← Chapters

အခန်း ၂၆၂၂

Vol. 263 Ch. 2622

အခန်း ၂၆၂၂

Vol. 263 Ch. 2622

အခန်း (၂၆၂၂) - လင်နယဲ့ အဆင့်မြင့် အစောပိုင်း စာမေးပွဲ

​ဖန့်ချန်၏ ရှေ့တွင် ရပ်နေသူများမှာ တစ်ရာထက်ပင် နည်းပါးပြီး ကိုးဆယ်ကျော်သာ ရှိတော့သည်။

​ဆိုလိုသည်မှာ သူတို့ထဲမှ အချို့မှာ နိဗ္ဗာန်အတွင်းကမ္ဘာတားမြစ်နယ်မြေသို့ ဝင်ရောက်ခွင့် မရရှိခဲ့ကြပေ။

​အကြောင်းရင်းမှာ ဖန့်ကျစ်ရွှယ် နှင့် ဖန့်ရှောင်ပန်း တို့ကဲ့သို့ပင် အကြောင်းပြချက် အမျိုးမျိုးကြောင့် ခွဲတမ်းများ အသိမ်းခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်ဖို့များသည်။

​သူတို့ထဲမှ ဖန်ရူကန် ၊ ချင်းချိုး၊ ဆွေ့ကျန့်ယွဲ့ တို့ကဲ့သို့သော သူများမှာ ပြီးခဲ့သည့် ကောင်းကင်ငါးပါး စစ်ပွဲအတွင်းက ဖန့်ချန်နှင့် အပြန်အလှန် စကားပြောဖူးကြသည်။

​ကျန်သူများမှာလည်း မျက်မှန်းတန်းမိနေကြပြီး၊ ထိုအထဲတွင် ရှီးမျိုးနွယ်စုမှ ကျောင်းသားအချို့လည်း ပါဝင်နေသည်။ သူတို့က ဖန့်ချန်ကို ကြည့်သည့်အခါ မျက်ဝန်းများမှာ မတည်မငြိမ် ဖြစ်နေကြသည်။

​ဖန့်ချန်က သူတို့ဘက်သို့ ကြည့်လိုက်တိုင်း သူတို့မှာ စိတ်ထဲတွင် တစ်ခုခု မလုံမလဲ ဖြစ်ကာ မျက်လုံးလွှဲသွားတတ်ကြသည်။ ဖန့်ချန်က ထိုအခွင့်အရေးကို အသုံးချ၍ ဆူပူကြိမ်းမောင်းပြီး ဂုဏ်သိက္ခာ ထိခိုက်သွားမည်ကို ကြောက်ရွံ့နေပုံရသည်။

​“ဖန့်ချန် ကျောင်းသား၊ မင်း တစ်ခုခု ပြောပြပါဦး၊ ဒီလိုမှ သူတို့တွေ တကယ်ပဲ နိဗ္ဗာန်အတွင်းကမ္ဘာတားမြစ်နယ်မြေထဲ ရောက်သွားတဲ့အခါ စိတ်ထဲမှာ အသင့်ဖြစ်နေမှာပေါ့။”

​ဖန်ရူကန်က လက်ယှက်၍ တောင်းဆိုလိုက်သည်။

​“ကောင်းပြီ၊ အနည်းငယ် ပြောပြရအောင်။”

​ဖန့်ချန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

“ခုနက အကြီးကဲ ပြောသွားတဲ့စကားတွေကို မင်းတို့ အားလုံး ကြားပြီးဖြစ်မှာပါ။ ငါတို့ နေမင်းခုနစ်ပါးကျောင်းသားတွေရဲ့ ဒီတစ်ခေါက် တာဝန်က နိဗ္ဗာန်အတွင်းကမ္ဘာတားမြစ်နယ်မြေထဲမှာ အကျိုးအမြတ်တွေ ရယူဖို့တင်မကဘဲ...

​ငါတို့နဲ့အတူ ဝင်လာတဲ့ တခြားကျောင်းသားတွေကို စောင့်ရှောက်ပေးဖို့လည်း ပါဝင်တယ်။

​ဒါကြောင့် ဒါက မင်းတို့ အရင်က သွားနေကျ တားမြစ်နယ်မြေတွေနဲ့ အလေ့အကျင့်ချင်း နည်းနည်း ကွာခြားသွားနိုင်တယ်။

​စည်းကမ်းကို ချိုးဖောက်သူ ရှိရင်တော့ ငါ ကိုယ်တိုင်ပဲ အပြစ်ပေး တိုက်ခိုက်လိမ့်မယ်။”

​“……”

​ကျောင်းသားများအားလုံး တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။

​“ဖန့်ချန် ကျောင်းသား ပြောတဲ့စကားကို နင်တို့ အားလုံး နားလည်ကြပြီ မဟုတ်လား။”

​ချင်းချိုးက အေးစက်စက် အသံဖြင့် ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။

​ဒီအဖွဲ့ထဲက အသက်စွမ်းအင်အစောပိုင်းအဆင့်ရှိ နေမင်းခုနစ်ပါး ကျောင်းသားများမှာ တစ်ယောက်မျက်နှာတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီးနောက် တိတ်ဆိတ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။

​“ဖန့်ချန် ကျောင်းသား၊ မင်းပြောတဲ့အတိုင်းဆိုရင် ဒါက တိုက်ခိုက်ခြင်းနဲ့ ကာကွယ်ခြင်းဆိုင်ရာ မဟာမိတ်အဖွဲ့ပေါ့ မင်း... နိဗ္ဗာန်အတွင်းကမ္ဘာတားမြစ်နယ်မြေထဲမှာ ငါတို့ကိုတော့ ပြန်တိုက်မှာ မဟုတ်ဘူးမလား။”

​ရှီးမျိုးနွယ်စုမှ အသက်စွမ်းအင်အစောပိုင်းအဆင့် ကျောင်းသားတစ်ဦးက တည်ငြိမ်စွာ မေးလိုက်သည်။

​“အဲဒါ ငါ ပြောတာ မဟုတ်ဘူး၊ အပေါ်က အကြီးကဲပြောသွားတာလေ။”

​ဖန့်ချန်က ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်

“ငါကတော့ ဒီစည်းကမ်းကို လိုက်နာမှာပါ။ မင်းတို့ ရှီးမျိုးနွယ်စု ကျောင်းသားတွေကရော ဒီစည်းကမ်းကို လိုက်နာဖို့ ဆန္ဒရှိကြရဲ့လား။”

​“ရှိပါတယ်။”

​ရှီးမျိုးနွယ်စု ကျောင်းသားအချို့မှာ စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းချနိုင်သွားသည်။

​အခြားအဆင့် အသီးသီးမှ နံပါတ်တစ်သူတော်စင်များကလည်း ကျန်သူများ ‘တိုက်ခိုက်ခြင်းနှင့် ကာကွယ်ခြင်းဆိုင်ရာ မဟာမိတ်အဖွဲ့’ ကို သဘောတူခြင်း ရှိ၊ မရှိကို အဓိကထား စစ်ဆေးနေကြသည်။

​နောက်ဆုံးတွင် ကျောင်းသားများအားလုံး မည်သည့်ကန့်ကွက်ချက်မှ မရှိကြပေ။ မည်သို့ဆိုစေကာမူ ထိုတစ်ခေါက် နိဗ္ဗာန်အတွင်းကမ္ဘာတားမြစ်နယ်မြေသည် သူတို့ ယခင်က သွားခဲ့ဖူးသော မည်သည့်နေရာနှင့်မဆို လုံးဝကွာခြားနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

​အထက်လူကြီးများ၏ မှာကြားချက်ကို ကြည့်ခြင်းဖြင့်ပင် အခြေအနေကို ခန့်မှန်းနိုင်သည်။

​ထိုအချိန်မှစ၍ ကျောင်းသားများမှာ ၁၂ နာရီကျော်ကြာအောင် တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ကြသည်။

​အချိန် ၁၂ နာရီ ပြည့်မြောက်သွားသောအခါ တံခါးကြီး ကိုးပေါက်မှာ ဖြည်းညှင်းစွာ ပေါ်ထွက်လာသည်။

​တံခါးပေါက်တစ်ခုချင်းစီ၏ အရှိန်အဝါမှာ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု မတူညီကြပေ။

​ပထမတံခါးပေါက်မှာ စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အစောပိုင်းအဆင့် အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

​ဒုတိယတံခါးပေါက်မှာ စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အလယ်အဆင့် အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

​အစဉ်လိုက်အတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။

​နဝမမြောက် တံခါးပေါက်မှာမူ ကမ္ဘာတည်ဆောက်ခြင်း နောက်ဆုံးအဆင့် အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

​“ကဲ... အားလုံးပဲ၊ သွားကြရအောင်လား။”

​နေမင်းခုနစ်ပါးခန်းမ၏ စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အစောပိုင်းအဆင့် နံပါတ်တစ်သူတော်စင်၊ အသက်ကိုးသက်နဂါးမျိုးနွယ်စုမှ ကျောင်းသားက ပြုံး၍ လက်ယက်ခေါ်လိုက်သည်။

​ထိုနေရာရှိ စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အစောပိုင်းအဆင့် ကျောင်းသားများမှာ တစ်ယောက်မျက်နှာ တစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီးနောက် သူ့နောက်သို့ လိုက်ပါကာ ထိုတံခါးပေါက်အတွင်းသို့ ဝင်သွားကြသည်။

​သို့သော် ဤတစ်ခေါက်တွင် နိဗ္ဗာန်အတွင်းကမ္ဘာတားမြစ်နယ်မြေမှာ ထူးခြားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

​စွမ်းအင်စုစည်းခြင်းအဆင့် ကျောင်းသား အရေအတွက်မှာ အသက်စွမ်းအင်အဆင့်၊ ကမ္ဘာတည်ဆောက်ခြင်း အဆင့်တို့ထက် များစွာ နည်းပါးနေသည်။

​မကြာမီပင် စွမ်းအင်စုစည်းခြင်းအဆင့် ကျောင်းသားများမှာ တံခါးပေါက်ထဲသို့ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ဝင်သွားကြပြီး ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

​အသက်စွမ်းအင်အစောပိုင်းအဆင့် ကျောင်းသားများလည်း ဖန့်ချန်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။

​ဖန့်ချန်သည် ထိုအခြေအနေကို မြင်သဖြင့် အသက်စွမ်းအင်အစောပိုင်းအဆင့်အတွက် သတ်မှတ်ထားသော စတုတ္ထမြောက် တံခါးပေါက်ထဲသို့ အရင်ဆုံး ဝင်သွားလိုက်သည်။

​သူ့ကိုယ်ပေါ်သို့ အေးမြသော ခံစားချက်တစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

​မျက်စိရှေ့မှ မြင်ကွင်းမှာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားပြီး ကြီးမားခမ်းနားသော အဆောက်အအုံတစ်ခု ဖန့်ချန်၏ ရှေ့တွင် ပေါ်လာသည်။

​“လှေကားထစ် တစ်သောင်းလောက် ရှိမယ်၊ ဒါက တောင်တံခါးရဲ့ အကြွင်းအကျန်တွေလား ဒီတံခါးပေါက်ထဲ ဝင်လိုက်တာနဲ့ နိဗ္ဗာန်အတွင်းကမ္ဘာတားမြစ်နယ်မြေရဲ့ အကျိုးအမြတ်တွေ၊ ဆန်းနယဲ့အဆင့် ဘွဲ့တံဆိပ်တွေကို ရနိုင်မှာလား။”

​သူ့နောက်မှ ဖန်ရူကန်၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

​အသက်စွမ်းအင်အစောပိုင်းအဆင့် ကျောင်းသား တစ်သောင်းနီးပါးမှာ ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာကြပြီဖြစ်သည်။

​ကျောင်းသားတိုင်းမှာ မျက်စိရှေ့မှ အဆောက်အအုံကို သိလိုစိတ်ဖြင့် စူးစမ်းကြည့်ရှုနေကြသည်။

​ဟောင်းနွမ်းပြီး ရှေးကျနေသော ပုံစံမှာ ထိုကြီးမားခမ်းနားသော အဆောက်အအုံ၏ ပထမဆုံး မြင်ကွင်းပင် ဖြစ်သည်။

​ထို့နောက်တွင် လှေကားထစ် တစ်သောင်းကျော်နှင့် လှေကားထစ်များနောက်တွင် အထဲကို မမြင်နိုင်လောက်အောင် မှောင်မည်းနေသော တောင်တံခါးပေါက်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

​ဖန့်ချန်သည် လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူ ဝင်လာခဲ့သော တံခါးပေါက်မှာ ဖြည်းညှင်းစွာ ပိတ်သွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

​“ဖန့်ချန် ကျောင်းသား၊ ဒီနေရာက အရမ်းကို လူသူကင်းမဲ့နေပုံပဲ၊ ဒီအဆောက်အအုံတစ်ခုပဲ ရှိတာဆိုတော့ ဆန်းနယဲ့အဆင့် ဘွဲ့တံဆိပ်က ဒီအဆောက်အအုံထဲမှာပဲ ရှိမယ်လို့ ထင်တယ်။”

​ဖန်ရူကန်က ဖန့်ချန်၏ ဘေးသို့ လျှောက်လာပြီး တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

​ချင်းချိုးနှင့် အခြား နေမင်းခုနစ်ပါး ကျောင်းသားများမှာ စကားမပြောသေးဘဲ ပတ်ဝန်းကျင်ကိုသာ စူးစမ်းနေကြသည်။ သူတို့၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် သတိကြီးစွာ ထားလျက် မသိနိုင်သော အန္တရာယ်များကို ရင်ဆိုင်ရန် အသင့်ပြင်ထားကြသည်။

​“ငါကတော့ ခဏလောက် စောင့်ကြည့်သင့်တယ်လို့ ထင်တယ်၊ ကိစ္စတွေက ဒီလောက်နဲ့ လွယ်လွယ်လေး မဖြစ်နိုင်ဘူး။”

​ဆွေ့ကျန့်ယွဲ့က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

​ချင်းချိုးလည်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

“ငါလည်း စောင့်ကြည့်သင့်တယ်လို့ သဘောတူတယ်၊ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီကို ရောက်လာပြီပဲ၊ အလောတကြီး လုပ်စရာ မလိုပါဘူး။”

​မျိုးနွယ်စုကြီးများမှ လာသော နေမင်းခုနစ်ပါး ကျောင်းသားအချို့လည်း သဘောတူကြောင်း ပြောဆိုကြသည်။

​သို့သော် ကျောင်းသားတစ်ဦးက ရုတ်တရက် အံ့ဩတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

​“အပေါ်မှာ လှုပ်ရှားမှု တစ်ခုခု ဖြစ်နေတယ်။”

​လှုပ်ရှားမှု ဟုတ်လား

​မှန်ပေသည်။ ထိုမှောင်မည်းနေသော တောင်တံခါးပေါက်အတွင်းမှ လူတစ်ယောက် လျှောက်ထွက်လာပြီး ကျောင်းသားများကို အပေါ်စီးမှ ကြည့်နေသည်။

​ယုတ္တိအရဆိုလျှင် ထိုအကွာအဝေးမှာ အသက်စွမ်းအင် ကျောင်းသားများအတွက် မည်သို့မျှ မဖြစ်သင့်ပေ။

​သို့သော်လည်း သူတို့မှာ ထိုပုဂ္ဂိုလ်၏ ပုံစံကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မမြင်နိုင်ကြပေ။

​သို့သော် ထိုပုဂ္ဂိုလ်မှာ ထိုနေရာတွင် ခဏမျှ ရပ်တန့်နေပြီးနောက် အောက်ဘက်သို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်ဆင်းလာသည်။

​တစ်လှမ်း၊ နှစ်လှမ်း...

​သူ၏ ပုံစံမှာလည်း ဖြည်းဖြည်းချင်း ရှင်းလင်းလာသည်။

​“ဟူး...”

​လူအုပ်ကြီးက တစ်ပြိုင်နက်တည်း အသက်ရှူမှားသွားကြသည်။

​“ဖန်ရူကန် ဒါက မင်းမဟုတ်လား ”

​ချင်းချိုးတို့မှာ တစ်ယောက်မျက်နှာ တစ်ယောက် ကြည့်ကာ မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် ဖန်ရူကန်ကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။

​ဒီကောင်က ဘယ်လို အစွမ်းထက်သူမျိုးမို့လို့လဲ

​ဘာလို့ နိဗ္ဗာန်အတွင်းကမ္ဘာတားမြစ်နယ်မြေထဲက ဖန်ရူကန်တစ်ယောက် ထွက်လာရတာလဲ။

​“ဒါ ငါမဟုတ်ဘူး ”

​ဖန်ရူကန်မှာ အံ့ဩတကြီး ဖြစ်သွားပြီးနောက် ထိုရုပ်ပုံကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

​“မင်းက ဘာကောင်မို့လို့ ငါ့ပုံစံကို အယောင်ဆောင်ရဲတာလဲ ”

​‘ဖန်ရူကန်’ မှာ လှေကားထစ်များမှ ဆင်းလာပြီး လူအုပ်နှင့် အကွာအဝေးတစ်ခု ထိန်းထားသည်။ သူက မျက်နှာတွင် အမူအရာမဲ့စွာဖြင့် ဖန်ရူကန်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

​“လင်နယဲ့ အဆင့်မြင့် အစောပိုင်း စာမေးပွဲ၊ အခု စတင်ပြီ။”

​သူ၏ အသံမှာ ဖန်ရူကန်နှင့် လုံးဝ တူညီနေသည်။

​သို့သော် အေးစက်စက်ဖြစ်ပြီး မည်သည့် ခံစားချက်မျှ မပါဝင်ပေ။

​ထို့အပြင် သူ စကားပြောပြီးသည်နှင့် သူ၏ အလယ်ဗဟိုမှ မြေပြင်ပေါ်တွင် ရွှေရောင် မီးတောက်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး ချက်ချင်းပင် စက်ဝိုင်းတစ်ခု ဆွဲလိုက်သည်။

​“စာမေးပွဲ ဖြေဆိုမည့်သူများ ၁၀ စက္ကန့်အတွင်း စာမေးပွဲ နယ်မြေထဲသို့ ဝင်ရောက်ကြပါ၊ အချိန်ကျော်လွန်ပါက ကျရှုံးသည်ဟု သတ်မှတ်မည်။”

​‘ဖန်ရူကန်’ က ထပ်မံ ပြောလိုက်သည်။

​ကျောင်းသားများမှာ တစ်ယောက်မျက်နှာ တစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြသည်။ အမူအရာများမှာ ထူးဆန်းနေသော်လည်း သူတို့ သဘောပေါက်သွားကြပြီ။

​ဒါက တကယ်ပဲ ဆန်းနယဲ့အဆင့်နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ စာမေးပွဲပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ဒီနေရာက ထူးဆန်းနေတာက ကိုယ့်ကိုယ်ကို ကိုယ်တိုင် စစ်ဆေးရတာပဲ ဖြစ်တယ်။

​“စာမေးပွဲ စံနှုန်းက ဘာလဲ ဘယ်လိုဆိုရင် အောင်မြင်တယ်လို့ သတ်မှတ်မလဲ။”

​ဖန့်ချန်က ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။

​‘ဖန်ရူကန်’ က သူ့ကို ဂရုမစိုက်ပေ။

​ဖန်ရူကန်က ထိုအခြေအနေကို မြင်သဖြင့် ဖန့်ချန်၏ မေးခွန်းကို ပြန်လည် မေးမြန်းလိုက်သည်။

​‘ဖန်ရူကန်’

“တစ်နာရီကြာအောင် ခံနိုင်ရည်ရှိရင် အောင်မြင်တယ်လို့ သတ်မှတ်တယ်၊ လင်နယဲ့ အဆင့်မြင့် အစောပိုင်း ဘွဲ့တံဆိပ်ကို ရရှိလိမ့်မယ်။”

​“တစ်နာရီကြာအောင် ခံနိုင်ရည်ရှိရမယ် ”

​ဖန်ရူကန်၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် လေးနက်သော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။

​“၁၀ စက္ကန့် မြန်မြန်ကုန်တော့မယ်၊ မင်း မသွားရင် တိုက်ရိုက် ကျရှုံးသွားလိမ့်မယ်။”

​ချင်းချိုးက သတိပေးလိုက်သည်။

​ဖန်ရူကန်က ထိုစကားကို ကြားပြီးနောက် စာမေးပွဲ နယ်မြေထဲသို့ ချက်ချင်း ပြေးဝင်သွားလိုက်သည်။

​ရလဒ်အနေဖြင့် တိုက်ခိုက်လိုက်သည်နှင့် နေမင်းခုနစ်ပါးခန်းမမှ ကျောင်းသားတစ်ဦးဖြစ်သူ ဖန်ရူကန်မှာ ပြိုင်ဘက်၏ နှစ်ချက် သုံးချက် တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် သွေးအန်သွားတော့သည်။

​ထိုအချိန်မှသာ ကျောင်းသားများမှာ ဤလင်နယဲ့အဆင့်မြင့် အစောပိုင်း စာမေးပွဲကို အလွန် ကြောက်ရွံ့လာကြသည်။

​ဒီစာမေးပွဲက လုံးဝ မလွယ်ကူပေ

​ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ ပြိုင်ဘက်၏ အရှိန်အဝါမှာ ဖန်ရူကန်ထက် မသာလွန်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

​ပြိုင်ဘက်၏ ကျင့်ကြံဆင့်မှာ ဖန်ရူကန်နှင့် လုံးဝ တူညီနေသည်။

​ဖန်ရူကန်ကို သွေးအန်အောင် တိုက်ခိုက်နိုင်ရခြင်းမှာ ပြိုင်ဘက်၏ တိုက်ခိုက်နည်းမှာ အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလွန်းသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

​အချိန်အခါနှင့် အားနည်းချက်ကို ဖမ်းဆုပ်နိုင်မှုမှာ ပြီးပြည့်စုံလုနီးပါးပင် ဖြစ်သည်။

All Chapters