အခန်း ၃၄၅

အခန်း ၃၄၅။ အဆုံးအစမရှိသော တိုက်တန် နှင့် တစ်ကွန်ရက်တည်း ဖြင့် အားလုံးကို ဖမ်းမိခြင်း

'အသိပေးချက်... ငရဲမီးလျှံဖီးနစ် တစ်ကောင် သတ်ဖြတ်ခြင်း အောင်မြင်ပါသည်... နတ်ဘုရားသလင်းကျောက် သန်း ၉၃၀ ရရှိပါသည်...'

စနစ်၏ အေးစက်စက် အသိပေးသံက ဦးနှောက်ထဲတွင် ထွက်ပေါ်လာလေသည်။ မုန်လဲ့မှာ နွေရာသီ ပူပူအိုက်အိုက်တွင် ရေခဲစိမ်ထားသော ဖရဲသီးဖျော်ရည် တစ်ခွက်ကို သောက်လိုက်ရသကဲ့သို့ ခေါင်းမှ ခြေဖျားအထိ အေးမြသွားပြီး အလွန်နေလို့ ကောင်းသွားလေသည်။

"ကျွတ်... ကျွတ်... သန်း ၉၃၀ တောင်... တကယ် အမြတ်ကြီး ထွက်သွားပြီ... အရင်က ဝင်ငွေ တွေနဲ့ ပေါင်းလိုက်ရင် ငါ့ရဲ့ အခု လက်ရှိ ကြွယ်ဝမှု က ဘီလီယံ ၂၀ တောင် ကျော်သွားပြီပဲ..."

"ကျွတ်... ကျွတ်... သရဲတစ္ဆေ မိစ္ဆာ ဘုရင်ကြီး လို အဆင့်မြင့် မဟာ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား ကြီး ကို သတ်ရတာ ကမှ ပိုက်ဆံ ရတာ ပိုမြန်တာပဲ..."

သေချာသည်မှာ မုန်လဲ့ က သရဲတစ္ဆေ မိစ္ဆာ ဘုရင်ကြီး ၏ လေဟာနယ် လက်စွပ် ကိုလည်း မမေ့ခဲ့ပေ။ ခုနက သွေးရောင် ဓားသွား လေး က သူ့ကို အလွန် အထင်ကြီးသွားစေခဲ့သဖြင့် ထုတ်ပြီး သေချာ ကြည့်ရမည် ဖြစ်လေသည်။

"စနစ်... သိမ်းယူလို့ ရတဲ့ ပစ္စည်း တွေ အကုန် သိမ်းယူလိုက်..."

"ရွှမ်း... ရွှမ်း... ရွှမ်း..."

ကြွယ်ဝမှု မှာ နတ်ဘုရား သလင်းကျောက် သန်း ၄၀၀ လျင်မြန်စွာ တိုးလာလေသည်။ မိစ္ဆာ များ က နတ်ဘုရား သလင်းကျောက် နှင့် နိယာမ မူလသလင်းကျောက် များကို သိပ်ပြီး စိတ်မဝင်စားကြသဖြင့် သိပ်ပြီး အများကြီး တိုးမလာခြင်း ဖြစ်လေသည်။

လေဟာနယ် လက်စွပ် ထဲတွင် အများဆုံး တွေ့ရသည်မှာ မိစ္ဆာ အလောင်း မျိုးစုံ နှင့် လက်နက် မျိုးစုံ ပင် ဖြစ်လေသည်။

အဲဒီ အထဲမှာ အားအနည်းဆုံး က အလယ်အလတ် မဟာ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား တွေ ဖြစ်ပြီး အဆင့်မြင့် မဟာ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား အလောင်း တွေလည်း အများကြီး ပါသေးတယ်။

"မဟုတ်ဘူး... ဒါတွေ က အဆင့်မြင့် မဟာ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား တွေ မဟုတ်ဘူး... တခြား သက်ရှိ တွေပဲ..."

မုန်လဲ့ က အဆင့်မြင့် မဟာ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား အလောင်း တစ်လောင်း ကို ဆွဲထုတ်လိုက်လေသည်။

၎င်းမှာ တစ်ကိုယ်လုံး ကြေးဝါရောင် ရှိပြီး ကြွက်သားများ အပြိုင်းပြိုင်း ထနေကာ ဧရာမ လူဝံ များနှင့် ဆင်တူသော သက်ရှိ တစ်မျိုး ပင် ဖြစ်လေသည်။

သို့သော် ဧရာမ လူဝံ များနှင့် မတူသည်မှာ သူ့တွင် လက် ၆ ဖက် ပါရှိပြီး ကြွက်သားများ မှာ ကျောက်တုံး များအလား အလွန် မာကျောကာ ပေါက်ကွဲထွက်မတတ် ခွန်အားများ ဖြင့် ပြည့်နှက်နေလေသည်။

"အဆုံးအစမရှိသော တိုက်တန်..."

ဒိုဒိုလာ က အချိန်ကာလ မျှော်စင် ထဲမှ ထွက်လာပြီး ဤတိုက်တန် အလောင်း ကို အံ့ဩတကြီး ကြည့်ကာ "ဒီပုံစံ က... အဆုံးအစမရှိသော တိုက်တန် ဆိုတာ လုံးဝ မမှားနိုင်ဘူး..." ဟု ပြောလိုက်သည်။

"အဆုံးအစမရှိသော တိုက်တန် လား..." မုန်လဲ့ ၏ ရင်ထဲတွင် လှုပ်ရှားသွားလေသည်။

"တိုက်တန် မျိုးနွယ်စု တွေ အများကြီး ရှိတယ်... အဲဒီ ထဲမှာ နာမည် အကြီးဆုံး ကတော့ အဆုံးအစမရှိသော တိုက်တန် တွေပေါ့... ဒါပေမဲ့ အဆုံးအစမရှိသော တိုက်တန် တွေ အပြင် တခြား နာမည်ကြီး တဲ့ တိုက်တန် တွေလည်း အများကြီး ရှိသေးတယ်... ဥပမာ အဆုံးအစမရှိသော တိုက်တန်၊ ရွှေဂျို တိုက်တန်၊ တောရိုင်း တိုက်တန်... စသဖြင့် ပေါ့..."

ဒိုဒိုလာ က ရှင်းပြလိုက်သည်။ "အဆုံးအစမရှိသော တိုက်တန် တွေ က အစက နာမည် မရှိ၊ သတင်း မရှိ တဲ့ မျိုးနွယ်စု လေး ပါပဲ... ဒါပေမဲ့ အဆုံးအစမရှိသော ဘုရင် က တိုးတက်လာတဲ့ အချိန် မှာ အဆုံးအစမရှိသော တိုက်တန် တွေ လည်း လိုက်ပြီး တိုးတက်လာခဲ့ပြီး... ကြောက်စရာ ကောင်းတဲ့ နာမည် တစ်ခု ကို ရရှိခဲ့တာပဲ..."

"ဒါပေမဲ့ နှမြောစရာ ကောင်းတာက... အဆုံးအစမရှိသော ဘုရင် နဲ့ အတူ စတင်ခဲ့ပြီး အဆုံးအစမရှိသော ဘုရင် နဲ့ အတူ ပြီးဆုံးသွားခဲ့ရတယ်... အဆုံးအစမရှိသော ဘုရင် သေဆုံးသွားတဲ့ အချိန် မှာ ကြီးမားတဲ့ အဆုံးအစမရှိသော နိုင်ငံတော် ကြီး ပြိုကွဲသွားခဲ့ပြီး အဆုံးအစမရှိသော တိုက်တန် တွေ လည်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တယ်..."

"ဒီလိုကိုး..."

မုန်လဲ့ က အဆက်မပြတ် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး "အဆုံးအစမရှိသော တိုက်တန် တွေ ရှိနေလို့... သရဲတစ္ဆေ တိုက်ကြီး က အစွမ်းထက်တဲ့ သူ တွေ က အဆုံးအစမရှိသော လောက က အဆုံးအစမရှိသော ဘုရင် ပေါင်းစပ်ခဲ့ဖူးတဲ့ လောက လို့ ထင်နေကြတာ ဖြစ်မယ်..." ဟု ပြောလိုက်သည်။

ကောလာဟလ တိုင်း က အကြောင်းပြချက် မရှိဘဲ ပေါ်မလာနိုင်ပါဘူး။ သရဲတစ္ဆေ တိုက်ကြီး က အစွမ်းထက်တဲ့ သူ တွေ က အဆုံးအစမရှိသော လောက ကို အဆုံးအစမရှိသော လောက လို့ နာမည် ပေးထားတာ လည်း... အလကား မဟုတ်ဘူးပဲ။

"အဲဒီလို ဖြစ်နိုင်ခြေ အများကြီး ရှိတယ် လို့ပဲ ပြောလို့ ရမယ်... တကယ် ဟုတ်မဟုတ် ဆိုတာကိုတော့ မသိသေးဘူး..." ဒိုဒိုလာ က သက်ပြင်းချလိုက်လေသည်။

မုန်လဲ့ က ဆက်လက် စစ်ဆေးလိုက်လေသည်။

အရေအတွက် များပြားလှသော အဆုံးအစမရှိသော တိုက်တန် အလောင်း များ အပြင် အခြား အလောင်း များနှင့် အကြွင်းအကျန် များ လည်း အများအပြား ရှိနေသေးပြီး အားလုံး က အလွန် အစွမ်းထက်ကြလေသည်။

မုန်လဲ့ က ထိုအလောင်း များကို သိပ်ပြီး စိတ်မဝင်စားသဖြင့် အစွမ်းအထက်ဆုံး အလောင်း အနည်းငယ် ကိုသာ ချန်ထားပြီး ကျန်တာ များကို အချိန်ကာလ မျှော်စင် ထဲသို့ ပို့လိုက်လေသည်။

အလောင်း တွေ မရှိတော့တဲ့ အခါ လေဟာနယ် လက်စွပ် ကြီး က ချက်ချင်း ကျယ်ဝန်းသွားပြီး လက်နက် မျိုးစုံ က မျက်စိရှေ့တွင် ပေါ်လာလေသည်။ လက်နက် တိုင်း က ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါ များကို ထုတ်လွှတ်နေပြီး လူတွေကို ကြောက်လန့်သွားစေလေသည်။

"အဆင့်မြင့် မိစ္ဆာ လက်နက် တွေ အများကြီးပဲ..."

"ဒီတစ်ခု လည်း ရှိသေးတယ်..."

မုန်လဲ့ ၏ လက်ထဲတွင် သွေးများဖြင့် ဖန်တီးထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသော သွေးရောင် ဓားသွား လေး တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ၎င်းပေါ်မှ ထွက်ပေါ်နေသော ထက်မြက်သည့် အရှိန်အဝါ ကြောင့် မုန်လဲ့ တစ်ကိုယ်လုံး ကြက်သီးများ ထသွားလေသည်။

ဒီ သေးငယ်တဲ့ ဓားသွား လေး က သူ့ရဲ့ နတ်ဘုရား ခန္ဓာကိုယ် ကို အလွယ်တကူ ဖြတ်တောက်နိုင်တယ် ဆိုတာ မုန်လဲ့ သေချာ သိနေတယ်။

"ဒိုဒိုလာ... ဒါက ဘယ်အဆင့် ရှိတဲ့ လက်နက် လဲ..." မုန်လဲ့ က ဖြည်းညင်းစွာ မေးလိုက်လေသည်။

"ငါ ကြည့်ကြည့်မယ်..."

ဒိုဒိုလာ က သေချာ လေ့လာကြည့်ပြီးနောက် "သူ့ရဲ့ ထက်မြက်မှု က ပြီးပြည့်စုံတဲ့ နတ်ဘုရား လက်နက် တွေ ထက်တောင် ကျော်လွန်နေပြီ... ပင်မနတ်ဘုရား လက်နက် နဲ့တောင် ယှဉ်နိုင်တယ်..." ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ သူ က ပင်မနတ်ဘုရား လက်နက် တွေရဲ့ စွမ်းရည် မျိုးစုံ ကိုတော့ ပိုင်ဆိုင်မထားဘူး... ပြီးတော့..."

"ပြီးတော့ ဘာဖြစ်လဲ..." မုန်လဲ့ က အလျင်အမြန် မေးလိုက်လေသည်။

"ဒီဓားသွား က လုံးဝ မပြည့်စုံဘူး..." ဒိုဒိုလာ ၏ မျက်လုံးများ တွင် အလင်းတန်းများ တောက်ပလာပြီး "ငါ ခန့်မှန်းတာ မမှားဘူး ဆိုရင်... ဒါက ပင်မနတ်ဘုရား လက်နက် တစ်ခု ရဲ့ အစိတ်အပိုင်း တစ်ခု ဖြစ်ရမယ်..." ဟု ပြောလိုက်သည်။

မုန်လဲ့ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ရီသွားပြီး "ဒါကြောင့် အရမ်း ထက်မြက်နေတာကိုး... ပင်မနတ်ဘုရား လက်နက် ရဲ့ အစိတ်အပိုင်း တစ်ခု ဖြစ်နေလို့ပဲ..." ဟု ရေရွတ်လိုက်မိသည်။

"သရဲတစ္ဆေ မိစ္ဆာ ဘုရင်ကြီး က ဒီအရာ ကို ဘယ်က ရလာလဲ မသိဘူး... တကယ်လို့ အဆုံးအစမရှိသော လောက ကနေ ရလာတာ ဆိုရင်တော့... အဆုံးအစမရှိသော လောက က အဆုံးအစမရှိသော ဘုရင် နဲ့ သေချာပေါက် ပတ်သက်နေမှာပဲ..." ဒိုဒိုလာ က ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

မုန်လဲ့ က ရုတ်တရက် မေးလိုက်လေသည်။ "ဒိုဒိုလာ... အဆုံးအစမရှိသော လောက မှာ လောကအရှင်သခင် ရှိနေမလား... တကယ်လို့ ရှိနေရင် ငါ ဝင်သွားတာ က ကိုယ့်သေတွင်း ကိုယ်တူးတာ မဟုတ်ဘူးလား..."

"မရှိလောက်ပါဘူး..."

ဒိုဒိုလာ က ခေါင်းခါလိုက်ပြီး "တကယ်လို့ အဆုံးအစမရှိသော လောက မှာ လောကအရှင်သခင် သာ ရှိနေရင်... သရဲတစ္ဆေ တိုက်ကြီး နဲ့ တခြား လောက တွေ က အစွမ်းထက်တဲ့ သူ တွေကို ဘယ်လိုလုပ် သဘောကျ ဝင်ထွက်ခွင့် ပြုမှာလဲ..." ဟု ပြောလိုက်သည်။

"အဲဒါ လည်း ဟုတ်တာပဲ..." မုန်လဲ့ သက်ပြင်းချလိုက်လေသည်။

"သွားရအောင်... ဟို ကောင် နှစ်ကောင် ကို သွားရှင်းရအောင်..." ဒိုဒိုလာ က ခေါင်းခါလိုက်ပြီး "သူတို့ကို အရင် ရှင်းထုတ်ပြီး နောက်ဆက်တွဲ ပြဿနာ တွေကို အကုန် ရှင်းပစ်လိုက်..." ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ..."

မုန်လဲ့ က ခေါင်းကို အဆက်မပြတ် ညိတ်လိုက်ပြီး နောက်တစ်ကြိမ် ပေါ်လာသောအခါ အမှောင် ကောင်းကင် သို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားလေသည်။

လာရောက် ကြည့်ရှုသော မိစ္ဆာ များ က ရှိနေဆဲ ဖြစ်ပြီး အုပ်စုလိုက် တိုက်ပွဲ ဝင်နေသော အလယ်အလတ် မဟာ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား များ လည်း ရှိနေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း ခေါင်းသုံးလုံး ဘုရင်မ နှင့် ကျဆင်းနေသော ဧကရာဇ် တို့ ကိုတော့ မတွေ့ရတော့ပေ။

"မရှိတော့ဘူးလား... အဲဒါ ပိုကောင်းတာပေါ့..."

မုန်လဲ့ က အုပ်စုလိုက် တိုက်ပွဲ ကို ရပ်တန့်ကာ ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြင့် ကြည့်နေကြသော အလယ်အလတ် မဟာ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား ၃၀၀ ကျော် ကို ကြည့်ပြီး နှုတ်ခမ်းကို သပ်လိုက်ကာ သူတို့ ကြားထဲသို့ ချက်ချင်း ခုန်ဝင်သွားလေသည်။

"သောက်ကျိုးနည်း..."

"သူ ပြန်လာပြီ..."

"ပြေး..."

သူတို့ က ပိတ်လှောင်ခံထားရတဲ့ အချိန်လေး အတွင်းမှာ မုန်လဲ့ နဲ့ သရဲတစ္ဆေ မိစ္ဆာ ဘုရင်ကြီး တို့ရဲ့ တိုက်ပွဲ ကို အကုန်လုံး မြင်တွေ့ခဲ့ရတာ ဆိုတော့... မုန်လဲ့ ဘယ်လောက်တောင် အစွမ်းထက်လဲ ဆိုတာ သူတို့ ကောင်းကောင်း သိကြတယ်လေ။

အခု မုန်လဲ့ သူတို့ ဆီ ပြေးလာတာကို မြင်တော့... ဒီ မဟာ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား တွေ အကုန်လုံး သွေးပျက်သွားပြီး ဘာစကားမှ မပြောတော့ဘဲ အဝေးသို့ ချက်ချင်း ထွက်ပြေးကြလေသည်။ သူတို့ က မုန်လဲ့ နဲ့ တိုက်ခိုက်ဖို့ သတ္တိ လုံးဝ မရှိကြပါဘူး။

"ပြေးချင်လို့လား..."

မုန်လဲ့ က လှောင်ပြောင်လိုက်ပြီး "နတ်ဘုရား နယ်မြေ..." ဟု အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။

"ဝုန်း..."

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နယ်မြေ စွမ်းအား များ က ပျံ့နှံ့သွားပြီး ကီလိုမီတာ သောင်းနှင့်ချီ ကို မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း လွှမ်းခြုံသွားကာ အလယ်အလတ် မဟာ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား ၃၀၀ ကျော် ကို နေရာမှာတင် ချက်ချင်း ပိတ်လှောင်ထားလိုက်လေသည်။

တစ်ယောက်တည်း အင်အား နဲ့ အလယ်အလတ် မဟာ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား ၃၀၀ ကျော် ကို ပိတ်လှောင်ထားနိုင်တယ် ဆိုတာ... အဆင့်မြင့် မဟာ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား တွေရဲ့ ကြောက်စရာ ကောင်းတဲ့ အချက် ပဲ... ပြီးတော့ အလယ်အလတ် နဲ့ အဆင့်မြင့် မဟာ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား တွေ ကြားက ကြီးမားတဲ့ ကွာဟချက် ပဲ။

ကောင်းကင် နဲ့ မြေကြီး လို ကွာဟချက် လို့တောင် ပြောလို့ ရတယ်။

အဆင့်ကျော် ပြီး တိုက်ချင်တာလား။

အိပ်မက် မက်နေလိုက်။

"ငရဲမီးလျှံ..."

မုန်လဲ့ က လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ အရှေ့တွင် ရွှေရောင် လှံတံ ၃၀၀ ကျော် ထွက်ပေါ်လာပြီး အားလုံး က ငရဲမီးလျှံ များ ဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော မီးတောက် လှံတံ များ ပင် ဖြစ်လေသည်။

"သွားစမ်း..."

မုန်လဲ့ က လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ရွှေရောင် လှံတံ ၃၀၀ ကျော် က လျှပ်စီးအလား ပစ်ခတ်သွားပြီး အလယ်အလတ် မဟာ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား ၃၀၀ ကျော် ၏ ခေါင်းများကို ချက်ချင်း ဖောက်ထွင်းသွားကာ နေရာမှာတင် သတ်ပစ်လိုက်လေသည်။

မိစ္ဆာအမြုတေ ကို ထုတ်ယူတယ်။

လေဟာနယ် လက်စွပ် ကို ချွတ်ယူတယ်။

ပြီးတော့ အလောင်း တွေကို အချိန်ကာလ မျှော်စင် ထဲကို ပို့ပြီး ရွှေရောင် သစ်ပင်ငယ်လေး ကို စားသုံးဖို့ ပေးလိုက်သည်။

"ပြီးပြည့်စုံတယ်..."

မုန်လဲ့ က ခုနက ရရှိခဲ့သော အကျိုးအမြတ် များကို အလွန် ကျေနပ်သွားပြီးနောက် ဘယ်သူ့ကိုမှ ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ ချောက်ကမ်းပါး အရှေ့တွင် ထိုင်ချလိုက်ကာ ဒီ အလယ်အလတ် မဟာ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား တွေရဲ့ နတ်ဘုရားဝိညာဉ် တွေကို တစ်ခုပြီး တစ်ခု ရှင်းလင်းနေလေသည်။

'အသိပေးချက်... ငရဲ ခေါင်းသုံးလုံးခွေး တစ်ကောင် သတ်ဖြတ်ခြင်း အောင်မြင်ပါသည်... နတ်ဘုရား သလင်းကျောက် ၆၁ သန်း ရရှိပါသည်...'

'အသိပေးချက်... အတောင်ပံ ရှစ်ခု ပါ ကျဆင်းနေသော ကောင်းကင်တမန် တစ်ယောက် သတ်ဖြတ်ခြင်း အောင်မြင်ပါသည်... နတ်ဘုရား သလင်းကျောက် ၆၁.၅ သန်း ရရှိပါသည်...'

'အသိပေးချက်... ငရဲမီးလျှံ ဖီးနစ် တစ်ကောင် သတ်ဖြတ်ခြင်း အောင်မြင်ပါသည်... နတ်ဘုရား သလင်းကျောက် ၆၂ သန်း ရရှိပါသည်...'

အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်နေသော စနစ် ၏ အသိပေးသံ များကို နားထောင်ရင်း အဆက်မပြတ် တိုးတက်နေသော ကြွယ်ဝမှု များကို ကြည့်ကာ မုန်လဲ့ ၏ ရင်ထဲတွင် အရမ်းကို ပျော်ရွှင်နေပြီး ပျားရည် စားလိုက်ရသကဲ့သို့ ချိုမြိန်နေလေသည်။

သို့သော် လာရောက် ကြည့်ရှုသော မိစ္ဆာ များ ကတော့ လုံးဝ ကြောက်လန့်သွားကြပြီး အသက်ရှူကြိမ် အနည်းငယ် အတွင်းမှာပင် အလယ်အလတ် မဟာ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား ၃၀၀ ကျော် ကို သတ်ပစ်လိုက်တယ် တဲ့လား...။

ဒါက ဘယ်လို စွမ်းအား မျိုးလဲ။

ဘယ်လောက်တောင် ရက်စက်တဲ့ လုပ်ရပ်လဲ။

"အင်ပါယာ ကြီး သုံးခု က အလယ်အလတ် မဟာ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား တွေ အကုန်လုံး ကို... တစ်ကွက်တည်း နဲ့ သတ်ပစ်လိုက်တာလား..."

"ဘုရားရေ... ဘယ်လိုလုပ် ဒီလို ကိစ္စ မျိုး ဖြစ်လာရတာလဲ..."

ကြည့်ရှုနေသော မိစ္ဆာ များ မှာ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ရီနေကြပြီး ကောင်းကင် ကြီး ပြိုကျလာသကဲ့သို့ ခံစားနေကြရလေသည်။ သို့သော် သူတို့ကို ပိုပြီး ကြောက်လန့်သွားစေမည့် ကိစ္စ က နောက်က လိုက်လာသေးပြီး လေခွင်းသံ နှစ်ခု နှင့်အတူ ခေါင်းသုံးလုံး ဘုရင်မ နှင့် ကျဆင်းနေသော ဧကရာဇ် တို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာကြလေသည်။

"ကောင်လေး... အိုက်ဇိုင်းယား ရော... မင်း သူ့ကို ဘာလုပ်လိုက်တာလဲ..." ခေါင်းသုံးလုံး ဘုရင်မ က ဒေါသတကြီး မေးလိုက်လေသည်။

"ဘာလုပ်ရမှာလဲ... သေချာပေါက် သတ်ပစ်လိုက်တာပေါ့..."

"ဝုန်း…”