အခန်း ၂၆၂၇
Vol. 263 Ch. 2627
အခန်း (၂၆၂၇) - သံသရာမသေမျိုး ကျင့်စဉ်
“ဒီတစ်ခါ စာမေးပွဲစစ်ဆေးသူရဲ့ စွမ်းအားကတော့ ကြည့်ကောင်းလာပြီပဲ...”
ဖန့်ချန်သည် စာမေးပွဲစစ်ဆေးသူကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် လေးနက်မှုတို့ ပေါ်လာသည်။
ပြိုင်ဘက်၏ စွမ်းအားမှာ ဖန့်ချန်၏ စွမ်းအား ၉၀ ရာခိုင်နှုန်းခန့်အထိ ရှိနေပြီဖြစ်သည်။
အကယ်၍ အလေးအနက် မထားပါက အမှားတစ်ခုခု ဖြစ်သွားနိုင်ပြီး ရှုံးနိမ့်သွားနိုင်သည့် အခြေအနေမျိုး ဖြစ်သည်။
ထိုအချိန်တွင် ဖန့်ချန်သည် သူ၏ အာရုံစူးစိုက်မှု အားလုံးကို ဤ ရွှမ်နယဲ့ အစောပိုင်းအဆင့် စာမေးပွဲအတွက်သာ ပေးအပ်ထားလိုက်သည်။
ထိုထိုင်ဟောင် ဟွမ်းယောင် အကြောင်းမှာမူ သူ၏ စိတ်ထဲမှ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားပြီ ဖြစ်သည်။
……
……
စာမေးပွဲနယ်မြေ အပြင်ဘက်တွင်မူ အရင်အတိုင်းပင် တိတ်ဆိတ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။
ကျောင်းသားများ၏ စိတ်ထဲတွင် ထိုင်ဟောင် ဟွမ်းယောင်တစ်ယောက် လွင့်စင်သွားခဲ့သည့် မြင်ကွင်းမှာ ပြန်လည် ပေါ်လာနေဆဲ ဖြစ်သည်။
“ဒါ...”
ဖန်ရူကန်က ရေရွတ်လိုက်သည်
“သူမက တကယ်ပဲ ရှေးခေတ်ကတည်းက အိပ်ပျော်နေခဲ့ပြီး ခေတ်အဆက်ဆက်က စွမ်းအားတွေကို စုစည်း ပျိုးထောင်ထားတဲ့ ရလဒ်ဆိုတာ ဟုတ်ရဲ့လား ”
“ဖြစ်နိုင်ပါတယ်... မဟုတ်ရင် ချင်းချိုး အစ်မကြီးက သူ့အရှိန်အဟုန်ကြောင့် သွေးအန်သွားမှာ မဟုတ်ဘူးလေ...”
နေမင်းခုနစ်ပါး ကျောင်းသားတစ်ဦးက တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။
ကျောင်းသားများမှာ တစ်ယောက်မျက်နှာ တစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီး ထိုနက်ရှိုင်းလှသော မြေပြင်အမြောင်း၏ အဆုံးကို မကြည့်ဘဲ မနေနိုင်ကြတော့ပေ။
သူတို့သည် ခုနက သူတော်စင်ဧကရာဇ် စီမံကိန်း ကြောင့် အံ့အားသင့်ခဲ့ရသည်။
ဤနေရာရှိ 'သူတော်စင်ဧကရာဇ်' ဆိုသည်မှာ ဘာကို ရည်ညွှန်းမှန်း အတိအကျ မသိကြသော်လည်း 'သူတော်စင်' နှင့် 'ဧကရာဇ်' ဟူသော စကားလုံး နှစ်လုံး၏ အဓိပ္ပာယ်အရပင် အလွန်နက်နဲသော အဓိပ္ပာယ်များ ရှိနေကြောင်း သိသာသည်။
ထို့အပြင် ချီကွမ်းယိ ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နောက်ကြောင်းရာဇဝင်ကလည်း ၎င်းကို သက်သေပြနေသည်။
ချီကွမ်းယိမှာ သူတော်စင်ဧကရာဇ် စီမံကိန်း၏ အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး စီမံကိန်းကို ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ အဆုံးသတ်ခဲ့သဖြင့် လိုက်လံ သတ်ဖြတ်ခြင်း ခံရကာ မငြိမ်သက်ခြင်းနယ်မြေသို့ ထွက်ပြေးခဲ့ရသူဖြစ်သည်။
သို့သော် ထိုနှစ်များအတွင်း ချီကွမ်းယိမှာ တူညီသော အဆင့်အတန်းရှိသူများထဲတွင် ပြိုင်ဘက်ကင်းသူ ဖြစ်သည်ဆိုသည်မှာ ငြင်းမရသော အချက်ဖြစ်သည်။
သူသည်...
“သူက 'ဝူရှီ' အစ်ကိုနဲ့ တွေ့ခဲ့တာလေ။”
ဖန်ရုကန်သည် စာမေးပွဲစစ်ဆေးသူနှင့် အပြန်အလှန် တိုက်ခိုက်နေသော ဖန့်ချန်ကို မကြည့်ဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။
အရင်ဆုံး ချီကွမ်းယိဖြစ်သည်၊ စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အဆင့်အလယ်တွင် ရှိနေသော ဖန့်ချန်၏ အဆင့်ကျော် တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရသည်။
ပြီးတော့... ယခု မျက်စိရှေ့က သူတို့ထက် အဆများစွာ သာလွန်သည့် ထိုင်ဟောင် ဟွမ်းယောင်၊ သူမလည်း ဖန့်ချန်လက်ချက်ဖြင့် ရှုံးနိမ့်ခဲ့ပြန်ပြီ။
“သူတော်စင်ဧကရာဇ် စီမံကိန်းဝင် နှစ်ဦးတောင် ဖန့်ချန် ကျောင်းသားရဲ့ လက်ချက်နဲ့ ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့ပြီ ”
ဖန်ရုကန်က အံ့အားသင့်စွာ အော်ပြောလိုက်မိသည်။
“ထိုက်ဟောင်ရှူ၊ နင် ဘာလုပ်ဖို့လဲ ”
ချင်းချိုးက ရုတ်တရက် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ အေးစက်စွာ လှမ်းပြောလိုက်သည်။
ထိုက်ဟောင်ရှူမှာ ထိုမြေပြင်အမြောင်း၏ အဆုံးဆီသို့ လျှောက်သွားနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ထိုက်ဟောင်ရှူ၏ ခြေလှမ်းမှာ ခဏတာ ရပ်တန့်သွားပြီး ချင်းချိုးကို ရှုပ်ထွေးသော အမူအရာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။
“ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် သူမက ငါ့ရဲ့ ထိုက်ဟောင်မျိုးနွယ်စုက ဘိုးဘေးတစ်ယောက် ဖြစ်နိုင်တယ်လေ...”
“စိတ်ချပါ၊ သူမ ဘာမှ မဖြစ်ပါဘူး။ နင် ခုနက သူမ အကြည့်နဲ့တင် ဒဏ်ရာအကြီးအကျယ် ရခဲ့တာလေ၊ အခု သူမရဲ့ အေးစက်စက် အပြုအမူတွေကို ခံစားချင်နေသေးတာလား ”
ချင်းချိုးက ရယ်မောလိုက်သည်
“သူမက နင်နဲ့ တစ်မျိုးနွယ်စုတည်းဖြစ်ပြီး နင်နဲ့ တစ်မျိုးတည်း ဖြစ်နေရင်တောင် ဒီလို အဆင့်မြင့် သူတော်စင်တွေရဲ့ မျက်လုံးထဲမှာ နင်က သူစိမ်းတစ်ယောက်နဲ့ ဘာများ ထူးခြားနေလို့လဲ ”
“ဟုတ်တယ်၊ နင် ဟိုဘက်ကို မသွားပါနဲ့တော့။ ဒီလူက ငါတို့နဲ့ လမ်းကြောင်းချင်း မတူဘူးဆိုတာ သိသာနေပြီ။ အထက်က အကြီးအကဲတွေ ပြောထားတာ မေ့သွားပြီလား၊ ဒီခရီးမှာ ဖန့်ချန်ကိုပဲ အဓိကထားရမယ်။”
ဆွေ့ကျန့်ယွဲ့က လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်
“အခြေအနေ အမှန်ကို မသိရသေးခင်မှာ သူမနဲ့ ဝေးဝေးနေတာ အကောင်းဆုံးပဲ။”
ထိုအချိန်တွင် မြေပြင်အမြောင်း၏ အဆုံးမှ လက်တစ်ဖက် ထွက်ပေါ်လာသည်။
ကျောင်းသားများမှာ အလွန်လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် မသိစိတ်အရ နောက်သို့ တစ်လှမ်းချင်း ဆုတ်သွားကြသည်။
အနည်းငယ် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေဟန်ရှိသော ထိုင်ဟောင် ဟွမ်းယောင်မှာ ဖြည်းညှင်းစွာ ထရပ်လိုက်ပြီး ကိုယ်ပေါ်မှ ဖုန်မှုန့်များကို ခါထုတ်ရင်း စာမေးပွဲဖြေဆိုနေသော ဖန့်ချန်ကို အမူအရာမဲ့စွာ ကြည့်လိုက်သည်။
“ငါ့ကို တစ်ယောက်ယောက် ပြောပြပါဦး၊ ဒီကောင်က ရွှေဟွေး ကျောင်းတော်ကို ဝင်ရောက်လာတာ ဘယ်လောက် ကြာပြီလဲ ”
ထိုက်ဟောင် ဟွမ်းယောင်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။
ကျောင်းသားများမှာ တစ်စုံတစ်ရာ ပြောမထွက်ဘဲ တိတ်ဆိတ်နေကြသည်။
ရွှေဟွေး ကျောင်းတော်မှ ကျောင်းသားများမှာ သူမကို ကြည့်သည့် အကြည့်တွင် လေးနက်မှုနှင့်အတူ ကြောက်ရွံ့မှု အနည်းငယ် ရောပြွမ်းနေသည်။
“ငါက မင်းတို့ရဲ့ ရန်သူ မဟုတ်ပါဘူး၊ ငါ့ကို ရန်သူလို သဘောမထားကြပါနဲ့။”
ထိုက်ဟောင် ဟွမ်းယောင်က မျက်မှောင်ကြုတ်၍ ပြောလိုက်သည်။
အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် ရွှေဟွေး ကျောင်းတော်မှ ကျောင်းသားတစ်ဦးက စဉ်းစားဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
“ဖန့်ချန် ကျောင်းတော်ကို ဝင်လာတာ နှစ်ပေါင်း ၂၄၀၀ တောင် မပြည့်သေးဘူး ထင်တယ်။”
“နှစ် ၂၄၀၀ မပြည့်သေးဘူး တကယ်ပြောတာလား ”
“ငါက သူ ရွှေဟွေးမှာ နှစ်ပေါင်း တစ်သောင်းကျော် နေပြီးပြီလို့ ထင်နေတာ။”
“နှစ် ၂၄၀၀ တောင် မပြည့်သေးဘဲနဲ့ ဒီလို အခြေခံအင်အားမျိုးကို ဘယ်လို စုဆောင်းလိုက်တာလဲ ”
“သူ သူတော်စင်အဆင့် အကန့်သက်ကို ဘယ်နှစ်ကြိမ်လောက် ကျော်လွန်ဖူးတာလဲ ”
ကျောင်းတော် အသီးသီးမှ ကျောင်းသားများမှာ အံ့ဩတကြီး ဖြစ်သွားကြသည်။
ယခင်ကဆိုလျှင် ကျောင်းသားအများစုမှာ ဖန့်ချန်သည် ရွှေဟွေးတွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ နေထိုင်ခဲ့သည်ဟု အလိုအလျောက် ထင်မှတ်နေခဲ့ကြသည်။
“နှစ် ၂၀၀၀ ကျော်ပဲ ရှိသေးတာကို သူ ဘာနဲ့များ... ဒီလောက် အခြေခံအင်အားကို စုဆောင်းနိုင်တာလဲ ”
“သူတော်စင်ဧကရာဇ် စီမံကိန်းဝင် တစ်ယောက်ယောက် ရရှိတဲ့ အရင်းအမြစ်တွေကတောင် သူ့ထက် ၁၀ ဆ၊ ၁၀၀ ဆ ပိုများနေမှာ အသေအချာပဲ။”
“သူက ဘာနဲ့များ...”
ထိုက်ဟောင် ဟွမ်းယောင်မှာ စာမေးပွဲနယ်မြေကို ငေးကြည့်ရင်း မျက်ဝန်းထဲတွင် ဝေဝါးမှုတို့ ပေါ်လာသည်။
“ဒီကိစ္စက... နင်က တကယ်ပဲ နှစ်ပေါင်း သန်းပေါင်းများစွာ အိပ်ပျော်နေတဲ့ ရှေးဟောင်းပစ္စည်း တစ်ခုဆိုတာ ဟုတ်ရဲ့လား ”
ဖန်ရုကန်သည် ထိုက်ဟောင် ဟွမ်းယောင်ကို ရဲတင်းစွာ မေးလိုက်သည်။
ထိုက်ဟောင် ဟွမ်းယောင်၏ မျက်နှာမှာ မှောင်မိုက်သွားသည်။
“နင်က ဖန်ရုကန် မဟုတ်လား၊ လောဘကြီးသော နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုက ဖန်ကျွဲ့ ဆိုတာကို ကြားဖူးလား”
“ကြားဖူးတယ်၊ အဲဒါ ငါ့မျိုးနွယ်စုရဲ့ ဘိုးဘေးပဲ ”
ဖန်ရုကန်က အလိုအလျောက် ပြောလိုက်သည်။
“သူက အရင်က ငါ့လက်ချက်နဲ့ ဒူးထောက် ခဲ့ရဖူးတယ်လေ။”
ထိုက်ဟောင် ဟွမ်းယောင်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။
“မဖြစ်နိုင်ဘူး”
ဖန်ရုကန်မှာ ထိုနေရာတွင်ပင် ခုန်ပေါက်လုမတတ် ဖြစ်သွားပြီး ထိုက်ဟောင် ဟွမ်းယောင်ကို ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။
ကျောင်းသားများမှာမူ တိတ်ဆိတ်သွားကြပြီး ဤအရာမှာ အမှန်တကယ်ပင် ဖြစ်နိုင်သည်ဟု ယူဆသွားကြသည်။
ထိုဖန်ကျွဲ့ ဆိုသူမှာလည်း လောဘကြီးသော နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စု၏ ကောင်းကင်အရှင် သူတော်စင် တစ်ပါးဖြစ်ပြီး စွမ်းအားမှာ အလွန်ကြီးမားသည်ဟု ဆိုကြသည်။
အချိန် တစ်နာရီခန့် ကြာပြီးနောက် စာမေးပွဲစစ်ဆေးသူမှာ ဖန့်ချန်၏ လက်ချက်ဖြင့် ထပ်မံ၍ ပျက်စီးသွားပြန်သည်။
“ရွှမ်နယဲ့ အစောပိုင်းအဆင့် စာမေးပွဲကို အောင်မြင်ပါတယ်၊ ရမှတ် ထူးချွန် ။”
စစ်ဆေးသူမှာ ထိုသို့ ပြောဆိုပြီးနောက် နောက်လှည့်ကာ မှောင်မည်းနေသော တံခါးပေါက်ဆီသို့ လျှောက်သွားသည်။
ထိုအချိန်တွင် ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ ရွှေရောင် အလင်းတန်းများစွာ လွင့်စင်ရောက်ရှိလာပြီး ဖန့်ချန်ထံသို့ စုစည်းသွားသည်။
ဤ နေမင်းခုနစ်ပါး တံဆိပ်၏ စွမ်းအားများ ဖန့်ချန်၏ ကိုယ်ခန္ဓာထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်နှင့် သူ၏ နားထဲတွင် ကလစ် ဟူသော အသံတစ်ခု ကြားလိုက်ရသည်။
ဖန့်ချန် အသေအချာ သိလိုက်သည်။ သူ၏ ဝိညာဉ်အစွမ်းထဲတွင် တစ်စုံတစ်ခုမှာ ဥခွံကို ခွဲ၍ ထွက်ပေါ်လာပြီ ဖြစ်သည်။
ထူးခြားသော မှတ်ဉာဏ်များမှာ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ရုတ်တရက် ပေါ်ပေါက်လာပြီး နောက်ဆုံးတွင် ကျင့်စဉ် တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။
နယ်မြေထိန်းသိမ်းခြင်း ကျင့်စဉ် - သံသရာမသေမျိုး ကျင့်စဉ်
ထိုမှတ်ဉာဏ်မှာ မွေးရာပါ ပေါ်ပေါက်လာသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။
ခဏချင်းမှာပင် သူ၏ မူလ မှတ်ဉာဏ်နှင့် တစ်သားတည်း ဖြစ်သွားပြီး၊ သူသည် ထိုကျင့်စဉ်ကို အစကတည်းက သိရှိနေခဲ့သကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။
“သံသရာမသေမျိုး ကျင့်စဉ် အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေပေါင်း ၈၁ ခုကို ပူဇော်၍ သံသရာမသေမျိုး ခန္ဓာကိုယ်ကို တည်ဆောက်ကာ စကြဝဠာ၏ တရားကို နားလည်သဘောပေါက်ရမယ် ”
ဖန့်ချန်၏ စိတ်ထဲတွင် အံ့ဩမှုတို့ ပြည့်နှက်သွားသည်။
ထိုကျင့်စဉ်မှာ သူ့ကို အလွန်ပင် အံ့အားသင့်စေခဲ့သည်။
၎င်းထဲတွင် မိမိ၏ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေကို မည်သို့ စားသုံးရမည်ကိုပင် မှတ်တမ်းတင်ထားသည်။
ထို့နောက် အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ အသစ်တစ်ခုကို ပြန်လည်စုစည်းပြီး ထပ်မံစားသုံးရမည် ဖြစ်သည်။
ဤသို့ အကြိမ်ကြိမ် ပြုလုပ်ပြီးနောက် အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ ၈၁ ခုကို စားသုံးပြီးပါက သံသရာမသေမျိုး ခန္ဓာကိုယ်ကို ရရှိမည် ဖြစ်သည်။
ဒါပေမဲ့
ထိုကျင့်စဉ်ကို လေ့ကျင့်ရန် အခြေခံ လိုအပ်ချက်မှာ ကျဲနယဲ့ ၏ ပါရမီ ဖြစ်သည်။
“သံသရာမသေမျိုး ခန္ဓာကိုယ်၊ ဒါက သိုင်းသူတော်စင် ကိုယ်ထည် ရဲ့ အသွင်အပြင်ထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုပြီး သာလွန်နေမှာပဲ။”
“အမှန်တကယ် ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှာ ရှိရမယ့် အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေကို မိမိရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်တာပဲ။”
“ဒါ တကယ်ပဲ ဂိုဏ်းခေတ်အခါက ကျင့်စဉ်ပဲ၊ သာမန် ကျင့်စဉ်တွေနဲ့ လုံးဝ မတူဘူး။”
“ဒါက သံသရာမသေမျိုးဂိုဏ်း ရဲ့ ကျင့်စဉ်များလား”
ထိုအကြောင်းကို တွေးတောရင်း ဖန့်ချန်၏ စိတ်ထဲတွင် ခံစားချက်များစွာ ပေါ်ပေါက်လာသည်။
သူသည် ရွှမ်နယဲ့ အစောပိုင်းအဆင့် စာမေးပွဲကို အောင်မြင်ပြီးမှသာ ထိုကျင့်စဉ်ကို ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ဂိုဏ်းခေတ်အခါက ကျင့်စဉ်၊ ဂိုဏ်းခေတ်အခါက ပါရမီ စံနှုန်း၊ အရာအားလုံးမှာ အဆက်အစပ် မိနေသည်။
“ဒါပေမဲ့ ဒီကျင့်စဉ်က ယင်သူတော်စင် ရဲ့ ကျင့်စဉ်နဲ့ နည်းနည်းတော့ ဆင်တူတယ်၊ ကွဲပြားချက်ကတော့ ဒီကျင့်စဉ်က ကိုယ့်ရဲ့ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေကို စားတာပဲ၊ ယင်သူတော်စင်ရဲ့ ကျင့်စဉ်ကတော့...”
“သူတစ်ပါးရဲ့ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေကို စားတာပဲ။”
ထိုအချိန်တွင် ထိုက်ဟောင် ဟွမ်းယောင်၏ အသံက ဖန့်ချန်၏ အတွေးကို ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။
“ဖန့်ချန်၊ နင့်ကို သူတော်စင်ဧကရာဇ် စီမံကိန်းထဲ ပါဝင်ဖို့ ဖိတ်ခေါ်တယ်။”
“မပြောနဲ့တော့၊ နင့်ကိစ္စကို နောက်မှ ပြောမယ်။”
ဖန့်ချန်က လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး ဆက်လက်၍ တွေးတောနေသည်။
ထိုက်ဟောင် ဟွမ်းယောင်၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် တောင့်တင်းသွားပြီး ရုတ်တရက် ဘာလုပ်ရမှန်း မသိတော့သကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။