အခန်း ၃၁၂

အခန်း ၃၁၂။ မိစ္ဆာနဂါးကို ချက်ချင်း သတ်ဖြတ်ခြင်းနှင့် မုန်လဲ့ကို ဝိုင်းရံ တိုက်ခိုက်ခြင်း

မုန်လဲ့နှင့် အမှောင် မိစ္ဆာနဂါး နဂါး ၁ တို့၏ တိုက်ပွဲက ဤမျှ မြန်ဆန်စွာ ပြီးဆုံးသွားမည်ဟု မည်သူမျှ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။

နဂါး ခန္ဓာကိုယ် အရှည် ကျန်း တစ်သိန်း ရှိပြီး အလယ်အလတ် နတ်ဘုရား အဆင့်နှင့် ညီမျှသော အမှောင် မိစ္ဆာနဂါးကြီးက ခေါင်း အဖောက်ခွဲခံလိုက်ရပြီး ချက်ချင်း သေဆုံးသွားသည်တဲ့လား။

ဒါက ဘယ်လောက်တောင် ကွာဟချက် ကြီးမားသလဲ။

"အလယ်အလတ် နတ်ဘုရား အဆင့်ရှိတဲ့ အမှောင် မိစ္ဆာနဂါး ကို တစ်ချက်တည်းနဲ့ သတ်ပစ်လိုက်တယ်... ဒီလူသားရဲ့ စွမ်းအားက ထပ်ပြီး တိုးတက်လာပြန်ပြီ"

"သူ့ဆီမှာ တကယ်ပဲ ကြီးမားတဲ့ လျှို့ဝှက်ချက် တစ်ခု ရှိနေတာပဲ"

အဝေးရှိ လေဟာနယ် တစ်နေရာတွင် သားရဲနတ်ဘုရားနှင့် တိုက်တန် ဧရာမ နတ်ဘုရားတို့က တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီး သူတို့ နှစ်ယောက်လုံး၏ မျက်လုံးများထဲတွင် လေးနက်မှုနှင့် အလွန် အံ့အားသင့်မှုများကို တွေ့မြင်လိုက်ကြရလေသည်။

မုန်လဲ့၏ တိုးတက်လာသော အရှိန်အဟုန်က အလွန် မြန်ဆန်လွန်းလှပြီး နှစ် ၁၀ နှစ်တောင် မပြည့်သေးသည့် အချိန်အတွင်းမှာပင် ဤမျှအထိ ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်လေသည်။

၁၀ နှစ်။

အားနည်းပြီး အဆင့်အတန်းနိမ့်ကျသော လူသား ကလေးငယ် တစ်ယောက်ကနေ အခု မိစ္ဆာနတ်ဘုရား တစ်ပါးကို တစ်ချက်တည်းနဲ့ သတ်ပစ်နိုင်တဲ့ အဆင့်အထိ ရောက်လာတယ် ဆိုတော့... ဒါက ဘယ်လောက်တောင် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ လေ့ကျင့်မှု အရှိန်အဟုန်လဲ။

ကျယ်ပြောလှသော လေဟာနယ် ကမ္ဘာကြီး တစ်ခုလုံးကို ကြည့်လျှင်တောင် မုန်လဲ့လို အရူးအမူး ပါရမီရှင်မျိုးကို ရှာတွေ့ဖို့ ဆိုတာ အလွန် ခဲယဉ်းလှသည်။

အရမ်း မြန်လွန်းတယ်။

တကယ်ကို အရမ်း မြန်လွန်းတယ်။

"ကြီးမားတဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်... ဒီလူသားဆီမှာ ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးကို တုန်ခါသွားစေနိုင်တဲ့ ကြီးမားတဲ့ လျှို့ဝှက်ချက် တစ်ခု သေချာပေါက် ရှိရမယ်"

တိုက်တန် ဧရာမ နတ်ဘုရားက လက်သီးကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်လိုက်ပြီး "ဒီသေနာကောင် ဟယ်ရီဘတ်... ငါတို့ကို လျှို့ဝှက်ထားရဲတယ်ပေါ့" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"သူက တကယ်ကို သေသင့်တဲ့ ကောင်ပဲ"

သားရဲနတ်ဘုရား၏ မျက်နှာက ပိုမို ကြည့်ရဆိုးလာပြီး "ဒီလိုမှန်း သိခဲ့ရင် အရင်တုန်းက သူ ငါ့ဆီ လာတုန်းက ငါ အရာအားလုံးကို အရင်းအနှီး လုပ်ပြီး သူ့ကို ဖမ်းခဲ့ရမှာ... ဒါပေမဲ့ အခု ဘာပြောပြော နောက်ကျသွားပြီ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"နောက်ကျသွားပြီလား... အဲဒီလိုတော့ မဟုတ်သေးပါဘူး"

တိုက်တန် ဧရာမ နတ်ဘုရား၏ မျက်လုံးများ တောက်ပလာပြီး "ဒီမိစ္ဆာနတ်ဘုရား တွေက ရည်ရွယ်ချက် အောင်မြင်သွားရင် ကောင်းကင်ယံတိုက်ကြီးကနေ ပြန်ထွက်သွားကြမှာပဲ... အဲဒီအချိန်ကျရင် အဲဒါက ငါတို့အတွက် အခွင့်အရေး ဖြစ်လာနိုင်တယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

သားရဲနတ်ဘုရား တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ရီသွားပြီး တိုက်တန် ဧရာမ နတ်ဘုရားကို ကြည့်ကာ "ခရိုနိုစ်... မင်း ဆိုလိုချင်တာက..."

"မင်းနဲ့ ငါ ပူးပေါင်းပြီး ဒီမိစ္ဆာနတ်ဘုရား တွေကို လမ်းကနေ ဖြတ်တိုက်ကြမယ်လေ... ငါတို့ နှစ်ယောက်ရဲ့ စွမ်းအားနဲ့ဆို သေချာပေါက် အောင်မြင်မှာပါ" တိုက်တန် ဧရာမ နတ်ဘုရားက ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

သားရဲနတ်ဘုရား ရင်ခုန်သွားပြီး ချက်ချင်း သဘောတူလိုက်လေသည်။ "ကောင်းပြီ... ရည်ရွယ်ချက် အောင်မြင်သွားရင် ဒီလျှို့ဝှက်ချက်ကို ငါတို့ နှစ်ယောက် အတူတူ မျှဝေကြမယ်... ရတနာ ဆိုရင်လည်း တစ်ယောက် တစ်ဝက် ခွဲကြမယ်"

"သဘောတူတယ်"

...

"အဆင့်နိမ့်ကျတဲ့ ပိုးကောင်... မင်းက နဂါး ၁ ကို သတ်ရဲတယ်ပေါ့"

နဂါး ၂ က ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး မျက်လုံးများထဲတွင် အဆုံးအစမရှိသော အမုန်းတရားများနှင့် ဒေါသမီးများ တောက်လောင်နေလေသည်။

သူတို့ အမှောင် မိစ္ဆာနဂါးများသည် ငယ်စဉ်ကတည်းက သခင်၏ ပြုစုပျိုးထောင်မှုကို ခံခဲ့ရပြီး အသက်ရှင်ခြင်း သေဆုံးခြင်း ဆိုသည်မှာ သူတို့၏ ဆန္ဒအလျောက် မဟုတ်ဘဲ သခင်၏ အမိန့်ကိုသာ နာခံကာ နေ့ရောညပါ လေ့ကျင့်နေခဲ့ကြရသူများ ဖြစ်လေသည်။

နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်လာသောအခါ သူတို့ အချင်းချင်း ကြားတွင် နက်ရှိုင်းသော သံယောဇဉ်များ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့ပြီး ယခုအခါ နဂါး ၁ က မုန်လဲ့၏ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်ကို မြင်သောအခါ နဂါး ၂ က ဘယ်လိုလုပ် မမုန်းဘဲ နေမည်နည်း။

"သေ... သေလိုက်စမ်း"

နဂါး ၂ က အဆက်မပြတ် ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး နဂါးလက်သည်း နှစ်ဖက်ဖြင့် ပြိုင်တူ ရိုက်ချလိုက်ကာ မုန်လဲ့ကို အသားစင်းပစ်တော့မည့်အလား ဖြစ်နေလေသည်။

"လာစမ်းပါ"

မုန်လဲ့က ရှောင်တိမ်းခြင်း လုံးဝ မရှိဘဲ လက်နှစ်ဖက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ ရိုက်ချလာသော နဂါးလက်သည်း နှစ်ဖက်ကို ချက်ချင်း ဖမ်းဆုပ်လိုက်လေသည်။

"အား..."

နဂါး ၂ က ပါးစပ်ကို ဟကာ အဆုံးအစမရှိသော ဖျက်ဆီးခြင်း စွမ်းအားများ ပါဝင်သည့် နဂါးမီးတောက် တစ်ခုကို မှုတ်ထုတ်ရန် ပြင်လိုက်လေသည်။ ဤနဂါးမီးတောက်သာ မှုတ်ထုတ်လိုက်ပါက မုန်လဲ့၏ မျက်နှာကို တည့်တည့် ထိမှန်သွားမည်မှာ သေချာလှပေသည်။

"ဟွန့်"

မုန်လဲ့က ဘယ်လိုလုပ် အဲဒီလို ဖြစ်ခွင့်ပေးမှာလဲ။ ကျောဘက်မှ နောက်ထပ် လက်တစ်ဖက် ထွက်ပေါ်လာပြီး နဂါး ၂ ၏ မေးစေ့ကို လေထဲတွင် အမြောက်ဆံ တစ်ခုအလား ပြင်းထန်စွာ ထိုးချလိုက်ရာ နဂါး ၂ ၏ ခေါင်းမှာ နောက်သို့ လန်သွားပြီး ပါးစပ်ထဲမှ နဂါးမီးတောက်များက မုန်လဲ့၏ ခေါင်းပေါ်မှ ဖြတ်သန်းသွားကာ အလွတ် ထွက်သွားလေသည်။

"သေလိုက်စမ်း ပိုးကောင်"

မုန်လဲ့၏ တတိယမြောက် လက်က နဂါး ၂ ၏ လည်ပင်းကို ညှစ်ထားလိုက်ပြီး အားကုန်သုံးကာ ညှစ်လိုက်ရာ 'ခွပ်' ဆိုသော အသံနှင့်အတူ နဂါး ၂ ၏ လည်ပင်းမှာ ချက်ချင်း ကျိုးကြေသွားလေသည်။

နဂါး ၂ ၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး လည်ပင်း ကျိုးသွားသဖြင့် အသက်ရှူ၍ မရတော့ပေ။

"သေစမ်း"

မုန်လဲ့၏ ကိုယ်ပေါ်မှ သစ်နွယ်ပင် ရာနှင့်ချီ ထွက်ပေါ်လာပြီး မြွေဆိုးများအလား နဂါး ၂ ၏ ဧရာမ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးကို ရစ်ပတ်ကာ အသက်စွမ်းအင်များကို ရူးသွပ်စွာ စုပ်ယူနေလေသည်။

"ဂလု... ဂလု..."

"ဂလု... ဂလု..."

သန့်စင်သော အသက်စွမ်းအင်များက သစ်နွယ်ပင်များမှ တစ်ဆင့် မုန်လဲ့၏ ခန္ဓာကိုယ် အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာပြီး ခြေလက်များ၊ ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါများနှင့် ခန္ဓာကိုယ်၏ နေရာတိုင်းသို့ ပျံ့နှံ့သွားလေသည်။

ဘယ်လောက်တောင် နေလို့ကောင်းသလဲ ဆိုတာ ပြောပြစရာတောင် မလိုတော့ဘူး။

"ဒီခံစားချက်ပဲ"

မုန်လဲ့ မျက်လုံးများ မှိတ်ကာ တစ်ကိုယ်လုံးကို လွှမ်းခြုံသွားသော နွေးထွေးသည့် ခံစားချက်ကို အပြည့်အဝ ခံစားနေလေသည်။

"ဒီလောက် အသက်စွမ်းအင် အများကြီးကို စုပ်ယူပြီးမှတော့ နတ်ဘုရား ခန္ဓာကိုယ်က အဆင့် မတက်ဘူး ဆိုတာ ငါ လုံးဝ မယုံဘူး... တစ်ကောင်တည်းနဲ့ မရရင် နှစ်ကောင် စုပ်ယူမယ်၊ နှစ်ကောင်နဲ့ မရရင် သုံးကောင် စုပ်ယူမယ်... နတ်ဘုရား ခန္ဓာကိုယ် လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားတဲ့ အထိ ဆက်ပြီး စုပ်ယူနေမယ်"

"ဂလု... ဂလု..."

မုန်လဲ့၏ ရူးသွပ်စွာ စုပ်ယူမှု အောက်တွင် နဂါး ၂ မှာ မျက်စိဖြင့် မြင်နိုင်သော အမြန်နှုန်းဖြင့် ပိန်ချုံးသွားပြီး တစ်မိနစ်ပင် မကြာမီ အချိန်အတွင်း ခြောက်သွေ့နေသော အရိုးစု တစ်ခု အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလေသည်။

အရိုးပေါ် အရေတင် ဖြစ်သွားပြီး နဂါး အရေခွံ ဖုံးအုပ်ထားသော အရိုးစုကြီး တစ်ခု ဖြစ်သွားလေသည်။

မုန်လဲ့က လက်ဝှေ့ယမ်းကာ နဂါး ၂ ၏ အရိုးစုကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီးနောက် နဂါးနတ်ဘုရားကို ကြည့်လိုက်လေသည်။

ယခု သူ့ရှေ့တွင် ရှိနေသော နဂါးနတ်ဘုရားမှာ နတ်ဘုရား စွမ်းအား ကိုယ်ပွား တစ်ခုသာ ဖြစ်ပြီး အစစ်အမှန် ကိုယ်ခန္ဓာကိုယ်တိုင် ရောက်ရှိလာခြင်း မဟုတ်ကြောင်း မုန်လဲ့ သိထားလေသည်။

"မင်းက နဂါး ၁ နဲ့ နဂါး ၂ ကိုတောင် သတ်ပစ်လိုက်တယ်ပေါ့"

နဂါးနတ်ဘုရား အလွန် ကြောက်လန့်နေပြီး မျက်လုံးများထဲတွင် မယုံနိုင်မှုများ ပြည့်နှက်နေလေသည်။ နဂါး ၁ နှင့် နဂါး ၂ မည်သူမဆို သူ၏ အစစ်အမှန် ကိုယ်ခန္ဓာထက် ပိုမို အစွမ်းထက်ကြလေသည်။

သို့သော် ယခုအခါ မုန်လဲ့၏ ချက်ချင်း သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသည် ဆိုတော့... မုန်လဲ့က ဒီလောက်တောင် အစွမ်းထက်နေပြီလား။

"စိတ်မပူပါနဲ့... မင်းလည်း သေရမှာပါ"

မုန်လဲ့က အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်သည်။ "မင်း ခေါ်လာတဲ့ ဒီအမှောင် မိစ္ဆာနဂါး တွေကို ရှင်းပြီးတာနဲ့ မင်းဆီကို ငါ လာခဲ့မယ်... မင်းက ပုရွက်ဆိတ် တစ်ကောင်လို အားနည်းပေမယ့် ယင်ကောင် ခြင်ကောင် တွေထက် ပိုပြီး စိတ်အနှောင့်အယှက် ပေးတတ်လို့လေ"

"စကားပြောကတော့ ကြီးကြီးကျယ်ကျယ်ပဲ"

ထိုအချိန်တွင် အေးစက်စက် အသံ တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး အမည်းရောင် ဝတ်ရုံနှင့် လူလတ်ပိုင်းနှင့် အမှောင် မိစ္ဆာနဂါး ၄၈ ကောင်တို့မှာ အနီးသို့ ရောက်ရှိလာကြလေသည်။

"ကောင်းကင်ယံတိုက်ကြီး ကနေ ကြိုဆိုပါတယ်"

မုန်လဲ့က လက်နောက်ပစ်ကာ "မင်း ရောက်လာရုံတင် မကဘူး... အရသာရှိတဲ့ အချိုပွဲ တွေ အများကြီးကိုပါ ခေါ်လာပေးတယ် ဆိုတော့... မင်းရဲ့ စေတနာ အတွက် အရမ်း ကျေးဇူးတင်ပါတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

အမည်းရောင် ဝတ်ရုံနှင့် လူလတ်ပိုင်း မျက်နှာ အေးစက်သွားပြီး "အဆင်​နိမ့်ကျတဲ့ ကောင်... ပျော်နေလိုက်စမ်းပါဦး... နောက်ကျရင် မင်း ငိုချင်ရင်တောင် ငိုလို့ မရတော့ဘူး ဖြစ်သွားမယ်... သွား... သူ့ကို ဖမ်းစမ်း" ဟု အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ သခင်ကြီး"

အမှောင် မိစ္ဆာနဂါး ၄၈ ကောင်က အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် ဖြေကြားလိုက်ပြီးနောက် အမည်းရောင် အလင်းတန်းများ အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ မုန်လဲ့ဆီသို့ ပြေးဝင်လာကြလေသည်။

သူတို့၏ နဂါး ခန္ဓာကိုယ်များက ကြီးမားလှသော်လည်း မုန်လဲ့၏ အရပ်မှာလည်း ကျန်း တစ်သိန်း ရှိသဖြင့် ပစ်မှတ်က အလွန် ကြီးမားနေလေသည်။

"မင်းတို့က ဒီလောက်တောင် သဘောကောင်းနေမှတော့... ငါလည်း အားနာမနေတော့ဘူး" မုန်လဲ့က ကောင်းကင်သို့ မော့ကာ ရယ်မောလိုက်ပြီး လက်သီးများကို အမြောက်ဆံများအလား အဆက်မပြတ် ထိုးချလိုက်လေသည်။

"ခွပ်..."

အရှေ့ဆုံးမှ ရောက်လာသော အမှောင် မိစ္ဆာနဂါး တစ်ကောင်မှာ ခေါင်း အဖောက်ခွဲခံလိုက်ရပြီး ချက်ချင်း သေဆုံးသွားလေသည်။

ပထမဆုံး တစ်ကောင်... သေပြီ။

ထို့နောက် မုန်လဲ့က လက်ဆန့်ထုတ်ကာ အမှောင် မိစ္ဆာနဂါး တစ်ကောင်ကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်ပြီး အားကုန်သုံးကာ ဆွဲဖြဲလိုက်ရာ 'ချွတ်' ဆိုသော အသံနှင့်အတူ ထိုအမှောင် မိစ္ဆာနဂါးမှာ ထက်ပိုင်း ပြတ်သွားပြီး နဂါး သွေးများ အမြောက်အမြား ပန်းထွက်လာကာ အော်ဟစ် ညည်းတွားရင်း အချိန်ကာလ မျှော်စင်ထဲသို့ ပို့ဆောင်ခံလိုက်ရလေသည်။

ဒုတိယ တစ်ကောင်... သေပြီ။

မုန်လဲ့က လေထဲသို့ ခုန်တက်လိုက်ပြီး ညာခြေကို သံမဏိ ကြိမ်လုံး တစ်ခုအလား ပြောင်းလဲကာ တတိယမြောက် အမှောင် မိစ္ဆာနဂါး ၏ ဗိုက်ကို ပြင်းထန်စွာ ကန်ချလိုက်ရာ 'ဘုန်း' ဆိုသော အသံနှင့်အတူ ထိုအမှောင် မိစ္ဆာနဂါး ၏ ဗိုက်မှာ ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲသွားပြီး ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါ ၅ ခုလုံး ပျက်စီးသွားလေသည်။

"ဝေါ့"

ထိုအမှောင် မိစ္ဆာနဂါးမှာ ပါးစပ်မှ သွေးများ ပန်းထွက်လာပြီး အသက်အန္တရာယ် ရှိလာသဖြင့် မုန်လဲ့က အချိန်ကာလ မျှော်စင်ထဲသို့ ချက်ချင်း သိမ်းဆည်းလိုက်လေသည်။

တတိယ တစ်ကောင်... သေပြီ။

"သေနာကောင်"

"လူယုတ်မာ"

"ရွံစရာကောင်းတဲ့ ကောင်"

မုန်လဲ့က မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သူတို့၏ သူငယ်ချင်း ၃ ကောင်ကို သတ်ဖြတ်လိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ ကျန်ရှိနေသော အမှောင် မိစ္ဆာနဂါး များမှာ အလွန် အံ့အားသင့်သွားပြီး ဒေါသထွက်ကာ ကြောက်ရွံ့သွားကြလေသည်။

"တိုက်"

"အားလုံး အတူတူ တိုက်"

"သူ့ကို တစ်ကောင်ချင်းစီ သတ်ဖို့ အခွင့်အရေး မပေးနဲ့"

"သတ်..."

ရွှမ်း... ရွှမ်း... ရွှမ်း...

ကျန်ရှိနေသော အမှောင် မိစ္ဆာနဂါး ၄၅ ကောင်မှာ ချက်ချင်း လူစုခွဲလိုက်ကြပြီး မုန်လဲ့ကို ဝိုင်းရံကာ အရပ် ၄၅ မျက်နှာမှ ပြိုင်တူ တိုက်ခိုက်လာကြလေသည်။

"ငါ့ကို ဝိုင်းတိုက်ချင်တာလား"

"ငါ မကြောက်ဆုံးက ဝိုင်းတိုက်တာပဲ"

မုန်လဲ့က ကောင်းကင်သို့ မော့ကာ အသံကုန် ရယ်မောလိုက်ပြီး သူ၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ ကြွက်သားများ ရွေ့လျားလာကာ လက်များက စပါးကြီးမြွေများအလား ကိုယ်ပေါ်မှ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

အပို အလို မရှိ... အတိအကျ လက် ၁၀၀ ပင် ဖြစ်လေသည်။