အခန်း ၃၆၂

အခန်း ၃၆၂ ရှေးဟောင်းလူသားသွေးမျိုးဆက်၊ တစ်ကြိမ်တည်းနှင့် အားလုံးကို အဆင့်မြှင့်တင်ခြင်း

လူသန်းနှင့်ချီ ပါဝင်သော အဖွဲ့အစည်းကြီးတစ်ခု၊ ထို့အပြင် အဖွဲ့အစည်း အသီးသီးမှ လာရောက်ကြသူများဖြစ်ရာ အမိန့်ပေးမှုများမှာ တစ်ပြေးညီ ဖြစ်နိုင်မည် မဟုတ်သလို နတ်ဘုရားနယ်မြေများကိုလည်း ပြီးပြည့်စုံစွာ ပေါင်းစပ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ဤအချက်က ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဘေးအန္တရာယ်ကြီးတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့လေသည်။

မုန်လဲ့က မလှုပ်ရှားရသေးမီမှာပင် အစွမ်းထက်သူများ အားလုံးက အချင်းချင်း ပြန်လည် ကန့်သတ်မိသွားကြပြီး နေရာမှာတင် တောင့်တင်းသွားကြလေသည်။ ကိုယ့်တွင်း ကိုယ်ပြန်တူးမိလိုက်ကြပြီး တကယ့်ကို ဝမ်းနည်းဖွယ်ကောင်းလှပေသည်။

"သတ်..."

မုန်လဲ့က ဤကဲ့သို့သော အခွင့်အရေးကောင်းကို လုံးဝ လက်လွတ်ခံမည် မဟုတ်ပေ။ သေမင်းတမန်၏ တံစဉ်ကို ကိုင်ဆောင်ကာ တစ်ဖက်သတ် လူသတ်ပွဲကြီးကို စတင်လိုက်လေရာ ခေါင်းများ တစ်လုံးပြီးတစ်လုံး ကောင်းကင်သို့ လွင့်စင်သွားကြလေသည်။

"သေနာကောင်တွေ... မြန်မြန် နတ်ဘုရားနယ်မြေတွေကို ပြန်သိမ်းကြစမ်း..."

အစွမ်းထက်သူများ အားလုံး ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်ကြလေသည်။ အသက်အန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်နေရချိန်တွင်တော့ သူတို့၏ အမိန့်ပေးမှုများက တစ်ကြိမ်တည်းနှင့် တစ်ပြေးညီ ဖြစ်သွားကြပြီး နတ်ဘုရားနယ်မြေများကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ကြရာ ကန့်သတ်မှုများ ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

ခန္ဓာကိုယ်များ ပြန်လည် လှုပ်ရှားနိုင်သွားသည်နှင့် အစွမ်းထက်သူများက ဒေါသများကို အပြည့်အဝ ပေါက်ကွဲထုတ်ကာ မုန်လဲ့ဆီသို့ ပြေးဝင်လာကြလေသည်။

"သေစမ်း..."

"သူ့ကို သတ်..."

"ဒီသေနာကောင်ကို သတ်ပစ်လိုက်..."

"ဧကရာဇ်ရဲ့ ရတနာသိုက်က ငါတို့ဟာပဲ..."

"အခုချိန်ထိ ဧကရာဇ်ရဲ့ ရတနာသိုက်ကို တွေးနေကြတုန်းပဲလား..."

မုန်လဲ့က လှောင်ပြောင်လိုက်ပြီးနောက် စကားသုံးခွန်းကို ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်လေသည်။

"အချိန်ကာလ ရပ်တန့်ခြင်း..."

"ဝုန်း..."

ထူးဆန်းလှသော အချိန်ကာလ လှိုင်းလုံးတစ်ခုက မုန်လဲ့ကို ဗဟိုပြု၍ ပျံ့နှံ့သွားပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ကီလိုမီတာ တစ်သိန်းခန့် အကွာအဝေးထိ လွှမ်းခြုံသွားလေသည်။ ထိုအကွာအဝေး အတွင်းရှိ အချိန်ကာလက ရပ်တန့်သွားလေတော့သည်။

အစွမ်းထက်သူများ အားလုံး ရပ်တန့်သွားကြလေသည်။

ကျဆင်းလာသော အလောင်းများနှင့် သွေးစက်များလည်း လေထဲတွင် ရပ်တန့်သွားကြလေသည်။

ကွဲအက်နေသော လေဟာနယ်များနှင့် ပြင်းထန်သော လေပြင်းများလည်း ရပ်တန့်သွားကြလေသည်။

အရာအားလုံးက ဗီဒီယိုကို ရပ်တန့်လိုက်သကဲ့သို့ နေရာမှာတင် ရပ်တန့်သွားကြပြီး လုံးဝ လှုပ်ရှားခြင်း မရှိတော့ပေ။

"ဒါက..."

ပရောဖက်ကြီး၊ အိုလီယို နှင့် အခြားသူများ၊ ထို့အပြင် တိုက်ပွဲထဲသို့ ဝင်မပါခဲ့သော အယ်လ်ဖ်နတ်ဘုရားမနှင့် အခြားသူများ အားလုံးမှာ ငြိမ်သက်သွားသော လေဟာနယ်ကြီးကို ကြည့်ရင်း ဆွံ့အသွားကြလေသည်။

"မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း လေဟာနယ် တစ်ခုလုံးနဲ့ အစွမ်းထက်သူ သန်းနဲ့ချီကို ကန့်သတ်လိုက်နိုင်တယ်... သူ့ရဲ့ နတ်ဘုရားနယ်မြေက ဒီလောက်တောင် အစွမ်းထက်တာလား..."

"မဟုတ်ဘူး... ဒါက နတ်ဘုရားနယ်မြေ မဟုတ်ဘူး..."

"နတ်ဘုရားနယ်မြေ မဟုတ်ဘူးလား... ဒါဆို ဘာလဲ..."

"မသိဘူး... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် နတ်ဘုရားနယ်မြေတော့ မဟုတ်ဘူး..."

"မင်းတို့ရဲ့ ကံကြမ္မာက အစောကြီးကတည်းက သတ်မှတ်ပြီးသား ဖြစ်နေပြီ..."

မုန်လဲ့က ညာဘက်လက်ကို ဖြည်းညင်းစွာ မြှောက်လိုက်လေသည်။ သူက ကြီးမားသော ပျက်စီးမှုစွမ်းရည်များကို အသုံးပြုကာ လူတိုင်းကို မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း သတ်ပစ်နိုင်သော်လည်း သူ ထိုသို့ မလုပ်ခဲ့ပေ။

မုန်လဲ့က လူတိုင်းကို ဓားတစ်ချက်ချင်းစီ ခုတ်ပြီး သတ်ပစ်ချင်နေလေသည်။ ဤကဲ့သို့ အားနည်းသူများကို ညှဉ်းပန်းရသော အရသာနှင့် အရာအားလုံးကို ထိန်းချုပ်ထားနိုင်သော အစွမ်းထက်သည့် ခံစားချက်ကို သူ သဘောကျလေသည်။

"ဖောက်..."

"ဖောက်..."

"ဖောက်..."

ခေါင်းများ တစ်လုံးပြီးတစ်လုံး လွင့်စင်သွားကြလေသည်။

ပူနွေးသော သွေးများက နေရာအနှံ့ ပန်းထွက်နေလေသည်။

တိုက်ပွဲကို စောင့်ကြည့်နေသူများ အားလုံးက ရက်ရက်စက်စက် သတ်ဖြတ်နေသော မုန်လဲ့ကို ကြည့်ရင်း တစ်ကိုယ်လုံး ချမ်းစိမ့်သွားကြပြီး အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေကြလေသည်။

တစ်ကွင်းလုံးတွင် တစ်ဦးတည်းသော စိတ်လှုပ်ရှားနေသူမှာ ဒိုဒိုလာ ပင် ဖြစ်လေသည်။ ၎င်းမှာ အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားနေသဖြင့် ငိုတစ်လှည့် ရယ်တစ်လှည့် ဖြစ်နေလေသည်။

"တွေ့တယ် မဟုတ်လား... ဒါက အချိန်ကာလ နိယာမတရားပဲ... ဒါက အစွမ်းထက်လှတဲ့ အချိန်ကာလ နိယာမတရားပဲ... ဝူးဝူးဝူး... အချိန်ကာလ နိယာမတရားကမှ အစွမ်းအထက်ဆုံးပဲ..."

တစ်မိနစ် ကုန်လွန်သွားလေသည်။

လူသတ်ပွဲကြီးက ဆက်လက် ဖြစ်ပွားနေဆဲ ဖြစ်လေသည်။

ဆယ်မိနစ် ကုန်လွန်သွားလေသည်။

လူသတ်ပွဲကြီးက ဆက်လက် ဖြစ်ပွားနေဆဲ ဖြစ်လေသည်။

နာရီဝက် ကုန်လွန်သွားလေသည်။

နောက်ဆုံးတွင်တော့ မုန်လဲ့ ရပ်တန့်သွားလေသည်။

အစွမ်းထက်သူ သန်းပေါင်းများစွာမှာ အကုန်လုံး အသတ်ခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်ပြီး ခေါင်းပြတ်နေသော အလောင်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကြလေသည်။

ခေါင်းမဲ့အလောင်း သန်းပေါင်းများစွာ လေဟာနယ်ထဲတွင် တွဲလွဲခိုနေသော မြင်ကွင်းမှာ အလွန်တရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှပေသည်။ အထူးသဖြင့် ဤအလောင်းများ အားလုံးက အဆင့်မြင့်နတ်ဘုရား အလယ်အလတ်အဆင့်၊ နှောင်းပိုင်းအဆင့်၊ အလယ်အလတ် မဟာမိစ္ဆာနတ်ဘုရား၊ အဆင့်မြင့် မဟာမိစ္ဆာနတ်ဘုရား စသည့် အလွန် အစွမ်းထက်သူများ ဖြစ်ကြရာ မြင်ကွင်းမှာ ပို၍ပင် တုန်လှုပ်ဖွယ် ကောင်းလှပေသည်။

တစ်ချက်လေး စိတ်သက်သာရာ ရစရာ ရှိသည်မှာ သူတို့ အားလုံးက သေခါနီးအချိန်တွင် မည်သည့် နာကျင်မှု၊ ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် ထိတ်လန့်မှုမျှ မခံစားခဲ့ရဘဲ တိတ်ဆိတ်စွာ သေဆုံးသွားခဲ့ရခြင်းပင် ဖြစ်လေသည်။

အချိန်ကာလ ရပ်တန့်သွားသဖြင့် သူတို့၏ တွေးခေါ်မှုများလည်း ရပ်တန့်သွားခဲ့ရာ မည်သည့် ခံစားချက်ကိုမျှ မခံစားနိုင်တော့ဘဲ ကံဆိုးမှုများထဲမှ ကံကောင်းမှုတစ်ခုဟု ဆိုရမည် ဖြစ်လေသည်။

"သိမ်း..."

မုန်လဲ့က လက်ဝှေ့ယမ်းကာ ခေါင်းမဲ့အလောင်းများ အားလုံးကို အချိန်ကာလမျှော်စင်ထဲသို့ ပို့ဆောင်လိုက်လေသည်။ ဤအလောင်းများကိုသာ စုပ်ယူလိုက်ရပါက ရွှေရောင်သစ်ပင်ငယ်လေးမှာ သေချာပေါက် အများကြီး ကြီးထွားလာမည် ဖြစ်လေသည်။

ထို့နောက် မုန်လဲ့က ခေါင်းများကိုလည်း သိမ်းဆည်းလိုက်လေသည်။ ခဏနေလျှင် သူတို့၏ နတ်ဘုရားအမြုတေ၊ မိစ္ဆာအမြုတေနှင့် ဝိညာဉ်အမြုတေများကို ထုတ်ယူကာ နတ်ဘုရားဝိညာဉ်များကို ဖျက်ဆီးပစ်ပြီး ထိုက်တန်သော ဆုကြေးများကို ရယူမည် ဖြစ်လေသည်။

အရာအားလုံး ပြီးစီးသွားချိန်တွင် မုန်လဲ့က တောင်ထိပ်ပေါ်သို့ ပြန်ရောက်လာလေသည်။

"သခင်ကို ဂါရဝပြုပါတယ်..."

ပရောဖက်ကြီး၊ အိုလီယို နှင့် အခြားသူများ အားလုံး အလျင်အမြန် ခါးညွှတ်ကာ အရိုအသေပေးလိုက်ကြလေသည်။ သူတို့က မုန်လဲ့ကို အံ့ဩတုန်လှုပ်မှုများနှင့် ကိုးကွယ်ယုံကြည်မှုများ အပြည့်အဝ ပါဝင်သော အကြည့်များဖြင့် ကြည့်နေကြလေသည်။ အပြင်လောကက မိစ္ဆာ သန်းပေါင်းများစွာကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သည် တဲ့လား။ ဘယ်လောက်တောင် အစွမ်းထက်လိုက်သလဲ။

သူတို့က ခုနလေးတင်ကမှ အပြင်လောကက မိစ္ဆာ သန်းပေါင်းများစွာနှင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြရာ ထိုမိစ္ဆာများ၏ အစွမ်းထက်မှုနှင့် ကြောက်စရာကောင်းပုံကို အလွန် ကောင်းစွာ သိရှိထားကြလေသည်။

ဒီနေ့တော့ သေချာပေါက် ဒုက္ခရောက်ပြီဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သော်လည်း မုန်လဲ့ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်လိုက်သည်နှင့် အပြင်လောကက မိစ္ဆာ သန်းပေါင်းများစွာကို အလွယ်တကူ သတ်ဖြတ်ပစ်လိုက်နိုင်လိမ့်မည်ဟု လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ပေ။ တကယ်ကို ယုံကြည်နိုင်စရာ မရှိအောင် ဖြစ်ရလေသည်။

"မင်းတို့ အပြင်မှာ စောင့်နေ... ငါ ဧကရာဇ်ရဲ့ တောင်ကို သန့်စင်လိုက်ဦးမယ်..."

မုန်လဲ့က အမိန့်ပေးလိုက်ပြီးနောက် ဧကရာဇ်၏ နတ်ဘုရားကျောင်းတော်ထဲသို့ ဝင်သွားလေသည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ သခင်..."

ပရောဖက်ကြီးနှင့် အခြားသူများ အားလုံး အရိုအသေပေးလိုက်ကြပြီးနောက် ဧကရာဇ်၏ နတ်ဘုရားကျောင်းတော်ကို အထပ်ထပ် ဝိုင်းရံကာကွယ်လိုက်ကြလေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ အပြင်လောကက မိစ္ဆာများကိုလည်း ရန်လိုသော အကြည့်များဖြင့် စိုက်ကြည့်နေကြလေသည်။

အယ်လ်ဖ်နတ်ဘုရားမနှင့် အခြားသော နတ်ဘုရားမများ အားလုံးပင် ဖြစ်လေသည်။

"ငါ... ငါတို့ အခု ဘယ်လိုလုပ်ကြမလဲ..."

နတ်ဘုရားမ တစ်ပါးက တုန်ရီသော အသံဖြင့် မေးလိုက်လေသည်။

"ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ ဟုတ်လား... တစ်နေရာရာမှာ သွားပုန်းနေတာ အကောင်းဆုံးပဲ... အနှစ် ၂၀ ပြည့်လို့ လေဟာနယ် တံခါးပေါက် ပွင့်လာတဲ့အချိန်ကျမှ ဒီငရဲလို နေရာကနေ အမြန်ဆုံး ထွက်ပြေးကြတာပေါ့..."

"ဟုတ်တယ် ဟုတ်တယ်... ထွက်ပြေးမယ်..."

နတ်ဘုရားမများ အားလုံးက လုံးဝ သဘောတူကြလေသည်။ သူတို့ အားလုံး အလွန်အမင်း ကြောက်လန့်နေကြပြီဖြစ်ရာ မည်သို့များ ရမ်းသမ်း လှုပ်ရှားရဲမည်နည်း။ ယခုအချိန်၌ သူတို့၏ တစ်ခုတည်းသော ဆန္ဒမှာ အနှစ် ၂၀ မြန်မြန်ပြည့်ပြီး ဘေးကင်းစွာဖြင့် အိမ်ပြန်နိုင်ရေးပင် ဖြစ်လေသည်။

ဧကရာဇ်ရဲ့ ရတနာသိုက် ဟုတ်လား... တော်ပါပြီ... သူတို့က အသက်အန္တရာယ်ရှိတဲ့ အရာတွေကို လုံးဝ မလိုချင်တော့ပါဘူး... ဒီနေရာမှာတော့ လုံးဝ အသေမခံနိုင်ပါဘူး...

"ညီမလေး အူကာနာ... ခုနက ငါတို့ကို အမှန်အတိုင်း ပြောပြပေးလို့ အရမ်း ကျေးဇူးတင်ပါတယ်... အဲဒီလိုမှ မဟုတ်ရင် ငါတို့လည်း အခုဆို သေနေလောက်ပြီ..."

"ဒီနေ့တော့ အူကာနာ တို့ ကျေးဇူးကြောင့်ပါပဲ..."

အခြားသော လောကများမှ နတ်ဘုရားမများ အားလုံးက ချော်ရည်နတ်ဘုရားမ၊ အယ်လ်ဖ်နတ်ဘုရားမ နှင့် အခြားသူများကို ကျေးဇူးတင်သော အကြည့်များဖြင့် လှမ်းကြည့်လိုက်ကြလေသည်။

"ငါတို့ အားလုံးက သဘာဝနတ်ဘုရားမျိုးနွယ်စုဝင်တွေပဲလေ... မင်းတို့ သေရမယ့် လမ်းကို သွားနေတာကို လက်ပိုက်ကြည့်မနေနိုင်ပါဘူး..."

ချော်ရည်နတ်ဘုရားမက သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်ပြီးနောက် ဧကရာဇ်၏ နတ်ဘုရားကျောင်းတော်ကို လှမ်းကြည့်ကာ တီးတိုးရေရွတ်လိုက်လေသည်။

"ဒါပေမဲ့... ဒီလူက တကယ်ကို အစွမ်းထက်လွန်းတယ်... ဒီလောက်တောင် အစွမ်းထက်လိမ့်မယ်လို့ လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ဘူး..."

"ဟုတ်တယ်... အဲဒါက အစွမ်းထက်သူ သန်းနဲ့ချီနော်... အဲဒီအထဲမှာ အဆင့်မြင့်နတ်ဘုရား နှောင်းပိုင်းအဆင့်နဲ့ အဆင့်မြင့် မဟာမိစ္ဆာနတ်ဘုရား တစ်ထောင်ကျော်တောင် ပါတယ်... အကုန်လုံးကို သူ တစ်ယောက်တည်း သတ်ပစ်လိုက်တယ်..."

နတ်ဘုရားမများ အားလုံး၏ အကြည့်များမှာ ရှုပ်ထွေးနေလေသည်။

အယ်လ်ဖ်နတ်ဘုရားမလည်း ထိုနည်းတူပင် ဖြစ်လေသည်။ သို့သော် သူမက အခြားကိစ္စတစ်ခုကို စိုးရိမ်နေလေသည်။ ဤအစွမ်းထက်သူ သန်းပေါင်းများစွာ၏ နောက်ခံများမှာ သာမန် မဟုတ်ကြပေ။

မုန်လဲ့က သူတို့ အားလုံးကို သတ်ပစ်လိုက်သည်ဆိုသည်မှာ နတ်ဘုရားမျိုးနွယ်စု အများအပြား၊ မိစ္ဆာများနှင့် မသေမျိုးများကို အသေအလဲ ရန်စလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်လေသည်။

ဤဧရာမ အင်အားစုကြီးများက လုံးဝ ငြိမ်နေမည် မဟုတ်ဘဲ မုန်လဲ့အပေါ် ရူးသွပ်သော လက်စားချေမှုများကို ပြုလုပ်လာမည်မှာ သေချာလှပေသည်။ ထို့အပြင် ထိုလက်စားချေမှုက သိပ်မဝေးတော့သော အနာဂတ်တွင် ရောက်ရှိလာမည် ဖြစ်လေသည်။

အနှစ် ၂၀ ပြည့်ပြီး လေဟာနယ် တံခါးပေါက် ပြန်လည်ပွင့်လာမည့်နေ့မှာပင် လက်စားချေမှုများ ရောက်ရှိလာမည် ဖြစ်လေသည်။

'ဟူး... မင်းကိုယ်မင်း ဂရုစိုက်ပါ...'

...

"အသိပေးချက်... အတောင်ပံရှစ်စုံပါ ကောင်းကင်တမန်တစ်ယောက် သတ်ဖြတ်ခြင်း အောင်မြင်ပါသည် နတ်ဘုရားသလင်းကျောက် သန်း ၆၁ ရရှိပါသည်..."

"အသိပေးချက်... ရွှေရောင်ဘီဟီးမော့သ်တစ်ကောင် သတ်ဖြတ်ခြင်း အောင်မြင်ပါသည် နတ်ဘုရားသလင်းကျောက် ၉၂၀ သန်း ရရှိပါသည်..."

"အသိပေးချက်... ငရဲပြည်မှ ခွေးခေါင်းသုံးလုံးပါ ခွေးတစ်ကောင် သတ်ဖြတ်ခြင်း အောင်မြင်ပါသည် နတ်ဘုရားသလင်းကျောက် ၆၀.၅ သန်း ရရှိပါသည်..."

"အသိပေးချက်..."

စနစ်၏ အသိပေးသံများ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်နေလေသည်။ မုန်လဲ့က သာယာနာပျော်ဖွယ်ကောင်းသော တေးဂီတကို နားဆင်နေရသကဲ့သို့ ခံစားနေရပြီး နတ်ဘုရားဝိညာဉ်များကို ဖျက်ဆီးရသည်မှာ ပို၍ပင် အားတက်လာလေသည်။ သေမင်းတမန်၏ မျက်လုံးကို အဆက်မပြတ် ဖွင့်ကာ နတ်ဘုရားဝိညာဉ်များကို ထုတ်ယူပြီး ဖျက်ဆီးပစ်နေလေသည်။

တစ်နာရီကျော် ကြာပြီးနောက် နတ်ဘုရားများနှင့် မဟာမိစ္ဆာနတ်ဘုရား သန်းပေါင်းများစွာ အားလုံး အဖျက်ဆီးခံလိုက်ရလေပြီ။ မုန်လဲ့က ကိုယ်ရေးအချက်အလက်ပြပေါ်ရှိ တောက်ပနေသော ကိန်းဂဏန်းကြီးကို ကြည့်ကာ ပျားရည်သောက်လိုက်ရသကဲ့သို့ ချိုမြိန်သွားပြီး စကားတစ်ခွန်းတည်းကိုသာ ပြောလိုက်မိလေသည်။

'အရမ်းမိုက်တယ်...'

အသုံးပြုသူ- မုန်လဲ့

ကြွယ်ဝချမ်းသာမှု- နတ်ဘုရားသလင်းကျောက် ၆၄ ထရီလီယံ

'ဒီတစ်ခေါက်တော့ တကယ့်ကို အမြတ်ကြီး ထွက်သွားပြီပဲ...'

'ဒီလိုနည်းလမ်းနဲ့ ပိုက်ဆံရှာတာကမှ အမြန်ဆုံးပဲ...'

သေချာသည်မှာ မုန်လဲ့က ထိုအစွမ်းထက်သူများ၏ လေဟာနယ်လက်စွပ်များကိုလည်း မေ့မထားခဲ့ပေ။ လူအများစုက အဆုံးအစမရှိသောလောကသို့ မလာမီ လုံခြုံရေးအတွက် မိမိတို့၏ ပိုင်ဆိုင်မှုများကို ချန်ထားခဲ့ကြသော်လည်း ချွင်းချက်အချို့တော့ ရှိနိုင်သေးလေသည်။

အားလုံးကို လုယက်ပြီးနောက် မုန်လဲ့က နတ်ဘုရားသလင်းကျောက် ၆ ထရီလီယံ ထပ်မံ ရရှိလိုက်သဖြင့် သူ၏ စုစုပေါင်း ကြွယ်ဝချမ်းသာမှုမှာ အံ့ဩဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် ထရီလီယံ ၇၀ အထိ ရောက်ရှိသွားလေသည်။

'ထရီလီယံ ၇၀ ဆိုတော့ အချိန်ကာလ နိယာမတရားကို ၁ ရာခိုင်နှုန်း မြှင့်တင်ဖို့ လုံလောက်သွားပြီ... ဒါပေမဲ့ အချိန်ကာလ နိယာမတရားကို လောလောဆယ် အလျင်မလိုသေးဘူး...'

မုန်လဲ့၏ အကြည့်များက သွေးမျိုးဆက်များ အပိုင်းသို့ ရောက်ရှိသွားလေသည်။

'သွေးမျိုးဆက်တွေကို အဆင့်မြှင့်တင်ရမယ့် အချိန် ရောက်ပြီ...'

"စနစ်... ရှေးဟောင်းလူသားသွေးမျိုးဆက်ရဲ့ နိုးထမှု ရာခိုင်နှုန်းကို အဆင့်မြှင့်တင်လိုက်စမ်း..." မုန်လဲ့က ပထမဆုံး အမိန့်ကို ပေးလိုက်လေသည်။

"အသိပေးချက်... ရှေးဟောင်းလူသားသွေးမျိုးဆက်၏ နိုးထမှု ၁ ရာခိုင်နှုန်း မြှင့်တင်ရန်အတွက် နတ်ဘုရားသလင်းကျောက် သန်း ၁၀၀ လိုအပ်ပါသည်... အဆင့်မြှင့်တင်မည်လား..." စနစ်က အေးစက်စက် ဖြေကြားလိုက်လေသည်။

"၁၀၀ ရာခိုင်နှုန်းပြည့်အောင် အဆင့်မြှင့်တင်လိုက်..."

မုန်လဲ့က လုံးဝ တွေဝေခြင်း မရှိပေ။

"ရွှမ်း..."

ကြွယ်ဝချမ်းသာမှုမှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း နတ်ဘုရားသလင်းကျောက် ၁၀ ဘီလီယံ လျော့ကျသွားလေသည်။

နတ်ဘုရားသလင်းကျောက် ၁၀ ဘီလီယံ ဆိုသည်မှာ ကြီးမားသော ပမာဏတစ်ခု ဖြစ်ရာ အရင်ကဆိုလျှင် မုန်လဲ့ အလွန် နှမြောနေမည် ဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ မျက်တောင်တစ်ချက်ပင် မခတ်တော့ပေ။

"ဝုန်း..."

ကြီးမားခမ်းနားသော ပေါက်ကွဲသံကြီးတစ်ခုက သွေးကြောများ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာမှ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။ မုန်လဲ့က အလွန် ကြီးမားလေးလံပြီး နူးညံ့သိမ်မွေ့သော စွမ်းအင်တစ်ခုက သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးကို လွှမ်းခြုံသွားကြောင်း ခံစားလိုက်ရပြီး သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှ တောက်ပသော အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်နေလေသည်။

ဤအချိန်၌ မုန်လဲ့မှာ တစ်ကိုယ်လုံး နွေးထွေးသွားပြီး မိခင်၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားသကဲ့သို့ လုံခြုံနွေးထွေးပြီး အေးချမ်းမှုကို ခံစားလိုက်ရလေသည်။

ဤသည်မှာ ခေါင်းအစ ခြေအဆုံး၊ အတွင်းအပြင်မရွေး၊ သွေးကြောများ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာမှ ထွက်ပေါ်လာသော သာယာမှုတစ်ခု ဖြစ်လေသည်။ ဤသို့သော ခံစားချက်မျိုးကို ယခင်က တစ်ခါမျှ မခံစားခဲ့ဖူးဘဲ မည်သို့ ဖော်ပြရမည်ကို မသိသော်လည်း အလွန်အမင်း သာယာကြည်နူးဖွယ် ကောင်းလှပေသည်။

ဤဖြစ်စဉ်ကြီးမှာ အချိန်သိပ်မကြာလိုက်ဘဲ ပြီးဆုံးသွားလေသည်။ မုန်လဲ့က မျက်လုံးများကို ဖြည်းညင်းစွာ ဖွင့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများမှာ ကလေးငယ်လေးများ၏ မျက်လုံးများအလား အလွန် သန့်စင်ကြည်လင်နေလေသည်။

ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်ကြည့်လိုက်သောအခါ အသားအရေမှာ ကလေးငယ်လေးများအလား ဖြူဖွေးနူးညံ့နေပြီး ချွေးပေါက်လေး တစ်ခုမျှပင် မမြင်ရတော့ပေ။

ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း အလွန် သန့်စင်သွားပြီး အညစ်အကြေး နည်းနည်းလေးမျှပင် မရှိတော့ပေ။ အရင်ဘဝက နာမည်ကြီး မင်းသား၊ မင်းသမီးများပင်လျှင် ဤမျှလှပသော အသားအရေမျိုးကို ပိုင်ဆိုင်ထားမည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် မုန်လဲ့က သေချာပေါက် ခံစားသိရှိနိုင်သည်မှာ သူ၏ အသားအရေမှာ နူးညံ့နေသော်လည်း အလွန် မာကျောခိုင်ခံ့လှပြီး ပြီးပြည့်စုံသောအဆင့် ရှိသူများက မည်သို့ပင် တိုက်ခိုက်စေကာမူ အနည်းငယ်မျှပင် ထိခိုက်စေနိုင်မည် မဟုတ်ကြောင်းပင် ဖြစ်လေသည်။

ထို့အပြင် ကြွက်သားများ။

ကြွက်သားများမှာ ကိုယ်ကာယ အလှမောင်များကဲ့သို့ အပြိုင်းပြိုင်းထနေပြီး ကြည့်ကောင်းနေခြင်းမျိုး မဟုတ်ဘဲ အလွန် အချိုးကျပြီး သေသပ်လှပနေလေသည်။ ထို့အပြင် ထိုကြွက်သားများထဲတွင် အဆုံးအစမရှိသော ခွန်အားများ ပြည့်နှက်နေပြီး အရင်ကထက် အများကြီး ပိုမို အစွမ်းထက်နေလေသည်။

"ရှေးဟောင်းလူသားသွေးမျိုးဆက် အပြည့်အဝ နိုးထလာပြီပဲ..."

မုန်လဲ့က သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်လေသည်။

"အခု ငါက အပြည့်အဝ ပြီးပြည့်စုံတဲ့ ရှေးဟောင်းလူသား တစ်ယောက် ဖြစ်သွားပြီပေါ့..."

"ဟေ့ကောင်... မင်းက ပိုပြီး အစွမ်းထက်လာပြန်ပြီလား..."

ဒိုဒိုလာက မုန်လဲ့၏ ပခုံးပေါ်တွင် ပေါ်လာလေသည်။

"ပြီးတော့ ဒီနတ်ဘုရားခန္ဓာကိုယ်က အရမ်းကို ပြီးပြည့်စုံလွန်းတယ်... ကျွတ် ကျွတ်... မင်းက အခု တော်တော်လေး ချောမောသွားတာပဲ... ငါသာ မိန်းမ တစ်ယောက်ဖြစ်ရင် မင်းရဲ့ ခြေမကိုတောင် လျှာနဲ့လျက်ဖို့ ဝန်လေးမှာ မဟုတ်ဘူး..."

"ချောမောတယ်..."

မုန်လဲ့က လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ သူ၏ အရှေ့တွင် ရေခဲမှန်ချပ်တစ်ခု ပေါ်လာလေသည်။ မှန်ထဲမှ ပုံရိပ်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဒိုဒိုလာ ပြောသည့် စကားကို သူ ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားလေသည်။

အရပ်က ၁.၈ မီတာ၊ ခန္ဓာကိုယ် အချိုးအစားက အလွန် ပြေပြစ်ပြီး မျက်နှာပေါက်ကလည်း အလွန် ချောမောလှပကာ အသားအရေကလည်း ဖြူဖွေးနူးညံ့နေလေသည်။ ပြီးပြည့်စုံလွန်းလှပြီး နတ်သားတစ်ပါးအလား ချောမောလှပနေလေသည်။

"ငါသာ အခု ကမ္ဘာမြေကို ပြန်သွားရင် ဒီရုပ်လေးနဲ့တင် မိန်းကလေးတွေ အများကြီးကို အလွယ်တကူ ဆွဲဆောင်နိုင်မှာ သေချာတယ်..."

မုန်လဲ့က ချီးကျူးလိုက်ပြီးနောက် နောက်ထပ် အမိန့်တစ်ခုကို ထပ်ပေးလိုက်လေသည်။

"စနစ်... နတ်ဘုရားသတ်ကြွက် သွေးမျိုးဆက်ကို အဆင့်မြှင့်တင်လိုက်စမ်း..."

"အသိပေးချက်... နတ်ဘုရားသတ်ကြွက် သွေးမျိုးဆက်သည် အစစ်အမှန်နတ်ဘုရား သွေးမျိုးဆက်ဖြစ်ပြီး အဆင့်မြှင့်တင်ပြီးပါက ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရား သွေးမျိုးဆက်ဖြစ်သော ရှေးဟောင်း နတ်ဘုရားသတ်ကြွက် သွေးမျိုးဆက်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားမည်ဖြစ်ပါသည်... ခန့်မှန်းခြေ အဆင့်မြှင့်တင်ရန် ကုန်ကျစရိတ်မှာ နတ်ဘုရားသလင်းကျောက် ၁၀ ဘီလီယံ ဖြစ်ပါသည်... အဆင့်မြှင့်တင်မည်လား..." စနစ်က အေးစက်စက် မေးလိုက်လေသည်။

"အဆင့်မြှင့်တင်မယ်..."

"ဝုန်း..."

"စနစ်... ငရဲမီးလျှံဖီးနစ် သွေးမျိုးဆက်ကို အဆင့်မြှင့်တင်လိုက်စမ်း..."

"အသိပေးချက်... ငရဲမီးလျှံဖီးနစ် သွေးမျိုးဆက်သည် အစစ်အမှန်နတ်ဘုရား သွေးမျိုးဆက်ဖြစ်ပြီး အဆင့်မြှင့်တင်ပြီးပါက ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရား သွေးမျိုးဆက်ဖြစ်သော ငရဲဘိုးဘေးဖီးနစ် သွေးမျိုးဆက်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားမည်ဖြစ်ပါသည်... ခန့်မှန်းခြေ အဆင့်မြှင့်တင်ရန် ကုန်ကျစရိတ်မှာ နတ်ဘုရားသလင်းကျောက် ၁၀ ဘီလီယံ ဖြစ်ပါသည်... အဆင့်မြှင့်တင်မည်လား..." စနစ်က အေးစက်စက် မေးလိုက်လေသည်။

"အဆင့်မြှင့်တင်မယ်..."

"ဝုန်း..."

"စနစ်... လက်တစ်ရာတိုက်တန် သွေးမျိုးဆက်ကို အဆင့်မြှင့်တင်လိုက်စမ်း..."

"အသိပေးချက်... လက်တစ်ရာတိုက်တန် သွေးမျိုးဆက်သည် အစစ်အမှန်နတ်ဘုရား သွေးမျိုးဆက်ဖြစ်ပြီး အဆင့်မြှင့်တင်ပြီးပါက ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရား သွေးမျိုးဆက်ဖြစ်သော လက်တစ်ရာတိုက်တန်ဘုရင် သွေးမျိုးဆက်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားမည်ဖြစ်ပါသည်... ခန့်မှန်းခြေ အဆင့်မြှင့်တင်ရန် ကုန်ကျစရိတ်မှာ နတ်ဘုရားသလင်းကျောက် ၁၀ ဘီလီယံ ဖြစ်ပါသည်... အဆင့်မြှင့်တင်မည်လား..." စနစ်က အေးစက်စက် မေးလိုက်လေသည်။

"အဆင့်မြှင့်တင်မယ်..."

"ဝုန်း..."

"စနစ်... သေမင်းတမန် သွေးမျိုးဆက်ကို အဆင့်မြှင့်တင်လိုက်စမ်း..."

"အသိပေးချက်... သေမင်းတမန် သွေးမျိုးဆက်သည် အစစ်အမှန်နတ်ဘုရား သွေးမျိုးဆက်ဖြစ်ပြီး အဆင့်မြှင့်တင်ပြီးပါက ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရား သွေးမျိုးဆက်ဖြစ်သော သေမင်းတမန်ဘုရင် သွေးမျိုးဆက်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားမည်ဖြစ်ပါသည်... ခန့်မှန်းခြေ အဆင့်မြှင့်တင်ရန် ကုန်ကျစရိတ်မှာ နတ်ဘုရားသလင်းကျောက် ၁၀ ဘီလီယံ ဖြစ်ပါသည်... အဆင့်မြှင့်တင်မည်လား..." စနစ်က အေးစက်စက် မေးလိုက်လေသည်။

"အဆင့်မြှင့်တင်မယ်..."

"ဝုန်း..."

"စနစ်... အေးခဲနေသောနတ်ဘုရားမျိုးနွယ်စု သွေးမျိုးဆက်ကို အဆင့်မြှင့်တင်လိုက်စမ်း..."

"အသိပေးချက်... အေးခဲနေသောနတ်ဘုရားမျိုးနွယ်စု သွေးမျိုးဆက်သည် အစစ်အမှန်နတ်ဘုရား သွေးမျိုးဆက်ဖြစ်ပြီး အဆင့်မြှင့်တင်ပြီးပါက ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရား သွေးမျိုးဆက်ဖြစ်သော အေးခဲခြင်းဘုရင် သွေးမျိုးဆက်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားမည်ဖြစ်ပါသည်... ခန့်မှန်းခြေ အဆင့်မြှင့်တင်ရန် ကုန်ကျစရိတ်မှာ နတ်ဘုရားသလင်းကျောက် ၁၀ ဘီလီယံ ဖြစ်ပါသည်... အဆင့်မြှင့်တင်မည်လား..." စနစ်က အေးစက်စက် မေးလိုက်လေသည်။

"အဆင့်မြှင့်တင်မယ်..."

"ဝုန်း…”