အခန်း ၃၀၉

အခန်း ၃၀၉။ အိမ်သစ်နှင့် မိစ္ဆာနတ်ဘုရားများ ရောက်ရှိလာခြင်း

"ဟူး... ဟူး... ဟူး..."

ကြမ်းတမ်းသော လေပြင်းများက ရေခဲပြင်ပေါ်တွင် တိုက်ခတ်နေပြီး ဤနေရာမှာ ရေခဲနှင့် နှင်းများဖြင့် အပြည့်အဝ ဖုံးလွှမ်းနေသော ကောင်းကင်ယံတိုက်ကြီး၏ မြောက်ပိုင်း ရေခဲပြင်ပင် ဖြစ်လေသည်။

"ရွှမ်း"

ဧရာမ အမည်းရောင် အရိပ်ကြီး တစ်ခုက ရေခဲပြင်ပေါ်တွင် ရုတ်တရက် ဖြတ်သန်းသွားပြီး လူပေါင်း သောင်းနှင့်ချီသော လူအုပ်ကြီး တစ်ခုက လေထဲတွင် ပျံသန်းလာခြင်းပင် ဖြစ်လေသည်။

အနီးကပ် ကြည့်လိုက်သောအခါ အဝတ်အစား စုတ်ပြတ်နေသော သားရဲလူသား သောင်းနှင့်ချီ ရှိနေပြီး သူတို့၏ မျက်နှာများမှာ အလွန် ကြောက်လန့်နေကာ မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့နေကြလေသည်။

ထိုသားရဲလူသားများ၏ အထက်တွင်တော့ လက်များစွာ ပါရှိသော ဘီမွန်ကြီး တစ်ကောင် ရှိနေပြီး မုန်လဲ့၏ မှော်အိမ်မွေးသားရဲ ဆာလပ်စ် ပင် ဖြစ်လေသည်။

"အားလုံး နားထောင်ကြ"

ဆာလပ်စ် က ပျံသန်းရင်း သားရဲလူသားများကို နှစ်သိမ့်ပေးနေလေသည်။ "အခု မင်းတို့ကို ခေါ်သွားမယ့် အိမ်သစ် ဆိုတာ တိုက်ကြီး အသစ် တစ်ခုပဲ... အဲဒီမှာ မြေကျယ်ပြီး ပစ္စည်းတွေ ပေါများတယ်... ပြီးတော့ သဘာဝ အရင်းအမြစ်တွေ အများကြီး ရှိတဲ့ အကောင်းဆုံး နေထိုင်စရာ နေရာ တစ်ခုပဲ"

"အဲဒီကို ရောက်ရင် မင်းတို့နဲ့ ယှဉ်ပြိုင်မယ့်သူ မရှိဘူး... မင်းတို့ရဲ့ အစားအစာတွေကို လုယူမယ့်သူ မရှိဘူး... ပြီးတော့ မင်းတို့ကို တိုက်ခိုက်မယ့် ရက်စက်တဲ့ မှော်သားရဲတွေလည်း မရှိဘူး... မင်းတို့က လွတ်လွတ်လပ်လပ် မျိုးပွားပြီး အဲဒီနေရာကို မင်းတို့ရဲ့ အိမ်သစ် အဖြစ် ဖန်တီးလို့ ရတယ်"

သားရဲလူသားများမှာ တစ်ဝက် ယုံတစ်ဝက် မယုံ ဖြစ်နေကြလေသည်။ မြေကျယ်ပြီး ပစ္စည်းတွေ ပေါများတယ် ဟုတ်လား... သဘာဝ အရင်းအမြစ်တွေ အများကြီး ရှိတယ် ဟုတ်လား... တိုက်ခိုက်မယ့်သူ မရှိဘူး ဟုတ်လား။

တကယ်ပဲ ဒီလို ကောင်းတဲ့ နေရာမျိုး ရှိလို့လား။

သံသယများဖြင့် သူတို့သည် မြောက်ပိုင်း ရေခဲပြင်၏ ပို့ဆောင်ရေး မှော်အစီအရင် အရှေ့သို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိလာကြပြီး ဆာလပ်စ် က သားရဲလူသားများကို ခေါ်ကာ ပို့ဆောင်ရေး မှော်အစီအရင်မှ တစ်ဆင့် မိစ္ဆာနဂါး တိုက်ကြီးသို့ ရောက်ရှိသွားလေသည်။

"မြင်ကြလား... ဒါက မင်းတို့ရဲ့ အိမ်သစ်ပဲ"

ဆာလပ်စ် က အဆုံးအစမရှိအောင် ကျယ်ပြောလှသော မိစ္ဆာနဂါး တိုက်ကြီးကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ စိတ်အားထက်သန်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒီမှာ စိမ်းလန်းစိုပြည်တဲ့ မြက်ခင်းပြင်တွေ ရှိတယ်... ထူထပ်တဲ့ သစ်တောတွေ ရှိတယ်... ကြည်လင်တဲ့ မြစ်တွေ ရှိတယ်... ပြီးတော့ မြေသြဇာ ကောင်းတဲ့ မြေတွေ ရှိတယ်"

သားရဲလူသားများမှာ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး လောကသစ်ကြီးကို ငေးကြည့်နေကြရာ အဆုံးအစမရှိသော စိမ်းလန်းသည့် မြက်ခင်းပြင်များ၊ ပင်လယ်ပြင်ကြီးအလား ထူထပ်သော သစ်တောများနှင့် မြေကြီးပေါ်တွင် ငွေရောင် မြွေကြီးများအလား ဖြတ်သန်း စီးဆင်းနေသော မြစ်ကြီးများကို တကယ်ပင် တွေ့လိုက်ကြရလေသည်။

ဒါပေမဲ့ ထူးဆန်းတာက...

မှော်သားရဲ တစ်ကောင်မှ မတွေ့ရဘူး။

လူသား တစ်ယောက်မှ မတွေ့ရဘူး။

ဧရာမ နဂါး တစ်ကောင်မှ မတွေ့ရဘူး။

"ဒီမှာ... မင်းတို့ စိတ်ကြိုက် စိုက်ပျိုးလို့ ရတယ်... စိတ်ကြိုက် တိရစ္ဆာန်တွေ မွေးလို့ ရတယ်... စိတ်ကြိုက် ငါးဖမ်းလို့ ရတယ်... ပြီးတော့ သစ်သီးတွေ ခူးပြီး ဘဝကို လွတ်လွတ်လပ်လပ် ခံစားလို့ ရတယ်"

ဆာလပ်စ် က အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "အခု... ငါ မင်းတို့ကို အိမ်သစ်ဆီ ခေါ်သွားမယ်"

မကြာမီ သူတို့သည် မြက်ခင်းပြင်နှင့် သစ်တော စပ်ကြားရှိ နေရာတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာကြပြီး ဆာလပ်စ် က သားရဲလူသားများကို ချပေးလိုက်ကာ အစားအစာများနှင့် မျိုးစေ့များ အမြောက်အမြားကို ထုတ်ပေးလိုက်လေသည်။

"အိမ်သစ်ကနေ ကြိုဆိုပါတယ် ပြည်သူတို့"

...

အလားတူ ကိစ္စမျိုးက တခြား လောကများတွင်လည်း ဖြစ်ပျက်နေလေသည်။

အမည်းရောင် နဂါး ဆာနီရယ်၊ ကျဆင်းသွားသော တိုက်တန် ဘာဘရူးစ်၊ ရေဘဝဲ မှော်ဆရာ မာဗင်၊ အဂ္ဂိရတ် သက်ရှိ လိုက်လံ သတ်ဖြတ်သူ၊ အမည်းရောင် ကျားသစ် နတ်ဘုရားမ နာဂျီယာ၊ မိုးကြိုး ဘုရင်မ ဆယ်စီယာ၊ နှင်းလွင့် ဓားသူတော်စင် ဂေရန်၊ ပင့်ကူ နတ်ဘုရားမ ရိုစီ၊ အမှောင် အယ်လ်ဖ် ဘုရင်မ နာဂျာရိုစီ နှင့် အမှောင် မိကျောင်းလိပ် ဘုရင် အန်တူအန် တို့လည်း လူများ ပြောင်းရွှေ့သည့် ကိစ္စများဖြင့် အလုပ်များနေကြလေသည်။

လူတိုင်းက မမောမပန်းဘဲ ကိုယ်တိုင် ကိုယ်ကျ လုပ်ဆောင်နေကြလေသည်။

လူတိုင်းက ပြုံးရွှင်နေပြီး မျှော်လင့်ချက်များ ပြည့်နှက်နေကြလေသည်။

အရင်က သူတို့တွင် ကိုယ်ပိုင် နယ်မြေ မရှိခဲ့သဖြင့် မြေအောက် ကမ္ဘာထဲတွင် ပုန်းအောင်းပြီး ခက်ခဲစွာ ရှင်သန်ခဲ့ရသည် မဟုတ်လော။

ယခုအခါ ဤမျှ ကောင်းမွန်သော အရင်းအမြစ်များ သူတို့ အရှေ့တွင် ရှိနေပြီ ဖြစ်ရာ ဘယ်လိုလုပ် လက်လွှတ်ခံနိုင်မည်နည်း။

လောက ၄၈ ခု အပြည့် ယုံကြည်သူများ ပြည့်နှက်နေပြီး သူတို့အတွက် မရေမတွက်နိုင်သော ယုံကြည်မှု စွမ်းအားများ ထောက်ပံ့ပေးမည့် နေ့ကို သူတို့ အရမ်း မြင်ချင်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။

ယုံကြည်မှုတွေ ရှိရင်... နတ်ဘုရား စွမ်းအားတွေ အဖြစ် ပြောင်းလဲလို့ ရပြီလေ။

ယုံကြည်မှုတွေ ရှိရင်... နတ်ဘုရားဝိညာဉ်ကို ခိုင်မာအောင် လုပ်လို့ ရပြီလေ။

အဲဒီနေ့ ရောက်လာရင် ဘယ်လောက်တောင် ကောင်းလိုက်မလဲ။

စကားတစ်ခွန်းတည်းနဲ့ ပြောရရင်တော့... ကောင်းတယ်။

ဤသားရဲလူသား အုပ်စုကို နေရာချပေးပြီးနောက် ဆာလပ်စ် က မြောက်ပိုင်း ရေခဲပြင်သို့ ပို့ဆောင်ရေး မှော်အစီအရင်မှ တစ်ဆင့် ပြန်လာခဲ့ပြီး ဤအချိန်တွင် အံ့ဩစရာကောင်းသော မြင်ကွင်းတစ်ခုကို မြင်တွေ့လိုက်ရလေသည်။

ကောင်းကင်ယံတွင် ဧရာမ အမည်းရောင် အပေါက်ကြီး တစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး အမည်းရောင် တွင်းကြီး တစ်ခုအလား ကောင်းကင်တွင် နေရာယူထားကာ မည်မျှ ကြီးမားသည်ကို အတိအကျ မသိရပေ။

သို့သော် အဝေးကြီးမှ မြောက်ပိုင်း ရေခဲပြင်တွင် ရပ်နေသည့်တိုင် ဤအမည်းရောင် အပေါက်ကြီး၏ အချင်းမှာ မီတာ ၁၀၀ ကျော် ရှိမည်ဟု ခန့်မှန်း၍ ရနိုင်လေသည်။

ဒီလောက် အဝေးကြီးကတောင် အချင်း မီတာ ၁၀၀ လောက် ရှိတယ်ဆိုတော့... အမည်းရောင် အပေါက်ကြီးက ဘယ်လောက်တောင် ကြီးမလဲ ဆိုတာ ခန့်မှန်းကြည့်လို့ ရနိုင်သည်။

"ဝုန်း"

အမည်းရောင် အလင်းတန်း တစ်ခုက အမည်းရောင် အပေါက်ကြီးထဲမှ ရုတ်တရက် ပန်းထွက်လာပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ တည့်တည့် ကျဆင်းလာကာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ဆက်စပ်နေသော အမည်းရောင် အလင်းတန်း တိုင်ကြီး တစ်ခု အဖြစ် ဖြစ်ပေါ်လာလေသည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိအားကြီး တစ်ခုက အမည်းရောင် အလင်းတန်း တိုင်ကြီးထဲမှ လှိုင်းလုံးကြီးများအလား ပျံ့နှံ့လာပြီး ကောင်းကင်ယံတိုက်ကြီး တစ်ခုလုံးသို့ ချက်ချင်း လွှမ်းခြုံသွားလေသည်။

"ဗုန်း"

ဖိအားများ ဖြတ်သန်းသွားသော နေရာတိုင်းတွင် သာမန် လူသားများရော မြင့်မြတ်သော နယ်မြေ အဆင့်ရှိသူများပါ အားလုံး မထိန်းချုပ်နိုင်ဘဲ မြေပြင်ပေါ်သို့ ဒူးထောက်ကျသွားကြပြီး ရင်ဘတ်ထဲတွင် ကျောက်တုံးကြီး တစ်တုံး ဖိထားသကဲ့သို့ အသက်ရှူရ ခက်ခဲလာကြလေသည်။

"မုန်လဲ့ နတ်ဘုရား... ဒါ... ဒါ ဘာဖြစ်တာလဲ"

"ကောင်းကင်ဘုံက မိစ္ဆာတွေ ဆင်းလာတာလား"

"မုန်လဲ့ နတ်ဘုရား ကယ်ပါ... မုန်လဲ့ နတ်ဘုရား ကယ်ပါ"

လူများ အားလုံး အလွန် ကြောက်လန့်နေကြပြီး အလျင်အမြန် ဆုတောင်းနေကြလေသည်။

"ပြဿနာ အကြီးကြီး တက်ပြီ"

ဆာလပ်စ် မျက်နှာ အလွန် ပျက်သွားပြီး မုန်လဲ့ အင်ပါယာ နန်းတော် ရှိရာသို့ အလင်းတန်း တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ပျံသန်းသွားလေသည်။ ဆာနီရယ်၊ နာဂျီယာ နှင့် အခြားသူများလည်း အလားတူပင် ဖြစ်လေသည်။

"အား..."

အလွန် ကျယ်လောင်သော နဂါး ဟိန်းဟောက်သံကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီး လူများ အားလုံး မော့ကြည့်လိုက်သောအခါ အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နဂါးခေါင်းကြီး တစ်ခုက အမည်းရောင် အပေါက်ကြီးထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ကြရလေသည်။

ထို့နောက်တွင်တော့ နဂါး ခန္ဓာကိုယ်၊ နဂါး အတောင်ပံ၊ နဂါး အမြီး...

ဤသည်မှာ အရှည် ကျန်း တစ်သိန်း ကျော် ရှိပြီး တစ်ကိုယ်လုံး မည်းနက်နေကာ အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ရုပ်ရည် ရှိသည့် အမှောင် မိစ္ဆာနဂါးကြီး တစ်ကောင် ဖြစ်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မိစ္ဆာ အရှိန်အဝါများကို ထုတ်လွှတ်နေလေသည်။

"ဧရာမ နဂါး... ဧရာမ နဂါးပဲ"

"ဘုရားရေ... ဧရာမ နဂါးတွေ ပြန်လာပြီ"

"ဧရာမ နဂါးတွေ ပြန်လာပြီ"

နဂါးနတ်ဘုရား အင်ပါယာ က ပျက်စီးသွားသည်မှာ သိပ်မကြာသေးဘဲ နဂါးနတ်ဘုရား၏ ယုံကြည်မှုများကလည်း လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခြင်း မရှိသေးရာ လူများက အလွန် ကြမ်းကြုတ်ရက်စက်သော နဂါးများကို ဘယ်လိုလုပ် မမှတ်မိဘဲ နေမည်နည်း။

တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် အမုန်းတရား၊ ဒေါသ၊ ကြောက်ရွံ့မှု အစရှိသော အပျက်သဘောဆောင်သည့် ခံစားချက်များက ကောင်းကင်ယံတိုက်ကြီးကို လွှမ်းခြုံသွားပြီး လူများ အားလုံး အလွန် ကြီးမားသော ကြောက်ရွံ့မှုများ ထဲသို့ ကျရောက်သွားကြလေသည်။

"အား..."

"ဘယ်လောက်တောင် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ မိစ္ဆာ အရှိန်အဝါလဲ"

"ဒါ အမှောင် မိစ္ဆာနဂါး တစ်ကောင်ပဲ"

"သခင့်ရဲ့ ခန့်မှန်းချက်က တကယ်ပဲ မှန်နေတာပဲ"

ဆာလပ်စ် က လျင်မြန်စွာ ပျံသန်းရင်း အမည်းရောင် အပေါက်ကြီးထဲမှ ထွက်လာသော အမှောင် မိစ္ဆာနဂါး ကို မျက်တောင်မခတ်ဘဲ စိုက်ကြည့်နေလေသည်။

"ဒါပေမဲ့ အလယ်အလတ် နတ်ဘုရား အဆင့် ရှိတဲ့ အမှောင် မိစ္ဆာနဂါး တစ်ကောင်တည်း နဲ့တော့ လာပြီး ပြဿနာ ရှာချင်နေတာလား... တကယ်ကို သေချင်နေတာပဲ"

"အား..."

ဆာလပ်စ် လှောင်ပြောင်နေစဉ်မှာပင် နောက်ထပ် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ခေါင်းကြီး တစ်ခုက အမည်းရောင် အပေါက်ကြီးထဲမှ ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မိစ္ဆာ အရှိန်အဝါများကို ထုတ်လွှတ်နေပြန်လေသည်။

နဂါး ခန္ဓာကိုယ်... ကျန်း တစ်သိန်း။

"နောက်ထပ် အမှောင် မိစ္ဆာနဂါး တစ်ကောင်ပဲ" ဆာလပ်စ် ရင်ထဲ အနည်းငယ် လေးလံသွားသော်လည်း "ဒါပေမဲ့ ကိစ္စ မရှိပါဘူး... သခင်က လောကအရှင်သခင် ပဲလေ... အလယ်အလတ် နတ်ဘုရား နှစ်ပါး လာလည်း ဘာဖြစ်လဲ" ဟု တွေးလိုက်မိသည်။

"ဂါးးး..."

သို့သော် နှမြောစရာ ကောင်းသည်မှာ ဒုတိယမြောက် အမှောင် မိစ္ဆာနဂါး အပြီးတွင် နောက်ထပ် အမှောင် မိစ္ဆာနဂါးများ တစ်ကောင်ပြီး တစ်ကောင် အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာပြီး ပျားအုံကို အထိုးခံရသကဲ့သို့ မဆုံးနိုင်အောင် ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

တစ်မိနစ်ပင် မကြာမီ အချိန်အတွင်း အမည်းရောင် အပေါက်ကြီးထဲမှ အမှောင် မိစ္ဆာနဂါး အကောင် ၅၀ ထွက်ပေါ်လာပြီး တစ်ကောင်စီတိုင်းက အရှည် ကျန်း တစ်သိန်း ရှိကာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မိစ္ဆာ အရှိန်အဝါများကို ထုတ်လွှတ်နေကြလေသည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင်တော့ ဆာလပ်စ် လုံးဝ မတည်ငြိမ်နိုင်တော့ဘဲ မျက်လုံးများထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ ပေါ်လာလေသည်။

"သေနာကောင်တွေ... ဒီလောက် အများကြီး အမှောင် မိစ္ဆာနဂါးတွေ ဘယ်က ရောက်လာတာလဲ... သူတို့ ဘယ်ကနေ ထွက်လာတာလဲ"

ဆာလပ်စ် ကို ဘယ်သူကမှ အဖြေမပေးပါဘူး။

ဆာနီရယ် နဲ့ တခြား သူတွေကိုလည်း ဘယ်သူကမှ အဖြေမပေးပါဘူး။

ပြည်သူတွေကိုလည်း ဘယ်သူကမှ အဖြေမပေးပါဘူး။

“ဂါးးးး..."

"ဂါးးးး..."

"ဂါးးးး..."

အမှောင် မိစ္ဆာနဂါး ၅၀ က ကောင်းကင်ယံတွင် ပျံဝဲနေပြီး ကောင်းကင်သို့ မော့ကာ အသံကုန် ဟိန်းဟောက်လိုက်ရာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို တုန်ခါသွားစေသော နဂါး ဟိန်းဟောက်သံကြီးများ ထွက်ပေါ်လာပြီး မြင်းတစ်သောင်း ပြိုင်တူ ဟီနေသကဲ့သို့၊ အမြောက် တစ်သောင်း ပြိုင်တူ ပစ်ခတ်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေလေသည်။

"ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း..."

ကျယ်လောင်လှသော အသံလှိုင်းများက ရောနှောသွားပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို တုန်ခါသွားစေသော လှိုင်းလုံးကြီးများ အဖြစ် ပေါက်ကွဲသွားကာ လေဟာနယ်မှာ အပိုင်းပိုင်း ကွဲထွက်သွားပြီး အမှုန်အမွှားများ အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလေသည်။

တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ပြာလဲ့နေသော ကောင်းကင်ကြီးမှာ မည်းနက်သော ငရဲ တစ်ခု အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လေဟာနယ် အက်ကွဲကြောင်းများ ပေါ်လာကာ ကမ္ဘာပျက်မည့် နေ့ ရောက်လာသကဲ့သို့ ဖြစ်နေလေသည်။