အခန်း ၂၆၂၀
Vol. 262 Ch. 2620
အခန်း (၂၆၂၀) - နေမင်းခုနစ်ပါး ခန်းမ၏ နံပါတ်တစ် သူတော်စင်များ အပြင်ထွက်လာကြပြီ
နိဗ္ဗာန်အတွင်းကမ္ဘာတားမြစ်နယ်မြေ။
မကြာသေးမီက ဖြစ်ပွားခဲ့သော ရုန်းရင်းဆန်ခတ်မှုသည် ရိုးရှင်းသော အခမ်းအနားတစ်ခုကဲ့သို့ပင် အချိန်တိုအတွင်း ငြိမ်သက်သွားခဲ့သည်။
ခဏအကြာတွင် ကျောင်းသားများမှာ ထိုပုဂ္ဂိုလ်နှစ်ဆယ် (ချင်မျိုးနွယ်စု ကျောင်းသားများ) ကို ဂရုစိုက်သူ မရှိတော့ပေ။
ပထမအချက်မှာ လူသားမျိုးနွယ်စု၏ ချင်းမင်အတွင်း၌ ရှိသော အဆင့်အတန်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် မြင့်မားလှသည် မဟုတ်ချေ။
ဒုတိယအချက်မှာမူ ဖယ်ရှားခံလိုက်ရပြီးသော ကျောင်းသားများအတွက် စွမ်းအင်ကုန်ခံကာ စိတ်ပူနေရန် မလိုအပ်တော့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ဖန့်ချန်အပေါ် ရန်လိုမှုများ ရှိနေသေးသည့် ကျောင်းသားများစွာ ရှိနေသော်လည်း၊ ထိုအချိန်တွင်မူ မည်သူမျှ လွယ်လွယ်ကူကူ ထုတ်ဖော်ပြသရန် မဝံ့ရဲကြပေ။
ယခုအခါ နေမင်းခုနစ်ပါးခန်းမ ကို စခန်းငါးခုအဖြစ် ပိုင်းခြားထားသည်။
ကျောင်းသားအရေအတွက်ကို ကြည့်မည်ဆိုပါက ချင်းမင်ဘက်မှ ပိုမိုများပြားသည်မှာ အသေအချာပင်။
တန်လင်ကျောင်းတော်နှင့် ရွှေဟွေးကျောင်းတော် တို့မှ ကျောင်းသားအရေအတွက်ကို ပေါင်းလိုက်မည်ဆိုပါက ကျန်ရှိသော ကျောင်းဆောင်ငါးခု၏ စုစုပေါင်းအရေအတွက်၏ တစ်ဝက်ကို ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။
ဤတစ်ခေါက်တွင် ကောင်းကင်အရှင် ဆက်ခံသူများအကြောင်းကို မပြောနှင့်ဦး၊နေမင်း ခုနစ်ပါး ခန်းမထဲမှ ရင်းနှီးပြီးသား မျက်နှာများပင် အကုန်နီးပါး ရောက်ရှိလာကြပြီဖြစ်သည်။
သို့သော်လည်း သူတို့ထဲမှ တစ်ဝက်ကျော်ကို ဖန့်ချန်သည် နေမင်း ခုနစ်ပါး ခန်းမတွင် တွေ့ဆုံရန်ပင် အချိန်မရသေးပေ။
သို့သော်လည်း သူတို့သည် ဖန့်ချန်၏ စစ်ပွဲများကို တစ်ကြိမ်ထက်မက စောင့်ကြည့်လေ့လာခဲ့ပြီး ဖြစ်ကြောင်းမှာ ထင်ရှားနေသည်။
ဖန့်ချန်သည် ရံဖန်ရံခါတွင် သူတို့ထဲမှ အချို့သော သူစိမ်းမျက်နှာများနှင့် ကျောင်းသားများထံမှ လာသော မသိမသာ ရန်ငြိုးကို ခံစားမိနေသည်။
“ဒီနိဗ္ဗာန်အတွင်းကမ္ဘာတားမြစ်နယ်မြေကို ပထမဆုံးအကြိမ် ဖွင့်လှစ်တာပဲ၊ ငါတို့က ဒီနေရာကို ဝင်ရောက်တဲ့ ပထမဆုံး ကျောင်းသားအုပ်စုပဲပေါ့။”
“အားလုံး သိထားသင့်တာက ဘယ်တားမြစ်နယ်မြေမဆို ပထမဆုံး လမ်းစမ်းသပ်သူတွေဟာ အကြီးမားဆုံး အန္တရာယ်ကို ခံယူရသလို၊ အလွန်ကြီးမားတဲ့ အကျိုးကျေးဇူးကိုလည်း ရရှိနိုင်တဲ့ အလားအလာ ရှိပါတယ်။”
စကားပြောနေသူမှာ တန်လင်ကျောင်းတော်ဘက်မှ ယန်တန်းမျိုးနွယ်စု၏ ကမ္ဘာတည်ဆောက်ခြင်း နောက်ဆုံးအဆင့် ကျောင်းသားတစ်ဦး ဖြစ်သည်။
သူ၏ အနီးအနားတွင် မျိုးနွယ်စုအသီးသီးမှ ကျောင်းသားများစွာ ဝန်းရံနေကြသည်။
သူတို့ထဲမှ အချို့၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ နေမင်း ခုနစ်ပါးတံဆိပ်၏ အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်နေသည်။
ထို့အပြင် ကမ္ဘာတည်ဆောက်ခြင်း အလယ်အဆင့်၊ ကမ္ဘာတည်ဆောက်ခြင်း အစောပိုင်းအဆင့်၊ စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း နှင့် အသက်စွမ်းအင် သူတော်စင်အဆင့်ရှိ နေမင်းခုနစ်ပါးကျောင်းသားများ အကုန်နီးပါး ရောက်ရှိနေကြသည်။
“ နေမင်းခုနစ်ပါးခန်းမ မှာ စုစုပေါင်း နေမင်းခုနစ်ပါးကျောင်းသား ကိုးရာရှိတယ်၊ တစ်ယောက်ချင်းစီတိုင်းက အဆင့်တူတွေထဲမှာ ထိပ်ဆုံးငါးရာမှာ ပါဝင်တဲ့သူတွေ၊ ချင်းမင်ကလည်း တစ်ရာ့ငါးဆယ်လောက်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားတယ်။”
“ဒီရလဒ်ကတော့ သာမန်ပါပဲ၊ ဒါပေမဲ့... အနည်းငယ် လိုအပ်ချက် ရှိနေသေးတယ်။”
ဖန့်ချန်က အနီးအနားကို အဝေးကြည့်ဖြင့် လျှိုဝှက်စွာကြည့်လိုက်ရာ ချင်းမင်အပြင် လင်ယောင်မှ နေမင်း ခုနစ်ပါးကျောင်းသားအရေအတွက်မှာလည်း ချင်းမင်နှင့် မတိမ်းမယိမ်း ရှိနေပြီး တစ်ရာ့ငါးဆယ်ခန့် ရှိနေသည်။
ကျန်ရှိနေသော ခြောက်ရာထဲမှ တစ်ဝက်မှာမူ ချန်းချုံ မဟာမိတ်အဖွဲ့ လက်အောက်ခံ ဖူကွမ်းကျောင်းဆောင်မှ ဖြစ်သည်။
နှစ်ရာကျော်မှာမူ ပိလော့မဟာမိတ်အဖွဲ့ လက်အောက်ခံ တုန်းဂျွန်းကျောင်းဆောင်မှ ဖြစ်သည်။
ကျန်ရှိသော တစ်ရာခန့်မှာမူ လင်ချုံးမဟာမိတ်အဖွဲ့ လက်အောက်ခံ ဂျင်လွန်ကျောင်းဆောင်မှ ဖြစ်သည်။
“အရင်က သတိမထားမိခဲ့ဘူး၊ ဒီလိုဆိုရင် ချန်းချုံံမဟာမိတ်အဖွဲ့ရဲ့ အခြေခံအင်အားက ကောင်းကင်ငါးပါး ထဲမှာ အင်အားအကြီးဆုံး ဖြစ်နေတာပေါ့။”
“ချင်းမင်၊ လင်ယောင်၊ ပိလော့တို့က ဒုတိယလိုက်တယ်၊ လင်ချုံးဘက်ကတော့ အားအနည်းဆုံးပဲ...”
ထိုသို့ တွေးတောနေစဉ်တွင် ယန်တန်းမျိုးနွယ်စုမှ ကမ္ဘာတည်ဆောက်ခြင်း နောက်ဆုံးအဆင့် ကျောင်းသားက ထပ်မံပြောဆိုလိုက်သည်။
“ဒီနေရာကို ရောက်လာပြီးကတည်းက အတွင်းကမ္ဘာ နဲ့ ဆက်သွယ်မှု ပြတ်တောက်သွားတာကို မင်းတို့ သတိပြုမိကြမှာပါ။”
“ဒါက ငါတို့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲက အတွင်းကမ္ဘာစွမ်းအားတွေကို လွယ်လွယ်နဲ့ သုံးလို့မရတော့ဘူးဆိုတာ ပြနေတာပဲ၊ နောက်ဆက်တွဲ ဖြည့်တင်းမှု မရနိုင်လို့ပဲ။”
“ဒီအတွင်းကမ္ဘာစွမ်းအားတွေကို အရေးကြီးတဲ့ အချိန်ကျမှ သုံးဖို့ ချန်ထားရမယ်။”
“အကယ်၍ ဘယ်ကျောင်းသားမဆို အသေးအဖွဲ ကိစ္စလေးတွေနဲ့ ရန်ဖြစ်မယ်ဆိုရင် ခုနက လူသားမျိုးနွယ်စု ကျောင်းသားနှစ်ဆယ်ရဲ့ ကံကြမ္မာအတိုင်းပဲ ဖြစ်မယ်။”
“အားလုံး နားလည်ကြရဲ့လား။”
တန်လင်ကျောင်းတော် နှင့် ရွှေဟွေးကျောင်းတော်မှ ကျောင်းသားများမှာ တိတ်တဆိတ် ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။
ဒါဟာ သတိပေးချက်တစ်ခု ဖြစ်မှန်း သူတို့ သိလိုက်ကြသည်။
ထိုအချိန်တွင်ပင် တားမြစ်နယ်မြေအပြင်ဘက်မှ အသံတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။
“၁၂ နာရီ ကြာပြီးတဲ့နောက်မှာ နိဗ္ဗာန်အတွင်းကမ္ဘာတားမြစ်နယ်မြေဟာ မင်းတို့ရဲ့ ကျင့်ကြံဆင့်အပေါ် မူတည်ပြီး နယ်မြေကိုးခုအဖြစ် ခွဲခြားပြီး ပို့ဆောင်ပေးလိမ့်မယ်။”
ဘာတဲ့။
ကျင့်ကြံဆင့်နဲ့ ခွဲခြားပြီး နယ်မြေကိုးခုအဖြစ် ပို့မယ် ဟုတ်လား။
ထိုအချိန်တွင် ကျောင်းသားများမှာ မရောက်မီက မြင်ခဲ့ရသော နိဗ္ဗာန်အတွင်းကမ္ဘာတားမြစ်နယ်မြေ၏ မြင်ကွင်းကို ပြန်တွေးမိကြသည်။
ထိုမြင်ကွင်းမှာ ကြယ်ကိုးလုံး တစ်ခုတည်းကဲ့သို့ ဆက်စပ်နေပုံ ပေါက်နေသည်။
ကြယ်တစ်လုံးစီတိုင်းမှာ မတူညီသော ကျင့်ကြံဆင့်များနှင့် ကိုက်ညီနေတာများလား။
“ဒီနယ်မြေကိုးခုကို ဝင်သွားရင် ဘာတွေဖြစ်လာမလဲဆိုတာ ငါတို့လည်း မသိဘူး၊ မင်းတို့ ကိုယ့်ဘာသာပဲ ရှာဖွေရတော့မယ်။”
“မင်းတို့ရဲ့ တစ်ခုတည်းသော ရည်ရွယ်ချက်ကတော့ ဆန်းနယဲ့အဆင့် ဘွဲ့တံဆိပ်ကို ရယူဖို့နဲ့ ဒီနယ်မြေရဲ့ အသိအမှတ်ပြုခြင်းကို ခံယူဖို့ပဲ!”
“နောက်ပြီး၊ ဒီခရီးစဉ်ဟာ ကောင်းကင်ငါးပါးပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုပဲ၊ ဒီကာလအတွင်း ရန်ငြိုးရန်စတွေကို ဖော်ပြခြင်း မပြုရဘူး။”
“ဒါဟာ နေမင်းခုနစ်ပါးခန်းမ ရဲ့ အမိန့်ပဲ ”
“အမိန့်ကို မနာခံသူတွေကို နေမင်းခုနစ်ပါးခန်းမ ကနေ နှင်ထုတ်မယ်၊ နေမင်းခုနစ်ပါးတံဆိပ်ကို သိမ်းဆည်းမယ်၊ သူတို့ရဲ့ မျိုးနွယ်စု ကိုးဆက်မြောက်အထိ နေမင်းခုနစ်ပါးခန်းမ ထဲ ဝင်ရောက်ခွင့် မရှိစေရဘူး ”
ရှိနေသော နေမင်းခုနစ်ပါးကျောင်းသားများမှာ တစ်ယောက်မျက်နှာ တစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြသည်။
ဖန့်ချန်လည်း အလွန်အံ့အားသင့်သွားပြီး ထို နေမင်းခုနစ်ပါးကျောင်းသားများ၏ အမူအရာကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် သူတို့လည်း ဒီသတင်းကို ကြိုမသိခဲ့ကြကြောင်း သိလိုက်ရသည်။
ပြင်ပမှ ကောင်းကင်အရှင်များက နိဗ္ဗာန်အတွင်းကမ္ဘာတားမြစ်နယ်မြေအကြောင်း အချက်အလက်အသစ်များကို ရုတ်တရက် ရှာဖွေတွေ့ရှိပြီးမှသာ အလျင်စလို ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်ပုံရသည်။
“ဒါပေမဲ့... ဒီအသံက နည်းနည်း ရင်းနှီးနေသလိုပဲ။”
ဖန့်ချန်၏ မျက်ဝန်းများ အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားသည်။
“နေမင်းခုနစ်ပါးခန်းမရဲ့ နံပါတ်တစ် သူတော်စင်တွေ အပြင်ထွက်လာကြပါ။”
ထိုအသံသည် ထပ်မံထွက်ပေါ်လာပြီး အလွန်ပင် ပြတ်သားနေသည်။
နေမင်းခုနစ်ပါးခန်းမ ၏ နံပါတ်တစ် သူတော်စင် ဟုတ်လား။
ကျောင်းသားများစွာတို့သည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို လှည့်ပတ်ကြည့်လိုက်ကြသည်။
နောက်ဆုံးတွင် ရုပ်ပုံ ကိုးခု ဖြည်းညှင်းစွာ လမ်းလျှောက်ထွက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။
ဤအချိန်တွင် သာမန်ကျောင်းသားများသာမက နေမင်းခုနစ်ပါးကျောင်းသားများ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင်လည်း မနာလိုမှုနှင့် တောင့်တမှုများ ပေါ်လွင်နေသည်။
ရွှေဟွေးကျောင်းတော်မှ ကျောင်းသားများသည် ဖန့်ချန်၏ ကျောပြင်ကို ကြည့်ကာ စိတ်လှုပ်ရှားပြီး ရွှင်လန်းနေကြသည်။
ဖန့်ချန်မှာ သူတို့၏ မျိုးနွယ်စုမှ မဟုတ်သော်လည်း အားလုံးက ကျောင်းတော်တစ်ခုတည်းမှ သူများပဲ ဖြစ်သည်။
ဖန့်ချန် မပေါ်ပေါက်မီအချိန်တွင် ချင်းမင်ရှိ နေမင်း ခုနစ်ပါးခန်းမ၏ နံပါတ်တစ် သူတော်စင် ဘွဲ့ရရှိသူ အားလုံးသည် တန်လင်ကျောင်းတော် မှသာ ဖြစ်ခဲ့သည်။
ဒါကြောင့်လည်း တန်လင်ကျောင်းဆောင်က ရွှေဟွေးထက် ဆယ်ဆ ပိုသာတယ်ဆိုတဲ့ သတင်းစကားတွေ ထွက်ပေါ်နေခဲ့တာ။
ရွှေဟွေးကျောင်းတော် ကျောင်းသားများ အပြင်ထွက်သည့်အခါ တန်လင်ကျောင်းတော် ကျောင်းသားများနှင့် တွေ့လျှင် မလွဲမသွေ အဆင့်နိမ့်နေရတတ်သည်။
သို့သော် ယခုအခါ ရွှေဟွေးကျောင်းတော် တွင်လည်း သူတို့ကိုယ်ပိုင် နေမင်းခုနစ်ပါးခန်းမ ၏ ပထမဆုံး သူတော်စင် ရှိလာပြီဖြစ်ပြီး သူသည်လည်း အချိန်တိုအတွင်း နံပါတ်တစ် သူတော်စင် ဂုဏ်ပုဒ်ကို နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် ရရှိထားသူ ဖြစ်သည်။
“ဒါက ငါတို့ရဲ့ ဖန့်ဘိုးဘေးပဲ။”
အောက်ရုလိုင်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်မှ ကျောင်းသားများကို ပြောလိုက်သည်။
ထိုက်ဟောင်ရူလည်း စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်၊ အကြောင်းမှာ သူမလည်း အသက်စွမ်းအင်အစောပိုင်းအဆင့်တွင် ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ခဏနေရင် ကျင့်ကြံဆင့်အလိုက် အသီးသီး ခွဲခြားသွားရင်တောင် သူမသည် ထိုက်ဟောင်ရှန်း၏ အမှာစကားအတိုင်း ဖန့်ကျောင်းတော်အုပ်၏ အနီးအနားတွင် ကပ်နေနိုင်ဦးမည် ဖြစ်သည်။
ထိုအချိန်တွင် နေမင်းခုနစ်ပါးခန်းမ ၏ နံပါတစ်သူတော်စင် ကိုးဦးလုံးသည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် အကဲခတ်နေကြပြီး သူတို့ထဲမှ အချို့မှာ အလွန်ရင်းနှီးနေကြပြီ ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် ပထမဆုံး သူတော်စင် အများစု၏ အကြည့်တို့သည် ဖန့်ချန်အပေါ်တွင်သာ ကျရောက်နေသည်။
ဖန့်ချန်မှာလည်း ထိုရှစ်ဦးကို အကဲခတ်နေသည်။
စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အစောပိုင်းအဆင့် နံပါတ်တစ်သူတော်စင်မှာ သူ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ရှုကျန့်ဆိုသော လူတစ်ယောက်ထံသို့ အမွေဆက်ခံသွားကြောင်း သူ မှတ်မိသည်။
သို့သော်လည်း ထိုသူမှာ နံပါတ်တစ်သူတော်စင် နေရာကို မထိန်းထားနိုင်ခဲ့သည်မှာ ထင်ရှားသည်။
ဖန့်ကျစ်ရွှယ် မတက်လှမ်းနိုင်မီတွင် ရှုကျန့်မှာ အခြား နေမင်း ခုနစ်ပါးကျောင်းသားများ၏ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။
နောက်ပိုင်းတွင် ဖန့်ကျစ်ရွှယ်က နံပါတ်တစ်သူတော်စင် နေရာကို ရရှိပြီးနောက် ကျင့်ကြံဆင့် တိုးတက်သွားခဲ့သည်။
ယခုအခါ ဤနေရာ... အသက်ကိုးသက်နဂါးမျိုးနွယ်စု လက်ထဲသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားသည်။
စွမ်းအင်စုစည်းခြင်းအလယ်အဆင့် နံပါတ်တစ်သူတော်စင်မှာ ချီထျန်းမျိုးနွယ်စုမှ ကျောင်းသားဖြစ်ပြီး ချီထျန်းမျိုးနွယ်စု၏ မျိုးနွယ်စု လေးခုထဲမှ ဖူမျိုးနွယ်စုမှ ဖြစ်သည်။
စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း နောက်ဆုံးအဆင့် နံပါတ်တစ်သူတော်စင်မှာ ရင်းနှီးသူဖြစ်ပြီး လင်ချုံးမဟာမိတ်အဖွဲ့မှ သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်စုကျောင်းသား ဖူယာယာဖြစ်သည်။
အသက်စွမ်းအင် အစောပိုင်းအဆင့် နံပါတ်တစ်သူတော်စင်မှာ ဖန့်ချန်ကိုယ်တိုင်ဖြစ်သည်။
အသက်စွမ်းအင်အလယ်အဆင့် နံပါတ်တစ်သူတော်စင်မှာ အသက်ကိုးသက်နဂါးမျိုးနွယ်စု ဖြစ်သည်။
အသက်စွမ်းအင် နောက်ဆုံးအဆင့် နံပါတ်တစ်သူတော်စင်မှာ ကောင်းကင်စစ်သည်မျိုးနွယ်စုဖြစ်သည်။
ကမ္ဘာတည်ဆောက်ခြင်း စောပိုင်းအဆင့် နံပါတ်တစ်သူတော်စင်မှာ ပြစ်ဒဏ်ပေး နတ်ဆိုး မျိုးနွယ်စုဖြစ်သည်။
ကမ္ဘာတည်ဆောက်ခြင်း အလယ်အဆင့် နံပါတ်တစ်သူတော်စင်မှာ လောဘကြီးသော နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုဖြစ်သည်။
ကမ္ဘာတည်ဆောက်ခြင်း နောက်ဆုံးအဆင့် နံပါတ်တစ်တော်စင်မှာ လင်ချုံး ဟင်းလင်းပြင် အဆောင်အယောင် မျိုးနွယ်စု ဖြစ်သည်။
“ကောင်းကင်ငါးပါး မဟာမိတ်အဖွဲ့မှာ လင်ယောင်ကလွဲလို့ မဟာမိတ်တစ်ခုချင်းစီတိုင်းမှာ နံပါတ်တစ်သူတော်စင် နေရာကို နှစ်နေရာစီ ရရှိထားကြတယ်။”
“လင်ယောင်... အရင်က နှစ်နေရာ ရှိသင့်တာပဲ၊ စီကုကျိုးလီ ထွက်ခွာသွားပြီးတော့ တစ်နေရာပဲ ကျန်တော့တယ်။”
ထိုအချိန်တွင် ပြတ်သားသော အသံသည် ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာသည်။
“ဒီတစ်ခေါက် နိဗ္ဗာန်အတွင်းကမ္ဘာတားမြစ်နယ်မြေမှာ မင်းတို့ ကိုးဦးက ခေါင်းဆောင်အဖြစ် တာဝန်ယူရမယ်၊ အဆင့်တူ ကျောင်းသားတွေကို ကိုယ်စီ ဦးဆောင်ပြီး ဆန်းနယဲ့အဆင့် ဘွဲ့တံဆိပ်ကို ရရှိအောင် ကြိုးစားကြ။”
“မင်းတို့ တာဝန်ကြီးမားတယ်၊ အောက်ခြေမှာ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် အနိုင်ကျင့်တာမျိုး မဖြစ်အောင် စောင့်ကြည့်ရမယ်။”
အဖွဲ့အစည်းအသီးသီးမှ ကျောင်းသားများ၏ အမူအရာမှာ တည်တင်းသွားကြပြီး၊ ဤတစ်ကြိမ်တွင် ကောင်းကင် ငါးပါး အနေဖြင့် ထိုအတွင်းကမ္ဘာတားမြစ်နယ်မြေကို ပူးပေါင်းရှာဖွေတော့မည်မှာ အမှန်ပင် ဖြစ်သည်။