အခန်း ၃၂၇

အခန်း ၃၂၇။ မျိုးနွယ်စု တစ်ခုလုံး ပြောင်းရွှေ့ခြင်းနှင့် အစွမ်းထက်သူ များ၏ တိုက်ပွဲ

ထိုရေခဲမိစ္ဆာ နယ်မြေစောင့်တပ် မှာ ထွက်ပြေးသွားသဖြင့် ဘေလီ မှာ အလွန် စိုးရိမ်သွားပြီး "သခင်... သူတို့ကို အလွတ်ပေးလို့ မရဘူး... မဟုတ်ရင် ရေခဲမိစ္ဆာ နယ်မြေစောင့်တပ် တွေ အများကြီး ထပ်ရောက်လာလိမ့်မယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ထိုသို့ ပြောရင်း ဘေလီ က နောက်ဆက်တွဲ ပြဿနာများ ကင်းရှင်းသွားစေရန် ထိုရေခဲမိစ္ဆာ နယ်မြေစောင့်တပ် များကို ထာဝရ နှုတ်ဆိတ်သွားစေရန် ပြင်လိုက်လေသည်။

"ကိစ္စ မရှိပါဘူး"

မုန်လဲ့က လက်ဝှေ့ယမ်းကာ ဘေလီ ကို တားလိုက်ပြီး "ငါက သူတို့ကို ရေခဲမိစ္ဆာ နယ်မြေစောင့်တပ် တွေ ခေါ်လာစေချင်တာပဲ... အဲဒီလိုမှ မဟုတ်ရင် ရေခဲမိစ္ဆာ နယ်မြေ ရဲ့ စွမ်းအား ကို ဘယ်လိုလုပ် သိနိုင်ပါ့မလဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ သခင်..."

"ဘာမှ ဒါပေမဲ့ နေစရာ မလိုဘူး"

မုန်လဲ့က ခုနက ရရှိခဲ့သော လေဟာနယ် လက်စွပ် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာကို ထုတ်ပေးလိုက်ပြီး "မင်းက ဒီအခွန် တွေ... ပြီးတော့ မင်းရဲ့ မိန်းမ တွေ၊ ကလေး တွေကို ခေါ်ပြီး သရဲတစ္ဆေ တိုက်ကြီး ကနေ ထွက်သွား... ပြီးတော့ အလင်းရောင် တိုက်ကြီး ကို သွားလိုက်" ဟု အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

"ထွက်သွားရမယ် ဟုတ်လား"

ဘေလီ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ရီသွားပြီး မျက်လုံးထဲတွင် တွေဝေမှုများ ပေါ်လာလေသည်။ သူက ငယ်စဉ်ကတည်းက သရဲတစ္ဆေ တိုက်ကြီး မှာ မွေးဖွားပြီး ဝက်ခေါင်း တောင်တန်း မှာ ကြီးပြင်းလာခဲ့သူ ဖြစ်ရာ ယခု ရုတ်တရက် ထွက်သွားရမည်တဲ့လား။

"ဘာလဲ... ထွက်မသွားချင်ဘူးလား... ဒါဆိုရင်လည်း ငါနဲ့ အတူတူ နေပြီး ရေခဲမိစ္ဆာ နယ်မြေ ရဲ့ ဒေါသကို အတူတူ ခံစားကြတာပေါ့... မင်း ခံနိုင်ရည် ရှိလို့လား" မုန်လဲ့ မျက်ခုံးပင့်လိုက်လေသည်။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ဘေလီ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ရီသွားပြီး ခါးသက်သက် ပြုံးကာ "သခင်... ကျွန်တော် ထွက်သွားတာ ပိုကောင်းပါတယ်... ရေခဲမိစ္ဆာ နယ်မြေ ရဲ့ ဒေါသကို ကျွန်တော် မခံနိုင်ပါဘူး" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"အဲဒါဆိုလည်း ပြီးတာပဲ"

မုန်လဲ့က လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး "ဒီလေဟာနယ် လက်စွပ် တွေကို ငါ့ရဲ့ အစစ်အမှန် ကိုယ်ခန္ဓာ ဆီ ပေးလိုက်... ပြီးတော့ အလင်းရောင် တိုက်ကြီး မှာ မင်းတို့ ခဏ နေဖို့ နေရာ တစ်နေရာ လွတ်ပေးဖို့ သူ့ကို ပြောလိုက်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ သခင်"

ဘေလီ က လေဟာနယ် လက်စွပ် များကို လှမ်းယူလိုက်ပြီးနောက် "သခင်... ဂရုစိုက်ပါ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ကိစ္စ မရှိပါဘူး... မိစ္ဆာ ကိုယ်ပွား တစ်ခုလောက် ကတော့ ငါ ဆုံးရှုံးခံနိုင်ပါတယ်... ပြီးတော့ သူတို့က ငါ့ရဲ့ ဒီကိုယ်ပွားကို အနိုင်ယူနိုင်မလား ဆိုတာ မသေချာသေးဘူး"

မုန်လဲ့က လက်ဝှေ့ယမ်းကာ "မင်း မြန်မြန် ထွက်သွားတော့... နောက်ကျသွားရင် ထွက်သွားလို့ မရဘဲ နေလိမ့်မယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ သခင်"

ဘေလီ သည် အခြေအနေ ၏ ကြီးမားမှုကို သိရှိသဖြင့် မိန်းမ များနှင့် ကလေးများကို ခေါ်ကာ ချက်ချင်း ထွက်ပြေးလေတော့သည်။ သူ၏ ကလေးများ အနက် အားအနည်းဆုံးက နတ်ဘုရားတစ်ဝက် အဆင့်ရှိသဖြင့် ထွက်ပြေးရန် ဆိုသည်မှာ ပြဿနာ မရှိပေ။

မကြာမီ အချိန်အတွင်း ဆူညံနေသော မိစ္ဆာဝက် တွင်းကြီး မှာ လုံးဝ တိတ်ဆိတ်သွားပြီး မုန်လဲ့နှင့် ဒိုဒိုလာ နှစ်ယောက်တည်းသာ ကျန်ရှိတော့လေသည်။

"သွားရအောင်... တွင်းကြီး ရဲ့ အပြင်ဘက်ကို သွားကြမယ်"

မုန်လဲ့သည် ဝက်ခေါင်း တောင်တန်း တွင် ဆက်လက် လှည့်လည်သွားလာနေပြီး သစ်တော အတွင်းရှိ မိစ္ဆာ မျိုးနွယ်စု များကို ရှာဖွေ သိမ်းဆည်းကာ ရေခဲမိစ္ဆာ နယ်မြေ မှ စစ်တပ်များ ရောက်လာမည့် အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းနေလေသည်။

သရဲတစ္ဆေ တိုက်ကြီး ရဲ့ ရေက ဘယ်လောက် နက်သလဲ ဆိုတာကို မုန်လဲ့ လည်း မသိပေ။ သူက ဤကိုယ်ပွားကို အသုံးပြု၍ သရဲတစ္ဆေ တိုက်ကြီး ရဲ့ ရေအနက်ကို တိုင်းတာရန် ဆုံးဖြတ်ထားလေသည်။

ကိုယ်ပွား တစ်ခုလောက် ကတော့ သူ လုံးဝ ဆုံးရှုံးခံနိုင်ပါတယ်။

"တကယ်ကို လှပတဲ့ လောက ကြီးပဲ"

လှည့်လည်သွားလာလေလေ မုန်လဲ့က သရဲတစ္ဆေ တိုက်ကြီး ကို ပိုမို သဘောကျလာလေလေ ဖြစ်သည်။ ပြည့်နှက်နေသော မှော်ဒြပ်စင်များ၊ ရှင်းလင်းသော လောကနိယာမများ၊ ပြီးတော့ ကျယ်ပြောလှသော နယ်မြေများ...

မုန်လဲ့မှာ ဤသရဲတစ္ဆေ တိုက်ကြီး ကို သိမ်းပိုက်ပြီး သူ၏ ကိုယ်ပိုင် အဖြစ် ပြုလုပ်ချင်စိတ်များပင် ဖြစ်ပေါ်လာသော်လည်း နှမြောစရာ ကောင်းသည်မှာ လောလောဆယ်တော့ စိတ်ကူးယဉ်ရုံသာ တတ်နိုင်သေးသည်။

ရေခဲမိစ္ဆာ နယ်မြေ ၏ အရှိန်အဟုန်မှာ မုန်လဲ့ ထင်ထားသည်ထက် နှေးကွေးနေပြီး ၃ ရက် ဆက်တိုက် စောင့်နေသော်လည်း ရေခဲမိစ္ဆာ နယ်မြေ မှ မည်သူမျှ ရောက်မလာဘဲ မုန်လဲ့ကသာ စည်းစိမ် အမြောက်အမြားကို ရှာဖွေ သိမ်းဆည်းနိုင်ခဲ့လေသည်။

၄ ရက်မြောက်နေ့တွင်တော့ ဝက်ခေါင်း တောင်တန်း ဘက်သို့ လူအများအပြား ရောက်ရှိလာကြပြီး အရေအတွက်မှာ တစ်သိန်းကျော် ရှိကာ အုပ်စုကြီး တစ်ခုလုံး မည်းနက်နေပြီး အရှိန်အဝါ ပြင်းထန်ကာ ကြီးမားသော ဆူညံမှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေလေသည်။

"ရေခဲမိစ္ဆာ နယ်မြေစောင့်တပ်"

"အဲဒီ ရွံစရာကောင်းတဲ့ သွေးစုပ်ဖုတ်ကောင် တွေပဲ"

"ရေခဲမိစ္ဆာ နယ်မြေစောင့်တပ် တွေ ထပ်လာပြန်ပြီ"

"ဒီလောက် အများကြီး ရေခဲမိစ္ဆာ နယ်မြေစောင့်တပ် တွေ လာတာ... ဘာလုပ်မလို့လဲ... နောက်ထပ် မိစ္ဆာ နတ်ဘုရား တစ်ပါး ပုန်ကန်ပြန်ပြီလား"

"ဘယ်သူ သိမှာလဲ"

ရေခဲမိစ္ဆာ နယ်မြေစောင့်တပ် များသည် မိစ္ဆာဝက် တွင်းကြီး ၏ အထက် ကောင်းကင်ယံသို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိလာကြပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မိစ္ဆာ အရှိန်အဝါ များ ပျံ့နှံ့လာကာ အရပ်ရှစ်မျက်နှာသို့ လွှမ်းခြုံသွားရာ ယာယု မိသားစု မှ ဝက်ပေါက်လေးများသာ ရှိနေသေးမည် ဆိုပါက ကြောက်လန့်လွန်းသဖြင့် အကုန် သေးထွက်ကျသွားမည်မှာ သေချာလှသည်။

သို့သော် သူတို့က ကြိုတင် ထွက်သွားပြီး ဖြစ်သဖြင့် ရေခဲမိစ္ဆာ နယ်မြေစောင့်တပ် များ အတွက် ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်နေသော အသိုက်အမြုံ တစ်ခုသာ ကျန်ရစ်ခဲ့လေသည်။

ရေခဲမိစ္ဆာ နယ်မြေစောင့်တပ် များလည်း ဤအခြေအနေကို တွေ့ရှိသွားကြပြီး ခေါင်းဆောင် ဖြစ်သူက ဒေါသတကြီး အော်ဆဲလိုက်လေသည်။ "သေနာကောင် မိစ္ဆာဝက် တွေ... ထွက်ပြေးသွားတယ်ပေါ့... သတ်သင့်တယ်... သတ်သင့်တယ်"

"ငါ့ အမိန့်ကို နာခံ... ဒီအခြေအနေ ကို နယ်စားကြီး ဆီ ချက်ချင်း သတင်းပို့ပြီး... နယ်မြေ တစ်ခုလုံး ကို ရှာဖွေကာ မိစ္ဆာဝက် မျိုးနွယ်စု တွေ ဘယ်ရောက်သွားလဲ ဆိုတာကို သေချာပေါက် ရှာခိုင်းလိုက်"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ ဂရိုဗာ မဟာ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား"

"မိစ္ဆာဝက် မျိုးနွယ်စု တွေ ဒီလောက် အများကြီး က လေထဲ ပျံသွားလို့၊ မြေအောက် ငုပ်သွားလို့ ရတာလည်း မဟုတ်ဘဲနဲ့ ငါ မယုံဘူးကွာ"

"ဂရိုဗာ မဟာ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား... အခု ဘယ်လို လုပ်ကြမလဲ"

"ဖမ်း... ဝက်ခေါင်း တောင်တန်း က မိစ္ဆာ တွေ အကုန်လုံး ကို ဖမ်းပြီး မိစ္ဆာဝက် မျိုးနွယ်စု တွေ ဘယ်ရောက်သွားလဲ ဆိုတာကို သေချာ မေး... ဖုံးကွယ်ထားတဲ့ သူ ရှိရင် နေရာမှာတင် သတ်ပစ်"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ ဂရိုဗာ မဟာ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား"

တစ်သိန်းသော ရေခဲမိစ္ဆာ နယ်မြေစောင့်တပ် များမှာ လျင်မြန်စွာ လူစုခွဲလိုက်ကြပြီး မိစ္ဆာဝက် မျိုးနွယ်စု ၏ သဲလွန်စကို ရှာဖွေနေကြကာ တွင်းကြီး အထက် ကောင်းကင်ယံတွင် ခေါင်းဆောင် ဖြစ်သူ ဂရိုဗာ မဟာ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား တစ်ပါးတည်းသာ ကျန်ရှိတော့လေသည်။

"ဘေလီ ယာယု... ပြီးတော့ အိုက်ဇိုင်းယား ကို သတ်သွားတဲ့ သေနာကောင်... ငါ မင်းတို့ကို မမိစေနဲ့"

ဂရိုဗာ မဟာ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အေးစက်သော အလင်းတန်းများ တောက်ပနေပြီး တစ်ကိုယ်လုံးမှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အအေးဓာတ်များကို ထုတ်လွှတ်နေလေသည်။

သေဆုံးသွားသော အိုက်ဇိုင်းယား မိစ္ဆာ နတ်ဘုရား မှာ သူ၏ ကလေး ဖြစ်ပြီး သူ အချစ်ဆုံး ကလေး ပင် ဖြစ်လေသည်။

ဒါပေမဲ့ လွန်ခဲ့တဲ့ ၇ ရက် က... သူ အချစ်ဆုံး ကလေး အိုက်ဇိုင်းယား သတ်ဖြတ်ခံလိုက်ရတယ်လေ။

ဂရိုဗာ မဟာ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား က ကောင်းကင်ကို တိုင်တည်ပြီး ကျိန်ဆိုထားတယ်... ဒီကလဲ့စား ကို မချေရရင် သူ မိစ္ဆာ အဖြစ် ဆက်မနေတော့ဘူး လို့။

"မင်း ငါ့ကို လာရှာတာလား"

ထိုအချိန်တွင် နားထဲသို့ ရုတ်တရက် အေးဆေးသော အသံ တစ်ခု ဝင်လာရာ ဂရိုဗာ မဟာ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ရီသွားပြီး အသံလာရာ ဘက်သို့ ချက်ချင်း လှည့်ကြည့်လိုက်လေသည်။

ဆံပင်အမည်းရောင် နှင့် လူငယ် တစ်ယောက်က မလှမ်းမကမ်းတွင် လွင့်မျောနေလေသည်။

"မင်း က ဘယ်သူလဲ"

ဂရိုဗာ မဟာ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား က အေးစက်စက် မေးလိုက်သည်။

မုန်လဲ့က လက်နောက်ပစ်ကာ "လွန်ခဲ့တဲ့ ၇ ရက် တုန်းက ဒီနေရာမှာ ရေခဲမိစ္ဆာ နယ်မြေစောင့်တပ် အဖွဲ့ တစ်ဖွဲ့ ကို သတ်လိုက်တာ ငါပဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"မင်း က အိုက်ဇိုင်းယား ကို သတ်ခဲ့တာပေါ့"

ဂရိုဗာ မဟာ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား ၏ မျက်လုံးများ က လျှပ်စီးအလား တောက်ပလာပြီး မုန်လဲ့ကို မျက်တောင်မခတ်ဘဲ စိုက်ကြည့်ကာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သတ်ဖြတ်လိုစိတ် တစ်ခုက သူ၏ ကိုယ်ပေါ်မှ ပျံ့နှံ့လာပြီး မုန်လဲ့ဆီသို့ ချက်ချင်း ဖိနှိပ်လာလေသည်။

"သိပ်ကောင်းတယ်... သိပ်ကောင်းတာပေါ့"

ဂရိုဗာ မဟာ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား က အံကြိတ်ကာ ရင်ထဲရှိ အမုန်းတရားများ အားလုံး ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး "မင်း စိတ်ချပါ... ငါ မင်းကို တစ်ချက်တည်းနဲ့ မသတ်ဘူး... မင်းရဲ့ မိစ္ဆာ ခန္ဓာကိုယ် ကို နည်းနည်းချင်းစီ ဖျက်ဆီးပစ်မယ်... မင်းရဲ့ နတ်ဘုရားဝိညာဉ် ကို မိစ္ဆာ မီးတောက် ထဲမှာ နှစ်ပေါင်း သန်းချီ ကင်ထားမယ်... မင်းကို အဆုံးအစမရှိတဲ့ နာကျင်မှု တွေနဲ့ နှိပ်စက်မှု တွေ ကြားမှာ မင်းရဲ့ အပြစ် တွေကို နောင်တရစေရမယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်လား... ဒါဆိုလည်း လာလေ" မုန်လဲ့က ခေါင်းခါကာ ရယ်မောလိုက်ပြီး "မင်းရဲ့ စွမ်းအား ကို ငါ့ကို ပြစမ်းပါ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"သေလိုက်စမ်း"

ဂရိုဗာ မဟာ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား မှာ နေရာမှ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး စူးရှပြီး တိုတောင်းလှသော လေခွဲသံ တစ်ခုနှင့်အတူ မုန်လဲ့ အရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာကာ ကောင်းကင်ယံကို တုန်ခါသွားစေသော လက်သီး တစ်ချက် ထိုးချလိုက်လေသည်။

"လာစမ်းပါ"

မုန်လဲ့ နှုတ်ခမ်းကို သပ်လိုက်ပြီး တစ်ခွန်းမှ ထပ်မပြောတော့ဘဲ လက်သီးကို ဝှေ့ယမ်းကာ ပြန်လည် တိုက်ခိုက်လိုက်လေသည်။

"ဝုန်း"

လက်သီး နှစ်ဖက် ဝင်တိုက်မိသွားရာ မီးပွားများ လွင့်စင်သွားပြီး ဖန်ကွဲသံအလား အသံကြီး တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာကာ သူတို့ နှစ်ယောက် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေဟာနယ်မှာ ကွဲအက်နေသော မှန်စများအလား တစ်စစီ ကွဲအက်သွားပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သူတို့ နှစ်ယောက် ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ဧရာမ အမည်းရောင် အပေါက်ကြီး တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာလေသည်။

အလယ်အလတ် လောက ၏ လေဟာနယ် ကွဲအက်သွားခြင်းပင် ဖြစ်လေသည်။

"ဝုန်း"

ဝင်တိုက်မိပြီးနောက် မုန်လဲ့နှင့် ဂရိုဗာ မဟာ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား တို့မှာ ပြိုင်တူ နောက်သို့ လွင့်စင်သွားကြပြီး မုန်လဲ့က ခြေလှမ်း ဆယ်လှမ်းသာ ဆုတ်သွားရသော်လည်း ဂရိုဗာ မဟာ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား ကတော့ မီတာ ရာချီ ဆုတ်သွားရလေသည်။

တစ်ချက်တည်းနှင့်တင် အခြေအနေ ရှင်းလင်းသွားပြီး မုန်လဲ့၏ ဤချောက်နက် အရိုးနဂါး ကိုယ်ပွားက ပိုမို အစွမ်းထက်နေကြောင်း သိသာလှသည်။

"မင်း ငါ့ကို သတ်ချင်ပေမယ့်... မင်း စွမ်းအား မလုံလောက်ဘူး ထင်တယ်"

မုန်လဲ့က ပြုံးကာ တစ်ဖက်လူကို လှောင်ပြောင်လိုက်လေသည်။

"သေနာကောင်"

ဂရိုဗာ လက်သီးကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်လိုက်ပြီး မျက်လုံးများထဲတွင် ဒေါသမီးများ တောက်လောင်နေသော်လည်း ဦးနှောက်ကတော့ လျင်မြန်စွာ တည်ငြိမ်လာလေသည်။ မုန်လဲ့၏ စွမ်းအားက သူ ထင်ထားသည်ထက် ပိုမို ကြီးမားနေလေသည်။

"မင်း ငါ့ကို မသတ်နိုင်ရင်... ငါက မင်းကို သတ်မယ်"

မုန်လဲ့က ဟားဟားဟား ရယ်မောလိုက်ပြီး အရင်စတင် တိုက်ခိုက်လိုက်လေသည်။ သူ၏ စွမ်းအားက တစ်ဖက်လူထက် ပိုမို ကြီးမားသဖြင့် တစ်ဖက်လူကို သတ်ဖြတ်နိုင်ရန် မျှော်လင့်ချက် ကြီးမားလှပေသည်။

မဟာ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား တစ်ပါး အနေဖြင့် သရဲတစ္ဆေ တိုက်ကြီး နှင့် ပတ်သက်သော အချက်အလက်များ အများအပြားကို သိရှိထားမည်မှာ သေချာလှသည်။

ထိုအရာများက မုန်လဲ့ အလွန် သိချင်နေသော အရာများပင် ဖြစ်လေသည်။

"ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း..."

ကောင်းကင်ယံကို တုန်ခါသွားစေသော တိုက်ပွဲကြီး စတင်လာလေသည်။ မုန်လဲ့သည် မိမိ၏ သာလွန်သော စွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ တစ်ဖက်လူကို အပြည့်အဝ ဖိနှိပ်ထားကာ ဂရိုဗာ မှာ တကယ်ပင် မုန်လဲ့ထက် အများကြီး အားနည်းနေလေသည်။

"သေလိုက်စမ်း"

အခြေအနေ ပိုမို ဆိုးရွားလာသည်ကို မြင်သောအခါ ဂရိုဗာ မဟာ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား က ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး အရပ် ကျန်း ငါးသိန်း ရှိကာ တစ်ကိုယ်လုံး ရေခဲတုံးများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ဧရာမ ရေခဲမိစ္ဆာကြီး တစ်ကောင် အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလေသည်။

"ထပ်လာခဲ့"

မုန်လဲ့လည်း အသွင်ပြောင်းလိုက်ပြီး မူလပုံစံသို့ ပြန်လည် ပြောင်းလဲသွားလေသည်။