အခန်း ၃၂၅
Vol. 33 Ch. 325
အခန်း ၃၂၅။ အရိုးနဂါး ကိုယ်ပွားနှင့် ဝက်ခြံ
အလယ်အလတ် လောက ၏ အရွယ်အစားမှာ အဆင့်နိမ့် ရုပ်ဝတ္ထုလောက ၏ အဆ သန်းချီ ရှိပြီး နယ်မြေ ပိုမို ကျယ်ပြန့်ရုံသာမက သက်ရှိများလည်း ပိုမို များပြားသဖြင့် လောကစွမ်းအား မှာလည်း ပိုမို ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသည်မှာ သေချာလှပေသည်။
"အလယ်အလတ် လောက ရဲ့ လောကအရှင်သခင် က သူ့ရဲ့ လောက အတွင်းမှာ ဘယ်သူ့ကိုမှ မကြောက်ဘူး... ပင်မနတ်ဘုရား လာရင်တောင် လောကအရှင်သခင် ကို ဘာမှ လုပ်လို့ မရဘူး"
ဒိုဒိုလာက သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး "ဒါကြောင့် အလယ်အလတ် လောက အရှင်သခင် ကို လောက ပင်မနတ်ဘုရား လို့လည်း ခေါ်ကြတယ်... ဆိုလိုတာက အလယ်အလတ် လောက အတွင်းမှာ လောကအရှင်သခင် က ပင်မနတ်ဘုရား နဲ့ ညီမျှတဲ့ တည်ရှိမှု တစ်ခု ဖြစ်နေလို့ပဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။
"လောက ပင်မနတ်ဘုရား"
မုန်လဲ့ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ရီသွားပြီး "ပင်မနတ်ဘုရား ဆိုတဲ့ နာမည် ကိုတောင် ယူသုံးနိုင်တယ် ဆိုတော့... အလယ်အလတ် လောက အရှင်သခင် က ဘယ်လောက်တောင် မြင့်မြတ်ပြီး အစွမ်းထက်သလဲ ဆိုတာ ငါ စဉ်းစားကြည့်လို့ ရပြီ" ဟု ပြောလိုက်သည်။
"ဟုတ်တယ်... ပင်မနတ်ဘုရား ဆိုတာ နတ်ဘုရား တွေ အားလုံးရဲ့ အထွတ်အထိပ် ဖြစ်ပြီး အမြင့်ဆုံး အဆင့် ဖြစ်ပေမယ့် လောကအရှင်သခင် ကိုတော့ ဘာမှ လုပ်လို့ မရဘူး"
ဒိုဒိုလာက သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး "အဲဒီလူတွေက အလယ်အလတ် လောက တစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်ထားတော့ လုံးဝ ပြိုင်ဘက်ကင်းတဲ့ နတ်ဘုရား ဘုရင် တွေ ဖြစ်နေပြီး ဘယ်သူမှ သူတို့ကို ဘာမှ လုပ်လို့ မရဘူး" ဟု ပြောလိုက်သည်။
"မင်း အခုလို ပြောတာကို ကြားတော့... ငါတောင် အလယ်အလတ် လောက တစ်ခုကို သိမ်းပိုက်ပြီး အလယ်အလတ် လောက အရှင်သခင် ဖြစ်ချင်လာပြီ" မုန်လဲ့ နှုတ်ခမ်းကို သပ်လိုက်လေသည်။
"စိတ်ဝင်စားတာ ပုံမှန်ပါပဲ... အလယ်အလတ် လောက အရှင်သခင် ဖြစ်လာဖို့ ဆိုတာ နတ်ဘုရား တိုင်းရဲ့ အိပ်မက် ပဲလေ... ဒါကလည်း အလယ်အလတ် လောက နဲ့ အလယ်အလတ် လောက မျိုးစေ့ တွေ ဈေးကြီးရတဲ့ နောက်ထပ် အကြောင်းရင်း တစ်ခုပဲ" ဒိုဒိုလာက သက်ပြင်းချလိုက်လေသည်။
"ဒိုဒိုလာ... ငါ နည်းနည်း တွန့်ဆုတ်သွားပြီ"
မုန်လဲ့က အဆုံးကို မမြင်ရလောက်အောင် နက်ရှိုင်းသော မိစ္ဆာ ချောက်ကမ်းပါး ကို ကြည့်ကာ "တကယ်လို့ သရဲတစ္ဆေ တိုက်ကြီး မှာလည်း လောကအရှင်သခင် ရှိနေရင်... ငါက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အန္တရာယ် ထဲ တွန်းပို့သလို ဖြစ်မနေဘူးလား" ဟု ပြောလိုက်သည်။
"ငါ စိုးရိမ်တာလည်း အဲဒါပဲ" ဒိုဒိုလာက သတိပေးလိုက်သည်။ "ဒါကြောင့်... မင်း လွယ်လွယ်နဲ့ စွန့်စားလို့ မရဘူး... အရင်ဆုံး သေချာ စုံစမ်းကြည့်ပြီးမှ ဆုံးဖြတ်တာ ပိုကောင်းမယ်"
မုန်လဲ့က ဖြည်းညင်းစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး "ဒါဆိုရင်လည်း... နတ်ဘုရား စွမ်းအား ကိုယ်ပွား ကို သုံးပြီး အရင် လမ်းသွားကြည့်တာပေါ့... နှမြောစရာ ကောင်းတာက... ငါ့ဆီမှာ နတ်ဘုရား ကိုယ်ပွား တောင် တစ်ခုမှ မရှိသေးဘူး" ဟု ပြောလိုက်သည်။
"ခုနက မင်း ချောက်နက် အရိုးနဂါး အလောင်း တစ်လောင်း ရထားတယ် မဟုတ်လား... အဲဒါကို မိစ္ဆာ ကိုယ်ပွား အဖြစ် ပြောင်းလိုက်လို့ ရတာပဲ" ဒိုဒိုလာက အကြံပေးလိုက်လေသည်။
"ငါ ဘယ်လို လုပ်ပြီး အဲဒါကို မေ့သွားရတာလဲ"
မုန်လဲ့ နဖူးကို ရိုက်လိုက်လေသည်။ ချောက်နက် အရိုးနဂါး ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အလွန် မာကျောပြီး သူ ဖောက်ခွဲလိုက်သော ခေါင်းရိုးမှလွဲ၍ အခြား အစိတ်အပိုင်းများမှာ လုံးဝ မပျက်စီးသေးသဖြင့် ၎င်းကို မိစ္ဆာ ကိုယ်ပွား အဖြစ် အသုံးပြုရန် လုံးဝ ဖြစ်နိုင်ပေသည်။
ပြောသည့်အတိုင်း လုပ်ဆောင်လိုက်လေသည်။ မုန်လဲ့က ချောက်နက် အရိုးနဂါး ၏ အလောင်းကို ချက်ချင်း ထုတ်ယူပြီး စတင် ပြုပြင် ဖန်တီးလေတော့သည်။
ကိုယ်ပွား ဖန်တီးခြင်း ဆိုသည်မှာ နတ်ဘုရား လက်နက် ဖန်တီးခြင်းနှင့် သိပ်ပြီး မကွာခြားလှပေ။ မိမိ၏ နတ်ဘုရားဝိညာဉ် အမှတ်အသားကို ထိုအရာပေါ်တွင် ချန်ထားခဲ့ပြီး စိတ်ကြိုက် ထိန်းချုပ်နိုင်အောင် ပြုလုပ်ခြင်းသာ ဖြစ်လေသည်။
ထို့ကြောင့် သိပ်မခက်ခဲလှပေ။
တစ်ခုတည်းသော ပြဿနာမှာ ချောက်နက် အရိုးနဂါး ၏ ခေါင်းရိုးမှာ ပျက်စီးသွားပြီ ဖြစ်သဖြင့် နတ်ဘုရား မီးတောက် ထည့်သွင်းရန် နေရာ မရှိတော့ခြင်းက မုန်လဲ့ အတွက် အခက်အခဲ အနည်းငယ် ဖြစ်စေခဲ့လေသည်။
ကံကောင်းသည်မှာ မုန်လဲ့တွင် ခြောက်သွေ့နေသော အလောင်းများ၊ အကြွင်းအကျန်များ၊ အရိုးများ အများအပြား ရှိနေသဖြင့် အချိန်အနည်းငယ် ယူကာ ရွေးချယ်၊ ပြုပြင်၊ ဖာထေးပြီးနောက် ခေါင်းရိုး အတု တစ်ခုကို အောင်မြင်စွာ ဖန်တီးနိုင်ခဲ့လေသည်။
အပြင်ပန်းမှ ကြည့်မည် ဆိုပါက လုံးဝ အပြစ်အနာအဆာ မရှိသော်လည်း တကယ့် လက်တွေ့တွင်မူ ခေါင်းရိုး အတုကို ဖွဲ့စည်းထားသော အရိုးများမှာ ချောက်နက် အရိုးနဂါး ၏ အရိုးများနှင့် ယှဉ်လျှင် အများကြီး နိမ့်ကျနေလေသည်။
ဤသည်မှာ ဤချောက်နက် အရိုးနဂါး ကိုယ်ပွား ၏ တစ်ခုတည်းသော အားနည်းချက် ဖြစ်လေသည်။
"နောက်ဆုံးတော့ ပြီးသွားပြီ"
မုန်လဲ့ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး နာကျင်မှုကို အံကြိတ် သည်းခံကာ နတ်ဘုရား မီးတောက် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို ခွဲထုတ်လိုက်ပြီး ချောက်နက် အရိုးနဂါး ၏ ခေါင်းရိုး အတွင်းသို့ ထည့်သွင်းလိုက်လေသည်။
ထို့နောက် ချောက်နက် အရိုးနဂါး ကို စတင် ထိန်းချုပ်လိုက်လေသည်။
"ကျွတ်... ကျွတ်... ကျွတ်..."
ချောက်နက် အရိုးနဂါး မှာ ဖြည်းညင်းစွာ စတင် လှုပ်ရှားလာလေသည်။
ခေါင်းကို ခါယမ်းခြင်း၊ အမြီးကို ဝှေ့ယမ်းခြင်း၊ ခြေထောက်ကို မြှောက်ခြင်း၊ ခြေလှမ်း လှမ်းခြင်း...
အကြိမ်ကြိမ် စမ်းသပ်ပြီးနောက် မုန်လဲ့သည် ချောက်နက် အရိုးနဂါး ကိုယ်ပွားနှင့် တဖြည်းဖြည်း ရင်းနှီးလာပြီး ထိန်းချုပ်မှုများ ပိုမို ချောမွေ့လာကာ နောက်ဆုံးတွင် အပြည့်အဝ ထိန်းချုပ်နိုင်သွားလေသည်။
"အရာအားလုံး အဆင်သင့် ဖြစ်ပြီ... ထွက်သွားလို့ ရပြီ"
မုန်လဲ့က ချောက်နက် အရိုးနဂါး ကိုယ်ပွားကို လူသား ပုံစံ အဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်ပြီး ဒိုဒိုလာနှင့် ကျောင်းအုပ်ကြီး တို့ကလည်း နတ်ဘုရား စွမ်းအား ကိုယ်ပွား တစ်ခုစီ ခွဲထုတ်လိုက်ကြကာ ဘေလီ ယာယု ၏ ဦးဆောင်မှုဖြင့် လေဟာနယ် အက်ကွဲကြောင်း အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားကြလေသည်။
"ဟူး... ဟူး... ဟူး..."
လေဟာနယ် အက်ကွဲကြောင်း အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သည်နှင့် ကြမ်းတမ်းလှသော လေဟာနယ် မုန်တိုင်းများနှင့် ကြုံတွေ့ရပြီး ကျောင်းအုပ်ကြီး၏ နတ်ဘုရား စွမ်းအား ကိုယ်ပွားမှာ စက္ကန့် အနည်းငယ်မျှပင် မခံနိုင်ဘဲ ကြမ်းတမ်းလှသော လေဟာနယ် မုန်တိုင်းများ၏ ဖျက်ဆီးခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး အမှုန့်များ အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလေသည်။
"ကျောင်းအုပ်ကြီး"
မုန်လဲ့က အော်ဟစ်လိုက်သည်။
"လေဟာနယ် မုန်တိုင်း တွေက အရမ်း ပြင်းထန်တယ်... သူ လုံးဝ မခံနိုင်ဘူး" ဒိုဒိုလာက အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး "သွားရအောင်... အရှိန်တင်ပြီး ထွက်သွားရအောင်" ဟု ပြောလိုက်သည်။
"အင်း"
စက္ကန့် အနည်းငယ် အကြာတွင် သူတို့ သုံးယောက် လေဟာနယ် အက်ကွဲကြောင်း ကို ဖြတ်ကျော်သွားပြီး လုံးဝ အသစ်ဖြစ်သော ကမ္ဘာ တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာကြလေသည်။
စိတ်ကူးထဲကလို မှောင်မိုက်နေခြင်း မရှိ၊ စိတ်ကူးထဲကလို သွေးစွန်းနေခြင်း မရှိဘဲ မိစ္ဆာများ အပြည့်အဝ ကြီးစိုးထားသော ဤသရဲတစ္ဆေ တိုက်ကြီး မှာ ကောင်းကင်ယံတိုက်ကြီး နှင့် သိပ်ပြီး မကွာခြားလှသော အသက်ဝင် လှုပ်ရှားနေသည့် ကမ္ဘာ တစ်ခု ဖြစ်နေလေသည်။
အနည်းဆုံးတော့ အပြင်ပန်း အနေအထား အရတော့ အဲဒီလို ဖြစ်နေပါတယ်။
"မှော်ဒြပ်စင် တွေက ကောင်းကင်ယံတိုက်ကြီး ရဲ့ အဆ ရာချီ ရှိပြီး လောကနိယာမ တွေကလည်း အများကြီး ပိုပြီး ရှင်းလင်းတယ်"
"ပြီးတော့ မြေဆွဲအား နဲ့ လေဟာနယ် ခိုင်မာမှု ကလည်း လုံးဝ နှိုင်းယှဉ်လို့ မရနိုင်လောက်အောင် ကွာခြားတယ်"
မုန်လဲ့က လက်သီး တစ်ချက် ထိုးချလိုက်ရာ သေးငယ်သော လေဟာနယ် အပေါက်လေး တစ်ခုသာ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး ဤစွမ်းအားမျိုး ကောင်းကင်ယံတိုက်ကြီး တွင် ဆိုလျှင် လေဟာနယ် အမြောက်အမြားကို ဖျက်ဆီးပစ်ရန် လုံလောက်လေသည်။
"အလယ်အလတ် လောက က အဲဒီလိုပဲလေ... အဆင့်နိမ့် လောက နဲ့ ယှဉ်လို့ မရဘူး"
ဒိုဒိုလာ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် လွမ်းဆွတ်မှုများ ပေါ်လာလေသည်။ "နှမြောစရာ ကောင်းတာက ဒီလို အလယ်အလတ် လောက ကြီးကို မိစ္ဆာ တွေ ကြီးစိုးထားတာပဲ... တကယ်ကို အလကား ဖြစ်သွားတာပဲ"
"ဟုတ်ပါ့ဗျာ"
မုန်လဲ့က လုံးဝ သဘောတူလိုက်ပြီး ရှေးဟောင်း မိစ္ဆာဝက် ဘေလီ ယာယု ကို ကြည့်ကာ "ဒါ ဘယ်နေရာလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။
"သခင်... ဒီနေရာက အမှောင် သစ်တော လို့ ခေါ်တယ်... ကျွန်တော့်ရဲ့ ဝက်ခေါင်း တောင်တန်း ထဲမှာ ပါတယ်"
ဘေလီ ယာယု က ရိုသေစွာ ဖြေကြားလိုက်သည်။
"သွားရအောင်... မင်းရဲ့ အသိုက်အမြုံ ကို အရင် သွားလည်ကြည့်တာပေါ့"
မုန်လဲ့က ခဏတာ စဉ်းစားပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။
"ဟုတ်ကဲ့ပါ သခင်"
သူတို့ သုံးယောက် ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားပြီးနောက် ဘေလီ ယာယု ၏ ဦးဆောင်မှုဖြင့် ၎င်း၏ အသိုက်အမြုံ ဆီသို့ ပျံသန်းသွားကြလေသည်။
မုန်လဲ့က ပျံသန်းရင်း ဤဆန်းသစ်သော ကမ္ဘာကြီးကို လေ့လာနေလေသည်။ မှော်ဒြပ်စင်များ အလွန် ပြည့်နှက်နေသဖြင့် သစ်တော အတွင်းရှိ အပင်များမှာ အလွန် ကြီးထွားနေကြလေသည်။
ထို့အပြင် အလွန် များပြားလှသော မှော်သားရဲ များလည်း နေထိုင်ကြပြီး တစ်ခါတစ်ရံ ထွက်ပေါ်လာတတ်သော မိစ္ဆာ မျိုးနွယ်စု များကို ဖယ်ထားလိုက်လျှင် ကောင်းကင်ယံတိုက်ကြီး ၏ မှော်သားရဲ သစ်တော နှင့် ဘာမှ မကွာခြားလှပေ။
မုန်လဲ့၏ နတ်ဘုရားဝိညာဉ် စွမ်းအားများက စောစောကတည်းက ပြန့်နှံ့နေပြီး ထိုမိစ္ဆာ မျိုးနွယ်စု များအတွင်းရှိ ရွှေဒင်္ဂါးများ၊ နိယာမ မူလသလင်းကျောက် များ၊ နတ်ဘုရား လက်နက်များ၊ ရတနာများ၊ နတ်ဘုရား သလင်းကျောက် များကို ရှာဖွေ သိမ်းဆည်းနေလေသည်။
မုန်လဲ့ လမ်းတစ်လျှောက်လုံး အလွယ်တကူ သိမ်းဆည်းလာခဲ့ရာ တော်တော်လေး အမြတ်ထွက်ခဲ့လေသည်။ ဤမိစ္ဆာ မျိုးနွယ်စု များမှာ များသောအားဖြင့် ဆင်းရဲကြသော်လည်း နည်းနည်းချင်း စုဆောင်းလာသောအခါ စုစုပေါင်း ပမာဏမှာ အလွန် များပြားလာလေသည်။
အတိအကျ ဘယ်လောက် ရှိလဲ ဆိုတာကိုတော့ မုန်လဲ့ လည်း မသိပေ။ ဒါက ကိုယ်ပွား တစ်ခုသာ ဖြစ်ပြီး စနစ် က သူနှင့် အတူတူ ပါမလာခဲ့ပေ။
လမ်းတစ်လျှောက်လုံး ပျံသန်းလာရင်း။
လမ်းတစ်လျှောက်လုံး သိမ်းဆည်းလာရင်း။
နှစ်ရက် အကြာတွင် မုန်လဲ့သည် ဘေလီ ယာယု ၏ အသိုက်အမြုံ သို့ နောက်ဆုံးတွင် ရောက်ရှိလာခဲ့လေသည်။
"ဒါ မင်းရဲ့ အသိုက်အမြုံ လား"
သူတို့ သုံးယောက် ဧရာမ တွင်းကြီး တစ်ခု အရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာကြလေသည်။ တွင်းကြီး၏ အချင်းမှာ အလွန် ကြီးမားပြီး ကီလိုမီတာ သောင်းနှင့်ချီ ရှိကာ တွင်းကြီး၏ အောက်ခြေတွင် ကျယ်ပြောလှသော ရှေးဟောင်း သစ်တောကြီး တစ်ခု ရှိလေသည်။
ထိုသစ်တောကြီး အတွင်းတွင် ဝက် အကောင်ရေ အမြောက်အမြား နေထိုင်ကြလေသည်။
ကျန်း တစ်သောင်း နက်တဲ့ တွင်းကြီး။
တွင်းကြီး ထဲက ဝက်တွေ။
ဒါ သဘာဝ အလျောက် ဖြစ်ပေါ်နေတဲ့ ဝက်ခြံ ကြီး တစ်ခု မဟုတ်ဘူးလား။
"ဟုတ်ပါတယ် သခင်... ဒီနေရာက ကျွန်တော့်ရဲ့ အသိုက်အမြုံ ဖြစ်တဲ့ မိစ္ဆာဝက် တွင်းကြီး ပါပဲ"
ဘေလီ ယာယု က ရိုသေစွာ ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်တော်တို့ ယာယု မိသားစု က မျိုးဆက် တစ်ဆက် ပြီး တစ်ဆက် ဒီမှာပဲ နေလာခဲ့ကြတာပါ... ဒီဝက်လေး တွေ အကုန်လုံး က ကျွန်တော့်ရဲ့ ကလေးတွေချည်းပါပဲ"
"ကောင်းပြီလေ"
မုန်လဲ့က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး "ဆင်းကြည့်ကြတာပေါ့" ဟု ပြောလိုက်သည်။
"အဖေ ပြန်လာပြီ"
"ဝါး... အဖေ"
ဘေလီ ယာယု ပြန်လာခြင်းက ဆူညံမှု အနည်းငယ် ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ပြီး မရေမတွက်နိုင်သော ဝက်ပေါက်လေး များက အရပ်ရှစ်မျက်နှာမှ စုဝေးလာကြကာ အလွန် ဝမ်းသာအားရ ကြိုဆိုကြလေသည်။
ဘေလီ က ပစ္စည်းကောင်း အပုံလိုက်ကို ထုတ်ယူကာ တွင်းကြီး အတွင်းရှိ ဝက်ပေါက်လေး များကို ခွဲဝေပေးလိုက်လေသည်။