အခန်း ၃၂၆

အခန်း ၃၂၆။ ရေခဲမိစ္ဆာ နယ်မြေစောင့်တပ် နှင့် လက်ဝါး တစ်ချက်တည်းဖြင့် ရိုက်သတ်ခြင်း

"သခင်... ဒီဝက်လေး တွေ အကုန်လုံး က ကျွန်တော့်ရဲ့ ကလေးတွေချည်းပါပဲ... သူတို့ အရွယ်ရောက်ရင် အပြင်ထွက်ပြီး အိမ်ထောင် ပြုလို့ ရပြီ" ဘေလီ ယာယု က ရှင်းပြလိုက်သည်။

"သူတို့ အကုန်လုံး က မင်းရဲ့ ကလေးတွေချည်းပဲ ဟုတ်လား"

မုန်လဲ့၏ မျက်နှာ အမူအရာမှာ အလွန် ကြည့်ရဆိုးနေလေသည်။ တွင်းကြီး အတွင်းရှိ ဝက်ပေါက်လေး အရေအတွက်က ဘယ်လောက်တောင် ရှိသလဲ ဆိုရင်... သန်းချီ မရှိရင်တောင် သိန်းချီ တော့ သေချာပေါက် ရှိလေသည်။ ဤအရာများ အားလုံးက ရှေးဟောင်း မိစ္ဆာဝက် ၏ ကလေးများချည်းပဲတဲ့လား။

ဒါက ဘယ်လောက်တောင် မျိုးပွားနိုင်စွမ်း ကြီးသလဲ။

"ဟုတ်ပါတယ် သခင်"

ဘေလီ ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဂုဏ်ယူမှုများ ပြည့်နှက်နေပြီး "ကျွန်တော်တို့ ရှေးဟောင်း မိစ္ဆာဝက် မျိုးနွယ်စု မှာ... ကလေး အများကြီး မွေးနိုင်လေလေ၊ မျက်နှာ ပိုပွင့်လေလေ ပဲ... အဲဒါက စွမ်းရည် ပိုမြင့်တယ် ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ် ပဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ထူးဆန်းတဲ့ အလှတရား စံနှုန်း ပဲ"

ရှေ့သို့ ဆက်သွားသောအခါ မုန်လဲ့သည် ဝတ်စားဆင်ယင်မှု လှပသော မိန်းမ တစ်အုပ်ကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။ အချို့မှာ ခါးတုတ်တုတ်နှင့် ဝဝဖိုင့်ဖိုင့် ဖြစ်နေပြီး အချို့မှာမူ ခန္ဓာကိုယ် ကြီးမား တုတ်ခိုင်ကာ ကြမ်းတမ်းသော ရုပ်ရည် ရှိကြလေသည်။

တစ်ယောက်စီတိုင်းက အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ရုပ်ရည် ရှိကြသော်လည်း ဘေလီ ယာယု ကို အဆက်မပြတ် မျက်စပစ် ပြနေကြရာ မုန်လဲ့မှာ တစ်ကိုယ်လုံး ကြက်သီးများ ထလာပြီး လုံးဝ သည်းမခံနိုင်တော့ပေ။

သို့သော် ဘေလီ ကတော့ ဂရုမစိုက်ဘဲ မုန်လဲ့ကို ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာ မိတ်ဆက်ပေးနေလေသည်။ "သခင်... သူတို့ အကုန်လုံး က ကျွန်တော့်ရဲ့ မိန်းမ တွေပါပဲ"

"သိ... သိသာပါတယ်"

မုန်လဲ့က နဖူးမှ ချွေးများကို သုတ်လိုက်ပြီး လုံးဝ ယုံကြည်ချက် မရှိဘဲ "မင်းက တကယ်ကို ကံကောင်းတာပဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"သေချာတာပေါ့... ကျွန်တော်တို့ ဝက်ခေါင်း တောင်တန်း မှာ... ကျွန်တော် ဘေလီ မိစ္ဆာ နတ်ဘုရား ကို အားမကျတဲ့ သူ ဘယ်သူ ရှိလို့လဲ... အရမ်း လှပတဲ့ မိန်းမ ၁၂၉,၆၀၀ တောင် ရှိတာကို အားမကျတဲ့ သူ ဘယ်သူ ရှိလို့လဲ" ဘေလီ က ဂုဏ်ယူစွာ ပြောလိုက်သည်။

"မင်း တကယ်ပဲ ကံကောင်းပါတယ်"

ထိုအချိန်တွင် အေးစက်စက် အသံ တစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာလေသည်။ "ဝက်ခေါင်း တောင်တန်း က ဘေလီ မိစ္ဆာ နတ်ဘုရား ဘယ်မှာလဲ"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ဘေလီ ၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်း ကြည့်ရဆိုးသွားပြီး "သေနာကောင်တွေ... ဒီကောင်တွေ ပြန်ရောက်လာပြန်ပြီ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ဘယ်သူ က မင်းကို ရှာနေတာလဲ"

မုန်လဲ့ မျက်ခုံးပင့်လိုက်လေသည်။

"ရေခဲမိစ္ဆာ နယ်မြေစောင့်တပ် ကလွဲရင် ဘယ်သူ ရှိဦးမှာလဲ"

ဘေလီ က အံကြိတ်ကာ ရှင်းပြလိုက်သည်။ "ကျွန်တော်တို့ ဝက်ခေါင်း တောင်တန်း က သရဲတစ္ဆေ မိစ္ဆာ နိုင်ငံ ရဲ့ ရေခဲမိစ္ဆာ နယ်မြေ အောက်မှာ ပါတာ... နှစ်တိုင်း ရေခဲမိစ္ဆာ နယ်မြေ ကို အခွန် ဆက်သရတယ်... အဲဒီ အခွန် တွေကို လာကောက်တာက ရေခဲမိစ္ဆာ နယ်မြေစောင့်တပ် တွေပဲ"

"ဒီလိုကိုး"

မုန်လဲ့က ဖြည်းညင်းစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ဒီသေနာကောင် တွေက သွေးစုပ်ဖုတ်ကောင် တွေပဲ... နှစ်တိုင်း ရေခဲမိစ္ဆာ နယ်မြေ ကို ပေးရမယ့် အခွန် တွေထဲက တစ်ဝက်က သူတို့ အိတ်ကပ် ထဲ ရောက်သွားတာ... တကယ်ကို လောဘကြီးလွန်းတယ်... ဒါပေမဲ့ သူတို့က ရေခဲမိစ္ဆာ နယ်မြေ ကို ကိုယ်စားပြုနေတော့... ကျွန်တော်တို့က သည်းခံပြီး နေရုံပဲ ရှိတာပေါ့" ဘေလီ က အလွန် မုန်းတီးစွာ ပြောလိုက်သည်။

"သွားရအောင်... အပြင်ထွက်ပြီး ကြည့်ကြတာပေါ့"

သူတို့ နှစ်ယောက် တွင်းကြီး ၏ အထက်သို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါ ငွေရောင် သံချပ်ကာ ဝတ်ဆင်ထားပြီး ခေါင်းတွင် ဦးချို နှစ်ချောင်း ပါရှိကာ ရေခဲတုံးများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော မိစ္ဆာ တစ်အုပ်ကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။ ၎င်းတို့မှာ ရေခဲမိစ္ဆာ များပင် ဖြစ်လေသည်။

ဤရေခဲမိစ္ဆာ အဖွဲ့ တွင် အကောင်ရေ အများကြီး မရှိဘဲ အကောင် ၂၀ ခန့်သာ ရှိပြီး အားလုံးနီးပါးက အဆင့်နိမ့် အဆင့် နတ်ဘုရား အဆင့်ရှိ မဟာ မိစ္ဆာဘုရင် များ ဖြစ်ကြကာ ခေါင်းဆောင် ဖြစ်သူကတော့ အစွမ်းအထက်ဆုံး ဖြစ်ပြီး အလယ်အလတ် နတ်ဘုရား အဆင့်ရှိ မိစ္ဆာ နတ်ဘုရား တစ်ပါး ဖြစ်လေသည်။

"ဘေလီ မိစ္ဆာ နတ်ဘုရား... ဒီနှစ် အတွက် အခွန် တွေ ပြင်ဆင်ပြီးပြီလား"

ခေါင်းဆောင် ရေခဲမိစ္ဆာ နတ်ဘုရား က မုန်လဲ့ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ ဘေလီ ယာယု ကိုသာ ကြည့်ကာ အထက်စီးဆန်သော လေသံဖြင့် မေးလိုက်လေသည်။

"အကုန်လုံး ဒီမှာ ရှိပါတယ်"

ဘေလီ လေပြင်းတစ်ချက် ရှူသွင်းလိုက်ပြီး လေဟာနယ် လက်စွပ် တစ်ကွင်းကို ပစ်ပေးလိုက်ရာ ၎င်းအတွင်းတွင် အခွန်များ ပါရှိလေသည်။

ရေခဲမိစ္ဆာ သားရဲ က လေဟာနယ် လက်စွပ် ကို ဖမ်းယူကာ စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ပြီးနောက် မျက်မှောင် အနည်းငယ် ကြုတ်သွားပြီး "ဘေလီ မိစ္ဆာ နတ်ဘုရား... မင်း ပြင်ဆင်ထားတဲ့ အခွန် က မလုံလောက်ဘူး" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"မလုံလောက်ဘူး ဟုတ်လား"

ဘေလီ ယာယု မျက်နှာ ပျက်သွားပြီး "အိုက်ဇိုင်းယား မိစ္ဆာ နတ်ဘုရား... အခွန် ကို အရင်နှစ် တွေက သတ်မှတ်ချက် အတိုင်း ပြင်ဆင်ထားတာပါ... ဘာလို့ ရုတ်တရက် မလုံလောက်တော့တာလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

"ငါ့ ခေါင်းကို ကြည့်စမ်း... ဒီလောက် အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စကို မေ့နေတာ... တကယ် မဖြစ်သင့်ဘူး"

အိုက်ဇိုင်းယား မိစ္ဆာ နတ်ဘုရား က နဖူးကို ရိုက်လိုက်ပြီး "ဘေလီ မိစ္ဆာ နတ်ဘုရား မသိသေးတာ ဖြစ်မယ်... နယ်စားကြီး က အမိန့်ပေးထားတယ်... ဒီနှစ် အခွန် ကို အရင်နှစ် တွေထက် တစ်ဆ တိုးကောက်ရမယ် တဲ့" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"တစ်ဆ တိုးကောက်ရမယ် ဟုတ်လား"

ဘေလီ ယာယု က ဒေါသကို လုံးဝ မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ဘဲ "အိုက်ဇိုင်းယား မိစ္ဆာ နတ်ဘုရား... အခွန် ပမာဏ ကို မပြောင်းလဲတာ နှစ်ပေါင်း သောင်းချီ ရှိနေပြီ... ဘာလို့ ရုတ်တရက် တိုးလာရတာလဲ... ပြီးတော့... တကယ်လို့ နယ်စားကြီး က အခွန် ပမာဏ ကို တိုးကောက်ခိုင်းတယ် ဆိုရင်လည်း နယ်စားကြီး ရဲ့ တရားဝင် စာရွက်စာတမ်း ကို ပြပါ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ဘေလီ မိစ္ဆာ နတ်ဘုရား... မင်းက နယ်စားကြီး ရဲ့ အမိန့်ကို သံသယ ဝင်နေတာလား... နယ်စားကြီး ဆီ သွားတိုင်ပြီး မင်းကို အပြစ်ပေးခိုင်းလိုက်ရင် ဒုက္ခ ရောက်သွားမယ်နော်"

အိုက်ဇိုင်းယား မျက်နှာ အေးစက်သွားပြီး ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။

"ဟွန့်... တရားဝင် စာရွက်စာတမ်း ကို မမြင်ရသရွေ့ ငါ က အခွန် ကို တိုးပေးမှာ မဟုတ်ဘူး" ဘေလီ က အေးစက်စက် ပြောလိုက်သည်။ "အိုက်ဇိုင်းယား မိစ္ဆာ နတ်ဘုရား... ပြန်သွားလိုက်ပါတော့"

"ရိုင်းစိုင်းလှချည်လား"

အိုက်ဇိုင်းယား က ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး "ဘေလီ မိစ္ဆာ နတ်ဘုရား... မင်းက နယ်စားကြီး ရဲ့ အမိန့်ကို သံသယ ဝင်ရဲတယ်ပေါ့... သူ့ကို ဖမ်းပြီး ရေခဲမိစ္ဆာ နယ်မြေ ကို ခေါ်သွား... နယ်စားကြီး ကိုယ်တိုင် ဆုံးဖြတ်ပါစေ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် ဘေလီ ကို အေးစက်စက် စိုက်ကြည့်ကာ "ခုခံရင်... နေရာမှာတင် သတ်ပစ်" ဟု ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ"

ရေခဲမိစ္ဆာ နယ်မြေစောင့်တပ် တစ်အုပ်က အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် ဖြေကြားလိုက်ပြီးနောက် ဘေလီ ဆီသို့ အုံနှင့်ကျင်းနှင့် ပြေးဝင်လာကြကာ မျက်လုံးများထဲတွင် ရက်စက်မှု၊ ရန်စမှုနှင့် ယုံကြည်မှုများ အပြည့်အဝ ပါရှိနေလေသည်။

သူတို့သည် အဆင့်နိမ့် အဆင့် နတ်ဘုရားများ သာ ဖြစ်ကြပြီး စွမ်းအား အရ ဘေလီ မိစ္ဆာ နတ်ဘုရား ထက် အများကြီး အားနည်းသော်လည်း ဘေလီ မိစ္ဆာ နတ်ဘုရား က သူတို့ကို ပြန်လည် တိုက်ခိုက်မည်ကို လုံးဝ မကြောက်ရွံ့ကြပေ။

ဘာလို့လဲ ဆိုတော့... သူတို့က ရေခဲမိစ္ဆာ နယ်မြေစောင့်တပ် တွေ ဖြစ်ပြီး ရေခဲမိစ္ဆာ နယ်မြေ ကို ကိုယ်စားပြုနေတာလေ... ဘေလီ မိစ္ဆာ နတ်ဘုရား က ခုခံရဲတယ် ဆိုရင် ရေခဲမိစ္ဆာ နယ်မြေ ကို စိန်ခေါ်တာ ဖြစ်ပြီး ရေခဲမိစ္ဆာ နယ်မြေ နဲ့ ရန်သူ ဖြစ်သွားမှာပဲ။

ရေခဲမိစ္ဆာ နယ်မြေ နဲ့ ရန်သူ ဖြစ်သွားရင်တော့... သေချာပေါက် သေရမှာပဲ။

"သေနာကောင်တွေ"

ဘေလီ မှာ ဒေါသကြောင့် တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ရီနေပြီး လက်သီး နှစ်ဖက်ကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကာ ရင်ထဲတွင် ဒေါသမီးများ တောက်လောင်နေပြီး ဤလူများကို အကုန် သတ်ပစ်ချင်စိတ်များပင် ဖြစ်ပေါ်နေလေသည်။

သို့သော် ရေခဲမိစ္ဆာ နယ်မြေစောင့်တပ် များ ပြေးဝင်လာသည့် အခိုက်အတန့်တွင် သူသည် လေပေါက်သွားသော ပူဖောင်း တစ်လုံးအလား ဖြစ်သွားပြီး ပြန်လည် ခုခံရန် လုံးဝ စွန့်လွှတ်လိုက်လေသည်။

"ဘေလီ မိစ္ဆာ နတ်ဘုရား... ခွင့်လွှတ်ပါ"

ရေခဲမိစ္ဆာ နယ်မြေစောင့်တပ် တစ်အုပ်က ပြေးဝင်လာပြီး ဘေလီ ကို ချက်ချင်း ဖမ်းဆီး ချုပ်နှောင်လိုက်လေသည်။

"မင်း စွမ်းအား ဘယ်လောက် ကြီးကြီး... ငါ့ရဲ့ ရေခဲမိစ္ဆာ နယ်မြေစောင့်တပ် ရှေ့မှာတော့ လိမ္မာစွာ အညံ့ခံရမှာပဲ" အိုက်ဇိုင်းယား မိစ္ဆာ နတ်ဘုရား က ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ မျက်လုံးထဲတွင် ဂုဏ်ယူမှုများ ဖြတ်ပြေးသွားလေသည်။

"သခင်... တကယ်ကို တောင်းပန်ပါတယ်"

ဘေလီ က ခါးသက်သက် ပြုံးလိုက်ပြီး "ကျွန်တော် က ရေခဲမိစ္ဆာ နယ်မြေ နဲ့ ပြဿနာ တက်လို့ မရဘူး... အဲဒီလိုမှ မဟုတ်ရင် ကျွန်တော် သေရုံတင် မကဘူး... ယာယု မိသားစု တစ်ခုလုံး ပါ ပျက်စီးသွားလိမ့်မယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ဘေလီ... မင်းရဲ့ ခံစားချက် ကို ငါ နားလည်ပါတယ်... ဒါပေမဲ့ တစ်ခါတစ်လေ မှာ အမြဲတမ်း နောက်ဆုတ်နေတာက တစ်ဖက်လူ ကို ပိုပြီး အတင့်ရဲလာစေပြီး မင်းကို ပိုပြီး ဆိုးဆိုးရွားရွား အမြတ်ထုတ် လာစေလိမ့်မယ်"

မုန်လဲ့က ဖြည်းညင်းစွာ ခေါင်းခါလိုက်ပြီး "သင့်တော်တဲ့ ပြန်လည် ခုခံမှု က အရမ်း လိုအပ်တယ်" ဟု သတိပေးလိုက်သည်။

မုန်လဲ့၏ စကားကို ကြားသောအခါ ဘေလီ က ခါးသက်သက် ပြုံးလိုက်ပြီး အိုက်ဇိုင်းယား မိစ္ဆာ နတ်ဘုရား ၏ မျက်နှာ အေးစက်သွားကာ မျက်လုံးများထဲတွင် ရက်စက်သော အလင်းတန်း တစ်ခု ပေါ်လာပြီး "မင်း က ဘယ်သူလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

"မင်း ကို သတ်မယ့် သူ"

မုန်လဲ့က ဤစကားကို အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါ တစ်ခုက ချက်ချင်း ပျံ့နှံ့လာကာ လှိုင်းလုံးကြီးများအလား ချက်ချင်း ဖိနှိပ်သွားလေသည်။

"မဟာ... မဟာ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား"

မုန်လဲ့၏ အရှိန်အဝါကို ခံစားမိသောအခါ အိုက်ဇိုင်းယား မိစ္ဆာ နတ်ဘုရား တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ရီသွားပြီး သွားများပင် ခိုက်မိကာ မျက်လုံးများထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ ပြည့်နှက်သွားပြီး "မင်းက မဟာ... မဟာ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"သေလိုက်စမ်း"

မုန်လဲ့က ဤလို အောက်တန်းကျသော သူများနှင့် စကားများနေရန် စိတ်မဝင်စားသဖြင့် လက်ဝါး တစ်ချက်တည်းဖြင့် ရိုက်ချလိုက်ရာ အိုက်ဇိုင်းယား မိစ္ဆာ နတ်ဘုရား မှာ အလွန် ကြောက်လန့်သွားပြီး "မဟုတ်ဘူး... မင်း ငါ့ကို သတ်လို့ မရဘူး... ငါ က ရေခဲမိစ္ဆာ နယ်မြေစောင့်တပ် ပဲ... မင်း ငါ့ကို သတ်ရဲရင် ရေခဲမိစ္ဆာ နယ်မြေ က မင်းကို လွတ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး..." ဟု အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ခွပ်..."

သူ့စကား မဆုံးမီမှာပင် မုန်လဲ့၏ လက်ဝါး ရောက်ရှိလာပြီး 'ခွပ်' ဆိုသော အသံနှင့်အတူ အိုက်ဇိုင်းယား မိစ္ဆာ နတ်ဘုရား မှာ ရွှံ့ဗွက် တစ်ခု အဖြစ် ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားလေသည်။

"လူ... လူသတ်ပြီ"

"ခေါင်းဆောင် သတ်ခံလိုက်ရပြီ"

ရေခဲမိစ္ဆာ နယ်မြေစောင့်တပ် တစ်အုပ် ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ မျက်နှာမှာ မြေကြီး အရောင်အလား ဖြူရော်သွားပြီး တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ရီသွားကြလေသည်။

သူတို့ အိပ်မက် ထဲမှာတောင် မထင်ထားခဲ့ဘူး... တစ်ယောက်ယောက် က ရေခဲမိစ္ဆာ နယ်မြေစောင့်တပ် ကို ဆန့်ကျင်ရဲရုံသာမက ရေခဲမိစ္ဆာ နယ်မြေစောင့်တပ် ရဲ့ ခေါင်းဆောင် ကိုတောင် သတ်ပစ်လိုက်တယ် တဲ့လား... ဒါက တကယ်ကို ရဲတင်းလွန်းပြီး ရူးသွပ်လွန်းတဲ့ လုပ်ရပ်ပဲ။

"သိမ်းဆည်းထားတဲ့ အခွန် တွေ အကုန် ပေးခဲ့... ငါ မင်းတို့ကို အသက်ရှင်ခွင့် ပေးမယ်" မုန်လဲ့က ရေခဲမိစ္ဆာ နယ်မြေစောင့်တပ် များကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"အခွန် တွေ အကုန်လုံး က ခေါင်းဆောင် ရဲ့ လက်ထဲမှာ ပါ"

ရေခဲမိစ္ဆာ တစ်ကောင်က တုန်ယင်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

မုန်လဲ့က လက်ဖြင့် တစ်ချက် လှမ်းဆွဲလိုက်ရာ ရွှံ့ဗွက် ထဲမှ လေဟာနယ် လက်စွပ် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာကို တကယ်ပင် တွေ့လိုက်ရပြီး နတ်ဘုရားဝိညာဉ် စွမ်းအားဖြင့် စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ရာ အခွန် အမြောက်အမြားကို တကယ်ပင် တွေ့ရှိလိုက်ရလေသည်။

"ထွက်သွားတော့"

မုန်လဲ့က အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်... ဟုတ်... ဟုတ်…”