အခန်း ၃၅၁

အခန်း ၃၅၁။ ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲနှင့် နတ်ဘုရားမကို လွင့်စင်သွားစေခြင်း

"ဒါလေးကို အစွမ်းထက်တယ်လို့ ခေါ်တာလား... ဝေးပါသေးတယ်..."

မုန်လဲ့က လှောင်ပြောင်လိုက်လေသည်။

"အရင်တုန်းက ကောင်းကင်ယံတိုက်ကြီးကို ဆင်းသက်လာပြီး ငါ့ကို သတ်ချင်ခဲ့တာလေ... အဲဒီသွေးကြွေးကို ဒီနေ့ တစ်ခါတည်း ရှင်းရမယ်... ဒီနေရာက မင်းရဲ့ သင်္ချိုင်းမြေ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်..."

"ငါ့ကို သတ်မယ်... မင်း အရင် သေလိုက်စမ်း..."

အန်ဘရော့စ်က သူ၏ မူလပုံစံကို ထုတ်ဖော်လိုက်ရာ အရှည် ကျန်းရှစ်သိန်းရှိပြီး တစ်ကိုယ်လုံး ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ တောက်ပနေသည့် နေမင်းကြီးအလား ခမ်းနားထည်ဝါသော ရွှေရောင်ဧရာမနဂါးကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလေသည်။ ပို၍တိတိကျကျ ဆိုရလျှင် ရွှေရောင်ရှေးဟောင်းနဂါးဘုရင်ကြီးပင် ဖြစ်လေသည်။

နဂါးမျိုးနွယ်စုတွင် ရှေးဟောင်းဧရာမနဂါးမှာ အစစ်အမှန်နတ်ဘုရားနှင့် ညီမျှပြီး ရှေးဟောင်းနဂါးဘုရင်မှာ အဆင့်နိမ့် အဆင့်နတ်ဘုရားနှင့် ညီမျှလေသည်။ အလွန်ရှေးကျသော ဧရာမနဂါးမှာ အလယ်အလတ်နတ်ဘုရားနှင့် ညီမျှကာ အလွန်ရှေးကျသော နဂါးဘုရင်မှာမူ အဆင့်မြင့်နတ်ဘုရားနှင့် ညီမျှပေသည်။

အန်ဘရော့စ်မှာ အဆင့်မြင့်နတ်ဘုရား နှောင်းပိုင်းအဆင့်နှင့် ညီမျှသော အဆင့်မြင့် အလွန်ရှေးကျသည့် နဂါးဘုရင်ကြီးပင် ဖြစ်လေသည်။

"ဝုန်း..."

ကြမ်းတမ်းလှိုင်းထန်သော နဂါးအရှိန်အဝါကြီးက အရပ်ရှစ်မျက်နှာသို့ ပျံ့နှံ့သွားပြီး ကီလိုမီတာ သန်းဆယ်ချီသော ဧရိယာအတွင်းရှိ သက်ရှိအားလုံးကို ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားစေသည်။

"ဂါးးး..."

အန်ဘရော့စ်က ကောင်းကင်သို့မော့ကာ ဟိန်းဟောက်လိုက်ရာ လိမ့်တက်လာသော အသံလှိုင်းကြီးများက ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး အဆုံးအစမရှိသောလောက၏ လေဟာနယ်မှာပင် ဒဏ်မခံနိုင်တော့ဘဲ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကွဲအက်သွားတော့သည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် အန်ဘရော့စ်ကို ဗဟိုပြု၍ ကီလိုမီတာ သန်းနှင့်ချီသော ဧရိယာမှာ အမည်းရောင်အပေါက်ကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလေသည်။

အန်ဘရော့စ်က ထိုအမည်းရောင်အပေါက်ကြီး၏ အလယ်ဗဟိုတွင် မားမားမတ်မတ် ရပ်တည်နေပြီး သူ၏ ဧရာမမျက်လုံးကြီးများဖြင့် မုန်လဲ့ကို စိုက်ကြည့်နေကာ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်နှင့် အမုန်းတရားများက ကောင်းကင်အထိ ထိုးတက်နေလေသည်။

"ပိုးကောင်လေး... မင်းကို ငါ အပိုင်းပိုင်းဖြတ်ပစ်မယ်..."

အန်ဘရော့စ်က ဧဝရက်တောင်ကြီးထက်ပင် ကြီးမားသော နဂါးလက်သည်းကြီးကို မြှောက်ကာ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်ပြီး မုန်လဲ့အား အသားစများအဖြစ် ကြိတ်ချေပစ်မည့် ဟန်ပြင်လိုက်လေသည်။

"ဆုတ်ကြ... အားလုံး မြန်မြန်ဆုတ်..."

ချော်ရည်နတ်ဘုရားမ၏ လှပသောမျက်နှာလေးမှာ ပြင်းထန်စွာ ပြောင်းလဲသွားပြီး အော်ဟစ်သတိပေးလိုက်လေသည်။

"ဘေးကင်းမယ့် နေရာကို အခုချက်ချင်း ဆုတ်ကြ..."

နတ်ဘုရားမများ အားလုံး အဝေးသို့ အလျင်အမြန် ဆုတ်ခွာသွားကြလေသည်။ သူတို့မှာ အဆင့်မြင့်နတ်ဘုရား အလယ်အလတ်အဆင့်သာ ရှိသေးသဖြင့် ဒေါသမီးများ တောက်လောင်နေသော အန်ဘရော့စ်အနီးသို့ လုံးဝ မကပ်ရဲကြပေ။

အကယ်၍များ ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးများ ထိမှန်သွားပါက အလကား အသေခံရသလို ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

"အန်ဘရော့စ်က တကယ်ကို ဒေါသထွက်သွားပြီ... သူ လုံးဝ အတည်လုပ်နေတာပဲ..."

ချော်ရည်နတ်ဘုရားမ၏ မျက်နှာမှာ အေးစက်ခက်ထန်နေလေသည်။

"ဒီကောင်လေးတော့ ဒုက္ခရောက်ပြီ... သူ သေချာပေါက် အသတ်ခံရတော့မှာပဲ..."

"ဟူး... သူ ဘေးကင်းပါစေလို့ပဲ မျှော်လင့်ရတာပေါ့..."

အယ်လ်ဖ်နတ်ဘုရားမက သက်ပြင်းရှည်ကြီးတစ်ချက် ချလိုက်ပြီး အဝေးသို့ အလျင်အမြန် ပျံသန်းသွားလေသည်။

"ဟားဟား... လာစမ်း..."

တောင်ကြီးတစ်တောင်အလား ဖိချလာသော နဂါးလက်သည်းကြီးကို ကြည့်ကာ မုန်လဲ့က လုံးဝ ရှောင်တိမ်းခြင်းမရှိဘဲ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ လေထိုးသွင်းထားသော ဘောလုံးတစ်လုံးအလား လျင်မြန်စွာ ကြီးထွားလာလေသည်။

"ဘာဖြစ်တာလဲ..."

အဝေးသို့ ဆုတ်ခွာသွားကြသော နတ်ဘုရားမများမှာ သူတို့၏ နောက်ကျောဘက်မှ ဧရာမ အရိပ်မည်းကြီးတစ်ခု လွှမ်းခြုံလာသည်ကို ခံစားလိုက်ကြရလေသည်။

သူတို့ အလန့်တကြား လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကြားတွင် မားမားမတ်မတ် ရပ်တည်နေသော ဧရာမလူသားကြီး တစ်ဦးကို တွေ့လိုက်ကြရလေသည်။

မြေကြီးကို နင်းထားပြီး ကောင်းကင်ကို ခေါင်းဖြင့် ထောက်ထားကာ အမြင့် ကျန်းရှစ်သိန်းရှိပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လက်မောင်းတစ်ရာ ပါရှိလေသည်။

နတ်ဘုရားမများအားလုံးကို အံ့အားသင့်သွားစေသည့်အချက်မှာ ထိုဧရာမလူသားကြီးထံမှ မျက်စိကျိန်းမတတ် တောက်ပသော အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်နေပြီး အန်ဘရော့စ်၏ မူလပုံစံထက်ပင် ပိုမို စူးရှတောက်ပနေခြင်းပင် ဖြစ်လေသည်။

"လက်... လက်တစ်ရာ တိုက်တန်..."

နတ်ဘုရားမများ အားလုံး အံ့ဩတကြီး လေပြင်းများ ရှူသွင်းလိုက်မိကြလေသည်။

"မဟုတ်ဘူး... ဒါက သာမန် လက်တစ်ရာ တိုက်တန် မဟုတ်ဘူး... သူ့ရဲ့ အရှိန်အဝါကို သေချာ အာရုံခံကြည့်ကြစမ်း..."

ချော်ရည်နတ်ဘုရားမ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အလွန်ရှုပ်ထွေးနေပြီး အံ့ဩမှု ဇဝေဇဝါဖြစ်မှုနှင့် မယုံနိုင်မှုစသည့် ခံစားချက်ပေါင်းစုံက သူမ၏ ရင်တွင်း၌ ရောယှက်နေလေသည်။

"သတ္တုမူလစွမ်းအား..."

"ဒါက သတ္တုမူလစွမ်းအားရဲ့ အရှိန်အဝါပဲ..."

သံမဏိနတ်ဘုရားမမှာ အလွန်တုန်လှုပ်သွားပြီး အယ်လ်ဖ်နတ်ဘုရားမကို လှမ်းကြည့်လိုက်လေသည်။

"ဒိုင်ယာနာ... ဒါက သတ္တုမူလစွမ်းအားရဲ့ အရှိန်အဝါလေ... သူက ရွှေရောင်မူလနတ်ဘုရားခန္ဓာကိုယ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားတာလား..."

"အင်း..."

အယ်လ်ဖ်နတ်ဘုရားမလည်း ထပ်တူပင် မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်နေလေသည်။

"သူက တကယ်ပဲ ရွှေရောင်မူလနတ်ဘုရားခန္ဓာကိုယ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားတာ... ဒါပေမဲ့ ငါ လုံးဝ မထင်ထားခဲ့တာက သူ့ရဲ့ ရွှေရောင်မူလနတ်ဘုရားခန္ဓာကိုယ်က အပြည့်အဝ ပြီးပြည့်စုံတဲ့အဆင့်ကို ရောက်နေပြီဆိုတာပဲ..."

"တကယ်ကြီး ရွှေရောင်မူလနတ်ဘုရားခန္ဓာကိုယ်ပဲ..."

သံမဏိနတ်ဘုရားမက တီးတိုးရေရွတ်လိုက်လေသည်။

"ပြီးတော့ အပြည့်အဝ ပြီးပြည့်စုံတဲ့အဆင့်ထိ လေ့ကျင့်ထားတဲ့ ရွှေရောင်မူလနတ်ဘုရားခန္ဓာကိုယ်... အရမ်း အံ့ဩဖို့ကောင်းလွန်းတယ်... တကယ်ကို ယုံနိုင်စရာမရှိဘူး..."

"အပြည့်အဝ ပြီးပြည့်စုံတဲ့ ရွှေရောင်မူလနတ်ဘုရားခန္ဓာကိုယ်..."

အခြားသော နတ်ဘုရားမများလည်း မျက်နှာအရောင်များ ပြောင်းလဲသွားကြလေသည်။

မူလနတ်ဘုရားခန္ဓာကိုယ်ဆိုသည်မှာ အလွန် ရှားပါးလှပေသည်။ သဘာဝနတ်ဘုရားမျိုးနွယ်စု တစ်ခုလုံးနှင့် သဘာဝနတ်ဘုရားမ စနစ်တစ်ခုလုံးတွင် အယ်လ်ဖ်နတ်ဘုရားမ တစ်ပါးတည်းသာ သစ်သားမူလနတ်ဘုရားခန္ဓာကိုယ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး ၎င်းမှာလည်း အစပျိုးအဆင့်သာ ရှိသေးလေသည်။

သို့သော် ယခုအခါတွင် အပြည့်အဝ ပြီးပြည့်စုံနေသော ရွှေရောင်မူလနတ်ဘုရားခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုက သူတို့၏ မျက်စိရှေ့မှောက်တွင် ပေါ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ ဤသည်မှာ မည်မျှတုန်လှုပ်ဖွယ် ကောင်းလိုက်သနည်း။ မည်မျှ ယုံကြည်နိုင်ဖွယ် မရှိလိုက်သနည်း။

"သူ ဘယ်လိုလုပ်လိုက်တာလဲ..."

အယ်လ်ဖ်နတ်ဘုရားမက တီးတိုးရေရွတ်လိုက်လေသည်။

"ဝုန်း..."

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ မုန်လဲ့က ညာဘက်လက်သီးကို ဝှေ့ယမ်းကာ ရိုက်ချလာသော နဂါးလက်သည်းကြီးကို ဆီးကြိုတိုက်ခိုက်လိုက်ရာ မိုးခြိမ်းသံအလား ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံကြီးနှင့်အတူ အရှိန်လှိုင်းများ လွင့်စင်သွားပြီး နဂါးသွေးများ ပန်းထွက်သွားလေသည်။

"ဝူး..."

အန်ဘရော့စ်က နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။ သူ၏ နဂါးလက်သည်းကြီးမှာ တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် အပေါက်အပြဲများ ဖြစ်သွားပြီး ရွှေရောင်နဂါးသွေးများ အမြောက်အမြား ပန်းထွက်လာလေသည်။

"ရွှေရောင်မူလနတ်ဘုရားခန္ဓာကိုယ်..."

"မင်းက ရွှေရောင်မူလနတ်ဘုရားခန္ဓာကိုယ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားတာလား..."

အန်ဘရော့စ်က မယုံနိုင်စွာဖြင့် ဟိန်းဟောက်လိုက်လေသည်။

"အခုမှ သိတာလား... နောက်ကျသွားပြီ..."

မုန်လဲ့က အားပါးတရ ရယ်မောလိုက်လေသည်။

"ဒီနေ့ ငါ မင်းကို ရွှေရောင်မူလနတ်ဘုရားခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ အစွမ်းကို ပြသပေးမယ်..."

"သတ္တုမူလနတ်ဘုရားမှော်ပညာ အမြင့်ဆုံးရွှေစင်သန့်စင်ခြင်း..."

မျက်စိကျိန်းမတတ် တောက်ပသော ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုက ကောင်းကင်မှ ကျဆင်းလာပြီး အန်ဘရော့စ်၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ ချက်ချင်း ကျရောက်သွားရာ အလင်းတန်း ထိတွေ့သွားသော နေရာမှာ ရွှေအဖြစ်သို့ စတင် ပြောင်းလဲသွားလေသည်။

ဤသည်မှာ အစစ်အမှန် ရွှေအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခြင်း ဖြစ်ပြီး ပို၍တိတိကျကျ ဆိုရလျှင် သတ္တုမူလစွမ်းအားအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခြင်းပင် ဖြစ်လေသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ အန်ဘရော့စ်၏ ထိုခန္ဓာကိုယ် အစိတ်အပိုင်းမှာ သတ္တုမူလစွမ်းအားစစ်စစ် အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

မုန်လဲ့အတွက်မူ သူ၏ နတ်ဘုရားခန္ဓာကိုယ် ကိုယ်တိုင်က သတ္တုမူလစွမ်းအားဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားခြင်းဖြစ်ရာ သတ္တုမူလစွမ်းအားအဖြစ် ပြောင်းလဲခြင်းက ဘာဆိုးကျိုးမှ မရှိနိုင်ပေ။ သို့သော် အန်ဘရော့စ်မှာမူ ထိုသို့မဟုတ်ပေ။

သူက သွေးနှင့်သားဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ခန္ဓာကိုယ်ဖြစ်ရာ နတ်ဘုရားခန္ဓာကိုယ်သာ သတ္တုမူလစွမ်းအားအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပါက လုံးဝ အသုံးမဝင်တော့ပေ။

"အား..."

အန်ဘရော့စ်မှာ အလွန် ကြောက်လန့်သွားပြီး နဂါးအမြီးကို ရမ်းကာ ကောင်းကင်မှ ကျဆင်းလာသော ရွှေရောင်အလင်းတန်းကို အလျင်အမြန် ရှောင်တိမ်းလိုက်လေသည်။

"ငြိမ်ငြိမ်နေစမ်း..."

မုန်လဲ့က နဂါးခေါင်းအနီးသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး လက်မောင်းတစ်ရာဖြင့် ဘယ်ညာ တစ်ပြိုင်တည်း အဆက်မပြတ် ရိုက်နှက်လိုက်ရာ အန်ဘရော့စ်၏ နဂါးအကြေးခွံများ ကွဲကြေသွားပြီး မျက်နှာပေါက်များမှ သွေးများ ပန်းထွက်လာလေသည်။

"အမြင့်ဆုံးရွှေစင်သန့်စင်ခြင်း..."

မုန်လဲ့က အန်ဘရော့စ်၏ ခေါင်းကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်ပြီး ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုက ခေါင်းပေါ်သို့ တည့်တည့် ကျဆင်းလာကာ အန်ဘရော့စ်၏ ဧရာမနဂါးခေါင်းကြီးကို လုံးဝ လွှမ်းခြုံသွားလေသည်။

"ဝုန်း..."

အန်ဘရော့စ်က အစွမ်းကုန် ရုန်းကန်သော်လည်း မုန်လဲ့၏ ဖမ်းဆုပ်ထားမှုအောက်တွင် သူ၏ ရုန်းကန်မှုများက လုံးဝ အရာမထင်တော့ပေ။ သူ မည်မျှပင် အားစိုက်ထုတ်၍ လှုပ်ရှားနေပါစေ နည်းနည်းလေးမျှ ရုန်းထွက်၍မရဘဲ သူ၏ ခေါင်းတစ်ခုလုံး ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ လွှမ်းခြုံသွားသည်ကိုသာ မျက်တောင်မခတ်တမ်း ကြည့်နေရတော့သည်။

"ပြီးပြည့်စုံတယ်..."

ခေါင်းတစ်ခုလုံး သတ္တုမူလစွမ်းအားအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားချိန်မှသာ မုန်လဲ့က ကျေနပ်စွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။ ခေါင်းတစ်လုံးလုံး သတ္တုမူလစွမ်းအားအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီဖြစ်ရာ အန်ဘရော့စ်တစ်ယောက် လုံးဝ အသုံးမဝင်တော့ပေ။

"အန်ဘရော့စ်... မင်း ဒီလိုအခြေအနေမျိုးကို ရောက်လိမ့်မယ်လို့ အိပ်မက်တောင် မက်ဖူးမှာ မဟုတ်ဘူး ထင်တယ်..."

မုန်လဲ့က လူသားပုံစံသို့ ပြန်လည်ပြောင်းလဲလိုက်ပြီး အန်ဘရော့စ်၏ နဂါးခေါင်းပေါ်တွင် မတ်တပ်ရပ်ကာ ပြုံး၍ ပြောလိုက်လေသည်။

"ငါ သရဲဖြစ်သွားရင်တောင် မင်းကို လုံးဝ အလွတ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး..."

စကားမပြောနိုင်တော့သော်လည်း အန်ဘရော့စ်က နတ်ဘုရားဝိညာဉ်ဖြင့် ဆက်သွယ်ကာ အဆုံးအစမရှိသော အမုန်းတရားများကို ထုတ်ဖော်လိုက်လေသည်။

"သရဲဖြစ်သွားမယ်... အဲဒီအတွက် အခွင့်အရေးရှိဖို့ လိုသေးတယ်လေ..."

မုန်လဲ့က လှောင်ပြောင်လိုက်လေသည်။

"စိတ်ချပါ ငါ မင်းကို ဝိညာဉ်ပါမကျန် လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားအောင် လုပ်ပေးမယ်... အဲဒီအချိန်ကျရင် မင်းက သရဲဖြစ်ခွင့်တောင် ရမှာမဟုတ်ဘူး... ဘယ်လိုလုပ် လက်စားချေဦးမှာလဲ..."

အန်ဘရော့စ်၏ နဂါးခန္ဓာကိုယ်ကြီး တုန်ရီသွားပြီး အရိုးထဲထိ စိမ့်ဝင်သွားသော အအေးဒဏ်က ရင်ထဲသို့ ရိုက်ခတ်လာလေသည်။ တခြားသူသာဆိုလျှင် သူ၏ အဆင့်အတန်းကို ကြောက်ရွံ့၍ သတ်ရဲမည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် မုန်လဲ့ကတော့ လုံးဝ သတ်ရဲသည်မှာ သေချာလှသည်။ အန်ဘရော့စ်မှာ ယုံကြည်မှု နည်းနည်းလေးမျှ မရှိတော့ပေ။

"ဘာလဲ... ကြောက်သွားပြီလား..."

မုန်လဲ့က ရယ်မောလိုက်လေသည်။

"ဟိုက်ပယ်ရီယွန် ဧရာမနဂါးနတ်ဘုရားမျိုးနွယ်စုရဲ့ အကြီးအကဲတစ်ယောက်ကတောင် ကြောက်တတ်သေးတာပဲလား..."

"မင်း... မင်း ဘာလုပ်ချင်တာလဲ..."

အန်ဘရော့စ်က အသံနှိမ့်ကာ ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး အဆုံးအစမရှိသော ရှက်ရွံ့မှုနှင့် မခံချိမခံသာဖြစ်မှုများကို ခံစားနေရလေသည်။

"ဘာမှမလုပ်ချင်ပါဘူး... မင်းကို မေးကြည့်ချင်ရုံလေးပါ..."

မုန်လဲ့က ပြောလိုက်လေသည်။

"မင်း အခု အရမ်း စိတ်ပျက်နေပြီလား... အရမ်း ကြောက်နေပြီလား... အရမ်း နောင်တရနေပြီလား... ဒီအဆုံးအစမရှိသောလောကကို လာခဲ့မိတာကိုရော နောင်တရနေပြီလား..."

ဤစကားများမှာ အန်ဘရော့စ် အရင်က ပြောခဲ့သော စကားများဖြစ်ပြီး မုန်လဲ့က အတိအကျ ပြန်ပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်လေသည်။ ဤစကားများကို ကြားရသောအခါ အန်ဘရော့စ်၏ ရင်ထဲတွင် အလွန် အမုန်းပွားသွားလေသည်။

"ဘာလဲ... စကားမပြောဘူးလား... ဟန်ဆောင်နေတာလား..."

မုန်လဲ့က မျက်ခုံးပင့်လိုက်လေသည်။

"ငါ မင်းကို တကယ်သေအောင် လုပ်ပစ်မယ်ဆိုတာ မယုံဘူးလား..."

တကယ်သေအောင် လုပ်မယ်။

အန်ဘရော့စ်၏ နဂါးခန္ဓာကိုယ်ကြီး ပြင်းထန်စွာ တုန်ရီသွားပြီး အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။

"မလုပ်နဲ့... ငါက ဟိုက်ပယ်ရီယွန် ဧရာမနဂါးနတ်ဘုရားမျိုးနွယ်စုရဲ့ အကြီးအကဲတစ်ယောက်နော်... မင်း ငါ့ကို ဒီလိုလုပ်လို့ မရဘူး..."

ဤအချိန်၌ သူ ဘာမှမတတ်နိုင်တော့ဘဲ ဟိုက်ပယ်ရီယွန် ဧရာမနဂါးနတ်ဘုရားမျိုးနွယ်စု၏ နာမည်ကိုသုံး၍ မုန်လဲ့အား ခြိမ်းခြောက်ရန်သာ တတ်နိုင်တော့လေသည်။ မုန်လဲ့တစ်ယောက် ကြောက်ရွံ့သွားပြီး သူ့ကို အလွတ်ပေးမည်ဟု မျှော်လင့်နေမိသည်။ ဂုဏ်သိက္ခာဆိုသည်မှာ သူ လုံးဝ ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ပေ။

"ဟိုက်ပယ်ရီယွန် ဧရာမနဂါးနတ်ဘုရားမျိုးနွယ်စုကို သုံးပြီး ငါ့ကို ခြိမ်းခြောက်နေတာလား..."

မုန်လဲ့က ခေါင်းခါလိုက်လေသည်။

"ငါ မှတ်မိသလောက်ဆိုရင် ခုနက တိုက်တန်တစ်အုပ်ကို သတ်လိုက်သေးတယ်... ခေါင်းဆောင်က ဂရက်ဂ် သီအိုဒိုရ် လို့ ခေါ်တယ်ထင်တယ်..."

"မင်း ဂရက်ဂ်ကို သတ်လိုက်တာလား..."

အန်ဘရော့စ်၏ နဂါးခန္ဓာကိုယ်ကြီး အလွန်တုန်လှုပ်သွားလေသည်။

"သေချာတာပေါ့..."

မုန်လဲ့က အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်လေသည်။

"အရူး... မင်းက တကယ့် အရူးပဲ..."

အန်ဘရော့စ်၏ အသံမှာ ဩရှနေလေသည်။

"ဂရက်ဂ်က သခင်ကြီး ဂိုင်းယားနို့စ် ရဲ့ သားလေ... သခင်ကြီး ဂိုင်းယားနို့စ် က မင်းကို လုံးဝ ခွင့်လွှတ်မှာ မဟုတ်ဘူး..."

"ဂိုင်းယားနို့စ်..."

မုန်လဲ့က ဂရက်ဂ်၏ မှတ်ဉာဏ်များကို ပေါင်းစပ်ထားသဖြင့် ဂိုင်းယားနို့စ်ဆိုသည်မှာ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်း သဘာဝကျစွာပင် သိရှိနေလေသည်။ သီအိုဒိုရ် တိုက်တန်နတ်ဘုရားမျိုးနွယ်စု၏ တစ်ဦးတည်းသော ပြီးပြည့်စုံသည့် နတ်ဘုရားပင် ဖြစ်လေသည်။

ပြီးပြည့်စုံသော နတ်ဘုရား။

ပင်မနတ်ဘုရားထက်ပင် ပိုမိုရှားပါးသော တည်ရှိမှု။ ပြီးပြည့်စုံသော နတ်ဘုရားအများစုမှာ စွမ်းအားအရ ပင်မနတ်ဘုရားများကို မယှဉ်နိုင်သော်လည်း အဆင့်အတန်း ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် အရှိန်အဝါတို့တွင်မူ ပင်မနတ်ဘုရားများထက် အနည်းငယ်မျှပင် မနိမ့်ကျပေ။

ဂိုင်းယားနို့စ် သီအိုဒိုရ် ၏ သားဖြစ်သူ ဂရက်ဂ်မှာ သီအိုဒိုရ် တိုက်တန်နတ်ဘုရားမျိုးနွယ်စုတွင် အလွန် မြင့်မြတ်သော အဆင့်အတန်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားလေသည်။ အန်ဘရော့စ်၏ အမြင်တွင် မုန်လဲ့က ဂရက်ဂ်ကို သတ်လိုက်ခြင်းမှာ ကောင်းကင်ကို အန်တုလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်လေသည်။

"မုန်လဲ့... မင်းက သီအိုဒိုရ် နတ်ဘုရားမျိုးနွယ်စုကို လုံးဝ ရန်သူဖွဲ့လိုက်ပြီပဲ... ငါတို့ ဟိုက်ပယ်ရီယွန် နတ်ဘုရားမျိုးနွယ်စုကို ထပ်ပြီး ရန်မစပါနဲ့တော့..."

အန်ဘရော့စ်က အသံနှိမ့်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"အဲဒီလိုမှ မဟုတ်ရင်... သီအိုဒိုရ် နတ်ဘုရားမျိုးနွယ်စုနဲ့ ငါတို့ ဟိုက်ပယ်ရီယွန် နတ်ဘုရားမျိုးနွယ်စုရဲ့ ဒေါသတွေကို မင်း လုံးဝ ခံနိုင်ရည်ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး..."

"တစ်ယောက်ကို ရန်သူဖွဲ့ဖွဲ့ နှစ်ယောက်ကို ရန်သူဖွဲ့ဖွဲ့... ဘာတွေများ ကွာခြားသွားလို့လဲ..."

မုန်လဲ့က ဖြည်းညင်းစွာ ခေါင်းခါလိုက်လေသည်။

"စကားပြောရတာလည်း တော်တော်များနေပြီ... မင်း သေဖို့ အချိန်တန်ပြီ..."

အန်ဘရော့စ် တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ရီသွားပြီး အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။

"မင်း ဘာလုပ်ချင်တာလဲ... မင်း ငါ့ကို သတ်လို့ မရဘူး... ငါက ဟိုက်ပယ်ရီယွန် ဧရာမနဂါးနတ်ဘုရားမျိုးနွယ်စုရဲ့ အကြီးအကဲတစ်ယောက်လေ... တကယ်လို့ မင်း ငါ့ကို သတ်ရင် ဟိုက်ပယ်ရီယွန် ဧရာမနဂါးနတ်ဘုရားမျိုးနွယ်စုက မင်းကို အလွတ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး..."

"သေလမ်းကိုသာ သွားလိုက်ပါ... မင်း အထီးကျန်နေမှာ မဟုတ်ပါဘူး..."

မုန်လဲ့က သေမင်းတမန်၏ တံစဉ်ကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး အန်ဘရော့စ်၏ နဂါးခေါင်းကို ဖြတ်ရန် ပြင်လိုက်လေသည်။ အန်ဘရော့စ်မှာ အသည်းအေးမတတ် ကြောက်လန့်သွားပြီး ရူးသွပ်စွာ အော်ဟစ်လိုက်လေတော့သည်။

ထိုအချိန်တွင် သူက မလှမ်းမကမ်းရှိ ချော်ရည်နတ်ဘုရားမနှင့် အခြားသူများကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် အော်ဟစ် အကူအညီတောင်းလိုက်လေသည်။

"ယူဂိုင်းနား... ငါ့ကို ကယ်ပါဦး... ဒိုင်ယာနာ... ငါ့အတွက် တောင်းပန်ပေးပါဦး..."

"ဒါ..."

နတ်ဘုရားမများ အားလုံး အလျင်အမြန် ပျံသန်းလာကြလေသည်။

ချော်ရည်နတ်ဘုရားမက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"မိတ်ဆွေ... အန်ဘရော့စ်က ဟိုက်ပယ်ရီယွန် ဧရာမနဂါးနတ်ဘုရားမျိုးနွယ်စုရဲ့ အကြီးအကဲ တစ်ယောက်လေ... နင် သူ့ကို သတ်လို့ မရဘူး... အကျိုးဆက်တွေကို နင် ခံနိုင်ရည်ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး..."

"မင်းက သူ့အတွက် တောင်းပန်ပေးချင်တာလား..."

မုန်လဲ့က မျက်ခုံးပင့်လိုက်လေသည်။

"ဒါက တောင်းပန်တာ မဟုတ်ဘူး... သတိပေးတာ..."

ချော်ရည်နတ်ဘုရားမက အေးစက်စက် အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။

"ငါ့ကို သတိပေးတာလား... မင်းက ဘာကောင်မို့လို့လဲ..."

မုန်လဲ့က သူမကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး အေးစက်စက် ပြောလိုက်လေသည်။

"အဝေးကို သွားစမ်း... မြင်ရတာ မျက်စိနောက်တယ်..."

"ရိုင်းစိုင်းလိုက်တာ..."

ချော်ရည်နတ်ဘုရားမ အလွန် ဒေါသထွက်သွားလေသည်။

"ဘာလဲ... မင်းလည်း သေချင်တာလား..."

မုန်လဲ့က ချော်ရည်နတ်ဘုရားမ အရှေ့သို့ ချက်ချင်း ရောက်ရှိသွားပြီး သေမင်းတမန်၏ တံစဉ်ဖြင့် သူမ၏ ဖြူဖွေးသော လည်တိုင်လေးကို ထောက်ထားလိုက်ရာ ချော်ရည်နတ်ဘုရားမ၏ ခေါင်းကို အချိန်မရွေး ဖြတ်ပစ်နိုင်လေသည်။

"ယုတ်မာလိုက်တာ..."

"ချော်ရည်နတ်ဘုရားမကို လွှတ်ပေးစမ်း..."

"မုန်လဲ့... မလုပ်နဲ့..."

နတ်ဘုရားမများ အားလုံး ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲသွားကြလေသည်။

"မုန်လဲ့... ချော်ရည်နတ်ဘုရားမကို မထိခိုက်စေနဲ့..."

အယ်လ်ဖ်နတ်ဘုရားမက အော်ဟစ်တားမြစ်လိုက်လေသည်။

"ထားလိုက်ပါတော့... အယ်လ်ဖ်နတ်ဘုရားမ မျက်နှာနဲ့ မင်းကို ငါ မသတ်တော့ဘူး... အဝေးကိုသာ သွားစမ်း..."

မုန်လဲ့က အေးစက်စက် နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး ချော်ရည်နတ်ဘုရားမ၏ ဝမ်းဗိုက်ကို လက်သီးဖြင့် တစ်ချက် ထိုးလိုက်လေသည်။ ချော်ရည်နတ်ဘုရားမမှာ မိုးကြိုးပစ်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ သွေးများ အဆက်မပြတ် ပန်းထွက်လာပြီး အဝေးသို့ လွင့်စင်သွားလေသည်။

ထို့နောက် မုန်လဲ့က ဓားကို မြှောက်ကာ ခုတ်ချလိုက်ပြီး အန်ဘရော့စ်၏ နဂါးခေါင်းကို ဖြတ်ပစ်လိုက်လေတော့သည်။