အခန်း ၃၃၆

အခန်း ၃၃၆။ အားလုံးကို သတ်ဖြတ်ခြင်း နှင့် မွေးနေ့ ပွဲ ထပ်မံ ကျင်းပခြင်း

"မင်းတို့ က ငါ ဆိုတဲ့ နယ်စား ကို အရေးမလုပ်ဘူး ဆိုမှတော့... မင်းတို့ အသက်ရှင်နေဖို့ လည်း အကြောင်းပြချက် မရှိတော့ဘူး"

မုန်လဲ့ ချက်ချင်း ဒေါသထွက်သွားပြီး "မင်းတို့ ရဲ့ ရေခဲမိစ္ဆာ နယ်စား နဲ့ အတူတူ ငရဲ သွားသွားလိုက်ကြတော့" ဟု အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ မဟာ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား ၁၀ ပါး ကျော် ၏ မျက်နှာများ ချက်ချင်း ပျက်သွားပြီး မျက်လုံးများထဲတွင် မလိုလားမှုများ ပြည့်နှက်သွားလေသည်။

"နယ်စားကြီး... အရမ်းကြီး အနိုင်မကျင့်ပါနဲ့... မင်း က နယ်စား အသစ် ဖြစ်ပေမယ့် ငါတို့ကို အမိန့်ပေးဖို့ တော့ အိပ်မက် မမက်နဲ့... ငါတို့ မဟာ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား တွေ က မင်းရဲ့ ကျွန် တွေ မှ မဟုတ်တာ"

"နယ်စားကြီး... ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရရင် မင်း ဒီနယ်စား နေရာမှာ တည်တည်ငြိမ်ငြိမ် နေချင်ရင် ငါတို့ရဲ့ အကူအညီ လိုသေးတယ်... အရင်က ကာဒို လည်း ဒီလို အကြောင်းတွေ ကြောင့် ငါတို့ကို ရိုရိုသေသေ ဆက်ဆံခဲ့တာ... မင်းလိုမျိုး မာနကြီးပြီး ရိုင်းရိုင်းစိုင်းစိုင်း မဆက်ဆံခဲ့ဘူး"

"ငါတို့ က ဒီရေခဲမိစ္ဆာ မြို့တော် မှာ... နာမည်ကြီး တွေချည်းပဲ... မင်းသာ ငါတို့ ရဲ့ အကူအညီ မရရင်... မင်းရဲ့ အမိန့် တွေ က နယ်စား အိမ်တော် အပြင်ဘက်ကို ရောက်မှာ မဟုတ်ဘူး..."

"မင်းတို့ ပြောလို့ ပြီးပြီလား"

မုန်လဲ့ က ထို မဟာ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား များကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

မဟာ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား တစ်အုပ် က မုန်လဲ့ သဘောပေါက်သွားပြီဟု ထင်ပြီး လေသံ လည်း အနည်းငယ် ပျော့သွားလေသည်။

"နယ်စားကြီး... ဒီရေခဲမိစ္ဆာ မြို့တော် ဆိုတာ နယ်စား တစ်ယောက်တည်း ရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှု တစ်ခါမှ မဟုတ်ခဲ့ဘူး... မင်းသာ ငါတို့ကို ရိုရိုသေသေ ဆက်ဆံရင်... ငါတို့ ကလည်း မင်းကို နယ်စား အသစ် အနေနဲ့ အသိအမှတ်ပြုပြီး ကူညီပေးပါ့မယ်... အားလုံး အဆင်ပြေတာပေါ့"

"နယ်စားကြီး က အခုမှ ရောက်လာတာ ဆိုတော့... ရေခဲမိစ္ဆာ မြို့တော် ရဲ့ အခြေအနေ တွေကို သေချာ မသိသေးတာ ဖြစ်မှာပါ... ငါတို့က နယ်စားကြီး ရဲ့ ရိုင်းစိုင်းမှု တွေကို နားလည်ပေးနိုင်ပါတယ်"

"ဟုတ်တယ်..."

"မင်းတို့ ပြောလို့ ပြီးပြီလား"

မုန်လဲ့ မျက်နှာပေါ်ရှိ အပြုံးများ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

မုန်လဲ့ ၏ မျက်နှာ ကို မြင်သောအခါ မဟာ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား တစ်အုပ် က အခြေအနေ က သူတို့ ထင်ထားသလို မဟုတ်ကြောင်း ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားပြီး "နယ်စားကြီး... ဘာဆိုလိုချင်တာလဲ" ဟု အလျင်အမြန် မေးလိုက်ကြလေသည်။

"မင်းတို့ ပြောလို့ ပြီးပြီ ဆိုရင်လည်း... သေလိုက်ကြတော့"

မုန်လဲ့ ကိုယ်ပေါ်မှ အရှိန်အဝါ တွေ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး "မင်းတို့ မရှိတဲ့ ရေခဲမိစ္ဆာ မြို့တော် က... ပိုပြီး တိုးတက်လာမယ်၊ ပိုပြီး တည်ငြိမ်လာမယ်... ပြီးတော့ ထိန်းချုပ်ရတာ လည်း ပိုလွယ်သွားမယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"သေနာကောင်... မင်း က တကယ်ပဲ ငါတို့ နဲ့ မျက်နှာချင်းဆိုင် တိုက်ချင်တာလား" မီးမိစ္ဆာ မဟာ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား တစ်ပါး ၏ မျက်နှာ အလွန် ပျက်သွားလေသည်။

"မျက်နှာချင်းဆိုင် တိုက်တယ် ဟုတ်လား... မင်းတို့ က အဲဒီလောက် အရည်အချင်း ရှိလို့လား" မုန်လဲ့ က လှောင်ပြောင်လိုက်ပြီး "မင်းတို့ကို ပြောလိုက်မယ်... ငါ ဒီရေခဲမိစ္ဆာ မြို့တော် ကို ရောက်လာတဲ့ အချိန် ကစပြီး... မင်းတို့ကို အလွတ်ပေးဖို့ လုံးဝ မစဉ်းစားခဲ့ဘူး" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"သေနာကောင်... မင်း က အရမ်း မာနကြီးလွန်းတယ်"

"ကာဒို ကို သတ်လိုက်နိုင်လို့... မင်း သဘောကျ လုပ်လို့ ရပြီ လို့ ထင်နေတာလား... မင်းတို့ကို ပြောလိုက်မယ်... အိပ်မက် မက်နေလိုက်... ဒီနေရာမှာ လာပြီး ရမ်းကားဖို့ လုံးဝ စိတ်ကူး မယဉ်နဲ့"

"မင်း ကာဒို ကို သတ်လိုက်နိုင်တာ က... သူ အားနည်းနေချိန် ကို အခွင့်ကောင်း ယူလိုက်လို့ပဲ... သူသာ စွမ်းအင် တွေ မကုန်ခမ်းနေဘူး ဆိုရင် မင်း သူ့ကို သတ်နိုင်ပါ့မလား... မင်း ကိုယ်မင်း တကယ်ပဲ နယ်စား ဖြစ်ဖို့ အရည်အချင်း ရှိတယ် ထင်နေတာလား"

"နယ်ခံ မြွေ ကို ပြင်ပ နဂါး က အနိုင်မကျင့်နိုင်ဘူး တဲ့..."

"သေလိုက်စမ်း"

မုန်လဲ့ က သူတို့နှင့် စကားများနေရန် စိတ်မဝင်စားသဖြင့် တစ်ကိုယ်လုံး မှ ခရမ်းဖျော့ဖျော့ အအေးလှိုင်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကီလိုမီတာ ထောင်ချီ ကို မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် လွှမ်းခြုံသွားလေသည်။ ၎င်းမှာ ငရဲ ရေခဲနက် ပင် ဖြစ်လေသည်။

"ခွပ်..."

ငရဲ ရေခဲနက် က ပေါ့ပါးသော ခရမ်းရောင် မီးခိုးများအလား ထင်ရသော်လည်း ကိုယ်ပေါ်သို့ ထိတွေ့သည်နှင့် လျင်မြန်စွာ အေးခဲလာပြီး အသက်ရှူကြိမ် အနည်းငယ် အတွင်းမှာပင် မဟာ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား ၁၀ ပါး ကျော် မှာ သူတို့၏ လှုပ်ရှားမှုများ နှေးကွေးလာပြီး မိစ္ဆာ ခန္ဓာကိုယ် မှာ အေးခဲတော့မည့် အရိပ်အယောင်များ ပြသလာလေသည်။

"သောက်ကျိုးနည်း... ထွက်စမ်း"

မဟာ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား တစ်အုပ် အလွန် အံ့အားသင့်သွားပြီး အားကုန်သုံးကာ ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲထွက်လာကြလေသည်။

"ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း..."

မီးတောက်များ ထွက်ပေါ်လာသည်၊ မိစ္ဆာ အရှိန်အဝါများ ပျံ့နှံ့လာသည်၊ အမည်းရောင် လေပြင်းများ တိုက်ခတ်လာသည်၊ လျှပ်စီးများ တောက်ပလာသည်... အချိန်တို အတွင်းမှာပင် သူတို့ ကိုယ်ပေါ်တွင် ကပ်နေသော ခရမ်းဖျော့ဖျော့ အအေးလှိုင်း များကို ဖယ်ရှားလိုက်နိုင်လေသည်။

"သေနာကောင်... မင်း က ငါတို့ကို သတ်ချင်တာလား... မင်းမှာ အဲဒီ စွမ်းရည် ရှိလို့လား... အကုန်လုံး ဝိုင်းတိုက်ကြ... သူ့ကို သတ်... ရေခဲမိစ္ဆာ မြို့တော် က ငါတို့ဟာ ပဲ"

မဟာ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား တစ်အုပ် က မုန်လဲ့ ကို အေးစက်စက် ကြည့်လိုက်ကြသော်လည်း သူတို့ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေဟာနယ် တွင် အမည်းရောင် လှံတံ အမြောက်အမြား ထွက်ပေါ်လာပြီး အရပ်ရှစ်မျက်နှာ၊ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး အားလုံးကို ဝိုင်းရံထားကာ ထွက်ပြေးနိုင်မည့် လမ်းကြောင်း အားလုံးကို ပိတ်လှောင်ထားသည်ကို အံ့ဩစွာ တွေ့လိုက်ရလေသည်။

"တောင်းပန်ပါတယ်"

မုန်လဲ့ က အဝေးတွင် လွင့်မျောနေပြီး ပြုံးကာ "မင်းတို့ ငရဲ ရေခဲနက် ကို ဖယ်ရှားနေတဲ့ အချိန်လေး အတွင်းမှာ... မင်းတို့ ထွက်ပြေးမှာကို တားဖို့ ငါ ငရဲမီးလျှံ လှံတံ လေးတွေ နည်းနည်း လုပ်လိုက်တာပါ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"သေစမ်း"

သူတို့ကို ဝိုင်းရံထားသော အမည်းရောင် လှံတံ အမြောက်အမြား ကို ကြည့်ကာ မဟာ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား တစ်အုပ် ၏ မျက်နှာများမှာ အလွန် မှောင်မိုက်သွားလေသည်။ မုန်လဲ့ က သူတို့ကို အကုန် သတ်ပစ်ချင်နေတာ တကယ်ပဲ လို့ သူတို့ လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ဘူးလေ။

"မင်း တစ်ယောက်တည်း နဲ့ ငါတို့ မဟာ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား တွေ ဒီလောက် အများကြီး ကို သတ်နိုင်မယ်လို့ တကယ်ပဲ ထင်နေတာလား"

လျှပ်စီး မိစ္ဆာ မဟာ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား တစ်ပါး က ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်လေသည်။

"မစမ်းကြည့်ဘဲ ဘယ်လိုလုပ် သိနိုင်မှာလဲ"

မုန်လဲ့ က လက်ချောင်းလေး တစ်ချက် တောက်လိုက်ပြီး "သတိထား... ငါ တိုက်တော့မယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

အေးဆေးသော အသံ က ပတ်ဝန်းကျင် တွင် ပဲ့တင်ထပ်နေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း မုန်လဲ့ က လျှပ်စီး မိစ္ဆာ မဟာ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား အရှေ့သို့ နေရာရွှေ့ပြောင်းသွားပြီး ပြုံးကာ "မင်း ကနေ အရင် စတာပေါ့" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ငါ့ကို သတ်ဖို့ ဆိုတာ အဲဒီလောက် မလွယ်ဘူး"

လျှပ်စီး မိစ္ဆာ မဟာ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ရီသွားသော်လည်း အန္တရာယ် ကြုံတွေ့ရချိန် တွင် သူ၏ မိစ္ဆာ သဘာဝ ကို အပြည့်အဝ ပြသလိုက်ပြီး တစ်ကိုယ်လုံး မှ တောက်ပသော အမည်းရောင် လျှပ်စီးများ ပေါက်ကွဲထွက်လာကာ ရက်စက် ကြမ်းကြုတ်စွာဖြင့် မုန်လဲ့ဆီသို့ လက်သီး တစ်ချက် ပြင်းထန်စွာ ထိုးချလိုက်လေသည်။

"ကိုယ့်အင်အား ကိုယ်မသိတဲ့ ကောင်"

မုန်လဲ့ က အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး ပေါ့ပေါ့ပါးပါး လက်သီး တစ်ချက် ထိုးလိုက်လေသည်။

"ဝုန်း"

လက်သီး နှစ်ဖက် ဝင်တိုက်မိသွားရာ ကြည်လင်သော ကွဲအက်သံကြီး တစ်ခု နှင့်အတူ လျှပ်စီး မိစ္ဆာ မဟာ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား ၏ လက်မောင်း တစ်ခုလုံး ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီး အဖြူရောင် အရိုးများသာ ကျန်ရှိတော့လေသည်။

"အား..."

လျှပ်စီး မိစ္ဆာ မဟာ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား က နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး မုန်လဲ့ကို မယုံနိုင်စွာ ကြည့်ကာ "မင်း... မင်းရဲ့ မိစ္ဆာ ခန္ဓာကိုယ် က ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် အစွမ်းထက်နေရတာလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

"သုံးရက်လောက် မတွေ့တာနဲ့... မျက်လုံး ပြူးပြီး အထင်ကြီး ရတယ် ဆိုတဲ့ စကားပုံ ကို မကြားဖူးဘူးလား"

မုန်လဲ့ က ဖြည်းညင်းစွာ ခေါင်းခါလိုက်ပြီး လျှပ်စီး မိစ္ဆာ မဟာ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား ၏ နဖူးကို လက်ညှိုး တစ်ချောင်း ဖြင့် ထိုးလိုက်လေသည်။

"ခွပ်"

လျှပ်စီး မိစ္ဆာ မဟာ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား ၏ နဖူး တွင် သွေးပေါက်ကြီး တစ်ခု ချက်ချင်း ဖြစ်ပေါ်လာပြီး တစ်ကိုယ်လုံး တောင့်တင်းသွားကာ မျက်လုံးများထဲရှိ အလင်းရောင်များ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အသက်ရှူ ရပ်တန့်သွားလေသည်။

"ရွှမ်း"

မုန်လဲ့ တွေးတောလိုက်သည်နှင့် လျှပ်စီး မိစ္ဆာ မဟာ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား ၏ အလောင်းကို အချိန်ကာလ မျှော်စင် ထဲသို့ ပို့လိုက်ပြီး ရွှေရောင် သစ်ပင်ငယ်လေး ကို စားသုံးရန် ပေးလိုက်လေသည်။ သာမန် မဟာ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား တစ်ပါး ၏ အသက်စွမ်းအင် က ၎င်းကို အနည်းငယ် ကြီးထွားလာစေရန် လုံလောက်လေသည်။

မုန်လဲ့ စတင် တိုက်ခိုက်ချိန် မှ လျှပ်စီး မိစ္ဆာ မဟာ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား သေဆုံးပြီး ပျောက်ကွယ်သွားချိန် အထိ အရာအားလုံး က လျှပ်စီးအလား မြန်ဆန်စွာ ပြီးဆုံးသွားသဖြင့် အခြား မဟာ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား များ အလွန် အံ့အားသင့်သွားကြလေသည်။

သူတို့ အားလုံး သည် မုန်လဲ့ နှင့် ကာဒို နယ်စား တို့၏ တိုက်ပွဲကို အစအဆုံး စောင့်ကြည့်ခဲ့ကြပြီး မုန်လဲ့ ၏ စွမ်းအား ကို ကောင်းစွာ သိရှိထားကြလေသည်။ မုန်လဲ့ က ငရဲမီးလျှံ ကလွဲရင် မိစ္ဆာ ခန္ဓာကိုယ် က သာမန် မဟာ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား လောက်ပဲ ရှိတယ် ဆိုတာ သူတို့ သိထားကြတာလေ။

ဒါကြောင့် သူတို့က မုန်လဲ့ ကို မကြောက်ရွံ့ဘဲ မုန်လဲ့ ၏ စကားကို လေလည် သလို သဘောထားရဲခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေသည်။

သူတို့ ထင်ထားသည်မှာ မုန်လဲ့ မည်မျှပင် အစွမ်းထက်ပါစေ... သူတို့ အားလုံး ပူးပေါင်း တိုက်ခိုက်မှုကို လုံးဝ ယှဉ်နိုင်မည် မဟုတ်ဟု ထင်ထားခဲ့ကြလေသည်။

သို့သော် ယခုအခါ မုန်လဲ့ကို သူတို့ အရမ်း အထင်သေးမိသွားပြီ ဆိုတာ သူတို့ သဘောပေါက်သွားကြလေသည်။ လျှပ်စီး မိစ္ဆာ မဟာ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား ကို လက်သီး တစ်ချက်တည်း နဲ့ သတ်ပစ်နိုင်တယ် တဲ့လား... ဒါက ဘယ်လောက်တောင် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ခန္ဓာကိုယ် မျိုးလဲ။

သာမန် မဟာ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား ထက် သေချာပေါက် အများကြီး ပိုအစွမ်းထက်တာ သေချာတယ်။

"သူ အနည်းဆုံးတော့ အလယ်အလတ် မဟာ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား အဆင့် ရှိတယ်"

"သောက်ကျိုးနည်း... ငါတို့ သူ လိမ်တာကို ခံလိုက်ရပြီ"

မဟာ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား များ မှာ အံ့အားသင့်မှု၊ ဒေါသထွက်မှု၊ နောင်တရမှု များ ရောထွေးနေကြပြီး မုန်လဲ့ က ဒီလောက် အစွမ်းထက်တယ် ဆိုတာ သာ သိခဲ့ရင်... သူတို့က မုန်လဲ့ကို ဆန့်ကျင်ရဲပါ့မလား... အဲဒါ ကိုယ့်သေတွင်း ကိုယ်တူးတာ မဟုတ်ဘူးလား။

"နောက်တစ်ယောက် က ဘယ်သူလဲ"

မုန်လဲ့ က ကျန်ရှိနေသော မဟာ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား များကို ကြည့်လိုက်ပြီး မီးမိစ္ဆာ မဟာ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား ကို ချက်ချင်း ပစ်မှတ်ထားလိုက်ကာ "ခုနက မင်း အဆိုးဆုံး အော်နေတာ ဆိုတော့... ဒုတိယ အနေနဲ့ မင်းကို သတ်တာပေါ့" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"မဟုတ်ဘူး... မလုပ်ပါနဲ့"

မီးမိစ္ဆာ မဟာ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား အလွန် ကြောက်လန့်သွားပြီး အသက်ရှင်ခွင့် တောင်းရန် ကြိုးစားသော်လည်း အချိန် နှောင်းသွားပြီ ဖြစ်လေသည်။

"ဝုန်း"

နောက်ထပ် လက်ညှိုး တစ်ချောင်း က သူ၏ ခေါင်းကို ဖောက်ထွင်းသွားပြန်လေသည်။

"တတိယ တစ်ယောက် လား"

မုန်လဲ့ က ကျန်ရှိနေသော မဟာ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား များကို ကြည့်လိုက်ရာ ထို မဟာ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား များ မှာ ကြောက်လန့်လွန်းသဖြင့် ဝိညာဉ်ပင် လွင့်ထွက်သွားမတတ် ဖြစ်သွားကြပြီး လက်ညှိုး တစ်ချောင်းတည်း နဲ့ မဟာ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား ကို သတ်ပစ်တယ် တဲ့လား... ဒါက ဘယ်လောက်တောင် ရက်စက်တဲ့ လုပ်ရပ်လဲ။

သူတို့ ကရော... လက်ညှိုး ဘယ်နှစ်ချောင်း အထိ ခံနိုင်မလဲ။

"အသက်ရှင်ခွင့် ပေးပါ... အသက်ရှင်ခွင့် ပေးပါ နယ်စားကြီး... ကျွန်တော်တို့ မှားသွားပါပြီ... ကျေးဇူးပြုပြီး သဘောထား ကြီးကြီးထားပြီး ကျွန်တော်တို့ကို အသက်ရှင်ခွင့် ပေးပါ... ကျွန်တော်တို့ မှားသွားပါပြီ..."

ကျန်ရှိနေသော မဟာ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား များ က မြေပြင်ပေါ်သို့ ချက်ချင်း ဒူးထောက်ချလိုက်ကြပြီး အဆက်မပြတ် ဦးညွှတ်ကာ အသံပြာကြီးဖြင့် အသက်ရှင်ခွင့် တောင်းကြလေသည်။

"ဒူးထောက်ပြီး အသက်ရှင်ခွင့် တောင်းတယ် ဟုတ်လား... ဘယ်လို လုပ်လို့ ရမှာလဲ"

မုန်လဲ့ မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီး "မြန်မြန် ထကြ... မင်းတို့ က မဟာ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား ကြီး တွေလေ... ငါ့ကို ဒူးထောက်ပြီး အသက်ရှင်ခွင့် တောင်းနေတာ... ငါ့ အသက်တို သွားမှာတောင် စိုးရိမ်မိတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"နယ်စားကြီး..."

မုန်လဲ့ က သနားကြင်နာတတ်သော သူ တစ်ယောက် မဟုတ်သဖြင့် သူတို့ကို လုံးဝ အလွတ်ပေးမည် မဟုတ်ပေ။

ခွပ်...

ခွပ်...

ခွပ်... ခွပ်...

"ဖြန်း..."

"ဖြန်း..."

"ဖြန်း..."

အသက်ရှူကြိမ် အနည်းငယ် အကြာတွင် နောက်ထပ် မဟာ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား ခုနစ်ပါး၊ ရှစ်ပါး ခန့် သေဆုံးသွားပြီး ကျန်ရှိနေသော မဟာ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား ၃ ပါး မှာ အလွန် ကြောက်လန့်သွားကြသဖြင့် အဝေးသို့ ချက်ချင်း ထွက်ပြေးကြလေသည်။ နောက်ထပ် တစ်စက္ကန့်လေးတောင် မနေရဲတော့ပေ။

ဤအချိန်တွင် ကောင်းကင်ယံ အပြည့် ရှိနေသော အမည်းရောင် လှံတံ များကို သူတို့ လုံးဝ မကြောက်ရွံ့တော့ဘဲ အမည်းရောင် လှံတံ များဆီသို့ တည့်တည့် ပြေးဝင်သွားကြကာ ငရဲမီးလျှံ များ ကိုယ်ပေါ်တွင် ကပ်ငြိနေသော်လည်း လုံးဝ ရပ်တန့်ခြင်း မရှိပေ။

"ကိုယ့်သေတွင်း ကိုယ်တူးတာပဲ"

မုန်လဲ့ က ဖြည်းညင်းစွာ ခေါင်းခါလိုက်ပြီး မျက်ခုံးကြားရှိ သေမင်းတမန် ၏ မျက်လုံး က ဖြည်းညင်းစွာ ပွင့်လာကာ မီးခိုးရောင် အလင်းတန်း တစ်ခု ပျံထွက်သွားပြီး မဟာ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား တစ်ပါး ၏ နောက်စေ့ ပေါ်သို့ ချက်ချင်း ထိမှန်သွားလေသည်။

"ဝုန်း"

ထို မဟာ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား မှာ နေရာမှာတင် ချက်ချင်း တောင့်တင်းသွားပြီး သူ၏ နတ်ဘုရားဝိညာဉ် က မီးခိုးရောင် အလင်းတန်း ကြောင့် အသိစိတ် ပင်လယ် ထဲမှ ဆွဲထုတ်ခံလိုက်ရကာ သေမင်းတမန် ၏ မျက်လုံး ထဲသို့ စုပ်ယူခံလိုက်ရလေသည်။

"ဂလု... ဂလု..."

သန့်စင်သော နတ်ဘုရားဝိညာဉ် စွမ်းအား များ က သေမင်းတမန် ၏ မျက်လုံး ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး မုန်လဲ့ ၏ အသိစိတ် ပင်လယ် ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာကာ မုန်လဲ့ ၏ နတ်ဘုရားဝိညာဉ် မီးတောက် ကို လျင်မြန်စွာ မြှင့်တင်ပေးလိုက်လေသည်။

"ကျွတ်... နေလို့ ကောင်းလိုက်တာ"

မုန်လဲ့ လေပြင်းတစ်ချက် ရှူသွင်းလိုက်မိပြီး နေလို့ကောင်းလွန်းသဖြင့် အသံပင် ထွက်သွားမတတ် ဖြစ်သွားလေသည်။ သေမင်းတမန် ၏ မျက်လုံး က နတ်ဘုရားဝိညာဉ် များကို မျိုချနိုင်ပြီး သန့်စင်သော နတ်ဘုရားဝိညာဉ် စွမ်းအားများ အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ကိုယ့်ကိုကိုယ် မြှင့်တင်နိုင်တယ် ဆိုတာ တကယ် အမှန်ပဲ။

"ဘုန်း..."

"အသိပေးချက်... ပျင်းရိ မိစ္ဆာ မဟာ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား ၁ ကောင် သတ်ဖြတ်ခြင်း အောင်မြင်ပါသည်... နတ်ဘုရား သလင်းကျောက် ၄.၄ သန်း ရရှိပါသည်"

စနစ် ၏ အသိပေးသံ လည်း အချိန်မီ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

ထိုအချိန်တွင် နတ်ဘုရားဝိညာဉ် ၏ ထိန်းချုပ်မှု မရှိတော့သဖြင့် ထို ပျင်းရိ မိစ္ဆာ မဟာ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား ၏ မိစ္ဆာ ခန္ဓာကိုယ် မှာ လေထဲတွင် အလိုအလျောက် ပြုတ်ကျလာပြီး မြေပြင်ဆီသို့ လိမ့်ဆင်းလာလေသည်။

မုန်လဲ့ က လက်ဝှေ့ယမ်းကာ ၎င်းကို အချိန်ကာလ မျှော်စင် ထဲသို့ သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး ရွှေရောင် သစ်ပင်ငယ်လေး ကို ပေးလိုက်လေသည်။

"နှစ်ယောက် ကျန်သေးတယ်"

မုန်လဲ့ က ကျန်ရှိနေသော မဟာ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား နှစ်ပါး ကို ကြည့်လိုက်ရာ သူတို့က အမည်းရောင် လှံတံ များ၏ ပိတ်လှောင်မှု ကို ဖောက်ထွက်သွားပြီး အဝေးသို့ ထွက်ပြေးနေကြပြီ ဖြစ်လေသည်။

ကိုယ်ပေါ်တွင် ငရဲမီးလျှံ များ လောင်ကျွမ်းနေသော်လည်း သူတို့က ဂရုမစိုက်ဘဲ အသက်လု ထွက်ပြေးနေကြကာ ခြေထောက် နှစ်ချောင်းလောက် ထပ်မပါလာတာကိုပဲ နောင်တရနေကြလေသည်။

"နှမြောစရာပဲ"

မုန်လဲ့ နေရာရွှေ့ပြောင်းကာ မဟာ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား တစ်ပါး ၏ ကျောဘက်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီး သေမင်းတမန် ၏ မျက်လုံး ကို ထပ်မံ ဖွင့်လိုက်ရာ ထို မဟာ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား ၏ နတ်ဘုရားဝိညာဉ် ကို ထပ်မံ သိမ်းယူလိုက်ပြန်လေသည်။

ထို့နောက် နောက်တစ်ယောက်။

"အသိပေးချက်... ငရဲ တစ္ဆေ မဟာ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား ၁ ကောင် သတ်ဖြတ်ခြင်း အောင်မြင်ပါသည်... နတ်ဘုရား သလင်းကျောက် ၃.၉ သန်း ရရှိပါသည်"

"အသိပေးချက်... အော်ဟစ် မိစ္ဆာ မဟာ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား ၁ ကောင် သတ်ဖြတ်ခြင်း အောင်မြင်ပါသည်... နတ်ဘုရား သလင်းကျောက် ၄.၁ သန်း ရရှိပါသည်"

"သိပ်ကောင်းတယ်"

ဒိုဒိုလာ က ပျံသန်းလာပြီး မနေနိုင်ဘဲ လက်ခုပ်တီးကာ ချီးကျူးလိုက်လေသည်။ "တစ်မိနစ် တောင် မကြာဘူး... မဟာ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား ၁၃ ပါး ကို သတ်ပစ်လိုက်တယ်... မင်း က အခု တကယ်ကို အစွမ်းထက်တဲ့ သူ တစ်ယောက် ဖြစ်လာပြီပဲ"

"ဟားဟား"

မုန်လဲ့ က ဟားဟားဟား ရယ်မောလိုက်ပြီး နောက်ဆုံး မဟာ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား နှစ်ပါး ၏ အလောင်းများကို အချိန်ကာလ မျှော်စင် ထဲသို့ သိမ်းဆည်းလိုက်ကာ အရင်က သတ်ဖြတ်ခဲ့သော မဟာ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား ၁၁ ပါး ၏ မိစ္ဆာအမြုတေ များကို ထုတ်ယူပြီး သူတို့၏ နတ်ဘုရားဝိညာဉ် များကို ဖျက်ဆီးလိုက်လေသည်။

ဒါက အရမ်း လွယ်ကူပါတယ် သေမင်းတမန် ၏ မျက်လုံး ကို ဖွင့်လိုက်ရုံဖြင့် သူတို့၏ နတ်ဘုရားဝိညာဉ် များကို မိစ္ဆာအမြုတေ ထဲမှ ဆွဲထုတ်နိုင်ပြီး ထို့နောက် ၎င်းတို့ကို ကြိတ်ခွဲ၊ သတ်ဖြတ်ကာ အသန့်စင်ဆုံး နတ်ဘုရားဝိညာဉ် စွမ်းအားများ အဖြစ် ပြောင်းလဲပြီး ကိုယ်ပိုင် အဖြစ် သိမ်းယူလိုက်ရုံသာ ဖြစ်လေသည်။

"အသိပေးချက်... လျှပ်စီး မိစ္ဆာ မဟာ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား ၁ ကောင် သတ်ဖြတ်ခြင်း အောင်မြင်ပါသည်... နတ်ဘုရား သလင်းကျောက် ၅.၂ သန်း ရရှိပါသည်"

"အသိပေးချက်... မီးမိစ္ဆာ မဟာ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား ၁ ကောင် သတ်ဖြတ်ခြင်း အောင်မြင်ပါသည်... နတ်ဘုရား သလင်းကျောက် ၅.၃ သန်း ရရှိပါသည်"

"အသိပေးချက်... လေမိစ္ဆာ မဟာ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား ၁ ကောင် သတ်ဖြတ်ခြင်း အောင်မြင်ပါသည်... နတ်ဘုရား သလင်းကျောက် ၄.၈ သန်း ရရှိပါသည်"

"အသိပေးချက်..."

အဆက်မပြတ် လုပ်ဆောင်ပြီးနောက် မုန်လဲ့ သည် နတ်ဘုရား သလင်းကျောက် သန်း ၅၀ ခန့် ရရှိခဲ့ရုံသာမက သန့်စင်သော နတ်ဘုရားဝိညာဉ် စွမ်းအား အမြောက်အမြား ကိုလည်း ရရှိခဲ့သဖြင့် သူ၏ နတ်ဘုရားဝိညာဉ် မှာ အလွန် ကြီးမားစွာ မြှင့်တင်ခံလိုက်ရပြီး လောက ပင်မနတ်ဘုရား အလယ်အလတ် အဆင့်ရှိ နတ်ဘုရားဝိညာဉ် သို့ ရောက်ရှိရန် ခြေတစ်လှမ်းသာ လိုတော့လေသည်။

"အခုမှ တကယ် နေလို့ကောင်းသွားပြီ"

မုန်လဲ့ က ပြန်လည် တည်ငြိမ်သွားသော ကောင်းကင်ယံ ကို ကြည့်ကာ ဒိုဒိုလာ ကို ပြောလိုက်သည်။ "ဒိုဒိုလာ... အခု ကစပြီး ရေခဲမိစ္ဆာ နယ်မြေ က ငါ့ နေရာ ဖြစ်သွားပြီ"

"ဂုဏ်ယူပါတယ်... မုန်လဲ့ နယ်စားကြီး"

ဒိုဒိုလာ က ဟန်ဆောင်ပြီး ဦးညွှတ် အရိုအသေပေးလိုက်လေသည်။

"ထပါ... ဒိုဒိုလာ အိမ်တော်ထိန်း ကြီး"

မုန်လဲ့ က ဟားဟားဟား ရယ်မောလိုက်ပြီး ရေခဲမိစ္ဆာ မြို့တော် တစ်ခုလုံး ကို ကြည့်ကာ မိုးကြိုးပစ်သံကြီးအလား အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဒီနေ့ ကစပြီး... ငါ က ရေခဲမိစ္ဆာ နယ်မြေ ရဲ့ နယ်စား အသစ် ပဲ... ၃ ရက် နေရင် ငါ့ရဲ့ ၂၅ နှစ် ပြည့် မွေးနေ့ ရောက်ပြီ... မဟာ မိစ္ဆာဘုရင် အဆင့် နဲ့ အထက် ရှိတဲ့ မိစ္ဆာ တွေ အကုန်လုံး လာတက်ကြ"

မိုးကြိုးပစ်သံကြီးအလား အသံကြီး က ရေခဲမိစ္ဆာ မြို့တော် တစ်ခုလုံး သို့ ပျံ့နှံ့သွားပြီး မိစ္ဆာ တိုင်း၏ နားထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေလေသည်။