာတင် အချင်းချင်း တိုက်ခိုက်နေကြတာကတော့ သိပ်မကောင်းလှဘူး။”
“လူသားမျိုးနွယ်စုက သေးငယ်တဲ့ အုပ်စုမဟုတ်ဘူး၊ ဒီနေ့ ရွှေဟွေးကျောင်းသားတွေကို သူတို့ကို သတ်ခိုင်းလိုက်ရင် ငါတို့ တန်လင်ကျောင်းသားတွေရဲ့ သိက္ခာလည်း ပျက်တော့မှာပေါ့။”
“…”
အခြားမျိုးနွယ်စုများမှ ကျောင်းသားဆယ်ဂဏန်းခန့်က ဝင်ပြောလာကြသည်။ ထိုသူတို့ထဲတွင် နေမင်းခုနစ်ပါးကျောင်းသားများ ပါဝင်သလို၊ သြဇာကြီးမားသည့် မျိုးနွယ်စုမှ သူတော်စင်များလည်း ပါဝင်သည်။ အချို့မှာ ယန်တန်း နှင့် ကောင်းကင်စစ်သည်မျိုးနွယ်စုမှပင် ဖြစ်ကြသည်။
ဖန့်ချန်မှာမူ ငြိမ်သက်စွာ ကြည့်ရှုနေရင်း ချင်းမင်၏ လက်ရှိ အခြေအနေကို ခန့်မှန်းမိသွားသည်။
“ချင်းမင် အထက်ပိုင်းမှာ အုပ်စုတစ်ခုတည်း ရှိတာ မဟုတ်လောက်ဘူး၊ အုပ်စုခွဲတွေ အများကြီးရှိပြီး တူညီတဲ့ မျိုးနွယ်စုဖြစ်ပေမဲ့ အမြင်မတူတဲ့သူတွေ ရှိနေကြတာပဲ။”
သူ စိတ်ဝင်စားမိသည်မှာ ကရုဏာတောင် တည်ရှိသော အုပ်စုမှာ အမှန်တကယ် အစွမ်းထက်သလား ဆိုသည့်အချက်ပင်။ သူသိထားသည်မှာ ရှူးလုံကောင်းကင်အရှင် နှင့် သူ့ဆရာ ဆွေ့ရွှမ်လင်သာ ဖြစ်သည်။ ရွှေဟွေးကျောင်းတော်ကြီး၏ ကျောင်းတော်အုပ်ချုပ်သူ ဟေးဆန်းကောင်းကင်အရှင် လည်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။
ချင်ဝူကျိုတို့ ဘေးကင်းစွာ လွတ်မြောက်သွားလိမ့်မည်ဟု လူအများ ထင်မှတ်နေချိန်တွင် သူတို့ကို ဝေဖန်သည့်အသံများထက် ပိုမိုကျယ်လောင်သော အသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုအသံများမှာ တန်လင်မှ မဟုတ်ဘဲ ဖူကွမ်း၊ တုန်းကျွင်း၊ ကျင်လွန်း၊ ချန်ယောင် စသည့်ကျောင်းတော်ကြီးများမှ ဖြစ်သည်။ သူတို့အားလုံးမှာ ဖန့်ချန်၏ မိတ်ဆွေဟောင်းများ ဖြစ်ကြသည်။
“ချင်ဝူကျို၊ မင်းက ငါတို့ စစ်ဆေးရေးဌာနချုပ်ကို သေနေပြီလို့ ထင်နေတာလား။”
“မင်းဘေးက အမျိုးသမီး၊ စစ်ဆေးရေးဌာနချုပ်ရဲ့ သူတော်စင်တစ်ဦးကို ခြိမ်းခြောက်ရဲတယ်ပေါ့လေ ”
“ဖန့်အရာရှိ၊ ဒီကိစ္စကို ရွှေဟွေးကျောင်းသားတွေကိုပဲ ဖြေရှင်းခိုင်းလိုက်ပါ။”
“စစ်ဆေးရေးဌာနချုပ်က အတွင်းရေးတွေကို မစွက်ဖက်ဘူး၊ ချင်းမင်ရဲ့ ဥပဒေကို မထိခိုက်သရွေ့ သူတို့ဘာသာ ရှင်းနိုင်တယ်။”
နေရာအနှံ့အပြားမှ အသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။
“စစ်ဆေးရေးဌာနချုပ်က သူတော်စင်တွေ ”
ချင်ဝူကျိုမှာ အံ့အားသင့်သွားသည်။ ဖန့်ချန်က စစ်ဆေးရေးဌာနချုပ်၏ အရာရှိတစ်ဦး ဖြစ်သည်ဟူသောအချက်ကို သူ မေ့လျော့နေမိခဲ့သည်။
“ဝူကျိုအစ်ကို… ငါ…”
ဘေးနားမှ အမျိုးသမီးမှာ ပို၍ ထိတ်လန့်လာသည်။
ဖန်ရွှေ -
“သူတို့ကို ရိုက်သတ်လိုက် စစ်ဆေးရေးဌာနချုပ် အရာရှိကို ခြိမ်းခြောက်ရဲတဲ့ ဒီခွေးမျိုးစပ်တွေကို ရိုက်သတ်လိုက် ”
ဖူယာယာ -
“ဒီလို အသုံးမဝင်တဲ့ ကောင်တွေကို သတ်လိုက်တာကပဲ ကောင်းပါတယ်။”
ရွှေဟွေးကျောင်းတော်ကြီးမှ သူတော်စင်တို့က တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်ကာ ချက်ချင်းပင် တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။ ချင်ဝူကျိုတို့မှာမူ ခုခံနိုင်စွမ်း လုံးဝမရှိတော့ပေ။ အချို့မှာ ဝိုင်းရံမှုမှ လွတ်မြောက်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း ရွှေဟွေးကျောင်းသားများက ချက်ချင်းလိုက်လံရိုက်နှက်ကြသည်။
ဟော်ဆွေ့ကျောင်းသား နှစ်ဆယ်ယောက်လုံးမှာ အချိန် ၁၅ မိနစ်အတွင်း အကုန်အစင် သတ်ဖြတ်ခံလိုက်ရသည်။
အသက်စွမ်းအင်ဖြင့် အစားထိုးသေဆုံးခြင်းသာ ဖြစ်သော်လည်း၊ ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်နေသော ချီထျန်းမျိုးနွယ်စု ကျောင်းသားများမှာမူ ချွေးပြန်လာကြပြီး ဖန့်ချန်ကို ကြည့်သည့်အကြည့်တို့မှာ အလွန်တရာ ကြောက်ရွံ့မှုများ စိုးရိမ်တကြီး ဖြစ်လာကြသည်။
ဒီကောင်က ဘယ်တုန်းကတည်းက ကောင်းကင်ငါးပါး နယ်မြေမှာ ဒီလောက်တောင် အဆက်အသွယ်တွေ ကျယ်ပြန့်သွားတာလဲ။