အခန်း ၃၆၅

အခန်း ၃၆၅ မုန်လဲ့ကို တားဆီးခြင်းနှင့် အတင်းအဓမ္မ ဝိညာဉ်ရှာဖွေခြင်း

အဆုံးအစမရှိသောလောကသို့ မလာရောက်မီ ပြီးပြည့်စုံသောအဆင့် ခုနစ်ယောက်လုံးက အသတ်ခံလိုက်ရသော သူတို့၏ ကိုယ်ပွားများထံမှ လူသတ်သမားအကြောင်းကို သိရှိထားပြီး ဖြစ်လေသည်။

လူသတ်သမားမှာ အလွန် အစွမ်းထက်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းကြောင်းကို သူတို့ ကောင်းစွာ သိရှိထားကြလေသည်။

အဆင့်မြင့် မဟာမိစ္ဆာနတ်ဘုရားတစ်ကောင်၏ ခေါင်းကို တူတစ်ချက်တည်းနှင့် ရိုက်ချိုးပစ်နိုင်သည်တဲ့လား။

အစွမ်းထက်သူ သန်းပေါင်းများစွာကို ရက်ရက်စက်စက် သတ်ဖြတ်ပစ်နိုင်သည်တဲ့လား။

ပြီးပြည့်စုံသောအဆင့် ခုနစ်ယောက်လုံး၏ အမြင်တွင် ဤကဲ့သို့သော အစွမ်းထက်သူမျိုးမှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ပုန်းအောင်းနေခဲ့သော ရှေးဟောင်း သိုင်းပညာရှင်ကြီး တစ်ယောက်သာ ဖြစ်ရမည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့ကြလေသည်။

သို့မဟုတ် အဆုံးအစမရှိသောလောက၏ လောကနှလုံးသားကို သန့်စင်ပြီးသည့် နတ်ဘုရားတု တစ်ပါး ဖြစ်နိုင်သည်ဟု တွေးထင်ထားခဲ့ကြလေသည်။

သို့သော် သူတို့ မည်မျှပင် စဉ်းစားစေကာမူ အစွမ်းထက်သူ သန်းပေါင်းများစွာကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သော အဓိက တရားခံမှာ အသက် ၄၅ နှစ်ပင် မပြည့်သေးသည့် လူသားတစ်ယောက် ဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု လုံးဝ ထင်မှတ်မထားခဲ့ကြပေ။

အသက် ၄၅ နှစ်တောင် မပြည့်သေးဘူးတဲ့လား။

ဒါက လူမှ ဟုတ်ရဲ့လား။

"အယ်လ်ဖ်နတ်ဘုရားမ သူ့အကြောင်းကို ငါ အကုန် သိချင်တယ်..."

ဂါယာနော့စ် က အေးစက်စက် ပြောလိုက်လေသည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ သခင်ကြီး ဂါယာနော့စ်..."

အယ်လ်ဖ်နတ်ဘုရားမက မည်သည့်အရာကိုမျှ မဖုံးကွယ်တော့ဘဲ မုန်လဲ့၏ အကြောင်းအားလုံးကို အစအဆုံး ပြောပြလိုက်လေသည်။

"လွန်ခဲ့တဲ့ ၄၅ နှစ်က မုန်လဲ့က ကောင်းကင်ယံတိုက်ကြီး နဂါးနတ်ဘုရားအင်ပါယာ မီးနဂါးနိုင်ငံတော် မိစ္ဆာသားရဲရွာလေး က သာမန် ရွာသားလေး တစ်ယောက်ပါ..."

အယ်လ်ဖ်နတ်ဘုရားမ၏ စကားအဆုံးတွင် ပြီးပြည့်စုံသောအဆင့် ခုနစ်ယောက်လုံး ထပ်မံ တိတ်ဆိတ်သွားကြပြန်လေသည်။ လနတ်ဘုရားမ အယ်လွန်း က တီးတိုးရေရွတ်လိုက်လေသည်။

"ဆယ်နှစ်တောင် မပြည့်သေးတဲ့ အချိန်အတွင်းမှာ သာမန် လူသားတစ်ယောက် ဘဝကနေ အဆင့်မြင့်နတ်ဘုရား သန်းပေါင်းများစွာကို သတ်ဖြတ်နိုင်တဲ့ အစွမ်းထက်သူကြီး တစ်ယောက်အဖြစ် ရောက်လာတယ် ဆိုတာက တကယ့်ကို ပုံပြင်ထဲကလိုပါပဲ..."

"ပုံပြင်ဆန်တာထက်တောင် ပိုသေးတယ် အုပ်စိုးရှင် ကိုယ်တိုင် ပြန်လည်မွေးဖွားလာရင်တောင် အဲဒီလောက် မြန်မြန် မလုပ်နိုင်ဘူး..."

ဧရာမဆင်နတ်ဘုရားမျိုးနွယ်စုမှ ပြီးပြည့်စုံသောအဆင့် အက်ဘီနီဇာ ၏ မျက်လုံးများက တောက်ပနေလေသည်။

"ဒီကောင်လေးဆီမှာ ဘယ်သူမှ မသိတဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်ကြီး တစ်ခုတော့ သေချာပေါက် ရှိနေရမယ် အဲဒီလိုမှ မဟုတ်ရင် သူ ဒီလောက်မြန်မြန် ကြီးထွားလာနိုင်စရာ အကြောင်းမရှိဘူး..."

လျှို့ဝှက်ချက်ကြီး ဟုတ်လား။

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ လနတ်ဘုရားမ အပါအဝင် ပြီးပြည့်စုံသောအဆင့် အားလုံး တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ရီသွားကြပြီး သူတို့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ထက်မြက်သော အလင်းတန်းများ တောက်ပလာလေသည်။ မုန်လဲ့၏ လျှို့ဝှက်ချက်ကြီး ဆိုသည့်စကားက သူတို့ကို အလွန်အမင်း စိတ်ဝင်စားသွားစေခဲ့လေသည်။

သူတို့၏ အဆင့်အတန်းအရ ကြီးမားသော အခွင့်အရေး တစ်ခုခုနှင့် မကြုံတွေ့ရသရွေ့ နောက်ထပ် တစ်ဆင့် ထပ်တက်ရန်မှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်သလောက် ပင် ဖြစ်လေသည်။

သို့သော် မုန်လဲ့ဆီမှ ထိုလျှို့ဝှက်ချက်ကြီးကိုသာ ရရှိမည်ဆိုပါက သူတို့အတွက် မျှော်လင့်ချက် ရှိလာနိုင်ပေသည်။

"အဲဒီ သေနာကောင် အခု ဘယ်မှာလဲ..."

ဧရာမနဂါးနတ်ဘုရားမျိုးနွယ်စုမှ ပြီးပြည့်စုံသောအဆင့် အဒေါ့ဖ်ဖတ်စ် က အလျင်စလို မေးလိုက်လေသည်။

အယ်လ်ဖ်နတ်ဘုရားမ ချက်ချင်း တွေဝေသွားလေသည်။ မုန်လဲ့၏ နောက်ခံ သမိုင်းကြောင်းကို ပြောပြလိုက်ခြင်းက မုန်လဲ့အပေါ် မည်သို့မျှ မထိခိုက်နိုင်သော်လည်း သူ၏ လက်ရှိ တည်နေရာကိုသာ ပြောပြလိုက်မည်ဆိုပါက မုန်လဲ့ကို အလွန် အန္တရာယ်များသော အခြေအနေသို့ တွန်းပို့လိုက်သလို ဖြစ်သွားမည် ဖြစ်လေသည်။

ဒီကိစ္စကိုတော့ သူမ မလုပ်နိုင်ဘူး။

"ဟင်..."

အဒေါ့ဖ်ဖတ်စ် ၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် မည်းမှောင်သွားပြီး မကျေမနပ် ဖြစ်သွားလေသည်။ ထိုအခြေအနေကို မြင်သောအခါ ချော်ရည်နတ်ဘုရားမက အလျင်အမြန် ဝင်ပြောလိုက်လေသည်။

"အဲဒီကောင်က ဧကရာဇ်ရဲ့ တောင်မှာပါ သူက အဆုံးအစမရှိတဲ့လောကရဲ့ လောကနှလုံးသားကို သန့်စင်နေတယ်လို့ ထင်ပါတယ်..."

"ဒုက္ခပဲ..."

"သူ့ကို အဲဒီလို လုပ်ခွင့် ပေးလို့ မဖြစ်ဘူး..."

"သေစမ်း သူ့ကို ချက်ချင်း သွားတားမှ ဖြစ်မယ်..."

ပြီးပြည့်စုံသောအဆင့် ခြောက်ယောက်လုံး မျက်နှာပျက်သွားကြလေသည်။

မုန်လဲ့မှာ အဆင့်မြင့်နတ်ဘုရား နှောင်းပိုင်းအဆင့်များကိုပင် လွယ်လွယ်ကူကူ သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်း ရှိသူ ဖြစ်ရာ အကယ်၍ သူသာ အဆုံးအစမရှိသောလောက၏ လောကနှလုံးသားကို အောင်မြင်စွာ သန့်စင်ပြီး အစွမ်းထက်သော နတ်ဘုရား တစ်ပါး ဖြစ်လာမည်ဆိုပါက။

သူတို့ ခြောက်ယောက်ကို မပြောနှင့်။ ပင်မနတ်ဘုရား ကိုယ်တိုင် ဆင်းသက်လာလျှင်တောင်မှ မုန်လဲ့ကို အလွယ်တကူ ကိုင်တွယ်နိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

ထိုအချိန်သို့ ရောက်သွားမည်ဆိုပါက မုန်လဲ့၏ လျှို့ဝှက်ချက်များကို ဖော်ထုတ်ရန် မဆိုထားနှင့် လက်စားချေရန်ပင် မဖြစ်နိုင်တော့ဘဲ အိပ်မက်တစ်ခုသာ ဖြစ်သွားတော့မည် ဖြစ်လေသည်။

"သူ့ကို သွားတားမယ်..."

"ချက်ချင်း သွားတားမှ ဖြစ်မယ်..."

"ဧကရာဇ်ရဲ့ တောင်က ဘယ်မှာလဲ..."

ဂါယာနော့စ် က အေးစက်စက် အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။

"ဟိုဘက်မှာပါ..."

ချော်ရည်နတ်ဘုရားမက လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်လေသည်။

"သွားမယ်..."

ဂါယာနော့စ် နှင့် အခြား ပြီးပြည့်စုံသောအဆင့် ခြောက်ယောက်လုံး လုံးဝ အချိန်ဆွဲမနေတော့ဘဲ ဧကရာဇ်၏ တောင်ဆီသို့ အလျင်အမြန် ပြေးထွက်သွားကြလေသည်။

"မင်းတို့ နတ်ဘုရားလောကကို အရင် ပြန်နှင့်ကြ..."

လနတ်ဘုရားမက နတ်ဘုရားမများကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ သခင်မ အယ်လွန်း..."

ချော်ရည်နတ်ဘုရားမက ခါးညွှတ်ကာ ပြန်ဖြေလိုက်လေသည်။ သို့သော် အယ်လ်ဖ်နတ်ဘုရားမကမူ အံကြိတ်ကာ မေးလိုက်လေသည်။

"သခင်မ အယ်လွန်း သူတို့က မုန်လဲ့ကို ဘာလုပ်ကြမှာလဲ..."

"ရလဒ်ကို မင်းကိုယ်တိုင်လည်း သိနေတာပဲလေ ဘာလို့ ထပ်မေးနေရတာလဲ..."

လနတ်ဘုရားမက ထိုစကားကိုသာ ချန်ထားခဲ့ပြီးနောက် လှည့်ပင် မကြည့်တော့ဘဲ ထွက်ခွာသွားလေသည်။

"ဒိုင်ယာနာ သွားကြစို့ အဲဒီကောင်ကတော့ လုံးဝ သေချာပေါက် သေရတော့မှာ..."

ချော်ရည်နတ်ဘုရားမက ခေါင်းခါကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"နတ်ဘုရားတွေ မိစ္ဆာတွေ သန်းပေါင်းများစွာကို ရက်ရက်စက်စက် သတ်ဖြတ်ခဲ့တာက စကြဝဠာကြီး တစ်ခုလုံးမှာရှိတဲ့ နတ်ဘုရားမျိုးနွယ်စုတွေနဲ့ အင်အားစုတွေ အားလုံးကို ရန်စလိုက်သလိုပဲ သူ လုံးဝ အကောင်းပကတိ ရှိနေမှာ မဟုတ်ဘူး..."

"ဟူး..."

အယ်လ်ဖ်နတ်ဘုရားမက သက်ပြင်းရှည်ကြီးတစ်ခုကို ချလိုက်လေသည်။

ဧကရာဇ်၏ တောင်။

ပရောဖက်ကြီး၊ အိုလီယို နှင့် အခြား ဧရာမလူသားများ အားလုံးက ဧကရာဇ်၏ နတ်ဘုရားကျောင်းတော်ကို ကာကွယ်ရင်း အချင်းချင်း စကားစမြည် ပြောဆိုနေကြလေသည်။ သိပ်မကျယ်ဝန်းလှသော ဧကရာဇ်၏ တောင်ထိပ်ပေါ်တွင် အလွန် ငြိမ်းချမ်းနေလေသည်။

"ပရောဖက်ကြီး အုပ်စိုးရှင်ကြီးက တကယ်ပဲ အသက်ရှင်နေသေးတာလား..."

"အုပ်စိုးရှင်ကြီးက အစောကြီးကတည်းက ကျဆုံးသွားခဲ့တာပါ အခု အသက်ရှင်နေသေးတာက သူ့ရဲ့ နတ်ဘုရားဝိညာဉ် အပိုင်းအစလေး ပါပဲ..."

"ပရောဖက်ကြီး ဒီသခင်အသစ်က ဘယ်သူလဲ ဘာလို့ သူက အုပ်စိုးရှင်ကြီးရဲ့ အရာအားလုံးကို ဆက်ခံပြီး ကျွန်တော်တို့ ဧရာမလူသားတွေရဲ့ သခင်အသစ် ဖြစ်လာရတာလဲ..."

"အရာအားလုံးက အုပ်စိုးရှင်ကြီးရဲ့ အလိုဆန္ဒပါပဲ မင်းတို့ ငါတို့က လိုက်နာဖို့ပဲ လိုတယ်..."

"ဒါနဲ့ သခင်အသစ်က တကယ်ကို အစွမ်းထက်တာနော် တစ်ယောက်တည်းနဲ့ အပြင်လောကက မိစ္ဆာ သန်းပေါင်းများစွာကို သတ်ပစ်လိုက်နိုင်တယ်ဆိုတော့ တကယ့်ကို အုပ်စိုးရှင်ကြီးရဲ့ ဘုန်းတန်ခိုးတွေအတိုင်းပဲ..."

"ဟုတ်တယ် သခင်အသစ်က အရမ်း အစွမ်းထက်လွန်းတယ်..."

ဧရာမလူသားများ စကားပြောနေကြစဉ် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နတ်ဘုရားအရှိန်အဝါကြီးတစ်ခုက အဝေးဆီမှ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

အလွန် အလှမ်းဝေးကွာလှသဖြင့် အရှိန်အဝါမှာ သိပ်မပြင်းထန်လှသော်လည်း ထိုအထဲတွင် ပါဝင်သော ဖိနှိပ်မှုများက တောင်ထိပ်ပေါ်ရှိ လူတိုင်း၏ ရင်ထဲတွင် တုန်လှုပ်ချောက်ချားသွားစေခဲ့လေသည်။

ဧရာမလူသားများ အားလုံး မော့ကြည့်လိုက်ရာ မယုံနိုင်လောက်အောင် မြန်ဆန်သော အရှိန်ဖြင့် သူတို့ဆီသို့ ပြေးဝင်လာနေကြသည့် လူရိပ်အချို့ကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။ သူတို့၏ အရှိန်မှာ အလွန် မြန်ဆန်လှရာ မျက်တောင်အနည်းငယ် ခတ်လိုက်သည့် အချိန်လေးအတွင်းမှာပင် အဝေးကြီးမှနေ၍ သူတို့နှင့် မလှမ်းမကမ်း ကောင်းကင်ယံသို့ ရောက်ရှိလာကြလေသည်။

"အဲဒါ..."

"အပြင်လောကက မိစ္ဆာတွေ..."

"သေစမ်း အပြင်လောကက မိစ္ဆာတွေ ထပ်ရောက်လာပြန်ပြီလား..."

ပရောဖက်ကြီး၏ မျက်နှာမှာ မည်းမှောင်သွားလေသည်။

"သောက်ကျိုးနည်း ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ထပ်ရောက်လာကြပြန်တာလဲ ဒီအပြင်လောကက မိစ္ဆာတွေက တကယ့်ကို သရဲတစ္ဆေတွေ လိုပဲ ဘယ်တော့မှ မပြီးဆုံးနိုင်တော့ဘူးလား..."

အိုလီယို က ဒေါသတကြီး ဆဲဆိုလိုက်ပြီး အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။

"ဧကရာဇ်ရဲ့ နတ်ဘုရားကျောင်းတော်ကို သေချာ ကာကွယ်ထားကြ သခင်ကို လာမနှောင့်ယှက်စေနဲ့..."

"ဟုတ်ကဲ့..."

ဧရာမလူသားများ အားလုံးက ကျယ်လောင်စွာ ပြန်ထူးလိုက်ကြပြီး အသင့်အနေအထား ပြင်လိုက်ကြလေသည်။ ထို့နောက် အလျင်အမြန် ပြေးဝင်လာသော လူရိပ်များကို ရန်လိုစွာ စိုက်ကြည့်နေကြလေသည်။

သို့သော် ထိုလူရိပ်များ နီးကပ်လာလေလေ ထွက်ပေါ်လာသော အရှိန်ဝါက ပို၍ ကြောက်စရာကောင်းလာလေလေ ဖြစ်လေသည်။

ပြီးပြည့်စုံသောအဆင့်များ အနီးသို့ ရောက်လာသောအခါ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါက ဒြပ်စင်တစ်ခုအလား ခိုင်မာသွားပြီး ရှေးဟောင်း နတ်ဘုရားတောင်ကြီး တစ်ခုအလား လူတိုင်း၏ ရင်ထဲသို့ ပြင်းထန်စွာ ဖိချလိုက်လေသည်။

ဧရာမလူသားများ အားလုံး တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ရီသွားကြပြီး တိုက်ခိုက်ချင်စိတ်များ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားကြလေသည်။

"ပြီးပြည့်စုံတဲ့အဆင့်တွေ အကုန်လုံးက ပြီးပြည့်စုံတဲ့အဆင့်ရှိတဲ့ အပြင်လောကက မိစ္ဆာတွေချည်းပဲ..."

ပရောဖက်ကြီး၏ မျက်နှာမှာ အလွန်တရာ ဆိုးရွားသွားပြီး အသံများပင် တုန်ရီနေလေသည်။

"ဘာ ပြီးပြည့်စုံတဲ့အဆင့်တွေ..."

အိုလီယို အလန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ၏ ရင်ထဲတွင် ချက်ချင်း အေးစက်သွားလေသည်။

အဆုံးအစမရှိသောလောက တစ်ခုလုံးတွင် ပြီးပြည့်စုံသောအဆင့် ဆိုသည်မှာ ဒဏ္ဍာရီတစ်ခုသာ ဖြစ်ပြီး ဧရာမလူသားများ အားလုံး အိပ်မက်ထဲတွင်သာ မျှော်လင့်နိုင်ပြီး လုံးဝ ရောက်ရှိမသွားနိုင်သော အဆင့်တစ်ခု ပင် ဖြစ်လေသည်။

သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ ပြီးပြည့်စုံသောအဆင့်ရှိသော အပြင်လောကက မိစ္ဆာ အများအပြား ရောက်ရှိလာကြပြီ ဖြစ်ရာ ဤသည်မှာ တကယ့် ဘေးအန္တရာယ်ကြီးတစ်ခု ပင် ဖြစ်လေသည်။

သူတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုကို မည်သူကများ တားဆီးနိုင်မည်နည်း။

လေကို ခွဲထွက်သွားသော အသံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာပြီး ပြီးပြည့်စုံသောအဆင့် ခြောက်ယောက်လုံး တောင်ထိပ်ပေါ်သို့ ရောက်ရှိလာကြလေသည်။

သူတို့က အထက်စီးမှနေ၍ တောင်ထိပ်ပေါ်ရှိ ဧရာမလူသားများကို ငုံ့ကြည့်နေကြပြီး သူတို့၏ ကိုယ်ပေါ်မှ ထွက်ပေါ်နေသော နတ်ဘုရားအရှိန်အဝါများကို လုံးဝ ဖုံးကွယ်မထားဘဲ ဧရာမလူသားများ၏ စိတ်နှလုံးများကို ရက်စက်စွာ ဖိနှိပ်နေကြလေသည်။

"ဒီနေရာက ဧကရာဇ်ရဲ့ တောင်လား..."

"ကြည့်ရတာတော့ မှားနိုင်စရာ အကြောင်းမရှိဘူး..."

"အဲဒီ ကောင် ဘယ်မှာလဲ..."

"လူတစ်ယောက်ကို ဖမ်းပြီး မေးကြည့်လိုက်ရအောင်..."

ဂါယာနော့စ် က လေဟာနယ်ကို လှမ်းဖမ်းလိုက်ရာ ဧရာမလူသား တစ်ယောက်ကို သူ့ဆီသို့ ဆွဲယူလိုက်လေသည်။

ထိုဧရာမလူသားမှာ အလွန်အမင်း ကြောက်လန့်သွားပြီး အဆက်မပြတ် ရုန်းကန်နေလေသည်။

သို့သော် အချည်းနှီးသာ ဖြစ်လေသည်။

သူ၏ ရုန်းကန်မှုများ အားလုံးက အရာမရောက်ဘဲ ဂါယာနော့စ် ၏ လက်ထဲသို့ အလျင်အမြန် ရောက်ရှိသွားလေသည်။ ဂါယာနော့စ် က စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောဘဲ ထိုဧရာမလူသား၏ ခေါင်းကို ရိုက်ချိုးပစ်လိုက်ပြီး သူ၏ နတ်ဘုရားအမြုတေကို ဆွဲထုတ်လိုက်လေသည်။

"သေစမ်း..."

ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အိုလီယို နှင့် အခြား ဧရာမလူသားများ အားလုံး ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်ကြပြီး ဂါယာနော့စ် ဆီသို့ ပြေးဝင်သွားကြလေသည်။

သို့သော် ဂါယာနော့စ် က သူတို့ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် အိုလီယို တို့ အားလုံး မိုးကြိုးပစ်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး သွေးများ အန်ကာ အနောက်သို့ လွင့်စင်သွားကြလေသည်။

ကွာဟချက်က အရမ်း ကြီးမားလွန်းလှပေသည်။

အကြည့်တစ်ချက်တည်းဖြင့်ပင် သူတို့ကို ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာများ ရရှိသွားစေခဲ့လေသည်။

"အမှိုက်တွေ..."

ဂါယာနော့စ် က နတ်ဘုရားအမြုတေကို ကိုင်ကာ ရက်စက်စွာ ဝိညာဉ်ရှာဖွေလိုက်လေသည်။ နတ်ဘုရားအမြုတေထဲမှ ဧရာမလူသား၏ စူးရှသော အော်ဟစ်သံကြီး ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

အတင်းအဓမ္မ ဝိညာဉ်ရှာဖွေခံရမှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော နာကျင်မှုက အလွန် ကြီးမားလွန်းလှပေသည်။

"သေစမ်း..."

အိုလီယို က သွေးများ ပေကျံနေသော ပါးစပ်ကို သုတ်ကာ ထပ်မံ၍ ပြေးဝင်သွားရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း ပရောဖက်ကြီးက သူ့ကို တားဆီးလိုက်လေသည်။

"မင်းနဲ့ သူတို့ကြားက ကွာဟချက်က အရမ်း ကြီးမားလွန်းတယ် မင်း သွားလည်း အလကား အသေခံတာပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်..."

ပရောဖက်ကြီးက အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။

"ဒါဆို ဘယ်လိုလုပ်မလဲ ဒီအတိုင်း ကြည့်နေရမှာလား..."

အိုလီယို က ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများပင် နီရဲနေလေသည်။ သူ တစ်ခါမှ ဤမျှလောက်အထိ ဒေါသမထွက်ဖူးခဲ့ပေ။

"စောင့်နေလိုက် သခင်က လောကနှလုံးသားကို သန့်စင်ပြီးလို့ ထွက်လာတဲ့အချိန်ကျရင် သူတို့ အကုန်လုံး သေရမယ့်အချိန်ပဲ..."

အသိပညာ အကြွယ်ဝဆုံးနှင့် အသက်အကြီးဆုံး ဧရာမလူသား တစ်ယောက်အနေဖြင့် ပရောဖက်ကြီးက အခြေအနေကို အလွန် ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နေလေသည်။

"သေစမ်း..."

အိုလီယို က လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်ထားလိုက်လေသည်။

ဝိညာဉ်ရှာဖွေခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်မှာ အချိန်သိပ်မကြာလိုက်ဘဲ ပြီးဆုံးသွားလေသည်။ ဂါယာနော့စ် က နတ်ဘုရားအမြုတေကို လွှင့်ပစ်လိုက်ပြီးနောက် ဧကရာဇ်၏ နတ်ဘုရားကျောင်းတော်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်လေသည်။

"ဘယ်လိုလဲ ဂါယာနော့စ် အဲဒီ ကောင် ဘယ်မှာလဲ..."

အခြား ပြီးပြည့်စုံသောအဆင့် များက အလျင်စလို မေးလိုက်ကြလေသည်။

ဂါယာနော့စ် က ပြန်မဖြေဘဲ ညာဘက်လက်ကို မြှောက်ကာ ကြီးမားမြင့်မားသော ဧကရာဇ်၏ နတ်ဘုရားကျောင်းတော်ကြီးကို ညင်သာစွာ ဖိချလိုက်ရာ ကျောင်းတော်ကြီးမှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပြိုကျသွားလေတော့သည်။

ထို့နောက် ဂါယာနော့စ် က သူ၏ အင်္ကျီလက်စွပ်ကို တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ပြိုကျနေသော အပျက်အစီးများ အားလုံး လေထဲတွင် လွင့်စင်ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

ဧကရာဇ်၏ နတ်ဘုရားကျောင်းတော်ကြီး လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားလေပြီ။

"လူမရှိဘူးလား..."

"အဲဒီ သေနာကောင်ကော..."

"ဒီကျောင်းတော်ထဲမှာ မရှိဘူးဆိုရင် သူက အဆုံးအစမရှိတဲ့လောကရဲ့ မူလနေရာမှာ ရှိနေရမယ်..."

ဂါယာနော့စ် ၏ မျက်နှာမှာ အလွန် ဆိုးရွားနေလေသည်။

"မူလနေရာ..."

ပြီးပြည့်စုံသောအဆင့် ငါးယောက်လုံး ထိုစကားကို ကြားသောအခါ မျက်နှာပျက်သွားကြလေသည်။

မူလနေရာဆိုသည်မှာ လောကနှလုံးသား ရှိရာ နေရာပင် ဖြစ်လေသည်။ အလယ်အလတ်လောက တစ်ခုမှာ အလွန် ကျယ်ဝန်းလှရာ မူလနေရာကို ရှာတွေ့ရန်မှာ လုံးဝ မလွယ်ကူပေ။ သူတို့က ပြီးပြည့်စုံသောအဆင့်များ ဖြစ်နေလျှင်တောင်မှ အတော်လေး အချိန်ယူ ရှာဖွေရမည် ဖြစ်လေသည်။

"ရှာမယ်..."

"သူ လောကနှလုံးသားကို အပြည့်အဝ မသန့်စင်နိုင်ခင် သူ့ကို အမြန်ဆုံး ရှာတွေ့မှ ဖြစ်မယ်..."

"အဲဒီလိုမှ မဟုတ်ရင် ဒုက္ခရောက်လိမ့်မယ်..."

"ခွဲပြီး ရှာကြမယ်..."

ပြီးပြည့်စုံသောအဆင့် ခြောက်ယောက်လုံး အချင်းချင်း တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ကြပြီး မူလနေရာကို ခွဲ၍ ရှာဖွေရန် ပြင်လိုက်ကြလေသည်။

သို့သော် ထိုအချိန်မှာပင် တိုးဖျော့လှသော လေခွဲသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

ဂါယာနော့စ် ၏ မျက်နှာ ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ၏ ခေါင်းကို ဘယ်ဘက်သို့ အလိုအလျောက် စောင်းရှောင်လိုက်လေသည်။ အရောင်သုံးမျိုး ပါဝင်သော လှံရှည်တစ်လက်က သူ၏ နားထင်ကို ပွတ်တိုက်ကာ ပျံသန်းသွားသည်ကို သူ တွေ့လိုက်ရလေသည်။

"ငါ့နယ်မြေထဲကို လာပြီး သောင်းကျန်းရဲတယ် မင်းတို့ သတ္တိတွေက တော်တော် ကောင်းနေပါလား…”