အခန်း ၃၀၃

အခန်း ၃၀၃။ အခြောက်ခံရခြင်းနှင့် ရွှေရောင် သစ်ပင်ငယ်

မှော်သားရဲ နတ်ဘုရားသည် နောက်ဆုံးတွင် သေဆုံးသွားလေပြီ။ ပိုမို တိကျစွာ ပြောရလျှင် သူ၏ နတ်ဘုရား ကိုယ်ပွား တစ်ခု သေဆုံးသွားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

မုန်လဲ့က သူ့ကို သတ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင် သူ လွတ်လမ်း မရှိတော့သည်မှာ သေချာသွားလေသည်။

မြွေခေါင်း ဖောက်ထွင်းခံလိုက်ရပြီး ချက်ချင်း သေဆုံးသွားလေသည်။

"ပူတုန်းလေး အသုံးချရမယ်"

မုန်လဲ့သည် မှော်သားရဲ နတ်ဘုရားကို အလွတ်မပေးဘဲ သူ၏ အသက်စွမ်းအင်များကို ရူးသွပ်စွာ စုပ်ယူနေပြီး နောက်ဆုံးတွင် အရိုးပေါ် အရေတင် ဖြစ်သွားမှသာ ကျေနပ်စွာ ရပ်တန့်လိုက်လေသည်။

"နတ်ဘုရား ခန္ဓာကိုယ် ထပ်ပြီး အစွမ်းထက်လာပြီ... ငါ့ရဲ့ နတ်ဘုရား ခန္ဓာကိုယ်က အလယ်အလတ် နတ်ဘုရားတွေထဲမှာ ပြိုင်ဘက်ကင်း ဖြစ်သွားလောက်ပြီ"

မုန်လဲ့က လက်သီးကို ဖြည်းညင်းစွာ ဆုပ်လိုက်ရာ အဆုံးအစမရှိသော စွမ်းအားများက ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး မုန်လဲ့၏ ခံစားချက်တွင် သူ၏ လက်သီး တစ်ချက်တည်းဖြင့် နတ်ဘုရား မိစ္ဆာ တိုက်ကြီး တစ်ခုလုံးကို ထိုးဖောက်နိုင်စွမ်း ရှိသည်ဟု ခံစားနေရလေသည်။

"တခြား သက်ရှိတွေရဲ့ အသက်စွမ်းအင်တွေကို စုပ်ယူပြီး ကိုယ့်အတွက် အသုံးချတာ... သက်တမ်းရင့် အသက်သစ်ပင် သွေးမျိုးဆက် ကို ပေါင်းစပ်လိုက်တာ တကယ်ကို မှန်သွားတာပဲ"

မုန်လဲ့ လေပြင်းတစ်ချက် ရှူသွင်းလိုက်ပြီး အရိုးပေါ် အရေတင် ဖြစ်သွားသော မှော်သားရဲ နတ်ဘုရားကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီးနောက် မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျနေသော ရွှေရောင် သစ်နွယ်ပင်ကို ကြည့်လိုက်လေသည်။

နတ်ဘုရား စွမ်းအားများ၏ ထောက်ပံ့မှု မရှိတော့သဖြင့် ရွှေရောင် သစ်နွယ်ပင်မှာ အရှည် စင်တီမီတာ ၂၀ ခန့်၊ လက်မအရွယ်ခန့် တုတ်သော ရွှေရောင် သစ်ကိုင်းလေး တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး မျက်နှာပြင်တွင် ထူးဆန်းသော အလွှာများ ရှိနေကာ မုန်လဲ့ တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် အလွန် ရင်းနှီးနေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရလေသည်။

"ဒီအလွှာတွေက... ငါ့ရဲ့ အသိစိတ် ပင်လယ်ထဲက ရွှေရောင် သစ်ရွက် နဲ့ ဘာလို့ ဒီလောက်တူနေရတာလဲ"

မုန်လဲ့ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။ "ဒီနှစ်ခုက အပင် တစ်ပင်တည်းက များလား"

မုန်လဲ့သည် ရွှေရောင် သစ်ရွက်ကို ထုတ်ယူကာ နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ချင်သော်လည်း ဝမ်းနည်းစရာ ကောင်းသည်မှာ ရွှေရောင် သစ်ရွက်က သူ၏ အမိန့်ကို လုံးဝ မနာခံပေ။

တခြား နည်းလမ်း မရှိပေ။

မုန်လဲ့သည် ရွှေရောင် သစ်ကိုင်းလေးကို အရင် ပိုင်ရှင်အဖြစ် သတ်မှတ်ပြီး အသိစိတ် ပင်လယ်ထဲသို့ ထည့်ကာ ဖြည်းဖြည်းချင်း နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ရန်သာ ရှိတော့သည်။

သွေးတစ်စက် ချလိုက်သော်လည်း ရွှေရောင် သစ်ကိုင်းလေး အတွင်းသို့ မဝင်ရောက်သွားသဖြင့် ပိုင်ရှင်အဖြစ် သတ်မှတ်ခြင်း ကျရှုံးသွားကြောင်း သိလိုက်ရလေသည်။

ဆိုလိုသည်မှာ ရွှေရောင် သစ်ကိုင်းလေးတွင် ပိုင်ရှင် ရှိနေသေးသည်။

မုန်လဲ့သည် နတ်ဘုရားဝိညာဉ် စွမ်းအားများကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ရာ ရွှေရောင် သစ်ကိုင်းလေး အတွင်းတွင် နတ်ဘုရားဝိညာဉ် အမှတ်အသား တစ်ခု ရှိနေကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ ထိုအမှတ်အသားမှာ မှော်သားရဲ နတ်ဘုရား ချန်ထားခဲ့သော နတ်ဘုရားဝိညာဉ် အမှတ်အသားပင် ဖြစ်လေသည်။

တွန့်ဆုတ်ခြင်း လုံးဝ မရှိဘဲ ချက်ချင်း ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် မုန်လဲ့သည် ရွှေရောင် သစ်ကိုင်းလေးကို အောင်မြင်စွာ ပိုင်ရှင်အဖြစ် သတ်မှတ်နိုင်ခဲ့ပြီး အသိစိတ် ပင်လယ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်လေသည်။

အံ့ဩစရာကောင်းသော မြင်ကွင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာလေသည်။

မူလက အသိစိတ် ပင်လယ်ထဲတွင် ငြိမ်သက်စွာ ရှိနေသော ရွှေရောင် သစ်ရွက်မှာ ရွှေရောင် သစ်ကိုင်းလေးကို ခံစားမိသည်နှင့် လျင်မြန်စွာ လွင့်ပျံလာလေသည်။

ရွှေရောင် သစ်ကိုင်းလေးကလည်း လွင့်ပျံသွားပြီး နှစ်ခု ထိမိသည်နှင့် ထူးဆန်းစွာ ပေါင်းစပ်သွားကြလေသည်။

ပိုမို တိကျစွာ ပြောရလျှင် ရွှေရောင် သစ်ရွက်က ရွှေရောင် သစ်ကိုင်းလေး အပေါ်တွင် ပေါက်လာခြင်း ဖြစ်ပြီး အဝေးမှ ကြည့်လျှင် သစ်ရွက် ပေါက်နေသော သစ်ကိုင်းလေး တစ်ခုအလား ဖြစ်နေလေသည်။

"ဟာ... တကယ်ပဲ ပေါင်းစပ်သွားကြတာလား"

မုန်လဲ့ အနည်းငယ် ကြောင်အမ်းသွားသည်။ ဘယ်လို ဖြစ်သွားတာလဲ။

ဒီနှစ်ခုက အရမ်း တူပြီး အပင် တစ်ပင်တည်းက ဖြစ်နိုင်တယ်လို့ သူ ခန့်မှန်းမိပေမယ့်... တကယ်ကြီး ပေါင်းစပ်သွားမယ်လို့တော့ သူ လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ဘူး။

ထို့နောက် မုန်လဲ့သည် သူတို့ကို အသုံးပြုရန် ကြိုးစားကြည့်ရာ အံ့ဩစရာကောင်းသည်မှာ ရွှေရောင် သစ်ကိုင်းလေးနှင့် ရွှေရောင် သစ်ရွက် ပေါင်းစပ်ထားသော ရွှေရောင် သစ်ကိုင်း သစ်ရွက်လေးမှာ လှုပ်ရှားလာလေသည်။

"အသုံးပြုလို့ ရပြီ"

မုန်လဲ့ အလွန် ဝမ်းသာသွားပြီး ရွှေရောင် သစ်ကိုင်း သစ်ရွက်လေးကို ချက်ချင်း ထုတ်ယူကာ လက်ထဲတွင် သေချာ ကြည့်ရှုနေလေသည်။

ရွှေရောင် သစ်ကိုင်း။

ရွှေရောင် သစ်ရွက်။

နှစ်ခုလုံး၏ မျက်နှာပြင်ရှိ အလွှာများမှာ လုံးဝ တူညီနေပြီး တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် အပင် တစ်ပင်တည်းက ဖြစ်ကြောင်း သိနိုင်လေသည်။

အခု ပြဿနာက... ဒီအပင်က ဘာအပင်လဲ ဆိုတာပါပဲ။

"ဒိုဒိုလာ... မင်း ခုနက ပြောတာ ဒါက ရွှေပန်းသီး သစ်ပင် ရဲ့ သစ်ကိုင်း လို့ ပြောတယ်နော်" မုန်လဲ့က သံသယဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ကြည့်ရတာတော့ တူပါတယ်... ဒါပေမဲ့ အရှိန်အဝါကတော့ လုံးဝ မတူဘူး"

ဒိုဒိုလာလည်း သံသယ ဝင်နေပြီး "ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရရင် ငါလည်း အခု နည်းနည်း ရှုပ်ထွေးနေပြီ... ဒါပေမဲ့ ဒါက သေချာပေါက် ကောင်းတဲ့ ပစ္စည်းပဲ... မင်း သေချာ သိမ်းထားလိုက်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

မုန်လဲ့က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ဤရွှေရောင် သစ်ကိုင်းလေးက သူ၏ နတ်ဘုရား ခန္ဓာကိုယ်ကို အလွယ်တကူ ဖောက်ထွင်းနိုင်စွမ်း ရှိရာ ဘယ်လောက်တောင် ထက်မြက်သလဲ ဆိုတာ ပြောစရာ မလိုတော့ဘူး။

အဆင့်မြင့် နတ်ဘုရား လက်နက်ကတောင် ဒီလောက်ပဲ ရှိတာလေ။

ဒီလို ရတနာမျိုးကို သေချာပေါက် သေချာ သိမ်းထားရမှာပေါ့။

ရွှေရောင် သစ်ကိုင်း သစ်ရွက်လေးကို ပြန်သိမ်းလိုက်ပြီးနောက် မုန်လဲ့သည် မှော်သားရဲ နတ်ဘုရား၏ အလောင်းကို ကြည့်ကာ ၎င်းထံမှ နတ်ဘုရားအမြုတေ တစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်လေသည်။ ဤသည်မှာ မှော်သားရဲ နတ်ဘုရား၏ နတ်ဘုရားအမြုတေပင် ဖြစ်လေသည်။

"လူသား... ငါ မင်းကို ဘယ်တော့မှ အလွတ်မပေးဘူး... မင်းကို လုံးဝ အလွတ်မပေးဘူး"

နတ်ဘုရားအမြုတေထဲမှ မှော်သားရဲ နတ်ဘုရား၏ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်သံ ထွက်ပေါ်လာပြီး မုန်လဲ့ကို အလွန် မုန်းတီးနေကြောင်း သိသာလှသည်။

အကယ်၍ အမုန်းတရားဖြင့် လူသတ်၍ ရမည် ဆိုပါက မုန်လဲ့ကို အပိုင်းပိုင်း ခုတ်ထစ်ကာ အရှင်လတ်လတ် စားပစ်မည်မှာ သေချာလှသည်။

"အချိန်မရွေး လာခဲ့လို့ ရပါတယ်"

မုန်လဲ့က လှောင်ပြောင်လိုက်ပြီး နတ်ဘုရားဝိညာဉ် စွမ်းအားများက နတ်ဘုရားအမြုတေ အတွင်းသို့ ချက်ချင်း ဝင်ရောက်သွားကာ ရူးသွပ်စွာ ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်လေသည်။

သူသည် မှော်သားရဲ နတ်ဘုရား၏ မှတ်ဉာဏ်များကို ဖတ်ရှုပြီး ဤကောင်တွင် ဘာလျှို့ဝှက်ချက် ရှိသလဲ ဆိုတာကို သိချင်နေလေသည်။

"လူသား... မစဉ်းစားနဲ့"

မှော်သားရဲ နတ်ဘုရားက မုန်လဲ့၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို သိပုံရပြီး သူ၏ နတ်ဘုရားဝိညာဉ်က အတင်းအကျပ် ခုခံရန် ကြိုးစားနေလေသည်။

"မင်း အသက်ရှင်နေတုန်းကတောင် ငါ့ရဲ့ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်တာ... သေသွားတဲ့ အချိန်ကျမှ မောက်မာချင်နေသေးတာလား"

မုန်လဲ့က အေးစက်စက် နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး နတ်ဘုရားဝိညာဉ် စွမ်းအားများကို ပိုမို အားကောင်းစွာ ထုတ်လွှတ်လိုက်လေသည်။

"အား... အား... အား..."

ရူးသွပ်စွာ ဖျက်ဆီးပြီးနောက် မှော်သားရဲ နတ်ဘုရား၏ နတ်ဘုရားဝိညာဉ်မှာ လုံးဝ ပျက်စီးသွားပြီး မုန်လဲ့သည် သူ၏ မှတ်ဉာဏ်များကို စတင် ဖတ်ရှုလိုက်လေသည်။

နာရီဝက်ခန့် ကြာပြီးနောက်...

မုန်လဲ့ လေပူတစ်ချက် မှုတ်ထုတ်လိုက်ပြီး နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာလေသည်။

"ဒီတစ်ခေါက်တော့... ငါ တကယ်ပဲ အမြတ်ကြီး ထွက်ဦးမှာပဲ... မှော်သားရဲ နတ်ဘုရားမှာ ဒီလို ကံကောင်းမှုမျိုး ရှိမယ်လို့ မထင်ထားဘူး"

မှော်သားရဲ နတ်ဘုရားက ဘယ်သူလဲ။

လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း ၆ ထောင်က မှော်သားရဲ နတ်ဘုရား ဆိုသည်မှာ သာမန် မြင့်မြတ်သော နယ်မြေ အဆင့်ရှိ မြွေ မှော်သားရဲ တစ်ကောင်သာ ဖြစ်လေသည်။

သို့သော် မှော်သားရဲ နတ်ဘုရား ကံကောင်းသဖြင့် မြေအောက် လိုဏ်ဂူ တစ်ခုသို့ မတော်တဆ ရောက်ရှိသွားပြီး လေဟာနယ် လက်စွပ် တစ်ကွင်းကို ကောက်ရခဲ့လေသည်။

လေဟာနယ် လက်စွပ်မှာ သာမန် ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းအတွင်းတွင် သိမ်းဆည်းထားသော အရာများကတော့ သာမန် မဟုတ်ပေ။ ရတနာများ အမြောက်အမြား ပါဝင်ရုံသာမက အဆင့်နိမ့် အဆင့် နတ်ဘုရားအမြုတေ ၂ ခုလည်း ပါဝင်လေသည်။

မှော်သားရဲ နတ်ဘုရားသည် ဤအဆင့်နိမ့် အဆင့် နတ်ဘုရားအမြုတေ နှစ်ခုကို ပေါင်းစပ်လိုက်ပြီး နတ်ဘုရားဝိညာဉ်ကို ခိုင်မာစေမည့် ရတနာများကို စားသုံးကာ အလယ်အလတ် နတ်ဘုရား ဖြစ်လာခဲ့လေသည်။

နတ်ဘုရား မိစ္ဆာ တိုက်ကြီးတွင် အလယ်အလတ် နတ်ဘုရား ဆိုသည်မှာ လုံးဝ ပြိုင်ဘက်ကင်းသော တည်ရှိမှု ဖြစ်ရာ မှော်သားရဲ နတ်ဘုရားသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားဖြင့် နတ်ဘုရား မိစ္ဆာ တိုက်ကြီး တစ်ခုလုံးရှိ မှော်သားရဲများကို အညံ့ခံစေပြီး မှော်သားရဲ နတ်ဘုရား အဖြစ် ခံယူကာ ရတနာများကို အမြောက်အမြား ရှာဖွေ စုဆောင်းခဲ့လေသည်။

ဤရတနာများနှင့် နတ်ဘုရားအမြုတေများ၏ အကူအညီဖြင့် မှော်သားရဲ နတ်ဘုရားသည် နောက်ထပ် နတ်ဘုရားဝိညာဉ် နှစ်ကြိမ် ခွဲထုတ်ခဲ့ပြီး နတ်ဘုရား ကိုယ်ပွား နှစ်ခု ထပ်မံ ဖန်တီးနိုင်ခဲ့လေသည်။

ဤသို့ဖြင့် သူသည် နတ်ဘုရား ကိုယ်ပွား ၄ ခု ရရှိလာခဲ့ပြီး အလယ်အလတ် နတ်ဘုရားများထဲတွင် ထိပ်တန်း အဆင့်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့လေသည်။

နတ်ဘုရားဝိညာဉ်ကို ခိုင်မာစေမည့် ရတနာများသာ အကန့်အသတ် မရှိဘူး ဆိုလျှင် မှော်သားရဲ နတ်ဘုရားသည် ၅ ခုမြောက် နတ်ဘုရား ကိုယ်ပွားကို ဖန်တီးပြီး အထွတ်အထိပ် အလယ်အလတ် နတ်ဘုရား ဖြစ်လာမည်မှာ သေချာလှသည်။

"နတ်ဘုရား မိစ္ဆာ တိုက်ကြီးရဲ့ ရတနာ တစ်ဝက်လောက်ကို ဒီကောင် သိမ်းထားတာပဲ"

မှော်သားရဲ နတ်ဘုရား၏ မှတ်ဉာဏ်များကို ဖတ်ရှုပြီးနောက် မှော်သားရဲ နတ်ဘုရား မည်မျှ ချမ်းသာကြောင်းကို မုန်လဲ့ ကောင်းစွာ သိရှိသွားလေသည်။

အဆင့်နိမ့် အဆင့် နတ်ဘုရားအမြုတေ တွေတင် အခု တစ်ရာကျော် ရှိပြီး တခြား ရတနာတွေ ဆိုရင် မရေမတွက်နိုင်အောင် များပြားလှကာ အနည်းဆုံး ဆိုသည်မှာ နတ်ဘုရားဝိညာဉ်ကို ခိုင်မာစေသည့် ရတနာများသာ ဖြစ်လေသည်။

သို့သော် ဤမျှများပြားသော ရတနာများထဲတွင် မုန်လဲ့ တကယ် အလေးထားသော အရာများ သိပ်မပါဝင်ပေ။ မုန်လဲ့ အလေးထားဆုံး အရာမှာ ရွှေရောင် သစ်ပင်ငယ်လေး တစ်ပင်သာ ဖြစ်လေသည်။

မှော်သားရဲ နတ်ဘုရား နောက်ဆုံး အချိန်တွင် မုန်လဲ့ကို တိုက်ခိုက်ခဲ့သော ရွှေရောင် သစ်ကိုင်းက ဘယ်က ရလာတာလဲ။

ဒီရွှေရောင် သစ်ပင်ငယ်လေး ကနေ ရလာတာပဲ ရွှေရောင် သစ်ပင်ငယ်လေးက ဘာလဲ မှော်သားရဲ နတ်ဘုရားလည်း မသိပေ။

၎င်းသည် လောက တစ်ဝက် တစ်ခုတွင် ပေါက်ရောက်နေပြီး မတော်တဆ တွေ့ရှိခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်ကြောင်း သူ သိထားလေသည်။

"လောက တစ်ဝက်"

မုန်လဲ့သည် မှော်သားရဲ နတ်ဘုရား၏ မှတ်ဉာဏ်များမှ တစ်ဆင့် ထိုလောက တစ်ဝက်၏ ဝင်ပေါက်ဆီသို့ ချက်ချင်း နေရာရွှေ့ပြောင်းသွားပြီး လောက တစ်ဝက် အတွင်းသို့ တည့်တည့် ဝင်ရောက်သွားလေသည်။

လောက တစ်ဝက်မှာ သိပ်မကြီးမားဘဲ ကီလိုမီတာ အနည်းငယ်ခန့်သာ ကျယ်ဝန်းကာ လောက တစ်ဝက် တစ်ခုလုံးမှာ ပြောင်ရှင်းနေပြီး အခြား အပင်များ မရှိဘဲ သစ်ပင်ငယ်လေး တစ်ပင်သာ အထီးကျန်စွာ ပေါက်ရောက်နေလေသည်။

သစ်ပင်ငယ်လေးမှာ မမြင့်မားဘဲ တစ်မီတာခန့်သာ ရှိကာ သစ်ကိုင်း သုံးလေးကိုင်းခန့်သာ ရှိပြီး သစ်ရွက် အနည်းငယ်သာ ရှိလေသည်။ သစ်ကိုင်း တစ်ကိုင်းမှာ ကျိုးနေပြီး သစ်ရွက်လည်း မရှိတော့ပေ။

ဤသစ်ပင်ငယ်လေးကို ဘယ်လို ဖော်ပြရမလဲ ဆိုရင်တော့...

ဆောင်းဦးရာသီမှာ နှင်းရိုက်ခံရပြီး သစ်ရွက်တွေ အကုန် ကျွတ်တော့မယ့် သစ်ပင်လေး တစ်ပင်နဲ့ တူသည်။

"ရွှေရောင် သစ်ကိုင်းက မှော်သားရဲ နတ်ဘုရား အားကုန်သုံးပြီး ဒီသစ်ပင်ငယ်လေး ဆီကနေ ချိုးယူလာတာပဲ"

မုန်လဲ့က သစ်ပင်ငယ်လေးကို သေချာ ကြည့်နေပြီး မျက်လုံးများထဲတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုနှင့် မျှော်လင့်ချက်များ ပြည့်နှက်နေလေသည်။

"မှော်သားရဲ နတ်ဘုရားက ဒီနှစ်တွေ တစ်လျှောက်လုံး ဒီသစ်ပင်ငယ်လေးကို ပိုင်ရှင်အဖြစ် သတ်မှတ်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့ပေမယ့် ကျရှုံးခဲ့တယ်"

"ငါရော ပိုင်ရှင်အဖြစ် သတ်မှတ်နိုင်မလား မသိဘူး"

မုန်လဲ့က ရွှေရောင် သစ်ပင်ငယ်လေး အပေါ်သို့ သွေးတစ်စက် ချလိုက်ရာ မုန်လဲ့ကို အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားစေမည့် အရာတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာလေသည်။ သွေးစက်မှာ သစ်ပင်ငယ်လေး အတွင်းသို့ ချက်ချင်း စိမ့်ဝင်သွားလေသည်။

တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် မုန်လဲ့နှင့် ဤရွှေရောင် သစ်ပင်ငယ်လေး ကြားတွင် မျက်စိဖြင့် မမြင်နိုင်သော ဆက်သွယ်မှု တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာလေသည်။

"ငါ ရွှေရောင် သစ်ပင်ငယ်လေးကို ပိုင်ရှင်အဖြစ် သတ်မှတ်နိုင်သွားပြီလား"

မုန်လဲ့ အလွန် အံ့အားသင့်သွားလေသည်။