အခန်း ၂၆၃၀
Vol. 263 Ch. 2630
အခန်း (၂၆၃၀) - ငါ့မျိုးနွယ်စုရဲ့ ဘိုးဘေးကို မရိုက်နဲ့
စီကုဂျူသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပုံလျက်လဲကျသွားသည်။ တစ်ဖက်က မြေကြီးကို ထောက်ထားပြီး ကျန်တစ်ဖက်က ရင်ဘတ်ကို ဖိထားရင်း ပါးစပ်မှ သွေးများကို အဆက်မပြတ် အန်ထုတ်နေသည်။
သူနှင့်အတူ အလားတူ အခြေအနေမျိုး ကြုံတွေ့နေရသူမှာ သုံးဆယ်ကျော် ရှိနေသည်။
ဖန်ရူကန်နှင့် တခြားကျောင်းသားများမှာ မသိစိတ်အရ နောက်သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ဆုတ်လိုက်ကြပြီး ထိုသုံးဆယ်ကျော်နှင့် အကွာအဝေးတစ်ခု ထားလိုက်သည်။ သူတို့၏ မျက်ဝန်းထဲတွင်မူ မယုံကြည်နိုင်ခြင်းနှင့် စိုးရိမ်ထိတ်လန့်မှုတို့ လွှမ်းခြုံနေသည်။
သူတော်စင်ဧကရာဇ် စီမံကိန်း အဖွဲ့ဝင် သုံးဆယ်ကျော်
ဒီလောက်တောင် များတာလား
သူတို့ထဲမှာ ဘယ်သူ့ရဲ့ ဘိုးဘေးတွေ ပါနေတာလဲ
အခုထိ မတ်တတ်ရပ်နိုင်သေးသူမှာ ထိုက်ဟောင် ဟွမ်းယောင်တစ်ဦးတည်းသာ ရှိတော့သည်။ သူမမှာ ခုနက ဖန့်ချန်အပေါ် သတ်ဖြတ်လိုစိတ် အနည်းငယ်မျှ မပြသခဲ့သည့်အတွက် 'ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း သူတော်စင်မျက်လုံး' ၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုမှ ကင်းလွတ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူမကိုယ်တိုင်လည်း မျက်စိရှေ့က မြင်ကွင်းကို အံ့အားသင့်နေရသည်။
“ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း သူတော်စင်မျက်လုံး... ဟွန်း”
စီကုဂျူသည် ဖြည်းညှင်းစွာ မတ်တတ်ရပ်လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်ဝန်းများမှာ မှိုင်းညှိုးနေပြီး စာမေးပွဲစစ်ဆေးသူနှင့် တိုက်ခိုက်နေသည့် ဖန့်ချန်ကို စိုက်ကြည့်ကာ အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။
“ငါတို့ ဒီတစ်ခါ နိုးလာတာ အရမ်း အရေးတကြီး ဖြစ်သွားတယ်။ 'ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း သူတော်စင်မျက်လုံး' ကို နားလည်အောင် ကျင့်ကြံဖို့ အချိန်မရလိုက်ဘူး။ မဟုတ်ရင် သူ ဒီလောက်အထိ ငါတို့ကို ဖိနှိပ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။”
သူတော်စင်ဧကရာဇ် စီမံကိန်း အဖွဲ့ဝင်များမှာ တဖြည်းဖြည်းချင်း မတ်တတ်ရပ်လိုက်ကြသည်။
သူတို့သည် မျိုးနွယ်စု အမျိုးမျိုးမှ ဖြစ်ကြသည်။ အချို့မှာ အဆင့်မြင့် မျိုးနွယ်စုများမှ ဖြစ်ပြီး အချို့မှာ ထိပ်တန်း မျိုးနွယ်စုများမှ ဖြစ်ကြသည်။ ကောင်းကင်နယ်မြေ ငါးခုစလုံးရှိ အင်အားကြီးမျိုးနွယ်စု အားလုံးနီးပါး ပါဝင်နေသည်။
ရွှေဟွေးကျောင်းတော်မှ ကျောင်းသားတစ်ဦးမှာ သူတို့ 'ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း သူတော်စင်မျက်လုံး' အကြောင်း ပြောသည်ကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် အံ့အားသင့်စွာ မေးလိုက်သည်။
“မင်းတို့လည်း ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း သူတော်စင်မျက်လုံးကို ကျင့်ကြံနိုင်တာလား မင်းတို့က ချင်းမင် ကတောင် မဟုတ်ဘဲနဲ့လေ။”
စီကုဂျူက ထိုကျောင်းသားကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။
“ဘာလို့ မရရမှာလဲ သူတော်စင်ဧကရာဇ် စီမံကိန်းရဲ့ အဖွဲ့ဝင်တွေဟာ ကောင်းကင်နယ်မြေ ငါးခုလုံးက ဘယ် နတ်ဘုရားစွမ်းအားကိုမဆို ကျင့်ကြံနိုင်တယ်။ ငါတို့သာ လိုချင်ရင် စွမ်းအားရဲ့ တံခါးပေါက်တွေက ငါတို့ဆီ အလိုလို ပွင့်လာလိမ့်မယ် ”
“ဟူးး”
ကျောင်းသားများမှာ သူတော်စင်ဧကရာဇ် စီမံကိန်းမှာ မည်မျှ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းကြောင်း ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားကြသည်။
ဒီလို နုပျိုအောင် လုပ်ထားတဲ့ လူအိုကြီးတွေမှာ တစ်နေရာတည်းမှာ ကန့်သတ်မနေဘဲ ကောင်းကင်နယ်မြေ ငါးခုစလုံးရဲ့ အရင်းအမြစ်တွေကို အတူတူ မျှဝေသုံးစွဲနေကြတာပဲ။
ဒါက ဘယ်လောက်တောင် ကြောက်စရာ ကောင်းလိုက်သလဲ။
“ဒါပေမဲ့...”
ဖန်ရုကန်၊ ချင်းချိုးနှင့် ထိုက်ဟောင်ရူတို့၏ အာရုံစိုက်မှုမှာ ဖန့်ချန်ထံသို့ ရုတ်တရက် ရောက်သွားသည်။
သူတော်စင်ဧကရာဇ် စီမံကိန်း အဖွဲ့ဝင်များ၏ စွမ်းအားမှာ တကယ်ပင် ကြောက်စရာကောင်းပြီး သူတို့၏ နောက်ကြောင်းမှာလည်း ထိတ်လန့်စရာပင်။ သို့သော် အားလုံးထဲတွင် အကြောက်ဆုံးမှာ ဖန့်ချန်ပင် ဖြစ်လိမ့်မည်။
ဒီလူက ခုနက တစ်ချက်တည်းနဲ့ သူတော်စင်ဧကရာဇ် စီမံကိန်း အဖွဲ့ဝင် ဆယ်ဂဏန်းကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း အနိုင်ယူလိုက်တာလေ။
ဖန်ရုကန်တို့ စိတ်ထဲတွင် တွေးနေသည်ကို သိလိုက်သလား မသိ၊ သို့မဟုတ် ခုနက ရှုံးနိမ့်မှုကို အကြောင်းပြချင်သည်လား မသိ၊ သူတော်စင်ဧကရာဇ် စီမံကိန်း အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးက ရှင်းပြလိုက်သည်။
“သူ ခုနက ရုတ်တရက် ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း သူတော်စင်မျက်လုံးကို သုံးလိုက်တော့ ငါတို့ အဆင်သင့် မဖြစ်လိုက်မိလို့ပါ။ အဲဒါကြောင့် ခဏအထိ အသာစီး ရသွားတာ။”
“သာမန်အားဖြင့်သာ သတ်ဖြတ်လိုစိတ် မပြဘဲ တိုက်ခိုက်မယ်ဆိုရင် သူ့ရဲ့ ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း သူတော်စင်မျက်လုံးက ငါတို့အတွက် ဘာမှ အသုံးဝင်မှာ မဟုတ်ဘူး။”
“ဒါမှမဟုတ် ငါတို့သာ မဝင်ခင်ကတည်းက အဲဒီစွမ်းအားကို ကျင့်ကြံထားနိုင်ရင် ခုနက ရှုံးမယ့်သူက သူ ဖြစ်လိမ့်မယ်။”
စီကုဂျူက အေးစက်စွာ ပြောသည်
“သူတို့နဲ့ အများကြီး ရှင်းပြနေစရာ မလိုဘူး။ နွေဦးပေါက် ပိုးကောင်တွေကို ဆောင်းရာသီအကြောင်း ပြောပြလို့မှ မရတာ။”
“ဖန့်ချန်ရဲ့ စာမေးပွဲ ပြီးရင်ပဲဖြစ်ဖြစ်၊ အနိုင်ပဲ ရရ၊ အရှုံးပဲ ရရ၊ အားလုံး ဝိုင်းပြီး သူ့ရဲ့ အသက်စွမ်းအင်ကို ဖျက်ဆီးပစ်ကြမယ် ”
အဖွဲ့ဝင်များမှာ ထိုစကားကို ကြားသဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။
ဖန်ရုကန်က ရုတ်တရက် အားနာစွာဖြင့် -
“လူကြီးမင်းတို့... အားလုံး ပေါင်းတိုက်ရင်တောင် ဖန့်ချန်ကို နိုင်မယ် မထင်ဘူးဗျ။ ပြီးတော့ နိဗ္ဗာန်အတွင်းကမ္ဘာ တားမြစ်နယ်မြေမှာ အပြန်အလှန် ကူညီရမယ်လို့ အကြီးကဲတွေ ပြောထားကြတယ်လေ။ အခုလို လုပ်တာ မကောင်းဘူး မဟုတ်လား။ အားလုံး ထိုင်ပြီး တိုင်ပင်ကြရင်ရော အရင်ဆုံး နိဗ္ဗာန်နယ်မြေရဲ့ အကျိုးအမြတ်တွေကို အရင်ယူကြတာပေါ့ ”
“ဖန်ရုကန်၊ မင်းက ငါ့ရဲ့ လောဘကြီးသော နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုရဲ့ နောက်မျိုးဆက်ပဲ။ မင်းကို ငါတို့ မျိုးနွယ်စုချင်း တူလို့ အပြစ်မပေးတာ။ ဒီလိုစကားမျိုး နောက်တစ်ခါ မပြောနဲ့တော့။”
အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးက အေးဆေးစွာ ပြောသည်။
ဖန်ရုကန်မှာ အံ့အားသင့်သွားပြီး မျက်လုံးများကို ပွတ်သပ်ကာ အံ့ဩတကြီး မေးလိုက်သည်။
“အို... အကြီးကဲက ကျွန်တော်တို့ မျိုးနွယ်စုရဲ့ ဘယ်ဘိုးဘေးလဲဗျ ”
“မင်းရဲ့ ဘိုးဘေး ဖန်ကျွယ်တောင် ငါ့ကို ဘိုးတော် လို့ ခေါ်ရမှာ။”
ထိုသူက အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်
“ငါ့ရဲ့ နာမည်ကို မေးဖို့ မင်းမှာ အခွင့်အရေး မရှိဘူး၊ ပါးစပ်ပိတ်ထားတော့။”
“...”
ဖန်ရုကန်မှာ မဲ့ပြုံးပြရင်း ပါးစပ်ပိတ်လိုက်တော့သည်။
ကျောင်းသားများမှာ အခြေအနေကို သဘောပေါက်သွားကြသည်။ သူတော်စင်ဧကရာဇ် စီမံကိန်း အဖွဲ့ဝင်များသည် ခေတ်အဆက်ဆက်မှ တကယ့် ထူးချွန်သူများသာမက သူတို့၏ မျိုးဆက်လည်း အလွန်မြင့်မားကြသည်။
ယခု ကောင်းကင်နယ်မြေ ငါးခုရှိ ကောင်းကင်အရှင် သူတော်စင် အများစုမှာပင် ထိုသူတို့၏ မျိုးဆက်များ ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိသည်။ ဒါက တကယ့်ကို အသက်ရှင်နေတဲ့ ဘိုးဘေးတွေက ကမ္ဘာပေါ်မှာ ပေါ်လာတာပဲ...
စိတ်ထဲက တုန်လှုပ်မှုကို ဖိနှိပ်ထားရင်း သူတို့သည် ဖန့်ချန်၏ စာမေးပွဲကို စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်ရှုနေကြပြီး ဤအသက်ရှင်နေသည့် ဘိုးဘေးများကိုလည်း ခိုးကြည့်နေကြသည်။
မျိုးနွယ်စု အသီးသီးမှ ကျောင်းသားများမှာ မိမိတို့ မျိုးနွယ်စု၏ ဘိုးဘေးများကို ရှာတွေ့နိုင်ကြသည်။ သို့သော် ကျောင်းသား အများစုမှာမူ တိတ်တိတ်ကလေး သက်ပြင်းချနိုင်ကြရုံသာ။
သူတို့၏ မျိုးနွယ်စုမှာ အားနည်းသဖြင့် အပေါ်က ဘိုးဘေးတွေမှာတောင် သူတော်စင်ဧကရာဇ် စီမံကိန်းထဲ ဝင်ဖို့ အရည်အချင်း မရှိခဲ့ကြပေ။
“ဆွေ့ကျန့်ယွဲ့၊ ဒီထဲမှာ မင်းတို့ ယန်တန်း မျိုးနွယ်စုက ဘိုးဘေးတွေ မပါဘူးလား ”
“မင်းတို့ ကောင်းကင်စစ်သည် မျိုးနွယ်စုကလည်း မပါဘူး။”
“ဒါဆိုရင် ငါတို့ ဘိုးဘေးတွေက ကမ္ဘာတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်ထက် ပိုမြင့်နေမှာပေါ့...”
သူတို့သည် တိတ်တိတ်ကလေး ဆွေးနွေးပြီးနောက် စိတ်ထဲရှိ အာရုံများကို ဖယ်ရှားကာ ဖန့်ချန်နှင့် စာမေးပွဲစစ်ဆေးသူတို့၏ တိုက်ပွဲကို ပြန်ကြည့်လိုက်ကြသည်။
……
……
အပြင်ဘက်တွင် ဘာတွေဖြစ်နေသည်၊ ဘာတွေပြောနေသည်ကို ဖန့်ချန် ဂရုမစိုက်တော့ပေ။ သူ၏ အာရုံစိုက်မှု အားလုံးမှာ ထိုစာမေးပွဲအပေါ်တွင်သာ ရှိသည်။
ဒီတစ်ခါတွင် နိဗ္ဗာန်အတွင်းကမ္ဘာ တားမြစ်နယ်မြေမှ စာမေးပွဲစစ်ဆေးသူမှာ သူ၏ အမြင့်ဆုံးအဆင့်အထိ ရောက်နေသည်။
မျက်စိရှေ့ကသူမှာ ဖန့်ချန်နှင့် ပုံစံချင်း၊ စွမ်းအားချင်း လုံးဝ တူညီနေသည်။ ထို့ကြောင့် နှစ်ဦးစလုံး၏ တိုက်ခိုက်မှုမှာ အလွန်ပင် ပြင်းထန်သည်။
ဒါက သူ ယခင်က ချီကွမ်းယိနှင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့စဉ်ကဲ့သို့ပင် ရင်းနှီးနေသည်။
စာမေးပွဲစစ်ဆေးသူက သူ့ကို မနိုင်သလို၊ သူကလည်း စာမေးပွဲစစ်ဆေးသူကို မနိုင်ပေ။
အချိန်များမှာ တစ်စက္ကန့်ချင်းစီ ကုန်ဆုံးသွားသည်။
“ဒီအတိုင်းဆိုရင် ငါ သူတော်စင်အဆင့် ကန့်သတ်ချက် ကို ကျော်လွန်ဖို့ အခွင့်အရေး ရှိမှာပဲ။”
“ဒီတစ်ယောက်ကို အနိုင်ယူဖို့ဆိုရင် သူတော်စင်အဆင့် ကန့်သတ်ချက်ကို ကျော်လွန်ဖို့ပဲ လိုတော့တယ်။”
ဖန့်ချန်၏ မျက်ဝန်းမှာ လေးနက်နေပြီး ဒိန်းရွှမ်းအသီးများကို အဆက်မပြတ် စားသုံးနေသည်။ သူသည် သူတော်စင်အဆင့် ကန့်သတ်ချက်ကို ကျော်လွန်ရန် အဆင်သင့် ဖြစ်နေပြီ။
“ဒီတစ်ခါတော့ အဆုံးစွန်အထိ တိုက်မယ် ”
ဖန့်ချန်သည် ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ သွေးများမှာ မီးလောင်နေသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။ ပူပြင်းသည့် သွေးများမှာ ပေါက်ကွဲထွက်လာတော့မည့် အခြေအနေပင်။
သို့သော် နောက်တစ်ခဏတွင် စာမေးပွဲစစ်ဆေးသူမှာ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်လိုက်သည်။ ဖန့်ချန်လည်း စာမေးပွဲနယ်မြေမှ ချက်ချင်း ထွက်လာခဲ့သည်။
“ရွှမ်နယဲ့ အဆင့်မြင့် စာမေးပွဲကို အောင်မြင်ပါတယ်၊ ရမှတ် အောင်မြင်တယ်။”
စကားပြောပြီးသည်နှင့် စာမေးပွဲစစ်ဆေးသူသည် မှောင်မည်းနေသော တောင်ကုန်းဘက်သို့ လှည့်ထွက်သွားသည်။
“...”
ဖန့်ချန်သည် ပူပြင်းနေသည့် သွေးများကို ဖြည်းဖြည်းချင်း အေးဆေးဖြစ်အောင် ထိန်းလိုက်ပြီး စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
မုန်းဖို့ကောင်းလိုက်တာ။
ဆန်းနယဲ့ စာမေးပွဲမှာ အချိန်ကန့်သတ်ချက် ရှိတာကို သူ မေ့သွားတယ်။
စာမေးပွဲစစ်ဆေးသူသည် ပြိုင်ဘက်၏ စွမ်းအားကို ကိုယ်တိုင် ခန့်မှန်းပြီး တစ်နာရီအတွင်း အနိုင်ယူနိုင်မည့် အရည်အချင်း မရှိဟု ယူဆပါက အချိန်ပြည့်သည်နှင့် အဆုံးသတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။ ဖန်ရုကန်ကဲ့သို့ပင်။
အရင်တစ်ခါက တစ်နာရီထက် ကျော်လွန်သွားတာက စာမေးပွဲစစ်ဆေးသူက သူ အနိုင်ယူနိုင်မယ်လို့ ယူဆလို့သာ ဖြစ်ရမည်။
အခုလိုဆိုရင် သူတော်စင်အဆင့် ကန့်သတ်ချက်ကို ကျော်လွန်ဖို့ အခွင့်အရေး မရှိသလောက်ပဲ။
တစ်နာရီဆိုတာ အရမ်းကို တိုလွန်းတယ်။
“အောင်မြင်ရုံလောက်ပဲဆိုရင်တော့ နောက်ထပ် စာမေးပွဲတွေကို ဆက်ဖြေဖို့ မဖြစ်နိုင်တော့ဘူး...”
ထိုအချိန်တွင် နောက်ကွယ်မှ ထိတ်လန့်စရာ အရှိန်အဝါများ ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာသည်။
ဖန့်ချန်သည် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်ပြီး ထိုသူတော်စင်ဧကရာဇ် စီမံကိန်း အဖွဲ့ဝင်များဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
“မင်းတို့ တိုက်ချင်တာလား လာခဲ့ကြ ”
“မောက်မာလိုက်တဲ့ ကောင်ကွာ”
စီကုဂျူက အော်ဟစ်လိုက်သည်။
“ဝင်ကြ ချကျကွာ”
ဒီတစ်ခါတော့ သူတို့ တော်သွားကျပြီ။
ဖန့်ချန်ကို မသတ်ဘဲ ဖိနှိပ်ရန်သာ ကြိုးစားကြသည်။
ဖန့်ချန်၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာလည်း ရှင်းပါသည်။
သူသည် သူတို့၏ စွမ်းအားများကို ခန္ဓာကိုယ်ပေါ် တိုက်ရိုက်ထိခတ်စေပြီး စီကုဂျူကိုသာ အဓိကထား၍ အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်သည်။
သူသည် အစွမ်းထက်သော သားရဲကဲ့သို့ စီကုဂျူကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်ပြီး မိုးကြိုးပစ်သလို လက်သီးများဖြင့် အဆက်မပြတ် ထိုးနှက်တော့သည်။
ခဏလေးအတွင်းမှာပင် စီကုဂျူမှာ သွေးအန်သည်အထိ ဖြစ်သွားသည်။
ချီထျန်း မျိုးနွယ်စုမှ ကျောင်းသားများမှာ မြင်လိုက်ရသဖြင့် ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။
“ငါတို့ မျိုးနွယ်စုရဲ့ ဘိုးဘေးကို မရိုက်နဲ့ကွ”