အခန်း ၃၃၇

အခန်း ၃၃၇။ အဆုံးအစမရှိသော ဘုရင် နှင့် အမှောင် ကောင်းကင်ယံ

၃ ရက် ဆိုသော အချိန်မှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ကုန်ဆုံးသွားလေသည်။

ရေခဲမိစ္ဆာ မြို့တော် အတွင်းရှိ မဟာ မိစ္ဆာဘုရင် အဆင့်နှင့် အထက် ရှိသော မိစ္ဆာ များ အားလုံး အပြည့်အဝ ထွက်ပေါ်လာကြပြီး ရေခဲမိစ္ဆာ မြို့တော် အလယ်ဗဟို ရှိ နယ်စား အိမ်တော် အသစ် သို့ နယ်စား အသစ် ၏ မွေးနေ့ ပွဲ ကို တက်ရောက်ရန် သွားရောက်ကြလေသည်။

နယ်စား အသစ် က ဖိတ်ကြားထားသဖြင့် သူတို့ မသွားဘဲ မနေရဲကြပေ။

ထို့အပြင် သူတို့ ကိုယ်ပိုင် အကျိုးစီးပွား များလည်း ပါဝင်လေသည်။ သန်းဆယ်ချီ သော ရေခဲမိစ္ဆာ နယ်မြေစောင့်တပ် များ အကုန် သေဆုံးသွားပြီး နယ်စား အသစ် မှာ လက်အောက်ငယ်သား တစ်ယောက်မျှ မရှိသေးသည်ကို မြင်သောအခါ...

ဒါက အကောင်းဆုံး အခွင့်အရေး တစ်ခု ပဲလေ။

တကယ်လို့ နယ်စား အသစ် ရဲ့ သဘောကျမှုကို ရပြီး... သူ့ရဲ့ ယုံကြည်မှုကို ရသွားရင်... တကယ့်ကို အမြတ်ကြီး ထွက်သွားမှာပဲ။

ထို့ကြောင့် မွေးနေ့ ပွဲ ကို တက်ရောက်ခွင့် ရှိသော မိစ္ဆာ တိုင်း က အကောင်းဆုံး အဝတ်အစား များကို ဝတ်ဆင်လာကြပြီး အလွန် တန်ဖိုးကြီးသော မွေးနေ့ လက်ဆောင် များကို ယူဆောင်လာကာ သူတို့၏ ရည်ရွယ်ချက်များ အောင်မြင်ရန် မျှော်လင့်နေကြလေသည်။

ယခုအခါ နယ်စား အိမ်တော် အသစ် ၌...

နယ်စား အိမ်တော် အသစ် ဆိုသည်မှာ မုန်လဲ့ က ရေခဲမိစ္ဆာ ဆီးနှင်းတောင် ထိပ် မှ ပြောင်းရွှေ့လာသော ရေခဲမိစ္ဆာ နတ်ဘုရားကျောင်း ပင် ဖြစ်ပြီး ဤရေခဲ မှော်သလင်းကျောက် များဖြင့် တည်ဆောက်ထားသော နတ်ဘုရားကျောင်း ကြီး ကို မုန်လဲ့ က ဧရာမ တွင်းကြီး ၏ အလယ်ဗဟို တွင် ထားရှိလိုက်လေသည်။

ခမ်းနားပြီး မြင့်မားနေလေသည်။

မြင့်မြတ်ပြီး တည်ငြိမ်နေလေသည်။

မုန်လဲ့ က နတ်ဘုရား ပလ္လင် ပေါ်တွင် ထိုင်ကာ မွေးနေ့ လက်ဆောင် လာဆက်သသော မိစ္ဆာ များကို တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် လက်ခံ တွေ့ဆုံနေပြီး သူတို့၏ လက်ဆောင် များကို စစ်ဆေးကာ အလွန် လောဘကြီးသော ပုံစံ မျိုး ပြသနေလေသည်။

သို့သော် မည်သည့် မိစ္ဆာ ကမျှ သူ့ကို မလှောင်ပြောင်ရဲကြဘဲ မိစ္ဆာ အများအပြား က ရင်ထဲတွင် တိတ်တဆိတ် ဝမ်းသာနေကြလေသည်။ နယ်စား အသစ် က ပစ္စည်းဥစ္စာ တွေကို ဒီလောက် သဘောကျနေမှတော့... အလုပ်လုပ်ရတာ ပိုလွယ်သွားပြီပေါ့။

"မင်းရဲ့ မွေးနေ့ လက်ဆောင် ကို ငါ အရမ်း သဘောကျတယ်"

မုန်လဲ့ က မီးမိစ္ဆာ နတ်ဘုရား တစ်ပါး ကို ကြည့်ကာ "မင်း နာမည် ဘယ်လို ခေါ်လဲ... ငါ့ရဲ့ နယ်မြေစောင့်တပ် လုပ်ချင်လား" ဟု မေးလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် က ဒိုဗာ လို့ ခေါ်ပါတယ်... နယ်စားကြီး အတွက် အသက်ပေးပြီး အလုပ်အကျွေး ပြုပါ့မယ်" မီးမိစ္ဆာ နတ်ဘုရား က မြေပြင်ပေါ်သို့ ဒူးထောက် ချလိုက်ပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အဆက်မပြတ် ဦးညွှတ်နေလေသည်။

"သိပ်ကောင်းတယ်"

မုန်လဲ့ က ဖြည်းညင်းစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး "မင်း ကို နယ်မြေစောင့်တပ် ခေါင်းဆောင် အဖြစ် ခန့်အပ်လိုက်မယ်... အဲဒီလို လုပ်လိုက်... ငါ မင်းကို ပထမဆုံး နယ်မြေစောင့်တပ် တပ်မကြီး ရဲ့ တပ်မှူးကြီး အဖြစ် ခန့်အပ်လိုက်မယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"နယ်စားကြီး ကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်... နယ်စားကြီး ကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်... ကျွန်တော် သစ္စာရှိရှိ နဲ့ အသက်ပေးပြီး အလုပ်အကျွေး ပြုပါ့မယ်"

ဒိုဗာ အမည်ရှိ မီးမိစ္ဆာ နတ်ဘုရား က စိတ်လှုပ်ရှားလွန်း၍ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ဘဲ အဆက်မပြတ် ဦးညွှတ်နေပြီး အခြား မိစ္ဆာ များ ကတော့ ဒိုဗာ ကို အလွန် အားကျစွာ ကြည့်နေကြလေသည်။

နယ်မြေစောင့်တပ် အသစ် ကို အပြည့်အဝ မဖွဲ့စည်းရသေးသဖြင့် ဖွဲ့စည်းပုံ အတိအကျ ကို သူတို့ မသိကြသော်လည်း အရင်က နယ်မြေစောင့်တပ် ဖွဲ့စည်းပုံ အရ ဆိုလျှင် ဒိုဗာ မှာ တစ်လှမ်းတည်း နှင့် ကောင်းကင် သို့ ရောက်သွားခြင်းပင် ဖြစ်လေသည်။

နယ်မြေစောင့်တပ် ကို တပ်မကြီး ၁၀ ခု ခွဲထားပြီး တပ်မကြီး တစ်ခုစီ မှာ တပ်သား တစ်သန်းစီ ရှိကာ တပ်မှူးကြီး က တပ်သား တစ်သန်း ကို အုပ်ချုပ်ရုံသာမက နယ်စား ၏ တိုက်ရိုက် အုပ်ချုပ်မှု အောက်တွင် ရှိလေသည်။

ရေခဲမိစ္ဆာ မြို့တော် တစ်ခုလုံး တွင် နယ်စား မှလွဲ၍ တပ်မှူးကြီး ၁၀ ယောက် ထက် အဆင့်အတန်း ပိုမြင့်သော သူ မရှိတော့ရာ တစ်ယောက် ၏ အောက်၊ လူသောင်းပေါင်းများစွာ ၏ အထက် တွင် ရှိသည်ဟု ဆိုနိုင်လေသည်။

"နောက်တစ်ယောက်"

မုန်လဲ့ က ဒိုဗာ ကို ဘေးတွင် ထိုင်စောင့်ရန် လက်ဝှေ့ယမ်း ပြလိုက်ပြီး နောက် မိစ္ဆာ တစ်ကောင် ကို ကြည့်လိုက်လေသည်။

"နယ်စားကြီး အသက်ရှည် ကျန်းမာပါစေ"

ထို မိစ္ဆာ က ဦးညွှတ် အရိုအသေပေးလိုက်ပြီး သူ၏ မွေးနေ့ လက်ဆောင် ကို ရိုသေစွာ ဆက်သလိုက်ရာ မုန်လဲ့ က တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် စိတ်မရှည်စွာဖြင့် လက်ဝှေ့ယမ်းကာ "ဆင်းသွားတော့" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့... ဟုတ်ကဲ့"

ထို မိစ္ဆာ မှာ ကြောက်လန့်တကြား နောက်ဆုတ်သွားလေသည်။

"နောက်တစ်ယောက်"

ထိုသို့ဖြင့် မုန်လဲ့ က စိတ်မရှည်ခြင်း လုံးဝ မရှိဘဲ တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် စစ်ဆေးနေလေသည်။

မွေးနေ့ လက်ဆောင် အဆင့်မီ သူများကို နယ်မြေစောင့်တပ် အဖြစ် ဝင်ရောက်ခွင့် ပြုသည်။

မွေးနေ့ လက်ဆောင် ကို သဘောကျသော သူများကို တပ်စုမှူး၊ တပ်ခွဲမှူး၊ တပ်မှူးကြီး အဖြစ် ခန့်အပ်သည်။

အချိန်တွေ တဖြည်းဖြည်း ကုန်ဆုံးသွားပြီး မသိမသာ နှင့် ၃ ရက် ကုန်ဆုံးသွားသော်လည်း မွေးနေ့ လက်ဆောင် လာဆက်သသော မိစ္ဆာ များ က အဆက်မပြတ် ရောက်လာနေဆဲ ဖြစ်ပြီး မုန်လဲ့ မှာလည်း အလွန် စိတ်ရှည်နေလေသည်။

မိစ္ဆာ များ ဆက်သသော မွေးနေ့ လက်ဆောင် များ မှာ နည်းပါးသော်လည်း အနည်းငယ်စီ စုပေါင်းလိုက်သောအခါ ၃ ရက်တည်း နှင့်တင် မုန်လဲ့ ၏ ကြွယ်ဝမှု မှာ နတ်ဘုရား သလင်းကျောက် သန်း ၉၀၀ အထိ ရောက်ရှိသွားလေသည်။

"နတ်ဘုရား သလင်းကျောက် သန်း ၉၀၀ ဆိုတော့... ငါ အများကြီး လုပ်လို့ ရသွားပြီ... ဥပမာ - နတ်ဘုရား ခန္ဓာကိုယ် ကို အဆင့်မြင့် နတ်ဘုရား နှောင်းပိုင်း အဆင့် အထိ မြှင့်တင်မယ်... ပြီးတော့ မွေးရာပါ စွမ်းရည် တွေကို အဆင့်မြှင့်မယ်"

မုန်လဲ့ က အကြိမ်ကြိမ် တိတ်တဆိတ် ဝမ်းသာနေလေသည်။ "ကျွတ်... ကျွတ်... အိပ်နေရင်း နဲ့ ပိုက်ဆံ ရနေတဲ့ အရသာ က တကယ် နေလို့ကောင်းတာပဲ"

"ဝေါင်းးးး..."

မုန်လဲ့ က မွေးနေ့ လက်ဆောင် များကို ပျော်ရွှင်စွာ သိမ်းဆည်းနေစဉ် အေးစက်စက် ဟိန်းဟောက်သံ တစ်ခု က မိုးကြိုးပစ်သံကြီးအလား ရေခဲမိစ္ဆာ မြို့တော် ကောင်းကင်ယံ တွင် ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

"ရေခဲမိစ္ဆာ နယ်စား ဘယ်မှာလဲ"

"ဘာအသံလဲ"

"တစ်ယောက်ယောက် က နယ်စားကြီး ကို လာစိန်ခေါ်ပြန်ပြီလား"

"..."

ထိုအသံ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် ရေခဲမိစ္ဆာ မြို့တော် အတွင်းရှိ မိစ္ဆာ များ အားလုံး အလွန် အံ့အားသင့်သွားကြပြီး ကောင်းကင်ယံ ကို ကြည့်ကာ မျက်နှာပေါ်တွင် ကြောက်ရွံ့မှုများနှင့် စိုးရိမ်မှုများ ပေါ်လာလေသည်။

လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ် က ဖြစ်ပွားခဲ့သော တိုက်ပွဲကြီး နှင့် သန်းဆယ်ချီ သော နယ်မြေစောင့်တပ် များ အပါအဝင် မိစ္ဆာ မရေမတွက်နိုင်အောင် သေဆုံးခဲ့ရသည့် မြင်ကွင်း များ က သူတို့၏ မျက်စိရှေ့တွင် ရှိနေသေးရာ နောက်ထပ် စိန်ခေါ်မှု တစ်ခု ဆိုလျှင် သူတို့ ဘယ်လိုလုပ် မကြောက်ဘဲ နေနိုင်ပါ့မလဲ။

"ငါ နယ်စား ဖြစ်တာ ရက်ပိုင်းပဲ ရှိသေးတယ်... တစ်ယောက်ယောက် က ပြဿနာ လာရှာနေပြီပေါ့... သိပ်ကောင်းတာပဲ"

မုန်လဲ့ နေရာမှ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ရေခဲမိစ္ဆာ မြို့တော် ကောင်းကင်ယံ သို့ ရောက်ရှိသွားကာ သူ့ကို ရှာဖွေနေသော မိစ္ဆာ ကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။

"မင်း က ဘယ်သူလဲ"

မုန်လဲ့ က သူ့ရှေ့ရှိ မိစ္ဆာ ကို ကြည့်ကာ မျက်လုံးများထဲတွင် ထူးခြားသော အလင်းတန်း တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားလေသည်။ ထိုသူ၏ ကိုယ်ပေါ်မှ အလွန် ရင်းနှီးသော အရှိန်အဝါ တစ်ခု ကို သူ ခံစားလိုက်ရလေသည်။

"မင်း ကရော ဘယ်သူလဲ"

ထိုသူ က မုန်လဲ့ကို ကြည့်ကာ မျက်မှောင် အနည်းငယ် ကြုတ်သွားပြီး မာနကြီးသော မျက်နှာ ပေါ်တွင် မကျေနပ်မှုများ ပေါ်လာကာ "ငါ ရှာနေတာ က ရေခဲမိစ္ဆာ နယ်စား... မင်း မဟုတ်ဘူး" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"တောင်းပန်ပါတယ်... ငါ က ရေခဲမိစ္ဆာ နယ်စား ပဲ" မုန်လဲ့ က လက်ချောင်းလေး တစ်ချက် တောက်လိုက်ပြီး အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်သည်။

"မင်း က ရေခဲမိစ္ဆာ နယ်စား လား... နောက်ပြောင်နေတာလား"

ထိုသူ က အေးစက်စက် နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး "ငါ မှတ်မိသလောက် တော့... ရေခဲမိစ္ဆာ နယ်စား ဆိုတာ ကာဒို နယ်စား လေ... သူ က ရေခဲမိစ္ဆာ မဟာ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား တစ်ပါး မဟုတ်ဘူးလား" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"အဲဒါ က ဟိုးအရင် တုန်းက အကြောင်း တွေပါ" မုန်လဲ့ က ခေါင်းခါလိုက်ပြီး "ကာဒို ကို ငါ သတ်လိုက်ပြီ... ငါ က ရေခဲမိစ္ဆာ နယ်မြေ ရဲ့ နယ်စား အသစ် ဖြစ်လာပြီ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"မင်း က ကာဒို ကို သတ်လိုက်တာလား"

ထိုသူ ၏ မျက်နှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး မုန်လဲ့ ကို ကြည့်သော မျက်လုံးများထဲတွင် အလွန် အံ့အားသင့်မှုများ ပေါ်လာလေသည်။

သရဲတစ္ဆေ မိစ္ဆာ နိုင်ငံ ၏ နယ်မြေ ၁၀၈ ခု မှ နယ်စား တစ်ယောက်စီတိုင်း က သူတို့ နယ်မြေ ၏ အစွမ်းအထက်ဆုံး သူများ ဖြစ်ကြပြီး အလယ်အလတ် မဟာ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား အဆင့် အနည်းဆုံး ရှိကြလေသည်။

နှစ်ပေါင်း မရေမတွက်နိုင်အောင် ကြာမြင့်ခဲ့သည့် အချိန် အတွင်း နယ်မြေ ၁၀၈ ခု မှ နယ်စား များ သည် စိန်ခေါ်မှု မျိုးစုံ ကို ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသော်လည်း တကယ်တမ်း အောင်မြင်သွားသူ များမှာ... လက်ချိုး ရေတွက်၍ ရလောက်အောင် နည်းပါးလှပေသည်။

မုန်လဲ့ က တကယ် အောင်မြင်သွားပြီး ရေခဲမိစ္ဆာ နယ်စား ကိုတောင် သတ်ပစ်လိုက်တယ် တဲ့လား... သူ ဘယ်လောက်တောင် အစွမ်းထက်လို့လဲ။

ထိုသူ က မုန်လဲ့ ကို သေချာ ပြန်လည် ကြည့်ရှုလိုက်ပြီး သူ၏ သဘောထား မှာ အများကြီး ပိုမို ကောင်းမွန်လာလေသည်။ နယ်စား တိုင်း သည် အလွန် မြင့်မားသော အဆင့်အတန်း ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည် ကို မပြောနှင့်ဦး... စွမ်းအား ကတင် သူ့ကို မော့ကြည့်စေရန် လုံလောက်နေလေသည်။

"ပြောပါဦး... မင်း ငါ့ကို လာရှာတာ ဘာကိစ္စ ရှိလို့လဲ... ငါ့ကို စိန်ခေါ်ချင်လို့လား" မုန်လဲ့ က အေးဆေးစွာ မေးလိုက်သည်။

"လေးစားရတဲ့ ရေခဲမိစ္ဆာ နယ်စား... ကျွန်တော် က မိစ္ဆာ နိုင်ငံ ရဲ့ အထူး ကိုယ်စားလှယ် သြဂတ်စ် ဟေမန် ဘာသိုလွန်းမူး ဟုမ်းစ် ဆီရီ ရော့လန့် ဘတ် ဟော်လစ် ပါ" ထိုသူ က ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မိတ်ဆက်လိုက်လေသည်။

"..."

မုန်လဲ့ စကားစ မရ ဖြစ်သွားလေသည်။

"ကျွန်တော့်ကို အထူး ကိုယ်စားလှယ် ဟော်လစ် လို့ ခေါ်လို့ ရပါတယ်"

ထိုသူ က ဆက်လက် ပြောလိုက်သည်။ "နောက်လ အလယ် လောက်မှာ... အမှောင် ကောင်းကင်ယံ ပွင့်တော့မယ်... နယ်စားကြီး အနေနဲ့ မိစ္ဆာ မြို့တော် ကို အချိန်မီ ရောက်လာပြီး တခြား နယ်စား တွေနဲ့ သွားရောက် ပူးပေါင်းဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်"

"အမှောင် ကောင်းကင်ယံ လား"

မုန်လဲ့ အနည်းငယ် ကြောင်အမ်းသွားပြီး သူ၏ ဦးနှောက်ထဲတွင် အမှောင် ကောင်းကင်ယံ နှင့် ပတ်သက်သော အချက်အလက် များ လျင်မြန်စွာ ပေါ်လာသဖြင့် တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ရီသွားကာ ဖြည်းညင်းစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး "ငါ မိစ္ဆာ မြို့တော် ကို အချိန်မီ သွားပါ့မယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"သတင်း ပို့ပြီးပြီ ဆိုတော့... ကျွန်တော် အရင် သွားလိုက်ပါဦးမယ်"

ထိုသူ က အနည်းငယ် ဦးညွှတ် အရိုအသေပေးလိုက်ပြီးနောက် လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာသွားလေသည်။

"မုန်လဲ့... အမှောင် ကောင်းကင်ယံ ဆိုတာ ဘာလဲ"

ဒိုဒိုလာ က အနည်းငယ် စပ်စုလိုစိတ်ဖြင့် မေးလိုက်လေသည်။

မုန်လဲ့ လေပြင်းတစ်ချက် ရှူသွင်းလိုက်ပြီး "ဒိုဒိုလာ... မင်း အဆုံးအစမရှိသော ဘုရင် အကြောင်း ကြားဖူးလား" ဟု ဖြည်းညင်းစွာ မေးလိုက်သည်။

"အဆုံးအစမရှိသော ဘုရင် လား"

ဒိုဒိုလာ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ရီသွားပြီး "မင်း ပြောတာ... လေဟာနယ် ကမ္ဘာကြီး ရဲ့ အုပ်စိုးသူ လေးပါး နဲ့ နာမည် ကြီး တဲ့ ကြီးမြတ်တဲ့ တည်ရှိမှု ကြီး ကို ပြောတာလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်... သူပဲ"

မုန်လဲ့ က ဖြည်းညင်းစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ကျယ်ပြောလှသော လေဟာနယ် ကမ္ဘာကြီး တွင် အုပ်စိုးသူ လေးပါး ရှိပြီး သူတို့ သည် နတ်ဘုရားများ၊ မိစ္ဆာများ၊ ပင်မနတ်ဘုရား များ၊ မိစ္ဆာ ဘိုးဘေး များ အားလုံး ၏ အထက်တွင် ရှိကာ နတ်ဘုရား များ၏ အထက် က နတ်ဘုရား၊ မိစ္ဆာ များ၏ အထက် က မိစ္ဆာ ဖြစ်ကြလေသည်။

သူတို့ က အမြင့်ဆုံး အဆင့်အတန်း ကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး လေဟာနယ် ကမ္ဘာကြီး တစ်ခုလုံး ကို အုပ်စိုးထားကြလေသည်။

သူတို့မှာ အသက်စွမ်းအင် အုပ်စိုးသူ၊ ကောင်းကင်ယံ အုပ်စိုးသူ၊ အမြင့်ဆုံး သေမင်းတမန် နတ်ဘုရား နှင့် သေမင်းတမန် ဘုရင် တို့ ဖြစ်ကြလေသည်။

ချဲ့ကား ပြောရမည် ဆိုလျှင် အုပ်စိုးသူ လေးပါး သည် ပိရမစ် ၏ အထွတ်အထိပ်ဆုံး တွင် ရပ်တည်နေသော ကြီးမြတ်သည့် တည်ရှိမှု များ ဖြစ်ကြပြီး ကျယ်ပြောလှသော လေဟာနယ် ကမ္ဘာကြီး ၏ အစွမ်းအထက်ဆုံး သူ လေးဦး လည်း ဖြစ်ကြကာ ပင်မနတ်ဘုရား များ ပင်လျှင် သူတို့ နှင့် ယှဉ်လျှင် အရောင်မှေးမှိန် သွားရလေသည်။

အဆုံးအစမရှိသော ဘုရင် က အုပ်စိုးသူ လေးပါး နှင့်ယှဥ်ပြီး နာမည်ကြီး နိုင်ခြင်း က အဆုံးအစမရှိသော ဘုရင် ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းမှု ကို ပြသနေလေသည်။ သို့သော် ဝမ်းနည်းစရာ ကောင်းသည်မှာ အဆုံးအစမရှိသော ဘုရင် က ထူးဆန်းစွာ သေဆုံးသွားခဲ့ခြင်း ပင် ဖြစ်လေသည်။

ဘယ်လို သေသွားလဲ ဆိုတာကိုတော့ လူတွေ အမျိုးမျိုး ပြောနေကြပေမယ့် အဆုံးအစမရှိသော ဘုရင် ကတော့ တကယ်ပဲ သေဆုံးသွားခဲ့လေသည်။

"ရုတ်တရက်ကြီး အဆုံးအစမရှိသော ဘုရင် အကြောင်း ဘာလို့ ပြောတာလဲ... သူ က အမှောင် ကောင်းကင်ယံ နဲ့ ပတ်သက်နေလို့လား" ဒိုဒိုလာ သံသယ ဝင်သွားလေသည်။

"မင်း သိသင့်ပါတယ်... အုပ်စိုးသူ လေးပါး က အမြင့်ဆုံး ကောင်းကင်ဘုံ နဲ့ အမြင့်ဆုံး သေမင်းတမန် လောက ကနေ ထွက်ပေါ်လာကြတာ ဆိုတာ... ဒါပေမဲ့ အဆုံးအစမရှိသော ဘုရင် ကတော့ သာမန် ဆင်းရဲသား ဘဝ ကနေ ထွက်ပေါ်လာတာလေ" မုန်လဲ့ က ပြောလိုက်သည်။

"အဲဒါတော့ ဟုတ်တယ်"

ဒိုဒိုလာ က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး "အရင်တုန်းက အဆုံးအစမရှိသော ဘုရင် က ကျယ်ပြောလှတဲ့ လေဟာနယ် ကမ္ဘာကြီး ကို လွှမ်းမိုးခဲ့တဲ့ အချိန် တုန်းက... သူ့ရဲ့ အရာအားလုံး က ဒဏ္ဍာရီ တွေ ဖြစ်သွားပြီး မရေမတွက်နိုင်တဲ့ သက်ရှိ တွေ ကြားမှာ ပျံ့နှံ့ခဲ့တာလေ... ဒဏ္ဍာရီ တွေ အရဆိုရင် အဆုံးအစမရှိသော ဘုရင် က တကယ်ပဲ အဆင့်နိမ့် လောက ကနေ ထွက်လာတဲ့ သာမန် ဆင်းရဲသား တစ်ယောက် ပဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ကာဒို နယ်စား ရဲ့ မှတ်ဉာဏ် တွေ အရဆိုရင်... အဆုံးအစမရှိသော ဘုရင် က ပင်မနတ်ဘုရား၊ ဒါမှမဟုတ် အုပ်စိုးသူ မဖြစ်လာခင် တုန်းက... သူ က အလယ်အလတ် လောက တစ်ခု ရဲ့ လောကအရှင်သခင် ဖြစ်ခဲ့ဖူးတယ် တဲ့"

မုန်လဲ့ က ရှင်းပြလိုက်သည်။ "ပြီးတော့ အမှောင် ကောင်းကင်ယံ ရဲ့ အနောက်ဘက် က အလယ်အလတ် လောက က သူ ပေါင်းစပ်ခဲ့ဖူးတဲ့ လောက ပဲ... အဲဒီ လောက ကို အဆုံးအစမရှိသော လောက လို့လည်း ခေါ်ကြတယ်"

ဒိုဒိုလာ အံ့အားသင့်သွားလေသည်။

"ဒီသတင်း အမှန် အမှား ကို ငါ လည်း မဆုံးဖြတ်နိုင်ဘူး... ဒါပေမဲ့ ကာဒို နယ်စား ရဲ့ မှတ်ဉာဏ် တွေ ကတော့ အဲဒီလိုပဲ... သရဲတစ္ဆေ တိုက်ကြီး က အစွမ်းထက်တဲ့ သူ တော်တော်များများ ကလည်း အမှောင် ကောင်းကင်ယံ ရဲ့ အနောက်ဘက် က အလယ်အလတ် လောက က အဆုံးအစမရှိသော ဘုရင် နဲ့ ပတ်သက်နေတယ် လို့ ယုံကြည်ထားကြတယ်" မုန်လဲ့ က ခါးသက်သက် ပြုံးလိုက်လေသည်။

"ဒီလိုဆိုတော့... အမှောင် ကောင်းကင်ယံ က လေဟာနယ် အက်ကွဲကြောင်း တစ်ခု ပေါ့" ဒိုဒိုလာ မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မေးလိုက်သည်။

"ပိုပြီး တိတိကျကျ ပြောရရင်... လေဟာနယ် တံခါး တစ်ခု ပေါ့"

မုန်လဲ့ က အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် "နှစ်ပေါင်း ၃ သောင်း ကြာတိုင်း အမှောင် ကောင်းကင်ယံ က တစ်ကြိမ် ပွင့်လာတယ်... အဲဒီ အချိန် ရောက်ရင် သရဲတစ္ဆေ တိုက်ကြီး က အစွမ်းထက်တဲ့ သူ တွေ အားလုံး က အမှောင် ကောင်းကင်ယံ ရှေ့မှာ စုဝေးကြပြီး အဆုံးအစမရှိသော လောက ထဲကို ဝင်ဖို့ အခွင့်အရေး ရအောင် ယှဉ်ပြိုင်ကြရတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ယှဉ်ပြိုင်ရဦးမယ် ဟုတ်လား"

ဒိုဒိုလာ အံ့အားသင့်သွားလေသည်။

"အမှောင် ကောင်းကင်ယံ က တစ်ကြိမ် ကို လူ ၃၆ ယောက် ပဲ ဖြတ်သန်းခွင့် ပြုတယ်... လူ ၃၆ ယောက် ဝင်သွားတာနဲ့ ချက်ချင်း ပြန်ပိတ်သွားပြီး ဘယ်သူမှ ဝင်ခွင့် မပြုတော့ဘူး"

မုန်လဲ့ က သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး "လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း ၃ သောင်း တုန်းက ကာဒို နယ်စား လည်း အမှောင် ကောင်းကင်ယံ ဆီ သွားခဲ့သေးတယ်... ဒါပေမဲ့ သူ့ စွမ်းအား က သာမန် ပဲ ရှိတော့ အမှောင် ကောင်းကင်ယံ ထဲ ဝင်ခွင့် မရခဲ့ဘူး" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"လူ ၃၆ ယောက် ပဲ ဝင်ခွင့် ပြုတယ် ဟုတ်လား" ဒိုဒိုလာ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး "ဒါဆိုရင် ယှဉ်ပြိုင်မှု က ဘယ်လောက်တောင် ပြင်းထန်မလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်... ယှဉ်ပြိုင်မှု က အရမ်း ပြင်းထန်တယ်"

မုန်လဲ့ က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး "သရဲတစ္ဆေ တိုက်ကြီး တစ်ခုလုံး က မိစ္ဆာ နတ်ဘုရား တွေ အများကြီး က ဒီ ၃၆ နေရာ ကို ရဖို့ အတွက် ယှဉ်ပြိုင်ကြတာ... ယှဉ်ပြိုင်မှု က ဘယ်လောက်တောင် ပြင်းထန်မလဲ ဆိုတာ စဉ်းစားကြည့်လို့ ရနိုင်တယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"တကယ်ကို ပြင်းထန်တာပဲ"

ဒိုဒိုလာ က ဖြည်းညင်းစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး "ဒီလောက် ပြင်းထန်နေမှတော့... အဆုံးအစမရှိသော လောက မှာ တန်ဖိုးကြီးတဲ့ ရတနာ တွေ သေချာပေါက် ရှိမှာပဲ... အဲဒီလိုမှ မဟုတ်ရင် ဒီလောက် မိစ္ဆာ နတ်ဘုရား တွေ အများကြီး ကို ဆွဲဆောင်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"တန်ဖိုးကြီး ရတနာ လား... ကာဒို နယ်စား ကတော့ မတွေ့ဖူးဘူး... ဒါပေမဲ့ တချို့ လူတွေ က အဆုံးအစမရှိသော လောက မှာ မိစ္ဆာ ဘိုးဘေး တွေရဲ့ အရိုး တွေ၊ ပြီးတော့ မိစ္ဆာ ဘိုးဘေး ရဲ့ လက်နက် တွေကိုတောင် ကောက်ရဖူးတယ် လို့ ကြားဖူးတယ်" မုန်လဲ့ က ပြောလိုက်သည်။

"မိစ္ဆာ ဘိုးဘေး တွေရဲ့ အရိုး တွေ... မိစ္ဆာ ဘိုးဘေး ရဲ့ လက်နက် တွေ လား"

ဒိုဒိုလာ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ရီသွားလေသည်။

မိစ္ဆာ ဘိုးဘေး ဆိုတာ ပင်မနတ်ဘုရား နဲ့ ညီမျှတာလေ။

မိစ္ဆာ ဘိုးဘေး ရဲ့ အရိုး ဆိုတာ ပင်မနတ်ဘုရား ရဲ့ အရိုး မဟုတ်ဘူးလား။

မိစ္ဆာ ဘိုးဘေး ရဲ့ လက်နက် ဆိုတာ ပင်မနတ်ဘုရား ရဲ့ လက်နက် မဟုတ်ဘူးလား။

"တကယ်လို့ ဒါတွေ အကုန်လုံး မှန်တယ် ဆိုရင်တော့... အဆုံးအစမရှိသော လောက က တကယ်ကို မရိုးရှင်းဘူး"

ဒိုဒိုလာ က လေပြင်းတစ်ချက် ရှူသွင်းလိုက်မိပြီး "ဒါတွေ အပြင်... အဆုံးအစမရှိသော လောက နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ တခြား သတင်း တွေ ရော ရှိသေးလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

"အဆုံးအစမရှိသော လောက က အရမ်း အန္တရာယ် များတယ်... ကြားရသလောက် တော့ သရဲတစ္ဆေ တိုက်ကြီး အပြင်... ငရဲ၊ လေဟာနယ်၊ သေမင်းတမန် လောက နဲ့ တခြား လောက တွေ က အစွမ်းထက်တဲ့ သူ တွေ လည်း လာကြတယ် တဲ့"

မုန်လဲ့ က ပြောလိုက်သည်။ "အဲဒီ အချိန် ရောက်ရင် အစွမ်းထက်တဲ့ သူ တွေ အများကြီး က အဆုံးအစမရှိသော လောက မှာ စုဝေးကြပြီး တစ်နေရာတည်းမှာ ယှဉ်ပြိုင်ကြရင်း ရတနာ တွေ အတူတူ ရှာကြမှာ ဆိုတော့... အဆုံးအစမရှိသော လောက က အရမ်းကို အန္တရာယ် များတဲ့ နေရာ တစ်ခု ဖြစ်လာမှာပဲ"

"ဒါ့အပြင်... အဆုံးအစမရှိသော လောက က ဒေသခံ တွေ လည်း ရှိသေးတယ်... သူတို့ ကမှ အကြောက်ရဆုံး နဲ့ အန္တရာယ် အများဆုံး ပဲ”